| dbpprop:abstract
|
- Georg Prinz von Griechenland war das zweite Kind von König Georg I. von Griechenland und seiner Frau Großfürstin Olga Konstantinowna Romanowa von Russland. Von 1898 bis 1906 war er Hochkommissar von Kreta; während des Überganges vom Osmanischen Reich zur Vereinigung mit Griechenland. Am 21. November 1907 heiratete er in Paris Prinzessin Marie Bonaparte. Sie hatten zwei Kinder: Petros (* 24. Juni 1908; † 15. Oktober 1980), der von Beruf Ethnologe war, heiratete am 9. September 1939 Irene Ovtchinnikoff (* 19. September 1900; † 12. März 1990), die bereits zweimal geschieden war. Evgenia (* 10. Februar 1910; † 13. Februar 1989) heiratete in 1. Ehe am 30. Mai 1938 Dominicus Prinz Radziwill (* 23. Januar 1911; † 19. November 1976). Die Ehe wurde am 27. Februar 1946 geschieden und am 18. Dezember 1952 kirchlich annulliert. In 2. Ehe heiratete sie am 28. November 1949 Don Raymund Principe della Torre e Tasso, 2. Duca di Castel Duino (* 16. März 1907; † 17. März 1986). Die Ehe wurde am 11. Mai 1965 geschieden. Prinz Georg wurde auf dem Königlichen Friedhof in Tatoi begraben.
- Jordi de Grècia, príncep de Grècia. Príncep de Grècia i de Dinamarca, segon fill del rei Jordi I de Grècia i de la gran duquessa Olga de Rússia. Estudià a l'academia de cadets de la marina danesa. Participà a l'ocupació grega de Creta quan aquesta fou abandonada pels turcs i fou l'alt comissionari de la illa com a representant de les grans potències estrangeres a la República de Creta. El 1908 es casà amb la princesa Maria Bonaparte, hereva de la principal fortuna francesa de l'època. Del matrimoni en nasqueres dos fills: SAR el príncep Pere de Grècia nascut el 1909 a Atenes i mort el 1980 a Londres. Es casà morganàticament amb Olga SAR la princesa Eugènia de Grècia nascuda el 1910 a Atenes i morta el 1991 a Roma. Es casà amb el príncep Dominik Radziwill del qual es divorcià per casar-se amb el príncep Carles della Torre e Tasso. A partir d'aquest moment repartiren el seu temps entre França, Dinamarca, Grècia i Anglaterra. Durant la Segona Guerra Mundial s'exiliaren a la república Sudafricana amb la resta de la família reial grega. Va morir a París a causa d'hematuria
- Jorge, príncipe de Grecia y Dinamarca, conocido familiarmente como el tio Goggy. Miembro muy querido de la família real griega, creado en 1897 Principe de Candia llegó a ser Alto Comisionado de Creta durante el período de transición de la soberanía otomana a su unión con Grecia. El prícipe Jorge era el segundo hijo del rey Jorge I de Grecia (1845-1913) y de la reina Olga (1851-1926). Por línea paterna es nieto del rey Cristian IX de Dinamarca (1818-1906) “el abuelo de Europa” y por línea materna es bisnieto del zar Nicolás I de Rusia (1796-1855). El 21 de noviembre de 1907 contrajo matrimonio civil, en París, con la princesa Marie Bonaparte (1882-1962), hija de Roland Bonaparte (1858-1924) y de su esposa Marie- Félix Blanc (1859-1882). La princesa Marie era desdenciente de Lucien Bonaparte (1775-1840), hermano de Napoleón I. El 12 de diciembre de 1907 se celebró la ceremonia religiosa en Atenas. Jorge y Marie fueron padres de dos hijos: Pedro, príncipe de Grecia y Dinamarca (1908-1980), casado con Irina Aleksandrovna Ovtchinnikova (1900-1990), divorciada de origen ruso. Este matrimonio, considerado morganático, apartó al príncipe Pedro de sus derechos dinásticos. El matrimonio no tuvo desdendencia. El príncipe Pedro fue antropologo. Eugenia, princesa de Grecia y Dinamarca (1910-1988). Eugenia contrajo, en 1938 matrimonio con el príncipe Dominique Radziwill (1911-1976) del que se divorció en 1948. Un año más tarde contrajo segundas núpcias con Raymundo príncipe della Torre e Tasso, y duque de Castel Duino (1907-1986) - de la rama italiana de los príncipes de Thurn und Taxis - de quien se divorció en 1965. Tuvo dos hijos de su primer matrimonio y otro del segundo. Su hija, la princesa Tatiana Radziwill es la mejor amiga de la reina Sofía de España.
