| dbpprop:abstract
|
- Pope Clement XIII, born Carlo della Torre di Rezzonico, was Pope from 16 July 1758 to 2 February 1769. He was born to a recently ennobled family of Venice, received a Jesuit education in Bologna and became a cardinal in 1737. Previously he had filled various important posts in the Curia and had been bishop of Padua since 1743; during his tenure as bishop of Padua he visited all the parishes in the diocese, the first bishop to do that for 50 years. He became pope on July 6, 1758. In the same year the Rezzonico family were celebrating Ludovico Rezzonico's marriage into the powerful Savorgnan family. The son of the man who bought the unfinished palace on the Grand Canal and finished its construction, Carlo the pontiff was notorious for his rampant nepotism. Notwithstanding the meekness and affability of his upright and moderate character, modest to a fault (he had the classical sculptures in the Vatican provided with mass-produced fig leaves) and generous with his extensive private fortune, Clement XIII's pontificate was disturbed by perpetual contentions respecting the pressures to suppress the Jesuits coming from the progressive Enlightenment circles of the philosophes in France. Clement XIII placed the Encyclopédie of D'Alembert and Diderot on the Index, but this index was not as effective as it used to be in the previous century. More unexpected resistance came in the less progressive courts of Spain, the Two Sicilies, and Portugal. In 1758 the reforming minister of Joseph I of Portugal (1750–77), the Marquis of Pombal, expelled the Jesuits from Portugal, and shipped them en masse to Civitavecchia, as a "gift for the Pope. " In 1760, Pombal sent home the papal nuncio and recalled the Portuguese ambassador. The pamphlet titled the Brief Relation, which represented the Jesuits as having set up virtually an independent kingdom in South America under their own sovereignty, and of tyrannizing the Native Americans, all in the interest of an insatiable ambition and avarice, whether or not it was completely true, was damaging to the Jesuit cause. In France, the Parlement de Paris, with its strong upper bourgeois background and Jansenist sympathies, opened the pressure to expel the Jesuits from France in the spring of 1761, and the published excerpts from Jesuit writings, the Extrait des assertions, taken out of context perhaps, certainly provided anti-Jesuit ammunition. Though a congregation of bishops assembled at Paris in December 1761 recommended no action, Louis XV of France (1715–74) promulgated a royal order permitting the Society to remain in the kingdom, with the proviso that certain essentially liberalizing changes in their institution satisfy the Parlement with a French Jesuit vicar-general who should be independent of the general in Rome. To the arrêt of August 2, 1762, by which the Parlement suppressed the Jesuits in France, imposing untenable conditions on any wishing to remain in the country, Clement XIII replied by a protest against the invasion of the Church's rights, and annulled the arrêts. Louis XV's ministers could not permit such an abrogation of French law, and the King finally expelled the Jesuits in November 1764. Clement XIII warmly espoused the order in a papal bull Apostolicum pascendi, January 7, 1765, which dismissed criticisms of the Jesuits as calumnies and praised the order's usefulness; it was largely ignored: by 1768 the Jesuits had been expelled from France, the Two Sicilies and Parma. In Spain, they appeared to be safe, but Charles III of Spain (1759–88), aware of the drawn-out contentions in Bourbon France, decided on a more peremptory efficiency. During the night of April 2–3, 1767, all the Jesuit houses of Spain were suddenly surrounded, the inhabitants arrested, shipped to the ports in the clothes they were wearing and bundled onto ships for Civitavecchia. The King's letter to Clement XIII promised that his allowance of 100 piastres each year would be withdrawn for the whole order, should any one of them venture at any time to write anything in self-defence or in criticism of the motives for the expulsion, motives that he refused to discuss, then or in the future. Much the same fate awaited them in the territories of the Bourbon Duke of Parma and Piacenza, advised by the liberal minister Guillaume du Tillot. In 1768 Clement XIII issued a strong protest (monitorium) against the policy of the Parmese government. The question of the investiture of Parma aggravated the Pope's troubles. The Bourbon Kings espoused their relative's quarrel, seized Avignon, Benevento and Pontecorvo, and united in a peremptory demand for the total suppression of the Jesuits (January 1769). Driven to extremes, Clement XIII consented to call a consistory to consider the step, but on the very eve of the day set for its meeting he died (February 2, 1769), not without suspicion of poison, of which, however, there appears to be no conclusive evidence. From the Annual Register, for 1758: Pope Clement XIII was "the honestest man in the world; a most exemplary ecclesiastic; of the purest morals; devout, steady, learned, diligent..."
