| dbpprop:abstract
|
- In traditional grammar, a predicate is one of the two main parts of a sentence (the other being the subject, which the predicate modifies). For the simple sentence "John [is yellow]," John acts as the subject, and is yellow acts as the predicate, a subsequent description of the subject headed with a verb. In current linguistic semantics, a predicate is an expression that can be true of something. Thus, the expressions "is yellow" or "is like broccoli" are true of those things that are yellow or like broccoli, respectively. This notion is closely related to the notion of a predicate in formal logic, which includes more expressions than the former one, like, for example, nouns and some kinds of adjectives.
- Das Prädikat (auch Satzaussage) ist das zentrale Satzglied natürlichsprachlicher Sätze. In der deutschen Sprache, auf welche sich die folgenden Ausführungen beziehen, enthält das Prädikat immer genau eine finite Verbform. Das Prädikat kann aus einem Wort (einteiliges Prädikat) oder aus mehreren Wörtern bestehen (mehrteiliges Prädikat). Mehrteilige Prädikate können ausschließlich aus Verben oder auch aus Verben und anderen Wortarten bestehen. Der Teil des Prädikats, der nicht aus Verben besteht, heißt Prädikativum.
- Přísudek (predikát) je základní větný člen přisuzující podmětu nebo samostatně vyjadřující činnost, stav nebo vlastnost, jako například prší ve větě Venku prší, či je zelený ve větě Strom je zelený. Zpravidla je to sloveso v určitém tvaru nebo pomocné (sponové) sloveso se jmenným nebo příslovečným tvarem.
- El predicado es un elemento necesario de la oración bimembre; es decir, es indispensable para que la oración bimembre tenga sentido. Siempre está formado por un verbo en forma personal y cumple la función de núcleo del predicado; el resto de los elementos que acompañan al verbo dependerán del tipo de oración que estemos analizando. Podemos distinguir dos tipos básicos de predicados en las oraciones simples: Predicado nominal: Formados por un verbo copulativo y un atributo. El sujeto se relaciona semánticamente de forma directa con el atributo, que es lo que se dice de él; el verbo apenas tiene significado: sólo sirve de enlace (o cópula) entre el sujeto y el atributo. A veces, este tipo de predicados pueden llevar otros complementos. Predicado verbal: Formados por un verbo no copulativo (que cumple la función de núcleo del predicado) y sus posibles complementos.
- Le prédicat en linguistique est conçu comme la partie de la phrase ou de la proposition qui porte l'information verbale ou le commentaire à propos du sujet. Par exemple, dans Paul m'a donné un livre, le prédicat est m'a donné un livre.
- Az állítmány egyike a fő mondatrészeknek (a másik az alany). A hagyományos nyelvtan szerint az állítmány a következőket fejezheti ki: az alany cselekvését: Mari nevet. az alany által elszenvedett cselekvést: A kocka el van vetve. az alany kilétét vagy milétét: Mari lány. az alany állapotát: Mari boldog. az alany tulajdonságát: Mari jó. Az első funkció nem mindig tulajdonképpeni cselekvést jelent. Egyes igék, bár alaktanilag úgy viselkednek, mint a cselekvést kifejezők, mást fejeznek ki: az alany létezését: Az csak volt. az alanyhoz viszonyítva külső történés érzékelését: Mari zajt hallott. az alany változását: Mari megnőtt. történést: Esik az eső. Ritka esetekben az alany hiányzik, például a Havazik. mondatban. Más esetekben az állítmány hiányozhat: Halál az ellenségre!
