A pulpit (from Latin pulpitum "scaffold", "platform", "stage") is a small elevated platform from which a member of the clergy delivers a sermon in a house of worship. In many Christian churches, there are two speakers who stand at the front of the church. Typically, the one on the left (as viewed by the congregation) is called the pulpit. Since the Gospel lesson is often read from the pulpit, the pulpit side of the church is sometimes called the gospel side. The Pulpit is in mainly cathedrals.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • A pulpit (from Latin pulpitum "scaffold", "platform", "stage") is a small elevated platform from which a member of the clergy delivers a sermon in a house of worship. In many Christian churches, there are two speakers who stand at the front of the church. Typically, the one on the left (as viewed by the congregation) is called the pulpit. Since the Gospel lesson is often read from the pulpit, the pulpit side of the church is sometimes called the gospel side. The Pulpit is in mainly cathedrals. The other speaker's stand, usually on the right (as viewed by the congregation), is known as the lectern. The word lectern comes from the Latin word "lectus", past participle of legere, meaning "to read", because the lectern primarily functions as a reading stand. It is typically used by lay people to read the scripture lessons (except for the Gospel lesson), to lead the congregation in prayer, and to make announcements. Because the epistle lesson is usually read from the lectern, the lectern side of the church is sometimes called the epistle side. In other churches, the lectern, from which the Epistle is read, is located to the congregation's left and the pulpit, from which the sermon is delivered, is located on the right (the Gospel being read from either the center of the chancel or in front of the altar).
  • Die Kanzel ist ein erhöhter Ort in Kirchen, Synagogen und Moscheen, von dem aus der/die Geistliche die Verkündigung/Auslegung des Wortes Gottes, die Predigt hält.
  • Un púlpit o trona és una plataforma elevada, que es troba als temples i altres dependències monàstiques i conventuals, especialment els refectoris, especialment dissenyats per des d'allí fer les prèdiques o les lectures de la Bíblia. Les dels temples, sovint són adossades a una de les columnes o pilastres que separen la nau central de les laterals, per la banda de la nau central, i prop del presbiteri. Poden ser construïdes en fusta o bé d'obra i s'hi acostuma a accedir per una escala que pot ser, igualment de fusta o bé obrada, a vegades dins de la pròpia pilastra o columna. Sovint disposen d'una peça superior anomenada tornaveu que té finalitats simbòliques i decoratives, però també acústiques. Quan es fan servir per a les lectures en la litúrgia, especialment de la Missa, també s'anomenen ambons, mentre que si són per a la prèdica també s'anomenen trones. De totes maneres, l'ambó acostuma a designar un element exempt, no adossat a cap columna ni pilastra. Fou la forma més habitual fins al segle XIV, moment en què es va anar passant al sistema de púlpits. Habitualment foren molt ornamentats, sempre seguint l'estil de cada moment. El tornaveu es difongué a partir del segle XVI. La reforma litúrgica derivada del Concili Vaticà II va fer caure en desús els púlpits, atès que les lectures es fan des d'un faristol o ambó situat al presbiteri i el sermó o homilia també es diu des del presbiteri. Els púlpits dels convents i monestirs sovint se situaven en una paret lateral del refectori i des d'allí es llegia la Bíblia mentre la comunitat feia els seus àpats.
  • Kazatelna je vyvýšené místo v kostele, odkud kněz přednáší kázání. Schodiště vedoucí ke kazatelně se nazývá řečiště. Po liturgické reformě 2. vatikánského koncilu se kazatelna v katolických kostelích již obvykle nepoužívá (pokud nebyla úplně odstraněna), homilii kněz přednáší od ambonu, což bylo umožněno pokrokem ozvučovací techniky. Kněz již také není "nad" lidmi, ale s nimi ve stejné rovině. V nových kostelích se kazatelny již nestaví. Česko je po sametové revoluci na špici co do vykrádání kostelů a krádeží sakrálních předmětů, mnohé kostely byly vykradeny opakovaně, některé v severních a severozápadních Čechách i patnáctkrát. Jedním ze žádaných artiklů jsou i kazatelny, které jsou prý v současnosti žádány zejména v Nizozemí, kde se předělávají na domácí bary.
