| dbpprop:abstract
|
- Pope Callixtus I or Callistus I, was pope from about 217 to about 222, during the reigns of the Roman Emperors Heliogabalus and Alexander Severus. He was martyred for his Christian faith and is a canonized saint of the Roman Catholic Church. His contemporary and enemy, the author of Philosophumena relates that Callixtus, as a young slave, was, by his master Carpophorus, put in charge of collected funds, given as alms by other Christians for the care of widows and orphans; Callixtus lost the funds, and fled from Rome, but was caught near Portus. According to the tale, Callixtus jumped overboard to avoid capture, but was rescued and taken back to his master. He was released at the request of the creditors, who hoped he might be able to recover some of the money, but was rearrested for fighting in a synagogue when he tried to borrow money or collect debts from some Jews. Philosophumena goes on to claim that, denounced as a Christian, Callixtus was sentenced to work in the mines of Sardinia. Finally, he was released with other Christians at the request of Hyacinthus, a eunuch presbyter, who represented Marcia, the favourite mistress of Emperor Commodus (and the poisoner who took part in Commodus' murder). His health was so weakened that his fellow Christians sent him to Antium to recuperate and he was given a pension by Pope Victor I. Callixtus was the deacon to whom Pope Zephyrinus entrusted the burial chambers along the Appian Way. In the third century, nine Bishops of Rome were interred in these Catacombs of San Callisto, also called the Capella dei Papi. When Callixtus followed Zephyrinus as Bishop of Rome, he established the practise of the absolution of all repented sins, for which Tertullian criticized him. Hippolytus and Tertullian were especially upset by the pope's admitting to communion those who had done public penance for murder, adultery, and fornication, as well as by his alleged belief in Sabellianism, from which he attempted to distance himself. In an apocryphal anecdote in the collection of imperial biographies called the Augustan History, the spot on which he had built an oratory was claimed by tavern keepers, but Alexander Severus decided that the worship of any god was better than a tavern. The story is the basis for dating the original structure of the present Basilica di Santa Maria in Trastevere. The Basilica di Santa Maria in Trastevere was a titulus of which Callixtus was the patron. The 4th-century basilica of Ss Callixti et Iuliani was rebuilt in the 12th century by Pope Innocent II and rededicated to the Blessed Virgin Mary. The 8th-century Chiesa di San Callisto is close by, with its beginnings apparently as a shrine on the site of his martyrdom, which is attested in the 4th-century Deposition Martyri and so is likely to be historical. It is possible that Callixtus was martyred around 222, perhaps during a popular uprising, but the legend that he was thrown down a well has no historical foundation, though the church does contain an ancient well. Callixtus was honoured as a martyr in Todi, Italy, on 14 August. He was buried in the cemetery of Calepodius on the Aurelian Way and his anniversary is given by the 4th-century Depositio Martirum and by subsequent martyrologies on 14 October. His relics were translated in the 9th century to Santa Maria in Trastevere. The Roman Catholic Church celebrates his optional memorial on 14 October. The Acts of Callixtus are spurious.
- Über Calixt I. (auch Callist I. , Kalixt I. Calixtus I. oder Kallixtus I. ), Bischof von Rom von 217 bis 222, ist wenig bekannt. Seine Amtszeit war zu Zeiten der römischen Kaiser Elagabal und Severus Alexander. Sein Name bedeutet „der Schönste“. Der heilige Hippolytus war ein Zeitgenosse und erzählt, dass Kalixt als junger Sklave von seinem Herrn zur Aufsicht einer Bank bestellt wurde – doch er verlor das Geld, welches ihm von anderen Christen anvertraut worden war. Er floh aus Rom, wurde aber auf einem Schiff festgesetzt. Um der Sklaverei zu entgehen, sprang er von Bord. Er wurde gerettet und nach Carpophorus zurückgebracht, doch auf Fürbitte seiner Schuldiger wurde er freigelassen. Sie hofften, er würde etwas von dem Geld wieder zusammenbringen können, doch er wurde wieder festgenommen, als es in einer Synagoge zu einem Kampf kam. Kalixt hatte versucht, Schulden einzutreiben oder Geld auszuleihen. Er wurde nun in die Minen von Sardinien geschickt. Letztlich wurde er mit einigen anderen Christen auf Bitten der Marcia, einer Frau des Kaisers Commodus, freigesprochen. Seine Gesundheit war jedoch so angeschlagen, dass er nach Antium geschickt wurde, wo er sich erholte und eine Rente von Bischof Viktor I. erhielt. Kalixt führte den Generalablass ein, die Vergebung aller bereuten Sünden ohne folgende Bußzeit. Hippolytus war besonders erzürnt über die Erlaubnis des Papstes, dass selbst reuige Mörder, Ehebrecher und Unzucht Treibende an der heiligen Kommunion teilnehmen durften. Ferner trat Kalixt gegen die Irrlehre des Sabellius auf, den modalistischen Monarchianismus. Es ist möglich, dass Kalixt als Märtyrer um 222 starb, vielleicht während eines Volksaufstandes, doch für die Legende, nach der er in einen Brunnen geworfen wurde, gibt es keine Belege. Er wurde auf dem Friedhof des Calepodius auf dem Aureliusweg begraben. Seine Reliquien wurden im 9. Jahrhundert nach Cysoing bei Tournai, später auch nach Reims, Fulda, Neapel und in mehrere Kirchen Roms überführt. Nach seinem Tod ließ sich der Presbyter Hippolytus als Haupt des Ditheismus zum Bischof von Rom aufstellen. Nach Kalixt ist die römische Calixtus-Katakombe benannt, die er vor seinem Pontifikat als Diakon verwaltete. Er wird in Todi in Italien als Märtyrer verehrt, sein Gedenktag ist der 14. Oktober. In der Kunst wird er meistens mit einer roten Robe und einer Tiara dargestellt oder mit einem Mühlstein um seinen Hals. Oft ist ein Brunnen in seiner Nähe.