- Georges de Grèce, prince de Grèce et de Danemark, est né le 24 juin 1869, au palais de Mon Repos, à Corfou, en Grèce, et est décédé le 25 novembre 1957 à Saint-Cloud, près de Paris. C'est un membre de la famille royale hellène et un haut-commissaire de la Crète autonome. Deuxième fils du roi Georges I de Grèce, le prince joue, dans sa jeunesse, un rôle politique et social assez important dans son pays. Après avoir suivi une formation dans les marines danoise et russe, il participe activement à l’organisation des Jeux olympiques d’Athènes de 1896 puis devient le premier gouverneur de la Crète autonome entre 1897 et 1906. Opposé à l’homme politique crétois Elefthérios Venizélos, il ne parvient pas à réaliser l’enosis et doit renoncer au poste de haut-commissaire de l’île, ce qu'il considère comme un échec personnel. En conséquence, le prince Georges renonce à toute activité politique et s’installe en France, où il épouse Marie Bonaparte. Il profite cependant de son séjour à Paris pour jouer le rôle d’ambassadeur officieux de la Grèce. Pendant la Première Guerre mondiale, il essaie ainsi de profiter de ses liens avec l’Entente pour obtenir de larges compensations territoriales pour son pays en échange de son entrée en guerre auprès des alliés. Cependant, sa médiation est un échec et le roi Constantin I de Grèce préfère la neutralité. En 1917, les liens de Georges et de son épouse avec Aristide Briand en font un temps les candidats de l’Entente pour remplacer sur le trône de Grèce Constantin, déposé par les alliés. Cependant, Georges ne convoitant pas le trône hellène, c’est l’un de ses neveux qui monte sur ce dernier. À partir de 1925, la vie du prince est largement bouleversée par la rencontre de son épouse avec Sigmund Freud et la psychanalyse. C’est désormais Marie Bonaparte qui oriente la vie du couple princier, même si Georges continue d'accomplir ponctuellement des missions de représentation officielle pour la Grèce jusqu’à sa mort.
- György görög királyi herceg, hivatalosan György görög és dán királyi herceg görög és dán királyi herceg, Kréta szigetének főmegbízottja a Görögországhoz való csatlakozás idején.
- ゲオルギオス・ティス・エラザス (ギリシャ語表記:Γεώργιος της Ελλάδας、1869年6月24日 - 1957年11月25日)は、ギリシャ王国の王族。 ゲオルギオス1世と王妃オルガの次男として、ケルキラ島で生まれた。1883年以降、父方の叔父でデンマーク海軍提督であったヴァルデマー王子に預けられた。後にゲオルギオスは婚約者に、『この時私は父に見捨てられたと感じ、以後は叔父のために大人になったのだ。』と話している。 1891年、ゲオルギオスは従兄であるロシア皇太子ニコライ(のちのニコライ2世)の極東歴訪に同行した。日本でニコライが大津事件に遭遇した際は、彼の救助にあたっている。 1896年、アテネオリンピック開催時、兄コンスタンティノス(のちのコンスタンティノス1世)・弟ニコラオスとともに組織委員会に加わった。 ギリシャ独立後もオスマン帝国領下にあったクレタ島では、ギリシャ復帰を求めて不穏な空気が高まっていた。1898年、列強が介入しクレタ島は半独立国家となり、初代総督にゲオルギオスが選ばれた。しかしギリシャ愛国者は完全併合を求めて活動を続けた。1906年の選挙結果、ゲオルギオスは総督職を解かれ、1908年にクレタは正式にギリシャへ復帰した。 1957年、フランス、サン=クルーで死去。
- George van Griekenland was de tweede zoon van George I van Griekenland en van grootvorstin Olga Konstantinowna Romanowa van Rusland. Hij was een oom van prins Philip Mountbatten.
