Publilius (less correctly Publius) Syrus, a Latin writer of maxims, flourished in the 1st century BC. He was a Syrian who was brought as a slave to Italy, but by his wit and talent he won the favor of his master, who freed and educated him. His mimes, in which he acted himself, had a great success in the provincial towns of Italy and at the games given by Caesar in 46 BC.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • Publilius (less correctly Publius) Syrus, a Latin writer of maxims, flourished in the 1st century BC. He was a Syrian who was brought as a slave to Italy, but by his wit and talent he won the favor of his master, who freed and educated him. His mimes, in which he acted himself, had a great success in the provincial towns of Italy and at the games given by Caesar in 46 BC. Publilius was perhaps even more famous as an improviser, and received from Caesar himself the prize in a contest in which he vanquished all his competitors, including the celebrated Decimus Laberius. All that remains of his works is a collection of Sentences, a series of moral maxims in iambic and trochaic verse. This collection must have been made at a very early date, since it was known to Aulus Gellius in the 2nd century AD. Each maxim consists of a single verse, and the verses are arranged in alphabetical order according to their initial letters. In the course of time the collection was interpolated with sentences drawn from other writers, especially from apocryphal writings of Seneca; the number of genuine verses is about 700. They include many pithy sayings, such as the famous "judex damnatur ubi nocens absolvitur" ("The judge is condemned when the guilty is acquitted") adopted as its motto by the Edinburgh Review. As of 1911, the best texts of the Sentences are those of Eduard Wölfflin (1869), A. Spengel (1874), and Wilhelm Meyer (1880), with complete critical apparatus and index verborum; editions with notes by O. Friedrich (1880), R. A. H. Bickford-Smith (1895), with full bibliography; see also W. Meyer, Die Sammlungen der Spruchverse des Publilius Syrus (1877), an important work.
  • Publilius Syrus (falsch auch Publius Syrius; Vorname und Lebensdaten unbekannt) war ein römischer Mimen-Autor im 1. Jahrhundert v. Chr. Nach Plinius dem Älteren stammte Publilius Syrus aus Antiochia und kam als Sklave nach Rom. Sein eigentlicher Name ist unbekannt, Syrus ist der Sklavenname, der auf seine Herkunft hindeutet. Den Namen Publilius erhielt er nach seinem letzten Herrn, der ihn freiließ. Nach seiner Freilassung hatte er mit seinen literarischen Mimen, in denen er auch selbst als Schauspieler auftrat, großen Erfolg in den Städten Italiens. Im Jahre 46 v. Chr. siegte er bei einem Improvisationswettbewerb anlässlich der Spiele, die von Julius Caesar ausgerichtet worden waren, gegen seinen literarischen Konkurrenten, den römischen Ritter Decimus Laberius. Dieser war von Caesar zur Teilnahme an dem Wettstreit gezwungen worden. Die Mimen des Publilius Syrus sind allesamt verloren. Seine Nachwirkung geht zurück auf eine Sammlung seiner Sprüche, die Sententiae. Diese wurden bald Schullektüre und waren entsprechend bis in die Spätantike weit verbreitet. Es handelt sich um etwa 700 jambische oder trochäische Einzeiler, alphabetisch geordnet, mit moralischen Lebensweisheiten (z.B. "Viele muss fürchten, wen viele fürchten"). Man geht davon aus, dass die Sammlung im Mittelalter erheblich erweitert wurde, sodass nur ein Teil der Sprüche als authentisch gelten kann. Vor allem im Humanismus waren die Sententiae beliebte Lektüre; das belegen zahlreiche Ausgaben zu dieser Zeit. Die Sentenzen sind uns in verschiedenen Manuskripten erhalten: Die Collectio Palatina, die Collectio Senecae (Kompilation des Seneca), die Caecilii Balbi collectio minor und maior (kleinere und größere dem Caecilius Balbus zugeschriebene Kompilation), die Collectio Turicensis (Zürcher Sammlung), die Collectio Frisingensis (Freisinger Sammlung) und die Collectio Veronensis (Veronenser Sammlung).
  • Publilius Syrus, také Publius Syrus byl římský dramatik a básník 1. století př. n. l. Jeho "Myšlenky" (Sententiae) byly velice oblíbenou četbou ve středověku i v raném novověku.
