| dbpprop:abstract
|
- Przewalski's Horse, or Dzungarian Horse, is a rare and endangered subspecies of wild horse (Equus ferus) native to the steppes of central Asia. In China, the last wild Przewalski's horses were seen in 1966. The Przewalski's Horse Reintroduction Project of China was initiated in 1985 with the creation of the Xinjiang Wild Horse Breeding Center. At one time extinct in the wild, it has been reintroduced to its native habitat in Mongolia at the Khustain Nuruu National Park, Takhin Tal Nature Reserve and Khomiin Tal. The taxonomic position is still debated, and some taxonomists treat Przewalski's Horse as a species, Equus przewalskii. Common names for this equine include Asian Wild Horse and Mongolian Wild Horse. Historical but obsolete names include true tarpan and Mongolian tarpan. In English, Przewalski is pronounced /ʃɨˈvælskiː/ or /zɨˈvɑːlskiː/ . The horse is named after the Polish geographer and explorer Nikolai Przhevalsky. Most "wild" horses today, such as the American Mustang or the Australian Brumby, are actually feral horses descended from domesticated animals that escaped and adapted to life in the wild. In contrast, Przewalski's Horse has never been successfully domesticated and remains a truly wild animal today. Przewalski's Horse is one of two known subspecies of Equus ferus, the other being the extinct Tarpan (Equus ferus ferus). The Przewalski's Horse is considered the only remaining truly wild "horse" in the world and may be the closest living wild relative of the domesticated horse, Equus caballus. There are still a number of other wild equines, including three species of zebra and various subspecies of the African wild ass, Onager and Kiang.
- Das Przewalski-Pferd (Equus ferus przewalskii), auch Takhi, mong. Тахь, Je-ma/Yěmǎ chin. 野马), Asiatisches Wildpferd oder Mongolisches Wildpferd genannt, ist die einzige Unterart des Wildpferds, die in ihrer Wildform bis heute überlebt hat. Benannt ist es nach dem russischen Expeditionsreisenden Nikolai Michailowitsch Przewalski, der 1878 von einer seiner Expeditionen nach Zentralasien Haut und Schädel der in der westlichen Welt weitgehend unbekannten und wissenschaftlich noch nicht beschriebenen Wildpferdart nach St. Petersburg mitbrachte. Das Przewalski-Pferd war zum Zeitpunkt seiner wissenschaftlichen Erstbeschreibung bereits sehr selten. Das letzte freilebende Przewalski-Pferd wurde 1969 gesehen. Das Przewalski-Pferd ist jedoch bis heute erhalten geblieben, da einige Großgrundbesitzer und Zoos die Art in Gefangenschaft weiterzüchteten. Kurz nach Ende des Zweiten Weltkrieges waren es allerdings weniger als 40 Exemplare dieser Wildpferdform, die in menschlicher Obhut gehalten wurden. Lediglich im Prager Zoo und im Tierpark Hellabrunn kamen noch Fohlen dieser Wildpferdunterart zur Welt. Die Etablierung eines Zuchtbuches und die engagierte Arbeit einiger Zoos ließen die Anzahl der heute lebenden Tiere wieder auf 2.000 Individuen ansteigen. In mehreren Initiativen wird versucht, Przewalski-Pferde wieder in der freien Wildbahn zu etablieren. Das internationale Zuchtbuch wird in Prag geführt.
- El cavall de Przewalski és una subespècie de cavall salvatge (tot i que alguns autors suggereixen elevar-lo a la categoria d'espècie) que és el parent vivent més proper als cavalls domèstics. En el passat quedà extingit en estat salvatge però a la dècada del 2000 els esforços de conservació permeteren alliberar-ne una població salvatge d'uns 200 exemplars.