- Jerzy książę grecki i duński, hrabia Korfu z dynastii Oldenburgów-Glücksburgów, - syn króla Hellenów Jerzego I i jego małżonki Olgi Konstantinowny Romanowej, mąż sławnej psychoanalityczki Marii Bonaparte, stryj księcia Edynburga, Filipa, polityk grecki. Jako młody człowiek Jerzy towarzyszył kuzynowi, carewiczowi Mikołajowi Aleksandrowiczowi w czasie jego podróży po Azji i uratował mu życie w Kyoto, gdy japoński zamachowiec zaatakował go na ulicy mieczem samurajskim. Pierwszy cios zranił Mikołaja w czoło, drugi odparł Jerzy swoją laską. Zamachowiec powiedział później, że chciał poprzez ten spektakularny atak zwrócić uwagę na niedolę samurajów, pozbawionych swych przywilejów poprzez reformy Meiji. Grecja, taka jaka powstała w roku 1820, nie obejmowała swymi granicami Krety, Cypru i okręgu Salonik, które nadal należały do Imperium Osmańskiego. Szczególnie na Krecie, która miała pokaźną większość grecką, wybuchały przez cały XIX wiek powstania niepodległościowe pod hasłem enosis, zjednoczenia z Matką Helladą. W roku 1897 rząd grecki postanowił działać i wysłał na wyspę ekspedycję wojskową, która podjęła walkę z oddziałami sułtana. Obawiając się naruszenia równowagi sił na Bałkanach (Austro-Węgry, Bułgaria i Serbia miały także apetyt na różne terytoria osmańskie), ówczesne mocarstwa Francja, Anglia, Italia i Rosja okupowały Kretę i podzieliły ją na cztery strefy okupacyjne. W roku 1898 wojska sułtańskie opuściły wyspę. Stworzono namiastkę parlamentu z deputowanymi chrześcijańskimi i muzułmańskimi i funkcję Wysokiego Komisarza Krety, którą powierzono księciu Jerzemu. Wyspa pozostawała jednak nadal w składzie Imperium Osmańskiego, co nie zadowalało skrajnych nacjonalistów, którym przewodził Eleftherios Venizelos. Venizelos, zacięty wróg monarchii greckiej, przyjął początkowo funkcję ministra sprawiedliwości w rządzie stworzonym przez Jerzego, ale drogi ich wkrótce się rozeszły: monarchista i rojalista Jerzy dążył do wprowadzenia absolutyzmu i obwołania Krety niepodległym królestwem pod własnym berłem, Venizelos pragnął republiki i połączenia się z Grecją. W roku 1905 Venizelos wszczął powstanie republikańskie w okolicach dawnej stolicy Kandii, które Jerzemu udało się stłumić za pomocą stworzonej przez siebie Żandarmerii Kreteńskiej. W roku 1906 w przeprowadzonych na wyspie wyborach Jerzy i jego zwolennicy uzyskali 38 127 głosów, a partia Venizelosa 33 279. Mimo uzyskania nieznacznej większości dla koncepcji Jerzego społeczeństwo było zatem podzielone na dwie prawie równe połowy i spory nie ustawały. Na koniec zadziałała dyplomacja brytyjska: w r. 1906 księcia Jerzego odwołano ze stanowiska Wysokiego Komisarza, które przejął były grecki premier Aleksandros Zaimis, bardziej ugodowy wobec Venizelosa. W roku 1908 kreteńskie Zgromadzenie Narodowe ogłosiło enosis z Grecją. W roku 1907 książę Jerzy ożenił się z księżniczką Marią Bonaparte, jedyną córką księcia Rolanda Bonapartego, ostatniego przedstawiciela gałęzi rodu pochodzącej od Lucjana, brata Napoleona. Choć małżeństwo nie było zbyt szczęśliwe - Maria miała wielu kochanków, m. in. Aristide Brianda czy psychoanalityka Rudolfa Loewensteina, a w przypadku Jerzego insynuuje się czasami, np. w wiki de. , biseksualizm - para pozostała ze sobą do końca życia i miała dwoje dzieci, syna i córkę. Książę Jerzy zmarł w osiem dni po obchodach swego złotego wesela z Marią w wieku lat 88. Był najdłużej żyjącym członkiem dynastii Oldenburgów swego pokolenia. Uzdrowisko Georgioupoli blisko Chanii otrzymało swą nazwę na jego cześć. Pochowany jest wraz z Marią na cmentarzu królewskim w Taitoi koło Aten.
- Príncipe Jorge da Grécia e Dinamarca foi o segundo filho do rei Jorge I da Grécia e da sua consorte, a Grã-duquesa Olga Constantinovna da Rússia. É lembrado por ter salvo a vida do seu primo e futuro imperador da Rússia, Nicolau II, quando se encontravam numa viagem no Japão. Serviu como alto comissário de Creta durante a sua transição para a independência da ocupação Otomana para a união com a Grécia.
