| dbpprop:abstract
|
- Pyotr Arkadyevich Stolypin (April 14 1862 – September 18 1911) served as Nicholas II's Chairman of the Council of Ministers—the Prime Minister of Russia—from 1906 to 1911. His tenure was marked by efforts to repress revolutionary groups, as well as for the institution of noteworthy agrarian reforms. Stolypin hoped, through his reforms, to stem peasant unrest by creating a class of market-oriented smallholding landowners. He is often cited as one of the last major statesmen of Imperial Russia with a clearly defined political programme and determination to undertake major reforms.
- Pjotr Arkadjewitsch Stolypin war ein russischer Staatsmann, der im Amt des Premierministers von 1906 bis 1911 tiefgreifende Reformen im Zarenreich durchsetzte.
- Petr Arkadievitx Stolypin (rus Пётр Арка́дьевич Столы́пин) fou un polític rus. Primer ministre del tsar Nicolau II de Rússia, des de 1906 fins a 1911. Va representar un tipus d'alts funcionaris russos oposats a qualsevol reforma política que posés en perill a la autocràcia tsarista, però preocupats alhora per la modernització del seu país. Després de la Revolució russa de 1905, Stolypin va emprendre una reforma liberal en l'agricultura el 1906, per la qual va suprimir el Mir i va liberalitzar la compra-venda de propietats agràries. La intenció de Stolypin era crear un grup de camperols pròspers que subministressin suport social al govern del tsar i frenar la lluita de la majoria dels camperols per la terra. Va permetre una modernització agrària que va treure a moltes zones de l'autoconsum cap a una agricultura comercial i abastir per tant a les ciutats. Va ser una reforma limitada que no va afavorir als més pobres. Va intentar governar amb la Duma, però quan aquesta va rebutjar les seves reformes la va dissoldre i va governar amb ucases (decrets del tsar). També va dissoldre una segona Duma i va reduir el dret a vot. Aquest període és conegut com a la reacció stolypiniana, i durant ella es va aplicar en gran escala la pena de mort per a aixafar el moviment socialista. Per aquesta forma autocràtica de governar es va guanyar l'enemistat de la majoria de les organitzacions polítiques russes. El setembre de 1911, Stolypin va ser assassinat a trets per l'anarquista Bagrov, que havia pertangut a la policia.
- Petr Arkaděvič Stolypin (rusky Пётр Аркадевич Столыпин) byl ruský předrevoluční politik a ministerský předseda Ruska v letech 1906 až 1911.
- Piotr Arkádievich Stolypin fue un político ruso. Primer ministro del zar Nicolás II de Rusia, desde 1906 hasta 1911. Representó un tipo de altos funcionarios rusos opuestos a cualquier reforma política que pusiera en peligro a la autocracia zarista, pero preocupados al mismo tiempo por la modernización de su país. Stolypin emprendió una reforma liberal en la agricultura en 1906, por la que suprimió el Mir y liberalizó la compra-venta de propiedaddes agrarias. La intención de Stolypin era crear un grupo de campesinos prósperos que suministraran apoyo social al gobierno del zar y frenar la lucha de la mayoría de los campesinos por la tierra. Permitió una modernización agraria que sacó a muchas zonas del autoconsumo hacia una agricultura comercial y abastecer por consiguiente a las ciudades. Fue una reforma limitada que no favoreció a los más pobres, pero dio alguna tierra a los campesinos que liberó Alejandro II y a quien éste no había dado nada para subsistir. Intentó gobernar con la Duma, pero cuando ésta rechazó sus reformas la disolvió y gobernó con úcases (decretos del zar). También disolvió una segunda Duma y redujo el derecho a voto. Este período es conocido como la reacción stolypiniana, y durante él se aplicó en gran escala la pena de muerte para aplastar el movimiento socialista, de forma que un total de 1.102 personas fueron ajusticiadas durante su mandato. De hecho la soga era popularmente conocida como "la corbata de Stolypin". Por esta forma autocrática de gobernar se ganó la enemistad de la mayoría de las organizaciones políticas rusas. El 14 de septiembre de 1911, Stolypin fue asesinado de un disparo por el radical Dmitri Bogrov, que había pertenecido a la policía, cuando asistía a una representación en la ópera de Kiev en presencia del Zar y de su familia, y murió cuatro días más tarde.
