| dbpprop:abstract
|
- Pope Saint Lucius I was Pope from June 25, 253 to March 5, 254. St. Lucius was born in Rome at an unknown date, nothing is known about his family except his father's name, Porphyrianus. He was elected probably on June 25, 253, and died on March 5, 254. His election took place during the persecution which caused the banishment of his predecessor Pope Cornelius, and he also was banished soon after his consecration, but succeeded in gaining permission to return. He is praised in several letters of St. Cyprian (see Epist. lxviii. 5) for condemning the Novationists for their refusal to readmit to communion Christians who repented for having lapsed under persecution. His feast day is on 5 March, on which date he is commemorated in the Roman Martyrology in the following terms: "In the cemetery of Callistus on the Via Appia, Rome, burial of Saint Lucius, Pope, successor of Saint Cornelius. For his faith in Christ he suffered exile and acted as an outstanding confessor of the faith, with moderation and prudence, in the difficult times that were his. " His feast did not appear in the Tridentine Calendar of Pope Saint Pius V. In 1602 it was inserted, under the date of 4 March into the calendar of saints for use wherever the Roman Rite is celebrated. With the insertion in 1621 on the same date of the feast of Saint Casimir, the celebration of Pope Lucius was reduced to a commemoration with Saint Casimir's Mass. It remained so until 1969, when Pope Lucius's feast was moved in the Roman Martyrology to the day of his death and omitted from the General Calendar, partly because of the baselessness of the title of "martyr" with which he had previously been honoured. In spite of what is mistakenly stated in the Liber Pontificalis, he did not in fact suffer martyrdom. The persecution of Valerian in which he was said to have been martyred is known to have started later than March 254, when Pope Lucius died.
- Lucius I. war Bischof von Rom für acht Monate (25. Juni 253 bis zu seinem Tode). Lucius war Römer. Von Kaiser Trebonianus Gallus wurde Lucius sofort in die Verbannung geschickt. Nach dem gewaltsamen Tod des Kaisers konnte er unter dessen Nachfolger Valerian rasch zurückkehren. Das Schisma des Novatian dauerte unter seiner Amtszeit fort. Gegen den Rigorismus der Novatianer vertrat er wie schon sein Vorgänger die mildere Richtung in der Bußpraxis. Er wird in mehreren Briefen des heiligen Cyprian von Karthago erwähnt, der ihn als mutigen Bekenner rühmt. Erst spätere Legenden berichten von einem Martyrium. Wie seine Vorgänger fand er seine letzte Ruhestätte in der Calixtus-Katakombe. Bei deren Wiederentdeckung wurde ein Stück seiner Grabinschrift gefunden. Sein Gedenktag ist der 4. März. In Roskilde: Übertragung der Gebeine: 25. August.
- Luci I fou escollit papa entre els anys 253 i 254. D'aquest bisbe de Roma, només en sabem que també fou desterrat per l'emperador Trebonià Gal, igual com abans ho havia estat Corneli I
- Sv. Lucius I. byl 22. papežem katolické církve v letech 253-254. Podle tradice zemřel jako mučedník. Narodil se v Římě. O jeho rodině není nic známo, otec se údajně jmenoval Porfyrián. Papežem byl zvolen pravděpodobně 25. června 253. Jeho volba spadla do času pronásledování křesťanů císařem Gallem, které následovalo po vyhoštění jeho předchůdce papeže Kornelia. Byl rovněž vyhoštěn, ale poté co se římským císařem stal Valerianus se mu podařilo získat povolení k návratu. Návrat z vyhnanství je počítán k zázrakům, které vedly k jeho svatořečení. Dochovalo se několik dopisů svatému Cypriánovi, ve kterých zastává smírné názory svých předchůdců na přijímání odpadlíků zpět do církve Papežem byl pouhých 8 měsíců. Zemřel s největší pravděpodobností 4. března 254. Tradice tvrdí, že byl umučen za pronásledování křesťanů v době vlády císaře Valeriána. Nezdá se to však být příliš pravděpodobné, neboť první edikt k pronásledování křesťanů byl vydán až v roce 257, kdy byl Lucius již dávno mrtev. Luciova hrobka je v katakombách sv. Calixta, ale jeho ostatky byly odtud převezeny. Podle nejrozšířenější verze byly přeneseny do chrámu sv. Cecílie (Santa Cecilia in Trastevere) společně s s ostatky sv. Cecílie a dalších světců. Jiné prameny uvádějí, že je nechal přenést papež Pavel I. do kostela San Silvestro in Capite. Konečně podle další verze je přestěhoval papež Paschalis I. do baziliky sv. Praxeda. Jeho hlava je však uchovávána v Dánsku, v relikviáři katedrály sv. Angstara v Kodani. Okolo roku 1100 byl Lucius vyhlášen patronem dánské provincie Sjælland. Jsou to jedny z mála ostatků v Dánsku, které přečkaly reformaci. Památku svatého Lucia si katolická církev připomíná v den jeho úmrtí 4. března.