- Il predicato (dal latino praedicatum 'ciò che viene affermato') è un elemento della frase (una parola o un gruppo di parole) o una frase elementare che può costituire insieme al soggetto una frase completa. Definisce meglio il soggetto. In italiano il predicato è per lo più un sintagma composto da un verbo o un verbo servile unito ad un aggettivo o ad un avverbio. Il predicato può essere un gruppo di parole comprensivo (io sono felice) o racchiudere altri elementi della frase (io ti ho visitato). Il predicato esprime solitamente una relazione fra soggetto e oggetto (Anna prende il libro, Mario corre) e viene quindi definito predicato verbale, oppure esprime una qualità o uno stato relativo all´oggetto (si parlerà allora di predicato nominale): Il pane è buono (è svolge la funzione di copula), la Liguria è parte dell´Italia. Di conseguenza, il predicato nominale, dato il fatto che introduce un modo di essere ha sempre come ausiliare il verbo essere In molte lingue la sequenza di soggetto, predicato ed oggetto in una frase è prestabilita. Le lingue fortemente flessive, come il latino o il tedesco hanno una maggiore libertà di posizione rispetto alle lingue meno flessive, come l'italiano. In una frase sono considerati elementi costituenti fondamentali il soggetto, il verbo e l'oggetto. In molte lingue è comune la sequenza fissa di Soggetto, Predicato e Oggetto. È questo il caso anche dell'italiano. Segue una lista delle sequenze sintattiche più comuni in varie lingue del mondo: SVO: L'ordine in questo caso è soggetto-verbo-oggetto. È il caso dell'italiano: La madre ama il figlio o del francese: La mère aime l´enfant . SOV: L'ordine più comune in queste lingue è soggetto-oggetto-verbo. È il caso del latino: Mater filium amat o del giapponese: Okaasanwa musukowo aishimasu. VSO: In queste lingue l'ordine più comune è verbo-soggetto-oggetto. È il caso dell'arabo classico o dell'irlandese. Variazioni a fini sintattici: In alcune lingue l'ordine dei costituenti di una frase varia a seconda del contesto sintattico, come p.e. in tedesco, dove il verbo finito può assumere tre posizioni principali nella frase e determinare perciò una tipologia sintattica: Frase enunciativa: verbo finito in seconda posizione. Die Mutter hat heute die Suppe gekocht. L´ordine degli altri costituenti è variabile a piacere, l´importante è la posizione del verbo finito: Heute hat die Mutter die Suppe gekocht, Die Suppe hat heute die Mutter gekocht, ecc. Frase interrogativa: verbo finito in prima posizione. Hat die Mutter heute die Suppe gekocht? Frase subordinata: verbo finito in ultima posizione. ... ,weil die Mutter heute die Suppe gekocht hat. Nelle lingue in cui è frequente la frase nominale, spesso la posizione dell´aggettivo indica la funzione attributiva o predicativa. È il caso del latino: pulchra mulier (bella donna), mulier pulchra (la donna è bella), ma anche di altre lingue come il russo o l'egiziano. A volte la variazione dell´ordine dei costituenti può essere variato per dare un effetto espressivo o stilistico all´enunciato: tutto mi hanno rubato! (per esigenza di enfasi) oppure per ragioni foniche in composizioni poetiche: così percossa e attonita / la terra al nunzio sta.
- 述語（じゅつご）とは、言語学において文や節の中心をになう成分のこと。他の名詞句に関する何かを表わす部分である。 述語が1つである文のことを単文（たんぶん）といい、述語が2以上存在する文を複文（ふくぶん）という。複文においてそれぞれの述語を中心としたまとまりが節である。
- De term gezegde verwijst in de ontleding naar hetgeen in een zin over het onderwerp wordt verteld. Het gezegde bevat in principe altijd alle werkwoorden in de hoofdzin of bijzin. Het gezegde wordt soms ook wel werkwoordgroep genoemd. De term "gezegde" is een vertaling van het Latijnse praedicatum .
- I tradisjonell grammatikk er et predikat en av de to hoveddelene i en setning (den andre hoveddelen er subjektet, som blir modifisert av predikatet). I moderne lingvistisk semantikk er et predikat et uttrykk som kan være sant om noe. Uttrykk som er gul er sanne om de tingene som er gule, og liker brokkoli er sant om de som liker brokkoli. Denne måten å definere predikater på er nært relatert til predikatslogikken, og vil inkludere flere uttrykk en den tradisjonelle definisjonen, for eksempel vil substantiver og noen typer adjektiver telle som predikater ifølge den moderne definisjonen, men ikke ifølge den tradisjonelle.
