| dbpprop:abstract
|
- In Roman mythology, Pudicitia ("modesty" or “sexual virtue”) was the personification of modesty and chastity. Her Greek equivalent was Aidôs. Romans, both men and women, were expected to uphold the virtue of pudicitia, a complex ideal that was explored by many ancient writers, including Livy, Valerius Maximus, Cicero and Tacitus. Livy describes the legendary figure of Lucretia as the epitome of pudicitia. She is loyal to her husband and is modest, despite her incredible beauty. The story of Lucretia shows that the more virtuous a woman was, the more appealing she was to potential adulterers. Pudicitia was not only a mental attribute but also physical; a person’s appearance was seen as an indicator of their morality. The way a man or woman presented him or herself in public, and the persons they interacted with caused others to pass judgment on their pudicitia. For example, if a woman was seen associating with men other than her husband people would make a negative judgment on her pudicitia. It was important that a woman be univira, or a “once-married woman. ” Modest self-presentation indicated pudicitia. The opposite of pudicitia was impudicitia or “sexual vice. ” Stuprum was the loss of one’s pudicitia, even if it was unwilling. Romans associated the loss of pudicitia with chaos and loss of control, so they wanted their religious and political officials to uphold pudicitia. In Cicero’s oration against Verres, he discusses many of the governor’s transgressions including sexual misconduct with both men and women. This is one of the many reasons Cicero argues Verres is a bad governor. In the Imperial age, Augustus attempted to enact a program of moral reform to encourage pudicitia in Roman citizens.
- Pudicitia, Schamhaftigkeit; als Personifikation dargestellt auf römischen Münzen als eine sittsam in ihr Gewand gehüllte matrona oder als Frau, die sich zu verschleiern im Begriff ist. Ihre Statue durfte nur von einer univira, einer nur einmal verheirateten Frau, berührt werden. In Rom gab es einen Tempel der Pudicitia patricia und einen anderen der Pudicitia plebeia. Laut Livius wurde der Kult der Letzteren gegründet, als es zum Streit vor dem Senat darüber kam, ob eine mit einem Plebejer verheiratete Frau aus patrizischer Familie weiterhin am Kult teilnehmen dürfe. Später geriet ihr Kult in Vergessenheit.
- En la mitología romana, Pudicitia ("modestia" o “virtud sexual”) era la personificación de la modestia y la castidad. Su equivalente griego era Aidôs. Se esperaba que los romanos, tanto hombres como mujeres, mantuvieran la virtud de la pudicitia, un ideal complejo que fue explorado por muchos escritores de la antigüedad, entre ellos Tito Livio, Valerio Máximo, Cicerón y Tácito. Livio describe la legendaria figura de Lucrecia como el epítome de la pudicitia. Es leal a su marido y es modesta, a pesar de su increíble belleza. La historia de Lucrecia muestra que mientras más virtuosa era una mujer, más atractiva era también para sus potenciales pretendientes. La pudicitia no solo era un atributo mental sino también físico; la apariencia de una persona era vista como un indicador de su moralidad. La forma en que un hombre o una mujer se presentaban en público, y las personas con las que interactuaban, daban pie al juicio de los demás sobre su pudicitia. Por ejemplo, si se veía que una mujer se relacionaba con otros hombre además de con su marido, eso podría comportar un juicio negativo sobre su pudicitia. Era importante que una mujer fuera univira, esto es, que se hubiese casado solo una vez. La modestia en la autopresentación indicaba pudicitia. Lo opuesto a la pudicitia era la impudicitia o “vicio sexual. ” El stuprum era la pérdida de la pudicitia de uno, incluso si esta fuese escasa. Los romanos asociaban la pérdida de la pudicitia con el caos y la pérdida de control, por lo que requerían a sus líderes políticos y religiosos que la mantuvieran. En el discurso de Cicerón contra Cayo Verres, discutió muchas de las transgresiones del gobernador, entre ellas malas conductas sexuales tanto con hombres con mujeres. Esta es una de las muchas razones que Cicerón arguye para demostrar que Verres es un mal gobernador. En la época imperial, César Augusto procuró desarrollar un programa de reforma moral para animar a los ciudadanos romanos a cultivar la pudicitia.
