| dbpprop:abstract
|
- A priest or priestess is a person having the authority or power to administer religious rites; in particular, rites of sacrifice to, and propitiation of, a deity or deities. Their office or position is the priesthood, a term which may also apply to such persons collectively. Priests and priestesses have been known since the earliest of times and in the simplest societies. They exist in all or some branches of Judaism, Christianity, Shintoism, Hinduism, and many other religions, as well, and are generally regarded as having good contact with the deities of the religion to which they subscribe, often interpreting the meaning of events, performing the rituals of the religion, and to whom other believers often will turn for advice on spiritual matters. In many religions, being a priest or priestess is a full-time job, ruling out any other career. In other cases it is a part-time role. For example in the early history of Iceland the chieftains were entitled goði, a word meaning "priest". But as seen in the saga of Hrafnkell Freysgoði, being a priest consisted merely of offering periodic sacrifices to the Norse gods and goddesses. it was not a full time job, nor did it involve ordination. In some religions, being a priest is by human election or human choice. In others the priesthood is inherited in familial lines. Women officiating in modern Paganism, Neopagan religions such as Wicca, and various Polytheistic Reconstructionism faiths are referred to as priestesses; however, in contemporary Christian churches that ordain women, such as those of the Anglican Communion or the Christian Community, ordained women are called priests.
- Der Priester existiert in einem Großteil der religiösen Gemeinschaften als eine aus der Allgemeinheit herausgehobene Amtsperson, die sich vorgeblich durch eine besondere religiöse oder göttliche Kraft auszeichnet und in seiner Eigenschaft als Kultvorsteher eine Mittlerrolle zwischen der Gottheit und den Menschen einnimmt. Das deutsche Wort Priester stammt vom griechischen πρεσβύτερος, presbyteros - „Ältester“. Davon abgeleitet sind auch die entsprechenden Wörter vieler europäischer Sprachen. Religionsphänomenologisch und soziologisch steht der Priesterbegriff jedoch im Bedeutungsfeld von griech. ἱερος, hieros — „heilig, geweiht“ und lat. sacerdos — „Priester“.
- El sacerdot és una persona dedicada i consagrada a fer, celebrar i oferir sacrificis al seu divinitat en quasi totes les manifestacions religioses del món. En el catolicisme també s'anomena capellà. El terme pot variar, però en general i des d'un punt de vista cultural, el sacerdot és aquell que exercix com a intermediari entre el ser humà i la divinitat. Per extensió, s'anomena summe sacerdot a qui exercix la màxima autoritat religiosa en una confessió. En moltes cultures del món la casta sacerdotal constituïx una veritable classe social. El cos de sacerdots rep altres noms com 'clereg en les esglésies cristianes, i els sacerdots es designen també com clergues.
- Kněz dnes znamená osobu, většinou muže, která je v daném náboženském společenství oprávněna a povolána konat pravidelné bohoslužby, zejména přinášet oběti, v křesťanských církvích sloužit svátostmi. Ve většině náboženství je kněžství celoživotní povolání, které vyžaduje nějakou přípravu, zvláštní pověření a svěcení a často i odlišný způsob života. Kněžská funkce se vyskytovala už v dávných civilizacích, bývala vázána k určitému chrámu a byla často rodová, čímž se liší od charismatické funkce například proroka, věštce nebo šamana.
- El sacerdote es una persona que se dedica profesionalmente, en exclusiva o a tiempo compartido, a realizar actos de intermediación entre sus convecinos y Dios, en el mundo judeo-cristiano, o con las divinidades en el caso de otras culturas. El término puede variar, pero en general y desde un punto de vista cultural, el sacerdote es aquel que ejerce como intermediario entre el ser humano y la divinidad. Se llama sumo sacerdote a quien ejerce la máxima autoridad religiosa en algunas confesiones, normalmente como heredero de alguna tradición histórica (así los catolicos llaman sumo pontifice a su máxima autoridad, porque la expresión pontifice, significa puente,como el mayor de los puentes entre los hombres). En casi todas las culturas, la casta sacerdotal constituyó una clase social dominante, como adlatere del poder máximo. El cuerpo de sacerdotes suele recibir otros nombres en cada cultura concreta.
