| dbpprop:abstract
|
- Pulcinella, often called Punch or Punchinello in English, Polichinelle in French, is a classical character that originated in the Commedia dell'arte of the 17th century and became a stock character in Neapolitan puppetry. His main characteristic, from which he acquired his name, is his extremely long nose, which resembles a beak. In Latin, this was a pullus gallinaceus, which led to the word "Pulliciniello" and "Pulcinella," related to the Italian pulcino or chick. According to another version, "Pulcinella" derived from the name of Puccio d'Aniello, a peasant of Acerra, who was portrayed in a famous picture attribued to Annibale Carracci, and indeed characterized by a long nose. It has also been suggested that the figure is a caricature of a sufferer of acromegaly. Ever white dressed and black masked (hence conciliating the opposites of life and death), he stands out thanks to his peculiar voice, the sharp and vibrant of qualities of which contribute intense tempo of the show. According to Pierre Louis Duchartre, his traditional temperament is to be mean, vicious, and crafty: his main mode of defense is to pretend to be too stupid to know what's going on, and his secondary mode is to physically beat people.
- Pulcinella ist ursprünglich eine Figur des süditalienischen und neapolitanischen Volkstheaters. Dort ist er, gesichert seit der Zeit der Renaissance, zumeist als ein schlauer, listiger, grober und zugleich einfältiger und tölpelhafter, gefräßiger Diener bäuerlicher Herkunft zu finden. Der Name bedeutet 'kleines Küken' (italienisch pulcino 'Küken' + Verkleinerung -ella). Die Gestalt hatte zumeist einen Buckel, häufig eine lange Vogelnase, die ihm einen füchsischen Gesichtsausdruck verleiht. Sein ursprüngliches Kostüm war aus grobem Stoff in grünen, braunen oder roten Farben gehalten. Dieses wandelte sich allmählich zu einem weißen Kostüm mit weiten Ärmeln und einer schwarzen Halbmaske. Von Süditalien aus verbreitet sich die Maske des Pulcinella mit den Wandertruppen der Commedia dell’arte allmählich nach Norden. Gleichzeitig entstanden aus dieser Figur verwandte Masken. Im deutschsprachigen Raum etwa beeinflusste bzw. diente er als Vorlage für die Figuren Hanswurst oder Kasperl im Alt-Wiener Volkstheater, in England den Punch, Jan Klaassen in Holland, Mester Jockel in Dänemark oder Petruschka in Russland. Ab dem 19. Jahrhundert verblasst jedoch diese Figur und wird immer mehr von der Bühne verdrängt. Igor Strawinsky setzte ihm im Jahr 1920 mit seiner Musik zum gleichnamigen Ballett ein Denkmal.
- Polichinela es un personaje de la Comedia del Arte, de carácter burlesco. Su origen es incierto, algunos afirman que recibe el nombre de su creador, Paolo Cinelli, famoso comediante originario del Nápoles del siglo XVI, y otros aseguran un origen mucho más antiguo relacionándolo con un personaje, "Maccus", de las farsas romanas del S. IV. Durante los siglos XVI y XVII se extendería por toda Europa Latina impregnando el teatro y la literatura Española o Francesa. Así Arlequín llevaba un vestido de parches en forma de rombos y un antifaz o tricornio en la cabeza. Su papel era el de un sirviente siempre pobre, pero ambicioso, y en general se metía en líos acabando apaleado. Enamorado de la hija de su amo, Colombina, famosa por su belleza, se enfrentaba siempre al padre de ésta al intentar verse con la bella Colombina. Odiaba a Brighella (que iba siempre vestido de blanco y de verde) por ser muy corpulento y fuerte, virtudes de las que Arlequín carecía. Por otro lado, Polichinela o también conocido como Pulcinello, vestía siempre de blanco y con un gorro puntiagudo. Tenía la nariz aguileña y la barbilla prominente, con voz nasal y de elevado volumen. A veces, también tenía joroba. Era un astuto matón que no se separaba de su garrote para darle una paliza a quien no pensara como él. El personaje de Polichinela nace, como hemos dicho, en Nápoles, donde alcanza un gran éxito y popularidad llegando a alcanzar su fama a Francia, donde es bien acogido hasta que aparece en escena el personaje Guignol, que será la causa de su declive. Así, en España se le conoció como Don Cristóbal Polichinela.
