Pre-dreadnought battleships were sea-going battleships built between the mid- to late 1880s and 1905, before the launch of HMS Dreadnought. Pre-dreadnoughts replaced the ironclad battleships of the 1870s and 1880s. Built from steel, and protected by hardened steel armour, pre-dreadnought battleships carried a main battery of very heavy guns in barbettes (open or with armored gunhouses) supported by one or more secondary batteries of lighter weapons. They were powered by coal-fuelled triple-expansion steam engines.

Property Value
dbo:abstract
  • Pre-dreadnought battleships were sea-going battleships built between the mid- to late 1880s and 1905, before the launch of HMS Dreadnought. Pre-dreadnoughts replaced the ironclad battleships of the 1870s and 1880s. Built from steel, and protected by hardened steel armour, pre-dreadnought battleships carried a main battery of very heavy guns in barbettes (open or with armored gunhouses) supported by one or more secondary batteries of lighter weapons. They were powered by coal-fuelled triple-expansion steam engines. In contrast to the chaotic development of ironclad warships in preceding decades, the 1890s saw navies worldwide start to build battleships to a common design as dozens of ships essentially followed the design of the British Majestic class. The similarity in appearance of battleships in the 1890s was underlined by the increasing number of ships being built. New naval powers such as Germany, Japan, the United States, and – to a lesser extent – Italy and Austria-Hungary, began to establish themselves with fleets of pre-dreadnoughts, while the navies of Britain, France, and Russia expanded to meet these new threats. The decisive clash of pre-dreadnought fleets was between the Imperial Russian Navy and the Imperial Japanese Navy during the Battle of Tsushima on 27 May 1905. These battleships were abruptly made obsolete by the arrival of HMS Dreadnought in 1906. Dreadnought followed the trend in battleship design to heavier, longer-ranged guns by adopting an "all-big-gun" armament scheme of ten 12-inch guns. Her innovative steam turbine engines also made her faster. The existing pre-dreadnoughts were decisively outclassed, and new and more powerful battleships were from then on known as dreadnoughts while the ships that had been laid down before were designated pre-dreadnoughts. (en)
  • Der Begriff Einheitslinienschiff (englisch: pre-dreadnought battleship oder kurz pre-dreadnought) bezeichnet alle Arten von seegehenden Schlachtschiffen zwischen den frühen 1890er Jahre und 1905. Einheitslinienschiffe ersetzten die Panzerschiffe der 1870er und 1880er Jahre. Diese Schlachtschiffe trugen eine Batterie schwerer Waffen in Türmen sowie eine oder mehrere Batterien leichter Waffen. Sie wurden von kohlegefeuerten Dreifach-Verbunddampfmaschinen angetrieben, waren aus Stahl gebaut und durch eine Panzerung aus gehärtetem Stahl geschützt. Im Gegensatz zur chaotischen Entwicklung der Panzerschiffe in den vorhergehenden Jahrzehnten begannen die Seestreitkräfte in den 1890er Jahren weltweit mit dem Bau von Schlachtschiffen nach einem prinzipiell einheitlichen Entwurf, der im Wesentlichen dem Konzept der britischen Majestic–Klasse folgte. Die grundsätzliche Ähnlichkeit der Entwürfe wurde mit der zunehmenden Anzahl der gebauten Schiffe noch unterstrichen. Neue Seemächte wie Deutschland, Japan oder die Vereinigten Staaten begannen den Aufbau von Schlachtschiffflotten, während bestehende Seemächte wie Frankreich, Russland oder Großbritannien ihre Flotten erweiterten, um dieser Herausforderung zu begegnen. Das bedeutendste Aufeinandertreffen zwischen Einheitslinienschiffen fand am 27. Mai 1905 in der Seeschlacht bei Tsushima statt. (de)
