| dbpedia-owl:abstract
|
- Pride is an inward directed (feeling) emotion that exemplifies either an inflated sense of one's personal status or the specific mostly positive emotion that is a product of praise or independent self-reflection. Philosophers and social psychologists have noted that pride is a complex secondary emotion which requires the development of a sense of self and the mastery of relevant conceptual distinctions (e.g. , that pride is distinct from happiness and joy) through language-based interaction with others. Some social psychologists identify it as linked to a signal of high social status. One definition of pride in the first sense comes from St. Augustine: "the love of one's own excellence". In this sense, the opposite of pride is either humility or guilt; the latter in particular being a sense of one's own failure in contrast to Augustine's notion of excellence. Pride is sometimes viewed as excessive or as a vice, sometimes as proper or as a virtue. While some philosophers such as Aristotle consider pride a profound virtue, most world religions consider it a sin,such as the Old Testament of the Bible used by Christians and Jews, in Proverbs 6:16-17. According to the Concise Oxford Dictionary, proud comes from late Old English prut, probably from Old French prud "brave, valiant" (11th century) (which became preux in French), from Late Latin term prodis "useful", which is compared with the Latin prodesse "be of use". The sense of "having a high opinion of oneself", not in French, may reflect the Anglo-Saxons' opinion of the Norman knights who called themselves "proud", like the French knights preux. When viewed as a virtue, pride in one's appearance and abilities is known as virtuous pride, greatness of soul or magnanimity, but when viewed as a vice it is often termed vanity or vainglory. Pride can also manifest itself as a high opinion of one's nation (national pride) and ethnicity (ethnic pride).
- Datei:France Chartres Cathedral Pride. jpg France Chartres Cathedral Pride Stolz [von mnd.. : stolt = prächtig, stattlich] ist das Gefühl einer großen Zufriedenheit mit sich selbst, einer Hochachtung seiner selbst – sei es der eigenen Person, sei es in ihrem Zusammenhang mit einem hoch geachteten bzw. verehrten „Ganzen“. Der Stolz entspringt der (subjektiven) Gewissheit, etwas Besonderes, Anerkennenswertes oder Zukunftsträchtiges geleistet zu haben oder daran mitzuwirken. Dabei kann der Maßstab, aus dem sich diese Gewissheit ableitet, sowohl innerhalb eines eigenen differenzierten Wertehorizonts herausgebildet als auch gesellschaftlich tradiert sein. Im ersten Fall fühlt man sich selbst bestätigt und in seiner Weltanschauung bestärkt („Ich bin stolz auf mich“), im anderen Fall sonnt man sich in der gesellschaftlichen Anerkennung („Ich bin stolz, etwas für meine Stadt geleistet zu haben“). Ebenso wie bei Ärger, Furcht, Traurigkeit, Überraschung und Freude handelt es sich beim Stolz um eine elementare Emotion, die angeboren und nicht anerzogen ist. Die Gemütsbewegung wird durch eindeutige, in allen menschlichen Kulturen gleichartige Gesten und Gebärden (aufrechte Körperhaltung, zurückgelegter Kopf, Arme vom Körper gestreckt) ausgedrückt und wird daher universell wiedererkannt.
- Soberbia y orgullo, son propiamente sinónimos aún cuando coloquialmente se les atribuye connotaciones particulares cuyos matices las diferencian. Otros sinónimos son: altivez, arrogancia, vanidad, etc. Como antónimos tenemos: humildad, modestia, sencillez, etc. El principal matiz que las distingue está en que el orgullo es disimulable, e incluso apreciado, cuando surge de causas nobles o virtudes, mientras que a la soberbia se la concreta con el deseo de ser preferido a otros, basándose en la satisfacción de la propia vanidad, del Yo o ego. Por ejemplo, una persona soberbia jamás se "rebajaría" a pedir perdón o ayuda.
- Per superbia si intende la volontà di conquistare per se stessi, con ogni mezzo, una posizione di privilegio sempre maggiore rispetto agli altri. Essi devono riconoscere e dimostrare di accettare la loro inferiorità correlata alla superiorità indiscutibile e schiacciante del superbo.
- 傲慢（ごうまん）は高い自尊心、他人より重要、魅力的になりたいという欲望、賞賛をそれに値する者へ送ることの怠慢、過度の自己愛などを指す。
- Trots (of fier) is de naam van een emotie die gekenmerkt wordt door een sterk gevoel van zelfrespect, waarbij geen plaats is voor vernedering. Je kunt trots zijn op jezelf, of op een persoon, groep, natie of object waarmee je jezelf identificeert.
