| dbpedia-owl:abstract
|
- Der Possad ist eine dem Kreml vorgelagerte Teilstadt in mittelalterlichen russischen Städten. Sie befindet sich außerhalb der schützenden Kremlmauern, wurde später aber oftmals auch mit einer Mauer befestigt. Im Possad siedelten sich meistens die Kaufleute und Handwerker an, die dort ihre Waren auf dem Markt verkauften. Einige russische Städtenamen enthalten heute noch das Wort Possad: Gawrilow Possad Mariinski Possad Pawlowski Possad
- A posad was a settlement, often surrounded by ramparts and a moat, adjoining a town or a kremlin, but outside of it, or adjoining a monastery in the 10th to 15th centuries. Usually it was inhabited by craftsmen and merchants, known as posadskiye lyudi (posad people). In the Russian Empire a posad was a small semi-urban settlement. A number of posads evolved into towns. Those by a kremlin often gave rise to local toponyms, such as Nagorny Posad (Uphill Settlement), and Kazanski Posad for the historical center of Kazan. Those by a monastery often gave rise to cities named after the monastery, e.g. , Sergiev Posad is named after the nearby Troitse-Sergiyeva Lavra. See also Pavlovsky Posad, Mariinsky Posad and Gavrilov Posad.
- Un posád era un campamento popular entre los siglos X y XV, a menudo rodeado por murallas y un pozo. Estaba frecuentemente adjunto a un monasterio, a una ciudad o a un kremlin, pero fuera de estos. Estaba habitado por artesanos y mercantes, conocidos como posadskie liudi (gente del posád). En el Imperio Ruso, un posád era un asentamiento semi-urbano. Un gran número de posáds evolucionaron a asentamiento urbanos. Aquellos que se encontraban al lado de un kremlin, a menudo, transmitian su topónimo, tales como Nagorny Posád, y Kazanski Posád para el centro histórico de Kazán. Y aquellos cercanos a monasterios, evolucionaron a ciudades y frecuentemente tomaban el nombre del monasterio o de antiguos asentamientos de la zona, verbigracia, Sergiev Posad es llamado así por su cercanía al Monasterio de la Trinidad y San Sergio. Otros ejemplos son, Pavlovski Posad, Mariinski Posad y Gavrilov Posád.
- Een posad was een nederzetting, vaak omringd met bolwerken en een slotgracht, buiten een grotere plaats, klooster of kremlin van de 10e tot de 15e eeuw. Een posad werd vaak bewoond door ambachtslieden en handelaren. Omdat de posads vaak van hout waren, werden ze meestal bij aanvallen verwoest; ofwel door de vijand zelf of door brand. In het Russische Rijk was een posad een kleine semi-urbane nederzetting. Een aantal posads groeiden uit tot steden, zoals Mariinski Posad, Pavlovski Posad en Sergiev Posad. Posads bij een kremlin deden vaak lokale toponiemen ontstaan, zoals Nagorni Posad ('bergopwaartse nederzetting'), Kazanski Posad (historisch centrum van Kazan). Posads bij een klooster groeiden soms uit tot steden, die de naam kregen van het klooster (Sergiev Posad voor de Troitse-Sergieva Lavra).
- En posad var en bosetning, ofte omgitt av festningsverker og en vollgrav, beliggende ved, men utenfor, en by eller en kreml, eller ved et kloster mellm 900- og 1400-tallet. Innbyggerne var vanligvis håndverkere og handelsmenn, kjent som posadskije ljudi (posadfolk). I det russiske keiserrike ver en posad en liten, halv-urban bosetning. Mange posader utviklet seg til byer. De som lå ved en kreml forårsaket ofte lokale stedsnavn, som Nagornyj Posad (Den øvre bosetningen), og Kazanskij Posad for det historiske senteret i Kazan. De som lå ved et kloster ble ofte til byer oppkalt etter klosteret, som Sergijev Posad som er oppkalt etter det nærliggende Troitse-Sergijeva Lavra. Se også Pavlovskij Posad, Mariinskij Posad og Gavrilov Posad.
- Posada – na terenach dawnej Rusi przedmieście warowni lub monastyru; rodzaj wsi służebnej, często otoczonej własną fosą lub innymi fortyfikacjami. Niektóre z takich osad przekształciły się po latach w samodzielne miasta, zachowując w nazwie relikt ich pierwotnego pochodzenia np. Siergijew Posad, Pawłowski Posad, Gawriłow Posad (Гаврилов Посад), Maryjski Posad (Мариинский Посад).
