| dbpedia-owl:abstract
|
- Pyhä Zosimus oli paavina 18. maaliskuuta 417 – 26. joulukuuta 418. Syntyjään hän oli kreikkalainen. Hän sekaantui Gallian kirkon kiistoihin ja asettui Arlesin puolelle tekemättä kuitenkaan selvää ratkaisua kummankaan vallantavoittelijan puolesta. Hänen kiivas ja ailahtelevainen luonteensa aiheutti hajaannusta muuallakin kirkkokunnassa Rooman papistoa myöten.
- Zosime est le 41 pape de 417 à 418. C'est un saint de l'Église catholique romaine fêté le 26 décembre.
- Svatý Zosimus byl papež katolické církve od 18. března 417 do 26. prosince 418. Podle Liber Pontificalis byl Zosimus Řek, syn Abrama. Podle některých by to mohlo naznačovat židovský původ. Traduje se, že byl žákem sv. Basilia. Vydal řadu formálních nařízení. Schválil, aby paškál mohl být svěcen v každém chrámu nejen v chrámu katedrálním. Dbal na morálku kněží a vydal nařízení, aby kněží nenavštěvovali bez závažného důvodu hostince. Jeho památka se připomíná 26. prosince.
- Szent Zoszimosz, volt a 41. pápa. 417. március 17-én választották meg a keresztény egyház élére. Hivatalát egészen haláláig viselte, azonban ez egy bő éven belül bekövetkezett. Ugyan rövid ideig tartott pontifikátusa, mégis sok maradandó ügyet hagyott maga után az utókorra. Makacs és önfejű egyházfő volt, aki úgy felkavarta a kényes vitákat, hogy azok még sokáig tovagyűrűztek halála után.
- O Papa Zósimo (em latim, Zosimus) tinha origem grega. Seu pontificado inicia em 18 de Março de 417 e termina dia 26 de Dezembro de 418. Segundo o Liber Pontificalis, Zósimo foi um grego e o nome de seu pai era Abrão. Especula-se que sua família era de origem judaica, mas isso não pode-se afirmar. Nada mais se sabe sobre sua vida, antes da nomeação a Papa.
- ゾシムス（Zosimus, ? - 418年）は、第41代ローマ教皇（在位：417年 - 418年）。カトリック教会で聖人とされる。
- Зосима — папа римский с 18 марта 417 по 26 декабря 418. Святой Католической церкви. Грек из Каппадокии, с живым интересом участвовал в пелагианских спорах и принял несколько мер для улучшения нравов духовенства. Ему приписывают запрещение принимать в клир лиц несвободного состояния (то есть связанных какими либо социальными обязанностями в миру, например, имеющих на воспитании несовершеннолетних детей).
- Denna artikel handlar om påven Zosimus. För andra med namnet, se Zosimos Zosimus Zosimus Påve 417–418NamnZosimusFöddokäntDöd26 december 418FöreträdareInnocentius IEfterträdareBonifatius IPåve i 1 år, 9 månader och 8 dagar Zosimus, född i Grekland, död 26 december 418, var påve från den 18 mars 417 till sin död, 26 december 418. Helgon i katolska kyrkan, med festdag 26 december.
- Святи́й Зосима, сорок перший папа Римський. За походженням був греком, ім'я його батька Авраам. Зосима заборонив священикам відвідувати таверни.
- Zosimas là giáo hoàng kế nhiệm giáo hoàng Innocent và là vị giáo hoàng thứ 41. Ông được suy tôn là thánh của nhà thờ Công giáo. Theo niên giám tòa thánh năm 1861 thì ông được bầu làm giáo hoàng vào năm 417 và ở ngôi trong 1 năm, 9 tháng và 9 ngày. Niên giám tòa thánh năm 2003 xác định triều đại của ông bắt đầu từ ngày 18 tháng 3 năm 417 cho tới ngày 26 tháng 12 năm 418.