- Pjotr Arkadjevitš Stolypin oli Nikolai II:n pääministeri 1906–1911. Hänet tunnetaan voimatoimistaan vallankumouksellisia kohtaan, Suomessa toisen sortokauden aloittamisesta ja maatalousuudistuksestaan.
- Piotr Arkadievitch Stolypine, né le 14 avril 1862, mort le 18 septembre 1911, a été le Premier ministre du tsar Nicolas II de Russie du 21 juillet 1906 au 18 septembre 1911. Son action a consisté essentiellement à lutter contre les groupes révolutionnaires et mettre en place une réforme agraire. Stolypine espérait à travers ses réformes améliorer la condition paysanne notamment en créant une classe de petits propriétaires favorables à l'économie de marché. En calmant l'agitation des paysans, il souhaitait par ailleurs affermir la stabilité du régime. Il est souvent cité comme un des derniers grands hommes d'Etat de la Russie impériale, avec un programme clairement défini et la détermination d'entreprendre des réformes importantes.
- ピョートル・アルカディエヴィッチ・ストルイピン（ロシア語: Пётр Арка́дьевич Столы́пин, Pyotr Arkad'evich Stolypin, 1862年4月14日〈ユリウス暦4月2日〉 - 1911年9月18日〈ユリウス暦9月5日〉）は、帝政ロシアの政治家。ロシア皇帝ニコライ2世の下で、大臣会議議長（首相、在任：1906年7月21日 - 1911年9月18日）を務めた。 ストルイピンは、ニコライ2世の治世においてセルゲイ・ヴィッテと並んで有能な政治家であり、革命派に対する容赦ない弾圧と、農業分野を中心に、地方自治の近代化、司法・中央行政機構に渡る広範な改革を実行した。
- Pjotr Arkadjevitsj Stolypin was een belangrijk Russisch staatsman. Hij diende tsaar Nicolaas II van Rusland van 1906 tot 1911 als Voorzitter van de Raad van ministers (dat wil zeggen premier). Hij is vooral bekend vanwege zijn hardhandige bestrijding van revolutionaire groeperingen en de invoering van een landbouwhervorming. Stolypin stamde uit een rijke Russische aristocratische familie, met bezittingen in de provincie Grodno (thans in Wit-Rusland gelegen). Van vaders kant was hij verwant met de dichter Michail Lermontov. Zijn vader was Russisch gezant bij de groothertog van Baden, toen Pjotr geboren werd. Ruim een maand later werd de jongen in de orthodoxe kerk van Dresden gedoopt, reden waarom wel eens vermeld wordt dat hij in Dresden zou zijn geboren. Pjotr Stolypin studeerde aan de Universiteit van Sint-Petersburg natuurwetenschappen en maakte carrière in het Russische bestuursapparaat. Hij trouwde al jong, met Olga Borisovna Nejgart, de verloofde van zijn oudere broer Michail, die officier was. Deze was namelijk in 1882 in een duel dodelijk gewond geraakt en had op zijn sterfbed Pjotr gevraagd om zich om zijn verloofde te bekommeren. Pjotr en Olga Stolypin zouden vijf dochters en één zoon krijgen. Stolypin werd in 1903 benoemd tot gouverneur van de provincie Saratov, aan de middenloop van de Wolga. De krachtige manier waarop hij in deze provincie in het revolutiejaar 1905 de orde wist te handhaven, vormde voor tsaar Nicolaas aanleiding om Stolypin tot premier te benoemen, als opvolger van Iwan Goremykin. Rusland werd in 1905 en 1906 geteisterd door revolutionaire onrust en wijdverbreide ontevredenheid onder de bevolking. Linkse organisaties voerden een gewelddadige campagne tegen de autocratie, en genoten daarbij steun van brede lagen van de bevolking; in geheel Rusland werden politiefunctionarissen en hoge ambtenaren vermoord. Er werd ook een bomaanslag op Stolypin zelf uitgevoerd. In augustus 1906 was er een grote ontploffing in zijn datsja in een buitenwijk van Sint-Petersburg, waarbij 27 doden te betreuren vielen, evenals vele gewonden, waaronder de zoon en een der dochters van de premier. Deze bleef zelf evenwel ongedeerd. In antwoord op deze aanvallen voerde Stolypin een systeem in van militaire tribunalen waar "snel recht" werd gesproken over personen die van revolutionaire activiteiten werden beschuldigd. Indien de aangeklaagde ter dood werd veroordeeld, hetgeen vaak het geval was, werd het vonnis binnen een dag voltrokken. Duizenden Russische revolutionairen verloren het leven onder Stolypins systeem. De galg kreeg de bijnaam "Galstoek Stolypina" (Stolypins stropdas). De tsaar had in het revolutiejaar 1905 de concessie gedaan dat er in Rusland een parlement zou komen, de Doema. De eerste verkozen Doema telde echter veel radicaal-revolutionaire