| dbpprop:abstract
|
- Pope Saint Marcellinus, according to the Liberian Catalogue, became bishop of Rome on June 30, 296; his predecessor was Pope St Caius. He is not mentioned in the Martyrologium hieronymianum, or in the Depositio episcoporum, or in the Depositio martyrus. St Marcellinus’ pontificate began at a time when Diocletian was Roman Emperor, but had not yet started to persecute the Christians. He left Christianity rather free and so the church’s membership grew. Caesar Galerius led the pagan movement against Christianity and arrived to bring up Diocletian against Christianity in the year 302: first Christian soldiers had to leave the army, later the Church's property was confiscated and Christian books were destroyed. After two fires in Diocletian’s palace he took harder measures against Christians: they had either to apostatize or they were sentenced to death. The Liber Pontificalis, basing itself on the Acts of St Marcellinus, the text of which is lost, relates that during Diocletian’s persecution Marcellinus was called upon to sacrifice, and offered incense to idols, but that, repenting shortly afterwards, he confessed the faith of Christ and suffered martyrdom with several companions. Other documents speak of his defection, and it is probably this lapse that explains the silence of the ancient liturgical calendars. In the beginning of the 5th century Petilianus, the Donatist bishop of Constantine, affirmed that Marcellinus and his priests had given up the holy books to the pagans during the persecution and offered incense to false gods. St Augustine contents himself with denying the affair. The records of the pseudo-council of Sinuessa, which were fabricated at the beginning of the 6th century, state that Marcellinus after his fall presented himself before a council, which refused to try him on the ground that prima sedes a nemine iudicatur ("The first See is judged by none"). According to the Liber Pontificalis, Marcellinus was buried, on April 26, 304, in the cemetery of Priscilla, on the Via Salaria, 25 days after his martyrdom; the Liberian Catalogue gives as the date October 25. The fact of the martyrdom, too, is not established with certainty. After a considerable interregnum he was succeeded by Marcellus, with whom he has sometimes been confused. During his pontificate, Armenia became the first Christian nation in 301. Saint Marcellinus' feast day is celebrated on April 26 along with that of Saint Cletus. The feast is properly commemorated as Saints Cletus and Marcellinus, Popes and Martyrs.
- Der heilige Marcellinus wurde, dem Liberischen Katalog zufolge, am 30. Juni 296 zum Bischof von Rom gewählt. Im Martyrologium hieronymianum, der Depositio episcoporum oder auch der Depositio martyrum wird er nicht erwähnt. Marcellinus’ Episkopat begann unter Kaiser Diokletian, doch hatte dieser noch nicht mit seiner Christenverfolgung begonnen. Er gab dem Christentum reichlich Freiheiten, so dass die Kirche wuchs. Cäsar Galerius führte die Heidenbewegung gegen die Christen an, und konnte Diokletian schließlich 302 gegen das Christentum aufbringen. Zunächst mussten christliche Soldaten die Armee verlassen, später wurde kirchlicher Besitz konfisziert und christliche Bücher zerstört. Nach zwei Feuern in seinem Palast griff Diokletian zu härteren Maßnahmen: Christen mussten von ihrem Glauben abfallen, oder sie wurden zum Tode verurteilt. Das Liber Pontificalis – das auf den Taten des Heiligen Marcellinus basiert, einem heute verlorenen Text – berichtet, dass während Diokletians Verfolgung Marcellinus den Tod als Märtyrer fand. Innerhalb der Kirche wurde dies bestritten: ein Streit brach später aus, ob Marcellinus nicht doch dem Glauben abschwor, um sein Leben zu retten. Dieser Streit dauerte bis in das 6. Jahrhundert an. Marcellinus ist der erste Bischof von Rom, für den der Titel papa (Papst) nachweisbar ist, wenn auch nicht als Selbstbezeichnung. Dem Liber Pontificalis zufolge wurde Marcellinus am 26. April 304 in der Priscilla-Katakombe begraben, auf der Via Salaria, 25 Tage nach seinem Martyrium. Der Liberianische Katalog nennt den 25. Oktober. Nach einer längeren Sedisvakanz folgte ihm Marcellus I. , mit dem er manchmal aufgrund der Namensähnlichkeit verwechselt wurde.