- Kůň Převalského (Equus przewalskii, Poliakov, 1881) je jediným žijícím předkem našeho zdomácnělého koně. Dnes už se s ním nesetkáváme téměř nikde jinde než v zoologických zahradách, mj. v Praze. Před několika lety bylo za spolupráce Zoo Praha několik zvířat vypuštěno do volné přírody v Mongolsku, původní oblasti rozšíření koní Převalského. Žije v soudružných dlohodobých stádech, která cestují do velkých vzdáleností vyhledávat potravní zdroje - trávu, listy a pupeny. Typické stádo vede starší klisna a jsou v něm ještě 2-4 další klisny, jejich mláďata a jeden hřebec, který se pohybuje na okraji stáda. Po březosti trvající 333-345 dní se rodí jedno hříbě.
- El caballo de Przewalski, caballo salvaje mongol o Takhi (Equus caballus przewalskii) es la única subespecie salvaje de caballo (no asilvestrada a partir de animales domésticos, como los mustangs) que existe en la actualidad. Casi se extinguió a mediados del siglo XX, pero por suerte fue salvado de la desaparición por algunos naturalistas. Su estado actual es crítico, reducido a unas pocas manadas que viven en el Parque Nacional Hustai del suroeste de Mongolia y varios ejemplares más en parques zoológicos de otros países. La población total es de unos 1000 ejemplares en todo el mundo.
- Przewalskinhevonen, Equus ferus przewalskii (myös mongolianvillihevonen, aasianvillihevonen tai taki), on mongolialainen hevonen, joka juontaa juurensa esihistorialliselta ajalta. Przewalskinhevonen on maailman ainoa jäljellä oleva aito villihevonen; se on aina elänyt villinä luonnossa Mongolian aroilla, eikä se siis polveudu villiintyneistä kesyhevosista kuten esimerkiksi Pohjois-Amerikan ja Australian villihevoset. Przewalskinhevonen nimettiin sen vuonna 1881 ensimmäisenä kuvanneen Nikolai Prževalskin, venäläisen kenraalin, löytöretkeilijän ja luonnontieteilijän mukaan. Hän löysi pienen lauman näitä hevosia Gobin aavikon vuoristosta. Przewalskinhevonen ei ole varsinainen hevosrotu, vaan se on oikeastaan oma hevoseläinlajinsa, sillä se poikkeaa kromosomiluvultaan kesyhevosesta: kesyhevosilla kromosomeja on 64, kun taas przewalskeilla 66. Kesyhevonen ja przewalskinhevonen saavat kuitenkin keskenään lisääntymiskykyisiä jälkeläisiä, toisin kuin esimerkiksi kesyhevonen ja aasi.
- Le cheval de Przewalski (espèce Equus przewalskii ou sous-espèce Equus ferus przewalskii ou sous-espèce Equus caballus przewalskii), ou cheval de Prjevalski, est une espèce ou sous-espèce très proche du cheval (Equus caballus).
- Fájl:Warsaw ZOO - Equus Przewalskii. jpg Przsevalszki-ló a varsói állatkertben A Przsevalszkij-ló (Equus ferus przewalskii vagy Equus caballus przewalskii, besorolása vitatott), más néven ázsiai vadló vagy mongol vadló, illetve takhi a háziló legközelebbi vadon élő rokona. Napjaink „legvadabb” lova, mivel az amerikai musztángok elvadult állatok, olyan lovak, melyeket már egyszer háziasítottak, de elszöktek és így nyerték vissza jelenlegi vad állapotukat. A Przsevalszkij-lovat viszont soha nem háziasították sikeresen és napjainkban is megmaradt igazi vadlónak. Valaha számtalan olyan lóféle élt, melyeket nem sikerült háziasítani, ideértve a tarpánt, az onagert és más fajokat. De legtöbbjük mára kihalt és a Przsevalszki-ló az egyetlen igazi vadló a világon.