- Clemens XIII. , bürgerlich: Carlo della Torre di Rezzonico war Papst von 1758 bis 1769.
- Climent XIII és el nom que va prendre Carlo della Torre di Rezzonico a l'esdevenir Papa. Va néixer en una família noble de Venècia i va estudiar a l'escola dels jesuïtes de Bolonya i va ser governador de les ciutats de Rietti i de Fano. El 1727 es va doctorar en dret canònic i civil a la universitat de Pàdua. El 1731 va ser ordenat sacerdot i va ocupar diversos càrrecs dins de la Cúria romana, on destaca el d'auditor al tribunal de la Sacra Rota de Roma. El 1737 va ser nomenat cardenal i va participar en el conclave del 1740 on seria escollit Papa Benet XIV. Benet XIV el va consagrar bisbe de Pàdua el 1743. El conclave del 1758 va allargar-se quatre mesos d'inacabables deliberacions i el favorit, cardenal camarlenc Carlo Alberto Guidobono Cavalchini va ser vetat per Lluís XV de França, cosa que va permetre l'elecció del cardenal Della Torre, que va prendre el nom de Climent XIII. Durant el seu pontificat va haver de enfrontar-se al bloc dels borbons francesos i espanyols que volien que l'ordre dels jesuïtes fos dissolta. Climent es va negar a dissoldre l'ordre i va escriure una constitució a favor seu, cosa que no va impedir que fossin expulsats de Portugal el 1759, de França el 1764 i d'Espanya el 1767. Malgrat tot, el Papa es va mantenir ferm i no va cedir a les pressions de la casa de Borbó. En represàlia, Lluís XV va ocupar els territoris papals francesos d'Avinyó i Venesino i els italians de Benevento i Pontecorvo. Climent XIII va expressar la necessitat de santificar les festes amb la seva encíclica Appente Sacro i va denunciar la doctrina del febronianisme el 1764. Va morir d'un atac d'apoplexia i està enterrat a la Basílica Vaticana.
- Klement XIII. , vlastním jménem Carlo della Torre Rezzonico byl papežem mezi roky 1758 až 1769.
- Clemente XIII. Papa n. º 248 de la Iglesia Católica entre 1758 y 1769.
- Klemens XIII, syntyjään Carlo della Torre Rezzonico, oli paavina 6. heinäkuuta 1758 – 2. helmikuuta 1769. Hän otti paavina käyttöön nimen Klemens XIII (latinaksi Clemens XIII ja italiaksi Clemente XIII). della Torre Rezzonico syntyi italialaiseen aatelisperheeseen ja sai jesuiittain antaman kasvatuksen ja opetuksen Bolognassa. Tämän jälkeen hän suoritti opinnot kanonisessa oikeudessa ja aloitti uransa vuonna 1716 Rooman kuuriassa. Aluksi hän toimi virkailijana katolisen kirkon tuomioistuimessa. Vuonna 1725 hänet nimitettiin Venetsian tasavallassa toimivan katolisen tuomioistuimen jäseneksi. Tulevan paavin ura eteni nopeasti, sillä vuonna 1737 hänet nimitettiin kardinaaliksi. Kymmenen vuotta myöhemmin hänet määrättiin Padovan piispaksi. Paavina hän joutui taistelemaan sekä jesuiittajärjestön lakkauttamispainostusta että valistuksen filosofisia aatteita vastaan. Ranskan ja Portugalin pyynnöistä huolimatta hän kieltäytyi jesuiittain järjestön oikeudellisen aseman muutoksista. Lopuöta hän kuitenkn taipui kutsutmaan kokoon konsistorin pohtimaan asiaa, mutta kuoli sovitun kokouksen aattona. Kuolemaa on epäilty myrkytykseksi. Vuonna 1766 hän julkaisi bullan Christianæ reipublicæ salus, joka oli tähdätty valistusta vastaan. Tämän lisäksi hän määräsi d'Alembertin Encyclopédien kiellettyjen kirjojen listalle eli indeksiin.