- Hovmod innebærer en altfor høy vurdering av en selv og en stor selvhevdelse, motsatt ydmykhet. Hovmod betraktes i mange kulturer som noe dårlig. I antikkens Grekenland mente man at gudinnen Nemesis straffet selvhevdende handlinger som gikk over grensen for det passende (derav uttrykket nemesis om negative virkninger av hovmod). Alle de store abrahamittiske religionene, det vil si jødedommen, kristendommen og islam, ser på hovmodet som et moralsk problem, fordi det er en synd mot de guddommelige forventninger til menneskene. Innenfor den romersk-katolske kirke regnes hovmod for å være en av de såkalte syv dødssynder, og i de protestantiske kirker anses hovmod likesom andre synder for å være en variant av grunnsynden: opprør mot Gud. Et gammelt orddtak her i Norge sier: "Hovmod står for fall".
- Duma (uczucie) - (ang. pride) stan zadowolenia z siebie samego z powodu podejmowanych wysiłków czy uzyskanych korzyści. duma neurotyczna -termin stworzony przez Karen Horney na określenie stanu nerwicowego, w którym poczucie dumy jest nieadekwatnie wysokie w stosunku do rzeczywistych osiągnięć.
- Orgulho é um sentimento de satisfação pela capacidade ou realização ou um sentimento elevado de dignidade pessoal. Em Português a palavra Orgulho pode ser vista tanto como uma atitude positiva como negativa dependendo das circunstâncias. Assim, o termo "pode" ser empregado de maneira errada tanto como sinônimo de soberba e arrogância quanto para indicar dignidade ou brio. Algumas pessoas consideram que o orgulho para com os próprios feitos é um ato de justiça para consigo mesmo. Ele deve existir, como forma de elogiar a si próprio, dando forças para evoluir e conseguir uma evolução individual, rumo a um projeto de vida mais amplo e melhor. O orgulho em excesso pode se transformar em vaidade, ostentação, soberba, sendo visto apenas então como uma emoção negativa: a Arrogância. Outras pessoas classificam o orgulho como exagerado quando se torna um tipo de satisfação incondicional ou quando os próprios valores são superestimados, acreditando ser melhor ou mais importante do que os outros. Isso se aplica tanto a si próprio quanto ao próximo, embora socialmente uma pessoa que tenha orgulho pelos outros é geralmente vista no sentido da realização e é associada como uma atitude altruísta, enquanto o orgulho por si mesmo costuma ser associado ao sentimento de capacidade e egoísmo.
- Soberba é o sentimento negativo caracterizado pela pretensão de superioridade sobre as demais pessoas, levando a manifestações ostensivas de arrogância, por vezes sem fundamento algum em fatos ou variáveis reais. O termo provém do latim superbia. As manifestações de soberba podem ser individuais ou grupais. Em termos grupais, podemos exemplificar o nacionalismo xenófobo como uma faceta da soberba. Também todos os tipos de racismo, corporativismo, elitismo, doutrina de povos escolhidos ou eleitos e outras concepções semelhantes, em que um grupo se firma na crença de que é superior, demonstram matizes da soberba. A manipulação da soberba, do orgulho e da pretensão de superioridade de um grupo ou nação pode mobilizar conflitos armados, onde tais sentimentos de uma massa humana pouco crítica servem aos interesses políticos, econômicos, ideológicos ou religiosos de seus líderes. Exemplo recente encontra-se na doutrina de superioridade da raça Ariana, que serviu de base ideológica para arrigimentar uma nação e desencadear uma Guerra Mundial. Além deste, podem ser citados o regime de Apartheid que vigorou na África do Sul, a atitude dos colonizadores europeus nos séculos XIX e XX, a atitude recíproca da parcela radical de árabes e judeus, o sistema de castas da sociedade indiana, a Ku Klux Klan norte-americana, entre inúmeros outros. Também observa-se processo semelhante na grande maioria das guerras religiosas registradas na História, o que vem contabilizando um sem-número de mortes, mutilações, retaliações, revanchismos e hostilidades de vários gêneros.
- Го́рдость — положительно окрашенная эмоция, отражающая положительную самооценку — наличие самоуважения, чувства собственного достоинства, собственной ценности. В переносном смысле «гордостью» может называться причина такой самооценки (например «этот студент — гордость всего института»).