- Файл:PrigkphpasGewrgios. jpg 200px Принц Георг Греческий и Датский — член греческой королевской семьи, стоявший во главе автономного Крита, (1897) Принц Candia (Принц Острова Крит). Второй сын короля Греции Георга I, принц играл в молодости достаточно важную политическую и социальную роль в стране. Георг прошел курс обучения во флоте Дании и России, активно участвовал в организации Олимпийских игр в Афинах в 1896 году. В 1897—1906 принц был управляющим Автономного Крита. Выступал против греческого политика Элефтериоса Венизелоса и его идеи Энозиса; потерпев неудачу принц был вынужден покинуть свой пост, что расценил как личный провал. Оставив политику Георг уехал во Францию, где женился на Марии Бонапарт. Проживая в Париже Георг стал исполнять обязаности посла Греции. Во время Первой мировой войны он использовал свою должность, чтобы получить территориальные компенсации для своей страны в обмен на участие Греции в войне на стороне союзников. Однако его усилия были напрасными, так как король Георг предпочел сохранять нейтралитет. В 1917 году знакомство принца и его жены с Аристидом Брианом сделало Георга кандиданом на греческой трон. Сам принц не особо стремился быть королем, им стал один из его племяников. Встреча супруги принца Марии с Зигмундом Фрейдом в 1925 году заметно измнила их жизнь. До самой смерти Георг был официальным представителем Греции во Франции.
- Georg Prinz von Griechenland war das zweite Kind von König Georg I. von Griechenland und seiner Frau Großfürstin Olga Konstantinowna Romanowa von Russland. Von 1898 bis 1906 war er Hochkommissar von Kreta; während des Überganges vom Osmanischen Reich zur Vereinigung mit Griechenland. Am 21. November 1907 heiratete er in Paris Prinzessin Marie Bonaparte. Sie hatten zwei Kinder: Petros (* 24. Juni 1908; † 15. Oktober 1980), der von Beruf Ethnologe war, heiratete am 9. September 1939 Irene Ovtchinnikoff (* 19. September 1900; † 12. März 1990), die bereits zweimal geschieden war. Evgenia (* 10. Februar 1910; † 13. Februar 1989) heiratete in 1. Ehe am 30. Mai 1938 Dominicus Prinz Radziwill (* 23. Januar 1911; † 19. November 1976). Die Ehe wurde am 27. Februar 1946 geschieden und am 18. Dezember 1952 kirchlich annulliert. In 2. Ehe heiratete sie am 28. November 1949 Don Raymund Principe della Torre e Tasso, 2. Duca di Castel Duino (* 16. März 1907; † 17. März 1986). Die Ehe wurde am 11. Mai 1965 geschieden. Prinz Georg wurde auf dem Königlichen Friedhof in Tatoi begraben.
- Jordi de Grècia, príncep de Grècia. Príncep de Grècia i de Dinamarca, segon fill del rei Jordi I de Grècia i de la gran duquessa Olga de Rússia. Estudià a l'academia de cadets de la marina danesa. Participà a l'ocupació grega de Creta quan aquesta fou abandonada pels turcs i fou l'alt comissionari de la illa com a representant de les grans potències estrangeres a la República de Creta. El 1908 es casà amb la princesa Maria Bonaparte, hereva de la principal fortuna francesa de l'època. Del matrimoni en nasqueres dos fills: SAR el príncep Pere de Grècia nascut el 1909 a Atenes i mort el 1980 a Londres. Es casà morganàticament amb Olga SAR la princesa Eugènia de Grècia nascuda el 1910 a Atenes i morta el 1991 a Roma. Es casà amb el príncep Dominik Radziwill del qual es divorcià per casar-se amb el príncep Carles della Torre e Tasso. A partir d'aquest moment repartiren el seu temps entre França, Dinamarca, Grècia i Anglaterra. Durant la Segona Guerra Mundial s'exiliaren a la república Sudafricana amb la resta de la família reial grega. Va morir a París a causa d'hematuria
- Jorge, príncipe de Grecia y Dinamarca, conocido familiarmente como el tio Goggy. Miembro muy querido de la família real griega, creado en 1897 Principe de Candia llegó a ser Alto Comisionado de Creta durante el período de transición de la soberanía otomana a su unión con Grecia. El prícipe Jorge era el segundo hijo del rey Jorge I de Grecia (1845-1913) y de la reina Olga (1851-1926). Por línea paterna es nieto del rey Cristian IX de Dinamarca (1818-1906) “el abuelo de Europa” y por línea materna es bisnieto del zar Nicolás I de Rusia (1796-1855). El 21 de noviembre de 1907 contrajo matrimonio civil, en París, con la princesa Marie Bonaparte (1882-1962), hija de Roland Bonaparte (1858-1924) y de su esposa Marie- Félix Blanc (1859-1882). La princesa Marie era desdenciente de Lucien Bonaparte (1775-1840), hermano de Napoleón I. El 12 de diciembre de 1907 se celebró la ceremonia religiosa en Atenas. Jorge y Marie fueron padres de dos hijos: Pedro, príncipe de Grecia y Dinamarca (1908-1980), casado con Irina Aleksandrovna Ovtchinnikova (1900-1990), divorciada de origen ruso. Este matrimonio, considerado morganático, apartó al príncipe Pedro de sus derechos dinásticos. El matrimonio no tuvo desdendencia. El príncipe Pedro fue antropologo. Eugenia, princesa de Grecia y Dinamarca (1910-1988). Eugenia contrajo, en 1938 matrimonio con el príncipe Dominique Radziwill (1911-1976) del que se divorció en 1948. Un año más tarde contrajo segundas núpcias con Raymundo príncipe della Torre e Tasso, y duque de Castel Duino (1907-1986) - de la rama italiana de los príncipes de Thurn und Taxis - de quien se divorció en 1965. Tuvo dos hijos de su primer matrimonio y otro del segundo. Su hija, la princesa Tatiana Radziwill es la mejor amiga de la reina Sofía de España.
