| dbpprop:abstract
|
- Pope Saint Siricius, Bishop of Rome from December 384 (the date in December, 15 or 22 or 29, is uncertain) until his death on 26 November 399, was successor to Damasus I and was himself succeeded by Anastasius I. Siricius was elected Bishop of Rome unanimously, despite attempts by the Antipope Ursinus' to promote himself. He was an active Pope, involved in the administration of the Church, and the handling of various factions and viewpoints within it. He was the first pope to issue decretals, the first of which was the Directa Decretal sent to Himerius of Tarragona. He was the author of two decrees concerning clerical celibacy. When the Spanish bishop and ascetic Priscillian, accused by his fellow bishops of heresy, was executed by the emperor Magnus Maximus under the charge of magic, Siricus - along with Ambrose of Milan and Martin of Tours - protested against this verdict. His feast day is 26 November. Although the Website Religion Facts says that Pope Siricius was the first Bishop of Rome to style himself Pope, competing sources say that the title of Pope was from the early third century used for any bishop in the West. It seems that in the East it was used only for the Bishop of Alexandria, but the imperial chancery of Constantinople normally reserved it for the Bishop of Rome. From the sixth century it began to be confined in the West to the Bishop of Rome, a practice that was firmly in place by the eleventh century. Siricius, again, is one of the Popes presented in various sources as having been the first to bear the title Pontifex Maximus. Others that are said to have been the first to bear the title are Pope Callistus I, Pope Damasus I, Pope Leo I, Pope Gregory I. The Oxford Dictionary of the Christian Church says instead that it was in the fifteenth century (when the Renaissance stirred up new interest in ancient Rome) that "Pontifex Maximus" became a regular title of honour for Popes.
- Siricius war Papst in Rom vom Dezember 384, möglicherweise ab 17. Dezember, bis zu seinem Tod. Er wird als Heiliger verehrt. Sein Name bedeutet: aus der Stadt Siris stammend Er war Römer und bereits seit Liberius im Dienst der Kirche. Er war vor seiner Wahl einer der römischen Diakone; sein Gegenkandidat war der Presbyter Hieronymus, der ihn als einfältig darstellte. Er wurde einmütig gewählt und mit Blick auf den Gegenpapst Ursinus am 25. Februar 385 von Kaiser Valentinian II. bestätigt. Siricius betonte erfolgreich die Vorrangstellung des Patriarchen von Rom vor den übrigen Patriarchen. Während seine Vorgänger ihre Schreiben meist im Stil väterlicher Ermahnung und Erbauung verfassten, schrieb Siricius im amtlichen Kanzleistil im Befehlston und ohne juristische Begründung. Im Selbstbewusstsein, die Sorge für alle Kirchen übertragen bekommen zu haben, erließ er als Erster päpstliche Dekrete zu Liturgie und Disziplin, die er im Rang von Synodenbeschlüssen sah. In seinem Schreiben an Himerius von Tarragona beantwortet er 14 noch an Damasus gerichtete Fragen, darunter findet sich eine Handlungsanweisung, in der die Wiedertaufe der bekehrten Arianer verboten wird, die Aufnahme in die Katholische Kirche findet durch die Handauflegung statt. Es wird nochmals die Zölibatsvorschrift eingeschärft und das Weihealter festgelegt. Die Tauftermine werden auf Ostern und Pfingsten beschränkt, die Bußdisziplin wird gemildert. Auf einer römischen Synode im Jahr 396 wurde unter anderem festgelegt, künftig seien Bischöfe nur noch von mehreren Bischöfen und mit Zustimmung von Rom zu weihen. Die Beschlüsse wurden auch an die Kirche Afrikas und vermutlich anderen Kirchen zur Beachtung gesandt. Siricus missbilligte wie Ambrosius von Mailand scharf die Hinrichtung Priscillians. Bonosus und Jovinianus wurden verurteilt. Siricius war der erste Bischof von Rom, der den Titel „Papst“ als Eigenbezeichnung führte. 390 weihte Siricius den Neubau von Sankt Paul vor den Mauern. Sein Gedenktag ist der 26. November.
