The Second Emperor of Qin (Chinese: 秦二世; pinyin: Qín Èrshì; Mandarin: [tɕʰǐn ɑ̂ɻ ʂɨ̂]; 229 – October 207 BCE) was the son of Qin Shi Huang and the second emperor of China's Qin dynasty. He ruled from 210 to 207 BCE.

Property Value
dbo:abstract
  • The Second Emperor of Qin (Chinese: 秦二世; pinyin: Qín Èrshì; Mandarin: [tɕʰǐn ɑ̂ɻ ʂɨ̂]; 229 – October 207 BCE) was the son of Qin Shi Huang and the second emperor of China's Qin dynasty. He ruled from 210 to 207 BCE. (en)
  • Qín Èr Shì (Zweiter Kaiser der Qín) oder Èr Shì Huángdì (二世皇帝) nannte sich der zweite Kaiser von China (* 230 v. Chr.; † Oktober 207 v. Chr.). Er regierte von 209 bis 207 v. Chr., sein persönlicher Name war Yíng Húhài (嬴胡亥). Qin Er Shi war der Sohn des Qin Shihuangdi, des ersten Kaisers der Qin-Dynastie, jedoch eigentlich nicht der Kronprinz. 210 v. Chr. begleitete er seinen Vater auf einer Reise in den Osten Chinas, auf welcher dieser plötzlich verstarb. Dem Rat des Obereunuchen Zhao Gao und des Kanzlers Li Si folgend fälschte er einen Erlass seines Vaters, durch welchen er seinem Bruder Fusu, dem eigentlichen Erben, den Selbstmord befiehlt und er selbst zum Nachfolger ernannt wird. Fusu folgte diesem Befehl. Als Kaiser war Qin Er Shi nicht in der Lage, mit den Rebellen im Land fertigzuwerden. Er war vom Obereunuchen Zhao Gao so abhängig, dass er zu dessen Marionette wurde. 207 v. Chr. stand die Qin-Dynastie am Rand des Zusammenbruchs. Zhao Gao fürchtete, dass der Kaiser die Schuld ganz alleine ihm zuweisen würde. Deshalb verschwor er sich mit anderen – sie zwangen den Kaiser zum Selbstmord. Ein Sohn von Fusu, Ziying, wurde dann von Zhao Gao zum König von Qin gemacht. Bald darauf tötete Ziying den Obereunuchen Zhao Gao und ergab sich ein Jahr später Liu Bang. (de)
  • Qin Er Shi (chinois : 秦二世 ; pinyin : Qín Èr Shì), de son nom personnel Ying Huhai (嬴胡亥), né v. 230 av. J.-C. et mort en 207 av. J.-C., est un empereur de la Dynastie Qin en Chine de 210 av. J.-C. à 207 av. J.-C.. Son nom signifie littéralement Second Empereur de la Dynastie Qin. (fr)
  • Qin Er Shi (en chino: 秦二世, pinyin: Qín Èr Shì; 229 a.C. - octubre de 207 a. C.), literalmente Segundo emperador de la dinastía Qin y cuyo nombre de pila era Huhai, fue emperador de China desde 210 a. C. hasta 207 a. C. (es)
  • 胡亥(こがい)は、秦朝の第2代皇帝。帝号は二世皇帝。現代中国語では秦二世とも称される。姓は嬴(えい)。始皇帝の末子。 (ja)
  • Figlio secondogenito del Primo Imperatore della Cina Qin Shi Huang, nel 210 a.C., alla morte del padre, riuscì a salire al trono grazie alle manovre occulte del primo ministro e consigliere del defunto imperatore. Infatti la morte dell'imperatore fu tenuta nascosta anche alla corte per volontà di Li Si, che aspettò di tornare nella capitale Xianyang prima di divulgare la notizia. Poiché l'imperatore non aveva nominato un erede, nei due mesi che impiegarono per arrivare a Xianyang coloro al corrente della sua morte, cioè il suo primo ministro Li Si, il capo eunuco Zhao Gao e Huhai, si accordarono per falsificare un testamento imperiale, mettendo Huhai sul trono (egli assunse poi il titolo di Er Shi Huangdi) e accusando ingiustamente il suo fratello maggiore e pretendente al trono, Fusu, che si suicidò. Il regno di Quin Er Shi Huangdi fu breve e turbolento. Già nel 209 a.C. la guarnigione di Anhwei si ribellò all'imperatore e raccolse un'armata di contadini che solo a fatica si riuscì a sottomettere. Di fronte al moltiplicarsi delle rivolte locali, l'imperatore fu incapace di reagire se non