- Polichinelle, Pulcinella en italien, est un personnage type de la commedia dell'arte. Polichinelle représente le plus souvent un valet d’origine paysanne, malin, rusé, grossier, simple, malgracieux et gourmand. Spirituel, insolent, fanfaron et lâche, avec son nez en bec de corbin, sa bosse, son gros ventre et son parler imitant le cri des oiseaux, il est devenu cosmopolite. Polichinelle a, en Italie, toute une famille : à Rome, Meo Patacca et Marco Pepe; à Naples, il Sitonno (le garçon); à Bologne, Birrichino. Certains ont fait descendre Polichinelle, plus directement encore qu’Arlequin, de l’ancien théâtre italique, affirmant qu’il est apparenté à Macchus et Bucco, bouffons impertinents et sots des Atellanes, dialoguant en osque, en grec et en latin. D’autres ont adopté une tradition d’après laquelle un certain Paolo Cinella on Puccio d’Aniello, natif d’Acerra, paysan d’une tournure grotesque et d’un esprit facétieux, aurait été enrôlé dans une compagnie d’acteurs dont il aurait fait la fortune. À sa mort, un de ses compagnons aurait pris le costume, le masque et le nom légèrement modifié du bouffon campanien. Absent des représentations sacrées du moyen âge, Pulcinella fut tiré, au XVI siècle, de l’oubli, renouvelé ou inventé par un comédien du nom de Silvio Fiorello, qui l’introduisit dans les parades napolitaines. C’est à Naples qu’il s’est le mieux maintenu, et le petit théâtre de San Carlino devint sa résidence officielle. Polichinelle n’a jamais occupé une grande place dans la littérature dramatique, ni en Italie ni en France, quoique Molière lui ait donné entrée dans un intermède du Malade imaginaire et il appartient surtout au théâtre des marionnettes. En France, Octave Feuillet a écrit en 1846 des Aventures de Polichinelle, illustrées par Bertall. Passé en Angleterre, Polichinelle devint, sous le nom de Punchinello ou Punch, « le Don Juan de la populace. » Il a pénétré en Allemagne sous le nom de Hans Wurst (Jean-Saucisse) ou Kasperle. L'expression secret de Polichinelle, basée sur une des ses facéties, est passée dans le langage courant. L'expression ' est un euphémisme signifiant « être enceinte ».
- Pulcinella è una maschera napoletana della commedia dell'arte.
- Pulcinella is een figuur uit de commedia dell'arte. Pulcinella zit vol van fantasie en is zeer creatief. Hij haalt overal een voordeel of iets waardevols uit. Ook al zou hij tien kilometer in een put zitten, dan nog zou hij het toch zeer bijzonder vinden om de wereld eens van die kant te bezien. Een lazzo (klein spel): Pulcinella loopt over straat en struikelt over een baksteen. Hij loopt terug en wil wel eens zien of dat nog een keer zou gebeuren. Hij struikelt weer en besluit daarop de steen mee te nemen, want een steen die hem twee laat struikelen is toch wel zeer bijzonder. Pulcinella is een karakterrol, die niet verandert. Hij blijft zo in zijn denken, opvattingen en fysieke houding. Een kuiken. Als hij ergens angst voor zou hebben dan reageren eerst zijn voeten en het laatst zijn hoofd. In het spel: "Eerst de voeten wegdraaien en het lichaam volgt. " Pulcinella is de stamvader van Jan Klaassen, de Antwerpse Poesjenel, de Franse Polichinelle en de Engelse Mr Punch. Hij is een figuur uit de commedia dell'arte waarin hij de rol van zanni (komische bediende) vervult. Pulcinella is een boertig type. Hij draagt een zwart halfmasker. Zijn kostuum is wit en bestaat uit een wijd hemd, een wijde broek en een puntmuts waarvan de top meestal naar voren valt. Zijn rug is licht gebocheld. In de naam Pulcinella is het woord 'pulcino' te herkennen, dat 'kuikentje' betekent. Hij heeft ook een aantal kenmerken van een kip: een kwakende stem, een snavelvormige neus en een hanige tred. Volgens een mythe is Pulcinella uit een ei gekropen dat door een kalkoen is uitgebroed. De vogelachtigheid van hem, met name het hanige, heeft een symbolische betekenis. De geboortegrond van Pulcinella ligt bij Napels. In het volksgeloof van die streek is de haan verbonden met de dood, een verband dat je trouwens tegenkomt in verschillende antieke culturen. Ook trekt de haan kwaad aan dat de gemeenschap treft. Als Pulcinella in de poppenkast vecht - met een boef, de diender, de beul, het monster, de duivel of de Dood - bestrijdt hij het onheil. In wezen is Pulcinella een mysterieuze figuur, vol met tegenstellingen. Zo kan hij een man zijn, maar ook een vrouw. Op Italiaanse schilderijen uit de achttiende eeuw zien we hem baren uit zijn buik, bult en billen. Op één doek bevalt hij zelfs, omgeven door lotgenoten, via zijn billen van vijf kinderen. De weeën worden opgewekt door een kieteling van zijn achterste met een veertje. Op een andere olieschildering gaat de baring van zijn nageslacht weer geheel anders. Terwijl een peuter-Pulcinella boven op zijn bult zit, en een pasgeborene op zijn hoofd staat te dansen, werpt hij vanuit een opening in zijn bult nog meer baby's.