- 有关历史学家Zosimus，见Zosimus。 教宗佐西是自417年3月21日至418年12月26日在位的教宗。 (或12月27日)。
- Pope Saint Zosimus was Pope from 18 March 417 to 26 December 418 (or 27 December). He succeeded Innocent I and was followed by Boniface I. Zosimus took a decided part in the protracted dispute in Gaul as to the jurisdiction of the See of Arles over that of Vienne, giving energetic decisions in favour of the former, but without settling the controversy. His fractious temper coloured all the controversies in which he took part, in Gaul, Africa and Italy, including Rome, where at his death the clergy were very much divided. According to the Liber Pontificalis, Zosimus was a Greek and his father's name was Abram. Historian Adolf von Harnack deduced from this that the family was of Jewish origin, but this cannot be certain. Nothing is known of the life of Zosimus before his elevation to the Papal See. His consecration as Bishop of Rome took place on 18 March 417. The festival was attended by Patroclus, Bishop of Arles, who had been raised to that See in place of Bishop Heros of Arles, who had been forcibly and unjustly removed by the imperial general Constantine. Patroclus gained the confidence of the new pope at once; as early as 22 March he received a papal letter which conferred upon him the rights of a metropolitan over all the bishops of the Gallic provinces of Viennensis and Narbonensis I and II. In addition, he was made a kind of papal vicar for the whole of Gaul; no Gallic ecclesiastic being permitted to journey to Rome without bringing with him a certificate of identity from Patroclus. In the year 400, Arles had been substituted for Trier as the residence of the chief government official of the civil Diocese of Gaul, the "Prefectus Praetorio Galliarum". Patroclus, who enjoyed the support of the commander Constantine, used this opportunity to procure for himself the position of supremacy above mentioned, by winning over Zosimus to his ideas. The bishops of Vienne, Narbonne and Marseille regarded this elevation of the See of Arles as an infringement of their rights, and raised objections which occasioned several letters from Zosimus. The dispute, however, was not settled until the pontificate of Pope Leo I.
- 교황 조시모는 제41대 로마 교황이다. 《교황의 책》은 조시모에 대해 “그리스인이며, 아버지는 아브라함이다. ”라고 기록하고 있다. 아버지의 이름으로 보아 유대인일 가능성도 있다. 조시모는 요한네스 크리소스토무스에 의해 교황 인노첸시오 1세의 관심을 받았다. 조시모의 첫 번째 활동은 갈리아 지방의 교회에 교황권을 행사하는 것이었다. 아를 교구는 성 베드로의 제자였던 성 트로피무스에 의해 세워진 것을 근거로 하여 권위를 행사할 수 있었다. 그 교구의 어느 성직자도 수도 교구인 아를의 주교의 친서가 없이는 교황을 만날 수 없었다. 아를의 주교는 비엔나과 나르본 지역의 모든 주교들을 성성하며 교황에게 직접적으로 속하지 않는 모든 것을 결정할 수 있는 권한을 가지고 있었다. 이러한 조치는 갈리아 교회에서 자연적으로 반발을 불러일으켰다. 니르본의 힐라리오 주교는 교황 조시모에게 반대하여 파문을 당하였다. 마르세유의 프로쿨루스와 빈의 심플리치우스 주교는 로마에 소환되었으나 순종을 거부하였다. 그리하여 프로쿨루스는 직위에서 해임당했다. 달마티아의 수좌 주교 살로나의 헤시키우스에게 보낸 서한에 의하면 조시모는 서방의 일리리쿰을 위해 그곳에도 자신의 총대리를 임명할 계획이었다. 펠라지아니즘에 관해서도 중대한 결정이 내려졌다. 성 아우구스티누스가 사건이 끝났다는 말을 남긴 후 로마에서는 펠라지아니즘에 관한 심사가 이루어졌다. 펠라지우스는 신앙 고백문을 적어 인노첸시오 1세에게 보냈으나 그가 사망한 후여서 펠레스티우스가 대신하여 신앙 선서문을 제시하였다. 조시모는 아무런 오류도 발견하지 못하였다. 그리하여 전임자에 의해 해결된 사건을 다시 거론하여 펠라지우스를 고발한 주교들을 로마에 오게 하자 아프리카의 주교들은 반발하였다. 조시모는 생각을 바꾸어 전임 교황의 입장을 고수하였다. 418년 4월 30일 아프리카의 주교들은 호노리우스 황제에게 서한을 보내어 펠라지우스와 첼레스티우스를 단죄하도록 청하였다. 418년 5월 1일 카르타고의 교회회의에서 주교들이 조시모에게 서한을 보내어 인노첸시오 1세가 단죄한 입장을 지지하자 조시모는 트락토리아 서한을 보내어 펠라지아니즘을 단죄하였다. 그러나 아프리카의 주교들과 다른 문제가 일어나 교황과 아프리카 주교들 사이는 다소 불편하였다. 시카베네리아의 이피아리우스 신부는 교구장인 우르바누스 주교에 의해 해임되자 자기의 문제를 교황 조시모에게 상소하였다. 사실 신부와 부제는 아프리카 교회의 규정에 의하여 교황에게 상소할 수 없게 되어 있었다. 조시모는 사절 세 사람을 아프리카에 보내어 아프리카의 주교들이 문제가 있을 경우 황제의 법원에 상소하지 말 것과 신부와 부제는 로마에 상소할 것이 아니라 이웃 교구에 상소할 것과 아피아리우스 신부를 해임시킨 우르바누스는 잘못을 인정하지 않는 한 파문될 것이라고 경고하였다. 로마에서는 일부 성직자들이 조시모의 강경 정책에 반기를 들고 그를 라벤나 법정에 고발하자 조시모는 그들을 모두 파문하였다.