  • Pre-dreadnought es el término general para los acorazados oceánicos construidos entre 1890 y 1905. Los pre-dreadnoughts reemplazaron a los ironclad, buques de guerra predominantes en las décadas de 1870 y 1880. Estaban construidos en acero, y protegidos por un blindaje de acero endurecido, los pre-dreadnought típicos portaban una batería principal de cañones de muy grueso calibre en torretas apoyada por una batería secundaria más ligera. Su propulsión corría a cargo de máquinas de vapor de triple expansión alimentadas con carbón. En contraste con el caótico desarrollo de los ironclad en las décadas precedentes, la década de 1890 vio como las armadas del mundo construían acorazados con diseños similares, siguiendo esencialmente la pauta marcada por la británica clase Majestic. La similitud en los acorazados en la década de 1890 se vio subrayada por el incremento de buques construidos. Las nuevas potencias navales como Alemania, Japón y Estados Unidos comenzaron a establecer sus flotas de pre-dreadnought, mientras que armadas como las de Gran Bretaña, Francia y Rusia se expandían con ellos para hacer frente a estas nuevas amenazas. El choque decisivo entre flotas de pre-dreadnought, tuvo lugar entre la Armada Imperial Rusa y la Armada Imperial Japonesa durante la batalla de Tsushima el 27 de mayo de 1905. Estas docenas de acorazados, quedaron repentinamente obsoletos con la aparición del HMS Dreadnought en 1906. El Dreadnought siguió la tendencia de adoptar un diseño con toda la artillería de grueso calibre, al igual que el nuevo buque, que contaba con un esquema de diez piezas de 305 mm (12”). Su innovadora maquinaria con turbinas de vapor, también lo hacía más rápido. Los acorazados previos, quedaron desfasados, y señalados desde ese momento como pre-dreadnought, mientras que a los nuevos acorazados, que seguían las pautas de diseño marcadas por el nuevo buque, serían conocidos desde entonces dreadnought, a pesar de esto, los acorazados pre-dreadnought jugaron un importante papel en la Primera Guerra Mundial e incluso, llegaron a participar algunas unidades en la Segunda Guerra Mundial. (es)
  • « Pré-dreadnought » est le terme utilisé pour désigner les cuirassés construits entre le milieu des années 1890 et 1905 pour remplacer les cuirassés à coque en fer des années 1870-1880. Construits en acier et protégés par un blindage en acier renforcé, les cuirassés pré-Dreadnought embarquaient deux calibres d'artillerie : l'artillerie principale composée de pièces de gros calibre en tourelles et l'artillerie secondaire d'un calibre plus faible sous tourelles également mais aussi en casemates de chaque côté de la coque. Ils étaient propulsés par une machine à vapeur à triple expansion chauffant au charbon. Par contraste avec le développement chaotique des cuirassés à coque en fer durant les décennies précédentes, les années 1890 virent les marines du monde entier commencer à construire par douzaines des cuirassés aux caractéristiques proches de celles de la classe Majestic britannique. La similitude d'aspect entre les navires de guerre des années 1890 a été soulignée par le nombre