| dbpprop:abstract
| - In modern philosophy, mathematics, and logic, a property is an attribute of an object; thus a red object is said to have the property of redness. The property may be considered a form of object in its own right, able to possess other properties. Properties are therefore subject to the Russell's paradox/Grelling-Nelson paradox. It differs from the logical concept of class by not having any concept of extensionality, and from the philosophical concept of class in that a property is considered to be distinct from the objects which possess it. In classical Aristotelian terminology, a property (proprium) is one of the Predicables. It is a non-essential quality of a species, but a quality which is nevertheless characteristically present in members of that species . For example, "ability to laugh" may be considered a special characteristic of human beings. However, "laughter" is not an essential quality of the species human, whose Aristotelian definition of "rational animal" does not require laughter. Thus, in the classical framework, properties are characteristic, but non-essential, qualities. A property may be classified as either determinate or determinable. A determinable property is one that can get more specific. For example, color is a determinable property because it can be restricted to redness, blueness, etc. Cite error: Invalid <ref> tag; refs with no name must have content A determinate property is one that cannot become more specific. This distinction may be useful in dealing with issues of identity. Cite error: Invalid <ref> tag; refs with no name must have content In mathematical terminology, a property p defined for all elements of a set X is usually defined as a function p: X → {true, false}, that is true whenever the property holds; or equivalently, as the subset of X for which p holds; i.e. the set {x| p = true}; p is its indicator function. It may be objected that this defines merely the extension of a property, and says nothing about what causes the property to hold for exactly those values. (en)
- Der Begriff Eigenschaft bezeichnet in einem allgemeinen Verständnis das zum Wesen einer Person oder Sache gehörende Merkmal. Ferner wird darunter allgemein ein realisiertes Merkmal, eine Funktion, ein Attribut oder eine Qualität, die einer Klasse von Objekten, Prozessen, Relationen, Ereignissen, einer Handlung, einer Person oder Personengruppe gemeinsam ist und sie von anderen unterscheidet, verstanden. In der Informatik bezeichnet eine Eigenschaft bei vielen objektorientierten Sprachen ein Attribut einer Klasse. In Bezug auf physikalische und chemische Eigenschaften von Stoffen wird der Begriff im Sinne von Stoffeigenschaft verwendet. (de)
- Ominaisuus viittaa filosofiassa, logiikassa ja matematiikassa entiteetin, olion tai substanssin jonkin piirteen abstraktioon. Esimerkiksi punaisella oliolla on ”punaisuuden” ominaisuus. Ominaisuuksilla voi olla edelleen omia ominaisuuksia. Näin niihin pätevät sekä Russellin paradoksi että Grelling–Nelsonin paradoksi. Ominaisuus eroaa joukko-opillisesta luokan käsitteestä sikäli, ettei ominaisuuksilla ole ekstensionaalisuutta, ja filosofisesta luokan käsitteestä sikäli, että ominaisuuksien katsotaan olevan erillisiä niistä olioista, joilla ne ovat. Perinteisessä aristoteelisessa terminologiassa ominaisuus (lat. proprium) on yksi predikaabeleista . Se on jonkin lajin epäolemuksellinen kvaliteetti, mutta sellainen kvaliteetti, joka kuitenkin kuvaa luonteenomaisesti tätä lajia, eikä muita lajeja. Esimerkiksi ”kyky nauraa” on ihmislajin ominaisuus tässä merkityksessä, koska se kuvaa ihmislajia, mutta se ei ole aristoteelisessa mielessä olemuksellinen osa ihmisen määritelmää ”järjellinen eläin”. Ominaisuudet ovat keskeisellä sijalla universaalien ongelmassa. Ominaisuuksien itsenäisen olemassaolon myöntävää kantaa kutsutaan (käsite)realismiksi, ja ne kieltävää kantaa nominalismiksi. Matematiikassa jokaiselle joukon alkiolle X tietty ominaisuus p on joko tosi tai epätosi. Formaalisti esitettynä: ominaisuus p: X → {tosi, epätosi}. (fi)