  • Publio Siro, (85 a. C. - 43 a. C. ), escritor latino de la antigua Roma. También conocido como Publilio Sirio, Publilius Syrius, Publio Sirio, Publius Syrius o Publilio Siro. Era nativo de Siria y fue hecho esclavo y enviado a Italia, pero gracias a su talento se ganó el favor de su amo, que lo liberó y educó. Sus pantomimas, en las que él mismo actuaba, tuvieron mucho éxito en las ciudades italianas y en los juegos de Julio César del año 46 a. C. Publio era también un gran improvisador y recibió el premio de César en una competición en la que venció a todos sus rivales, incluido el célebre Décimo Laberio. De sus obras queda únicamente una colección de "Sentencias" (Sententiae) y una serie de máximas morales. Esta colección fue recopilada en fecha temprana ya que era conocida por Aulo Gelio en el siglo II. Cada máxima está compuesta de un único verso y ordenada alfabéticamente. Posteriormente se intercalaron en la obra versos apócrifos; el número de versos verdaderos es de unos 700. Incluyen mucho dichos agudos, como el famoso "iudex damnatur ubi nocens absolvitur" ("El juez es condenado cuando el culpable es absuelto. ")
  • Publius Syrus (ou plus exactement Publilius Syrus), est un poète latin. Amené esclave à Rome, il est éduqué puis affranchi par son maître en raison de ses qualités intellectuelles et ses talents. Il est le principal représentant de l'art mimique avec Decimus Laberius, chevalier romain qu'il avait vaincu lors d'une joute littéraire en présence de César en 46 Av. J. -C.. On lui doit Mimes, dont deux titres ont été conservés, mais dont la valeur repose essentiellement sur le talent d'improvisation et l'originalité des acteurs. On peut aussi lire ses Sentences qui, sous un visage licencieux, cache des traits de morale. Elles incluent des maximes et des observations piquantes, comme « judex damnatur ubi nocens absolvitur » (Le juge est condamné quand le coupable est acquitté).
  • Publilius Syrus (Kr. e. I. sz. ), római mimusszerző és mimusszínész.
  • Publilius Syrus was een Romeinse schrijver uit de 1e eeuw v. Chr.. Zoals zijn naam verraadt, was hij afkomstig uit Syria en kwam als slaaf in Italië terecht. Zowel door zijn geestigheid en intelligentie als door zijn knappe uiterlijk won hij te Rome de gunst van zijn patronus, die hem de vrijheid en een goede opvoeding schonk. Als mimespeler, die in zijn eigen stukken als acteur optrad, werd hij al spoedig in verschillende Italiaanse steden beroemd en gewaardeerd. Nadat hij aldus ook de aandacht van Julius Caesar op zich had gevestigd, deed hij in 46 v. Chr. mee aan een openbaar tornooi voor mimespelers, naar aanleiding van door Caesar georganiseerde spelen, en versloeg er op verbluffende wijze al zijn rivalen, inclusief de beroemde Decimus Laberius. Vooral het improvisatietalent van Publilius Syrus lijkt heel bijzonder geweest te zijn. Over zijn grote betekenis voor de Romeinse mimus bestond er reeds van in de Oudheid géén enkele twijfel. Plinius de Oudere noemt hem in zijn Naturalis Historia zelfs mimicae scaenicae conditor (stichter van de toneelmime), en van zijn populariteit ten tijde van keizer Nero getuigt het feit dat in Petronius' Satyricon zestien verzen worden geciteerd met diepzinnige gedachten over de luxuria (weeldezucht), die óf van Publilius Syrus zelf zijn (zoals Petronius het laat voorkomen), óf een imitatio vormen van diens stijl door Petronius. Ondanks deze populariteit zijn ons van zijn mimen amper twee titels bewaard, en dan nog niet eens met zekerheid. Publilius Syrus is echter vooral bekend geworden door de bloemlezing Sententiae (Spreuken) in jambische en trochaeïsche verzen, oneliners, die reeds in de 1e eeuw na Chr. uit zijn mimen is samengesteld. Deze verzameling moet al uit een vroege periode dateren, want ze is reeds bekend aan Aulus Gellius. In de loop der tijden zijn de Sententiae echter aangevuld met interpolaties uit andere auteurs (voornamelijk uit onuitgegeven werk van Seneca de Jongere). De ongeveer 700 oneliners die vrijwel zeker van Publilius Syrus zelf afkomstig zijn (op een totaal van 1000) bevatten praktische levenswijsheid in metrische vorm. Ze zijn gerangschikt in alfabetische volgorde, naar de beginletter van ieder vers. Reeds is de Oudheid werden de Sententiae op school aangeleerd, vanwege hun metrische vormgeving en hun moraliserende inhoud.
  • Públio Siro. , escritor latino da Roma antiga. Também conhecido como Publilio Sirio, ou como Publilius Syrius ou Publio Sirio, ou Publius Syrius ou Publilio Siro ou Publilii Syri). Era nativo na Síria e foi feito escravo e enviado para a Itália, mas graças ao seu talento, ganhou o favor de seu senhor, que o libertou e o educou.