croissant de navires en cours de construction. Des nouvelles puissances navales comme l'Empire allemand, l'Empire du Japon et les États-Unis commencèrent à s'imposer avec leurs flottes de pré-Dreadnoughts tandis que les marines de la Grande-Bretagne, de la France et de la Russie se préparaient à faire face à ces nouvelles menaces. L'affrontement décisif entre ces pré-Dreadnoughts eut lieu entre les marines russe et japonaise lors de la bataille de Tsushima le 27 mai 1905. Ces douzaines de cuirassés furent soudainement rendus obsolètes par l'arrivée du HMS Dreadnought en 1906. La Royal Navy aurait sans doute pu mettre en service le HMS Dreadnought plus tôt, mais s'il déclassait tous les pré-dreadnoughts étrangers, il déclassait du même coup tous ceux de la Royal Navy et paradoxalement ramenait toutes les grandes nations maritimes au même niveau, contraintes de reconstruire de nouvelles flottes de Dreadnoughts. Ce navire fut le premier à adopter une artillerie principale monocalibre de 305 mm et à être propulsé par une innovante turbine à vapeur. Les cuirassés existants furent tous surclassés par ce nouveau type de navire nommé en l'honneur du premier d'entre eux : Dreadnought. En dépit de leur valeur militaire moindre, les pré-Dreadnought jouèrent un rôle important durant la Première Guerre mondiale et certains participèrent même à la Seconde Guerre mondiale. (fr)
  • Il termine pre-dreadnought o corazzata policalibro/pluricalibro viene utilizzato per riferirsi ai tipi di nave da battaglia immediatamente precedente il varo della britannica HMS Dreadnought, la prima "corazzata monocalibro" o dreadnought. Le pre-dreadnought o corazzate policalibro/pluricalibro furono diffuse tra il 1890 e il 1908. (it)
  • Przeddrednot, predrednot (z ang. pre-dreadnought) – umowne określenie generacji okrętów liniowych (pancerników) budowanych od lat 80. XIX wieku do I dekady XX wieku. Nazwa, nadana później, oznacza pancerniki poprzedzające generację drednotów. Budowane wcześniej pancerniki były wyrazem poszukiwań właściwej koncepcji okrętu liniowego, czego efektem było powstanie dużej liczby różniących się od siebie okrętów, o różnych własnościach bojowych, na ogół posiadających także pomocniczy napęd żaglowy. Ogniwem ich rozwoju poprzedzającym bezpośrednio przeddrednoty były pancerniki wieżowe i pancerniki barbetowe. Brytyjski pancernik wieżowy HMS "Devastation" wodowany w 1871 r. był prekursorem klasycznego później układu konstrukcyjnego przeddrednotów, wzorowanego na monitorach, bez ożaglowania, z centralną grupą nadbudówek i artylerią główną zgrupowaną w dwóch stanowiskach na dziobie i rufie, mającą szerokie pole ostrzału dzięki niskim burtom. W latach 80. XIX wieku ukształtowała się ostateczna koncepcja XIX-wiecznego pancernika. O przeddrednotach można mówić w zasadzie od 6 okrętów brytyjskiego typu Admiral, które weszły do służby w 1886 r. W odróżnieniu od wcześniejszych konstrukcji, nowe pancerniki (przeddrednoty) budowane były w seriach, aby uzyskać okręty o podobnych charakterystykach, mogące działać w składzie jednolitej floty liniowej. Typowy pancernik generacji przeddrednotów był napędzany maszynami parowymi z centralnie umieszczoną kotłownią opalaną węglem. Ich wyporność wynosiła 10 000-16 500 t, długość kadłuba 100-140 m, prędkość 15-18 węzłów. Ostatnie z przeddrednotów – japoński typ Satsuma i francuski typ Danton (1911) miały wyporność do 19 700 t. Większość przeddrednotów była