- Sirici I (Siricius) va néixer a Roma. Escollit Papa el 15 de desembre de 384 va morir el 26 de novembre de 399. Va ser el primer bisbe de Roma, després de Sant Pere, en adoptar el títol de Papa (Pontifex Maximus), i a partir d'aleshores el títol va anar associat al bisbat romà. Va donar suport al celibat de sacerdots i diaques. Va deixar sis epístoles: I. Ad Himerium Tarraconensem Episcopum (385) II. Ad Anysium Thessalonicensen Episcopum (vers 385) III. Ad Episcopos Africae (6 de gener del 386) IV. Ad diversos Episcopos (vers 386) V. Ad diversos Episcopos contra Jovinianum VI. Ad Anysium Thessalonicensem Episcopum et alios Illyrici Episcopos de Bonoso (391 o començament del 392) Altres epistoles perdudes són: Ad Maximum Imperatorem (385) De Ithacianorum Causa (386) Ad Theodosium Imperatorem (398)
- Svatý Siricius byl papežem katolické církve od 11. prosince 384 do 26. listopadu 399. Byl prvním římským biskupem, který oficiálně začal používat titul papež. Na počátku jeho pontifikátu v Římě působil jako vzdoropapež Ursinus.
- Siricio, 38º papa de la Iglesia Católica entre 384 y su muerte, en 399. Al morir el papa Dámaso I, el más fuerte candidato para sustituirle era Jerónimo, pero debido a su fuerte carácter y comentarios hirientes no tuvo la aceptación necesaria. Fue elegido Siricio, quien comenzó su pontificado en 384. Disgustado por esta elección, Jerónimo abandonó Roma y se marchó a Oriente. Siricio es el primer papa en utilizar su autoridad en sus decretos utilizando palabras como: "Mandamos", "Decretamos", "Por nuestra autoridad... " en el estilo retórico típico del emperador. Siricio fue también el primero en usar el título de Papa. Consagró la primera basílica de San Pablo Extramuros. Su nombre aún puede verse en una de las columnas de esta basílica que no fue dañada durante el incendio de 1823 que casi la destruyó totalmente. Decretó el celibato para los clérigos. Murió el 26 de noviembre de 399 y está enterrado en las catacumbas de Priscila. Su nombre no fue incluido en la lista de los santos hasta el siglo XVIII, por el papa Benedicto XIV.
- Pyhä Siricius oli paavina 15. joulukuuta 384 – 26. marraskuuta 399. Hänet valittiin yksimielisesti, vaikka vastapaavi Ursicinus pyrki nousemaan varsinaiseksi paaviksi. Siricius oli aktiivinen paavi joka järjesteli kirkon hallintoa, lähetti paimenkirjeitä koskien muun muassa katolisen kirkon selibaattivaatimuksia, ja otti kantaa erilaisiin harhaoppeihin. Kun espanjalainen piispa Priscillian teloitettiin syytettynä harhaopista ja noituudesta, Siricius puolusti häntä. Siricius oli ensimmäinen Rooman piispa, joka käytti itse arvonimeä paavi.
- Sirice, pape de décembre 384 à sa mort le 26 novembre 399. Selon la tradition, Sirice naît à Rome et a pour père un dénommé Tiburce. Selon son épitaphe, il est lecteur, puis diacre, sous le pontificat de Libère. Une lettre de l'empereur Valentinien II au préfet de Rome indique que Sirice est élu pape à l'unanimité à la mort du pape Damase. Il est consacré évêque peu après, probablement le 17 décembre.