- Il cavallo di Przewalski anche noto come Takhi oppure Pony della Mongolia (Equus ferus przewalskii o E. przewalskii) è il parente più prossimo, tra quelli attualmente esistenti, del cavallo domestico. Nel 1881, Poliakov concluse che si trattasse di una specie a sè stante, tant'è che le diede il nome di Equus przewalskii. Tuttavia, più recentemente, si è preferito rivederne il nome scientifico, adottando così il più completo Equus ferus przewalskii (il mondo scientifico, comunque, è ancora diviso circa la corretta classificazione). Quel che certo è che il cavallo di Przewalski e quello domestico, nonostante la differenza di cromosomi (64 per quello domestico e 66 per il Przewalski) sono i due unici equidi a potersi incrociare dando alla luce ibridi fertili. Nel 2002, la popolazione complessiva era pari a 1.000 capi, tutti discendenti di soli 15 esemplari catturati intorno al 1900 e allevati negli zoo di tutto il mondo.
- モウコノウマ（蒙古野馬、Przewalski's Wild Horse、学名:Equus ferus przewalskii)は、シマウマ、ノロバを除いた唯一の現存する野生馬。かつてアジア中央部、特にモンゴル周辺（アルタイ山脈周辺）に多数棲息していたが、野生下では一度絶滅し、飼育個体の子孫を野生に戻す試みが各地で続けられている。英語圏での別名はAsian Wild Horse若しくはMongolian Wild Horse。かつての原産地モンゴルでは「タヒ」若しくは「タキ」（Takh或いはTakhi）と呼ばれる。
- Het Przewalskipaard (Equus ferus przewalskii) was een wilde paardenondersoort, die in 1967 voor het laatst in het wild gezien was in Mongolië. Het was vermoedelijk het ras dat werd gebruikt door grote Mongoolse veroveraars als Dzjengis Khan. De Mongoolse naam van het ras is Takhi, Cyrillisch: "Тахь". Het wordt echter uitgesproken als: Tech, zoals in technologie.
- Przewalskihest (Equus ferus przewalskii) er verdens siste overlevende villhest. Den var opprinnelig stedegen på steppene i Sentral-Asia. Underarten er meget sjelden og strekt truet av utryddelse, selv om det eksisterer et program for å sikre dens framtid. Przewalskihesten minner om en fjordhest i utseende, men denne underarten er fysisk mindre og har en mer tønneformet kroppsbygning enn vanlige hester. Przewalskihesten var utbredt i Mongolia og i tilstøtende landområder på Kinas side av grensen mellom disse landene, og da spesielt i enkelte områder av Gobiørkenen. Den eurasiske villhesten døde ut i vill tilstand på 1960-tallet, men 13 eller 14 individer overlevde i dyrehager rundt om i verden. Den tyske zoologen Friedrich von Falz-Fein var den første som fanget en Przewalskihest og klarte å få den til å formere seg i fangenskap. Etterkommere av hans avl dannet siden grunnlaget for å restituere villhesten, som nå bare overlever i egenskap av przewalskihesten. I 1945 var populasjonen av villhester i fangenskap på 31 dyr, et antall som etter planmessig avl var økt til cirka 150 dyr på begynnelsen av 1990-tallet. Eksemplarer etter dette avlsarbeidet har siden blitt ført tilbake til sitt naturlige habitat i Mongolia, der villhesten nå trives og formerer seg fritt i naturen. Et program for å sikre at artens framtid som villhest er også igangsatt. Przewalskihesten døde faktisk ut i vill tilstand og måtte gjenskapes, basert på eksemplarer som overlevde i ulike dyrehager rundt om i verden. En liten gruppe slike hester er siden gjenintrodusert i Mongolia, der hestene nå lever fritt igjen. For å bevare denne unike villhesten har man beskyttet hestens naturlige beiteområder som nasjonalpark. 2005 ble disse villhestene beregnet til 258 stykker . Per januar 2008 var det i følge IUCN omkring 325 frittlevende przewalskihester i Mongolia. I tillegg finnes det omkring 120 slike villhester som brukes i avl av kinesiske myndigheter.