- Georges de Grèce, prince de Grèce et de Danemark, est né le 24 juin 1869, au palais de Mon Repos, à Corfou, en Grèce, et est décédé le 25 novembre 1957 à Saint-Cloud, près de Paris. C'est un membre de la famille royale hellène et un haut-commissaire de la Crète autonome. Deuxième fils du roi Georges I de Grèce, le prince joue, dans sa jeunesse, un rôle politique et social assez important dans son pays. Après avoir suivi une formation dans les marines danoise et russe, il participe activement à l’organisation des Jeux olympiques d’Athènes de 1896 puis devient le premier gouverneur de la Crète autonome entre 1897 et 1906. Opposé à l’homme politique crétois Elefthérios Venizélos, il ne parvient pas à réaliser l’enosis et doit renoncer au poste de haut-commissaire de l’île, ce qu'il considère comme un échec personnel. En conséquence, le prince Georges renonce à toute activité politique et s’installe en France, où il épouse Marie Bonaparte. Il profite cependant de son séjour à Paris pour jouer le rôle d’ambassadeur officieux de la Grèce. Pendant la Première Guerre mondiale, il essaie ainsi de profiter de ses liens avec l’Entente pour obtenir de larges compensations territoriales pour son pays en échange de son entrée en guerre auprès des alliés. Cependant, sa médiation est un échec et le roi Constantin I de Grèce préfère la neutralité. En 1917, les liens de Georges et de son épouse avec Aristide Briand en font un temps les candidats de l’Entente pour remplacer sur le trône de Grèce Constantin, déposé par les alliés. Cependant, Georges ne convoitant pas le trône hellène, c’est l’un de ses neveux qui monte sur ce dernier. À partir de 1925, la vie du prince est largement bouleversée par la rencontre de son épouse avec Sigmund Freud et la psychanalyse. C’est désormais Marie Bonaparte qui oriente la vie du couple princier, même si Georges continue d'accomplir ponctuellement des missions de représentation officielle pour la Grèce jusqu’à sa mort.
- György görög királyi herceg, hivatalosan György görög és dán királyi herceg görög és dán királyi herceg, Kréta szigetének főmegbízottja a Görögországhoz való csatlakozás idején.
- ゲオルギオス・ティス・エラザス (ギリシャ語表記:Γεώργιος της Ελλάδας、1869年6月24日 - 1957年11月25日)は、ギリシャ王国の王族。 ゲオルギオス1世と王妃オルガの次男として、ケルキラ島で生まれた。1883年以降、父方の叔父でデンマーク海軍提督であったヴァルデマー王子に預けられた。後にゲオルギオスは婚約者に、『この時私は父に見捨てられたと感じ、以後は叔父のために大人になったのだ。』と話している。 1891年、ゲオルギオスは従兄であるロシア皇太子ニコライ(のちのニコライ2世)の極東歴訪に同行した。日本でニコライが大津事件に遭遇した際は、彼の救助にあたっている。 1896年、アテネオリンピック開催時、兄コンスタンティノス(のちのコンスタンティノス1世)・弟ニコラオスとともに組織委員会に加わった。 ギリシャ独立後もオスマン帝国領下にあったクレタ島では、ギリシャ復帰を求めて不穏な空気が高まっていた。1898年、列強が介入しクレタ島は半独立国家となり、初代総督にゲオルギオスが選ばれた。しかしギリシャ愛国者は完全併合を求めて活動を続けた。1906年の選挙結果、ゲオルギオスは総督職を解かれ、1908年にクレタは正式にギリシャへ復帰した。 1957年、フランス、サン=クルーで死去。
- George van Griekenland was de tweede zoon van George I van Griekenland en van grootvorstin Olga Konstantinowna Romanowa van Rusland. Hij was een oom van prins Philip Mountbatten.