  • Púlpito es la plataforma elevada en las iglesias desde la que se predica. Cuando se usan para proclamar las Lecturas se llaman también ambones. Disponen de antepecho o pretil y tornavoz o sombrero superior. Los púlpitos se utilizaron en las primitivas iglesias o basílicas llamándose precisamente ambones. Se disponían a la entrada del coro a manera de tribuna rectangular sobre una plataforma de poca elevación, a la cual se subía por gradas laterales y en ellos se cantaban la epístola y el Evangelio en las Misas solemnes y se anunciaban al pueblo las fiestas. Los ambones continuaron con mayor o menor amplitud y elevación hasta el siglo XIV en que se fue adoptando el actual sistema de púlpitos, los cuales en la época ojival y el periodo plateresco tienden más a la forma hexagonal adornándose en todas las épocas con elementos propios del estilo en curso. El tornavoz se utiliza desde el siglo XVI. Se sitúan próximos al altar, generalmente adosados a uno de los soportes de la nave principal del templo. Actualmente se usan poco, pues las normas litúrgicas vigentes recomiendan que la homilía, como parte integrante de la Misa, se diga desde el presbiterio, junto al altar.
  • Saarnastuoli tai saarnatuoli on kirkkojen etuosassa oleva erillinen katettu puhujakoroke, josta pidetään saarnoja. Saarnastuoleja on olemassa niin monta erilaista kuin kirkkojakin; monet niistä ovat taideteoksia sellaisinaan. Saarnastuoli on erillään varsinaisesta alttarista. Sieltä käsin luetaan päivän saarna sekä kirkolliset tiedotukset, mm. avioliittoon kuuluttamiset sekä viralliset ilmoitukset kirkollisten elinten kokouksista ja muuta tarvittavaa. Saarnastuoli on ns. pyhittämätön paikka; kun varsinaiselle alttarille saa astua vain pappi tai kirkkoa hoitava suntio, niin saarnastuoli on vapaata aluetta eli sinne saa nousta puhumaan maallikkokin. Samasta syystä on vakiintunut käytäntö, että saarnastuoliin nouseva pappi riisuu messukasukan ja stolan ja esiintyy vain albaan pukeutuneena. Luterilaisten kirkkojen ohella myös roomalaiskatoliset, anglikaanit ja monet muut kristilliset kirkkokunnat käyttävät saarnastuolia; ortodoksinen kirkko kokee sen vieraaksi ja sellainen onkin vain Pietari-Paavalin linnoituksen pääkirkossa; sinnekin se rakennettiin tsaari Pietari I:n määräyksestä: hän halusi länsimaalaistaa vanhaa ja monin tavoin takapajuista valtakuntaansa ja pyrkimys uudistuksiin sai tällaisiakin muotoja.
  • La chaire est à l'origine le siège d'un évêque dans son église (maintenant désigné sous le terme de cathèdre). En tant que meuble, au Moyen Âge ce terme désigne un siège en bois à haut dossier et aux accotoirs pleins réservé au maître de maison. Elle est sans dais jusqu'au XV siècle. La chaire a symbolisé la fonction d'autorité et d'enseignement de l'évêque, ce qui a conduit à deux sens dérivés : en architecture, la chaire désigne également la tribune du prédicateur dans une église; le terme désigne le poste d'un professeur responsable de l'enseignement d'une matière dans l'enseignement universitaire. Jusqu'au XVII siècle, on utilisait indifféremment les mots « chaire » ou « chaise », la distinction entre les deux termes n'étant pas définitivement fixée à cette époque. Il semblerait que le langage précieux de cette époque refusait les consonnes « dures », considérées comme trop vulgaires. L'expression « chaire de Saint-Pierre » s'emploie lorsque le Pape parle ex cathedra.
