| dbpedia-owl:abstract
|
- Sirici I (Siricius) va néixer a Roma. Escollit Papa el 15 de desembre de 384 va morir el 26 de novembre de 399. Va ser el primer bisbe de Roma, després de Sant Pere, en adoptar el títol de Papa (Pontifex Maximus), i a partir d'aleshores el títol va anar associat al bisbat romà. Va donar suport al celibat de sacerdots i diaques. Va deixar sis epístoles: I. Ad Himerium Tarraconensem Episcopum (385) II. Ad Anysium Thessalonicensen Episcopum (vers 385) III. Ad Episcopos Africae (6 de gener del 386) IV. Ad diversos Episcopos (vers 386) V. Ad diversos Episcopos contra Jovinianum VI. Ad Anysium Thessalonicensem Episcopum et alios Illyrici Episcopos de Bonoso (391 o començament del 392) Altres epistoles perdudes són: Ad Maximum Imperatorem (385) De Ithacianorum Causa (386) Ad Theodosium Imperatorem (398)
- Svatý Siricius byl papežem katolické církve od 11. prosince 384 do 26. listopadu 399. Byl prvním římským biskupem, který oficiálně začal používat titul papež. Na počátku jeho pontifikátu v Římě působil jako vzdoropapež Ursinus. Siricius vysvětil roku 390 chrám sv. Pavla za hradbami, který rozšířil císař Valentinianus II. v pětilodní basiliku. Místo posledního odpočinku nalezl v katakombách sv. Priscilly.
- Siricius war Papst in Rom vom Dezember 384, möglicherweise ab 17. Dezember, bis zu seinem Tod. Er wird als Heiliger verehrt. Sein Name bedeutet: aus der Stadt Siris stammend Er war Römer und bereits seit Liberius im Dienst der Kirche. Er war vor seiner Wahl einer der römischen Diakone; sein Gegenkandidat war der Presbyter Hieronymus, der ihn als einfältig darstellte. Er wurde einmütig gewählt und mit Blick auf den Gegenpapst Ursinus am 25. Februar 385 von Kaiser Valentinian II. bestätigt. Siricius betonte erfolgreich die Vorrangstellung des Patriarchen von Rom vor den übrigen Patriarchen. Während seine Vorgänger ihre Schreiben meist im Stil väterlicher Ermahnung und Erbauung verfassten, schrieb Siricius im amtlichen Kanzleistil im Befehlston und ohne juristische Begründung. Im Selbstbewusstsein, die Sorge für alle Kirchen übertragen bekommen zu haben, erließ er als Erster päpstliche Dekrete zu Liturgie und Disziplin, die er im Rang von Synodenbeschlüssen sah. In seinem Schreiben an Himerius von Tarragona beantwortet er 14 noch an Damasus gerichtete Fragen, darunter findet sich eine Handlungsanweisung, in der die Wiedertaufe der bekehrten Arianer verboten wird, die Aufnahme in die Katholische Kirche findet durch die Handauflegung statt. Es wird nochmals die Zölibatsvorschrift eingeschärft und das Weihealter festgelegt. Die Tauftermine werden auf Ostern und Pfingsten beschränkt, die Bußdisziplin wird gemildert. Auf einer römischen Synode im Jahr 396 wurde unter anderem festgelegt, künftig seien Bischöfe nur noch von mehreren Bischöfen und mit Zustimmung von Rom zu weihen. Die Beschlüsse wurden auch an die Kirche Afrikas und vermutlich noch an andere Kirchen zur Beachtung gesandt. Siricus missbilligte wie Ambrosius von Mailand scharf die Hinrichtung des als Ketzer zum Tode verurteilten Theologen Priscillian. Bonosus und Jovinianus wurden verurteilt. Siricius war der erste Bischof von Rom, der den Titel „Papst“ als Eigenbezeichnung führte. 390 weihte Siricius den Neubau von Sankt Paul vor den Mauern. Sein Gedenktag ist der 26. November.