- Carlo della Torre di Rezzonico, élu pape le 6 juillet 1758 sous le nom de Clément XIII (en latin Clemens XIII, en italien Clemente XIII).
- XIII. Kelemen pápa a 248. római pápa. 1758-ban megújította Mária Terézi és utódai számára a Magyar Apostoli Király címet.
- Clemente appoggiò caldamente l'ordine con una bolla pontificia, l'Apostolicum pascendi del 7 gennaio 1765, che respingeva le critiche ai gesuiti come calunnie e lodava l'utilità dell'ordine. Questa venne ignorata ampiamente: entro il 1768 i gesuiti erano stati espulsi dalla Francia, dalle Due Sicilie e dal ducato di Parma. In Spagna sembrarono essere al sicuro, ma Carlo III, conscio delle logoranti contese della Francia borbonica, decise per la prevenzione. La notte tra il 2 e il 3 aprile 1767, tutte le case dei gesuiti in Spagna vennero circondate, gli occupanti arrestati e imbarcati con i vestiti che avevano addosso, su navi dirette a Civitavecchia. La lettera del Re a Clemente XIII prometteva che la sua indennità di 100 piastre pro capite all'anno sarebbe stata ritirata a tutto l'Ordine, se chiunque di essi avesse osato scrivere qualcosa a propria difesa o criticando i motivi dell'espulsione, motivi che egli si rifiutò di discutere, sia al momento che in futuro. Più o meno lo stesso destino li attendeva nei territori borbonici del duca di Parma e Piacenza, consigliato dal ministro liberale Guillaume du Tillot. Nel 1768 Clemente emise una forte protesta (Monitorium) contro la politica del governo parmense. La questione dell'investitura di Parma arrivò ad aggravare i problemi di Clemente. I re borbonici presero le parti dei loro parenti, prendendo Avignone, Benevento e Pontecorvo, e unendosi in una richiesta perentoria per la soppressione totale dei gesuiti. Portato agli estremi, Clemente acconsentì a convocare un concistoro per considerare le mosse da fare, ma alla vigilia del giorno stabilito per l'incontro morì (2 febbraio 1769), non senza sospetti di avvelenamento (del quale, comunque, non esistono prove). Dal Registro Annuale, del 1758: Clemente XIII fu "l'uomo più onesto del mondo; un ecclesiastico esemplare; dai valori più puri: devoto, saldo, istruito, diligente..."
- ファイル:ClementXIII. jpeg クレメンス13世 クレメンス13世（Papa Clemens XIII, 1693年3月7日 - 1769年2月2日）はローマ教皇（在位：1758年7月6日 - 1769年2月2日)、カトリック教会の司祭。本名は、カルロ・デラ・トーレ・レッツォニコ（Carlo della Torre Rezzonico）。ヨーロッパ列強とイエズス会の間で板ばさみになって苦悩した。
- Clemens XIII, geboren als Carlo della Torre Rezzonico was paus van 1758 tot 1769. Hij was afkomstig uit een sinds kort adellijke Venetiaanse familie. Hij genoot een Jezuïeten-opleiding in Bologna en werd in 1737 kardinaal. Daarvoor had hij al verscheidene belangrijke posities vervuld in de Curie. Hij was vanaf 1743 bisschop van Padua, waar hij een goed zielzorger bleek te zijn. In het conclaaf na de dood van Benedictus XIV werd hij op 6 juli 1758 tot paus gekozen nadat verschillende kandidaten door het vetorecht waren uitgesloten. Hij bestreed de Verlichting in Frankrijk en het febronianisme in de Duitse landen door veroordelingen van de Encyclopédie en van Johann Nikolaus von Hontheim. In 1765 voerde hij het Hoogfeest van het Heilig Hart in. Carlo's pausschap was berucht vanwege een buitensporig nepotisme. Hij had veel te stellen met wereldlijke heersers in Frankrijk, Spanje, Portugal, het Hertogdom Parma en het Koninkrijk der Beide Siciliën, die in de Jezuïeten een bedreiging van hun eigen macht zagen. Het is meer dan eens voorgekomen dat alle Jezuïeten in een schip werden afgevoerd en aan wal gezet in de Italiaanse havenstad Civitavecchia, 'als geschenk voor de paus'. Hij kwam laatstelijk in conflict hierover met de regering van Parma. Hij verklaarde zich bereid om een en ander te bespreken via een consistorie, maar stierf op de avond ervóór, hetgeen de geruchten aanwakkerde dat hij zou zijn vergiftigd. Dit is echter nooit bewezen. Zijn grafmonument in de Sint-Pieter is van Antonio Canova.