- Zósimo, papa n. º 41 de la Iglesia Católica entre 417 y 418. El pontificado de este papa fue breve, incidentado y marcado por dificultades y contratiempos. Fue elegido el 18 de marzo de 417. Hubo dos acontecimientos importantes durante su gobierno. El primero es que nombró a Patroclo como obispo metropolitano de Arlés en contra de la opinión de todos los obispos de la región. El segundo fue que Pelagio y Celestio, condenados por dos concilios por sus herejías, apelaron a Zósimo, quien los absolvió. Estos ya habían sido condenados por el papa anterior, Inocencio I. Parece ser que Zósimo se mostraba demasiado complaciente, quizás por ser muy impulsivo en sus decisiones. La inclusión de este papa en la lista de los santos se debe posiblemente a la pluma de Ado de Viena, que en una peregrinación a Roma, al detenerse en Rávena descubrió un antiguo martirologio Romano que utilizó para editar una nueva versión en 858, en la cual incluyó muchos nombres sin un mayor estudio o reflexión. Murió Zósimo el 26 de diciembre de 418. Fue enterrado en la Basílica de Lorenzo en la ciudad de Roma.
- Zosimus was de 41ste paus van de Rooms-katholieke Kerk. Hij werd geboren in Griekenland, als zoon van een verder onbekende Abram. Dit doet vermoeden dat hij van oorsprong Jood was. Verder is niets over zijn leven tot zijn korte pontificaat bekend. Een belangrijke kwestie die tijdens zijn pontificaat begon was het herorganiseren van de kerkprovincie Gallië. Na het onrechtmatig afzetten van bisschop Hero van Arles, gevolgd door het aanstellen van Patroclus, door generaal Constantius, was hier een twist over de macht ontstaan. Door slimme politiek van Patroclus won deze de gunst van de paus, zodat snel besloten werd hem de rechtmatige bisschop van Arles te maken. Bovendien werd de bisschop van Arles de belangrijkste van de kerkprovincie gemaakt, wat door de bisschoppen van Vienne, Marseille en Narbonne als een aantasting van hun machtsbasis gezien werd. Nog tot het pontificaat van Leo I zou het duren voordat er definitief een einde aan de twist kwam. Ook kampte Zosimus met problemen met betrekking tot het pelagianisme van Caelestius en Pelagius. Deze leer was door Zosimus' voorganger Innocentius I verboden, maar Pelagius en Caelestius tekenden protest aan. In de San Clemente te Rome werd in 417 een bijeenkomst gehouden, waarop Caelestius op dezelfde gronden als in 411 te Carthago beschuldigd werd van ketterij. Hem werd gevraagd dit te ontkennen. Dit weigerde Caelestius echter, maar tegelijkertijd legde hij een geloofsbelijdenis af die door de aanwezigen goedgekeurd werd. Dientengevolge werd de uitspraak van de bisschoppen te Carthago voorbarig genoemd. Zosimus besloot dat eenieder die nog verdere aanklachten wilde uiten tegen Caelestius, dit binnen twee maanden moest doen. Feitelijk betekende dit vrijspraak. Pelagius kwam schriftelijk in het verweer tegen zijn veroordeling, ook met een geloofsbelijdenis en ook hij werd vrijgesproken. Al snel volgde een brief van aartsbisschop Aurelius van Carthago, waarin uitgelegd werd hoe Caelestius en Pelagius de paus misleid zouden hebben. Dit leidde uiteindelijk samen met de vervolging van pelagianen door keizer Honorius tot een uiteindelijke verwerping van het pelagianisme, ook door Zosimus zelf in zijn Epistola Tractoria, die grotendeels verloren is gegaan. Ook vaardigde Zosimus een decreet uit dat priesters verbood een taveerne binnen te gaan. Verder zijn er uitgebreide correspondenties met de kerkprovincies bewaard gebleven. Na zijn dood werd Zosimus begraven in de San Lorenzo in Agro Verano, een grafkerk. Zosimus wordt als heilige vereerd. Zijn gedenkdag is 26 december.