punendo la presunta inettitudine dei propri collaboratori. Perse così la vita anche il suo benefattore, nonché artefice della fondazione dell'Impero cinese, Li Si. Alla fine, l'incapace sovrano fu ucciso nell'ottobre 207 a.C. in una congiura di palazzo ordita dal suo eunuco Zhao Gao che abolì il titolo imperiale e fece nominare il principe Ziying re di Qin con il nome di Qin San Shi. L'iniziativa passò poi al regno di Chu, dove il generale Xiang Liang si affidò a Liu Bang (futuro imperatore Gao Zu), capo di bande ribelli contadine messosi ai suoi ordini, per conquistare la capitale Quin, Xianyang. Finiva così la breve dinastia Qin, soppiantata dalla nuova dinastia Han, che durò invece ben due secoli. (it)
  • Qin Er Shi (229 v.Chr. - begin oktober 207 v.Chr.) was de tweede en laatste keizer uit de Qin-dynastie en regeerde van 210 tot 207 v.Chr.. (nl)
  • Qin Er Shi (229 a.C. — início de Outubro de 207 a.C.), literalmente Segundo Imperador da Dinastia Qin, nome de nascimento Huhai, foi imperador na China de 210 a.C. até 207 a.C.. Qin Er Shi era filho de Qin Shi Huang (o Primeiro Imperador, da Dinastia Qin), mas não era originalmente o herdeiro da coroa. Em 210 a.C., ele acompanhou seu pai por uma viagem ao Leste da China, na qual seu pai morreu subitamente. Sob conselhos do chefe eunuco Zhao Gao e do primeiro ministro Li Si, ele forjou um falso decreto de seu pai, que ordenava seu irmão mais velho e verdadeiro herdeiro ao trono, Fusu, a cometer suicídio, além de apontar a si mesmo como o novo herdeiro. Como imperador, ele não foi hábil o suficiente para conter as rebeliões crescentes à nível nacional. Dependia tanto de Zhao Gao que era praticamente um governante títere. Em 207 a.C., a Dinastia Qin estava a beira do colapso e Zhao Gao temia que Qin Er Shi pedisse que ele tomasse a culpa. Então, Zhao Gao conspirou junto com outros grupos o apoiavam, forçando o imperador a cometer suicídio. Um filho de Fusu, Ziying, foi feito reito de Qin por Zhao Gao. O próprio Ziying, pouco tempo depois, mataria Zhao Gao e se renderia a Liu Bang um ano depois. (pt)
  • Qin Er Shi, chiń. 秦二世 (ur. 230 p.n.e., zm. w pierwszej połowie października 207 p.n.e.) – drugi cesarz Chin z dynastii Qin, panujący w latach 209–207 p.n.e. Był jednym z wielu młodszych synów Qin Shi Huanga i jego faworytem. Kiedy cesarz zmarł w trakcie podróży na wschód w miesiącu księżycowym przypadającym na przełom lipca i sierpnia 210 roku p.n.e., Huhai (to imię osobiste) przebywał przy jego boku. Kanclerz Li Si uznał, że istnieje obawa, w związku ze śmiercią cesarza poza stolicą, że w kraju mogą wybuchnąć bunty, postanowił zatem na razie zataić jego śmierć. Następnie Li Si wraz z eunuchem Zhao Gao, stojącym na czele kluczowego w tym momencie Biura Przekazywania Zapieczętowanych Rozkazów, oraz Huhaiem postanowili nie dopuścić do władzy wyznaczonego przez cesarza następcy tronu, Fusu, który sprzeciwiał się polityce kanclerza. Przebywał on wówczas na północy wraz z wojskami generała Meng Tiana. Spiskowcy zniszczyli pismo, w którym cesarz przed swoją śmiercią kazał Fusu przybyć do Xianyangu i objąć tron, sfałszowali natomiast edykt wyznaczający następcą Huhaia oraz pisma oskarżające Fusu i Meng Tiana o nielojalność i nakazujące im popełnić samobójstwo. Fusu natychmiast wykonał rozkaz, Meng Tian był bardziej podejrzliwy i trafił do więzienia, gdzie wkrótce też popełnił samobójstwo. Po przybyciu do Xianyangu Huhai wstąpił na tron, przyjmując tytuł Er Shi