| dbpprop:abstract
|
- Puquina is an extinct language and language isolate, which was spoken by the ancient Inca in the region surrounding Lake Titicaca and in the north of what is now Chile. Remnants of Puquina can be found in the Quechua and Spanish languages spoken in the south of Perú, mainly in Arequipa, Moquegua and Tacna. There also appear to be remnants in Callahuaya (Kolyawaya), which may be a mix of Quechua and Puquina. (Kaufman finds this proposal plausible. ) Sometimes the term Puquina is wrongly used for Uru, which is completely different.
- Puquina oder Pukina war eine indigene Sprache, die am Nord- und Ostufer des Titicaca-Sees und im Norden des heutigen Chile bis Südperu gesprochen wurde und im 18. Jahrhundert ausstarb. Puquina war eine der großen Verkehrssprachen, die zur Zeit der Conquista im Gebiet des Inka-Reiches gesprochen wurden. Überliefert ist die Sprache durch einige christliche doktrinäre Texte und Gebete (Vaterunser, Sakrament der Taufe/Ehe, Eucharistie, Glaubensbekenntnis), insbesondere durch die mehrsprachige Doctrina Cristiana aus dem Jahre 1584. Manche Wissenschaftler vermuten, dass Puquina die Sprache des Tiwanaku-Reiches war, welches nach der Invasion der aymarasprachigen Lupaca und Pacaje zerbrach. Reste des Puquina finden sich in der Sprache der Kallawaya (Callahuaya), einer Mischsprache aus Quechua und Puquina. Die Bezeichnung Puquina wird manchmal irreführend für die nicht verwandte Sprache der Urus (am Nordufer des Titicaca-Sees) verwendet. Die Puquina-Sprache wurde vom peruanischen Linguisten Alfredo Torero untersucht. Nach seinen Erkenntnissen hat sie keine nähere Verwandtschaft mit irgendeiner lebenden oder anderen hinreichend dokumentierten Sprache.
- Puquina [pukyna] je mrtvý jazyk Inků, kterým se dříve hovořilo od jezera Titicaca po severní Chile. Zbytky tohoto vymřelého jazyka můžeme nalézt už jen v jazyce kallawaya (což by měla být kombinace kečui a puquiny). Někdy je výrazem puquina označován jazyk uru, ale nemá to znamenat, že by to mělo něco společného s vymřelým jazykem puqina. Existují i dohady o tom, že uru (uruquilla) není název jazyka, ale název etnika. Puquina patří do nezařazených jazyků.
- El puquina o pukina es una lengua prehispánica ya extinta que se habló en lo que hoy son los departamentos peruanos de Arequipa, Moquegua, Tacna, parte de Cusco, y los alrededores del Lago Titicaca hasta el altiplano boliviano y chileno. Aún pueden encontrarse restos de este idioma en los topónimos de toda esta región, y en la lengua usada por los médicos tradicionales kallawaya, que es una combinación o lingua franca proveniente del quechua y puquina). Algunas teorías afirman que era la lengua críptica de la nobleza Inca de Perú, mientras el "runa simi" o quechua, era la lengua del pueblo.
- Pukina (ook wel Puquina) is een uitgestorven taal die gesproken werd door de Andes-indianen in de streek rond het Titicacameer en in het noorden van het huidige Chili. Overblijfselen van Pukina kunnen teruggevonden worden in het Kallawaya, een taal die wordt gebruikt door mannelijke leden van deze stam die in heel Zuid-Amerika werken als genezers. Ten tijde van de Inca's waren de Kallawaya de dragers van de troon van de Incakeizer. Kallawaya is een taal die bestaat uit de Quechua II-variant met Pukina-woorden. Soms wordt de term Pukina gebruikt voor Uru-Chipaya, dat een totaal andere taalfamilie is. Een beroemde Pukina-stam waren de Qulla's, van wie de naam Qulla Suyu is ontleend, het zuidelijk deel van het Incarijk, oftewel Tawantinsuyu. De Qulla's waren echter geen Aymara's zoals dikwijls wordt gedacht, maar Pukina's. Deze Pukina-stam was de vijand van de Inca's en ze werden erg slecht door hen behandeld. De Lupaqa, een Aymara-stam in hetzelfde Titicacameer-gebied, waren bondgenoten van de Inca's. De taal is uitgestorven in de 18e eeuw. Na de dood van de beroemde Peruaanse taalkundige Alfredo Torero is zijn werk van de Ore-vertaling van de Bijbel vrijgegeven. Het Pukina wordt momenteel bestudeerd in Leiden.