- Högmod innebär en alltför stor självuppskattning och självhävdelse, motsatsen till ödmjukhet. Högmod betraktas i många kulturer som någonting klandervärt. I antikens Grekland straffade gudinnan Nemesis sådana självhävdande handlingar som gick över gränsen för det rätta måttet, det passande. Alla de stora abrahamistiska religionerna, det vill säga judendom, kristendom och islam, ser högmodet som ett moraliskt tillkortakommande, en synd mot gudomliga förväntningar på människan. Inom romersk-katolska kyrkan räknas högmod som en av de sju dödssynderna. Det kontrasterande idealet, ödmjukheten, är emellertid inte detsamma som självförnekelse. Den vitt spridda moraliska maxim som brukar kallas "den gyllene regeln" ("älska din nästa som dig själv", eller "handla mot andra som du vill bli behandlad av dem" och liknande formuleringar) förutsätter en tillbörlig form av självuppskattning.
- 骄傲是对自我认识的一种表现。自责、自卑、自傲都是骄傲的特征，这是来自于比较的结果。本来可以做的更好的，我其实可以更好的，但现在又做不出来自己所想的那样。我比别人强，那是因为你只看了自己比别人好的一面，还有很多你并不是那么优秀的。所以正确的认识自己，才不会随意的比较. 而骄傲的自以為是。 驕傲有幾項要件： 是屬於結果性的，須有某項事物，讓自己處在自滿的狀態。 是屬於自身關聯性的，會跟自己有關，才會引起這種狀態。 是輸出性的，是讓周遭的人有感覺，處於一種由自身散發出來的狀態。
- L’orgueil, par définition, est l'attribution à ses propres mérites de qualités vues comme des dons de Dieu (intelligence, etc). L'orgueil (Superbia en latin) est une opinion très avantageuse, le plus souvent exagérée, qu'on a de sa valeur personnelle aux dépens de la considération due à autrui, à la différence de la fierté qui n'a nul besoin de se mesurer à l'autre ni de le rabaisser. Manque ou absence d'humilité. L'orgueil est le revers de la médaille de la fierté. L'un n'étant pas possible sans l'autre, on dit que l'orgueil émerge lorsque les circonstances n'emmènent pas l'homme ou la femme fière où il veut. Dans la religion catholique, il désigne un péché capital, celui qui donne le sentiment d'être plus important et plus méritant que les autres, de ne rien devoir à personne, ce qui se traduit par un mépris pour les autres et le reste de la création et un rejet de la révélation et de la miséricorde divines. A l'inverse, l'orgueil peut également être perçu par d'autres référentiels culturels ou civilisationnels comme une vertu ou un idéal. A cet égard, on peut citer le code du bushido, qui sous tend l'organisation du japon féodal particulièrement durant l'ère Edo, et qui exalte "l'orgueil qui doit être sorti de son fourreau, comme une bonne lame, pour qu'elle ne rouille pas" (Hagakure, Jocho Yamamoto). De même, en Europe, la période romantique voit une forme de fascination artistique et littéraire pour l'orgueil et de la révolte qu'il peut entrainer, comme le note Camus dans ses analyses (dans l'Homme révolté notamment).
|
| rdfs:comment
|
- Per superbia si intende la volontà di conquistare per se stessi, con ogni mezzo, una posizione di privilegio sempre maggiore rispetto agli altri. Essi devono riconoscere e dimostrare di accettare la loro inferiorità correlata alla superiorità indiscutibile e schiacciante del superbo.
- 傲慢（ごうまん）は高い自尊心、他人より重要、魅力的になりたいという欲望、賞賛をそれに値する者へ送ることの怠慢、過度の自己愛などを指す。
- Trots (of fier) is de naam van een emotie die gekenmerkt wordt door een sterk gevoel van zelfrespect, waarbij geen plaats is voor vernedering. Je kunt trots zijn op jezelf, of op een persoon, groep, natie of object waarmee je jezelf identificeert.
- Duma (uczucie) - (ang. pride) stan zadowolenia z siebie samego z powodu podejmowanych wysiłków czy uzyskanych korzyści. duma neurotyczna -termin stworzony przez Karen Horney na określenie stanu nerwicowego, w którym poczucie dumy jest nieadekwatnie wysokie w stosunku do rzeczywistych osiągnięć.