- Pope Saint Siricius, Bishop of Rome from December 384 (the date in December—15 or 22 or 29—is uncertain) until his death on 26 November 399, was successor to Damasus I and was himself succeeded by Anastasius I. Siricius was elected Bishop of Rome unanimously, despite attempts by the Antipope Ursinus to promote himself. Tradition suggests that Siricius left his wife and children in order to become Pope. The number of Siricius' children is unknown, however. He was an active Pope, involved in the administration of the Church and the handling of various factions and viewpoints within it. He was the first Pope to issue decretals, the first of which was the Directa Decretal sent to Himerius of Tarragona. He was the author of two decrees concerning clerical celibacy. The decree of 385 stated that priests should stop cohabiting with their wives. When the Spanish bishop and ascetic Priscillian, accused by his fellow bishops of heresy, was executed by the emperor Magnus Maximus under the charge of magic, Siricus—along with Ambrose of Milan and Martin of Tours—protested against this verdict. His feast day is 26 November. Although the website Religion Facts, without citing any source, says that Pope Siricius was the first Bishop of Rome to style himself Pope, weightier authorities say the title "Pope" was from the early 3rd century an honorific designation used for any bishop in the West. In the East it was used only for the Bishop of Alexandria. Pope Marcellinus (d. 304) is the first Bishop of Rome shown in sources to have had the title "Pope" used of him. From the 6th century, the imperial chancery of Constantinople normally reserved this designation for the Bishop of Rome. From the early 6th century, it began to be confined in the West to the Bishop of Rome, a practice that was firmly in place by the 11th century, when Pope Gregory VII declared it reserved for the Bishop of Rome. Siricius is also one of the Popes presented in various sources as having been the first to bear the title Pontifex Maximus. Others that are said to have been the first to bear the title are Pope Callistus I, Pope Damasus I, Pope Leo I, and Pope Gregory I. The Oxford Dictionary of the Christian Church indicates instead that it was in the fifteenth century (when the Renaissance stirred up new interest in ancient Rome) that "Pontifex Maximus" became a regular title of honour for Popes.
- Siricio, 38. º papa de la Iglesia Católica entre 384 y su muerte, en 399. Al morir el papa Dámaso I, el más fuerte candidato para sustituirle era Jerónimo, pero debido a su fuerte carácter y comentarios hirientes no tuvo la aceptación necesaria. Fue elegido Siricio, quien comenzó su pontificado en 384. Disgustado por esta elección, Jerónimo abandonó Roma y se marchó a Oriente. Siricio es el primer papa en utilizar su autoridad en sus decretos utilizando palabras como: "Mandamos", "Decretamos", "Por nuestra autoridad... " en el estilo retórico típico del emperador. Siricio fue también el primero en usar el título de Papa. Consagró la primera basílica de San Pablo Extramuros. Su nombre aún puede verse en una de las columnas de esta basílica que no fue dañada durante el incendio de 1823 que casi la destruyó totalmente. Decretó el celibato para los clérigos. Murió el 26 de noviembre de 399 y está enterrado en las catacumbas de Priscila. Su nombre no fue incluido en la lista de los santos hasta el siglo XVIII, por el papa Benedicto XIV.
- Pyhä Siricius oli paavina 15. joulukuuta 384 – 26. marraskuuta 399. Hänet valittiin yksimielisesti, vaikka vastapaavi Ursicinus pyrki nousemaan varsinaiseksi paaviksi. Siricius oli aktiivinen paavi joka järjesteli kirkon hallintoa, lähetti paimenkirjeitä koskien muun muassa katolisen kirkon selibaattivaatimuksia, ja otti kantaa erilaisiin harhaoppeihin. Kun espanjalainen piispa Priscillian teloitettiin syytettynä harhaopista ja noituudesta, Siricius puolusti häntä. Siricius oli ensimmäinen Rooman piispa, joka käytti itse arvonimeä paavi.
- Saint Sirice, est le 38e évêque de Rome, Élu en décembre 384, il est le premier qui porte effectivement le titre de pape.
- Szent Sziriciusz, volt a 38. keresztény vezető a világ történelmében. 384. december 11-én választották meg és egészen haláláig viselte hivatalát. A korai kereszténység egyik legaktívabb pontifikátusát tulajdonítják Siriciusnak. Szinte minden területen megújította a pápai hatalmat.
