A protocol stack (sometimes communications stack) is a particular software implementation of a computer networking protocol suite. The terms are often used interchangeably. Strictly speaking, the suite is the definition of the protocols, and the stack is the software implementation of them. Individual protocols within a suite are often designed with a single purpose in mind. This modularization makes design and evaluation easier.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • A protocol stack (sometimes communications stack) is a particular software implementation of a computer networking protocol suite. The terms are often used interchangeably. Strictly speaking, the suite is the definition of the protocols, and the stack is the software implementation of them. Individual protocols within a suite are often designed with a single purpose in mind. This modularization makes design and evaluation easier. Because each protocol module usually communicates with two others, they are commonly imagined as layers in a stack of protocols. The lowest protocol always deals with "low-level", physical interaction of the hardware. Every higher layer adds more features. User applications usually deal only with the topmost layers. In practical implementation, protocol stacks are often divided into three major sections: media, transport, and applications. A particular operating system or platform will often have two well-defined software interfaces: one between the media and transport layers, and one between the transport layers and applications. The media-to-transport interface defines how transport protocol software makes use of particular media and hardware types ("card drivers"). For example, this interface level would define how TCP/IP transport software would talk to Ethernet hardware. Examples of these interfaces include ODI and NDIS in the Microsoft Windows and DOS environment. The application-to-transport interface defines how application programs make use of the transport layers. For example, this interface level would define how a web browser program would talk to TCP/IP transport software. Examples of these interfaces include Berkeley sockets and System V STREAMS in the Unix world, and Winsock in the Microsoft world.
  • Ein Protokollstapel oder Protokollturm ist in der Datenübertragung eine konzeptuelle Architektur von Netzprotokollen. Anschaulich sind die einzelnen Protokolle dabei als fortlaufend nummerierte Schichten (layers) eines Stapels (stacks) übereinander angeordnet. Jede Schicht benutzt dabei zur Erfüllung ihrer speziellen Aufgabe die jeweils tiefere Schicht im Protokollstapel. Daten, die über ein Netz übertragen werden, werden von einem Netzprotokoll des Stapels nach dem anderen verarbeitet. Jedes Netzprotokoll entfernt beim Empfang aus den Daten diejenigen Steuerinformationen, die nur für dieses Protokoll selbst bestimmt sind, und übergibt die verbliebenen Daten dem nächsthöheren Netzprotokoll. In der Senderichtung werden die Steuerinformationen hinzugefügt, bevor sie dem nächsttieferen Netzprotokoll übergeben werden - eine Nachricht trägt also auf der Leitung sämtliche Header der darüberliegenden Schichten. Eine HTTP-Nachricht, die via Ethernet versandt wird, lässt sich wie folgt veranschaulichen:
  • Une pile de protocoles est une mise en œuvre particulière d'un ensemble de protocoles de communication réseau. L'intitulé « pile » implique que chaque couche de protocole s'appuie sur ceux qui sont en dessous afin d'y apporter un supplément de fonctionnalité. Le « modèle de référence OSI » — OSI signifiant « Open Systems Interconnection » soit en français « Interconnexion de systèmes ouverts » — défini par l'ISO décrit ainsi sept couches empilées les unes sur les autres. Le « modèle Internet » se contente de cinq par suppression de la couche numéro 5 et agglomération des deux plus hautes couches. Voici une description très simplifiée de chacune (consulter l'article sur chaque couche de protocole pour plus d'information). 1 • Physique La couche physique définit la façon dont les « symboles » (petits groupes de bits d'informations) seront convertis en signaux (électriques, optiques, radio, etc. ) pour être transportés ainsi que le support de ce transport 2 • Liaison La couche de liaison permet l'envoi et la réception de paquets d'informations entre deux équipements voisins tout en gérant le partage du même support physique à plusieurs (en Wi-Fi par exemple une base simple emploie la même fréquence radio pour communiquer avec tous les équipements qui sont à proximité). 3 • Réseau La couche de réseau ajoute la notion de routage des paquets d'information depuis une adresse source et en les transférant de proche en proche vers une adresse destination (c'est par exemple à ce niveau qu'interviennent les adresses IP). 4 • Transport La couche transport gère les communications de bout en bout entre processus. Le plus souvent cette communication se fera octet par octet et sera fiable (ou alors le processus sera prévenu de la perte de la connexion) cette couche prend donc à sa charge la retransmission d'octets en cas de besoin (c'est par exemple à ce niveau qu'interviennent les ports TCP). 5 • Session Le modèle OSI définit ici la synchronisation des échanges et les « transactions », et permet l'ouverture et la fermeture de session. Note : on rencontre souvent le terme « session » pour désigner une connexion de niveau application, ou un contexte partagé par plusieurs connexions de niveau application sans support protocolaire (cas des « sessions Web » notamment) : c'est un usage dérivé de sa signification dans les systèmes d'exploitation, indépendant du modèle OSI. 6 • Présentation La couche de présentation définit la représentation des données de l'application et se charge de leur codage/décodage, le modèle OSI préconise l'emploi de ASN.1. Dans le modèle Internet c'est bien plus compliqué car il n'existe pas de codage normalisé (historiquement l'emploi de ASCII s'est avéré insuffisant pour les langues utilisant des caractères non ASCII comme les caractères accentuées en français), d'où l'extension des protocoles de couche 7 pour intégrer ces nouveaux codages. 7 • Application Cette couche fournit simplement le point d'accès au réseau par les applications.