- Поса́д (подо́л) — первоначально населённая область за пределами кремля или детинца; та часть, которой город прирастал, где находилось торжище и ремесленные слободы. Во время нападения врага посад, обыкновенно, полностью уничтожался — если не врагом, то пожаром. Население посада или укрывалось в кремле, или погибало (если кремль был небольшим, либо враг подходил неожиданно, так что ворота крепости приходилось закрывать в спешке). В Киевской Руси посад назывался подолом (от расположения посада ниже города-крепости, построенного как правило, на горе). Название посад закрепляется в Северно-Восточной Руси в XII — XIII веках. Позже посадами стали называть населённые пункты с торгово-промышленным населением, но не имеющие статуса города, в средние века - без крепости. Во время административно-территориальной реформы 1923 - 1929 годов были названы посёлками городского типа. Слово "посад" сохранилось в названиях некоторых населённых пунктов, например: Гаврилов Посад Мариинский Посад Павловский Посад Сергиев Посад Посад — село в Сумской области Посад — деревня в Онежском районе Архангельской области Опеченский Посад Торгово-промышленные поселения меньшего размера в Древней Руси назывались рядками.
- Le mot posad, retranscrit souvent en français en possad (pour le s dur) désigne entre les Modèle:Xe s et Modèle:XVe siècles un village (ou colonie de peuplement) souvent situé derrière des remparts ou palissades et une douve, mais ne faisant pas partie de la ville fortifiée. Les posady étaient habités par des artisans et des marchands. Le mot posad devient un terme officiel pendant l'empire russe pour désigner un type de village semi-urbain. La toponymie russe compte de nombreuses occurrences du mot posad : Kazanski Possad, le centre historique de la ville de Kazan, Pavlovski Possad dans l'oblast de Moscou ou Serguiev Possad, littéralement : le village de saint Serge. Un posadnik est aussi dans la Russie médievale un représentant élu de la ville (Novgorod est la première ville à mettre en place cette institution, puis Pskov).
|
| rdfs:comment
|
- Der Possad ist eine dem Kreml vorgelagerte Teilstadt in mittelalterlichen russischen Städten. Sie befindet sich außerhalb der schützenden Kremlmauern, wurde später aber oftmals auch mit einer Mauer befestigt. Im Possad siedelten sich meistens die Kaufleute und Handwerker an, die dort ihre Waren auf dem Markt verkauften. Einige russische Städtenamen enthalten heute noch das Wort Possad: Gawrilow Possad Mariinski Possad Pawlowski Possad
- Posada – na terenach dawnej Rusi przedmieście warowni lub monastyru; rodzaj wsi służebnej, często otoczonej własną fosą lub innymi fortyfikacjami. Niektóre z takich osad przekształciły się po latach w samodzielne miasta, zachowując w nazwie relikt ich pierwotnego pochodzenia np. Siergijew Posad, Pawłowski Posad, Gawriłow Posad (Гаврилов Посад), Maryjski Posad (Мариинский Посад).
- A posad was a settlement, often surrounded by ramparts and a moat, adjoining a town or a kremlin, but outside of it, or adjoining a monastery in the 10th to 15th centuries. Usually it was inhabited by craftsmen and merchants, known as posadskiye lyudi (posad people). In the Russian Empire a posad was a small semi-urban settlement. A number of posads evolved into towns.
- Un posád era un campamento popular entre los siglos X y XV, a menudo rodeado por murallas y un pozo. Estaba frecuentemente adjunto a un monasterio, a una ciudad o a un kremlin, pero fuera de estos. Estaba habitado por artesanos y mercantes, conocidos como posadskie liudi (gente del posád). En el Imperio Ruso, un posád era un asentamiento semi-urbano. Un gran número de posáds evolucionaron a asentamiento urbanos.
- Een posad was een nederzetting, vaak omringd met bolwerken en een slotgracht, buiten een grotere plaats, klooster of kremlin van de 10e tot de 15e eeuw. Een posad werd vaak bewoond door ambachtslieden en handelaren. Omdat de posads vaak van hout waren, werden ze meestal bij aanvallen verwoest; ofwel door de vijand zelf of door brand. In het Russische Rijk was een posad een kleine semi-urbane nederzetting.
- En posad var en bosetning, ofte omgitt av festningsverker og en vollgrav, beliggende ved, men utenfor, en by eller en kreml, eller ved et kloster mellm 900- og 1400-tallet. Innbyggerne var vanligvis håndverkere og handelsmenn, kjent som posadskije ljudi (posadfolk). I det russiske keiserrike ver en posad en liten, halv-urban bosetning. Mange posader utviklet seg til byer.
- Поса́д (подо́л) — первоначально населённая область за пределами кремля или детинца; та часть, которой город прирастал, где находилось торжище и ремесленные слободы. Во время нападения врага посад, обыкновенно, полностью уничтожался — если не врагом, то пожаром. Население посада или укрывалось в кремле, или погибало (если кремль был небольшим, либо враг подходил неожиданно, так что ворота крепости приходилось закрывать в спешке).
- Le mot posad, retranscrit souvent en français en possad (pour le s dur) désigne entre les Modèle:Xe s et Modèle:XVe siècles un village (ou colonie de peuplement) souvent situé derrière des remparts ou palissades et une douve, mais ne faisant pas partie de la ville fortifiée. Les posady étaient habités par des artisans et des marchands. Le mot posad devient un terme officiel pendant l'empire russe pour désigner un type de village semi-urbain.
|