- シリキウス（Siricius, ? - 399年11月26日）は、第38代ローマ教皇（在位：384年12月11日 - 399年11月26日）。 382年に古代ローマの最高神祇官に、司祭として初めて任じられた（後にローマ皇帝グラティアヌスによって職を解かれた）。384年には、対立教皇ウルシヌスとの選挙に勝って満場一致でローマ教皇に選出された。「教皇」という称号を名乗った初めての人物であり、教皇教令を発した初めての教皇でもあった。最初の教皇教令はヒスパニアのタラゴナの司祭に対するものだった。さらに聖職者の非婚に関する2つの教令を出した。 異端の同僚司祭に迫害されたヒスパニアの禁欲的なプリスキリアヌス派の司祭が西ローマ帝国の皇帝マグヌス・マクシムスによって魔術を行った罪で処刑された時、シリキウスはミラノの司教アンブロジウスとトゥールのマルティヌスを伴って、この判決に異議を唱えた。 シリキウスの祝日は11月26日である。
- 교황 시리치오는 제38대 로마 교황이다. 로마 태생이며 교황 리베리오에 의해 부제로 서품되었다가 교황 다마소 1세가 선종하자 교황으로 선출되었다. 시리치오는 교회의 최고 목자로서 힘 있게 활동하였고 처음으로 교황권을 확실히 행사하였다. 타라고나의 히메리우스에게 보낸 서한과 아프리카의 주교들에 보낸 서한에서 그는 교황의 수위권을 공포하였다. 386년 테살로니키의 아니시우스에게 주교 서품과 교회의 규율에 대하여 서한을 보내었다. 아리아니즘과 노바시아니즘에 빠졌던 이들이 정통 교회로 돌아올 경우 세례를 다시 줄 것이 아니라 안수를 해 준 후에 받아주도록 하였다. 유아 세례는 위급한 경우를 제외하고는 부활절과 성령강림주일에 주도록 하고 성탄절 때에 거행되던 유아 세례는 폐지되었다. 주교 성성은 주교 한 사람이 할 것이 아니라 여러 주교들에 의하여 거행되어야 하며 다른 교회의 성직자나 다른 교회에서 면직된 사람을 서품하거나 받아들일 수 없다. 서품자들의 연령을 정하였고, 특히 성직자들의 절제 생활을 강조하였다. 신부와 부제는 영원히 절제를 지켜야 하고 무절제하게 사는 남녀 수도자들과 신자들에게 엄한 벌을 가해야 하며 엄한 참회 규정을 정하고 군복무자에게는 성직이 허용되지 않았다. 시리치오는 무엇보다도 교황으로서의 권위를 신장시켰다. 자신이 베드로의 후계자임을 확실히 깨닫고 있던 그는 그 권한을 실제로 행사하였다. '우리들(nos)'은 황제가 자기의 권위를 드러내기 위하여 자신을 가리킬 때 쓰는 말로서 복수이다. 시리치오는 '우리들'이라는 단어를 과감히 사용하였다. 주교들에게 보낸 답신에서는 제국의 상서국에서 하듯이 완전한 권위를 드러내는 문구로 "우리들은 명령하고 반포하며 답신하였노라"라고 표현하였다. 시리치오의 결정들은 교황좌의 법령이 되어 인정된 공의회의 결정들과 동일한 힘을 갖게 되었다. 이에 순종하지 않는 주교들은 기독교의 유대에서 분리되었다. 시리치오의 이런 권위 행사는 우선 이탈리아의 변두리 주교들에게 적용되었다. 주교 선출은 로마 교회가 알지 않고는 이루어질 수 없었다. 로마 교회회의의 결정을 점차적으로 확대시켜 밀라노와 갈리아, 히스파니아, 아프리카에도 로마 교회의 권위가 미치게 하였다. 시리치오는 테살로니키의 아니시우스를 일리리쿰의 교황 대리자로 임명하여 그 지역을 콘스탄티노폴리스 교회의 영향권에서 벗어나게 하였다. 암브로시오의 요청에 의해 시리치오는 안티오키아 교회의 분열을 해결하려고 노력하였다. 안티오키아의 세베루스는 카에사리아 교회회의가 플라비아누스를 인정한 것은 시리치오와 뜻을 같이하는 것이라고 증언하였다.
- Siricius was de 38ste paus van de Rooms-katholieke Kerk en zou na zijn dood worden heilig verklaard.