- Jerzy książę grecki i duński, hrabia Korfu z dynastii Oldenburgów-Glücksburgów, - syn króla Hellenów Jerzego I i jego małżonki Olgi Konstantinowny Romanowej, mąż sławnej psychoanalityczki Marii Bonaparte, stryj księcia Edynburga, Filipa, polityk grecki. Jako młody człowiek Jerzy towarzyszył kuzynowi, carewiczowi Mikołajowi Aleksandrowiczowi w czasie jego podróży po Azji i uratował mu życie w Kyoto, gdy japoński zamachowiec zaatakował go na ulicy mieczem samurajskim. Pierwszy cios zranił Mikołaja w czoło, drugi odparł Jerzy swoją laską. Zamachowiec powiedział później, że chciał poprzez ten spektakularny atak zwrócić uwagę na niedolę samurajów, pozbawionych swych przywilejów poprzez reformy Meiji. Grecja, taka jaka powstała w roku 1820, nie obejmowała swymi granicami Krety, Cypru i okręgu Salonik, które nadal należały do Imperium Osmańskiego. Szczególnie na Krecie, która miała pokaźną większość grecką, wybuchały przez cały XIX wiek powstania niepodległościowe pod hasłem enosis, zjednoczenia z Matką Helladą. W roku 1897 rząd grecki postanowił działać i wysłał na wyspę ekspedycję wojskową, która podjęła walkę z oddziałami sułtana. Obawiając się naruszenia równowagi sił na Bałkanach (Austro-Węgry, Bułgaria i Serbia miały także apetyt na różne terytoria osmańskie), ówczesne mocarstwa Francja, Anglia, Italia i Rosja okupowały Kretę i podzieliły ją na cztery strefy okupacyjne. W roku 1898 wojska sułtańskie opuściły wyspę. Stworzono namiastkę parlamentu z deputowanymi chrześcijańskimi i muzułmańskimi i funkcję Wysokiego Komisarza Krety, którą powierzono księciu Jerzemu. Wyspa pozostawała jednak nadal w składzie Imperium Osmańskiego, co nie zadowalało skrajnych nacjonalistów, którym przewodził Eleftherios Venizelos. Venizelos, zacięty wróg monarchii greckiej, przyjął początkowo funkcję ministra sprawiedliwości w rządzie stworzonym przez Jerzego, ale drogi ich wkrótce się rozeszły: monarchista i rojalista Jerzy dążył do wprowadzenia absolutyzmu i obwołania Krety niepodległym królestwem pod własnym berłem, Venizelos pragnął republiki i połączenia się z Grecją. W roku 1905 Venizelos wszczął powstanie republikańskie w okolicach dawnej stolicy Kandii, które Jerzemu udało się stłumić za pomocą stworzonej przez siebie Żandarmerii Kreteńskiej. W roku 1906 w przeprowadzonych na wyspie wyborach Jerzy i jego zwolennicy uzyskali 38 127 głosów, a partia Venizelosa 33 279. Mimo uzyskania nieznacznej większości dla koncepcji Jerzego społeczeństwo było zatem podzielone na dwie prawie równe połowy i spory nie ustawały. Na koniec zadziałała dyplomacja brytyjska: w r. 1906 księcia Jerzego odwołano ze stanowiska Wysokiego Komisarza, które przejął były grecki premier Aleksandros Zaimis, bardziej ugodowy wobec Venizelosa. W roku 1908 kreteńskie Zgromadzenie Narodowe ogłosiło enosis z Grecją. W roku 1907 książę Jerzy ożenił się z księżniczką Marią Bonaparte, jedyną córką księcia Rolanda Bonapartego, ostatniego przedstawiciela gałęzi rodu pochodzącej od Lucjana, brata Napoleona. Choć małżeństwo nie było zbyt szczęśliwe - Maria miała wielu kochanków, m. in. Aristide Brianda czy psychoanalityka Rudolfa Loewensteina, a w przypadku Jerzego insynuuje się czasami, np. w wiki de. , biseksualizm - para pozostała ze sobą do końca życia i miała dwoje dzieci, syna i córkę. Książę Jerzy zmarł w osiem dni po obchodach swego złotego wesela z Marią w wieku lat 88. Był najdłużej żyjącym członkiem dynastii Oldenburgów swego pokolenia. Uzdrowisko Georgioupoli blisko Chanii otrzymało swą nazwę na jego cześć. Pochowany jest wraz z Marią na cmentarzu królewskim w Taitoi koło Aten.