Huangdi (to jest "Drugi Cesarz") oraz dokonał pochówku Pierwszego Cesarza w przygotowanym wcześniej monumentalnym podziemnym mauzoleum. Od początku dominujący wpływ na nowego cesarza wywierał Zhao Gao, który niegdyś uczył go pisma oraz prawa, teraz zaś "był Przewodniczącym sekretarzy cesarza i jego tylko rad słuchał władca". Wiosną roku 209 p.n.e. Er Shi Huangdi odbył podróż inspekcyjną po wschodzie kraju, w której towarzyszył mu Li Si. Po powrocie do stolicy za namową Zhao Gao zgładził on szereg urzędników i potomków szlachetnych rodów, w tym także niektórych członków rodu cesarskiego, oraz uczynił prawa surowszymi. Rozkazał także rozpocząć na nowo przerwaną po śmierci Shi Huangdi budowę Pałacu Sąsiedniego, który miał być jego nową siedzibą. Tymczasem w siódmym miesiącu księżycowym roku 209 p.n.e. (sierpień/wrzesień) na terenie dawnego państwa Chu, w dzisiejszym południowym Henanie, wybuchła rebelia. Jej przywódcą był Chen Sheng, prosty żołnierz, na którego spadł obowiązek transportu dziewięciuset więźniów, z którego nie mógł wywiązać się na czas z powodu opadów deszczu. Wiedząc, że karą za spóźnienie jest śmierć, wszczął bunt i obwołał się Wielkim Królem Chu. W ciągu dwóch lub trzech miesięcy rebelia rozprzestrzeniła się na całym obszarze wschodnich i południowych Chin, prowadząc do zabijania urzędników dynastii Qin oraz pojawienia się szeregu rywalizujących ze sobą przywódców, którzy dążyli do przejęcia władzy. Obwoływali się oni markizami (hou) i królami, nawiązując do tradycji państw istniejących przed powstaniem cesarstwa. Wśród nich byli też m.in. przyszli główni rywale o schedę po dynastii Qin, Liu Bang i Xiang Yu. Wczesną wiosną 208 roku p.n.e. siły Chen Shenga zaczęły zagrażać stolicy cesarstwa. W tej sytuacji za radą Zhao Gao cesarz ogłosił amnestię wśród więźniów, którzy nadal pracowali przy mauzoleum Pierwszego Cesarza, a postawiony na ich czele zdolny generał Zhang Han pokonał armię Chen Shenga. Ten uciekł na wschód, jednak w styczniu 208 roku p.n.e. zginął na terenie dzisiejszego północno-zachodniego Anhui, zabity przez swojego woźnicę. Pokonanie Chen Shenga nie doprowadziło do stłumienia rebelii, chociaż Zhang Han wkrótce pokonał także kilku innych przywódców lokalnych powstań. Tymczasem cała władza na dworze przeszła w ręce Zhao Gao, który doprowadził do izolacji cesarza w jego pałacu oraz skazania Li Si pod zarzutem popełnienia różnych zbrodni. Zginął on w sierpniu 208 roku p.n.e., zaś jego śmierć pociągnęła za sobą także egzekucję jego bliskich krewnych. Na początku 207 roku p.n.e. Zhao Gao objął urząd kanclerza. Latem tego roku Zhang Han po licznych walkach musiał wycofać się pod naciskiem armii prowadzonej przez Xiang Yu, za co otrzymał naganę od cesarza, Zhao Gao zaś odmówił posłuchania jego wysłannikowi. Ten uciekł ze stolicy, uchylając się przed pościgiem ludzi Zhao Gao, i poinformował generała, że niezależnie od dalszego biegu wypadków kanclerz prawdopodobnie doprowadzi do jego śmierci. W tym momencie, a było to w siódmym miesiącu księżycowym 207 roku p.n.e. (sierpień/wrzesień), Xiang Yu uderzył gwałtownie na wojska Zhang Hana i pobił je. Ten ostatni wkrótce poddał się przywódcy rebeliantów wraz z resztą pozostałych przy nim ludzi. 