Prudence is the exercise of sound judgment in practical affairs. It is classically considered to be a virtue, and in particular one of the four Cardinal virtues (which are with the three theological virtues part of the seven virtues). The word comes from Old French prudence (13th century), from Latin prudentia (foresight, sagacity), a contraction of providentia, foresight. It is often associated with wisdom, insight, and knowledge.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Prudence is the exercise of sound judgment in practical affairs. It is classically considered to be a virtue, and in particular one of the four Cardinal virtues (which are with the three theological virtues part of the seven virtues). The word comes from Old French prudence (13th century), from Latin prudentia (foresight, sagacity), a contraction of providentia, foresight. It is often associated with wisdom, insight, and knowledge. In this case, the virtue is the ability to judge between virtuous and vicious actions, not only in a general sense, but with regard to appropriate actions at a given time and place. Although prudence itself does not perform any actions, and is concerned solely with knowledge, all virtues had to be regulated by it. Distinguishing when acts are courageous, as opposed to reckless or cowardly, for instance, is an act of prudence, and for this reason it is classified as a cardinal (pivotal) virtue. Although prudence would be applied to any such judgment, the more difficult tasks, which distinguish a person as prudent, are those in which various goods have to be weighed against each other, as when a person is determining what would be best to give charitable donations, or how to punish a child so as to prevent repeating an offense. In modern English, however, the word has become increasingly synonymous with cautiousness. In this sense, prudence names a reluctance to take risks, which remains a virtue with respect to unnecessary risks, but when unreasonably extended (i.e. over-cautiousness), can become the vice of cowardice. In the Nicomachean Ethics, Aristotle gives a lengthy account of the virtue phronesis, which has traditionally been translated as "prudence", although this has become increasingly problematic as the word has fallen out of common usage. More recently ϕρονησιϛ has been translated by such terms as "practical wisdom" or "practical judgment" or "rational choice."
  • Klugheit ist die Fähigkeit zu angemessenem Handeln im konkreten Einzelfall unter Berücksichtigung aller für die Situation relevanter Faktoren, individueller Handlungsziele und sittlicher Einsichten. Seit Platon zählt die Klugheit zu den vier Kardinaltugenden. Kant hält sie für ein pragmatisches Wissen um die der Beförderung der eigenen Glückseligkeit dienlichen Mittel, womit der Begriff eher die Bedeutung der „Verständigkeit“ annimmt. Klugheit ist in zwei Richtungen abzugrenzen: Im Gegensatz zum auf das Allgemeine gerichtete Wissen (griech. epistéme), richtet sich die Klugheit auf den einzelnen konkreten Fall mit der Absicht in ethischer Hinsicht das Gute, Zuträgliche und Angemessene zu erreichen. Auf der anderen Seite grenzt sie ihre Bindung an die moralische Lebensführung von Schlauheit, Gerissenheit, Tücke und Verschlagenheit ab. Letztere arbeiten zwar mit denselben Mitteln, haben jedoch nur einen praktischen Nutzen oder einen persönlichen Vorteil zum Ziel. Daher werden sie auch als minder wertvolle Formen der Handlungskompetenz betrachtet.
  • La prudència és una de les virtuts clàssiques i es considera com la capacitat de jutjar correctament la situació i no actuar prenent riscos innecessaris. S'oposa a la temeritat. La persona prudent pot valorar correctament els avantages i desavantatges de qualsevol decisió ètic i per tant serà més probable que actui correctament. Els grecs consideraven la prudència com la "mare" de qualsevol altra virtut, ja que suposa el judici previ de la situació. Estava molt lligada amb l'equilibri entre extrems i l'harmonia, estat ideal. Tomàs d'Aquino va recollir aquesta concepció i va anomenar-la "auriga de les virtuts" ja que les condueix totes. El catolicisme, al seu catecisme, la defineix com la capacitat de crear o actuar tenint en compte els sentiments, llibertats i derets dels altres que es puguin veure afectats per la teva obra, així com l'habilitat per comunicar-se usant un llenguatge clar i respectuós.