uzbrojona w 4 działa głównego kalibru umieszczone w dwóch wieżach lub barbetach na dziobie i na rufie oraz od kilku do 20 dział średniego kalibru w kazamatach w nadbudówce lub kadłubie. Standardowym kalibrem dział artylerii głównej przeddrednotów stał się 305 mm; we wcześniejszych konstrukcjach stosowano także większe działa (głównie 343 mm), lecz nie były one praktyczne. Typowym kalibrem dział niemieckich okrętów był 280 mm. Rzadziej stosowano mniejsze działa, np. kalibru 254 mm. Najpowszechniejszym kalibrem artylerii średniej był 152 mm lub zbliżone. Wzrost znaczenia szybkostrzelności artylerii pod koniec XIX wieku doprowadził do tego, że późniejsze przeddrednoty (nazywane czasami semidrednotami) posiadały oprócz 4 dział głównego kalibru, od 4 do 12 dział drugiego głównego (mniejszego) kalibru (203-240 mm) w wieżach umieszczonych na burtach. Przeddrednoty posiadały również kilkanaście dział mniejszego kalibru (zwykle 65-88 mm oraz 37-47 mm) do zwalczania torpedowców oraz podwodne wyrzutnie torpedowe, natomiast nie posiadały jeszcze artylerii przeciwlotniczej, która na nielicznych okrętach pozostających w służbie była dodawana dopiero po I wojnie światowej. Począwszy od 1906 r. pancerniki tej generacji zaczęły być wypierane przez konstrukcje nowego typu – drednoty (nazwa obu generacji pochodzi od brytyjskiego pancernika HMS "Dreadnought"). Największym starciem przeddrednotów była bitwa pod Cuszimą (1905) w czasie wojny rosyjsko-japońskiej. Bardziej znane pancerniki z generacji przeddrednotów: * rosyjskie: "Potiomkin", "Retwizan", "Cesariewicz" * niemieckie: "Schleswig-Holstein", "Schlesien" * japońskie: "Mikasa" * brytyjskie: typ Majestic, typ Canopus, typ King Edward VII Opisane typy: * pancerniki typu Braunschweig * pancerniki typu Deutschland (pl)
  • 前弩級戦艦(ぜんどきゅうせんかん、英語: Pre-dreadnought battleship)とは、戦艦の初期の形態を指し、1890年代中頃から建造が始まり、弩級戦艦が登場した1906年までの期間に建造された。 1870-1880年代の装甲艦に代わって主力艦として登場したが、弩級戦艦の登場によりその地位を譲った。 (ja)
  • Додредноут, или линкор додредноутного типа (англ. Pre-dreadnought battleship) — класс линкоров, выделившийся после появления класса дредноутов во второй половине первого десятилетия XX века, совершившего кардинальную революцию в мировом кораблестроении. (ru)
  • 前無畏艦是在1890年代中期至1905年期間建造的戰艦的統稱。它取代鐵甲艦,成為各國海軍的主力,直至二十世紀初被無畏艦所取代。前無畏艦裝有作為主炮的重型火炮和一種或以上的輕型武器,外覆強化鋼製裝甲,配有燃煤蒸汽機。 在1890年代,各國海軍開始以英國莊嚴级戰艦作為藍本建造新型戰艦。德國、日本和美國等新興海軍強國以前無畏艦為骨幹,大力擴充艦隊。面對新興力量的威脅,英國、法國和俄羅斯亦以擴充艦隊作為回應。因此,在1890年代,新建戰艦數量大增,新戰艦的外表亦十分相似。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 1040599 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 743469252 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Il termine pre-dreadnought o corazzata policalibro/pluricalibro viene utilizzato per riferirsi ai tipi di nave da battaglia immediatamente precedente il varo della britannica HMS Dreadnought, la prima "corazzata monocalibro" o dreadnought. Le pre-dreadnought o corazzate policalibro/pluricalibro furono diffuse tra il 1890 e il 1908. (it)
  • 前弩級戦艦(ぜんどきゅうせんかん、英語: Pre-dreadnought battleship)とは、戦艦の初期の形態を指し、1890年代中頃から建造が始まり、弩級戦艦が登場した1906年までの期間に建造された。 1870-1880年代の装甲艦に代わって主力艦として登場したが、弩級戦艦の登場によりその地位を譲った。 (ja)
  • Додредноут, или линкор додредноутного типа (англ. Pre-dreadnought battleship) — класс линкоров, выделившийся после появления класса дредноутов во второй половине первого десятилетия XX века, совершившего кардинальную революцию в мировом кораблестроении. (ru)
