The Punics (from Latin pūnicus, pl. pūnici), also known as Carthaginians, were a people from Ancient Carthage in modern-day Tunisia, North Africa, who traced their origins to the Phoenicians and Berbers. Punic is the English adjective derived from the Latin adjective punicus to describe anything Carthaginian. Their language, Punic, was a dialect of Phoenician.

Property Value
dbo:abstract
  • البونيقيون أو البونيون (بالاتينية:pūnicus), هذه الكلمة مشتقة من لفظ poeni او pūnicus التي استخدمها الرومان للدلالة على القرطاجيين وهم مزيج من أمازيغ و فينيقيين و هي كما نلاحظ مخففة من كلمة phoenic التي اقتصر استخدامها على الفينيقيين الشرقيين سكان الساحل اللبناني و فلسطين، أسسوا حضارة رفيعة وامبراطورية كبيرة، كما اشتهروا بالتجارة عبر الصحراء الكبرى. (ar)
  • Als Punier (lateinisch Poeni) wurden von den Römern die semitischen Phönizier Nordafrikas bezeichnet. Die Bezeichnungen „Punier“, „Phönizier“ und „Karthager“ finden weitgehend synonym Verwendung. Etymologisch ist der Name zurückzuführen auf den punischen Ausdruck „Ponnim“, der so viel wie „Bewohner der niederen Lande“ bedeutet (dies ist eine Anlehnung an die Verhältnisse der levantinischen Küste, wo sich die phönizischen Stadtbewohner der Küstenlande auf diese Weise von den kanaanäischen Stämmen der Berge des Libanon abgrenzten). Synonym gebräuchlich ist der Begriff besonders für die Karthager, die Einwohner ihrer Hauptstadt Karthago bzw. des auch andere punische Städte umfassenden Karthagerreiches, aber auch für die Bewohner von Tyros, Sidon und anderen phönizischen Gründungen im gesamten Mittelmeerraum. Als punische Stadtgründungen gelten Agadir, Gadir und Ajdir, wobei Aŷdīr ‚Mauer‘, ‚Befestigung‘ bedeutete. Ferner die Stadt Karthago und ihre Kolonien (etwa Carthago Nova) sowie zahlreiche weitere Städte in Spanien, Afrika (Utica) und auf Zypern. (de)
  • Puniër is de naam, die door de Romeinen aan de bewoners van Carthago en van de westelijke kusten van de Middellandse Zee woonden, is gegeven. Het is opmerkelijk dat de Romeinen onderscheid maakten tussen de drie namen Phoenices (=Feniciërs), Punicus (Puniers), en Afri (meervoud van Afer) (=Afrikaan) . De deskundigen verklaren dat door ernaar te verwijzen dat de eerste Feniciërs zich aan de Noord-Afrikaanse kusten met Berbers hebben vermengd, dankzij de tolerantie tussen de beide groepen in de loop van de eeuwen. In de latere oudheid werd de term 'Libyphoenices' ook gebruikt om de Puniërs te beschrijven. Het woord is een samenvoeging van de Lybico-Berberse en de Fenicische volkeren. Na de integratie van de beide groepen in één cultuur ontstond wat men de Punische cultuur noemt, die als Berbers-Fenicische cultuur geïdentificeerd wordt. Ook ontstond de Punische taal, die uit Berberse en Fenicische woorden bestaat.Hiernaast speelden de Berbers naast de Feniciërs ook een belangrijk rol in Carthago, en de historici vertelden erover dat de meeste priesters en de tempeldienaren Berbers waren. Ook bestond het leger van Carthago uit een Berberse meerderheid. De eerste historici hielden hier niet veel rekening mee, omdat de Punische geschriften in het Fenicische schrift geschreven waren. Zodoende speelde het Berbers geen rol in hun onderzoeken, en daarom zijn er nu een aantal namen die moeilijk te interpreteren zijn, zoals de naam Tanit (of Tinnit). Dit is de naam van de Berberse godin, waarvan gedacht wordt dat zij een Fenicische godin is. Dat bewijst ook dat de Puniërs de Berberse goden aanbaden naast vermengde goden, zoals: Baäl-Amon. Deze laatste is een mix van de Berberse Amon en de Fenicische god Baäl. De Feniciërs kwamen aanvankelijk als vluchtelingen naar Noord-Afrika, dat toen door