- Pappi on hengellisten toimitusten hoitaja ja johtaja joissakin uskonnoissa. Kristinuskossa sana, josta useiden kielten pappia merkitsevä sana tulee (präst, Priester, priest, prêtre), on kreikan presbýteros. Suomalainen raamatunkäännös puhuu ”seurakunnan vanhimmasta” (presbyteeri). Suomen kielen sana pappi on slaavilainen lainasana. Se ja monen muun kielen nykyinen kansanomainen ilmaus papista on "papa", isä. Kreikan kielessä on myös toinen pappia tarkoittava sana hiereus, jolla tarkoitetaan usein temppelikulteissa uhreja suorittavaa pappia. Kristinuskossa pappi on yksi kolmesta perinteisestä hengellisestä virasta, joista kaksi muuta ovat piispan ja diakonin virat. Kongregationalistisissa kirkkokunnissa ei ole piispan virkaa ja myös erillinen diakonin virka voi puuttua. Joissakin uskonpuhdistuksen jälkeisissä kirkoissa on haluttu korostaa kirkon erityisen viran ykseyttä siten, että kirkossa on ymmärretty olevan vain yksi hengellinen virka, jota kutsutaan papin ohella saarnaviraksi tai pastorin viraksi. Latinan kielen sana pastor tarkoittaa paimenta. Papin tehtäviin kristinuskossa kuuluu yleisesti evankeliumin julistaminen ja saarnaaminen sekä kirkon pyhien toimitusten hoitaminen.
- A pap, az isteni tisztelet és vallási szertartások végzésére felhatalmazott személy. Ősidőkben a család- vagy törzsfő volt egyszersmind a pap is, később ezt a hivatalt a királysággal kötötték egybe. Athénben és Rómában, sőt másutt is a legfőbb pap királyi címet viselt, mig ellenben a Kelet zsarnoki államaiban a papi méltóságot csakhamar külön választották az uralkodóétól, s ott részint a választás vagy hivatás, részint az örökösödéssel járó magasabb műveltség és bölcseség egy kiváltságos, elzárkozott papi kaszt kialakulására vezetett. Egy az egyiptomiaknál, görögöknél és rómaiaknál a papok, mint kormánytanácsosok, nagy befolyással voltak az államügyekre is. Eredeti hivatásuk az volt, hogy titkos jelekből az istenek akaratát kifürkésszék, s a nemzeti vallásos szertartásokat (áldozatok, imák, körmenetek) vezessék. Mint másutt, ugy a zsidóknál is, a papoktól származott a vallásos törvényhozás, mely jobbára csak az áldozati szertartásokkal, az ünnepekkel, az evési és tisztálkodási szabályokkal foglalkozott, s ezekkel kezükbe adta a nép politikai és vallási vezetését mindaddig, mig ezt az irástudók magukhoz nem ragadták. A zsidó papság csak később fejlődött önálló kaszttá, melynek élén a főpap állt, s a templomi szolgákat, meg az áldozati szertartások teljesítését 24 papi osztály végezte, melyek mindegyikének megvolt a maga elöljárója, s mindegyik egy hétig állt szolgálatban. Jövedelmüket a tizedekből s áldozati zsengékből kapták; ruházatuk fehér kabát, tarkán himzett öv és fehér turbán, vagy bisszus-fejszalagok voltak. Sokféle papi munka létezett. A katolikus egyházban a pap a katolikus klérus, az egyházi rend papi szolgálatra felszentelt tagja. A protestáns papokat lelkipásztornak vagy lelkésznek nevezik.
- Il sacerdote è, in molte religioni, un individuo che funge da mediatore, spesso in base ad una particolare consacrazione, tra i fedeli e la (o le) divinità.
- 司祭（しさい）とは、キリスト教における位階の一つ。東方諸教会、正教会、カトリック教会、聖公会、ほか一部プロテスタントに存在する。以下、教派ごとに詳述する。
- In vele religies zoals het boeddhisme, hindoeïsme en het christendom is een priester een tussenpersoon tussen God (goden) en de mensen. Het woord is afgeleid van het Griekse presbuteros dat oudste (van de gemeente) of ouderling betekent. Een priester is meestal een man, maar kan ook een vrouw (priesteres) zijn, afhankelijk van de voorschriften van de betreffende godsdienst.