  • Il pulpito (dal latino pulpitum che significa impalcatura, piattaforma) o pèrgamo, indica una piattaforma sopraelevata usata per scopi civili e religiosi.
  • 講壇 (こうだん、pulpit) は、キリスト教会において聖職者が礼拝の指揮をとり、講話を行う場所。またキリスト教会において、初期教会などの聖書朗読台、または講壇のことをアンボ ambo という。これは後期ラテン語である。語源となった pulpitum はラテン語で、英語の pulpit は1338年からこの形で見える。 朗読台のように机のように作られたもの、教会の部屋の片隅に作られたおなじみのスタイルなどがあるが、ハッカーフォートなどを行わないので、シナゴーグのビーマーのように周りを通路にしたものは無い。 Image:Esztergom predikostol BÅn. JPG|エステルゴム Image:AachenerDomKanzel. jpg|アーヘン大聖堂 Image:Fredrikskyrkan_pulpit. jpg| Image:Hundersingen St Martin Kanzel. jpg|
  • Een kansel of preekstoel is een verhoogde plaats in een kerk van waaraf de geestelijke spreekt. Ondanks het woord preekstoel doet hij dat steeds staande. De preekstoel staat symbool voor de berg van waarop Jezus predikte. Het woord kansel stamt uit het Latijnse cancelli en betekent "traliewerk" of "hek". De preekstoel is voortgekomen uit de oud-christelijke ambo en uit het middeleeuwse doksaal dat dienst doet als afscheiding tussen het schip van de kerk en het koor. De Dominicanen gebruikten in Duitsland en Italië draagbare kansels die op leeuwenfiguren rustten (symbool van het overwonnen kwaad). Vaststaande preekstoelen waren al bekend in de 15e eeuw, maar werden pas algemeen in de 16e en 17e eeuw ten gevolge van het voorschrift van het Concilie van Trente dat aan de preken meer aandacht diende te worden besteed. In grote kerken werden de preekstoelen vaak hoog gebouwd en voorzien van geëlaboreerde versieringen. De kansel bleef ook na de reformatie bestaan in protestantse kerken. In Oosters-Orthodoxe Kerken is het vaak een laaggeplaatst platform. Boven de preekstoel bevindt zich vaak een klankbord, dat vanouds gewenst was voor de akoestiek. Doordat er tegenwoordig geluidsinstallaties worden gebruikt, is dit thans niet meer nodig. De traditionele kansel is een kleine ruimte, vaak met een toegangsdeurtje, waarachter het onderlichaam van de voorganger niet zichtbaar is. In moderne protestantse kerken is de kleine kansel vervangen door een podium waarop ruimte is voor meer activiteiten. Hierop staat dan een lessenaar. Heeft de voorganger dan ook nog een draadloze microfoon op de revers, dan heeft hij hier veel meer bewegingsvrijheid.
  • En prekestol er en talerstol der presten leser evangelieteksten og holder sine prekener for menigheten. I protestantisk sammenheng ble en del prekestoler satt opp over alteret, og denne oppbyggingen kalles da prekestolalter.