27 września 207 roku p.n.e., chcąc wypróbować swoją siłę na dworze, Zhao Gao złożył cesarzowi w darze jelenia, twierdząc jednak, że to koń. Cesarz wyśmiał Zhao Gao za branie jelenia za konia, jednak zdecydowana większość dworzan albo milczała, albo potwierdzała, że widzi konia. Cesarz odsunął się do pałacu, niedługo potem Liu Bang pokonał obrońców przełęczy na drodze do stolicy. Kiedy cesarz wyraził Zhao Gao swoje niezadowolenie, ten obawiając się rozkazu swojej egzekucji, któregoś dnia w pierwszej połowie października, zaaranżował rzekome pojawienie się rebelianckich "bandytów", które wykorzystał jako pretekst do przeprowadzenia oddziału w pobliże pałacu i zdobycia go. Er Shi Huangdi prosił o pozostawienie go przy życiu, najpierw jako króla komanderii, potem markiza, a wreszcie zwykłego człowieka, z rangą jedynie członka rodu cesarskiego, ale nie zgodzono się na to, więc popełnił samobójstwo. Według Sima Qiana "Drugiego Cesarza pochowano jak zwykłego człowieka w parku Yichun, położonym na południe od miejscowości Du". (pl)
  • Эрши Хуан-ди (кит. 二世皇帝, пиньинь Èr Shì Huángdì) — буквально «второй император основатель» — второй император циньской династии, правил с 210 по 207 до н. э.. Родился в 229 до н. э.. Семейное имя Ин Хухай (嬴胡亥 yíng hú hài), коротко Хухай. Пришёл к власти после смерти своего отца Цинь Шихуана в возрасте 21 год (по некоторым источникам — в 12 лет). (ru)
  • 秦二世(前230年10月29日-前207年10月1日),是秦朝的二世皇帝。公元前210年—前207年在位,嬴姓,名胡亥。後人多稱秦二世,也稱二世皇帝。是秦始皇第十八子(最小的兒子),公子扶蘇的弟弟。从中车府令赵高学习狱法。始皇出游南方,病死沙丘宫,胡亥在赵高与宰相李斯的帮助下,秘不发丧,發動沙丘之變,賜死扶蘇,杀兄弟姐妹二十餘人而即位,是為秦二世皇帝。秦二世即位后,赵高掌权,实行残暴的统治,终于激起了陈胜、吴广的大澤之變,六国旧贵族也乘機各自复国。公元前207年胡亥被赵高的女婿阎乐逼迫,自杀于望夷宫,卒年24岁。 (zh)
dbo:activeYearsStartYear
  • 0210-01-01 (xsd:date)
dbo:birthDate
  • -229-1-1
dbo:birthPlace
dbo:deathDate
  • -207-1-1
dbo:deathPlace
dbo:parent
dbo:predecessor
dbo:successor
dbo:wikiPageID
  • 323504 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 744533530 (xsd:integer)
dbp:birthDate
  • 229 (xsd:integer)
dbp:c
  • 秦二世
dbp:clanName
  • Zhao
dbp:deathDate
  • 207 (xsd:integer)
dbp:dynasty
dbp:familyName
  • Ying
dbp:givenName
  • Huhai
dbp:house
dbp:p
  • Qín Èrshì
dbp:regnalName
  • Qin Er Shi
dbp:succession
dbp:templeName
  • None
dbp:title
dbp:years
  • 210 (xsd:integer)
dct:description
  • emperor of the Qin Dynasty (en)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • The Second Emperor of Qin (Chinese: 秦二世; pinyin: Qín Èrshì; Mandarin: [tɕʰǐn ɑ̂ɻ ʂɨ̂]; 229 – October 207 BCE) was the son of Qin Shi Huang and the second emperor of China's Qin dynasty. He ruled from 210 to 207 BCE. (en)
  • Qin Er Shi (chinois : 秦二世 ; pinyin : Qín Èr Shì), de son nom personnel Ying Huhai (嬴胡亥), né v. 230 av. J.-C. et mort en 207 av. J.-C., est un empereur de la Dynastie Qin en Chine de 210 av. J.-C. à 207 av. J.-C.. Son nom signifie littéralement Second Empereur de la Dynastie Qin. (fr)
  • Qin Er Shi (en chino: 秦二世, pinyin: Qín Èr Shì; 229 a.C. - octubre de 207 a. C.), literalmente Segundo emperador de la dinastía Qin y cuyo nombre de pila era Huhai, fue emperador de China desde 210 a. C. hasta 207 a. C. (es)
  • 胡亥(こがい)は、秦朝の第2代皇帝。帝号は二世皇帝。現代中国語では秦二世とも称される。姓は嬴(えい)。始皇帝の末子。 (ja)
  • Qin Er Shi (229 v.Chr. - begin oktober 207 v.Chr.) was de tweede en laatste keizer uit de Qin-dynastie en regeerde van 210 tot 207 v.Chr.. (nl)
  • Эрши Хуан-ди (кит. 二世皇帝, пиньинь Èr Shì Huángdì) — буквально «второй император основатель» — второй император циньской династии, правил с 210 по 207 до н. э.. Родился в 229 до н. э.. Семейное имя Ин Хухай (嬴胡亥 yíng hú hài), коротко Хухай. Пришёл к власти после смерти своего отца Цинь Шихуана в возрасте 21 год (по некоторым источникам — в 12 лет). (ru)