de Berbers bewoond werd. Hoewel een paar bronnen hen als kolonisten beschouwen, lijkt dat niet juist te zijn. Ze werden door de Berberse koning Iarbas ontvangen, en vreemd genoeg wordt de vriendelijkheid van Iarbas verklaard door een glimlach van de Fenicische prinses Dido. De Berbers hadden behoefte aan de handel, en lieten hen aan de kusten vestigen om de handel voor de Berbers te vergemakkelijken. De Feniciërs voerden later oorlog met de Grieken, maar ze werden met gemak in verschillende veldslagen verslagen, vooral in de slag van Himera in 480 v.Chr., en dat liet de Feniciërs -in het kader van wat historici noemen: De revolutie van Carthago tegen zichzelf- hun strategie revolutionair veranderen, en zo streefden ze de samenwerking van de Berbers of hun neven -zoals de byzantijnse historicus Procopius hen noemde- na. Vervolgens verspreidden ze de agrarische landen naar de Berberse landen, en veranderden hun koninklijke regime in een democratisch regime, en zorgden ervoor hun godsdienst gemeenschappelijk te maken, en lieten de Berbers in het leger toe. Zo konden de Puniërs voor een lange periode een tegenwicht vormen tegen de Romeinen en de Grieken. Zie: Feniciërs, Imazighen, Tamazight, Carthago (nl)
  • The Punics (from Latin pūnicus, pl. pūnici), also known as Carthaginians, were a people from Ancient Carthage in modern-day Tunisia, North Africa, who traced their origins to the Phoenicians and Berbers. Punic is the English adjective derived from the Latin adjective punicus to describe anything Carthaginian. Their language, Punic, was a dialect of Phoenician. Unlike their Phoenician ancestors, Carthaginians had a landowning aristocracy who established a rule of the hinterland in Northern Africa and trans-Saharan trade routes. In later times one of these clans established a Hellenistic-inspired empire in Iberia, possibly having a foothold in western Gaul. Like other Phoenician people, their urbanized culture and economy were strongly linked to the sea. Overseas they established control over some coastal regions of Berber North Africa like modern-day Tunisia and Libya, of Sardinia, Corsica, Sicily, the Balearic Islands, Malta, other small islands of the western Mediterranean and possibly along the Atlantic coast of Iberia. In the Balearic Islands, Sardinia, Corsica and Sicily they had strong economic and political ties to the independent natives in the hinterland. Their naval presence and trade extended throughout the Mediterranean and beyond to the British Isles, the Canaries, and West Africa. Technical achievements of the Punic people of Carthage include the development of uncolored glass and the use of lacustrine limestone to improve the purity of molten iron. Most of the Punic culture was destroyed as a result of the Punic Wars fought between Rome and Carthage from 264 to 146 BC, while traces of language, religion and technology could still be found in Africa during the early Christianisation, 325 to 650 AD. After the Punic Wars, Romans used the term Punic as an adjective meaning treacherous. In archaeological and linguistic usage Punic refers to a Hellenistic and later-era culture and dialect from Carthage that had developed into a distinct form from the Phoenician of the mother city of Tyre. Phoenicians also settled in Northwest Africa (the Maghreb) and other areas under Carthaginian rule and their culture and political organisation were a distinct form. Remains of the Punic culture can be found in settlements from the Iberian Peninsula in the West to Cyprus in the East. (en)