- Lucio I,. Papa n. º 22 de la Iglesia católica de 253 a 254. Hijo de Porfirio, Lucio, que al igual que muchos cristianos se encontraba sufriendo pena de destierro por orden del emperador Galo, pudo regresar a Roma tras la muerte de este en mayo de 253 y ser elegido sucesor del papa Cornelio. Su pontificado fue muy breve ya que falleció el 5 de marzo de 254 y durante el mismo continuó la política de su predecesor contra los novacianos. Hombre de rigurosas costumbres prohibió la cohabitación entre hombres y mujeres que no fuesen consanguíneos, e impuso a los eclesiásticos la obligación de no convivir con las religiosas que les daban hospitalidad por sentimientos caritativos. Aunque en los martirologios aparece como mártir, no parece que sufriera martirio alguno ya que en dicha fecha, bajo el gobierno del emperador Valeriano, los cristianos eran tratados benevolentemente.
- Pyhä Lucius I oli paavina kahdeksan kuukauden ajan vuodesta 253 – 5. maaliskuuta 254 saakka. Hänen nuoruudestaan ei tiedetä juuri mitään, ei edes syntymävuotta. Hänet valittiin paaviksi kesällä 253, kun edeltäjänsä Pyhä Cornelius oli pakotettu lähtemään maanpakoon. Perimätiedon mukaan Luciuksesta tuli marttyyri keisari Valerianuksen vainoissa.
- Lucius I est le 22 pape de l'Église catholique, de 253 à 254. Né à Lucques, selon le Liber Pontificalis, tandis que plusieurs ouvrages plus qualifiés situent sa naissance à Rome. Il est élu à la mort de Corneille mais il est arrêté quasi-immédiatement sur ordre de l'empereur Trébonien Galle et aussitôt envoyé en exil. Cependant, après l'assassinat de l'empereur, il rentre à Rome car le nouvel empereur, Valérien, est moins hostile aux chrétiens. Comme il n'est pas hostile au retour des repentis de la persécution de Dèce au sein de l'Église, il est lui aussi la cible des novatiens au point que l'évêque Cyprien de Carthage doit prendre sa défense. Il combattit la cohabitation entre hommes et femmes non consanguins, ainsi qu'entre diaconesses et clercs. Lucius décède quelques mois plus tard de mort naturelle, en 254. Il est inhumé dans la crypte des Papes de la catacombe de Saint-Calixte.
- I. Szent Lucius nyolc hónapig töltötte be egyházfői tisztségét, 253. június 25. és 254. március 5. között. Ő volt a keresztény egyház 22. vezetője. Elődjét, Corneliust Gallus császár idején száműzték Centumcellaebe, és felszentelése után a császári hatalom Luciust is erre kényszerítette. 253-ban lépett trónra Valerianus császár, aki engedékenyebb volt elődjénél, így Luciust is szabadon engedte. Cyprianus szerint Lucius kötött egy írásbeli megállapodást Corneliusszal arról, hogy a bűnbocsánat kérdésében nem engednek a novatianusoknak. Ennek megfelelően is cselekedett, hiszen amikor visszatért száműzetéséből megbocsátott azoknak, akik Decius császár idején a keresztényüldözések miatt megtagadták hitüket. Ezzel szembekerült az ellenpápa Novatinusszal. A vitákban azonban nem tudott elmélyedni, hiszen újabb üldözések törtek ki, és Valerianus ezúttal nem kímélte meg Lucius életét. Vértanúságát március 4-én ünneplik. A Calixtus-katakomba földjébe temették el, ahol sírfelirata még mindig látható. A történelem folyamán földi maradványait átvitték a Santa Cecilia in Trastevere templomba, Szent Cecília relikviáival együtt. Fejét egy ereklyetartóba helyezték, és a dán főváros, Koppenhága Sankt Ansgar katedrálisába szállították. 1100 körül a relikvia átkerült Roskildébe, miután Luciust a dán Zéland védőszentjének avatták. Egyébként a pápa Koppenhága védőszentje is.