- Siricius, var pave fra 17. november 384 til sin død 26. november 399. Ifølge Liber Pontificalis var han sønn av en Tiburtius fra Roma. Som ung gutt gikk han i kirkens tjeneste, først som lektor og deretter som diakon. Etter pave Damasus Is død i 384 stilte motpave Ursinus opp som kandidat, men Siricius ble enstemmig valgt. Dette ble stadfestet av keiser Valentinian II den 25. februar 385. Det var tydelig at keiseren var fornøyd med valget. Han stilte midler til rådighet for restaurering av kirken Sankt Paul utenfor murene i Roma. Siricius konsekrerte den nye kirken i 390; det står nå en moderne søyle utenfor nordre søylehall til minne om dette. Hieronymus, som selv var en mulig etterfølger etter Damasus I, ble forvist fra Roma under Siricius. Han beskrev paven som enfoldig, troskyldig og lettlurt, og mente at Siricius lot seg bruke av andre. Paulinus av Nola omtalte paven som hovmodig og utilnærmelig. Like fullt ser det ut til at Siricius var en kraftfull pave, som var svært oppmerksom på Romas status innen kirken og sin rolle som Peters etterfølger. Han var den første som forbeholdt tittelen pave for biskopen av Roma. Han kunne dog ikke unngå å bli overskygget av biskop Ambrosius av Milano. Hans dekretaler – direktiver i disiplinære spørsmål – er de eldste som er bevart. Mens referanser til tidligere dekretaler antyder at de var i en broderlig tone, er Siricius' dekretalier i en autoritativ kansellistil som minner om keiserlige edikter. De fikk automatisk status som lover. Siricius bekreftet at arianere som ble gjenopptatt i den katolske kirke ikke skulle døpes på nytt. Han slo også fast at man bare unntaksvis skulle døpe på andre tidspunkter enn påske og pinse, noe som var en gammel skikk. Han utstedte også blant regler for sølibat, aldersgrense for kandidater til ordinasjon og for botsdisiplinen. Det var under Siricius' pontifikat at keiser Theodosius I forbør alle hedenske ofringer. Selv om kristendommen allerede tidligere hadde blitt statens religion, ble den nå den eneste tillatte. Siricius døde i Roma 26. november 399. Han ble gravlagt i basilikaen San Silvestro nær Priscilla-katakomben. han ble æret som helgen kort tid etter sin død, men var ikke med i de offisielle helgelister. Dette skyldtes kritikken fra Hieronymus og Paulinus. Først i 1748 tilføyde pave Benedikt XIV ham til listene, etter å ha skrevet en avhandling om ham.
- Syrycjusz – święty Kościoła katolickiego, papież w okresie od 15 grudnia 384 do 26 listopada 399. Był rzymianinem, synem mieszczanina Tyburcjusza. Jako pierwszy używał tytułu papież. Syrycjusz za pontyfikatu Liberiusza był lektorem, a potem diakonem. Został wybrany jednomyślnie i zatwierdzony przez cesarza Walentyniana II na papieża. Syrycjusz został wybrany mimo kontrkandydatur Hieronima i powtórnie ubiegającego się o tę godność antypapieża Ursyna. Syrycjusz pisał listy wzorowane na rozporządzeniach cesarskich, pisane w formie dekretów. Listy papieskie zawierały polecenia i zakazy bez ich uzasadnienia. Papież Syrycjusz nakazywał dokonanie konsekracji biskupa w obecności większej liczby biskupów, a nie tylko jednego konsekratora. Syrycjusz stworzył zalążek wikariatu papieskiego w Salonikach. Pontyfikat Syrycjusza zakłóciła herezja pryscylianów, odrzucająca dziewictwo Najświętszej Maryi Panny. W 390 roku papież poświęcił w Rzymie bazylikę św. Pawła za Murami. Za pontyfikatu Syrycjusza zmarł św. Marcin z Tours w 397 roku. Syrycjusz odnowił dekret zakazujący księżom i diakonom zawierania małżeństw i zaczął egzekwować przepisy zabraniające kobietom mieszkania na plebaniach. Podczas synodu odbywającego się na przełomie lat 392 i 393 ekskomunikował mediolańskiego mnicha Jowianina, który krytykował post i celibat oraz twierdził, że Maryja straciła dziewictwo rodząc Jezusa. Za podobny pogląd został wyklęty biskup Niszu, którego zdaniem Maryja po urodzeniu Jezusa miała dzieci z Józefem. Syrycjusz był zdeklarowanym przeciwnikiem seksu – między innymi zalecał księżym małżeństwom wyrzeczenie się wspólnego łoża. Jego zdaniem: "kto nie wyrzeka się rozkoszy ciała, nie jest godzien służyć Bogu". Jeśli ktoś zgrzeszył z niewiedzy, może mu to być darowane, lecz nigdy nie otrzyma wyższego stanowiska, gdyż seks skaził go nieodwracalnie. Kiedy przeciwko surowym nakazom Syrycjusza wystąpił święty Hieronim, papież doprowadził do wygnania go z Rzymu. Popularyzowany przez Syrycjusza surowy, ascetyczny styl życia doprowadził nawet do śmierci jednej z rzymskich matron. Syrycjusz zmarł w Rzymie i został pochowany w bazylice S. Silvestro w pobliżu cmentarza św. Priscilli. Został włączony do Martyrologium Rzymskiego dopiero w 1748 roku przez Benedykta XIV, który napisał rozprawę udowadniającą świętość Syrycjusza Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w dzienną pamiątkę śmierci.