- Orzeczenie - w składni jest to część zdania, która opisuje czynność podmiotu. Najczęściej jest wyrażone osobową formą czasownika (jest to wtedy tzw. orzeczenie czasownikowe), np. Jego żona biega codziennie. Po długiej, męczącej podróży doszliśmy do celu wyprawy. Może być również formą złożoną - przykładem jest tu orzeczenie imienne, np. Ta kobieta jest dyrektorem. Orzeczenie może być wyrażone formą czasownika niewłaściwego (warto, można, itp. ), np. Warto by iść do kina. Orzeczenie może być wyrażone związkiem frazeologicznym, np. Kupiłam kota w worku. Między podmiotem a orzeczeniem powinien zachodzić związek zgody. W zdaniach bezpodmiotowych, przy zastosowaniu podmiotu logicznego (np. Przybywa kłopotów. , Zostało jeszcze wiele do zrobienia. ), orzeczenie przyjmuje postać 3. osoby liczby pojedynczej. Z formalnego punktu widzenia, aby można mówić o istnieniu zdania, konieczna jest w nim obecność orzeczenia. Wypowiedzenia, w których nie ma orzeczenia, ale można je wprowadzić, to równoważniki zdań. Wypowiedzenia nie zawierające orzeczenia, w których nie da się go wprowadzić to zawiadomienia. Orzeczenie czasownikowe - np. Gosia idzie do sklepu. Orzeczenie imienne, składające się z dwóch części: łącznika (wyrażonego osobową formą być, stać się, zostać) oraz orzecznika (wyrażonego jakąś inną częścią mowy np. Tomasz Sikora został mistrzem w biatlonie. ) Odpowiada na pytania: Co robi? Co się z nim/nią dzieje? oraz "w jakim jest stanie?"
- Na gramática, o predicado é um dos termos essenciais da oração; é tudo aquilo que não se diz ou o que se declara sobre o sujeito. Significado de predicado: qualidade, característica, dote, prenda, virtude. Aquilo que numa preposição se enuncia acerca do sujeito.
- Predicatul nominal este alcătuit dintr-un verb copulativ şi unul sau mai multe nume predicative. Exemple: Mama ta este frumoasă. Sportul înseamnă sănătate. El a ajuns profesor.
- Сказуемое — это главный член предложения, который связан с подлежащим и отвечает на вопросы что делает предмет (или лицо)?, что с ним происходит?, каков он?, что он такое?, кто он такой? и др. , то есть сказуемое обозначает действие или состояние предметов и лиц, которые выражены подлежащим. Сказуемое чаще всего выражается глаголом, согласованным с подлежащим, но часто сказуемое выражается и другими частями речи. Сказуемое может быть простым и составным.
- При́судок — це головний член речення, пов'язаний координацією з підметом, що виражає ознаку предмета, названого підметом. Найтиповіша форма присудка — дієслово в особовій формі, що означає дію чи стан суб'єкта, названого підметом.
- 謂語(Predicate)是文法中對主語加以陳述，說明主語怎樣或者是甚麼的句子成分。譬如，「是黃色的」和「打籃球」分別是指某人或物是黃色的或打籃球这个动作。
|
| rdfs:comment
|
- In traditional grammar, a predicate is one of the two main parts of a sentence (the other being the subject, which the predicate modifies). For the simple sentence "John [is yellow]," John acts as the subject, and is yellow acts as the predicate, a subsequent description of the subject headed with a verb. In current linguistic semantics, a predicate is an expression that can be true of something.
- Das Prädikat (auch Satzaussage) ist das zentrale Satzglied natürlichsprachlicher Sätze. In der deutschen Sprache, auf welche sich die folgenden Ausführungen beziehen, enthält das Prädikat immer genau eine finite Verbform. Das Prädikat kann aus einem Wort (einteiliges Prädikat) oder aus mehreren Wörtern bestehen (mehrteiliges Prädikat). Mehrteilige Prädikate können ausschließlich aus Verben oder auch aus Verben und anderen Wortarten bestehen.
- Přísudek (predikát) je základní větný člen přisuzující podmětu nebo samostatně vyjadřující činnost, stav nebo vlastnost, jako například prší ve větě Venku prší, či je zelený ve větě Strom je zelený. Zpravidla je to sloveso v určitém tvaru nebo pomocné (sponové) sloveso se jmenným nebo příslovečným tvarem.