  • Ambona, kazalnica – w budownictwie sakralnym miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań. Przybierała różne formy architektoniczne: od trybuny wspartej na kolumnach (V-VI wiek) do zawieszonej na ścianie lub filarze. W kościołach chrześcijańskich umieszczana zazwyczaj po lewej stronie nawy głównej, w pobliżu prezbiterium. W XX wieku ze względu na rozwój nagłośnienia nie było już wymagane, żeby ambona była na podwyższeniu, co spowodowało masowe budowanie ambon w prezbiterium, w pobliżu ołtarza. Ambony takie przybierają postać mównicy: małego podwyższenia ze stołem, na którym kładzie się lekcjonarz. Ambona szczególnie w poprzedniej formie była często bogato zdobiona, a w czasach baroku przybiera wyszukane formy, np. łodzi. Wtedy też umieszczano nieraz w kościołach dwie ambony, służące do dysput. W rozumieniu liturgiki ambona jest stołem Słowa Bożego. Jest to miejsce, na którym odbywa się pierwsza część liturgii Mszy Świętej, czyli liturgia słowa. Na ambonie dokonuje się pierwszy akt liturgii - liturgia zstępująca, czyli przemawianie Boga do człowieka. Dlatego powinno się unikać traktowania jej jako miejsca do wygłaszania ogłoszeń (miejscem do tego właściwym jest wobec tego miejsce przewodniczenia - z reguły okolica sedilii celebransa). Wskazania Soboru Watykańskiego II nakazują, aby ambona znajdowała się w okolicy ołtarza, tak by umożliwić najlepszy kontakt mówcy ze słuchaczami. Nie powinna również być zbytnio wysoka ani rozbudowana, aby nie odciągać uwagi wiernych. W przypadku gdy miejsce celebransa gwarantuje wystarczającą komunikatywność, kazanie można wygłaszać z tego miejsca, zamiast z ambony. Zalecenia te spowodowały odstąpienie od wygłaszania homilii z dotychczasowych ambon, a rozwój nagłośnienia, rezygnację z budowy nowych w pobliżu ołtarza. W kościołach protestanckich ambona niejednokrotnie bywa połączona z ołtarzem głównym w jednolitą konstrukcję, będąc w nim z reguły umieszczona centralnie w miejscu, które w ołtarzu w kościele katolickim zajmuje obraz. W Kościele prawosławnym - podwyższone miejsce na środku kościoła przed królewską bramą, z którego diakon wygłasza ektenie, czyta Ewangelię, a kapłan wygłasza kazanie. Oznacza górę, z której nauczał Chrystus (Kazanie na Górze), i kamień, z którego anioł głosił myroforom (niewiastom niosącym wonności) zmartwychwstanie Chrystusa. Z rzadka spotyka się jednak w cerkwiach prawosławnych ambony w formie znanej z kościołów katolickich; stosunkowo często w krajach bałkańskich, dalej na północ tylko wyjątkowo (w Polsce np. w cerkwi w Zabłociu, woj. lubelskie).
  • O púlpito é o local onde são proferidas as leituras da Sagrada Escritura (Epístola, Sequencia e Santo Evangelho) nas Igrejas Católicas Apostólicas Romanas (onde apenas o Sacerdote ou Diácono pode subir), é o local mais alto na Igreja (Templo Católico) por simbolizar que as Sagradas Escrituras (em especial o Santo Evangelho) vêm do Céu. Na maioria dos templos das Igrejas Protestantes é uma pequena estante, onde geralmente é colocada a Bíblia Sagrada, de onde são recitadas as leituras das Sagradas Escrituras pelo Presidente. Também, tribuna para Pregadores, nos Templos Religiosos das Igrejas Protestantes. Etimologicamente: "pulpeto". Do lat. "pulpitum". Também: Tribuna, estrado. Local elevado de onde fala um orador, geralmente dentro de um templo religioso.