- Marcel·lí I va néixer a Roma. Fou escollit Papa el 30 de juny de 296 i morí el 25 d'octubre de 304. El seu Papat fou marcat per la persecució que l'Emperador Dioclecià proferí contra els cristians i la mateixa Església. Entre les víctimes de l'Emperador en aquesta época si compten els noms de Santa Llúcia, Santa Bibiana, Sant Sebastià i Sant Llucià.
- Svatý Marcellinus byl 29. papežem katolické církve. Zvolen papežem byl 30. června 296, zemřel v roce 304. Datum narození není známo. Z epitafu jáhna Severa v Kalixtových katakombách víme, že za Marcellinova pontifikátu zde byly zbudovány nové pohřební komory. Mělo se tak stát ještě před zahájením největší perzekuce křesťanů za Diocletianovy vlády, při níž byly katakomby zkonfiskovány, stejně jako všechna ostatní shromaždiště křesťanů. Italský archeolog De Rossi předpokládá, že křesťané zablokovali vstup do hlavní části katakomb, aby uchránili hroby mnoha mučedníků, kteří tam byli pohřbeni. Žádný dobový pramen nezmiňuje, že by zemřel mučednickou smrtí. Později se dokonce vyskytla obvinění, že odevzdal svaté knihy hned po prvním císařově ediktu a že obětoval bohům, aby zachránil svůj život. Na Marcellina útočil zejména africký biskup Petilianus a pověsti o jeho zradě byly zejména u donatistů v Africe velmi živé. Na počátku 6. století se dokonce objevily fragmenty zápisů z údajného tajného jednání synodu 300 biskupů, na kterém se měl papež ze svých činů zodpovídat. Dva dny prý zapíral a třetího dne se ke zradě přiznal. Dnes se považuje za prokázané, že tyto zápisy jsou padělkem a zmíněný synod se nikdy nekonal. Marcellina se mimo jiné horlivě zastával i svatý Augustin. Na druhé straně v četných pramenech pocházejích z 5. a 6. století, obsahujících seznamy římských biskupů, jméno papeže Marcellina buď chybí úplně nebo je zřetelně vymazáno. To nemůže být zcela náhodné a ukazuje to spíše na to, že jistá podezření o činnosti papeže v době Diokleciánova pronásledování křesťanů přetrvávala. Nicméně křesťanská obec navzdory všem pověstem jeho hrob nadále uctívala. Podle Liber Pontificalis zemřel papež Marcellinus 26. dubna 304. Toto datum je však zřejmě zcela chybné. Podle jiných pramenů je nejpravděpodobnější datum úmrtí 24. nebo 25. říjen. Byl pohřben v katakombách sv. Priscilly na Via Salaria. Obvyklé pohřebiště papežů, Kalixtovy katakomby, byly totiž v té době císařem zkonfiskovány. Katolická církev se přidržuje Liber Pontificalis a památku tohoto papeže uctívá 26. dubna.
- Marcelino (* Roma, ¿? – † 26 de abril de 304). Papa n. º 29 de la Iglesia católica de 296 a 304. Hijo de Proyecto fue elegido papa durante el gobierno del emperador Diocleciano, que persuadido por su césar Galerio, emitió un edicto contra la cristiandad por el que se expulsaba a los cristianos del ejército, se confiscaron las propiedades de la Iglesia cerrándose o destruyéndose sus templos, se profanaron y quemaron los libros y vasos sagrados para, finalmente, tras dos incendios en el palacio del emperador cuya autoría se atribuyó a los cristianos, sentenciar a muerte a los que no apostataran de su fe. Durante esta persecución Marcelino fue acusado por los donatistas de haber ofrecido sacrificios e incienso a los dioses paganos y de haber entregado los libros sagrados a las autoridades romanas. Estas acusaciones fueron posteriormente rebatidas por Agustín de Hipona. Aunque la tradición cristiana lo considera mártir tras ordenar Diocleciano que fuera decapitado, Marcelino no figura como tal ni en el Martyrologium hieronymianum, ni en el Depositio episcoporum, ni en el Depositio martyrus.
- Pyhä Marcellinus oli roomalaissyntyinen Katolisen kirkon 29. paavi, joka toimi paavina 30. kesäkuuta 296 – 25. lokakuuta 304, jolloin hän koki marttyyrikuoleman Roomassa. Hänen muistopäivänsä on 26. huhtikuuta. Hän oli keisari Diocletianuksen vainojen uhri siinä määrin, että hän luopui jopa uskostaan pelastaakseen henkensä.