- Klemens XIII (Clemens XIII) var født Carlo della Torre Rezzonico. Han var Den katolske kirkes pave fra 6. juli 1758 til sin død, den 248. i paverekken. Carlo della Torre Rezzonico var sønnen til en venezianisk kjøpmann. Før han ble kreert som kardinal i 1737 var han pavelig kapellan og protonotar. Han ble også kreert biskop av Padova i 1743. Han ble valgt til pavestolen den 6. juli 1758 og tok navnet Klemens XIII. Han var venn og støtte av Jesuittordenen, som allerede ble forfulgt i flere europeiske nasjoner. Den 7. januar 1765 bekreftet han ordenen med bullen Apostolicum pascendi munus. Han fikk kritikk derfor mest fra Frankrike og Spania, hvor jesuittene hadde blitt utvist før. Flere stater i Europa krevde at jesuittene bør oppløses. Klemens XIII kalte inn for et konsistorium, for å diskutere den kirkens aktuelle situasjonen, men døde uventet kvelden før. Det finnes mange teorier, men man antar at det var hevn av sine fiender og han ble forgiftet, men ingen vet om hans virkelige dødsårsak.
- Klemens XIII, Carlo Rezzonico starszy, Włoski duchowny katolicki, od 1758 papież.
- Clemente XIII nascido Carlo della Torre Rezzonico. Foi Papa de 6 de julho de 1758 ate a sua morte. Nasceu em Veneza e era filho do barão João Batista della Torre Rezzonico e de Vitória Barbarigo. No início do pontificado, Clemente XIII escreveu cartas aos soberanos da Europa, empenhados na guerra dos Sete Anos. O novo Papa conseguiu extinguir a velha animosidade entre a sua cidade natal, e a sede do Papado, Roma. Socorreu o povo na carestia de 1764, acolhendo 14 mil pessoas. Obrigou os latifundiários dos Estados Pontifícios a plantarem suas terras. Mandou velar nos museus as obras artísticas de consideradas por alguns realismo exagerado. Coibiu abusos de copistas inescrupulosos, que se serviam dos Arquivos romanos. Reprovou o livro em que João Nicolau de Hontheim (Johann Nikolaus von Hontheim), escondido atrás do pseudônimo de Justinus Febronius, atacava a soberania do Papa. A negação de toda a religião, pregada sob a capa de racionalismo por Voltaire, Rousseau e outros, desencadeou a perseguição aos batalhadores da Igreja, os Jesuítas. Em Portugal o Marquês de Pombal implicou-os num atentado contra o rei Dom José; mandou queimar o Padre Malagrida (velho de 72 anos) e expulsou os demais, também do Brasil, onde eram os únicos mestres e a base da instrução. Perseguiam-nos em França o ministro Choiseul e a marquesa de Pompadour; na Espanha o conde Aranda; no reino de Nápoles o ministro Tannucci; no ducado de Parma o chanceler Tissot. Até os cavaleiros de Malta, em sua maioria portugueses, rejeitavam os Jesuítas, apenas defendidos pelo Papa (através da bula Apostolicum pascendi múnus). Clemente XIII morreu a 2 de Fevereiro de 1769, amargurado pela insistência dos soberanos da família Bourbon, inimigos dos Jesuítas.