- Koń Przewalskiego (Equus przewalskii) - jedyny dziko żyjący gatunek koni. Ostatnie dziko żyjące osobniki spotyka się w Mongolii i Chinach. Gatunek ten został nazwany na cześć rosyjskiego odkrywcy, podróżnika i geografa Nikołaja Przewalskiego, który w 1879 r. zebrał materiały badawcze, na podstawie których Polakow opisał to zwierzę w 1881 roku. Wiele koni Przewalskiego zostało schwytanych na początku XX wieku i umieszczonych w ogrodach zoologicznych. Z tych 12-15 rozmnażało się w niewoli i od nich pochodzi obecna populacja tego gatunku. Opis Przypomina konia domowego, od którego odróżnia go krótka, stojąca grzywa oraz brak grzywki na czole. Ponadto różni się ilością chromosomów, choć krzyżówki są płodne. W szacie letniej sierść krótka, rdzawa na grzbiecie i bokach, brzuch żółtobiały. W szacie zimowej sierść dłuższa i jaśniejsza. Na grzbiecie ciemna pręga. Nogi pręgowane do wysokości mniej więcej kolan. Klacze mniejsze od ogierów. Wymiary długość 180 cm - 230 cm oraz ogon do 90 cm Wysokość w kłębie - 125 - 145 cm Masa około 200-350 kg. Biotop Niegdyś zamieszkiwał w licznych stadach stepy i półpustynie Azji Środkowej porośnięte przez roślinność halofilną. Dobrze rozmnaża się w niewoli. Populacja W ogrodach zoologicznych na całym świecie w 2005 żyło około 1500 koni tego gatunku wywodzących się od 31 koni które umieszczono w zoo w 1945 oraz około 250 koni żyjących na wolności w Mongolii. Koń Przewalskiego uznawany jest przez IUCN za gatunek krytycznie zagrożony.
- O cavalo-de-przewalski (Equus przewalskii) é uma espécie de equídeo, nativa dos desertos da Mongólia, que se encontrava extinta na natureza, mas graças a um projecto internacional, esta espécie foi re-introduzida no seu habitat natural. O cavalo-de-przewalski foi descrito pela primeira vez pelo general e naturalista amador russo Nikolaï Mikhaïlovitch Prjevalski em 1881, que viajou à sua procura após se deparar com relatos da sua existência. A descoberta gerou o interesse de vários zoos europeus, que adquiriram cerca de 20 exemplares. A população selvagem desapareceu nos anos 60, tendo o último animal selvagem sido avistado em 1969. Desde o início dos anos 90 que vários programas de reprodução em cativeiro têm vindo a encontrar sucesso e já ocorreu a libertação de uma manada na Mongólia. O cavalo-de-przewalski é muito semelhante ao cavalo doméstico, mas mais robusto e pequeno. Os adultos medem cerca de 2 metros de comprimento e pesam em média cerca de 300 kg. A sua pelagem é castanha parda e a crina, erecta, é de cor negra. Alguns exemplares têm as patas riscadas, fazendo lembrar zebras. A organização social destes animais faz-se em grupos familiares dominados por um macho, várias fêmeas e suas pequenas crias. Os juvenis abandonam o grupo por volta dos 3 anos, sendo as fêmeas incorporadas desde logo noutra manada. Os jovens machos passam vários anos em pequenos grupos, antes de se lançarem na conquista do seu próprio grupo de fêmeas. Em Portugal esta raça de cavalo não existe sob a forma pura. Existem alguns equideos que são extremamente parecidos visualmente mas são resultado de cruzamento com outras raças de cavalos. Imagem:Przewalskipferd cologne. jpg|Num zoológico de Colónia. Imagem:Prezewalsky 26-9-2004-2. JPG|Num prado. Imagem:Przewalskis-horse-036437. jpg|No National Zoo. Imagem:Preszwalski-Pferde im Schnee. jpg|Num zoológico de Colónia durante o inverno.