- En prest er en mann eller kvinne som har en spesifikk rolle i utføringen av en religions hellige handlinger. Ordet kommer fra gresk presbyteros, som betyr eldste. Dette er den bibelske betegnelse, men i dagligtale overføres den også til andre religioner enn den jødisk-kristne. På enkelte språk forbeholdes det tilsvarende ord for de kirker som vektlegger at presten må være ordinert etter visse regler og at han eller hun innehar visse spesielle egenskaper som en følge av guddommelige nåde.
- Kapłan - osoba, która spełnia w imieniu wspólnoty funkcje kultowe i rytualne. Funkcje te nadają jej rolę przynajmniej częściowego pośrednika między Bogiem a ludźmi. Na ogół posiada pewne religijne przywileje, w zamian za co musi poddawać się określonym wymogom religijnej czystości. Kapłanom powierza się często również funkcje duchowej opieki oraz władzy religijnej nad członkami wspólnot. Kapłanem zostaje się jako wybrany przez wspólnotę lub też przez innych kapłanów. Dostęp do kapłaństwa może być ograniczony względami fizycznymi, płcią, dyspozycjami psychicznymi bądź też zdolnościami wrodzonymi i nabytymi. Właściwe stawanie się kapłanem stanowi chwilę o wysokim znaczeniu rytualnym, poprzedzoną okresem nauk i prób. W rozwiniętych społecznościach powstały złożone hierarchie kapłańskie, których niereligijna rola była również olbrzymia, w szczególności w gospodarce, ekonomii władzy, nauce, polityce. Silna pozycja kapłańska wpłynęła również na historię sztuki i architektury. U starożytnych Słowian ofiarnik i kapłan znany był jako Żerca (żyrca, żyrzec, żerzec). Występował także Wołchw, jako swego rodzaju odpowiednik szamana, znanego z innych kultur pierwotnych. Bardzo często, zarówno we wspólnotach prymitywnych, jak i dzisiaj, istnieje połączenie ról politycznych z religijnymi, w skrajnych sytuacjach wówczas władca polityczny jest również najwyższym kapłanem i głową wspólnoty religijnej. Słowo kapłan jest najwłaściwszym określeniem duchownego w mariawityźmie. Wszyscy kapłani mariawiccy obok imienia zakonnego, podczas obłóczyn otrzymują imię Maria.
- Preotul sau presbiterul e un creştin hirotonit pentru a sluji o obşte creştină, îndeosebi prin vestirea a ceea ce creştinii numesc "Cuvântul lui Dumnezeu", şi prin prezidarea şi administrarea tainelor (sacramentelor) Bisericii, totodată fiind el reprezentantul obştii al cărei preşedinte e.
- Präst är en person med auktoritet att leda religiösa ceremonier samt fungera som förmedlare mellan människa och gud. Prästen kan frambära folkets böner och offer till gudarna. Präster finns i flera olika religioner, bland annat i kristendom, hinduism och shintoism. De saknas dock inom bahá'í och islam, även om exempelvis imamer och mullor har delvis motsvarande roll. I modern judendom är en rabbi formellt en rättslärd och lärare, men har i praktiken fått en roll som påminner om en prästs. Prästkasten, kohanim, har en symbolisk funktion vid vissa högtider.
- Papaz veya Rahip bazı Hıristiyan kiliselerinde piskopos ile diyakoz arasında yer alan din adamıdır. Temel görevleri sakramentleri idare etmektir. Papaz kelimesinin diğer dillerdeki kökü Yunanca büyük, ileri gelen manâsındaki presbus'dan gelir. Roma Katolik Kilisesi'nde papazlar 6-7 yıllık bir eğitimden sonra piskopos tarafından bu rütbeye çıkarılırlar. Papazlığa adım atma ayini ile beraber bu kişi vaaz etme ve sakramentleri yönetme yetkisini alır. En onemli gorevlerden birisi ayin sirasinda kurban ibadetini yerine getirmektir. Kurban ibadeti hıristiyanlık inancında kansız bir sunumdur. Burada kan yerine İsa'nın ekmeği bölerek bu benim vücudumdur ve de şarabı gösterip bu benim kanımdır diyerek kendisini kurban edişi temel alınır ve kurbanın vücudu yerine ekmek ve kanı yerine şarap sunulur. Papazlığın Son Yemek sırasında İsa'nın Kutsal Evharistya'yı yerine getirmesi ile başladığı kabul edilir. 3'lü ruhbaniyet Yeni Ahit'te yer almasına karşın bunun tamamıyle ifade bulması 2. yüzyılı bulmuştur. O zamana kadar bütün cemaatler bir piskopos veya presbiter (ileri gelen, rahip) tarafından yönlendirilmiştir. Cemaatler büyüyüp daha çok ruhbana ihtiyaç duyunca piskoposlar daha yüksek seviyeli ruhbanlar haline gelerek yanlarına her şehirde birden fazla cemaatle yapılan Evharistya sırasında yardım eden yardımcı rahipler (papazlar) almışlardır. Diyakonluk (hizmetlilik) da kiliselere ait varlıkları ve yoksullara yardım işlerini idare eden kişiler olarak zaman içinde bu şekilde ortaya çıkmıştır.