leden, die geen enkele bereidheid toonden om met de regering samen te werken. Deze Doema werd daarom al spoedig ontbonden (22 juli 1906). Juist in die tijd werd Stolypin tot premier benoemd, die weliswaar monarchist was, maar wel voorstander van een monarchie die nauwer contact onderhield met het volk. Hij probeerde eerst samen te werken met de Tweede Doema, maar ook die telde naar zijn smaak te veel radicale leden, die niets zagen in zijn ideeën voor een landbouwhervorming. In juni 1907 zou hij daarom besluiten om ook de Tweede Doema te ontbinden. Stolypin zocht naar middelen om de redenen van ontevredenheid te verminderen en het vertrouwen van de boeren in de tsaar en zijn regering te herstellen. Daartoe nam hij het initiatief tot een belangrijke landbouwhervorming. Ook nam hij maatregelen om de levensomstandigheden van de stedelijke arbeiders te verbeteren en de bevoegdheden van de lokale bestuursorganen te vergroten. Stolypin nam maatregelen om ervoor te zorgen dat de Derde Doema meer bereidheid zou tonen om de door zijn regering voorgestelde wetgeving goed te keuren. Nadat hij in juni 1907 de Tweede Doema ontbonden had, veranderde hij de kieswet zodanig, dat de adel en de welvarende klassen meer gewicht kregen en de lagere klassen minder. Dit had het gewenste effect op de verkiezingen voor de Derde Doema, die meer conservatieve leden telde. Deze Derde Doema was veel coöperatiever en zou zijn volle mandaatsperiode uitzitten. De meningen over het levenswerk van Stolypin lopen sterk uiteen. In de chaotische omstandigheden van de revolutie van 1905 moest hij wel maatregelen nemen om gewelddadige revolutionaire activiteiten en anarchie te onderdrukken. Zijn landbouwhervorming was evenwel veelbelovend. Stolypins uitspraak dat zijn hervorming "een weddenschap op de sterken" (ставка на силных) was, is vaak op moedwillige wijze verkeerd geïnterpreteerd. Stolypin en zijn medewerkers (onder wie in de eerste plaats zijn minister van landbouw Aleksandr Krivosjein en de uit Denemarken afkomstige landbouwspecialist Andrej Andrejevitsj Køfød moeten worden genoemd) probeerden zo veel mogelijk boeren de gelegenheid te geven zich uit de armoede te verheffen, door de consolidatie van versnipperde kleine percelen te bevorderen, door het verstrekken van bank- en verzekeringsfaciliteiten aan de boeren en door de emigratie uit overbevolkte gebieden naar de maagdelijke gronden van Kazachstan en Zuid-Siberië te bevorderen. Het doel waarnaar Stolypin streefde was een klasse van enigszins welgestelde boeren te creëren, die een steunpilaar zouden zijn voor de maatschappelijke orde.. Lenin vreesde dat Stolypin erin zou slagen Rusland te helpen een gewelddadige revolutie te voorkomen. Veel Duitse politieke leiders vreesden dat een succesvolle economische transformatie van Rusland Duitslands dominerende positie in Europa binnen een generatie zou ondermijnen. Sommige historici geloven zelfs dat de Duitse leiders in 1914 bewust ervoor kozen om het tsaristische Rusland tot een oorlog te provoceren, ten einde het te kunnen verslaan voordat het te sterk zou worden. Aan de andere kant verleende de tsaar Stolypin geen onvoorwaardelijke steun. Veel wijst erop dat Stolypins positie aan het Keizerlijk Hof al ernstig aangetast was op het tijdstip waarop hij in 1911 het slachtoffer werd van een moordaanslag. Op 14 september (1 september oude stijl) 1911, werd Stolypin neergeschoten door een linkse revolutionair, Dmitri Bogrov, toen hij in de Opera van Kiëv een voorstelling bijwoonde van Rimski-Korsakovs opera "Tsaar Saltan". Vier dagen later stierf hij. Na Stolypins dood zette Aleksander Krivosjein zijn landbouwhervorming voort. Stolypin had opgemerkt dat Rusland voor een succesvolle transformatie "twintig jaar vrede nodig zou hebben". Helaas zou die rustpauze niet aan Rusland gegeven zijn. Stolypins hervormingen overleefden de woelingen van de Eerste Wereldoorlog, de Oktoberrevolutie en de Russische Burgeroorlog niet. Bij de verkiezing in 2008 van "De grootste Rus" kwam hij na Alexander Nevski als tweede uit de bus.