- Szent Siricius volt a 38. keresztény vezető a világ történelmében. 384. december 11-én választották meg és egészen haláláig, 399. november 26-áig viselte hivatalát. A korai kereszténység egyik legaktívabb pontifikátusát tulajdonítják Siriciusnak. Szinte minden területen megújította a pápai hatalmat. Körülbelül 334-ben született Rómában keresztény családban. A papi hivatást választotta, és elhivatottsága miatt Liberius pápa hamarosan diakónussá szentelte. Töretlen hitbuzgósággal tanult, és pár év múlva a klérus egyik legbefolyásosabb tagja lett. Nem is lett igazán nagy meglepetés, amikor a római zsinat őt választotta meg vezetőnek, annak ellenére, hogy a nem is rég véres csatákat szító Ursinus ellenpápa is indult a legfőbb egyházi hivatalért. A világon először ő nevezte magát pápának. Irataiban jelent meg ez a szó, és azóta használatos a római püspöki tisztség szinonímájaként. Ezzel a szóval azt is kifejezte, hogy ő az egész keresztény egyház feje. Dogmatikai kérdésekben igen szigorú vonalat képviselt. Jelentős munkássága több évszázados hagyományokat, szabályokat teremtett. Leveleiben első helyen említette az egyházfegyelem meglétét. Döntéseivel megreformálta a keresztséget, a szenteléseket, a böjtöt és a gyónást is. 386-ban egy zsinatot hívott össze, amelynek legfőbb eredményeként bevezették a papi nőtlenséget, azaz a cölibátus intézményét. Ezt a szabályt a katolikus papság mind a mai napig megtartotta. Akkoriban még voltak nős papok, nekik tartózkodniuk kellett a házas élettől. Siricius fantasztikus politikai érzékkel terelte egységes mederbe egyházát úgy, hogy az elismerje legfőbb hatalmát. Szent Ambrus segítségével sikerült megegyezni a priszcilliánusokkal, és a már évek óta húzódó Meletiosz-féle egyházszakadást is sikerült kivédenie. A kultúrában, művészetben is nagy hatása volt Siriciusnak. A pápa támogatta Szűz Mária, az angyalok és a vértanúk tiszteletét mind a vallási mind a művészi életben. Pontifikátusa alatt több templom is épült, és sokat átalakítottak. Ebben az időben virágzott fel a keresztény himnuszköltészet is. A századforduló előtt kevéssel, 399. november 26-án halt meg Rómában. A keménykezű pápa tiszteletére a november 26-ai napot neki adták.
- シリキウス（Siricius, ? - 399年11月26日）は、第38代ローマ教皇（在位：384年12月11日 - 399年11月26日）。 382年に古代ローマの最高神祇官に、司祭として初めて任じられた（後にローマ皇帝グラティアヌスによって職を解かれた）。384年には、対立教皇ウルシヌスとの選挙に勝って満場一致でローマ教皇に選出された。「教皇」という称号を名乗った初めての人物であり、教皇教令を発した初めての教皇でもあった。最初の教皇教令はヒスパニアのタラゴナの司祭に対するものだった。さらに聖職者の非婚に関する2つの教令を出した。 異端の同僚司祭に迫害されたヒスパニアの禁欲的なプリスキリアヌス派の司祭が西ローマ帝国の皇帝マグヌス・マクシムスによって魔術を行った罪で処刑された時、シリキウスはミラノの司教アンブロジウスとトゥールのマルティヌスを伴って、この判決に異議を唱えた。 シリキウスの祝日は11月26日である。
- Siricius was de 38ste paus van de Rooms-Katholieke Kerk en zou na zijn dood worden heilig verklaard.