- Свяще́ник — термін у православній і католицькій церквах та назва сану священнослужителя, поставленого єпископським рукоположенням (висвятою) на уділення священних таїнств, відправляння церковних богослужб та релігійного обслуговування вірних. Звичайно до священика звертаються словами-титулами «отець», «пан-отець» (західноукраїнське), «батюшка» (східно-українське), «ієрей» (урочисто — церковнослов'янське) і просторічне «піп» (народне — у нинішній день набрало зневажливого відтінку). Священиком-ченцем зветься ієромонах. Соціально-правне та матеріальне становище священика мінялося в окремі часи історії України: становище священика упосліджене в СРСР (священика в радянські часи звали «служителем культу»), де духовенство було фактично позбавлене громадянських прав і переслідуване. Див. Духовенство.
- 祭司，依信仰或神職層級而有不同的稱呼，如神父或牧師、祭師、司鐸等，是指在宗教活动或祭祀活动中，为了祭拜或崇敬所信仰的神，主持祭典，在祭坛上为辅祭或主祭的神职人员。祭司(神父)在早期社会中已经出现。根据不同的信仰，神父被认为具有程度不同的神圣性。在羅馬天主教中神父除了要主持彌撒及婚禮外，為垂危者禱告、告解甚至驅魔也是神父的職務。
|
| rdfs:comment
|
- A priest or priestess is a person having the authority or power to administer religious rites; in particular, rites of sacrifice to, and propitiation of, a deity or deities. Their office or position is the priesthood, a term which may also apply to such persons collectively. Priests and priestesses have been known since the earliest of times and in the simplest societies.
- Der Priester existiert in einem Großteil der religiösen Gemeinschaften als eine aus der Allgemeinheit herausgehobene Amtsperson, die sich vorgeblich durch eine besondere religiöse oder göttliche Kraft auszeichnet und in seiner Eigenschaft als Kultvorsteher eine Mittlerrolle zwischen der Gottheit und den Menschen einnimmt. Das deutsche Wort Priester stammt vom griechischen πρεσβύτερος, presbyteros - „Ältester“.
- El sacerdot és una persona dedicada i consagrada a fer, celebrar i oferir sacrificis al seu divinitat en quasi totes les manifestacions religioses del món. En el catolicisme també s'anomena capellà. El terme pot variar, però en general i des d'un punt de vista cultural, el sacerdot és aquell que exercix com a intermediari entre el ser humà i la divinitat. Per extensió, s'anomena summe sacerdot a qui exercix la màxima autoritat religiosa en una confessió.
- Kněz dnes znamená osobu, většinou muže, která je v daném náboženském společenství oprávněna a povolána konat pravidelné bohoslužby, zejména přinášet oběti, v křesťanských církvích sloužit svátostmi. Ve většině náboženství je kněžství celoživotní povolání, které vyžaduje nějakou přípravu, zvláštní pověření a svěcení a často i odlišný způsob života.
- El sacerdote es una persona que se dedica profesionalmente, en exclusiva o a tiempo compartido, a realizar actos de intermediación entre sus convecinos y Dios, en el mundo judeo-cristiano, o con las divinidades en el caso de otras culturas. El término puede variar, pero en general y desde un punto de vista cultural, el sacerdote es aquel que ejerce como intermediario entre el ser humano y la divinidad.