  • La Prudencia es la virtud de actuar de forma justa, adecuada y con cautela, definida por los Escolásticos como la recta ratio agibilium, para diferenciarla del arte recta ratio factibilium. De comunicarse con los demás por medio de un lenguaje claro, literal, cauteloso y adecuado. Actuar respetando los sentimientos, la vida y las libertades de las demás personas.
  • La prudence (en grec phronêsis, en latin prudentia) est un concept de la philosophie grecque qui a trouvé sa définition théorique la plus aboutie dans la philosophie d'Aristote. La phronêsis est ensuite devenue un concept central de la philosophie morale et politique, et la première des quatre vertus cardinales chez les Chrétiens.
  • La prudenza è una delle quattro virtù cardinali della morale occidentale, sin dall'antichità romana. La prudenza è la virtù che dispone l'intelletto all'analisi accorta e circostanziata del mondo reale circostante e esorta la ragione a discernere in ogni circostanza il nostro vero bene, scegliendo i mezzi adeguati per compierlo. La prudenza è la « retta norma dell'azione », scrive Tommaso D'Aquino sulla scia di Aristotele. Essa non si confonde con la timidezza o la paura, né con la doppiezza o la dissimulazione. È detta « auriga virtutum – cocchiere delle virtù »: essa dirige le altre virtù indicando loro regola e misura. È la prudenza che guida immediatamente il giudizio di coscienza. L'uomo prudente decide e ordina la propria condotta seguendo questo giudizio. Grazie alla virtù della prudenza applichiamo i principi morali ai casi particolari senza sbagliare e superiamo i dubbi sul bene da compiere e sul male da evitare. Nella filosofia platonica è detta saggezza, ed è la virtù propria dell'anima razionale.
  • Roztropność – cnota moralna, która polega na nawyku właściwego decydowania o tym, co w danym momencie należy czynić. W miarę kierowania samym sobą, nabywa się także zdolności do kierowania innymi osobami lub sprawami. Człowiek roztropny korzysta z rozumu, który powinien dostarczać elementów osądu czy też kryteriów oceny. Potrafi też zasięgnąć rady u innych. Roztropność jest jedną z czterech cnót kardynalnych w chrześcijaństwie. O jej potrzebie mówili już starożytni filozofowie.
  • Prudência, na mitologia é o nome romano de Métis, a deusa da prudência. Classicamente, prudência é considerada uma virtude, e de fato, uma das quatro Virtudes Cardinais. A palavra vem de prudencia (expressão francesa do final do século 13), do latim prudentia (significando "previsão, sagacidade". Freqüentemente é associada com a Sabedoria, Introspecção, e Conhecimento. Neste caso, a virtude é a capacidade de julgar entre acções maliciosas e virtuosas, não só num sentido geral, mas com referência a acções apropriadas num tempo dado e lugar. Embora a prudência não execute qualquer acção, e está preocupada unicamente com o conhecimento, todas virtudes têm que estar reguladas por ela. Distinguir quando atos são corajosos, ao contrário de descuidado ou covardemente, por exemplo, é um ato de prudência. Ela é classificada como um "cardinal", quer dizer que uma virtude "principal". Por outras palavras, prudência "dispõe a razão para discernir em todas as circunstâncias o verdadeiro bem e a escolher os justos meios para o atingir. Ela conduz a outras virtudes, indicando-lhes a regra e a medida" . Embora prudência seria aplicada a qualquer julgamento, as tarefas mais difíceis, que distinguem uma pessoa como prudente, são por exemplo, como quando uma pessoa determinar o que seria melhor dar como doações de caridade, ou decidir como punir uma criança, a fim de prevenir repetir uma ofensa. Convencionalmente, prudência é o exercício de julgamento sadio em negócios práticos. Modernamente, no entanto, a palavra tornou-se crescentemente sinônimo de cautela. Neste sentido, prudência nomeia uma relutância de tomar riscos, que permanece uma virtude com respeito aos riscos desnecessários, mas quando injustamente estendido, pode tornar-se o vício de covardia. Doutrina da Igreja Católica
  • Розсудливість (Обачність) — моральна якість та одна з чотирьох кардинальних чеснот, проявляється і полягає в тому, щоби вміти побачити, де є добро, а де є зло. Добро прийняти, а зло відкинути. Бо зло дуже часто, практично завжди, маскується під добро. Воно не приходить явно і не показує себе, що воно є зло. Воно намагається показати себе добром, що так треба робити, бо всі так роблять, і таким чином змусити людину чинити зло. Святі отці називають розсудливість однією з найбільших чеснот. Дивіться теж: Мудрість
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wiktionarypar2Property
  • Prudence
  • prudence
rdf:type
rdfs:comment
  • Prudence is the exercise of sound judgment in practical affairs. It is classically considered to be a virtue, and in particular one of the four Cardinal virtues (which are with the three theological virtues part of the seven virtues). The word comes from Old French prudence (13th century), from Latin prudentia (foresight, sagacity), a contraction of providentia, foresight. It is often associated with wisdom, insight, and knowledge.