  • 前無畏艦是在1890年代中期至1905年期間建造的戰艦的統稱。它取代鐵甲艦,成為各國海軍的主力,直至二十世紀初被無畏艦所取代。前無畏艦裝有作為主炮的重型火炮和一種或以上的輕型武器,外覆強化鋼製裝甲,配有燃煤蒸汽機。 在1890年代,各國海軍開始以英國莊嚴级戰艦作為藍本建造新型戰艦。德國、日本和美國等新興海軍強國以前無畏艦為骨幹,大力擴充艦隊。面對新興力量的威脅,英國、法國和俄羅斯亦以擴充艦隊作為回應。因此,在1890年代,新建戰艦數量大增,新戰艦的外表亦十分相似。 (zh)
  • Pre-dreadnought battleships were sea-going battleships built between the mid- to late 1880s and 1905, before the launch of HMS Dreadnought. Pre-dreadnoughts replaced the ironclad battleships of the 1870s and 1880s. Built from steel, and protected by hardened steel armour, pre-dreadnought battleships carried a main battery of very heavy guns in barbettes (open or with armored gunhouses) supported by one or more secondary batteries of lighter weapons. They were powered by coal-fuelled triple-expansion steam engines. (en)
  • Der Begriff Einheitslinienschiff (englisch: pre-dreadnought battleship oder kurz pre-dreadnought) bezeichnet alle Arten von seegehenden Schlachtschiffen zwischen den frühen 1890er Jahre und 1905. Einheitslinienschiffe ersetzten die Panzerschiffe der 1870er und 1880er Jahre. Diese Schlachtschiffe trugen eine Batterie schwerer Waffen in Türmen sowie eine oder mehrere Batterien leichter Waffen. Sie wurden von kohlegefeuerten Dreifach-Verbunddampfmaschinen angetrieben, waren aus Stahl gebaut und durch eine Panzerung aus gehärtetem Stahl geschützt. (de)
  • Pre-dreadnought es el término general para los acorazados oceánicos construidos entre 1890 y 1905. Los pre-dreadnoughts reemplazaron a los ironclad, buques de guerra predominantes en las décadas de 1870 y 1880. Estaban construidos en acero, y protegidos por un blindaje de acero endurecido, los pre-dreadnought típicos portaban una batería principal de cañones de muy grueso calibre en torretas apoyada por una batería secundaria más ligera. Su propulsión corría a cargo de máquinas de vapor de triple expansión alimentadas con carbón. (es)
  • « Pré-dreadnought » est le terme utilisé pour désigner les cuirassés construits entre le milieu des années 1890 et 1905 pour remplacer les cuirassés à coque en fer des années 1870-1880. Construits en acier et protégés par un blindage en acier renforcé, les cuirassés pré-Dreadnought embarquaient deux calibres d'artillerie : l'artillerie principale composée de pièces de gros calibre en tourelles et l'artillerie secondaire d'un calibre plus faible sous tourelles également mais aussi en casemates de chaque côté de la coque. Ils étaient propulsés par une machine à vapeur à triple expansion chauffant au charbon. (fr)
  • Przeddrednot, predrednot (z ang. pre-dreadnought) – umowne określenie generacji okrętów liniowych (pancerników) budowanych od lat 80. XIX wieku do I dekady XX wieku. Nazwa, nadana później, oznacza pancerniki poprzedzające generację drednotów. Typowy pancernik generacji przeddrednotów był napędzany maszynami parowymi z centralnie umieszczoną kotłownią opalaną węglem. Ich wyporność wynosiła 10 000-16 500 t, długość kadłuba 100-140 m, prędkość 15-18 węzłów. Ostatnie z przeddrednotów – japoński typ Satsuma i francuski typ Danton (1911) miały wyporność do 19 700 t. Opisane typy: (pl)
rdfs:label
  • Pre-dreadnought battleship (en)
  • Einheitslinienschiff (de)
  • Pre-dreadnought (es)
  • Pre-dreadnought (it)
  • Pré-dreadnought (fr)
  • 前弩級戦艦 (ja)
  • Przeddrednot (pl)
  • Додредноут (ru)
  • 前無畏艦 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:class of
is dbo:type of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:content of
is foaf:primaryTopic of