- Siricius, var pave fra 17. november 384 til sin død 26. november 399. Ifølge Liber Pontificalis var han sønn av en Tiburtius fra Roma. Som ung gutt gikk han i kirkens tjeneste, først som lektor og deretter som diakon. Etter pave Damasus Is død i 384 stilte motpave Ursinus opp som kandidat, men Siricius ble enstemmig valgt. Dette ble stadfestet av keiser Valentinian II den 25. februar 385. Det var tydelig at keiseren var fornøyd med valget. Han stilte midler til rådighet for restaurering av kirken Sankt Paul utenfor murene i Roma. Siricius konsekrerte den nye kirken i 390; det står nå en moderne søyle utenfor nordre søylehall til minne om dette. Hieronymus, som selv var en mulig etterfølger etter Damasus I, ble forvist fra Roma under Siricius. Han beskrev paven som enfoldig, troskyldig og lettlurt, og mente at Siricius lot seg bruke av andre. Paulinus av Nola omtalte paven som hovmodig og utilnærmelig. Like fullt ser det ut til at Siricius var en kraftfull pave, som var svært oppmerksom på Romas status innen kirken og sin rolle som Peters etterfølger. Han var den første som forbeholdt tittelen pave for biskopen av Roma. Han kunne dog ikke unngå å bli overskygget av biskop Ambrosius av Milano. Hans dekretaler – direktiver i disiplinære spørsmål – er de eldste som er bevart. Mens referanser til tidligere dekretaler antyder at de var i en broderlig tone, er Siricius' dekretalier i en autoritativ kansellistil som minner om keiserlige edikter. De fikk automatisk status som lover. Siricius bekreftet at arianere som ble gjenopptatt i den katolske kirke ikke skulle døpes på nytt. Han slo også fast at man bare unntaksvis skulle døpe på andre tidspunkter enn påske og pinse, noe som var en gammel skikk. Han utstedte også blant regler for sølibat, aldersgrense for kandidater til ordinasjon og for botsdisiplinen. Det var under Siricius' pontifikat at keiser Theodosius I forbør alle hedenske ofringer. Selv om kristendommen allerede tidligere hadde blitt statens religion, ble den nå den eneste tillatte. Siricius døde i Roma 26. november 399. Han ble gravlagt i basilikaen San Silvestro nær Priscilla-katakomben. han ble æret som helgen kort tid etter sin død, men var ikke med i de offisielle helgelister. Dette skyldtes kritikken fra Hieronymus og Paulinus. Først i 1748 tilføyde pave Benedikt XIV ham til listene, etter å ha skrevet en avhandling om ham.
- Syrycjusz – święty Kościoła katolickiego, jako pierwszy używał tytułu papież. Był rzymianinem, synem mieszczanina Tyburcjusza. Syrycjusz za pontyfikatu Liberiusza był lektorem, a potem diakonem. Został wybrany jednomyślnie i zatwierdzony przez cesarza Walentyniana II na papieża. Syrycjusz został wybrany mimo kontrkandydatur Hieronima i powtórnie ubiegającego się o tę godność antypapieża Ursyna. Syrycjusz pisał listy wzorowane na rozporządzeniach cesarskich, pisane w formie dekretów. Listy papieskie zawierały polecenia i zakazy bez ich uzasadnienia. Papież Syrycjusz nakazywał dokonanie konsekracji biskupa w obecności większej liczby biskupów, a nie tylko jednego konsekratora. Syrycjusz stworzył zalążek wikariatu papieskiego w Salonikach. Pontyfikat Syrycjusza zakłóciła herezja pryscylianów, odrzucająca dziewictwo Najświętszej Maryi Panny. W 390 roku papież poświęcił w Rzymie bazylikę św. Pawła za Murami. Za pontyfikatu Syrycjusza zmarł św. Marcin z Tours w 397 roku. Syrycjusz odnowił dekret zakazujący księżom i diakonom zawierania małżeństw i zaczął egzekwować przepisy zabraniające kobietom mieszkania na plebaniach. Podczas synodu odbywającego się na przełomie lat 392 i 393 ekskomunikował mediolańskiego mnicha Jowianina, który krytykował post i celibat oraz twierdził, że Maryja straciła dziewictwo rodząc Jezusa. Za podobny pogląd został wyklęty biskup Niszu, którego zdaniem Maryja po urodzeniu Jezusa miała dzieci z Józefem. Syrycjusz był zdeklarowanym przeciwnikiem seksu – między innymi zalecał księżym małżeństwom wyrzeczenie się wspólnego łoża. Jego zdaniem: "kto nie wyrzeka się rozkoszy ciała, nie jest godzien służyć Bogu". Jeśli ktoś zgrzeszył z niewiedzy, może mu to być darowane, lecz nigdy nie otrzyma wyższego stanowiska, gdyż seks skaził go nieodwracalnie. Kiedy przeciwko surowym nakazom Syrycjusza wystąpił święty Hieronim, papież doprowadził do wygnania go z Rzymu. Popularyzowany przez Syrycjusza surowy, ascetyczny styl życia doprowadził nawet do śmierci jednej z rzymskich matron. Syrycjusz zmarł w Rzymie i został pochowany w bazylice S. Silvestro w pobliżu cmentarza św. Priscilli. Kościół czci Syrycjusza jako świętego w liturgii 26 listopada.