  • Klugheit ist die Fähigkeit zu angemessenem Handeln im konkreten Einzelfall unter Berücksichtigung aller für die Situation relevanter Faktoren, individueller Handlungsziele und sittlicher Einsichten. Seit Platon zählt die Klugheit zu den vier Kardinaltugenden. Kant hält sie für ein pragmatisches Wissen um die der Beförderung der eigenen Glückseligkeit dienlichen Mittel, womit der Begriff eher die Bedeutung der „Verständigkeit“ annimmt.
  • La prudència és una de les virtuts clàssiques i es considera com la capacitat de jutjar correctament la situació i no actuar prenent riscos innecessaris. S'oposa a la temeritat. La persona prudent pot valorar correctament els avantages i desavantatges de qualsevol decisió ètic i per tant serà més probable que actui correctament. Els grecs consideraven la prudència com la "mare" de qualsevol altra virtut, ja que suposa el judici previ de la situació.
  • La Prudencia es la virtud de actuar de forma justa, adecuada y con cautela, definida por los Escolásticos como la recta ratio agibilium, para diferenciarla del arte recta ratio factibilium. De comunicarse con los demás por medio de un lenguaje claro, literal, cauteloso y adecuado. Actuar respetando los sentimientos, la vida y las libertades de las demás personas.
  • La prudence (en grec phronêsis, en latin prudentia) est un concept de la philosophie grecque qui a trouvé sa définition théorique la plus aboutie dans la philosophie d'Aristote. La phronêsis est ensuite devenue un concept central de la philosophie morale et politique, et la première des quatre vertus cardinales chez les Chrétiens.
  • La prudenza è una delle quattro virtù cardinali della morale occidentale, sin dall'antichità romana. La prudenza è la virtù che dispone l'intelletto all'analisi accorta e circostanziata del mondo reale circostante e esorta la ragione a discernere in ogni circostanza il nostro vero bene, scegliendo i mezzi adeguati per compierlo. La prudenza è la « retta norma dell'azione », scrive Tommaso D'Aquino sulla scia di Aristotele.
  • Roztropność – cnota moralna, która polega na nawyku właściwego decydowania o tym, co w danym momencie należy czynić. W miarę kierowania samym sobą, nabywa się także zdolności do kierowania innymi osobami lub sprawami. Człowiek roztropny korzysta z rozumu, który powinien dostarczać elementów osądu czy też kryteriów oceny. Potrafi też zasięgnąć rady u innych. Roztropność jest jedną z czterech cnót kardynalnych w chrześcijaństwie.
  • Prudência, na mitologia é o nome romano de Métis, a deusa da prudência. Classicamente, prudência é considerada uma virtude, e de fato, uma das quatro Virtudes Cardinais. A palavra vem de prudencia (expressão francesa do final do século 13), do latim prudentia (significando "previsão, sagacidade". Freqüentemente é associada com a Sabedoria, Introspecção, e Conhecimento.
  • Розсудливість (Обачність) — моральна якість та одна з чотирьох кардинальних чеснот, проявляється і полягає в тому, щоби вміти побачити, де є добро, а де є зло. Добро прийняти, а зло відкинути. Бо зло дуже часто, практично завжди, маскується під добро.
rdfs:label
  • Prudence
  • Klugheit
  • Prudència
  • Prudencia
  • Prudence (vertu)
  • Prudenza
  • Roztropność
  • Prudência
  • Розсудливість
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page