- Pjotr Arkadjevitsj Stolypin, var russisk statsminister fra 1906 til 1911, da han ble skutt under et besøk i Kiev-operaen under en framføring av Nikolaj Rimskij-Korsakovs Tsar Saltan. Stolypin var til stede i operaen blant annet sammen med tsar Nikolaj II og resten av tsar-familien. Han var kjent for sin hardhendte kamp mot revolusjonære grupper og for gjennomføring av en jordbruksreform som kom i kjølvannet av opphevelsen av livegenskapet og hvor en ønsket å få et mer fremtidsrettet, kapitalistisk system innen landbruket. Reformen ga rett til å eie egen gård og jord.
- Piotr Arkadiewicz Stołypin – działacz państwowy i polityk rosyjski, 1906-1911 premier i minister spraw wewnętrznych w okresie rządów Mikołaja II. Pochodził ze starej rodziny szlacheckiej. Urodził się 14 kwietnia 1862r. (2 kwietnia wg kalendarza juliańskiego) w Dreźnie. Ukończył Uniwersytet Petersburski w 1884, po czym rozpoczął służbę państwową w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. Od 1902 gubernator guberni grodzieńskiej, w latach 1903–1906 guberni saratowskiej. Od 26 kwietnia 1906 minister spraw wewnętrznych, a od 8 lipca jednocześnie przewodniczący Rady Ministrów. Kierował tłumieniem rewolucji 1905–1907, stosował sądy wojskowe w stosunku do rewolucjonistów ze skazywaniem na karę śmierci. Stosował terror w walce z ruchem rewolucyjnym (od nazwiska Stołypina sznur do wieszania skazanych nazywano „krawatem Stołypina”). Okres jego władzy określany jest jako „reakcja stołypinowska”. W 1907r. rozwiązał Dumę, zmienił ordynację wyborczą i znacznie ograniczył uprawnienia parlamentu sprowadzając go do instytucji fasadowej. Wydarzenie to nazywane jest Trzecim lipcowym przewrotem państwowym 1907. Jednocześnie Stołypin dążył do modernizacji państwa. Wspólnie ze swoimi współpracownikami takimi jak Aleksandr Kriwoszein czy Andrzej Andrzejewicz Køfød, przeprowadził zakrojoną na szeroką skalę reformę rolną, w celu utworzenia socjalnego oparcia dla caratu na wsi. Zdania historyków na temat działań Stołypina są bardzo różne. Stołypin został śmiertelnie raniony w zamachu 14 września 1911 przez eserowca mającego powiązania z Ochraną Dymitra Bogrowa w Kijowie i zmarł 18 września.
- Pyotr Arkadyevich Stolypin nasceu em 14 de abril (de acordo com Antigo Calendário, 2 de abril) de 1862, em Dresden, Saxônia e morreu em 18 de setembro (de acordo com Antigo Calendário, 5 de setembro) de 1911. Serviu como Presidente do Conselho de Ministros - O equivalente a primeiro ministro da Rússia - de Nicolau II de 1906 a 1911. Seu mandato foi marcado por tentativas de reprimir grupos revolucionários, bem como por ter canalizado grandes esforços para realizar reformas agrárias. Stolypin esperava, através de suas reformas, obstruir as intranquilidades dos camponeses, criando uma classe de pequenos proprietários de terra. Ele é usualmente citado como um dos maiores estadistas da Rússia Imperial, com um programa político claramente definido e determinação de empreender importantes reformas.