  • Amvonul este o piesă de mobilier sau o construcţie fixă, similară unui balcon aflat la oarecare la înălţime, caracteristic interioarelor bisericilor romano-catolice şi protestante, având ca destinaţie aceea de tribună pentru rostirea predicilor din cadrul slujbelor religioase. În vechile biserici, amvonul era plasat în mijlocul navei. Avea dimensiuni mai mari şi la el se putea ajunge pe două scări, una spre est şi alta spre vest. Era folosit pentru cantori sau pentru cititorii Sfintei Scripturi. Mai târziu, în vremea lui Ioan Chrysostom, amvonul a fost amplasat în partea stângă a navei, fiind folosit numai de cler (preoţi şi diaconi) pentru citirea Evangheliei. Amvonul simbolizează piatra ce închidea mormântul lui Isus. Numeroase biserici vechi aveau două amvoane, şi anume unul pentru epistolă şi alte lecturi, şi altul pentru evanghelie şi omilie. Începând din evul mediu târziu, amvonul este situat în nava centrală a bisericii, e ridicat mai sus şi devine locul potrivit pentru oratoria sacră. În urma reformei liturgice înfăptuite de Conciliul Vatican II, amvonul este adus din nou în prezbiteriu. În dicţionarul ortodox, amvonul este definit ca podiumul sau platforma din faţa iconostasului, de unde se citeşte Evanghelia, se ţine predica şi se spune Rugăciunea Amvonului. Biserica mănăstirii Horaiţa este unică în România prin faptul că amvonul este aşezat deasupra uşilor împărăteşti din catapeteasmă, fiind amplasat în partea de est, şi nu în partea de nord, cum cere tradiţia Bisericii.
  • Predikstol är en bröstvärnsförsedd talarstol i en kyrka; den är högt placerad och nås via en trappa. Predikstolen övertog successivt den funktion som ambon tidigare haft. I och med reformationen poängterades kraftigt prästens predikan, som enligt en svensk förordning från 1500-talet skulle vara ungefär en timme lång. Den kunde i från början princip placeras var som helst i det främre kyrkorummet – den fick helt enkelt förläggas där det fanns utrymme: på en vägg, eller pelare. Under 1600-talet utsmyckades predikstolarna tungt i enlighet med barockens smak och försågs med en lika dekorerad baldakin. Under 1700-talet, när man lärt sig att göra större glasrutor, ersattes de små medeltida gluggarna av större fönster, även på norrsidan. Då flyttades i regel predikstolarna till den norra sidan. Skälet var att sakristian låg på norrsidan, så det blev enklare för prästen att förflytta sig mellan platserna.
dbpprop:forProperty
  • Pulpit (horse)
  • horse
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdf:type
rdfs:comment
  • A pulpit (from Latin pulpitum "scaffold", "platform", "stage") is a small elevated platform from which a member of the clergy delivers a sermon in a house of worship. In many Christian churches, there are two speakers who stand at the front of the church. Typically, the one on the left (as viewed by the congregation) is called the pulpit. Since the Gospel lesson is often read from the pulpit, the pulpit side of the church is sometimes called the gospel side. The Pulpit is in mainly cathedrals.
  • Die Kanzel ist ein erhöhter Ort in Kirchen, Synagogen und Moscheen, von dem aus der/die Geistliche die Verkündigung/Auslegung des Wortes Gottes, die Predigt hält.
  • Un púlpit o trona és una plataforma elevada, que es troba als temples i altres dependències monàstiques i conventuals, especialment els refectoris, especialment dissenyats per des d'allí fer les prèdiques o les lectures de la Bíblia. Les dels temples, sovint són adossades a una de les columnes o pilastres que separen la nau central de les laterals, per la banda de la nau central, i prop del presbiteri.
  • Kazatelna je vyvýšené místo v kostele, odkud kněz přednáší kázání. Schodiště vedoucí ke kazatelně se nazývá řečiště. Po liturgické reformě 2. vatikánského koncilu se kazatelna v katolických kostelích již obvykle nepoužívá (pokud nebyla úplně odstraněna), homilii kněz přednáší od ambonu, což bylo umožněno pokrokem ozvučovací techniky. Kněz již také není "nad" lidmi, ale s nimi ve stejné rovině. V nových kostelích se kazatelny již nestaví.
  • Púlpito es la plataforma elevada en las iglesias desde la que se predica. Cuando se usan para proclamar las Lecturas se llaman también ambones. Disponen de antepecho o pretil y tornavoz o sombrero superior. Los púlpitos se utilizaron en las primitivas iglesias o basílicas llamándose precisamente ambones.