- Sirício foi um papa eleito em dezembro (o da eleição, 15 ou 22 ou 29 é incerto) de 384. Morreu em 26 de novembro de 399. Apoiou o celibato para os sacerdotes e diáconos. Foi nessa época que São Jerônimo partiu para Jerusalém, a fim de traduzir a Bíblia para o latim. Continuou a política de afirmação da autoridade de Roma sobre a cristandade ocidental. Combateu o maniqueísmo e outras heresias. Procurou o diálogo em vez do confronto. Conquistou com sua humildade e mansidão, várias conversões.
- Papa Siriciu. Tatăl său se numea Tiburtius.
- Файл:Siricius. jpg Сириций — папа римский с 15 ноября 384 по 26 ноября 399. Современник Амвросия Медиоланского и Мартина Турского. Известен тем, что отлучил от церкви свободомыслящего монаха Иовиниана. Католическая церковь связывает его с появлением священных декреталий и введением целибата.
- Siricius, född i Rom, död 26 november 399, var påve från den 17 december 384 till sin död, 26 november 399. Helgon i katolska kyrkan, med festdag 26 november.
- Святи́й Сирі́цій, тридцять восьмий папа Римський, римлянин, син міщанина Тибурція. Вважається, що він першим прибрав титул папи Римського та видав декреталії. Його пам'ять відзначається 26 листопада.
- 教宗西里修自384年12月起（日期为15或22或19，尚未能确定）直到其在399年11月26日逝世，为教宗。
|
| rdfs:comment
|
- Pope Saint Siricius, Bishop of Rome from December 384 (the date in December, 15 or 22 or 29, is uncertain) until his death on 26 November 399, was successor to Damasus I and was himself succeeded by Anastasius I. Siricius was elected Bishop of Rome unanimously, despite attempts by the Antipope Ursinus' to promote himself. He was an active Pope, involved in the administration of the Church, and the handling of various factions and viewpoints within it.
- Siricius war Papst in Rom vom Dezember 384, möglicherweise ab 17. Dezember, bis zu seinem Tod. Er wird als Heiliger verehrt. Sein Name bedeutet: aus der Stadt Siris stammend Er war Römer und bereits seit Liberius im Dienst der Kirche. Er war vor seiner Wahl einer der römischen Diakone; sein Gegenkandidat war der Presbyter Hieronymus, der ihn als einfältig darstellte. Er wurde einmütig gewählt und mit Blick auf den Gegenpapst Ursinus am 25. Februar 385 von Kaiser Valentinian II.
- Sirici I (Siricius) va néixer a Roma. Escollit Papa el 15 de desembre de 384 va morir el 26 de novembre de 399. Va ser el primer bisbe de Roma, després de Sant Pere, en adoptar el títol de Papa (Pontifex Maximus), i a partir d'aleshores el títol va anar associat al bisbat romà. Va donar suport al celibat de sacerdots i diaques. Va deixar sis epístoles: I. Ad Himerium Tarraconensem Episcopum (385) II. Ad Anysium Thessalonicensen Episcopum (vers 385) III.
- Svatý Siricius byl papežem katolické církve od 11. prosince 384 do 26. listopadu 399. Byl prvním římským biskupem, který oficiálně začal používat titul papež. Na počátku jeho pontifikátu v Římě působil jako vzdoropapež Ursinus.
- Siricio, 38º papa de la Iglesia Católica entre 384 y su muerte, en 399. Al morir el papa Dámaso I, el más fuerte candidato para sustituirle era Jerónimo, pero debido a su fuerte carácter y comentarios hirientes no tuvo la aceptación necesaria. Fue elegido Siricio, quien comenzó su pontificado en 384. Disgustado por esta elección, Jerónimo abandonó Roma y se marchó a Oriente.