- Piotr Arkadievici Stolîpin 14 aprilie 1862 la Dresda - 18 septembrie 1911Kiev a fost un om de stat rus, ministru de interne şi apoi preşedinte al Consiliului de Miniştri (prim-ministru) al guvernului ţarului Nicolae al II-lea din 1906 până în 1911. El a devenit cunoscut pentru măsurile de mână forte prin care a încercat să reprime grupurile revoluţionare, dar şi pentru reforma lui agrară. Stolîpin era membru al marii aristocraţii ruse,înrudit pe linei paternă cu poetul Mihail Lermontov, iar pe cea maternă având rădăcini germane şi fiind înrudit cu renumitul diplomat şi ministru de externe al Rusiei, contele Alexandr Gorceakov. Născut la Dresda, în Germania, unde tatăl său a îndeplinit functii diplomatice, el a avut parte de o educaţie aleasă şi a fost funcţionar în birocraţia guvernamentală. Succesele lui l-au condus către prima funcţie guvernamentală importantă, aceea de ministru de interne în guvernul lui Ivan Goremîkin. Doar câteva luni mai târziu, ţarul Nicolae al II-lea l-a numit pe Stolîpin în funcţia de Prim-ministru, înlocuindu-l pe Goremîkin. Rusia anului 1906 era zguduită de mişcările revoluţionare şi de nemulţumirile populare. Organizaţiile de stânga concepeau campanii împotriva autocraţiei având suport popular. În toată Rusia, oficiali ai poliţiei şi membri ai birocraţiei guvernamentale erau asasinaţi. Pentru a răspunde acestor atacuri, Stolîpin a introdus un sistem de tribunale militare care judecau rapid rebelii acuzaţi. Dacă acuzaţii erau condamnaţi la moarte, aşa cum se întâmpla deseori, sentinţa era dusă la îndeplinire într-o zi. Mii de radicali ruşi au fost executaţi în perioada de funcţionare a acestui sistem. De atunci, spânzurătoarea au fost poreclită Cravata lui Stolîpin. El a dizolvat prima Dumă pe 22 iulie 1906, cu care nu a putut coopera în special în problema reformei agricole. Stolîpin a sperat de asemenea să îndepărteze cauzele nemulţumirilor ţărăneşti. Pentru asta, el a introdus importante reforme agrare. El a încercat, de asemenea, să îmbunătăţească viaţa muncitorilor industriali şi să crească puterea administraţiilor locale. Opiniile despre politica lui Stolîpin sunt foarte diverse. În atmosfera de insubordonare de după Revoluţia din 1905, el a trebuit să reprime revoltele violente şi anarhia. Reforma sa agrară promitea mult. Spusele lui Stolîpin, şi anume că "pariază pe cel puternic", au fost deseori interpretate cu reavoinţă. Stolîpin şi colaboratorii lui, (printre care trebuie menţionat în primul rând ministrul agriculturii Krivoşein), au încercat să dea o şansă cât mai multor ţârani cu putinţă să scape de sărăcie prin încurajarea unificării petecelor de pământ împrăştiate, prin obţinerea de facilităţi bancare, prin stimularea migraţiei din zonele superpopulate către zonele cu pământuri virgine din Kazahstan şi din sudul Siberiei. Scopul lui Stolîpin era să creeze o pătură de ţărani relativ avută, care să fie sprijinitori ai ordinii sociale.. Lenin s-a temut că Stolîpin va reuşi în cele din urmă să permită Rusiei ţariste să evite o revoluţie violentă. Mulţi lideri politici germani s-au temut că o transformare economică încununată de succes în Rusia va submina poziţia dominantă a Germaniei în Europa de-a lungul numai unei generaţii. Unii istorici au cred că liderii Germaniei din 1914 au fost interesaţi să provoace Rusia ţaristă să intre în război, pentru a o învinge înainte de a ajunge prea puternică. Pe de altă parte, ţarul nu l-a sprijinit pe Stolîpin în mod necondiţionat. De fapt, se crede că poziţia lui Stolîpin la Curtea Imperială era deja serios deteriorată în momentul în care a căzut victimă atentatului din 1911 şi se suspectează rolul Ohranei, poliţia secretă, în evenimentele care au dus la suprimarea sa fizică. Reformele lui Stolîpin nu au supravieţuit vremurilor tulburi ale primului război mondial, Revoluţiei din Octombrie şi Războiului civil. Stolîpin a schimbat componenţa Dumei, în dorinţa de a o face mai receptivă la propunerile legislative guvernamentale. După dizolvarea celei de-a doua Dume din iunie 1907, el a schimbat proporţia voturilor în favoarea nobililor şi a celor bogaţi, reducând ponderea voturilor claselor de jos. Efectul acestei manevre a fost o a treia Dumă cu mai mulţi membri conservatori, mai dornici de cooperare cu guvernul. Pe 14 septembrie 1911, Stolîpin, în timp ce urmărea o reprezentaţie la Opera din Kiev, a fost victima unei tentative de asasinat a unui socialist - revoluţionar Dmitri Bogrov,despre care există suspiciuni şi că avea în acelaş timp legături cu poliţia secretă,Ohrana. A murit patru zile mai târziu.