- El predicado es un elemento necesario de la oración bimembre; es decir, es indispensable para que la oración bimembre tenga sentido. Siempre está formado por un verbo en forma personal y cumple la función de núcleo del predicado; el resto de los elementos que acompañan al verbo dependerán del tipo de oración que estemos analizando. Podemos distinguir dos tipos básicos de predicados en las oraciones simples: Predicado nominal: Formados por un verbo copulativo y un atributo.
- Le prédicat en linguistique est conçu comme la partie de la phrase ou de la proposition qui porte l'information verbale ou le commentaire à propos du sujet. Par exemple, dans Paul m'a donné un livre, le prédicat est m'a donné un livre.
- Az állítmány egyike a fő mondatrészeknek (a másik az alany). A hagyományos nyelvtan szerint az állítmány a következőket fejezheti ki: az alany cselekvését: Mari nevet. az alany által elszenvedett cselekvést: A kocka el van vetve. az alany kilétét vagy milétét: Mari lány. az alany állapotát: Mari boldog. az alany tulajdonságát: Mari jó. Az első funkció nem mindig tulajdonképpeni cselekvést jelent.
- Il predicato (dal latino praedicatum 'ciò che viene affermato') è un elemento della frase (una parola o un gruppo di parole) o una frase elementare che può costituire insieme al soggetto una frase completa. Definisce meglio il soggetto. In italiano il predicato è per lo più un sintagma composto da un verbo o un verbo servile unito ad un aggettivo o ad un avverbio.
- 述語（じゅつご）とは、言語学において文や節の中心をになう成分のこと。他の名詞句に関する何かを表わす部分である。 述語が1つである文のことを単文（たんぶん）といい、述語が2以上存在する文を複文（ふくぶん）という。複文においてそれぞれの述語を中心としたまとまりが節である。
- De term gezegde verwijst in de ontleding naar hetgeen in een zin over het onderwerp wordt verteld. Het gezegde bevat in principe altijd alle werkwoorden in de hoofdzin of bijzin. Het gezegde wordt soms ook wel werkwoordgroep genoemd. De term "gezegde" is een vertaling van het Latijnse praedicatum .
- I tradisjonell grammatikk er et predikat en av de to hoveddelene i en setning (den andre hoveddelen er subjektet, som blir modifisert av predikatet). I moderne lingvistisk semantikk er et predikat et uttrykk som kan være sant om noe. Uttrykk som er gul er sanne om de tingene som er gule, og liker brokkoli er sant om de som liker brokkoli.
- Orzeczenie - w składni jest to część zdania, która opisuje czynność podmiotu. Najczęściej jest wyrażone osobową formą czasownika (jest to wtedy tzw. orzeczenie czasownikowe), np. Jego żona biega codziennie. Po długiej, męczącej podróży doszliśmy do celu wyprawy. Może być również formą złożoną - przykładem jest tu orzeczenie imienne, np. Ta kobieta jest dyrektorem. Orzeczenie może być wyrażone formą czasownika niewłaściwego (warto, można, itp. ), np.
- Na gramática, o predicado é um dos termos essenciais da oração; é tudo aquilo que não se diz ou o que se declara sobre o sujeito. Significado de predicado: qualidade, característica, dote, prenda, virtude. Aquilo que numa preposição se enuncia acerca do sujeito.
- Predicatul nominal este alcătuit dintr-un verb copulativ şi unul sau mai multe nume predicative. Exemple: Mama ta este frumoasă. Sportul înseamnă sănătate. El a ajuns profesor.
- Сказуемое — это главный член предложения, который связан с подлежащим и отвечает на вопросы что делает предмет (или лицо)?, что с ним происходит?, каков он?, что он такое?, кто он такой? и др.
- При́судок — це головний член речення, пов'язаний координацією з підметом, що виражає ознаку предмета, названого підметом. Найтиповіша форма присудка — дієслово в особовій формі, що означає дію чи стан суб'єкта, названого підметом.
- 謂語(Predicate)是文法中對主語加以陳述，說明主語怎樣或者是甚麼的句子成分。譬如，「是黃色的」和「打籃球」分別是指某人或物是黃色的或打籃球这个动作。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