- Pyhä Siricius oli paavina 15. joulukuuta 384 – 26. marraskuuta 399. Hänet valittiin yksimielisesti, vaikka vastapaavi Ursicinus pyrki nousemaan varsinaiseksi paaviksi. Siricius oli aktiivinen paavi joka järjesteli kirkon hallintoa, lähetti paimenkirjeitä koskien muun muassa katolisen kirkon selibaattivaatimuksia, ja otti kantaa erilaisiin harhaoppeihin. Kun espanjalainen piispa Priscillian teloitettiin syytettynä harhaopista ja noituudesta, Siricius puolusti häntä.
- Sirice, pape de décembre 384 à sa mort le 26 novembre 399. Selon la tradition, Sirice naît à Rome et a pour père un dénommé Tiburce. Selon son épitaphe, il est lecteur, puis diacre, sous le pontificat de Libère. Une lettre de l'empereur Valentinien II au préfet de Rome indique que Sirice est élu pape à l'unanimité à la mort du pape Damase. Il est consacré évêque peu après, probablement le 17 décembre.
- Szent Siricius volt a 38. keresztény vezető a világ történelmében. 384. december 11-én választották meg és egészen haláláig, 399. november 26-áig viselte hivatalát. A korai kereszténység egyik legaktívabb pontifikátusát tulajdonítják Siriciusnak. Szinte minden területen megújította a pápai hatalmat. Körülbelül 334-ben született Rómában keresztény családban. A papi hivatást választotta, és elhivatottsága miatt Liberius pápa hamarosan diakónussá szentelte.
- Siricius was de 38ste paus van de Rooms-Katholieke Kerk en zou na zijn dood worden heilig verklaard.
- Siricius, var pave fra 17. november 384 til sin død 26. november 399. Ifølge Liber Pontificalis var han sønn av en Tiburtius fra Roma. Som ung gutt gikk han i kirkens tjeneste, først som lektor og deretter som diakon. Etter pave Damasus Is død i 384 stilte motpave Ursinus opp som kandidat, men Siricius ble enstemmig valgt. Dette ble stadfestet av keiser Valentinian II den 25. februar 385. Det var tydelig at keiseren var fornøyd med valget.
- Syrycjusz – święty Kościoła katolickiego, jako pierwszy używał tytułu papież. Był rzymianinem, synem mieszczanina Tyburcjusza. Syrycjusz za pontyfikatu Liberiusza był lektorem, a potem diakonem. Został wybrany jednomyślnie i zatwierdzony przez cesarza Walentyniana II na papieża. Syrycjusz został wybrany mimo kontrkandydatur Hieronima i powtórnie ubiegającego się o tę godność antypapieża Ursyna.
- Sirício foi um papa eleito em dezembro (o da eleição, 15 ou 22 ou 29 é incerto) de 384. Morreu em 26 de novembro de 399. Apoiou o celibato para os sacerdotes e diáconos. Foi nessa época que São Jerônimo partiu para Jerusalém, a fim de traduzir a Bíblia para o latim. Continuou a política de afirmação da autoridade de Roma sobre a cristandade ocidental. Combateu o maniqueísmo e outras heresias. Procurou o diálogo em vez do confronto.
- Papa Siriciu. Tatăl său se numea Tiburtius.
- Файл:Siricius. jpg Сириций — папа римский с 15 ноября 384 по 26 ноября 399. Современник Амвросия Медиоланского и Мартина Турского. Известен тем, что отлучил от церкви свободомыслящего монаха Иовиниана.
- Siricius, född i Rom, död 26 november 399, var påve från den 17 december 384 till sin död, 26 november 399. Helgon i katolska kyrkan, med festdag 26 november.
- Святи́й Сирі́цій, тридцять восьмий папа Римський, римлянин, син міщанина Тибурція. Вважається, що він першим прибрав титул папи Римського та видав декреталії. Його пам'ять відзначається 26 листопада.
- 教宗西里修自384年12月起（日期为15或22或19，尚未能确定）直到其在399年11月26日逝世，为教宗。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