- Го́рдость — положительно окрашенная эмоция, отражающая положительную самооценку — наличие самоуважения, чувства собственного достоинства, собственной ценности. В переносном смысле «гордостью» может называться причина такой самооценки (например «этот студент — гордость всего института»).
- 骄傲是对自我认识的一种表现。自责、自卑、自傲都是骄傲的特征，这是来自于比较的结果。本来可以做的更好的，我其实可以更好的，但现在又做不出来自己所想的那样。我比别人强，那是因为你只看了自己比别人好的一面，还有很多你并不是那么优秀的。所以正确的认识自己，才不会随意的比较. 而骄傲的自以為是。 驕傲有幾項要件： 是屬於結果性的，須有某項事物，讓自己處在自滿的狀態。 是屬於自身關聯性的，會跟自己有關，才會引起這種狀態。 是輸出性的，是讓周遭的人有感覺，處於一種由自身散發出來的狀態。
- Datei:France Chartres Cathedral Pride. jpg France Chartres Cathedral Pride Stolz [von mnd.. : stolt = prächtig, stattlich] ist das Gefühl einer großen Zufriedenheit mit sich selbst, einer Hochachtung seiner selbst – sei es der eigenen Person, sei es in ihrem Zusammenhang mit einem hoch geachteten bzw. verehrten „Ganzen“. Der Stolz entspringt der (subjektiven) Gewissheit, etwas Besonderes, Anerkennenswertes oder Zukunftsträchtiges geleistet zu haben oder daran mitzuwirken.
- Pride is an inward directed (feeling) emotion that exemplifies either an inflated sense of one's personal status or the specific mostly positive emotion that is a product of praise or independent self-reflection. Philosophers and social psychologists have noted that pride is a complex secondary emotion which requires the development of a sense of self and the mastery of relevant conceptual distinctions (e.g.
- Soberbia y orgullo, son propiamente sinónimos aún cuando coloquialmente se les atribuye connotaciones particulares cuyos matices las diferencian. Otros sinónimos son: altivez, arrogancia, vanidad, etc. Como antónimos tenemos: humildad, modestia, sencillez, etc.
- Hovmod innebærer en altfor høy vurdering av en selv og en stor selvhevdelse, motsatt ydmykhet. Hovmod betraktes i mange kulturer som noe dårlig. I antikkens Grekenland mente man at gudinnen Nemesis straffet selvhevdende handlinger som gikk over grensen for det passende (derav uttrykket nemesis om negative virkninger av hovmod).
- Orgulho é um sentimento de satisfação pela capacidade ou realização ou um sentimento elevado de dignidade pessoal. Em Português a palavra Orgulho pode ser vista tanto como uma atitude positiva como negativa dependendo das circunstâncias. Assim, o termo "pode" ser empregado de maneira errada tanto como sinônimo de soberba e arrogância quanto para indicar dignidade ou brio. Algumas pessoas consideram que o orgulho para com os próprios feitos é um ato de justiça para consigo mesmo.
- Soberba é o sentimento negativo caracterizado pela pretensão de superioridade sobre as demais pessoas, levando a manifestações ostensivas de arrogância, por vezes sem fundamento algum em fatos ou variáveis reais. O termo provém do latim superbia. As manifestações de soberba podem ser individuais ou grupais. Em termos grupais, podemos exemplificar o nacionalismo xenófobo como uma faceta da soberba.
- Högmod innebär en alltför stor självuppskattning och självhävdelse, motsatsen till ödmjukhet. Högmod betraktas i många kulturer som någonting klandervärt. I antikens Grekland straffade gudinnan Nemesis sådana självhävdande handlingar som gick över gränsen för det rätta måttet, det passande. Alla de stora abrahamistiska religionerna, det vill säga judendom, kristendom och islam, ser högmodet som ett moraliskt tillkortakommande, en synd mot gudomliga förväntningar på människan.
- L’orgueil, par définition, est l'attribution à ses propres mérites de qualités vues comme des dons de Dieu (intelligence, etc). L'orgueil (Superbia en latin) est une opinion très avantageuse, le plus souvent exagérée, qu'on a de sa valeur personnelle aux dépens de la considération due à autrui, à la différence de la fierté qui n'a nul besoin de se mesurer à l'autre ni de le rabaisser. Manque ou absence d'humilité. L'orgueil est le revers de la médaille de la fierté.
|