- O Papa Sirício (em latim, Sicirius) foi o Bispo de Roma de Dezembro de 384 a 26 de Novembro de 399, foi sucessor do Papa Dâmaso I e sucedido por Anastácio I. Sirício foi eleito Bispo de Roma em unanimidade, apesar das tentativas de auto-promoção do Antipapa Ursino. Diz a tradição que Sirício deixou mulher e filhos para torna-se papa. O número de filhos é desconhecido. Foi um papa ativo, envolvido com a administração da Igreja. Foi o primeiro papa a escrever decretos e apoiou fortemente o celibato para os sacerdotes e diáconos. Combateu o maniqueísmo e outras heresias. Procurou o diálogo em vez do confronto. Conquistou com sua humildade e mansidão, várias conversões. Quando o Bispo espanhol e ascético Prisciliano, acusado por seus colegas de heresia, foi executado pelo imperador Magnus Maximus, sob a acusação de magia, Sirício, juntamente com Ambrósio de Milão e Martinho de Tours, protestou contra o veredito. Fontes relatam que Sirício foi o primeiro a se intitular Papa.
- Сириций — папа римский с 17 декабря 384 по 26 ноября 399. Современник Амвросия Медиоланского и Мартина Турского. Известен тем, что отлучил от церкви свободомыслящего монаха Иовиниана. Католическая церковь связывает его с появлением священных декреталий и введением целибата.
- Siricius, född i Rom, död 26 november 399, var påve från den 17 december 384 till sin död, 26 november 399. Helgon i katolska kyrkan, med festdag 26 november.
- Святи́й Сирі́цій, тридцять восьмий папа Римський, римлянин, син міщанина Тибурція. На риському синоді 396 року встановлено, що єпископи освячуються декількома єпископами і за згодою Рима. Вважається, що він першим прибрав титул папи Римського та видав декреталії. У 390 році освятив Базиліку Святого Павла за мурами Його пам'ять відзначається 26 листопада.
- Siricius (tiếng Việt là Siriciô) là người kế nhiệm giáo hoàng Damasus và là vị giáo hoàng thứ 38. Ông được suy tôn là một vị thánh của nhà thờ Công giáo. Theo niên giám tòa thánh năm 1861 thì ông lên ngôi năm 384 và ở ngôi trong 14 năm. Niên giám tòa thánh năm 2003 xác định triều đại của ông bắt đầu từ ngày 15,22 hoặc 29 tháng 12 năm 384 cho đến khi ông qua đời ngày 26 tháng 11 năm 399.
- 教宗西里修自384年12月起（日期为15或22或19，尚未能确定）直到其在399年11月26日逝世，为教宗。
- Pope Saint Siricius, Bishop of Rome from December 384 (the date in December—15 or 22 or 29—is uncertain) until his death on 26 November 399, was successor to Damasus I and was himself succeeded by Anastasius I. Siricius was elected Bishop of Rome unanimously, despite attempts by the Antipope Ursinus to promote himself. He was an active Pope, involved in the administration of the Church and the handling of various factions and viewpoints within it. He was the first Pope to issue decretals, the first of which was the Directa Decretal sent to Himerius of Tarragona. He was the author of two decrees concerning clerical celibacy. The decree of 385 stated that priests should stop cohabiting with their wives. When the Spanish bishop and ascetic Priscillian, accused by his fellow bishops of heresy, was executed by the emperor Magnus Maximus under the charge of magic, Siricus—along with Ambrose of Milan and Martin of Tours—protested against this verdict. His feast day is 26 November. Although the website Religion Facts, without citing any source, says that Pope Siricius was the first Bishop of Rome to style himself Pope, weightier authorities say the title "Pope" was from the early 3rd century an honorific designation used for any bishop in the West. In the East it was used only for the Bishop of Alexandria. Pope Marcellinus (d. 304) is the first Bishop of Rome shown in sources to have had the title "Pope" used of him. From the 6th century, the imperial chancery of Constantinople normally reserved this designation for the Bishop of Rome. From the early 6th century, it began to be confined in the West to the Bishop of Rome, a practice that was firmly in place by the 11th century, when Pope Gregory VII declared it reserved for the Bishop of Rome. Siricius is also one of the Popes presented in various sources as having been the first to bear the title Pontifex Maximus. Others that are said to have been the first to bear the title are Pope Callistus I, Pope Damasus I, Pope Leo I, and Pope Gregory I. The Oxford Dictionary of the Christian Church indicates instead that it was in the fifteenth century (when the Renaissance stirred up new interest in ancient Rome) that "Pontifex Maximus" became a regular title of honour for Popes.