- Papa Clement al XIII-lea a fost ales papă la 6 iulie 1758. A fost un episcop al Romei şi Papă al Bisericii Universale, între 6 iulie 1758 şi 2 februarie 1769. Este cunoscut cu numele în latină Clemens XIII, în italiană Clemente XIII, în franceză Clément XIII.
- Климент XIII (лат. Clemens PP. XIII) (в миру Карло делла Торе Реццонико итал. Carlo della Torre di Rezzonico) — папа римский с 6 июля 1758 по 2 февраля 1769. Карло Реццонико родился в Венеции, учился в Падуе, работал в Римской курии. Климент XII возвел его в кардинальское достоинство. Бенедикт XIV назначил епископом Падуи. В период понтификата Климента XIII началась борьба против ордена иезуитов, влияние которого при королевских дворах вызывало большие опасения как среди местного духовенства, так и среди главных политических советников многих европейских монархов. Позиция Климента XIII была неуверенной. Он не решался на роспуск ордена, чего от него ждали, и с помощью договоров пытался отсрочить это решение. В 1764 Климент XIII осудил труд епископа Иоганна Николая Гонтгейма, пользовавшегося псевдонимом Юстин Феброний, в котором содержалась критике верховенства римского епископа. Это была новая версия старой доктрины конциляризма. Фебронианизм завоевал много сторонников в Германской империи и в Австрии.
- Clemens XIII, född Carlo della Torre Rezzonico 7 mars 1693 i Venedig, död 2 februari 1769 i Rom, var påve från den 6 juli 1758 till sin död, 2 februari 1769.
- 教宗克雷芒十三世（1693年3月7日－1769年2月2日），原名Carlo della Torre Rezzonico，在位期間：1758年7月6日—1769年2月2日。
|
| rdfs:comment
|
- Pope Clement XIII, born Carlo della Torre di Rezzonico, was Pope from 16 July 1758 to 2 February 1769. He was born to a recently ennobled family of Venice, received a Jesuit education in Bologna and became a cardinal in 1737. Previously he had filled various important posts in the Curia and had been bishop of Padua since 1743; during his tenure as bishop of Padua he visited all the parishes in the diocese, the first bishop to do that for 50 years. He became pope on July 6, 1758.
- Clemens XIII. , bürgerlich: Carlo della Torre di Rezzonico war Papst von 1758 bis 1769.
- Climent XIII és el nom que va prendre Carlo della Torre di Rezzonico a l'esdevenir Papa. Va néixer en una família noble de Venècia i va estudiar a l'escola dels jesuïtes de Bolonya i va ser governador de les ciutats de Rietti i de Fano. El 1727 es va doctorar en dret canònic i civil a la universitat de Pàdua. El 1731 va ser ordenat sacerdot i va ocupar diversos càrrecs dins de la Cúria romana, on destaca el d'auditor al tribunal de la Sacra Rota de Roma.
- Klement XIII. , vlastním jménem Carlo della Torre Rezzonico byl papežem mezi roky 1758 až 1769.
- Clemente XIII. Papa n. º 248 de la Iglesia Católica entre 1758 y 1769.
- Klemens XIII, syntyjään Carlo della Torre Rezzonico, oli paavina 6. heinäkuuta 1758 – 2. helmikuuta 1769. Hän otti paavina käyttöön nimen Klemens XIII (latinaksi Clemens XIII ja italiaksi Clemente XIII). della Torre Rezzonico syntyi italialaiseen aatelisperheeseen ja sai jesuiittain antaman kasvatuksen ja opetuksen Bolognassa. Tämän jälkeen hän suoritti opinnot kanonisessa oikeudessa ja aloitti uransa vuonna 1716 Rooman kuuriassa.