- Príncipe Jorge da Grécia e Dinamarca foi o segundo filho do rei Jorge I da Grécia e da sua consorte, a Grã-duquesa Olga Constantinovna da Rússia. É lembrado por ter salvo a vida do seu primo e futuro imperador da Rússia, Nicolau II, quando se encontravam numa viagem no Japão. Serviu como alto comissário de Creta durante a sua transição para a independência da ocupação Otomana para a união com a Grécia.
- Файл:PrigkphpasGewrgios. jpg 200px Принц Георг Греческий и Датский — член греческой королевской семьи, стоявший во главе автономного Крита, (1897) Принц Candia (Принц Острова Крит). Второй сын короля Греции Георга I, принц играл в молодости достаточно важную политическую и социальную роль в стране. Георг прошел курс обучения во флоте Дании и России, активно участвовал в организации Олимпийских игр в Афинах в 1896 году. В 1897—1906 принц был управляющим Автономного Крита. Выступал против греческого политика Элефтериоса Венизелоса и его идеи Энозиса; потерпев неудачу принц был вынужден покинуть свой пост, что расценил как личный провал. Оставив политику Георг уехал во Францию, где женился на Марии Бонапарт. Проживая в Париже Георг стал исполнять обязаности посла Греции. Во время Первой мировой войны он использовал свою должность, чтобы получить территориальные компенсации для своей страны в обмен на участие Греции в войне на стороне союзников. Однако его усилия были напрасными, так как король Георг предпочел сохранять нейтралитет. В 1917 году знакомство принца и его жены с Аристидом Брианом сделало Георга кандиданом на греческой трон. Сам принц не особо стремился быть королем, им стал один из его племяников. Встреча супруги принца Марии с Зигмундом Фрейдом в 1925 году заметно измнила их жизнь. До самой смерти Георг был официальным представителем Греции во Франции.
|
| rdfs:comment
|
- Georg Prinz von Griechenland war das zweite Kind von König Georg I. von Griechenland und seiner Frau Großfürstin Olga Konstantinowna Romanowa von Russland. Von 1898 bis 1906 war er Hochkommissar von Kreta; während des Überganges vom Osmanischen Reich zur Vereinigung mit Griechenland. Am 21. November 1907 heiratete er in Paris Prinzessin Marie Bonaparte. Sie hatten zwei Kinder: Petros (* 24. Juni 1908; † 15. Oktober 1980), der von Beruf Ethnologe war, heiratete am 9.
- Jordi de Grècia, príncep de Grècia. Príncep de Grècia i de Dinamarca, segon fill del rei Jordi I de Grècia i de la gran duquessa Olga de Rússia. Estudià a l'academia de cadets de la marina danesa. Participà a l'ocupació grega de Creta quan aquesta fou abandonada pels turcs i fou l'alt comissionari de la illa com a representant de les grans potències estrangeres a la República de Creta.
- Jorge, príncipe de Grecia y Dinamarca, conocido familiarmente como el tio Goggy. Miembro muy querido de la família real griega, creado en 1897 Principe de Candia llegó a ser Alto Comisionado de Creta durante el período de transición de la soberanía otomana a su unión con Grecia. El prícipe Jorge era el segundo hijo del rey Jorge I de Grecia (1845-1913) y de la reina Olga (1851-1926).
- Georges de Grèce, prince de Grèce et de Danemark, est né le 24 juin 1869, au palais de Mon Repos, à Corfou, en Grèce, et est décédé le 25 novembre 1957 à Saint-Cloud, près de Paris. C'est un membre de la famille royale hellène et un haut-commissaire de la Crète autonome. Deuxième fils du roi Georges I de Grèce, le prince joue, dans sa jeunesse, un rôle politique et social assez important dans son pays.
- György görög királyi herceg, hivatalosan György görög és dán királyi herceg görög és dán királyi herceg, Kréta szigetének főmegbízottja a Görögországhoz való csatlakozás idején.
- George van Griekenland was de tweede zoon van George I van Griekenland en van grootvorstin Olga Konstantinowna Romanowa van Rusland. Hij was een oom van prins Philip Mountbatten.