  • 秦二世(前230年10月29日-前207年10月1日),是秦朝的二世皇帝。公元前210年—前207年在位,嬴姓,名胡亥。後人多稱秦二世,也稱二世皇帝。是秦始皇第十八子(最小的兒子),公子扶蘇的弟弟。从中车府令赵高学习狱法。始皇出游南方,病死沙丘宫,胡亥在赵高与宰相李斯的帮助下,秘不发丧,發動沙丘之變,賜死扶蘇,杀兄弟姐妹二十餘人而即位,是為秦二世皇帝。秦二世即位后,赵高掌权,实行残暴的统治,终于激起了陈胜、吴广的大澤之變,六国旧贵族也乘機各自复国。公元前207年胡亥被赵高的女婿阎乐逼迫,自杀于望夷宫,卒年24岁。 (zh)
  • Qín Èr Shì (Zweiter Kaiser der Qín) oder Èr Shì Huángdì (二世皇帝) nannte sich der zweite Kaiser von China (* 230 v. Chr.; † Oktober 207 v. Chr.). Er regierte von 209 bis 207 v. Chr., sein persönlicher Name war Yíng Húhài (嬴胡亥). Ein Sohn von Fusu, Ziying, wurde dann von Zhao Gao zum König von Qin gemacht. Bald darauf tötete Ziying den Obereunuchen Zhao Gao und ergab sich ein Jahr später Liu Bang. (de)
  • Figlio secondogenito del Primo Imperatore della Cina Qin Shi Huang, nel 210 a.C., alla morte del padre, riuscì a salire al trono grazie alle manovre occulte del primo ministro e consigliere del defunto imperatore. Infatti la morte dell'imperatore fu tenuta nascosta anche alla corte per volontà di Li Si, che aspettò di tornare nella capitale Xianyang prima di divulgare la notizia. Poiché l'imperatore non aveva nominato un erede, nei due mesi che impiegarono per arrivare a Xianyang coloro al corrente della sua morte, cioè il suo primo ministro Li Si, il capo eunuco Zhao Gao e Huhai, si accordarono per falsificare un testamento imperiale, mettendo Huhai sul trono (egli assunse poi il titolo di Er Shi Huangdi) e accusando ingiustamente il suo fratello maggiore e pretendente al trono, Fusu, che (it)
  • Qin Er Shi (229 a.C. — início de Outubro de 207 a.C.), literalmente Segundo Imperador da Dinastia Qin, nome de nascimento Huhai, foi imperador na China de 210 a.C. até 207 a.C.. Qin Er Shi era filho de Qin Shi Huang (o Primeiro Imperador, da Dinastia Qin), mas não era originalmente o herdeiro da coroa. Em 210 a.C., ele acompanhou seu pai por uma viagem ao Leste da China, na qual seu pai morreu subitamente. Sob conselhos do chefe eunuco Zhao Gao e do primeiro ministro Li Si, ele forjou um falso decreto de seu pai, que ordenava seu irmão mais velho e verdadeiro herdeiro ao trono, Fusu, a cometer suicídio, além de apontar a si mesmo como o novo herdeiro. (pt)
  • Qin Er Shi, chiń. 秦二世 (ur. 230 p.n.e., zm. w pierwszej połowie października 207 p.n.e.) – drugi cesarz Chin z dynastii Qin, panujący w latach 209–207 p.n.e. Był jednym z wielu młodszych synów Qin Shi Huanga i jego faworytem. Kiedy cesarz zmarł w trakcie podróży na wschód w miesiącu księżycowym przypadającym na przełom lipca i sierpnia 210 roku p.n.e., Huhai (to imię osobiste) przebywał przy jego boku. Kanclerz Li Si uznał, że istnieje obawa, w związku ze śmiercią cesarza poza stolicą, że w kraju mogą wybuchnąć bunty, postanowił zatem na razie zataić jego śmierć. Następnie Li Si wraz z eunuchem Zhao Gao, stojącym na czele kluczowego w tym momencie Biura Przekazywania Zapieczętowanych Rozkazów, oraz Huhaiem postanowili nie dopuścić do władzy wyznaczonego przez cesarza następcy tronu, Fusu, k (pl)
rdfs:label
  • Qin Er Shi (en)
  • Qin Er Shi (de)
  • Qin Er Shi (es)
  • Qin Er Shi (fr)
  • Qin Er Shi Huangdi (it)
  • 胡亥 (ja)
  • Qin Er Shi (nl)
  • Qin Er Shi (pl)
  • Qin Er Shi (pt)
  • Эрши Хуан (ru)
  • 秦二世 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:gender
  • male (en)
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Qin Er Shi (en)
  • Huhai (胡亥) (en)
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:after of
is dbp:issue of
is dbp:leader of
is dbp:successor of
is foaf:primaryTopic of