- Carlo della Torre di Rezzonico, élu pape le 6 juillet 1758 sous le nom de Clément XIII (en latin Clemens XIII, en italien Clemente XIII).
- XIII. Kelemen pápa a 248. római pápa. 1758-ban megújította Mária Terézi és utódai számára a Magyar Apostoli Király címet.
- Clemente appoggiò caldamente l'ordine con una bolla pontificia, l'Apostolicum pascendi del 7 gennaio 1765, che respingeva le critiche ai gesuiti come calunnie e lodava l'utilità dell'ordine. Questa venne ignorata ampiamente: entro il 1768 i gesuiti erano stati espulsi dalla Francia, dalle Due Sicilie e dal ducato di Parma. In Spagna sembrarono essere al sicuro, ma Carlo III, conscio delle logoranti contese della Francia borbonica, decise per la prevenzione.
- ファイル:ClementXIII. jpeg クレメンス13世 クレメンス13世（Papa Clemens XIII, 1693年3月7日 - 1769年2月2日）はローマ教皇（在位：1758年7月6日 - 1769年2月2日)、カトリック教会の司祭。本名は、カルロ・デラ・トーレ・レッツォニコ（Carlo della Torre Rezzonico）。ヨーロッパ列強とイエズス会の間で板ばさみになって苦悩した。
- Clemens XIII, geboren als Carlo della Torre Rezzonico was paus van 1758 tot 1769. Hij was afkomstig uit een sinds kort adellijke Venetiaanse familie. Hij genoot een Jezuïeten-opleiding in Bologna en werd in 1737 kardinaal. Daarvoor had hij al verscheidene belangrijke posities vervuld in de Curie. Hij was vanaf 1743 bisschop van Padua, waar hij een goed zielzorger bleek te zijn.
- Klemens XIII (Clemens XIII) var født Carlo della Torre Rezzonico. Han var Den katolske kirkes pave fra 6. juli 1758 til sin død, den 248. i paverekken. Carlo della Torre Rezzonico var sønnen til en venezianisk kjøpmann. Før han ble kreert som kardinal i 1737 var han pavelig kapellan og protonotar. Han ble også kreert biskop av Padova i 1743. Han ble valgt til pavestolen den 6. juli 1758 og tok navnet Klemens XIII.
- Klemens XIII, Carlo Rezzonico starszy, Włoski duchowny katolicki, od 1758 papież.
- Clemente XIII nascido Carlo della Torre Rezzonico. Foi Papa de 6 de julho de 1758 ate a sua morte. Nasceu em Veneza e era filho do barão João Batista della Torre Rezzonico e de Vitória Barbarigo. No início do pontificado, Clemente XIII escreveu cartas aos soberanos da Europa, empenhados na guerra dos Sete Anos. O novo Papa conseguiu extinguir a velha animosidade entre a sua cidade natal, e a sede do Papado, Roma. Socorreu o povo na carestia de 1764, acolhendo 14 mil pessoas.
- Papa Clement al XIII-lea a fost ales papă la 6 iulie 1758. A fost un episcop al Romei şi Papă al Bisericii Universale, între 6 iulie 1758 şi 2 februarie 1769. Este cunoscut cu numele în latină Clemens XIII, în italiană Clemente XIII, în franceză Clément XIII.
- Климент XIII (лат. Clemens PP. XIII) (в миру Карло делла Торе Реццонико итал. Carlo della Torre di Rezzonico) — папа римский с 6 июля 1758 по 2 февраля 1769. Карло Реццонико родился в Венеции, учился в Падуе, работал в Римской курии. Климент XII возвел его в кардинальское достоинство.
- Clemens XIII, född Carlo della Torre Rezzonico 7 mars 1693 i Venedig, död 2 februari 1769 i Rom, var påve från den 6 juli 1758 till sin död, 2 februari 1769.
- 教宗克雷芒十三世（1693年3月7日－1769年2月2日），原名Carlo della Torre Rezzonico，在位期間：1758年7月6日—1769年2月2日。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