  • Публий Сир (Публилий Сир) (лат. Publius или Publilius Syrus) — римский мимический поэт эпохи Цезаря и Августа, младший современник и соперник Лаберия. Происходил из Сирии (откуда и прозвище Syrus — сириец); в Риме появился в качестве раба, впоследствии получил свободу и разыгрывал свои драматические произведения по разным городам Италии, с большим успехом. Особенно ценились его мимы благодаря тому, что были пересыпаны нравоучительными изречениями. Из этих произведений очень рано, ещё в I столетии н. э. , может быть Сенекой, который вообще охотно цитирует Публилия Сира, или кем-нибудь другим из его кружка, был составлен, вероятно для школьного употребления, сборник поговорок или сентенций. В средние века в этот сборник было внесено много пословиц и поговорок, заимствованных из других источников, а в новейшее время туда же прибавлено немало вновь открытых, бывших доселе неизвестными изречений. Многие из приписываемых Публилию Сиру сентенций дошли до нас в форме, очевидно, испорченной. Заглавие первоначального сборника этих изречений кажется было: «Publii Syri muni sententiae». Древнейшее издание сборника сделано ещё Эразмом (в издании Dion. Cato, Страсбург, 1515); позднейшие критические издания — Вёльфлина (W ö lflin, Лейпциг, 1869), Ribbeck, в «Scienicae romanorum poesis fragmenta» (II отд. , 2 тт. , Лейпциг, 1873), Spengel (Б. , 1874), W. Meyer (Лейпциг, 1880), O. Fridrich (Б. , 1880).
  • Publilius Syrus var en syrisk poet och författare, aktiv i Rom under det första århundradet f. Kr. efter att ha förts dit som fånge.
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
rdf:type
rdfs:comment
  • Publilius (less correctly Publius) Syrus, a Latin writer of maxims, flourished in the 1st century BC. He was a Syrian who was brought as a slave to Italy, but by his wit and talent he won the favor of his master, who freed and educated him. His mimes, in which he acted himself, had a great success in the provincial towns of Italy and at the games given by Caesar in 46 BC.
  • Publilius Syrus (falsch auch Publius Syrius; Vorname und Lebensdaten unbekannt) war ein römischer Mimen-Autor im 1. Jahrhundert v. Chr. Nach Plinius dem Älteren stammte Publilius Syrus aus Antiochia und kam als Sklave nach Rom. Sein eigentlicher Name ist unbekannt, Syrus ist der Sklavenname, der auf seine Herkunft hindeutet. Den Namen Publilius erhielt er nach seinem letzten Herrn, der ihn freiließ.
  • Publilius Syrus, také Publius Syrus byl římský dramatik a básník 1. století př. n. l. Jeho "Myšlenky" (Sententiae) byly velice oblíbenou četbou ve středověku i v raném novověku.
  • Publio Siro, (85 a. C. - 43 a. C. ), escritor latino de la antigua Roma. También conocido como Publilio Sirio, Publilius Syrius, Publio Sirio, Publius Syrius o Publilio Siro. Era nativo de Siria y fue hecho esclavo y enviado a Italia, pero gracias a su talento se ganó el favor de su amo, que lo liberó y educó. Sus pantomimas, en las que él mismo actuaba, tuvieron mucho éxito en las ciudades italianas y en los juegos de Julio César del año 46 a. C.
  • Publius Syrus (ou plus exactement Publilius Syrus), est un poète latin. Amené esclave à Rome, il est éduqué puis affranchi par son maître en raison de ses qualités intellectuelles et ses talents. Il est le principal représentant de l'art mimique avec Decimus Laberius, chevalier romain qu'il avait vaincu lors d'une joute littéraire en présence de César en 46 Av. J. -C..
  • Publilius Syrus (Kr. e. I. sz. ), római mimusszerző és mimusszínész.
  • Publilius Syrus was een Romeinse schrijver uit de 1e eeuw v. Chr.. Zoals zijn naam verraadt, was hij afkomstig uit Syria en kwam als slaaf in Italië terecht. Zowel door zijn geestigheid en intelligentie als door zijn knappe uiterlijk won hij te Rome de gunst van zijn patronus, die hem de vrijheid en een goede opvoeding schonk. Als mimespeler, die in zijn eigen stukken als acteur optrad, werd hij al spoedig in verschillende Italiaanse steden beroemd en gewaardeerd.
  • Públio Siro. , escritor latino da Roma antiga. Também conhecido como Publilio Sirio, ou como Publilius Syrius ou Publio Sirio, ou Publius Syrius ou Publilio Siro ou Publilii Syri). Era nativo na Síria e foi feito escravo e enviado para a Itália, mas graças ao seu talento, ganhou o favor de seu senhor, que o libertou e o educou.
  • Публий Сир (Публилий Сир) (лат. Publius или Publilius Syrus) — римский мимический поэт эпохи Цезаря и Августа, младший современник и соперник Лаберия.
  • Publilius Syrus var en syrisk poet och författare, aktiv i Rom under det första århundradet f. Kr. efter att ha förts dit som fånge.
rdfs:label
  • Publilius Syrus
  • Publilius Syrus
  • Publilius Syrus z Antiochie
  • Publio Siro
  • Publius Syrus
  • Publilius Syrus
  • Publilio Siro
  • Publilius Syrus
  • Públio Siro
  • Публий Сир
  • Publilius Syrus
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of