- ルキウス1世（Lucius I, ? - 254年3月5日）は、ローマ教皇（在位：253年6月25日 - 254年3月5日）。ローマ出身。父親の名前はポルフィリウスであったという。 トレボニアヌス帝の迫害下に教皇に選出され、前任者のコルネリウスと同じように逮捕された。しかし、後をついだウァレリアヌス帝が迫害の手をゆるめたため解放された。ルキウス1世はコルネリウスと同じような思想を持っていたことがキュプリアヌスの書簡から伺われる。結局、ヴァレリアヌス帝の迫害下で殉教することになったようであるが、くわしいことはわからない。 ルキウス1世の墓地は現在もローマのサン・カリストゥスのカタコンベにある。後に遺体は聖セシリアの遺体と共に聖チェチーリア教会に移されたという。さらに1100年頃、遺物がデンマークのロスキレに運ばれ、シェラン島の守護聖人であることからコペンハーゲンのアンスガリオ教会に安置されたという。しかし、デンマークに吹き荒れた宗教改革の嵐の中で、ルキウス1世関係の遺物はほとんどが失われてしまった。 カトリック教会の聖人であり、記念日は3月4日である。
- Lucius I was de 22ste paus van de Rooms-Katholieke Kerk. Hij werd snel na zijn verkiezing tot paus verbannen, maar kreeg toestemming terug te keren. Hij wordt onder meer in verband gebracht met Cyprianus, maar zijn ambtstermijn is te kort voor een sterk beleid. Wel keurde hij het ongehuwd samenwonen af. Deze roerige periode was er meer een van overleven voor de meeste christenen. Lucius zou zijn omgebracht tijdens de christenvervolgingen van keizer Valerianus I, maar deze begonnen pas na zijn sterfdag. Lucius wordt als martelaar en heilige vereerd. Zijn gedenkdag is 4 maart, de dag van de verheffing van zijn gebeente (zijn heiligverklaring) is 25 augustus. Lucius overleed op 5 maart 254. Zijn grafsteen is te vinden in de catacomben van Sint-Callixtus. De relikwieën zijn echter te vinden in de Santa Maria in Trastevere, samen met die van Sint-Caecilia. Lucius' hoofd wordt bewaard in de reliekschrijn van de St-Ansgar-kathedraal in Kopenhagen, nadat het eerst in Roskilde was bewaard. Rond het jaar 1100 werd hij uitgeroepen tot beschermheilige van de Deense provincie Seeland.