- Saint Siricius (334 – 26 November 399) was Pope from December 384 until his death on 26 November 399. He was successor to Pope Damasus I and was himself succeeded by Pope Anastasius I. Siricius was elected Bishop of Rome unanimously, despite attempts by the Antipope Ursinus to promote himself. He was an active Pope, involved in the administration of the Church and the handling of various factions and viewpoints within it. He was the first Pope to issue decretals, the first of which was the Directa Decretal sent to Himerius of Tarragona. He was the author of two decrees concerning clerical celibacy. The decree of 385 stated that priests should stop cohabiting with their wives. When the Spanish bishop and ascetic Priscillian, accused by his fellow bishops of heresy, was executed by the emperor Magnus Maximus under the charge of magic, Siricus—along with Ambrose of Milan and Martin of Tours—protested against this verdict. His feast day is 26 November. Although the website Religion Facts, without citing any source, says that Pope Siricius was the first Bishop of Rome to style himself Pope, weightier authorities say the title "Pope" was from the early 3rd century an honorific designation used for any bishop in the West. In the East it was used only for the Bishop of Alexandria. Pope Marcellinus (d. 304) is the first Bishop of Rome shown in sources to have had the title "Pope" used of him. From the 6th century, the imperial chancery of Constantinople normally reserved this designation for the Bishop of Rome. From the early 6th century, it began to be confined in the West to the Bishop of Rome, a practice that was firmly in place by the 11th century, when Pope Gregory VII declared it reserved for the Bishop of Rome. Siricius is also one of the Popes presented in various sources as having been the first to bear the title Pontifex Maximus. Others that are said to have been the first to bear the title are Pope Callistus I, Pope Damasus I, Pope Leo I, and Pope Gregory I. The Oxford Dictionary of the Christian Church indicates instead that it was in the fifteenth century (when the Renaissance stirred up new interest in ancient Rome) that "Pontifex Maximus" became a regular title of honour for Popes.
- Pope Siricius was pope from December 384 until his death on 26 November 399. He was successor to Pope Damasus I and was himself succeeded by Pope Anastasius I. Siricius was elected Bishop of Rome unanimously, despite attempts by the Antipope Ursinus to promote himself. He was an active Pope, involved in the administration of the Church and the handling of various factions and viewpoints within it. He was the first Pope to issue decretals, the first of which was the Directa Decretal sent to Himerius of Tarragona. He was the author of two decrees concerning clerical celibacy. The decree of 385 stated that priests should stop cohabiting with their wives. When the Spanish bishop and ascetic Priscillian, accused by his fellow bishops of heresy, was executed by the emperor Magnus Maximus under the charge of magic, Siricus—along with Ambrose of Milan and Martin of Tours—protested against this verdict. His feast day is 26 November. Although sources say that Pope Siricius was the first Bishop of Rome to style himself Pope, other authorities say the title "Pope" was from the early 3rd century an honorific designation used for any bishop in the West. In the East it was used only for the Bishop of Alexandria. Pope Marcellinus (d. 304) is the first Bishop of Rome shown in sources to have had the title "Pope" used of him. From the 6th century, the imperial chancery of Constantinople normally reserved this designation for the Bishop of Rome. From the early 6th century, it began to be confined in the West to the Bishop of Rome, a practice that was firmly in place by the 11th century, when Pope Gregory VII declared it reserved for the Bishop of Rome. Siricius is also one of the Popes presented in various sources as having been the first to bear the title Pontifex Maximus. Others that are said to have been the first to bear the title are Pope Callistus I, Pope Damasus I, Pope Leo I, and Pope Gregory I. The Oxford Dictionary of the Christian Church indicates instead that it was in the fifteenth century (when the Renaissance stirred up new interest in ancient Rome) that "Pontifex Maximus" became a regular title of honour for Popes.
|
| rdfs:comment
|
- Sirici I (Siricius) va néixer a Roma. Escollit Papa el 15 de desembre de 384 va morir el 26 de novembre de 399. Va ser el primer bisbe de Roma, després de Sant Pere, en adoptar el títol de Papa (Pontifex Maximus), i a partir d'aleshores el títol va anar associat al bisbat romà. Va donar suport al celibat de sacerdots i diaques. Va deixar sis epístoles: I. Ad Himerium Tarraconensem Episcopum (385) II. Ad Anysium Thessalonicensen Episcopum (vers 385) III.