- Sant Zòsim I, fou Papa, amb un pontificat breu, accidentat i marcat per dificultats i contratemps. És venerat com a sant per diverses confessions cristianes. Va ser escollit el 18 de març de 417. Va nomenar Pàtrocle com bisbe metropolità d'Arlés en contra de l'opinió de tots els bisbes de la regió. Pelagi condemnat per les seves heretgies pel papa Innocenci I, va apel·lar a Zòsim I, que el va absoldre, La inclusió d'aquest papa de caràcter tan indecís en la llista dels sants, es deu possiblement a la ploma de Sant Ado de Viena, que en una peregrinació a Roma, a l'aturar-se a Ravenna va descobrir un antic Martirologi Romà, que va utilitzar per a editar una nova versió el 858 en la qual va incloure molts noms sense un major estudi o reflexió. Zòsim I va morir el 26 de desembre de 418. Va ser enterrat en la Basílica de Sant Llorenç a Roma.
- Denne artikkelen omhandler pave Zosimus. For informasjon om historikeren ved samme navn, se Zosimus av Konstantinopel. St. ZosimusSt. ZosimusFødtUkjent datoMasuracaDød26. desember 418RomaDåpsnavnZosimus / ZosimasValgt18. mars 417Innsattmars 418Saligkåret-Helligkåretfør eller i 9. århundreFestdag26. desemberForgjengerInnocent IEtterfølgerBonifatius ITitle=Zosimus;ns=0/Main/;language:wiki=no,locale=no på CommonsSe også liste over paver Zosimus (muligens opprinnelig stavet Zosimas) var pave fra mars 417 til sin død. Han var ifølge Liber Pontificalis en greker fra Maruraca. Hans far het Abraham, og det er spekulert på om familien kan ha vært jødisk. Under Innocent I var han prest, og ble anbefalt til paven av Johannes Krysostomos. Innocent døde 12. mars 417, og bare seks dager senere ble Zosimus valgt. Hans tid som pave ble preget av flere feilgrep som svekket Romas stilling i kirken. Man mener at årsaken til hans feil var dels manglende kunnskaper om forholdene i vest, og dels personlige svakheter som impulsivitet og liten menneskekunnskap. Den 22. mars 417 utnevnte han Patroclus av Arles til metropolitt av Vienne. Patroclus var i Roma, og det er mulig at han hadde manipulert valget, slik at han fikk en pave han til en viss grad kunne kontrollere. Den autoritet han fikk medførte at han ble primas i Gallia, og pavelig vikar. En slik posisjon som Patroclus fikk hadde aldri vært gitt til noen tidligere, og blant annet Proculus av Marseille gjorde motstand mot ordningen. Zosimus, antagelig under direkte innflytelse fra Patroclus, avsatte den 5. mars 418 Proculus. Problemet i Gallia fortsatte helt til etterfølgeren Bonifatius I gjorde om vedtakene. Det ser ut til at Zosimus hadde planer om å opprette flere lignende metopolitterkebispedømmer andre steder i vesten, blant annet i Dalmatia. Zosimus gjorde også flere feilgrep i forbindelse med pelagianismen. Innocent I hadde i 417 fordømt både Pelagius og hans disippel Caelestinus. Sistnevnte reiste til Roma etter Innocents død for å appellere avgjørelsene fra de afrikanske konsilene direkte til paven. Han var advokat og en meget god taler, og under møtet med paven