  • Saarnastuoli tai saarnatuoli on kirkkojen etuosassa oleva erillinen katettu puhujakoroke, josta pidetään saarnoja. Saarnastuoleja on olemassa niin monta erilaista kuin kirkkojakin; monet niistä ovat taideteoksia sellaisinaan. Saarnastuoli on erillään varsinaisesta alttarista. Sieltä käsin luetaan päivän saarna sekä kirkolliset tiedotukset, mm. avioliittoon kuuluttamiset sekä viralliset ilmoitukset kirkollisten elinten kokouksista ja muuta tarvittavaa. Saarnastuoli on ns.
  • La chaire est à l'origine le siège d'un évêque dans son église (maintenant désigné sous le terme de cathèdre). En tant que meuble, au Moyen Âge ce terme désigne un siège en bois à haut dossier et aux accotoirs pleins réservé au maître de maison. Elle est sans dais jusqu'au XV siècle.
  • Il pulpito (dal latino pulpitum che significa impalcatura, piattaforma) o pèrgamo, indica una piattaforma sopraelevata usata per scopi civili e religiosi.
  • Een kansel of preekstoel is een verhoogde plaats in een kerk van waaraf de geestelijke spreekt. Ondanks het woord preekstoel doet hij dat steeds staande. De preekstoel staat symbool voor de berg van waarop Jezus predikte. Het woord kansel stamt uit het Latijnse cancelli en betekent "traliewerk" of "hek". De preekstoel is voortgekomen uit de oud-christelijke ambo en uit het middeleeuwse doksaal dat dienst doet als afscheiding tussen het schip van de kerk en het koor.
  • En prekestol er en talerstol der presten leser evangelieteksten og holder sine prekener for menigheten. I protestantisk sammenheng ble en del prekestoler satt opp over alteret, og denne oppbyggingen kalles da prekestolalter.
  • Ambona, kazalnica – w budownictwie sakralnym miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań. Przybierała różne formy architektoniczne: od trybuny wspartej na kolumnach (V-VI wiek) do zawieszonej na ścianie lub filarze. W kościołach chrześcijańskich umieszczana zazwyczaj po lewej stronie nawy głównej, w pobliżu prezbiterium.
  • O púlpito é o local onde são proferidas as leituras da Sagrada Escritura (Epístola, Sequencia e Santo Evangelho) nas Igrejas Católicas Apostólicas Romanas (onde apenas o Sacerdote ou Diácono pode subir), é o local mais alto na Igreja (Templo Católico) por simbolizar que as Sagradas Escrituras (em especial o Santo Evangelho) vêm do Céu.
  • Amvonul este o piesă de mobilier sau o construcţie fixă, similară unui balcon aflat la oarecare la înălţime, caracteristic interioarelor bisericilor romano-catolice şi protestante, având ca destinaţie aceea de tribună pentru rostirea predicilor din cadrul slujbelor religioase. În vechile biserici, amvonul era plasat în mijlocul navei. Avea dimensiuni mai mari şi la el se putea ajunge pe două scări, una spre est şi alta spre vest.
  • Predikstol är en bröstvärnsförsedd talarstol i en kyrka; den är högt placerad och nås via en trappa. Predikstolen övertog successivt den funktion som ambon tidigare haft. I och med reformationen poängterades kraftigt prästens predikan, som enligt en svensk förordning från 1500-talet skulle vara ungefär en timme lång.
rdfs:label
  • Pulpit
  • Kanzel
  • Púlpit
  • Kazatelna
  • Púlpito
  • Saarnastuoli
  • Chaire (église)
  • Pulpito
  • 講壇
  • Kansel
  • Prekestol
  • Ambona (architektura)
  • Púlpito
  • Amvon
  • Predikstol
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpprop:attributes of
is dbpprop:redirect of