- Saint Marcellin, évêque de Rome de 296 à 304. Inclus par la tradition parmi les papes, il n'a jamais porté ce titre qui n'a été attribué aux évêques de Rome que sous le règne de Sylvestre I. C'est sous ce pontificat que débutent les grandes persécutions de Dioclétien. Au sujet de saint Marcellin, un doute subsiste : il aurait livré aux persécuteurs les livres saints et sacrifié aux dieux paiens pour échapper au supplice. D'autres sources le présentent comme un homme au courage exemplaire devant la mort. La Légende Dorée combine les deux idées d'apostasie et de martyre : saisi de peur, Marcellin aurait sacrifié aux idoles pour sauver sa vie puis, pénétré de remords, il serait revenu lui-même se livrer au bourreau. Au cours de son pontificat, en 301, l'Arménie devint la première nation officiellement catholique.
- Szent Marcellinus volt a 29. pápa a történelem során. Biztos adatokat az ő esetében sem sorakoztathatunk fel. 296. június 30-án választotta a római zsinat a keresztény egyház vezetőjének, és egészen 304. április 26-áig, haláláig maradt tisztségében. Pontifikátusának története gyakran összefolyik elődjének, Caiusnak a történetével, de utódjával, I. Marcell pápa uralkodásával is összefonódik Marcellinus története. A hagyományok szerint Marcellinus olyan korban lépett trónra, amikor Diocletianus még nem indította el a keresztények elleni véres hadjáratát. A birodalom terjeszkedett, és a béke fejlődést hozott a hatalmas ország területén. Az egyház pedig rengeteg embert megtérített. 302-ben azonban a császári hatalom szembefordult Marcellinus egyházával. Eleinte azt követelték, hogy a keresztény katonák álljanak ki a hadseregből. Később elkobozták az egyház tulajdonát, és az összes könyvet, szent iratot elégették. A végső fokozatban pedig Diocletianus vallásuk megtagadását követelte a keresztényektől. Aki nem engedelmeskedett, meghalt. Ebben a zavaros korszakban a pápai hatalom is megingott. A Liber Pontificalis azt írja Marcellinusról, hogy Diocletianus tőle is megkövetelte vallása megtagadását, és a pápa meg is tagadta kereszténységét, és áldozott a pogány istenek oltárán. Azonban kis idő múlva borzalmas lelki válságba került emiatt, és önként jelentkezett a császárnál, megerősítve Krisztusba vetett hitét. Ekkor több társával együtt vértanúhalált szenvedett. Egy 5. századi püspök, Petilianus feljegyzései szerint Marcellinus az egyház megmaradt szent iratait és könyveit is kiszolgáltatta a császárnak, aki elégette azokat. Uralkodása a keresztény egyház egyik legnagyobb erőpróbája volt, hiszen a hit a legfelsőbb rétegeknél is megingott. A Liber Pontificalis alapján 304. április 26-án vértanúságot szenvedett, és 25 nappal halála után temették el a Via Salaria menti Priscilla temetőben. Ünnepét április 26-án tartják.
- Il suo pontificato durò dal 30 giugno 296 al 26 aprile 304. È venerato come santo.