- Poliszynel – postać gbura z włoskiej commedia dell'arte i francuskiego teatru kukiełkowego. Jego charakterystycznymi cechami były garb, komiczne zachowanie i głos. Wielu utrzymuje, że jest potomkiem Maccusa z farsy atellańskiej, a imię swe zawdzięcza kogutowi, który był przezwiskiem Maccusa. Już rzymskie malowidło na wazie przedstawia aktora z ogromnym kogucim pióropuszem na kapeluszu i nie ulega wątpliwości, że z takim wizerunkiem kojarzony jest renesansowy Poliszynel. W XVII wieku Callot rysuje podobną figurę ozdobioną dwoma kogucimi piórami i nazywa ją Cucurucu. Poliszynel jest najbliżej spowinowacony z Brighellą ale starszy od niego i bardziej skomplikowany. Jego maska z głębokimi zmarszczkami, haczykowatym nosem i złymi oczami symbolizuje jego naturę: jest nieludzki i egoistyczny. Poliszynel należy do masek "komicznych" i jest jedną z najbardziej charakterystycznych postaci w commedii dell'arte.
- Polichinelo é uma antiga personagem-tipo e burlesca do teatro, cujas raízes remontam à Roma Antiga e que teve maior desenvolvimento com a commedia dell'arte. É a versão napolitana do Arlequim.
- Файл:SAND Maurice Masques et bouffons 12. jpg Пульчинелла, рисунок Мориса Санда, 1860. Пульчинелла — персонаж итальянской комедии дель арте. Представляет южный (или, неаполитанский) квартет масок, наряду с Тартальей, Скарамучча и Ковьелло. Маска Пульчинеллы зародилась в Неаполе в последнее десятилетие XVI века. В ней сочетались черты первого и второго дзанни: простодушие и придурковатость присущие деревенскому обжоре и увальню а также ловкость и сметливость горожанина-простолюдина. Однако, если Бригелла был всегда холостяк, а у Арлекина жена появляется лишь в поздних сценариях, то Пульчинелла почти всегда женат и обманут женой, что придает также ему черты отсутствующих в южном квартете масок стариков Панталоне и Доктора. Наряду с Арлекином Пульчинелла является самой популярной из масок. Остряк и веселчак, он нередко бывает носителем сатирического начала в представлениях комедии дель арте. Происхождение: перехавший в город крестьянин из древней Ачерры неподалеку от Неаполя. Занятие: слуга, но может также выступать и как огородник, и как сторож, может быть торговцем, художником, солдатом, контрабандистом, вором, бандитом. Костюм: одежда из грубой пеньковой материи, в высокой остроконечной шляпе. Маска: с большим «петушиным» либо с загнутым крючком носом (приапического типа). Поведение: горбун, разговаривающий высоким пронзительным голосом. Основной чертой его характера является глупость, но не всегда: он может быть умён и ловок, как Бригелла (однако важно, чтобы созданный на сцене образ был единообразен и выявлял что-то одно - либо хитрость, либо глупость Пульчинеллы). Отрицательные его качества — лень, обжорство, преступные наклонности. Он рассыпает остроты, часто весьма непристойные. Полишинель, гравюра мастерской Малёвра, 1826 (?) Характер Пульчинеллы окончательно сложился в XVII веке, лучшие актёры того времени, Сильвио Фиорилло и Андреа Кальчезе, исполнявшие роль Пульчинелла немало способствовали этому. Популярность маски вышла далеко за пределы не только Неаполя, но и Италии, породив массу национальных героев. Так, итальянскому Пульчинелле родственны по характеру французский Полишинель (который, например, появляется в одной из интермедий последней комедии Мольера «Мнимый больной»), английский Панч, немецкий Гансвурст, голландский Ян Клаасен, датский господин Йоккель, испанский Дон Кристобаль и русский Петрушка. В XX в. одними из лучших исполнителей этой роли были итальянские актёры Эдуардо де Филиппо и Массимо Троизи (также сыгравшем роль Пульчинеллы в фильме режиссёра Этторе Скола «Путешествие капитана Фракасса», 1990 г.)