- Jerzy książę grecki i duński, hrabia Korfu z dynastii Oldenburgów-Glücksburgów, - syn króla Hellenów Jerzego I i jego małżonki Olgi Konstantinowny Romanowej, mąż sławnej psychoanalityczki Marii Bonaparte, stryj księcia Edynburga, Filipa, polityk grecki. Jako młody człowiek Jerzy towarzyszył kuzynowi, carewiczowi Mikołajowi Aleksandrowiczowi w czasie jego podróży po Azji i uratował mu życie w Kyoto, gdy japoński zamachowiec zaatakował go na ulicy mieczem samurajskim.
- Príncipe Jorge da Grécia e Dinamarca foi o segundo filho do rei Jorge I da Grécia e da sua consorte, a Grã-duquesa Olga Constantinovna da Rússia. É lembrado por ter salvo a vida do seu primo e futuro imperador da Rússia, Nicolau II, quando se encontravam numa viagem no Japão. Serviu como alto comissário de Creta durante a sua transição para a independência da ocupação Otomana para a união com a Grécia.
- Файл:PrigkphpasGewrgios. jpg 200px Принц Георг Греческий и Датский — член греческой королевской семьи, стоявший во главе автономного Крита, (1897) Принц Candia (Принц Острова Крит).
- Georg Prinz von Griechenland war das zweite Kind von König Georg I. von Griechenland und seiner Frau Großfürstin Olga Konstantinowna Romanowa von Russland. Von 1898 bis 1906 war er Hochkommissar von Kreta; während des Überganges vom Osmanischen Reich zur Vereinigung mit Griechenland. Am 21. November 1907 heiratete er in Paris Prinzessin Marie Bonaparte. Sie hatten zwei Kinder: Petros (* 24. Juni 1908; † 15. Oktober 1980), der von Beruf Ethnologe war, heiratete am 9.
- Jordi de Grècia, príncep de Grècia. Príncep de Grècia i de Dinamarca, segon fill del rei Jordi I de Grècia i de la gran duquessa Olga de Rússia. Estudià a l'academia de cadets de la marina danesa. Participà a l'ocupació grega de Creta quan aquesta fou abandonada pels turcs i fou l'alt comissionari de la illa com a representant de les grans potències estrangeres a la República de Creta.
- Jorge, príncipe de Grecia y Dinamarca, conocido familiarmente como el tio Goggy. Miembro muy querido de la família real griega, creado en 1897 Principe de Candia llegó a ser Alto Comisionado de Creta durante el período de transición de la soberanía otomana a su unión con Grecia. El prícipe Jorge era el segundo hijo del rey Jorge I de Grecia (1845-1913) y de la reina Olga (1851-1926).
- Georges de Grèce, prince de Grèce et de Danemark, est né le 24 juin 1869, au palais de Mon Repos, à Corfou, en Grèce, et est décédé le 25 novembre 1957 à Saint-Cloud, près de Paris. C'est un membre de la famille royale hellène et un haut-commissaire de la Crète autonome. Deuxième fils du roi Georges I de Grèce, le prince joue, dans sa jeunesse, un rôle politique et social assez important dans son pays.
- György görög királyi herceg, hivatalosan György görög és dán királyi herceg görög és dán királyi herceg, Kréta szigetének főmegbízottja a Görögországhoz való csatlakozás idején.
- George van Griekenland was de tweede zoon van George I van Griekenland en van grootvorstin Olga Konstantinowna Romanowa van Rusland. Hij was een oom van prins Philip Mountbatten.
- Jerzy książę grecki i duński, hrabia Korfu z dynastii Oldenburgów-Glücksburgów, - syn króla Hellenów Jerzego I i jego małżonki Olgi Konstantinowny Romanowej, mąż sławnej psychoanalityczki Marii Bonaparte, stryj księcia Edynburga, Filipa, polityk grecki. Jako młody człowiek Jerzy towarzyszył kuzynowi, carewiczowi Mikołajowi Aleksandrowiczowi w czasie jego podróży po Azji i uratował mu życie w Kyoto, gdy japoński zamachowiec zaatakował go na ulicy mieczem samurajskim.
- Príncipe Jorge da Grécia e Dinamarca foi o segundo filho do rei Jorge I da Grécia e da sua consorte, a Grã-duquesa Olga Constantinovna da Rússia. É lembrado por ter salvo a vida do seu primo e futuro imperador da Rússia, Nicolau II, quando se encontravam numa viagem no Japão. Serviu como alto comissário de Creta durante a sua transição para a independência da ocupação Otomana para a união com a Grécia.
- Файл:PrigkphpasGewrgios. jpg 200px Принц Георг Греческий и Датский — член греческой королевской семьи, стоявший во главе автономного Крита, (1897) Принц Candia (Принц Острова Крит).
|