- Calul lui Przewalski (Equus ferus przewalskii, Equus przewalskii sau Equus caballus przewalskii, clasificarea este disputată), numit şi calul sălbatic asiatic, calul sălbatic mongol sau Takhi, este o specie de cal sălbatic, cea mai apropiată rudă sălbatică a calului domestic. Cei mai mulţi cai "sălbatici" din ziua de astăzi, ca mustangul american sau brumby australian, sunt de fapt animale sălbăticite, cai care au fost demult domestici, dar au scăpat şi s-au întors la o stare aparent sălbatică. Calul lui Przewalski, pe de altă parte, nu a fost niciodată domesticit cu succes. Au existat mai multe ecvide nedomesticite niciodată, printre ele numărându-se de exemplu tarpanul. Cele mai multe au dispărut însă, iar calul lui Przewalski şi anumite subspecii de hemion au rămas singurii cai cu adevărat sălbatici din lume.
- Лошадь Пржевальского — непарнокопытное млекопитающее рода лошадей. Лошадь Пржевальского была открыта в 1879 Николаем Михайловичем Пржевальским в Центральной Азии, в окрестностях озера Лоб-Нор. Им была привезена лишь одна шкура молодого животного (около 3 лет); позднее несколько шкур взрослых были привезены братьями Грум-Гржимайло. От домашней лошади лошадь Пржевальского отличается короткой стоячей гривой, более крупной головой, длинной и тёплой шерстью, хвостом, покрытым длинными волосами лишь на нижней половинке, отсутствием челки. Цвет песчано-рыжий, переходящий в белый на нижней стороне, конец морды почти белый, грива бурая, темной полосы на спине нет; основание хвоста того же цвета, как спина; конец темно-бурый; шерсть длинная и волнистая. Долгое время эти лошади считались предками домашних лошадей, но затем выяснилось, что лошадь Пржевальского отличается от домашней числом хромосом. Высота в холке от 120 до 136 см. Масть близка к саврасой: цвет шерсти — рыже-желтый, хвост, грива и «чулки» на ногах буро-черные. На спине тёмный ремень, а на ногах зеброидные полосы. Хвост лошади Пржевальского отличается от хвоста домашней лошади тем, что в верхней его части растут более короткие волосы (он как бы ближе к хвосту осла или кианга). Как и тарпан, лошадь Пржевальского исчезла из природы (в последний раз её видели в природе в Джунгарском Гоби в 1968). В мире насчитывается около тысячи особей, и вся эта популяция происходит от нескольких животных, отловленных в начале XX века в Джунгарии. Потомки тех лошадей уже на протяжении многих поколений разводятся в неволе, в зоопарках и заповедниках мира. Племенную книгу лошадей Пржевальского ведет Пражский зоопарк. В СССР большое поголовье лошадей Пржевальского содержалось в Аскании Нове. До революции именно владелец Аскании Новы Ф. Э. Фальц-Фейн был организатором экспедиций по поимке лошадей Пржевальского в Джунгарии. Чрезвычайно ограниченный исходный генофонд современных лошадей Пржевальского создает серьезные проблемы в их разведении: неизбежные при этом постоянные инбридинги (близкородственные скрещивания) влияют жизнеспособность лошадей и способность к размножению. Не лучшим образом сказывается на лошадях и содержание в неволе: в природе дикие лошади находились в постоянном движении, проходя в течение дня многие