- Пётр Арка́дьевич Столы́пин — русский политик, министр внутренних дел, премьер-министр России, реформатор.
- Pjotr Arkadjevitj Stolypin, född 2 april 1862, död 5 september 1911, var en rysk politiker. Han var ministerpresident under tsar Nikolaj II 1906-1911 och blev känd för sina hårdhänta försök att bekämpa revolutionära grupper och för sin jordbruksreform. Stolypin var en högboren medlem av den ryska aristokratin, på sin faders sida släkt med poeten Michail Lermontov. Familjen höll på de aristokratiska traditionerna till en sådan utsträckning att Stolypins äldre bror dödades i en duell, varpå Stolypin utmanade mördaren i en ny duell, i vilken han skadade sin högerarm, som därefter blev nästan helt förlamad. Han fick en god utbildning vid universitetet i St. Petersburg och tjänstegjorde inom den statliga byråkratin. År 1902 utsågs Stolypin, som då var yngre än någon av sina kollegor, till guvernör, först över Grodno, sedan över Saratov, där han blev känd för sitt brutala undertryckande av bondeoroligheterna under den ryska revolutionen 1905. Hans framgångar gjorde att han blev utsedd till inrikesminister under Ivan Goremykin, för att ett par månader senare avlösa Goremykin som premiärminister. Som regeringschef sökte Stolypin reformera det eftersatta ryska jordbruket genom att bryta upp bondbyar och främja utflyttning till Sibirien och därigenom skapa en klass av självägande och marknadsorienterade jordbrukare. Han drev hänsynslöst igenom sina reformer utan att vare sig rådfråga duman eller jordbrukarna själva. Han upmuntrade även antisemitism för att avleda den tilltagande sociala oron som delvis var ett resultat av hans reformer. Stolypin mördades av socialistrevolutionären Dmitri Bogrov i samband med ett besök i Kievs operahus.
- Pyotr Arkadyeviç Stolipin, Rus devlet adamı.1905 Devrimi'nden sonra köylülerin toplumsal ve ekonomik durumunu güçlendirerek otokrasinin temellerini sağlamlaştırmak amacıyla gerçekleştirdiği kapsamlı tarım reformlarıyla tanınır.