- Svatý Siricius byl papežem katolické církve od 11. prosince 384 do 26. listopadu 399. Byl prvním římským biskupem, který oficiálně začal používat titul papež. Na počátku jeho pontifikátu v Římě působil jako vzdoropapež Ursinus. Siricius vysvětil roku 390 chrám sv. Pavla za hradbami, který rozšířil císař Valentinianus II. v pětilodní basiliku. Místo posledního odpočinku nalezl v katakombách sv. Priscilly.
- Siricius war Papst in Rom vom Dezember 384, möglicherweise ab 17. Dezember, bis zu seinem Tod. Er wird als Heiliger verehrt. Sein Name bedeutet: aus der Stadt Siris stammend Er war Römer und bereits seit Liberius im Dienst der Kirche. Er war vor seiner Wahl einer der römischen Diakone; sein Gegenkandidat war der Presbyter Hieronymus, der ihn als einfältig darstellte. Er wurde einmütig gewählt und mit Blick auf den Gegenpapst Ursinus am 25. Februar 385 von Kaiser Valentinian II. bestätigt.
- Siricio, 38. º papa de la Iglesia Católica entre 384 y su muerte, en 399. Al morir el papa Dámaso I, el más fuerte candidato para sustituirle era Jerónimo, pero debido a su fuerte carácter y comentarios hirientes no tuvo la aceptación necesaria. Fue elegido Siricio, quien comenzó su pontificado en 384. Disgustado por esta elección, Jerónimo abandonó Roma y se marchó a Oriente.
- Pyhä Siricius oli paavina 15. joulukuuta 384 – 26. marraskuuta 399. Hänet valittiin yksimielisesti, vaikka vastapaavi Ursicinus pyrki nousemaan varsinaiseksi paaviksi. Siricius oli aktiivinen paavi joka järjesteli kirkon hallintoa, lähetti paimenkirjeitä koskien muun muassa katolisen kirkon selibaattivaatimuksia, ja otti kantaa erilaisiin harhaoppeihin. Kun espanjalainen piispa Priscillian teloitettiin syytettynä harhaopista ja noituudesta, Siricius puolusti häntä.
- Saint Sirice, est le 38e évêque de Rome, Élu en décembre 384, il est le premier qui porte effectivement le titre de pape.
- Szent Sziriciusz, volt a 38. keresztény vezető a világ történelmében. 384. december 11-én választották meg és egészen haláláig viselte hivatalát. A korai kereszténység egyik legaktívabb pontifikátusát tulajdonítják Siriciusnak. Szinte minden területen megújította a pápai hatalmat.
- シリキウス（Siricius, ? - 399年11月26日）は、第38代ローマ教皇（在位：384年12月11日 - 399年11月26日）。 382年に古代ローマの最高神祇官に、司祭として初めて任じられた（後にローマ皇帝グラティアヌスによって職を解かれた）。384年には、対立教皇ウルシヌスとの選挙に勝って満場一致でローマ教皇に選出された。「教皇」という称号を名乗った初めての人物であり、教皇教令を発した初めての教皇でもあった。最初の教皇教令はヒスパニアのタラゴナの司祭に対するものだった。さらに聖職者の非婚に関する2つの教令を出した。 異端の同僚司祭に迫害されたヒスパニアの禁欲的なプリスキリアヌス派の司祭が西ローマ帝国の皇帝マグヌス・マクシムスによって魔術を行った罪で処刑された時、シリキウスはミラノの司教アンブロジウスとトゥールのマルティヌスを伴って、この判決に異議を唱えた。 シリキウスの祝日は11月26日である。
- 교황 시리치오는 제38대 로마 교황이다. 로마 태생이며 교황 리베리오에 의해 부제로 서품되었다가 교황 다마소 1세가 선종하자 교황으로 선출되었다. 시리치오는 교회의 최고 목자로서 힘 있게 활동하였고 처음으로 교황권을 확실히 행사하였다. 타라고나의 히메리우스에게 보낸 서한과 아프리카의 주교들에 보낸 서한에서 그는 교황의 수위권을 공포하였다. 386년 테살로니키의 아니시우스에게 주교 서품과 교회의 규율에 대하여 서한을 보내었다. 아리아니즘과 노바시아니즘에 빠졌던 이들이 정통 교회로 돌아올 경우 세례를 다시 줄 것이 아니라 안수를 해 준 후에 받아주도록 하였다. 유아 세례는 위급한 경우를 제외하고는 부활절과 성령강림주일에 주도록 하고 성탄절 때에 거행되던 유아 세례는 폐지되었다. 주교 성성은 주교 한 사람이 할 것이 아니라 여러 주교들에 의하여 거행되어야 하며 다른 교회의 성직자나 다른 교회에서 면직된 사람을 서품하거나 받아들일 수 없다.