километры. С 1992 года программы по реинтродукции (возвращению в дикую природу) лошади Пржевальского начаты в Монголии (национальный парк Хустан-Нуру) и Китае (национальный парк Тахин-Тал). Эти дикоживущие популяции насчитывают около двухсот особей. В начале 90-х несколько лошадей в качестве эксперимента были выпущены в украинскую «Зону отчуждения» Чернобыльской катастрофы, где они стали активно размножаться. Сейчас их там примерно под сотню голов, три табуна. Они абсолютно свободны, их можно смело назвать действительно дикими лошадьми. Никаких генетических отклонений и прочих мутаций зафиксировано не было. Говорят, что раньше они совсем не боялись людей, но этому помешали браконьеры, полюбившие отстреливать доверчивых лошадей. Ранее эти дикие лошади были широко распространены в лесостепях, степях и полупустынях Европы, степях и отчасти лесостепях Казахстана и юга Западной Сибири к востоку до Барабинской и предалтайской степей, Салаирского кряжа и озера Зайсан, кроме того, имелся участок обитания в Забайкалье. Существовало три подвида лошади Пржевальского: лесной тарпан, степной тарпан и собственно лошадь Пржевальского. Во время холодных зим лошади Пржевальского выработали довольно интересный способ обогрева: лошади выстраивались в круг, в середину загоняли жеребят и больных и обогревали их своим дыханием. Примерно так же оборонялись и от назойливых мух: встав в круг, головами вперёд, начинали усиленно крутить хвостами и отгонять насекомых.
- Przewalskihästen som även kallas Przevalskijs häst eller mongolisk eller asiatisk vildhäst (Equus ferus przewalskii) är en häst som upptäcktes i slutet av 1800-talet. Przewalskihästen är den enda nu levande urhistoriska hästen och är ett mycket skyggt stäppdjur, som löper stor risk att dö ut.
- Prezewalski yaban atı (Equus ferus prezewalskii, bazen Equus prezewalskii), Moğol yaban atı veya Takhi de denir, yaban atının yaşayan tek alttürüdür. Yaban atı (Equus ferus), evcil atın yabani atasıdır. Eskiden Doğu Avrupa ve Orta Asya'nın pek çok yerinde sık olmayan ormanlarda yaşardı. Şimdi ise yaban atının nesli tükenmiştir. Ondan geriye sadece Prezewalski yaban atı kalmıştır. Prezewalski yaban atı daha tıknaz oluşu, bacaklarını daha kısa oluşu ve kuyruğunun daha uzun oluşu ile evcil attan hemen ayırt edilir. Postu çoğu yerde açık kahverengi, karnı sarımsı beyaz, yelesi ve kuyruğu siyahtır. Prezewalski yaban atı evcilleştirilemez. Prezerwalski yaban atı adını kaşif Nikolay Prezewalski'den almıştır. Sonradan birkaç at Hagenback Hayvanat Bahçesi'ne alınmıştır. Son yabani sürü 1967'de görüldü ve son yabani at 1969'da vuruldu. Daha sonra hiç yabani at kalmayınca yaklaşık 30 yıl kadar doğal ortamında tükenmiş kabul edildi. ARKive Prezewalski yaban atı (Equus ferus prezewalskii) fotografları
- Кінь Пржевальського (Equus przewalskii) — вид тварин родини коневих (Equidae), найближчий дикий родич домашнього коня (Equus caballus). Власне це і є східний підвид диких коней, західний підвид якого — тарпан, був предком домашніх. Оскільки тарпанів було винищено до кінця 19 століття, то зараз кінь Пржевальського це єдиний існучий вид диких коней.