  • プロトコルスタック(英: Protocol stack)は、コンピュータネットワーク用通信プロトコルスイートのソフトウェア実装されたものを指す。
  • Een protocol stack (stapel van protocollen oftewel protocollenhoop) is een bepaalde implementatie van software in een verzameling van protocollen (suite) van computernetwerken. De termen wordt vaak uitwisselbaar gebruikt. Strikt gesproken is de suite de definitie van de protocollen en is de 'stack' de software-implementatie ervan. Individuele protocollen binnen een suite zijn vaak met één enkel doel ontworpen. Deze modularisatie vergemakkelijkt ontwerp en beoordeling. Omdat ieder protocol-module gewoonlijk communiceert met 2 anderen, worden zij voorgesteld als lagen in een stapel van protocollen. Het laagste protocol handelt altijd fysieke interactie op laag-niveau van de hardware af. Iedere hogere laag voegt meer mogelijkheden toe. Gebruikerapplicaties handelen uit gewoonte enkel de bovenste lagen af. Protocol stacks worden veelal, tijdens een praktische implementatie, verdeel in drie voornamelijke secties voor media, transport en applicaties. Een bepaald besturingssyteem of platform zal vaak in het bezit zijn van twee goed gedefiniëerde software interfaces: één tussen de media- en transportlagen en één tussen de lagen van transport en applicaties. De 'media-naar-transport'-interface defeniëert hoe software voor het transport-protocol gebruikmaakt van bepaale media en typen hardware ("card drivers"). Dit interfaceniveau zou bijvoorbeeld omschrijven hoe TCP/IP-transportsoftware zou spreken met Ethernet-hardware. Voorbeelden van deze interfaces bevatten de ODI specificatie en NDIS in de wereld van Microsoft Windows en MS-DOS. De 'applicatie-naar-transport'-interface definëert hoe applicatie-programma's gebruik maken van de transportlagen. Bijvoorbeeld het interfaceniveau zou definiëren hoe een programma van de webbrowser zou spreken met TCP/IP-transport-software. Voorbeelden van deze interfaces zijn sockets van Berkely en System V-stromen in de Unix-wereld en Winsock in de Microsoft-wereld. Omschrijving van algemene protocol suite: T ~ ~ ~ T [A] [B]_____[C] Stel drie computers voor:A, B en C. A en B hebben beide radio-apparatuur en kunnen middels luchtgolven communiceren door gebruik te maken van een geschikt netwerkprotocol. B en C zijn met elkaar door een kabel verbonden, die zij gebruiken om gegevens uit te wisselen (weer met behulp van een protocol, bijvoorbeeld Ethernet). Geen van deze protocollen echter zullen in staat zijn om informatie te transporteren van A naar C, omdat deze computers zich volgens concept op verschillende netwerken zich bevinden. Men heeft hiervoor een inter-netwerkprotocol nodig om ze te 'verbinden'. Men zou de twee protocollen kunnen combineren om een krachtige derde te vormen, die zowel meester is over de kabel als de draadloze transmissie, maar een ander super-protocol zou dan nodig zijn voor iedere mogelijke combinatie van protocollen. Het is makkelijker de basisprotocollen met rust te laten en een protocol te ontwerpen dat bovenop ieder van de overige kan werken (het Internetprotocol is een voorbeeld hiervan). Dit worden dan gezamenlijk twee stapels van elk twee protocollen. Het inter-netwerkprotocol zal communiceren met ieder basisprotocol in de simpelere taal van deze; de basisprotocollen zullen elkaar niet direct aanspreken. Een verzoek van computer A om een gegevensstuk naar C te