- マルケリヌス（Marcellinus, ? - 304年4月1日）は、第29代ローマ教皇。Liberian Catalogueによると296年6月30日にカイウスの後を受けて即位した。Martyrologium hieronymianumやDepositio episcoporum、Depositio martyrusには言及が見られない。 マルケリヌスはディオクレティアヌスがローマ皇帝であったころに在位したが、この頃はまだキリスト教徒の迫害は始まっていなかった。彼はキリスト教を比較的自由なものにし、教会に多くの信者をもたらした。後に皇帝となるガレリウスがキリスト教を異教とする運動を始めると、302年頃からディオクレティアヌスによるキリスト教徒の迫害が始まった。まずキリスト教徒の兵士の武器が奪われ、後に教会の財産が没収されて聖書が焼かれた。ディオクレティアヌスの宮殿が2度に渡って火事を起こすと、彼はさらに厳しくキリスト教徒を取り締まるようになった。キリスト教徒は信仰を捨てるか死罪になるかを選ばされた。 Liber Pontificalisによると、ディオクレティアヌスによる迫害のもとで、マルケリヌスは犠牲になることを求められ、キリスト教への信仰を告白した後何名かと一緒に殉死したと伝えられている。しかし別の資料では全く反対のことが書かれている。5世紀の始め、コンスタンティーヌの司教ペティリアヌスは、マルセリウスらは迫害にあって聖書を捨てたと断言している。アウグスティヌスはこれを否定している。 Liber Pontificalisの記録では、マルケリヌスは304年の4月1日に死亡し、26日にVia SalariaのPriscilla墓地に埋葬されたとされているが、Liberian Catalogueでは10月25日となっている。また殉死の真相もはっきりとは分からない。 数年の空白期間があった後、次の教皇はマルケルス1世となったが、この2人は名前が似ているためしばしば混同される。また彼の在位中、アルメニアが最初のキリスト教国家となった。
- Marcellinus was de 29ste paus van de Rooms-Katholieke Kerk. Zijn pontificaat begon onder het keizerlijk regime van Diocletianus, in een tijd dat deze nog geen christenvervolgingen liet plaatsvinden. Onder Marcellinus' heerschappij groeide daarom het aantal christenen gestaag. Door Galerius werd Diocletianus echter tegen de christenen opgestookt, zodat spoedig velen ter dood gebracht werden. Onder zijn pontificaat, zo kan men zeggen, bereikte de christenvervolging haar hoogtepunt. Bij deze christenvervolgingen werd ook deze paus niet gespaard. Wat hem controversieel maakt is dat hij volgens sommige overleveringen onder dwang aan heidense goden geofferd zou hebben en de schatten van de kerk zou hebben afgestaan. Augustinus spreekt dit echter weer tegen. In de 6e eeuw werd zijn naam echter gezuiverd. Dit is mede te danken aan het verloren gegane boek "Daden van de heilige Marcellinus". Paus Damasus beweert dat hij onthoofd werd in het bos, samen met een zekere Petrus. Dit verhaal zou hij van de beul vernomen hebben. Marcellinus wordt als martelaar en heilige vereerd. Hij werd 25 dagen na zijn dood begraven. Binnen de katholieke kerk spreekt men elkaar tegen over de exacte sterfdatum. Zowel 1 april, 26 april als 30 september zouden het kunnen zijn. Zijn feestdag, samen met de met hem vermoorde Petrus, is op 2 juni.
- Św. Marcelin – święty Kościoła katolickiego, papież. Jego pontyfikat przypadał w okresie od 30 czerwca 296 r. do 25 października 304. Nie wymienia go ani Martyrologium hieronymianum ani Depositio episcoporum, ani też Depositio martyrus. Jego pontyfikat zaczął się za panowania cesarza rzymskiego Dioklecjana. Chrześcijanie byli wówczas bezpieczni i wspólnota kościelna wzrastała. Jednak w 302 współrządzący z Dioklecjanem cesarz Galeriusz rozpoczął walkę przeciw chrześcijanom. Za jego namową Dioklecjan wszczął prześladowania. Najpierw chrześcijańscy żołnierze musieli opuścić armię. Potem zaczęto konfiskować własność kościelną i niszczyć chrześcijańskie księgi. W końcu Dioklecjan zarządził, że chrześcijanie muszą wyprzeć się wiary albo przyjąć wyrok śmierci. Liber Pontificalis, opierając się na zagubionych Dziejach św. Marcelina opowiada, że podczas prześladowań Dioklecjana Marcelin został wezwany, by złożyć ofiarę bogom. Ofiarował im kadzidło, lecz zaraz potem nawrócił się i wyznał wiarę w Chrystusa. Poniósł za to męczeńską śmierć wraz z kilkoma towarzyszami. Według innych dokumentów Marcelin zdradził. Przekonanie o tym było najprawdopodobniej przyczyną milczenia o nim w dawnym kalendarzu liturgicznym. Na początku V w. donatyści oskarżali Marcelina i jego księży o wydanie świętych ksiąg poganom i ofiarowywanie kadzidła fałszywym bogom. Zaprzecza temu Św. Augustyn. Według Liber Pontificalis, Marcelina pogrzebano 26 kwietnia 304 r. , na cmentarzu Pryscylli, przy Via Salaria, 25 dni po śmierci. Inny katalog podaje datę 25 października. Wspomnienie liturgiczne przypada 2 czerwca
- Marcellinus foi papa de 30 de Junho de 296 a 25 de Outubro de 304. O seu pontificado coincidiu com a perseguição de Diocleciano. Era papa quando surigiu o primeiro país cristão, a Arménia. Segundo o Liber Pontificalis, Marcellinus foi sepultado em 26 de abril de 304, no cemitério de Priscilla, sobre a Via Salaria, 25 dias após o seu martírio, o Catálogo liberiano diz que o sepultamento foi na realidade em 25 de outubro. Após um intervalo de tempo considerável ele foi sucedido por Marcelo.