|
| rdfs:comment
|
- Pulcinella, often called Punch or Punchinello in English, Polichinelle in French, is a classical character that originated in the Commedia dell'arte of the 17th century and became a stock character in Neapolitan puppetry. His main characteristic, from which he acquired his name, is his extremely long nose, which resembles a beak. In Latin, this was a pullus gallinaceus, which led to the word "Pulliciniello" and "Pulcinella," related to the Italian pulcino or chick.
- Pulcinella ist ursprünglich eine Figur des süditalienischen und neapolitanischen Volkstheaters. Dort ist er, gesichert seit der Zeit der Renaissance, zumeist als ein schlauer, listiger, grober und zugleich einfältiger und tölpelhafter, gefräßiger Diener bäuerlicher Herkunft zu finden. Der Name bedeutet 'kleines Küken' (italienisch pulcino 'Küken' + Verkleinerung -ella).
- Polichinela es un personaje de la Comedia del Arte, de carácter burlesco. Su origen es incierto, algunos afirman que recibe el nombre de su creador, Paolo Cinelli, famoso comediante originario del Nápoles del siglo XVI, y otros aseguran un origen mucho más antiguo relacionándolo con un personaje, "Maccus", de las farsas romanas del S. IV. Durante los siglos XVI y XVII se extendería por toda Europa Latina impregnando el teatro y la literatura Española o Francesa.
- Polichinelle, Pulcinella en italien, est un personnage type de la commedia dell'arte. Polichinelle représente le plus souvent un valet d’origine paysanne, malin, rusé, grossier, simple, malgracieux et gourmand. Spirituel, insolent, fanfaron et lâche, avec son nez en bec de corbin, sa bosse, son gros ventre et son parler imitant le cri des oiseaux, il est devenu cosmopolite.
- Pulcinella è una maschera napoletana della commedia dell'arte.
- Pulcinella is een figuur uit de commedia dell'arte. Pulcinella zit vol van fantasie en is zeer creatief. Hij haalt overal een voordeel of iets waardevols uit. Ook al zou hij tien kilometer in een put zitten, dan nog zou hij het toch zeer bijzonder vinden om de wereld eens van die kant te bezien. Een lazzo (klein spel): Pulcinella loopt over straat en struikelt over een baksteen. Hij loopt terug en wil wel eens zien of dat nog een keer zou gebeuren.
- Poliszynel – postać gbura z włoskiej commedia dell'arte i francuskiego teatru kukiełkowego. Jego charakterystycznymi cechami były garb, komiczne zachowanie i głos. Wielu utrzymuje, że jest potomkiem Maccusa z farsy atellańskiej, a imię swe zawdzięcza kogutowi, który był przezwiskiem Maccusa. Już rzymskie malowidło na wazie przedstawia aktora z ogromnym kogucim pióropuszem na kapeluszu i nie ulega wątpliwości, że z takim wizerunkiem kojarzony jest renesansowy Poliszynel.
- Polichinelo é uma antiga personagem-tipo e burlesca do teatro, cujas raízes remontam à Roma Antiga e que teve maior desenvolvimento com a commedia dell'arte. É a versão napolitana do Arlequim.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