sturen, wordt opgepakt door het bovenste protocol, die (hoe dan ook) weet dat C bereikbaar is via B. Daarom draagt het het draadloze protocol op om het gegevenspakket te verzenden naar B. Op deze computer zullen de afhandelaars van de laagste laag het pakket doorgeven aan het inter-netwerkprotocol, dat, herkennend dat B niet de eindbestemming is, nog een keer functies op het laag-niveau in werking zal zetten. Nu wordt het protocol van de kabel gebruikt om de gegevens naar C te zenden. Hier wordt het ontvangen pakket weer doorgegeven aan het bovenste protocol, die (met C als einddoel) het zal doorgeven aan een hoger protocol of applicatie op C. Vaak zit er een nog protocol van nog hoger niveau er bovenop die verdere verwerking inluidt. Een normale stapel van protocollen ziet er zo uit: | HTTP | |Applicatie| | TCP | | Transport | | IP | | Netwerk | | Ethernet | | Datalink | | RJ45/CAT5 | | Fysisch |
  • Стек протоколов — набор взаимодействующих сетевых протоколов. Наиболее популярные стеки протоколов: TCP/IP, IPX/SPX, NetBIOS/SMB, DECnet, SNA и OSI. Большинство протоколов (все из перечисленных, кроме SNA) одинаковы на физическом и канальном уровне, но на других уровнях как правило используют разные протоколы.
dbpprop:hasPhotoCollection
rdf:type
rdfs:comment
  • A protocol stack (sometimes communications stack) is a particular software implementation of a computer networking protocol suite. The terms are often used interchangeably. Strictly speaking, the suite is the definition of the protocols, and the stack is the software implementation of them. Individual protocols within a suite are often designed with a single purpose in mind. This modularization makes design and evaluation easier.
  • Ein Protokollstapel oder Protokollturm ist in der Datenübertragung eine konzeptuelle Architektur von Netzprotokollen. Anschaulich sind die einzelnen Protokolle dabei als fortlaufend nummerierte Schichten (layers) eines Stapels (stacks) übereinander angeordnet. Jede Schicht benutzt dabei zur Erfüllung ihrer speziellen Aufgabe die jeweils tiefere Schicht im Protokollstapel. Daten, die über ein Netz übertragen werden, werden von einem Netzprotokoll des Stapels nach dem anderen verarbeitet.
  • Une pile de protocoles est une mise en œuvre particulière d'un ensemble de protocoles de communication réseau. L'intitulé « pile » implique que chaque couche de protocole s'appuie sur ceux qui sont en dessous afin d'y apporter un supplément de fonctionnalité.
  • プロトコルスタック(英: Protocol stack)は、コンピュータネットワーク用通信プロトコルスイートのソフトウェア実装されたものを指す。
  • Een protocol stack (stapel van protocollen oftewel protocollenhoop) is een bepaalde implementatie van software in een verzameling van protocollen (suite) van computernetwerken. De termen wordt vaak uitwisselbaar gebruikt. Strikt gesproken is de suite de definitie van de protocollen en is de 'stack' de software-implementatie ervan. Individuele protocollen binnen een suite zijn vaak met één enkel doel ontworpen. Deze modularisatie vergemakkelijkt ontwerp en beoordeling.
  • Стек протоколов — набор взаимодействующих сетевых протоколов. Наиболее популярные стеки протоколов: TCP/IP, IPX/SPX, NetBIOS/SMB, DECnet, SNA и OSI.
rdfs:label
  • Protocol stack
  • Protokollstapel
  • Pile de protocoles
  • プロトコルスタック
  • Protocolstack
  • Стек протоколов
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of