- Marcelin a fost al 29-lea papă al Bisericii Catolice, care îl venerează printre sfinţi. Conform Catalogul Liberian|Catalogului Liberian]], Marcelin a fost ales episcop al Romei la 30 iunie 296. Predecesorul său a fost Papa Caius. Nu este menţionat în Martyrologium hieronymianum, nici în Depositio episcoporum ca de altfel nici în Depositio martyrum.
- Марцелли́н — епископ Рима с 30 июня 296 по 25 октября 304. Во время гонений отрёкся от веры, но вскоре раскаялся и был казнён. После смерти, якобы, явился св. Маркеллу с просьбой о погребении.
- Marcellinus, född i Rom, var påve från 30 juni 296 till 304. Hans död torde ha inträffat den 25 oktober 304.
- Святи́й Марцелі́н, двадцять дев'ятий папа Римський. Його понтифікат розпочався за часів правління римського імператора Діоклетіана та характеризувався зростанням християнської громади. Проте, у 302 році за ініціативою співправителя Галерія гоніння на християн відновились. Насамперед, християни, які служили в римській армії, були змушені залишити її. Пізніше була конфіскована церковна власність, знищені християнські книги. У кінці правління Діоклетіана християни повинні були зрікатись своєї віри або прийняти мученицьку смерть. повідомляє, що за наказом Діоклетіана Марцелін був викликаний і змушений принести жертву поганським богам. Марцелін пожертвував кадило, але пізніше розкаявся і підтвердив свою віру в Ісуса Христа, за що прийняв мученицьку смерть. Його день святкується 25 жовтня.
- 教宗玛策林（Pope Saint Marcellinus），根据Liberian Catalogue，于296年6月30日成为罗马主教。
|
| rdfs:comment
|
- Pope Saint Marcellinus, according to the Liberian Catalogue, became bishop of Rome on June 30, 296; his predecessor was Pope St Caius. He is not mentioned in the Martyrologium hieronymianum, or in the Depositio episcoporum, or in the Depositio martyrus. St Marcellinus’ pontificate began at a time when Diocletian was Roman Emperor, but had not yet started to persecute the Christians. He left Christianity rather free and so the church’s membership grew.
- Der heilige Marcellinus wurde, dem Liberischen Katalog zufolge, am 30. Juni 296 zum Bischof von Rom gewählt. Im Martyrologium hieronymianum, der Depositio episcoporum oder auch der Depositio martyrum wird er nicht erwähnt. Marcellinus’ Episkopat begann unter Kaiser Diokletian, doch hatte dieser noch nicht mit seiner Christenverfolgung begonnen. Er gab dem Christentum reichlich Freiheiten, so dass die Kirche wuchs.
- Marcel·lí I va néixer a Roma. Fou escollit Papa el 30 de juny de 296 i morí el 25 d'octubre de 304. El seu Papat fou marcat per la persecució que l'Emperador Dioclecià proferí contra els cristians i la mateixa Església. Entre les víctimes de l'Emperador en aquesta época si compten els noms de Santa Llúcia, Santa Bibiana, Sant Sebastià i Sant Llucià.
- Svatý Marcellinus byl 29. papežem katolické církve. Zvolen papežem byl 30. června 296, zemřel v roce 304. Datum narození není známo. Z epitafu jáhna Severa v Kalixtových katakombách víme, že za Marcellinova pontifikátu zde byly zbudovány nové pohřební komory. Mělo se tak stát ještě před zahájením největší perzekuce křesťanů za Diocletianovy vlády, při níž byly katakomby zkonfiskovány, stejně jako všechna ostatní shromaždiště křesťanů.