erklærte han at han trodde på hva som helst som pave trodde på. Pelagius sendte også en trosbekjennelse til Zosimus, og begge erklærte seg villige til å rette seg etter pavens dom. Paven rehabiliterte begge, og skrev til de afrikanske biskopene at de hadde felt en feilaktig dom over dem. I november 417 svarte de afrikanske biskopene at dommen fra Innocent I måtte bli stående. Augustin av Hippo reagerte meget kraftig på Zosimus' handling. På en synode 1. mai 418 ble det formulert en erklæring i ni punkter om arvesynden, som var det viktigste stridsspørsmålet med pelagianerne, og paven så seg nødt til å innkalle Caelestinus igjen. Denne gang kom ikke Caelestinus, og paven måtte omgjøre sitt vedtak. Senere støtte Zosimus igjen sammen med kirken i Nord-Afrika. En misfornøyd prest, Apiarius, hadde blitt ekskommunisert av Urbanus av Sicca på grunn av sin skandaløse livsførsel, og appellerte til paven. Paven frikjente ham uten å prøve saken. Dette vakte harme i seg selv, men i tillegg var spørsmålet om retten til å klage direkte til paven ikke avklart i nord-afrikanske kirkerett, og det ble ansett som et overtramp å prøve saken uten å forsøke å avklare spørsmålet om jurisdiksjon først. Paven rettferdiggjorde dette ved å henvise til to beslutninger han trodde var fra første konsil i Nikea, men som egentlig var fra konsilet i Sardica, som var et lokalt konsil uten rettskraft i Nord-Afrika. Blant andre avgjørelser Zosimus tok var bestemmelsen om at sønner født utenfor ekteskap ikke kunne bli prester. Dette er en regel som ble stående helt fram til moderne tid, men det ble etterhvert betraktelig lettere å få dispensasjon fra den. Han bestemte også at klerikere ikke skulle drikke i tavernaer. Hans upopulære avgjørelser førte til at det oppsto en opprørsk gruppe ved det keiserlige hoff i Ravenna. Zosimus var i ferd med å ekskommunisere de som hørte til denne gruppen da han ble syk. Etter et langt sykeleie døde han 26. desember 418, og ble gravlagt på kirkegården San Lorenzo ved veien til Tivoli. Til tross for problemene under hans pontifikat blir han regnet som helgen, men det er først i det 9. århundre at hans navn dukker opp i en helgenkalender.
- Zosimus war von 417 bis zu seinem Tod Papst. Nach den Angaben des Liber Pontificalis ist er vermutlich in Griechenland geboren und gehörte somit auch nicht dem römischen Klerus an. Der griechische Name Zosimos bedeutet: der Lebendigste. Sein katholischer Gedenktag ist sein Todestag, der 26. Dezember. Um seine eigene Autorität auszubauen und die Vormachtstellung des bischöflichen Stuhls Roms zu stärken, unterstützte er Bischof Patroclus von Arles in dessen Bestreben, den Anspruch auf das päpstliche Vikariat in Gallien durchzusetzen. Zu heftigen Reaktionen seitens der nordafrikanischen Kirche kam es, als er die Verurteilung des Caelestius und Pelagius durch seinen Vorgänger Papst Innozenz I. zurücknahm. Den Protesten folgend, widerrief er seinen Entschluss und verurteilte Caelestius und Pelagius im März 418 erneut.