- Pappi on hengellisten toimitusten hoitaja ja johtaja joissakin uskonnoissa. Kristinuskossa sana, josta useiden kielten pappia merkitsevä sana tulee (präst, Priester, priest, prêtre), on kreikan presbýteros. Suomalainen raamatunkäännös puhuu ”seurakunnan vanhimmasta” (presbyteeri). Suomen kielen sana pappi on slaavilainen lainasana. Se ja monen muun kielen nykyinen kansanomainen ilmaus papista on "papa", isä.
- A pap, az isteni tisztelet és vallási szertartások végzésére felhatalmazott személy. Ősidőkben a család- vagy törzsfő volt egyszersmind a pap is, később ezt a hivatalt a királysággal kötötték egybe.
- Il sacerdote è, in molte religioni, un individuo che funge da mediatore, spesso in base ad una particolare consacrazione, tra i fedeli e la (o le) divinità.
- 司祭（しさい）とは、キリスト教における位階の一つ。東方諸教会、正教会、カトリック教会、聖公会、ほか一部プロテスタントに存在する。以下、教派ごとに詳述する。
- In vele religies zoals het boeddhisme, hindoeïsme en het christendom is een priester een tussenpersoon tussen God (goden) en de mensen. Het woord is afgeleid van het Griekse presbuteros dat oudste (van de gemeente) of ouderling betekent. Een priester is meestal een man, maar kan ook een vrouw (priesteres) zijn, afhankelijk van de voorschriften van de betreffende godsdienst.
- En prest er en mann eller kvinne som har en spesifikk rolle i utføringen av en religions hellige handlinger. Ordet kommer fra gresk presbyteros, som betyr eldste. Dette er den bibelske betegnelse, men i dagligtale overføres den også til andre religioner enn den jødisk-kristne.
- Kapłan - osoba, która spełnia w imieniu wspólnoty funkcje kultowe i rytualne. Funkcje te nadają jej rolę przynajmniej częściowego pośrednika między Bogiem a ludźmi. Na ogół posiada pewne religijne przywileje, w zamian za co musi poddawać się określonym wymogom religijnej czystości. Kapłanom powierza się często również funkcje duchowej opieki oraz władzy religijnej nad członkami wspólnot.
- Preotul sau presbiterul e un creştin hirotonit pentru a sluji o obşte creştină, îndeosebi prin vestirea a ceea ce creştinii numesc "Cuvântul lui Dumnezeu", şi prin prezidarea şi administrarea tainelor (sacramentelor) Bisericii, totodată fiind el reprezentantul obştii al cărei preşedinte e.
- Präst är en person med auktoritet att leda religiösa ceremonier samt fungera som förmedlare mellan människa och gud. Prästen kan frambära folkets böner och offer till gudarna. Präster finns i flera olika religioner, bland annat i kristendom, hinduism och shintoism. De saknas dock inom bahá'í och islam, även om exempelvis imamer och mullor har delvis motsvarande roll.
- Papaz veya Rahip bazı Hıristiyan kiliselerinde piskopos ile diyakoz arasında yer alan din adamıdır. Temel görevleri sakramentleri idare etmektir. Papaz kelimesinin diğer dillerdeki kökü Yunanca büyük, ileri gelen manâsındaki presbus'dan gelir. Roma Katolik Kilisesi'nde papazlar 6-7 yıllık bir eğitimden sonra piskopos tarafından bu rütbeye çıkarılırlar. Papazlığa adım atma ayini ile beraber bu kişi vaaz etme ve sakramentleri yönetme yetkisini alır.
- Свяще́ник — термін у православній і католицькій церквах та назва сану священнослужителя, поставленого єпископським рукоположенням (висвятою) на уділення священних таїнств, відправляння церковних богослужб та релігійного обслуговування вірних.
- 祭司，依信仰或神職層級而有不同的稱呼，如神父或牧師、祭師、司鐸等，是指在宗教活动或祭祀活动中，为了祭拜或崇敬所信仰的神，主持祭典，在祭坛上为辅祭或主祭的神职人员。祭司(神父)在早期社会中已经出现。根据不同的信仰，神父被认为具有程度不同的神圣性。在羅馬天主教中神父除了要主持彌撒及婚禮外，為垂危者禱告、告解甚至驅魔也是神父的職務。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