- Lucius I var pave i åtte måneder fra 253 til 254 og ble kåret til helgen. Hans navnedag er 4. mars. Han ble født i Roma, men om hans familie vet man bare at faren het Porfyrian. Lucius ble trolig valgt til pave 25. juni 253, og han døde 5. mars 254. Valget foregikk under forfølgelsene, som medførte forvisning av hans forgjenger, Cornelius. Selv ble Lucius forvist straks etter utvelgelsen, men han fikk senere tillatelse til å vende tilbake til Roma. Han omtales i flere brev fra Cyprianus, der det fremgår at de delte den milde holdningen til muligheten for å tilgi en angrende synder. Ifølge tradisjonen ble han martyr under Valerians forfølgelser, men dette er tvilsomt, siden disse startet etter mars 254, da Lucius angivelig døde. Hans gravstein kan stadig ses på Sankt Calistus' kirkegård. Senere ble hans relikvier brakt til Santa Cecilia-kirken i Trastevere sammen med relikviene fra Sankt Cecilia. Tidlig på 1100-tallet var noen demoner angivelig på ferde i Issefjorden ved Roskilde, og da de uttalte at de ikke var redde for noe annet i hele verden enn Lucius' hodeskalle, var det ikke annet å gjøre enn å hente den til Danmark. Roen senket seg igjen over Issefjorden, og slik kom Lucius' hodeskalle til Roskilde domkirke. Dermed ble han også domkirkens skytshelgen. Etter reformasjonen, som gjorde slutt på tilbedelsen av relikvier, kom hodeskallen til Frederik IIIs «kunstkammer» og derfra senere til Nationalmuseet i København. På 1900-tallet ble relikviet skjenket til den katolske kirke i Danmark, og oppbevares nå i Sankt Ansgars domkirke i København.
- Św. Lucjusz I, papież – jego pontyfikat przypadał w okresie od 25 czerwca 253 do 5 marca 254. Był dwudziestym drugim papieżem. Lucjusz był synem Porfiriusza. Był Rzymianinem. Jego pontyfikat był krótki. Pontyfikat Lucjusza przypada na poważne prześladowania chrześcijan. Wkrótce po wyborze został wygnany przez Cesarza Treboniana Galla. Popierał łagodniejszą praktykę pokuty. Był wyrozumiały wobec ludzi "upadłych", za co krytykowali go tzw. nowacjanie, zwolennicy antypapieża Nowacjana. Gdy powrócił do Rzymu za rządów nowego cesarza Waleriana zginął śmiercią męczeńską w Rzymie i został pochowany w Katakumbach św. Kaliksta. Jest czczony 4 marca. W tym samym czasie antypapieżem był Nowacjan.
- Lúcio I foi papa durante 8 meses. Em apenas um ano de pontificado, o governo de São Lúcio foi marcado por um período de fortes perseguições. O tratamento injusto e cruel infligido pelo então imperador Valeriano, teve como conseqüência seu exílio. Mas, ao retornar, teve de sustentar luta fortíssima, desta vez, contra hereges denominados "novacianos". Sua determinação, zelo apostólico, plena convicção e fé em defesa da doutrina de Cristo, culminou em seu martírio. Data desta época, a morte de Nereu de Chipre, um perigoso agitador que ambicionava o trono Pontifício, e maquinou inúmeros estrategemas para conquistar seguidores. Documentos apócrifos ditam a sua morte por envenenamento com recurso de Cicuta, poderoso veneno. Neste mesmo local e época, foram martirizados outros novecentos santos mártires, cujos corpos foram depositados nas catacumbas de Santa Cecília, vítimas da intolerância romana.
- Papa Lucius I a fost roman de origine. Imediat după după alegerea sa a fost exilat de împăratului Trebonianus Gallus (206-253), co-împărat cu fiul său Volusianus între anii 251-253. Gallus şi fiul său Volusianus au fost trădaţi de trupele lor şi asasinaţi în 253, fiind succedaţi pentru 3 luni de împăratul Aemilianus, după care a urmat la putere împăratul Valerian care a dus o politică mai tolerantă în privinţa creştinilor. În aceste circumstanţe, Papa Lucius I a revenit la funcţia papală, până la decesul său natural în 254.
- Файл:Lucius I. jpg Луций I — епископ Рима с 25 июня 253 по 5 марта 254. Родился в семье римлянина Порфириана. Упоминается в письмах Киприана Карфагенского в связи с новацианским расколом. Считается покровителем Дании и особенно острова Зеландия.