- Siricius was de 38ste paus van de Rooms-katholieke Kerk en zou na zijn dood worden heilig verklaard.
- Siricius, var pave fra 17. november 384 til sin død 26. november 399. Ifølge Liber Pontificalis var han sønn av en Tiburtius fra Roma. Som ung gutt gikk han i kirkens tjeneste, først som lektor og deretter som diakon. Etter pave Damasus Is død i 384 stilte motpave Ursinus opp som kandidat, men Siricius ble enstemmig valgt. Dette ble stadfestet av keiser Valentinian II den 25. februar 385. Det var tydelig at keiseren var fornøyd med valget.
- Syrycjusz – święty Kościoła katolickiego, papież w okresie od 15 grudnia 384 do 26 listopada 399. Był rzymianinem, synem mieszczanina Tyburcjusza. Jako pierwszy używał tytułu papież. Syrycjusz za pontyfikatu Liberiusza był lektorem, a potem diakonem. Został wybrany jednomyślnie i zatwierdzony przez cesarza Walentyniana II na papieża. Syrycjusz został wybrany mimo kontrkandydatur Hieronima i powtórnie ubiegającego się o tę godność antypapieża Ursyna.
- O Papa Sirício (em latim, Sicirius) foi o Bispo de Roma de Dezembro de 384 a 26 de Novembro de 399, foi sucessor do Papa Dâmaso I e sucedido por Anastácio I. Sirício foi eleito Bispo de Roma em unanimidade, apesar das tentativas de auto-promoção do Antipapa Ursino. Diz a tradição que Sirício deixou mulher e filhos para torna-se papa. O número de filhos é desconhecido. Foi um papa ativo, envolvido com a administração da Igreja.
- Сириций — папа римский с 17 декабря 384 по 26 ноября 399. Современник Амвросия Медиоланского и Мартина Турского. Известен тем, что отлучил от церкви свободомыслящего монаха Иовиниана. Католическая церковь связывает его с появлением священных декреталий и введением целибата.
- Siricius, född i Rom, död 26 november 399, var påve från den 17 december 384 till sin död, 26 november 399. Helgon i katolska kyrkan, med festdag 26 november.
- Святи́й Сирі́цій, тридцять восьмий папа Римський, римлянин, син міщанина Тибурція. На риському синоді 396 року встановлено, що єпископи освячуються декількома єпископами і за згодою Рима. Вважається, що він першим прибрав титул папи Римського та видав декреталії. У 390 році освятив Базиліку Святого Павла за мурами Його пам'ять відзначається 26 листопада.
- Siricius (tiếng Việt là Siriciô) là người kế nhiệm giáo hoàng Damasus và là vị giáo hoàng thứ 38. Ông được suy tôn là một vị thánh của nhà thờ Công giáo. Theo niên giám tòa thánh năm 1861 thì ông lên ngôi năm 384 và ở ngôi trong 14 năm. Niên giám tòa thánh năm 2003 xác định triều đại của ông bắt đầu từ ngày 15,22 hoặc 29 tháng 12 năm 384 cho đến khi ông qua đời ngày 26 tháng 11 năm 399.
- 教宗西里修自384年12月起（日期为15或22或19，尚未能确定）直到其在399年11月26日逝世，为教宗。
- Saint Siricius (334 – 26 November 399) was Pope from December 384 until his death on 26 November 399. He was successor to Pope Damasus I and was himself succeeded by Pope Anastasius I. Siricius was elected Bishop of Rome unanimously, despite attempts by the Antipope Ursinus to promote himself. He was an active Pope, involved in the administration of the Church and the handling of various factions and viewpoints within it.
- Pope Siricius was pope from December 384 until his death on 26 November 399. He was successor to Pope Damasus I and was himself succeeded by Pope Anastasius I. Siricius was elected Bishop of Rome unanimously, despite attempts by the Antipope Ursinus to promote himself. He was an active Pope, involved in the administration of the Church and the handling of various factions and viewpoints within it.
|