- 普尔热瓦尔斯基氏野马（学名：Equus ferus przewalskii）又称作普氏野马，原产于蒙古国西部科布多盆地和中国新疆准噶尔盆地东部一带（因此也被称作蒙古野马或准噶尔野马），是世界上仅存的野马（某些不至混淆的情况下也被直接称作亚洲野马或野马）。蒙古野马于1879年由俄国探险家普尔热瓦尔斯基首次发现，其后其野外数量不断下减，至1969年人类最后一次发现其野生个体，前后仅经历90年的时间，其保护状态也由濒危变为野外灭绝。 此后，世界各国加强了对该野马的保护措施，对部分人工饲养保留下来的马匹加以重点保护，使该物种得以延续，至20世纪90年代，一些针对该物种野外放养计划正式启动，并很快成功实现了野外繁殖。2005年，蒙古野马在世界自然保护联盟濒危物种红色名录中的保护状态已经正式被提议为由野外灭绝更改回为濒危。目前，世界自然保护联盟正式的回复还未得出，但蒙古野馬却是野外灭绝动物在动物园及保护区中繁殖，最典型成功的例子，如果其保护状态能够成功变更，这也将成为动物保护史上具有重要意义的里程碑。
|
| rdfs:comment
|
- Przewalski's Horse, or Dzungarian Horse, is a rare and endangered subspecies of wild horse (Equus ferus) native to the steppes of central Asia. In China, the last wild Przewalski's horses were seen in 1966. The Przewalski's Horse Reintroduction Project of China was initiated in 1985 with the creation of the Xinjiang Wild Horse Breeding Center.
- Das Przewalski-Pferd (Equus ferus przewalskii), auch Takhi, mong. Тахь, Je-ma/Yěmǎ chin. 野马), Asiatisches Wildpferd oder Mongolisches Wildpferd genannt, ist die einzige Unterart des Wildpferds, die in ihrer Wildform bis heute überlebt hat.
- El cavall de Przewalski és una subespècie de cavall salvatge (tot i que alguns autors suggereixen elevar-lo a la categoria d'espècie) que és el parent vivent més proper als cavalls domèstics. En el passat quedà extingit en estat salvatge però a la dècada del 2000 els esforços de conservació permeteren alliberar-ne una població salvatge d'uns 200 exemplars.
- Kůň Převalského (Equus przewalskii, Poliakov, 1881) je jediným žijícím předkem našeho zdomácnělého koně. Dnes už se s ním nesetkáváme téměř nikde jinde než v zoologických zahradách, mj. v Praze. Před několika lety bylo za spolupráce Zoo Praha několik zvířat vypuštěno do volné přírody v Mongolsku, původní oblasti rozšíření koní Převalského.
- El caballo de Przewalski, caballo salvaje mongol o Takhi (Equus caballus przewalskii) es la única subespecie salvaje de caballo (no asilvestrada a partir de animales domésticos, como los mustangs) que existe en la actualidad. Casi se extinguió a mediados del siglo XX, pero por suerte fue salvado de la desaparición por algunos naturalistas.
- Przewalskinhevonen, Equus ferus przewalskii (myös mongolianvillihevonen, aasianvillihevonen tai taki), on mongolialainen hevonen, joka juontaa juurensa esihistorialliselta ajalta. Przewalskinhevonen on maailman ainoa jäljellä oleva aito villihevonen; se on aina elänyt villinä luonnossa Mongolian aroilla, eikä se siis polveudu villiintyneistä kesyhevosista kuten esimerkiksi Pohjois-Amerikan ja Australian villihevoset.
- Le cheval de Przewalski (espèce Equus przewalskii ou sous-espèce Equus ferus przewalskii ou sous-espèce Equus caballus przewalskii), ou cheval de Prjevalski, est une espèce ou sous-espèce très proche du cheval (Equus caballus).
- Fájl:Warsaw ZOO - Equus Przewalskii. jpg Przsevalszki-ló a varsói állatkertben A Przsevalszkij-ló (Equus ferus przewalskii vagy Equus caballus przewalskii, besorolása vitatott), más néven ázsiai vadló vagy mongol vadló, illetve takhi a háziló legközelebbi vadon élő rokona. Napjaink „legvadabb” lova, mivel az amerikai musztángok elvadult állatok, olyan lovak, melyeket már egyszer háziasítottak, de elszöktek és így nyerték vissza jelenlegi vad állapotukat.