- Lucius I, född i Rom, död 5 mars 254, var påve från den 25 juni år 253 till sin död, den 5 mars år 254. Han föddes i Rom ett okänt datum, inget är känt om hans familj förutom hans fars namn, Porphyrianus. Han valdes förmodligen den 25 juni 253, och dog den 5 mars 254. Hans påveval pågick under samma tid som rättegången som ledde till den förre påven Cornelius bannlysning. Traditionen säger att han dog martyrdöden under kejsar Valerianus rättegång, men då det är historiskt belagt att den startade efter mars 254 verkar detta tveksamt. Hans gravsten står fortfarande i St. Callixtus kyrkogård, och hans reliker togs senare till Sankta Cecilia kyrka i Trastevere. Hans huvud är bevarat i Sankt Ansgars katolska domkyrka i Köpenhamn. Denna relik fördes till Roskilde omkring år 1100, efter att Sankt Lucius utsetts till Själlands skyddshelgon. Sankt Lucius huvud är en av de få reliker som överlevt Danmarks reformation.
- Святи́й Лу́цій I, двадцять другий папа Римський, за походженням римлянин, його батьком був Порфиріан. Підтримував практику не дуже суворого спокутування гріхів. Загинув смертю мученика під час правління римського імператора Валеріана, похований у катакомбах Калікста I.
- 教宗路基约一世，原名不詳，（生年不詳、生於羅馬—254年3月5日卒於羅馬），約於253年6月25日至254年3月5日在位為羅馬教宗。
|
| rdfs:comment
|
- Pope Saint Lucius I was Pope from June 25, 253 to March 5, 254. St. Lucius was born in Rome at an unknown date, nothing is known about his family except his father's name, Porphyrianus. He was elected probably on June 25, 253, and died on March 5, 254. His election took place during the persecution which caused the banishment of his predecessor Pope Cornelius, and he also was banished soon after his consecration, but succeeded in gaining permission to return.
- Lucius I. war Bischof von Rom für acht Monate (25. Juni 253 bis zu seinem Tode). Lucius war Römer. Von Kaiser Trebonianus Gallus wurde Lucius sofort in die Verbannung geschickt. Nach dem gewaltsamen Tod des Kaisers konnte er unter dessen Nachfolger Valerian rasch zurückkehren. Das Schisma des Novatian dauerte unter seiner Amtszeit fort. Gegen den Rigorismus der Novatianer vertrat er wie schon sein Vorgänger die mildere Richtung in der Bußpraxis.
- Luci I fou escollit papa entre els anys 253 i 254. D'aquest bisbe de Roma, només en sabem que també fou desterrat per l'emperador Trebonià Gal, igual com abans ho havia estat Corneli I
- Sv. Lucius I. byl 22. papežem katolické církve v letech 253-254. Podle tradice zemřel jako mučedník. Narodil se v Římě. O jeho rodině není nic známo, otec se údajně jmenoval Porfyrián. Papežem byl zvolen pravděpodobně 25. června 253. Jeho volba spadla do času pronásledování křesťanů císařem Gallem, které následovalo po vyhoštění jeho předchůdce papeže Kornelia.
- Lucio I,. Papa n. º 22 de la Iglesia católica de 253 a 254. Hijo de Porfirio, Lucio, que al igual que muchos cristianos se encontraba sufriendo pena de destierro por orden del emperador Galo, pudo regresar a Roma tras la muerte de este en mayo de 253 y ser elegido sucesor del papa Cornelio. Su pontificado fue muy breve ya que falleció el 5 de marzo de 254 y durante el mismo continuó la política de su predecesor contra los novacianos.
- Pyhä Lucius I oli paavina kahdeksan kuukauden ajan vuodesta 253 – 5. maaliskuuta 254 saakka. Hänen nuoruudestaan ei tiedetä juuri mitään, ei edes syntymävuotta. Hänet valittiin paaviksi kesällä 253, kun edeltäjänsä Pyhä Cornelius oli pakotettu lähtemään maanpakoon. Perimätiedon mukaan Luciuksesta tuli marttyyri keisari Valerianuksen vainoissa.
- Lucius I est le 22 pape de l'Église catholique, de 253 à 254. Né à Lucques, selon le Liber Pontificalis, tandis que plusieurs ouvrages plus qualifiés situent sa naissance à Rome. Il est élu à la mort de Corneille mais il est arrêté quasi-immédiatement sur ordre de l'empereur Trébonien Galle et aussitôt envoyé en exil. Cependant, après l'assassinat de l'empereur, il rentre à Rome car le nouvel empereur, Valérien, est moins hostile aux chrétiens.