- Петро Аркадійович Столипін — російський державний діяч, реформатор, прем'єр-міністр. Відзначався крайніми шовіністичними поглядами, активний захисник самодержавства. Походив із старовинного дворянського роду. У 1884 році закінчив природничий факультет Петербурзького університету. Служив у Міністерстві внутрішніх справ. З 1902 — гродненський губернатор. У 1903-06 — губернатор Саратовської губернії. Під час революції 1905-07 жорстоко розправлявся з селянськими виступами. У квітні 1906 призначений міністром внутрішніх справ, а в липні 1906 — головою Ради Міністрів. Швидка службова кар'єра Столипіна була, у значній мірі, пов'язана з його ораторськими здібностями, численними виступами в Думі, проектами реформування країни. У серпні 1906 на Столипіна вчинено замах (загинуло 27 осіб), який використано урядом для розгортання репресивної політики (запровадження військово-польових судів, застосування смертної кари тощо). У червні 1907 уряд на чолі з Столипіним розпустив II Державну Думу і опублікував новий закон про вибори, який забезпечив повну перевагу у III Думі великих землевласників та підприємців і значно обмежив представництво національних окраїн. Повністю були позбавлені представництва в Думі 10 областей і губерній азіатської частини Росії, Кавказу надавалось 10 місць замість 29. Такий виборчий закон забезпечив у III Думі великоросам 77 % місць і вона стала «істинно російською». Столипін був ініціатором обмеження автономії Фінляндії, натхненником створення націоналістичних російських організацій, у тому числі Всеросійського національного союзу, основною метою якого було сприяння «пануванню російської народності». Столипін проводив антиукраїнську політику. У січні 1910 уряд Столипіна заборонив створення національних (у тому числі і українських) товариств, клубів, видання рідною мовою газет. Переслідуючи українську мову і культуру, Столипін розсилав свої циркуляри, в яких наказував боротися з «ідеєю відродження старої України і устрою на національно-територіальних засадах». Антиукраїнська політика Столипіна призвела до закриття низки «Просвіт», припинення видання українських газет («Наша Дума», «Рідний край», «Воля» та ін. ), заборонив шанування пам'яті Т. Шевченка тощо. Столипін підготував і провів аграрну реформу, яка мала вирішити земельне питання в Російській імперії. Більша частина реформаторських заходів Столипіна була не завершена. Діяльність Столипіна викликала незадоволення крайніх правих, які в 1911 поставили питання про його відставку. У вересні 1911 року Столипін був убитий у Київському оперному театрі агентом охранки есером Д. Богровим.
- 彼得·阿尔卡季耶维奇·斯托雷平（俄语：Пётр Аркадевич Столыпин，1862年4月14日德国德累斯顿 - 1911年9月18日乌克兰基辅），俄罗斯帝国政治家，曾任俄罗斯帝国内政大臣（1904年-1905年）和大臣会议主席（1906年-1911年）。 斯托雷平的任期以镇压革命势力和土地改革而著称。
|
| rdfs:comment
|
- Pyotr Arkadyevich Stolypin (April 14 1862 – September 18 1911) served as Nicholas II's Chairman of the Council of Ministers—the Prime Minister of Russia—from 1906 to 1911. His tenure was marked by efforts to repress revolutionary groups, as well as for the institution of noteworthy agrarian reforms. Stolypin hoped, through his reforms, to stem peasant unrest by creating a class of market-oriented smallholding landowners.
- Pjotr Arkadjewitsch Stolypin war ein russischer Staatsmann, der im Amt des Premierministers von 1906 bis 1911 tiefgreifende Reformen im Zarenreich durchsetzte.
- Petr Arkadievitx Stolypin (rus Пётр Арка́дьевич Столы́пин) fou un polític rus. Primer ministre del tsar Nicolau II de Rússia, des de 1906 fins a 1911. Va representar un tipus d'alts funcionaris russos oposats a qualsevol reforma política que posés en perill a la autocràcia tsarista, però preocupats alhora per la modernització del seu país.
- Petr Arkaděvič Stolypin (rusky Пётр Аркадевич Столыпин) byl ruský předrevoluční politik a ministerský předseda Ruska v letech 1906 až 1911.
- Piotr Arkádievich Stolypin fue un político ruso. Primer ministro del zar Nicolás II de Rusia, desde 1906 hasta 1911. Representó un tipo de altos funcionarios rusos opuestos a cualquier reforma política que pusiera en peligro a la autocracia zarista, pero preocupados al mismo tiempo por la modernización de su país. Stolypin emprendió una reforma liberal en la agricultura en 1906, por la que suprimió el Mir y liberalizó la compra-venta de propiedaddes agrarias.
- Pjotr Arkadjevitš Stolypin oli Nikolai II:n pääministeri 1906–1911. Hänet tunnetaan voimatoimistaan vallankumouksellisia kohtaan, Suomessa toisen sortokauden aloittamisesta ja maatalousuudistuksestaan.