- Пукина — исчезнувший язык, существовавший в регионе около озера Титикака и на севере современного Чили и юге Боливии. На языке пукина, по-видимому, говорили представители культуры Мольо, позднее завоёванной инками, и/или народности чанка, соперников инков. По некоторым гипотезам, на пукина также говорили в государстве Тиуанако. Остатки лексики пукина сохранились в языке кечуа, а также в вариантах испанского языка, распространённых на юге Перу, в основном в районах Арекипа, Мокегуа и Такна. Т. Кауфман (Kaufman, 1990) предполагает, что лексика языка пукина могла сохраниться в креольском языке кальяуайя — тайном языке местных знахарей, представляющем собой наложение лексики пукина на грамматику кечуа. Возможно, язык пукина родственен тайному языку правителей империи инков, капак сими. Иногда термин «язык пукина» неправильно применяют по отношению к языку уру семьи уру-чипайя.
|
| rdfs:comment
|
- Puquina is an extinct language and language isolate, which was spoken by the ancient Inca in the region surrounding Lake Titicaca and in the north of what is now Chile. Remnants of Puquina can be found in the Quechua and Spanish languages spoken in the south of Perú, mainly in Arequipa, Moquegua and Tacna. There also appear to be remnants in Callahuaya (Kolyawaya), which may be a mix of Quechua and Puquina. (Kaufman finds this proposal plausible.
- Puquina oder Pukina war eine indigene Sprache, die am Nord- und Ostufer des Titicaca-Sees und im Norden des heutigen Chile bis Südperu gesprochen wurde und im 18. Jahrhundert ausstarb. Puquina war eine der großen Verkehrssprachen, die zur Zeit der Conquista im Gebiet des Inka-Reiches gesprochen wurden.
- Puquina [pukyna] je mrtvý jazyk Inků, kterým se dříve hovořilo od jezera Titicaca po severní Chile. Zbytky tohoto vymřelého jazyka můžeme nalézt už jen v jazyce kallawaya (což by měla být kombinace kečui a puquiny). Někdy je výrazem puquina označován jazyk uru, ale nemá to znamenat, že by to mělo něco společného s vymřelým jazykem puqina. Existují i dohady o tom, že uru (uruquilla) není název jazyka, ale název etnika. Puquina patří do nezařazených jazyků.
- El puquina o pukina es una lengua prehispánica ya extinta que se habló en lo que hoy son los departamentos peruanos de Arequipa, Moquegua, Tacna, parte de Cusco, y los alrededores del Lago Titicaca hasta el altiplano boliviano y chileno. Aún pueden encontrarse restos de este idioma en los topónimos de toda esta región, y en la lengua usada por los médicos tradicionales kallawaya, que es una combinación o lingua franca proveniente del quechua y puquina).
- Pukina (ook wel Puquina) is een uitgestorven taal die gesproken werd door de Andes-indianen in de streek rond het Titicacameer en in het noorden van het huidige Chili. Overblijfselen van Pukina kunnen teruggevonden worden in het Kallawaya, een taal die wordt gebruikt door mannelijke leden van deze stam die in heel Zuid-Amerika werken als genezers. Ten tijde van de Inca's waren de Kallawaya de dragers van de troon van de Incakeizer.
- Пукина — исчезнувший язык, существовавший в регионе около озера Титикака и на севере современного Чили и юге Боливии. На языке пукина, по-видимому, говорили представители культуры Мольо, позднее завоёванной инками, и/или народности чанка, соперников инков.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