- I. Szent Lucius nyolc hónapig töltötte be egyházfői tisztségét, 253. június 25. és 254. március 5. között. Ő volt a keresztény egyház 22. vezetője. Elődjét, Corneliust Gallus császár idején száműzték Centumcellaebe, és felszentelése után a császári hatalom Luciust is erre kényszerítette. 253-ban lépett trónra Valerianus császár, aki engedékenyebb volt elődjénél, így Luciust is szabadon engedte.
- Lucius I was de 22ste paus van de Rooms-Katholieke Kerk. Hij werd snel na zijn verkiezing tot paus verbannen, maar kreeg toestemming terug te keren. Hij wordt onder meer in verband gebracht met Cyprianus, maar zijn ambtstermijn is te kort voor een sterk beleid. Wel keurde hij het ongehuwd samenwonen af. Deze roerige periode was er meer een van overleven voor de meeste christenen.
- Lucius I var pave i åtte måneder fra 253 til 254 og ble kåret til helgen. Hans navnedag er 4. mars. Han ble født i Roma, men om hans familie vet man bare at faren het Porfyrian. Lucius ble trolig valgt til pave 25. juni 253, og han døde 5. mars 254. Valget foregikk under forfølgelsene, som medførte forvisning av hans forgjenger, Cornelius. Selv ble Lucius forvist straks etter utvelgelsen, men han fikk senere tillatelse til å vende tilbake til Roma.
- Św. Lucjusz I, papież – jego pontyfikat przypadał w okresie od 25 czerwca 253 do 5 marca 254. Był dwudziestym drugim papieżem. Lucjusz był synem Porfiriusza. Był Rzymianinem. Jego pontyfikat był krótki. Pontyfikat Lucjusza przypada na poważne prześladowania chrześcijan. Wkrótce po wyborze został wygnany przez Cesarza Treboniana Galla. Popierał łagodniejszą praktykę pokuty. Był wyrozumiały wobec ludzi "upadłych", za co krytykowali go tzw.
- Lúcio I foi papa durante 8 meses. Em apenas um ano de pontificado, o governo de São Lúcio foi marcado por um período de fortes perseguições. O tratamento injusto e cruel infligido pelo então imperador Valeriano, teve como conseqüência seu exílio. Mas, ao retornar, teve de sustentar luta fortíssima, desta vez, contra hereges denominados "novacianos". Sua determinação, zelo apostólico, plena convicção e fé em defesa da doutrina de Cristo, culminou em seu martírio.
- Papa Lucius I a fost roman de origine. Imediat după după alegerea sa a fost exilat de împăratului Trebonianus Gallus (206-253), co-împărat cu fiul său Volusianus între anii 251-253. Gallus şi fiul său Volusianus au fost trădaţi de trupele lor şi asasinaţi în 253, fiind succedaţi pentru 3 luni de împăratul Aemilianus, după care a urmat la putere împăratul Valerian care a dus o politică mai tolerantă în privinţa creştinilor.
- Файл:Lucius I. jpg Луций I — епископ Рима с 25 июня 253 по 5 марта 254. Родился в семье римлянина Порфириана. Упоминается в письмах Киприана Карфагенского в связи с новацианским расколом. Считается покровителем Дании и особенно острова Зеландия.
- Lucius I, född i Rom, död 5 mars 254, var påve från den 25 juni år 253 till sin död, den 5 mars år 254. Han föddes i Rom ett okänt datum, inget är känt om hans familj förutom hans fars namn, Porphyrianus. Han valdes förmodligen den 25 juni 253, och dog den 5 mars 254. Hans påveval pågick under samma tid som rättegången som ledde till den förre påven Cornelius bannlysning.
- Святи́й Лу́цій I, двадцять другий папа Римський, за походженням римлянин, його батьком був Порфиріан. Підтримував практику не дуже суворого спокутування гріхів. Загинув смертю мученика під час правління римського імператора Валеріана, похований у катакомбах Калікста I.
- 教宗路基约一世，原名不詳，（生年不詳、生於羅馬—254年3月5日卒於羅馬），約於253年6月25日至254年3月5日在位為羅馬教宗。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