- Il cavallo di Przewalski anche noto come Takhi oppure Pony della Mongolia (Equus ferus przewalskii o E. przewalskii) è il parente più prossimo, tra quelli attualmente esistenti, del cavallo domestico. Nel 1881, Poliakov concluse che si trattasse di una specie a sè stante, tant'è che le diede il nome di Equus przewalskii.
- Het Przewalskipaard (Equus ferus przewalskii) was een wilde paardenondersoort, die in 1967 voor het laatst in het wild gezien was in Mongolië. Het was vermoedelijk het ras dat werd gebruikt door grote Mongoolse veroveraars als Dzjengis Khan. De Mongoolse naam van het ras is Takhi, Cyrillisch: "Тахь". Het wordt echter uitgesproken als: Tech, zoals in technologie.
- Przewalskihest (Equus ferus przewalskii) er verdens siste overlevende villhest. Den var opprinnelig stedegen på steppene i Sentral-Asia. Underarten er meget sjelden og strekt truet av utryddelse, selv om det eksisterer et program for å sikre dens framtid. Przewalskihesten minner om en fjordhest i utseende, men denne underarten er fysisk mindre og har en mer tønneformet kroppsbygning enn vanlige hester.
- Koń Przewalskiego (Equus przewalskii) - jedyny dziko żyjący gatunek koni. Ostatnie dziko żyjące osobniki spotyka się w Mongolii i Chinach. Gatunek ten został nazwany na cześć rosyjskiego odkrywcy, podróżnika i geografa Nikołaja Przewalskiego, który w 1879 r. zebrał materiały badawcze, na podstawie których Polakow opisał to zwierzę w 1881 roku. Wiele koni Przewalskiego zostało schwytanych na początku XX wieku i umieszczonych w ogrodach zoologicznych.
- O cavalo-de-przewalski (Equus przewalskii) é uma espécie de equídeo, nativa dos desertos da Mongólia, que se encontrava extinta na natureza, mas graças a um projecto internacional, esta espécie foi re-introduzida no seu habitat natural. O cavalo-de-przewalski foi descrito pela primeira vez pelo general e naturalista amador russo Nikolaï Mikhaïlovitch Prjevalski em 1881, que viajou à sua procura após se deparar com relatos da sua existência.
- Calul lui Przewalski (Equus ferus przewalskii, Equus przewalskii sau Equus caballus przewalskii, clasificarea este disputată), numit şi calul sălbatic asiatic, calul sălbatic mongol sau Takhi, este o specie de cal sălbatic, cea mai apropiată rudă sălbatică a calului domestic.
- Лошадь Пржевальского — непарнокопытное млекопитающее рода лошадей. Лошадь Пржевальского была открыта в 1879 Николаем Михайловичем Пржевальским в Центральной Азии, в окрестностях озера Лоб-Нор.
- Przewalskihästen som även kallas Przevalskijs häst eller mongolisk eller asiatisk vildhäst (Equus ferus przewalskii) är en häst som upptäcktes i slutet av 1800-talet. Przewalskihästen är den enda nu levande urhistoriska hästen och är ett mycket skyggt stäppdjur, som löper stor risk att dö ut.
- Prezewalski yaban atı (Equus ferus prezewalskii, bazen Equus prezewalskii), Moğol yaban atı veya Takhi de denir, yaban atının yaşayan tek alttürüdür. Yaban atı (Equus ferus), evcil atın yabani atasıdır. Eskiden Doğu Avrupa ve Orta Asya'nın pek çok yerinde sık olmayan ormanlarda yaşardı. Şimdi ise yaban atının nesli tükenmiştir. Ondan geriye sadece Prezewalski yaban atı kalmıştır.
- Кінь Пржевальського (Equus przewalskii) — вид тварин родини коневих (Equidae), найближчий дикий родич домашнього коня (Equus caballus). Власне це і є східний підвид диких коней, західний підвид якого — тарпан, був предком домашніх.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