- Piotr Arkadievitch Stolypine, né le 14 avril 1862, mort le 18 septembre 1911, a été le Premier ministre du tsar Nicolas II de Russie du 21 juillet 1906 au 18 septembre 1911. Son action a consisté essentiellement à lutter contre les groupes révolutionnaires et mettre en place une réforme agraire. Stolypine espérait à travers ses réformes améliorer la condition paysanne notamment en créant une classe de petits propriétaires favorables à l'économie de marché.
- Pjotr Arkadjevitsj Stolypin was een belangrijk Russisch staatsman. Hij diende tsaar Nicolaas II van Rusland van 1906 tot 1911 als Voorzitter van de Raad van ministers (dat wil zeggen premier). Hij is vooral bekend vanwege zijn hardhandige bestrijding van revolutionaire groeperingen en de invoering van een landbouwhervorming. Stolypin stamde uit een rijke Russische aristocratische familie, met bezittingen in de provincie Grodno (thans in Wit-Rusland gelegen).
- Pjotr Arkadjevitsj Stolypin, var russisk statsminister fra 1906 til 1911, da han ble skutt under et besøk i Kiev-operaen under en framføring av Nikolaj Rimskij-Korsakovs Tsar Saltan. Stolypin var til stede i operaen blant annet sammen med tsar Nikolaj II og resten av tsar-familien.
- Piotr Arkadiewicz Stołypin – działacz państwowy i polityk rosyjski, 1906-1911 premier i minister spraw wewnętrznych w okresie rządów Mikołaja II. Pochodził ze starej rodziny szlacheckiej. Urodził się 14 kwietnia 1862r. (2 kwietnia wg kalendarza juliańskiego) w Dreźnie. Ukończył Uniwersytet Petersburski w 1884, po czym rozpoczął służbę państwową w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. Od 1902 gubernator guberni grodzieńskiej, w latach 1903–1906 guberni saratowskiej.
- Pyotr Arkadyevich Stolypin nasceu em 14 de abril (de acordo com Antigo Calendário, 2 de abril) de 1862, em Dresden, Saxônia e morreu em 18 de setembro (de acordo com Antigo Calendário, 5 de setembro) de 1911. Serviu como Presidente do Conselho de Ministros - O equivalente a primeiro ministro da Rússia - de Nicolau II de 1906 a 1911. Seu mandato foi marcado por tentativas de reprimir grupos revolucionários, bem como por ter canalizado grandes esforços para realizar reformas agrárias.
- Piotr Arkadievici Stolîpin 14 aprilie 1862 la Dresda - 18 septembrie 1911Kiev a fost un om de stat rus, ministru de interne şi apoi preşedinte al Consiliului de Miniştri (prim-ministru) al guvernului ţarului Nicolae al II-lea din 1906 până în 1911. El a devenit cunoscut pentru măsurile de mână forte prin care a încercat să reprime grupurile revoluţionare, dar şi pentru reforma lui agrară.
- Пётр Арка́дьевич Столы́пин — русский политик, министр внутренних дел, премьер-министр России, реформатор.
- Pjotr Arkadjevitj Stolypin, född 2 april 1862, död 5 september 1911, var en rysk politiker. Han var ministerpresident under tsar Nikolaj II 1906-1911 och blev känd för sina hårdhänta försök att bekämpa revolutionära grupper och för sin jordbruksreform. Stolypin var en högboren medlem av den ryska aristokratin, på sin faders sida släkt med poeten Michail Lermontov.
- Pyotr Arkadyeviç Stolipin, Rus devlet adamı.1905 Devrimi'nden sonra köylülerin toplumsal ve ekonomik durumunu güçlendirerek otokrasinin temellerini sağlamlaştırmak amacıyla gerçekleştirdiği kapsamlı tarım reformlarıyla tanınır.
- Петро Аркадійович Столипін — російський державний діяч, реформатор, прем'єр-міністр. Відзначався крайніми шовіністичними поглядами, активний захисник самодержавства. Походив із старовинного дворянського роду.
- 彼得·阿尔卡季耶维奇·斯托雷平（俄语：Пётр Аркадевич Столыпин，1862年4月14日德国德累斯顿 - 1911年9月18日乌克兰基辅），俄罗斯帝国政治家，曾任俄罗斯帝国内政大臣（1904年-1905年）和大臣会议主席（1906年-1911年）。 斯托雷平的任期以镇压革命势力和土地改革而著称。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