- Zozym (Zosim, Zosimos) – święty Kościoła katolickiego, papież w okresie od 18 marca 417 do 26 grudnia 418. Z pochodzenia był Grekiem. W swej posłudze jako papież pragnął zreorganizować hierarchię w Galii. Odegrał też ważną rolę w kontrowersji pelagiańskiej, wobec której jego stanowisko ulegało zmianom. Po potępieniu tez Pelagiusza i Celestiusza przez afrykański synod w Kartaginie w 411 r. , jesienią 417 r. przywrócił ich ponownie do komunii z Kościołem. Motywy są poddawane dyskusji, prawdopodobnie pragnął uniknąć rygoryzmu biskupów afrykańskich odnośnie do nauczania o grzechu pierworodnym bądź to ze względów teologicznych, bądź bardziej osobistych. Na skutek żywej i jednomyślnej interwencji episkopatu afrykańskiego, który na XVI synodzie w 418 r. w 9 kanonach ponowił anatemy z 411 r. , promulgował ostatecznie, w liście zwanym Tractoria, otwarte potępienie Pelagiusza i Celestiusza. Tekst listu zachował się jedynie we fragmentach, mimo iż krążył jako encyklika (list okrężny) na całym Wschodzie chrześcijańskim, otrzymali go wszyscy patriarchowie: w Egipcie, Konstantynopolu, Tesalonikach i w Jerozolimie. Tractoria cytowana jest m. in. w liście 190 św. Augustyna. W reakcji szereg biskupów Italii, m. in. Julian z Eklanum, rozpoczęło schizmę, która skończyła się ich wydaleniem z kraju. Przeciw listowi Tractoria protestował synod w Akwilei (PL 48, 509-526). Jest pochowany w Rzymie, w kościele św. Wawrzyńca. Wspomina się go 26 grudnia. Przypisy
|
| rdfs:comment
|
- 교황 조시모는 제41대 로마 교황이다. 《교황의 책》은 조시모에 대해 “그리스인이며, 아버지는 아브라함이다. ”라고 기록하고 있다. 아버지의 이름으로 보아 유대인일 가능성도 있다. 조시모는 요한네스 크리소스토무스에 의해 교황 인노첸시오 1세의 관심을 받았다. 조시모의 첫 번째 활동은 갈리아 지방의 교회에 교황권을 행사하는 것이었다. 아를 교구는 성 베드로의 제자였던 성 트로피무스에 의해 세워진 것을 근거로 하여 권위를 행사할 수 있었다. 그 교구의 어느 성직자도 수도 교구인 아를의 주교의 친서가 없이는 교황을 만날 수 없었다. 아를의 주교는 비엔나과 나르본 지역의 모든 주교들을 성성하며 교황에게 직접적으로 속하지 않는 모든 것을 결정할 수 있는 권한을 가지고 있었다. 이러한 조치는 갈리아 교회에서 자연적으로 반발을 불러일으켰다. 니르본의 힐라리오 주교는 교황 조시모에게 반대하여 파문을 당하였다. 마르세유의 프로쿨루스와 빈의 심플리치우스 주교는 로마에 소환되었으나 순종을 거부하였다.
- Pyhä Zosimus oli paavina 18. maaliskuuta 417 – 26. joulukuuta 418. Syntyjään hän oli kreikkalainen. Hän sekaantui Gallian kirkon kiistoihin ja asettui Arlesin puolelle tekemättä kuitenkaan selvää ratkaisua kummankaan vallantavoittelijan puolesta. Hänen kiivas ja ailahtelevainen luonteensa aiheutti hajaannusta muuallakin kirkkokunnassa Rooman papistoa myöten.
- Zosime est le 41 pape de 417 à 418. C'est un saint de l'Église catholique romaine fêté le 26 décembre.
- Zosimus was de 41ste paus van de Rooms-katholieke Kerk. Hij werd geboren in Griekenland, als zoon van een verder onbekende Abram. Dit doet vermoeden dat hij van oorsprong Jood was. Verder is niets over zijn leven tot zijn korte pontificaat bekend. Een belangrijke kwestie die tijdens zijn pontificaat begon was het herorganiseren van de kerkprovincie Gallië.
- Sant Zòsim I, fou Papa, amb un pontificat breu, accidentat i marcat per dificultats i contratemps. És venerat com a sant per diverses confessions cristianes. Va ser escollit el 18 de març de 417. Va nomenar Pàtrocle com bisbe metropolità d'Arlés en contra de l'opinió de tots els bisbes de la regió.
- Pope Saint Zosimus was Pope from 18 March 417 to 26 December 418 (or 27 December). He succeeded Innocent I and was followed by Boniface I. Zosimus took a decided part in the protracted dispute in Gaul as to the jurisdiction of the See of Arles over that of Vienne, giving energetic decisions in favour of the former, but without settling the controversy.
- Svatý Zosimus byl papež katolické církve od 18. března 417 do 26. prosince 418. Podle Liber Pontificalis byl Zosimus Řek, syn Abrama. Podle některých by to mohlo naznačovat židovský původ. Traduje se, že byl žákem sv. Basilia. Vydal řadu formálních nařízení. Schválil, aby paškál mohl být svěcen v každém chrámu nejen v chrámu katedrálním. Dbal na morálku kněží a vydal nařízení, aby kněží nenavštěvovali bez závažného důvodu hostince. Jeho památka se připomíná 26. prosince.