- Marcelino (* Roma, ¿? – † 26 de abril de 304). Papa n. º 29 de la Iglesia católica de 296 a 304.
- Pyhä Marcellinus oli roomalaissyntyinen Katolisen kirkon 29. paavi, joka toimi paavina 30. kesäkuuta 296 – 25. lokakuuta 304, jolloin hän koki marttyyrikuoleman Roomassa. Hänen muistopäivänsä on 26. huhtikuuta. Hän oli keisari Diocletianuksen vainojen uhri siinä määrin, että hän luopui jopa uskostaan pelastaakseen henkensä.
- Saint Marcellin, évêque de Rome de 296 à 304. Inclus par la tradition parmi les papes, il n'a jamais porté ce titre qui n'a été attribué aux évêques de Rome que sous le règne de Sylvestre I. C'est sous ce pontificat que débutent les grandes persécutions de Dioclétien. Au sujet de saint Marcellin, un doute subsiste : il aurait livré aux persécuteurs les livres saints et sacrifié aux dieux paiens pour échapper au supplice.
- Szent Marcellinus volt a 29. pápa a történelem során. Biztos adatokat az ő esetében sem sorakoztathatunk fel. 296. június 30-án választotta a római zsinat a keresztény egyház vezetőjének, és egészen 304. április 26-áig, haláláig maradt tisztségében. Pontifikátusának története gyakran összefolyik elődjének, Caiusnak a történetével, de utódjával, I. Marcell pápa uralkodásával is összefonódik Marcellinus története.
- Il suo pontificato durò dal 30 giugno 296 al 26 aprile 304. È venerato come santo.
- Marcellinus was de 29ste paus van de Rooms-Katholieke Kerk. Zijn pontificaat begon onder het keizerlijk regime van Diocletianus, in een tijd dat deze nog geen christenvervolgingen liet plaatsvinden. Onder Marcellinus' heerschappij groeide daarom het aantal christenen gestaag. Door Galerius werd Diocletianus echter tegen de christenen opgestookt, zodat spoedig velen ter dood gebracht werden. Onder zijn pontificaat, zo kan men zeggen, bereikte de christenvervolging haar hoogtepunt.
- Św. Marcelin – święty Kościoła katolickiego, papież. Jego pontyfikat przypadał w okresie od 30 czerwca 296 r. do 25 października 304. Nie wymienia go ani Martyrologium hieronymianum ani Depositio episcoporum, ani też Depositio martyrus. Jego pontyfikat zaczął się za panowania cesarza rzymskiego Dioklecjana. Chrześcijanie byli wówczas bezpieczni i wspólnota kościelna wzrastała.
- Marcellinus foi papa de 30 de Junho de 296 a 25 de Outubro de 304. O seu pontificado coincidiu com a perseguição de Diocleciano. Era papa quando surigiu o primeiro país cristão, a Arménia. Segundo o Liber Pontificalis, Marcellinus foi sepultado em 26 de abril de 304, no cemitério de Priscilla, sobre a Via Salaria, 25 dias após o seu martírio, o Catálogo liberiano diz que o sepultamento foi na realidade em 25 de outubro.
- Marcelin a fost al 29-lea papă al Bisericii Catolice, care îl venerează printre sfinţi. Conform Catalogul Liberian|Catalogului Liberian]], Marcelin a fost ales episcop al Romei la 30 iunie 296. Predecesorul său a fost Papa Caius. Nu este menţionat în Martyrologium hieronymianum, nici în Depositio episcoporum ca de altfel nici în Depositio martyrum.
- Марцелли́н — епископ Рима с 30 июня 296 по 25 октября 304. Во время гонений отрёкся от веры, но вскоре раскаялся и был казнён. После смерти, якобы, явился св. Маркеллу с просьбой о погребении.
- Marcellinus, född i Rom, var påve från 30 juni 296 till 304. Hans död torde ha inträffat den 25 oktober 304.
- Святи́й Марцелі́н, двадцять дев'ятий папа Римський. Його понтифікат розпочався за часів правління римського імператора Діоклетіана та характеризувався зростанням християнської громади.
- 教宗玛策林（Pope Saint Marcellinus），根据Liberian Catalogue，于296年6月30日成为罗马主教。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