- Pudicitia is een personificatie van de kuisheid. Zij had te Rome twee tempels, een op het forum Boarium (de rundermarkt). Daar werd zij door de kuise vrouwen vereerd, en wanneer een vrouw op wier levensgedrag iets te zeggen viel het heiligdom durfde naderen, werd zij met gestrengheid afgewezen. Toen echter Virginia, de eerste patricische vrouw die een plebejer, namelijk de consul Lucius Volumnius Flamma Violens, huwde, door de overige patricische vrouwen uit de tempel werd geweerd, en men op de rechtmatigheid van haar eis om te worden toegelaten geen acht wilde slaan, richtte zij in haar eigen woning op de vicus longus een nieuw heiligdom op voor de Pudicitia Plebeia en nodigde de plebejische vrouwen uit aan de door haar gestichte dienst deel te nemen. De op het forum Boarium vereerde godin kreeg nu de naam van Pudicitia Patricia. De dienst van beide godinnen geraakte in verval toen het toenemend zedenbederf bij verreweg de meeste Romeinse vrouwen en meisjes elke gedachte aan kuisheid en eerbaarheid deed verdwijnen. Als de tijd waarop dat verval zich het eerst zou hebben geopenbaard, noemde men het jaar 154 v. Chr. , toen boven het hoofd van het beeld van Iupiter Capitolinus eerst een palmtak was gegroeid, die de overwinning welke de Romeinen op Perseus zouden behalen had aangekondigd, maar spoedig daarop een wilde vijgenboom, het zinnebeeld van de onkuisheid, op dezelfde plek wortel had geschoten. In de keizertijd richtte men altaren op voor de Pudicitia van de keizerin, als ten minste haar levensgedrag zulk een eerbewijs mogelijk maakte. Het eerst geschiedde dit met Livia, de gade van Augustus. Pudicitia werd afgebeeld als een waardige matrona, die zich op zedige wijze in haar kleed hult en haar rechterhand daarin verbergt, of als een vrouw die op het punt staat om haar gelaat met een sluier te bedekken.
- Pudicitia - rzymskie uosobienie skromności i czystości. Przedstawiana na rewersach monet rzymskich z berłem i welonem. Zobacz też: Personifikacje rzymskie
- Pudicitia är kyskhetens och anspråklöshetens gudinna i romersk mytologi. Hon hade i Rom två tempel, ett byggt åt Pudicitia patricia och ett åt Pudicitia plebeia och enbart kvinnor som endast en gång varit gifta, matronæ univiræ, fick beröra hennes bildstod. Med tiden urartade Pudicitias kult. Under kejsartiden framställdes hon ofta på mynt som en beslöjad kvinna med ena handen lyftande slöjan från ansiktet.
|
| rdfs:comment
|
- In Roman mythology, Pudicitia ("modesty" or “sexual virtue”) was the personification of modesty and chastity. Her Greek equivalent was Aidôs. Romans, both men and women, were expected to uphold the virtue of pudicitia, a complex ideal that was explored by many ancient writers, including Livy, Valerius Maximus, Cicero and Tacitus. Livy describes the legendary figure of Lucretia as the epitome of pudicitia. She is loyal to her husband and is modest, despite her incredible beauty.
- Pudicitia, Schamhaftigkeit; als Personifikation dargestellt auf römischen Münzen als eine sittsam in ihr Gewand gehüllte matrona oder als Frau, die sich zu verschleiern im Begriff ist. Ihre Statue durfte nur von einer univira, einer nur einmal verheirateten Frau, berührt werden. In Rom gab es einen Tempel der Pudicitia patricia und einen anderen der Pudicitia plebeia.
- En la mitología romana, Pudicitia ("modestia" o “virtud sexual”) era la personificación de la modestia y la castidad. Su equivalente griego era Aidôs. Se esperaba que los romanos, tanto hombres como mujeres, mantuvieran la virtud de la pudicitia, un ideal complejo que fue explorado por muchos escritores de la antigüedad, entre ellos Tito Livio, Valerio Máximo, Cicerón y Tácito. Livio describe la legendaria figura de Lucrecia como el epítome de la pudicitia.
- Pudicitia is een personificatie van de kuisheid. Zij had te Rome twee tempels, een op het forum Boarium (de rundermarkt). Daar werd zij door de kuise vrouwen vereerd, en wanneer een vrouw op wier levensgedrag iets te zeggen viel het heiligdom durfde naderen, werd zij met gestrengheid afgewezen.
- Pudicitia - rzymskie uosobienie skromności i czystości. Przedstawiana na rewersach monet rzymskich z berłem i welonem. Zobacz też: Personifikacje rzymskie
- Pudicitia är kyskhetens och anspråklöshetens gudinna i romersk mytologi. Hon hade i Rom två tempel, ett byggt åt Pudicitia patricia och ett åt Pudicitia plebeia och enbart kvinnor som endast en gång varit gifta, matronæ univiræ, fick beröra hennes bildstod. Med tiden urartade Pudicitias kult. Under kejsartiden framställdes hon ofta på mynt som en beslöjad kvinna med ena handen lyftande slöjan från ansiktet.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