- Denne artikkelen omhandler pave Zosimus. For informasjon om historikeren ved samme navn, se Zosimus av Konstantinopel. St. ZosimusSt. ZosimusFødtUkjent datoMasuracaDød26. desember 418RomaDåpsnavnZosimus / ZosimasValgt18. mars 417Innsattmars 418Saligkåret-Helligkåretfør eller i 9. århundreFestdag26.
- Zosimus war von 417 bis zu seinem Tod Papst. Nach den Angaben des Liber Pontificalis ist er vermutlich in Griechenland geboren und gehörte somit auch nicht dem römischen Klerus an. Der griechische Name Zosimos bedeutet: der Lebendigste. Sein katholischer Gedenktag ist sein Todestag, der 26. Dezember.
- Zozym (Zosim, Zosimos) – święty Kościoła katolickiego, papież w okresie od 18 marca 417 do 26 grudnia 418. Z pochodzenia był Grekiem. W swej posłudze jako papież pragnął zreorganizować hierarchię w Galii. Odegrał też ważną rolę w kontrowersji pelagiańskiej, wobec której jego stanowisko ulegało zmianom. Po potępieniu tez Pelagiusza i Celestiusza przez afrykański synod w Kartaginie w 411 r. , jesienią 417 r. przywrócił ich ponownie do komunii z Kościołem.
- Szent Zoszimosz, volt a 41. pápa. 417. március 17-én választották meg a keresztény egyház élére. Hivatalát egészen haláláig viselte, azonban ez egy bő éven belül bekövetkezett. Ugyan rövid ideig tartott pontifikátusa, mégis sok maradandó ügyet hagyott maga után az utókorra. Makacs és önfejű egyházfő volt, aki úgy felkavarta a kényes vitákat, hogy azok még sokáig tovagyűrűztek halála után.
- O Papa Zósimo (em latim, Zosimus) tinha origem grega. Seu pontificado inicia em 18 de Março de 417 e termina dia 26 de Dezembro de 418. Segundo o Liber Pontificalis, Zósimo foi um grego e o nome de seu pai era Abrão. Especula-se que sua família era de origem judaica, mas isso não pode-se afirmar. Nada mais se sabe sobre sua vida, antes da nomeação a Papa.
- ゾシムス（Zosimus, ? - 418年）は、第41代ローマ教皇（在位：417年 - 418年）。カトリック教会で聖人とされる。
- Зосима — папа римский с 18 марта 417 по 26 декабря 418. Святой Католической церкви. Грек из Каппадокии, с живым интересом участвовал в пелагианских спорах и принял несколько мер для улучшения нравов духовенства. Ему приписывают запрещение принимать в клир лиц несвободного состояния (то есть связанных какими либо социальными обязанностями в миру, например, имеющих на воспитании несовершеннолетних детей).
- Zósimo, papa n. º 41 de la Iglesia Católica entre 417 y 418. El pontificado de este papa fue breve, incidentado y marcado por dificultades y contratiempos. Fue elegido el 18 de marzo de 417. Hubo dos acontecimientos importantes durante su gobierno. El primero es que nombró a Patroclo como obispo metropolitano de Arlés en contra de la opinión de todos los obispos de la región.
- Denna artikel handlar om påven Zosimus. För andra med namnet, se Zosimos Zosimus Zosimus Påve 417–418NamnZosimusFöddokäntDöd26 december 418FöreträdareInnocentius IEfterträdareBonifatius IPåve i 1 år, 9 månader och 8 dagar Zosimus, född i Grekland, död 26 december 418, var påve från den 18 mars 417 till sin död, 26 december 418. Helgon i katolska kyrkan, med festdag 26 december.
- Святи́й Зосима, сорок перший папа Римський. За походженням був греком, ім'я його батька Авраам. Зосима заборонив священикам відвідувати таверни.
- Zosimas là giáo hoàng kế nhiệm giáo hoàng Innocent và là vị giáo hoàng thứ 41. Ông được suy tôn là thánh của nhà thờ Công giáo. Theo niên giám tòa thánh năm 1861 thì ông được bầu làm giáo hoàng vào năm 417 và ở ngôi trong 1 năm, 9 tháng và 9 ngày. Niên giám tòa thánh năm 2003 xác định triều đại của ông bắt đầu từ ngày 18 tháng 3 năm 417 cho tới ngày 26 tháng 12 năm 418.
- 有关历史学家Zosimus，见Zosimus。 教宗佐西是自417年3月21日至418年12月26日在位的教宗。 (或12月27日)。
|
