| dbpprop:abstract
|
- Presian II (or also Prusian) was emperor of Bulgaria for a short time in 1018. The year of his birth may have been 996/997; he may have died in exile in 1060/1061. Presian II was clearly the legitimate and unchallenged claimant to the crown of Bulgaria in 1018 and he was in charge of the resistance to Byzantine conquest, but his ephemeral and constrained rule has resulted in his omission from most lists of Bulgarian monarchs. Presian II was the eldest son of Emperor Ivan Vladislav of Bulgaria and his wife Mariya. After the death of Ivan Vladislav at the siege of Drach in February 1018, the Byzantine Emperor Basil II invaded Bulgaria and quickly obtained the submission of much of the nobility, including the widowed Empress Mariya and the Bulgarian Patriarch. Although the capital Ohrid also surrendered, some of the nobility and the army rallied around Presian II as his father's successor. Presian II and his brothers Aron and Alusian headed a determined opposition to the Byzantine conquest in and around the Albanian mountain Tomor (Tmor) during a Byzantine blockade of long duration in 1018. Eventually Presian II and his brothers were forced to surrender, and were integrated into the court nobility in Constantinople. There Presian was granted the high court title of magistros, like the previous ruler of Bulgaria to be deposed by the Byzantines, Boris II. About a decade later, in the late 1020s, Presian became involved in the conspiracy of his sister's husband, Romanos Kourkouas, against Emperor Constantine VIII. Returning from exile after the accession of Romanos III Argyros in 1029, Presian was once again implicated in a plot, together with his mother Mariya. This time Presian was planning to marry Theodora, a daughter of Constantine VIII, and to usurp the throne. The plot was discovered, and Presian was blinded and tonsured as monk in 1030. His subsequent fate is unknown, but the gravestone of a certain "Prince Presian" found in Michalovce, Slovakia (then part of Hungary) may indicate that he emigrated to Hungary and died there in 1060/1061.
- Presjan Komitopul – najstarszy syn cara bułgarskiego Iwana Władysława. Urodzony najprawdopodobniej około 996 lub 997 roku; mógł umrzeć na wygnaniu w 1060/1061 roku. Presjan był najstarszym synem cara Iwana Władysława i jego żony Marii. Po śmierci Iwana Władysława pod Draczem w lutym 1018, cesarz bizantyński Bazyli II wkroczył do Bułgarii przyjmując kapitulację możnowładców, w tym carowej wdowy Marii i bułgarskiego patriarchy. Mimo że carowa Maria podjęła decyzję o poddaniu stolicy Ochrydy, Presjan nie podporządkował się decyzji matki i wraz z braćmi Ałusijanem i Aaronem zbiegł w góry. Część możnych i wojska zebrała się wokół najstarszego syna cara, by kontynuować walkę. Dowodzone przez Presjana oddziały przez pewien czas utrzymywały się wokół albańskiej góry Tomor. Ostatecznie Presjan i jego bracia zostali zmuszeni do poddania się i odesłani na dwór w Konstantynopolu. Na dworze cesarskim Presjan otrzymał wysoki tytuł magistros, podobnie jak poprzedni władca Bułgarii złożony z tronu przez Bizantyńczyków, Borys II. Na tej podstawie część uczonych przypuszcza, że Presjan w okresie irredenty przeciw Bizancjum przyjął tytuł carski i to on jest ostatnim władcą pierwszego państwa bułgarskiego. Dekadę później, pod koniec lat 20. XI wieku, Presjan wziął udział w spisku męża jego siostry, Romana Kourkouasa przeciwko cesarzowi Konstantynowi VIII. Powróciwszy z wygnania po objęciu władzy przez Romana III Argyrosa w 1029, Presjan po raz kolejny wziął udział w spisku, tym razem z matką Marią. Presjan zamierzał poślubić Teodorę córkę Konstantyna VIII i przejąć władzę w państwie. Spisek został wykryty w 1030 roku, a Presjan oślepiony i zesłany do klasztoru. Jego dalsze losy nie są znane. Odkryty w 1978 roku Michalovcach we wschodniej Słowacji nagrobek nieznanego księcia Presjana może oznaczać, że zmarł na wygnaniu w ówczesnych Węgrzech około 1060/1061 roku. Odnaleziony napis głosi: "Tu leży książę Persjan [Presjan], [urodzony] w roku 6505 [996/997], [zmarł] w roku [1060/1061]".
- Пресиан II — царь Западно-Болгарского царства в течение короткого периода в 1018 году. Он, вероятно, родился в 996 или 997 году и умер в изгнании в 1060 или 1061 году. Пресиан II был единственным и законным претендентом на престол в 1018 году и стоял во главе сопротивления византийскому завоеванию, но он правил слишком короткое время и поэтому часто не включается в список болгарских царей. Пресиан II был старшим сынов царя Ивана Владислава и его жены Марии. В феврале 1018 года Иван Владислав погиб при осаде Дурреса, и император Василий II вторгся в Болгарию. Большая часть знати, включая царицу Марию и патриарха, сдались ему. Хотя столица, Охрид, также была взята, часть знати и войска объединились вокруг Пресиана II как законного наследника отца. Пресиан и его братья Арон и Алусиан вели длительное и ожесточённое сопротивление византийскому вторжению около горы Томор в современной Албании в 1018 году. В конце концов Пресиан и его братья были вынуждены сдаться, и были отправлены к византийскому двору в Константинополь. Пресиан получил там высокий чин магистра, так же как и предыдущий болгарский царь, свергнутый византийцами, Борис II. В 1020е годы Пресиан принял участие в заговоре, организованным братом его сестры, Романом Куркуасом, с целью свержения императора Константина VIII. Был отправлен в ссылку и вернулся из неё после воцарения Романа III в 1029 году, после чего вновь был обвинён в заговоре, теперь уже вместе со своей матерью. На этот раз Пресиан планировал жениться на Теодоре, дочери Константина VIII, и захватить трон. После раскрытия заговора Пресиан был ослеплён и пострижён в монахи в 1030 году. Его дальнейшая судьба неизвестна, но в Михайловце в Словакии имеется могильный камень с надписью «Князь Пресиан», что показывает, что он мог попасть в Венгрию и там умереть в 1060 или 1061 году.
|