  • 布匿人(英语:Punics),指北非历史上的一个源于迦太基的讲西闪米特语的民族,他们是腓尼基移民和北非的柏柏尔人原住民融合产生。不像其他的腓尼基人,除了沿海据点,布匿人控制了北非内陆和跨撒哈拉贸易,并在当地建立了地主贵族政治统治。后来,布匿人的一支在伊比利亚建立了一个希腊化风格的帝国,该帝国可能在高卢西部也有据点。和其他腓尼基人一样,他们的城市文化和经济强烈依赖海洋。在海外,他们控制了柏柏尔北非(如现在突尼斯、的黎波里塔尼亚)的沿海地区、撒丁岛、科西嘉岛、西西里岛、巴利阿里、马耳他以及地中海西部的一些其他小岛,对于他们是否曾控制伊比利亚大西洋沿岸的岛屿们还存在争议。在巴利阿里群岛、撒丁岛、科西嘉岛和西西里岛,他们在经济和政治上和内陆的各独立国家有着密切联系。他们的海军力量和贸易从地中海一直扩展到不列颠群岛、加那利群岛和西非。布匿人最著名的科技成就是无色玻璃的开发和利用湖相灰岩提纯铁水。 据大多数的布匿文化被前264年-前146年发生的罗马人和迦太基人之间的布匿战争摧毁了。但直至公元325年至650年的基督教早期时,布匿人的语言、信仰和科技的痕迹在非洲还能发现。 在考古学和语言学方面,“布匿”用来指代源于迦太基的希腊化及后期文化和腓尼基语中一种不同于腓尼基人起源城市提尔的迦太基方言。腓尼基人也在北非西部(马格里布地区)和迦太基人统治的其他地区定居,但他们的文化和政治体系与布匿人的不同。在西至伊比利亚半岛,东到塞浦路斯的广大地区,都分布有布匿文化的遗迹。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageID
  • 7187944 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 744355181 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • البونيقيون أو البونيون (بالاتينية:pūnicus), هذه الكلمة مشتقة من لفظ poeni او pūnicus التي استخدمها الرومان للدلالة على القرطاجيين وهم مزيج من أمازيغ و فينيقيين و هي كما نلاحظ مخففة من كلمة phoenic التي اقتصر استخدامها على الفينيقيين الشرقيين سكان الساحل اللبناني و فلسطين، أسسوا حضارة رفيعة وامبراطورية كبيرة، كما اشتهروا بالتجارة عبر الصحراء الكبرى. (ar)
  • Als Punier (lateinisch Poeni) wurden von den Römern die semitischen Phönizier Nordafrikas bezeichnet. Die Bezeichnungen „Punier“, „Phönizier“ und „Karthager“ finden weitgehend synonym Verwendung. Etymologisch ist der Name zurückzuführen auf den punischen Ausdruck „Ponnim“, der so viel wie „Bewohner der niederen Lande“ bedeutet (dies ist eine Anlehnung an die Verhältnisse der levantinischen Küste, wo sich die phönizischen Stadtbewohner der Küstenlande auf diese Weise von den kanaanäischen Stämmen der Berge des Libanon abgrenzten). Synonym gebräuchlich ist der Begriff besonders für die Karthager, die Einwohner ihrer Hauptstadt Karthago bzw. des auch andere punische Städte umfassenden Karthagerreiches, aber auch für die Bewohner von Tyros, Sidon und anderen phönizischen Gründungen im gesamten (de)
  • The Punics (from Latin pūnicus, pl. pūnici), also known as Carthaginians, were a people from Ancient Carthage in modern-day Tunisia, North Africa, who traced their origins to the Phoenicians and Berbers. Punic is the English adjective derived from the Latin adjective punicus to describe anything Carthaginian. Their language, Punic, was a dialect of Phoenician. (en)
  • Puniër is de naam, die door de Romeinen aan de bewoners van Carthago en van de westelijke kusten van de Middellandse Zee woonden, is gegeven. Het is opmerkelijk dat de Romeinen onderscheid maakten tussen de drie namen Phoenices (=Feniciërs), Punicus (Puniers), en Afri (meervoud van Afer) (=Afrikaan) . De deskundigen verklaren dat door ernaar te verwijzen dat de eerste Feniciërs zich aan de Noord-Afrikaanse kusten met Berbers hebben vermengd, dankzij de tolerantie tussen de beide groepen in de loop van de eeuwen. In de latere oudheid werd de term 'Libyphoenices' ook gebruikt om de Puniërs te beschrijven. Het woord is een samenvoeging van de Lybico-Berberse en de Fenicische volkeren. (nl)
  • 布匿人(英语:Punics),指北非历史上的一个源于迦太基的讲西闪米特语的民族,他们是腓尼基移民和北非的柏柏尔人原住民融合产生。不像其他的腓尼基人,除了沿海据点,布匿人控制了北非内陆和跨撒哈拉贸易,并在当地建立了地主贵族政治统治。后来,布匿人的一支在伊比利亚建立了一个希腊化风格的帝国,该帝国可能在高卢西部也有据点。和其他腓尼基人一样,他们的城市文化和经济强烈依赖海洋。在海外,他们控制了柏柏尔北非(如现在突尼斯、的黎波里塔尼亚)的沿海地区、撒丁岛、科西嘉岛、西西里岛、巴利阿里、马耳他以及地中海西部的一些其他小岛,对于他们是否曾控制伊比利亚大西洋沿岸的岛屿们还存在争议。在巴利阿里群岛、撒丁岛、科西嘉岛和西西里岛,他们在经济和政治上和内陆的各独立国家有着密切联系。他们的海军力量和贸易从地中海一直扩展到不列颠群岛、加那利群岛和西非。布匿人最著名的科技成就是无色玻璃的开发和利用湖相灰岩提纯铁水。 据大多数的布匿文化被前264年-前146年发生的罗马人和迦太基人之间的布匿战争摧毁了。但直至公元325年至650年的基督教早期时,布匿人的语言、信仰和科技的痕迹在非洲还能发现。 (zh)
rdfs:label
  • بونيقيون (ar)
  • Punier (de)
  • Púnico (es)
  • Punics (en)
  • Puniërs (nl)
  • Пуни (ru)
  • 布匿人 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of