- In de moderne filosofie, wiskunde en logica is een eigenschap iets dat inherent is aan een object. Van een rood object zegt men bijvoorbeeld dat het de eigenschap 'roodheid' bezit. Een eigenschap kan zelf als een object worden beschouwd, die zelf weer over andere eigenschappen kan beschikken. Eigenschappen zijn daarom ook gevoelig voor de paradoxen van Russell en Grelling-Nelson. Een eigenschap verschilt in die zin van het logische concept van een klasse, dat op een eigenschap het concept van extensionaliteit niet van toepassing is, en van het filosofische concept van klasse in de zin dat een eigenschap wordt gezien als verschillend van de objecten die de betreffende eigenschap bezitten. In de klassieke Aristoteliaanse terminologie is een eigenschap (proprium) een van de vijf predikabiliteiten. Het is een niet-essentiële kwaliteit van een 'species',, maar een kwaliteit die niettemin karakteristiek aanwezig is in de leden van die 'species' . Het "vermogen om te lachen" kan bijvoorbeeld worden beschouwd als een speciale karakteristiek van menselijke wezens. De "lach" is echter geen essentiële kwaliteit van de soort mens, dit omdat in de Aristoteliaanse definitie van het "rationale dier" de 'lach' geen noodzakelijke voorwaarde is. In het klassieke raamwerk zijn eigenschappen dus karakteristieke, maar niet-essentiële kwaliteiten. Een eigenschap kan worden geclassificeerd als 'bepaald' of 'bepaalbaar'. Een 'bepaalbare' eigenschap kan meer specifiek worden gemaakt, bijvoorbeeld de eigenschap kleur kan in eerste instantie beperkt zijn tot mates van 'roodheid' en 'blauwheid', maar kan indien gewenst worden uitgebreid tot een keuze uit de bijna 17 miljoen waarden uit het RGB-kleursysteem. Een 'bepaalde' eigenschap kan daarentegen niet meer specifiek worden gemaakt. Dit onderscheid speelt een rol in beschouwingen over zaken als identiteit. In de wiskundige terminologie definieert een eigenschap p voor alle elementen van een verzameling X de functie p: X → {waar, onwaar}, die waar is, wanneer de eigenschap p geldt; of anders gezegd als de deelverzameling van X, waarvoor p geldt, dat is de verzameling {x| p = waar}; p is de indicatorfunctie van x. Men kan tegenwerpen dat deze definitie slechts de extensie van een eigenschap behandelt, en niets zegt over de oorzaken waarom de eigenschap p geldt voor precies deze waarden. (nl)
- Сво́йство (в философии, математике и логике) — атрибут предмета . Например, о красном предмете говорится, что он обладает свойством красноты. Свойство можно рассматривать как форму предмета самого по себе, притом, что он может обладать и другими свойствами. Свойства, следовательно, подпадают под действие парадокса Рассела и парадокса Греллинга-Нельсона.По другому, уточнённому, определению, свойство — сторона проявления качества: качество существует у предмета всегда, а свойства могут проявляться, а могут и не проявляться. Причём свойства объекта зависят от способа взаимодействия объекта и субъекта, например, яблоко является красным, если смотреть на него глазами; кислым, если попробовать на вкус; полезным, если съесть; тяжёлым, если подставить под него голову. Объект является своими свойствами не только субъекту, но и другим объектам, то есть свойства могут проявляться и в ходе взаимодействия объектов друг с другом.Свойство отличается от логического понятия класса тем, что не связано с понятием экстенсиональности, а от философского понятия класса — тем, что свойство рассматривается в качестве отличного от предмета, который обладает им.В математике если дан любой элемент множества X, то определённое свойство p либо истинно, либо ложно. На формальном языке: свойство p: X → {истинно, ложно}. Всякое свойство естественным образом задаёт множество {x: x обладает свойством p} и соответствующую индикаторную функцию .При создании этой статьи использован материал «PlanetMath», которая лицензирована GFDL (ru)
|
| rdfs:comment
| - In modern philosophy, mathematics, and logic, a property is an attribute of an object; thus a red object is said to have the property of redness. (en)
- Der Begriff Eigenschaft bezeichnet in einem allgemeinen Verständnis das zum Wesen einer Person oder Sache gehörende Merkmal. Ferner wird darunter allgemein ein realisiertes Merkmal, eine Funktion, ein Attribut oder eine Qualität, die einer Klasse von Objekten, Prozessen, Relationen, Ereignissen, einer Handlung, einer Person oder Personengruppe gemeinsam ist und sie von anderen unterscheidet, verstanden. (de)
- Ominaisuus viittaa filosofiassa, logiikassa ja matematiikassa entiteetin, olion tai substanssin jonkin piirteen abstraktioon. (fi)
- In de moderne filosofie, wiskunde en logica is een eigenschap iets dat inherent is aan een object. Van een rood object zegt men bijvoorbeeld dat het de eigenschap 'roodheid' bezit. (nl)
- Сво́йство (в философии, математике и логике) — атрибут предмета . (ru)
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