- Calixt I Segons Sant Hipòlit, rival seu, Calixt havia estat esclau i, abans d'esdevenir bisbe de Roma, va menar una vida molt agitada. Zeferí I l'havia nomenat administrador del cementiri de la comunitat cristiana de Roma a la via Appia, cementiri que més tard seria conegut com a catacumba de Calixt. Hipòlit retregué a Calixt defensar que un bisbe no podia ser destituït ni encara que hagués comès un pecat molt greu, de permetre continuar exercint el seu ministeri clergues casats després de la seva consagració i permetre el casament de dones nobles amb esclaus.
- Svatý Kalixt I. , též Callistus či Callixtus, byl 16. papežem katolické církve. Jeho pontifikát se datuje do let 217 - 223/224. Současník Julius Africanus klade zvolení Kalixta I. biskupem římským do roku 218. Dnešní historici s tímto datem zpravidla souhlasí. Rovněž se zdá být prokázané, že byl mučedníkem i když žil v době relativního klidu za vlády císaře Alexandra Severa, jehož matka byla křesťanka. V dobové kronice „Historiae Augustae“ se uvádí, že zbudoval kostel na místě bývalé hospody a císař pak prohlásil, že místo pro uctívání jakéhokoliv boha je lepší než hospoda. Podle legendy měla být tímto kostelem basilika Santa Maria in Trastevere, avšak mnohem pravděpodobnější je, že kostel sv. Kalixta byl v jejím sousedství. V tomto kostele také byla studna, do které mělo být podle legendy papežovo tělo svrženo. Zemřel podle všech svědectví 14. října a v tento den katolická církev také uctívá jeho památku. Nicméně, pohřben byl na hřbitově Calepodius na Aurelianské silnici. V 9. století byly jeho ostatky přeneseny do basiliky Santa Maria in Trastevere. Svědectví o jeho životě známe především z podání jeho nepřátel, Tertulliana a vzdoropapeže Hippolyta, takže je nutno je brát s jistou reservou, ale z větší části jsou založena na faktech. Podle spisu „Philosophumena“, který ke připisován právě Hippolytovi, byl Kalixt otrokem Carpofora, křesťana ve službách římského císaře. Kalixt ztratil peníze, které mu Carpoforus svěřil. Tyto peníze byly shromážděny křesťanskou obcí a měly sloužit k podpoře vdov a chudých křesťanů. Kalixt se snažil uprchnout. Byl chycen, uvězněn a na nátlak, křesťanů, kteří si mysleli, že má stále ještě jejich peníze byl propuštěn. Vzápětí byl znovu uvězněn, když vyvolal skandál v židovské synagoze, kde patrně chtěl ztracené peníze získat zpět. Byl odsouzen k nuceným pracím v dolech na Sardinii. Marcia, milenka císaře Commoda, dosáhla propuštění křesťanských vězňů a Kalixt se vrátil zpět do Říma. Od papeže Viktora I. obdržel pravidelnou rentu a po jeho smrti si získal důvěru i papeže Zefyrina, stal se jeho nejbližším rádcem, později biskupem a konečně papežem. Ve službách papeže Zefyrina byl jmenován správcem rozsáhlého pohřebiště a katakomb podél silnice Via Appia. Toto pohřebiště bylo později zcela zapomenuto a ztraceno až do roku 1849, kdy je objevil italský archeolog Giovanni Battista de Rossi. Známé Calistovy katakomby, ve kterých bylo ve 3. století pohřbeno devět římských biskupů nejsou s tímto pohřebištěm totožné. Dnes se pro ně razí název Capella dei Papi. Základem sporu, který vedl k rozštěpení církve byl postoj k otázce odpuštění hříchů. Kristus ponechal v otázce odpuštění hříchů apoštolům volnost. Hippolytus a Tertullian zastávali názor, že existují hříchy, které odpustit nelze. Mezi tyto hříchy řadili kromě odpadnutí od víry i cizoložství a smilstvo. Kalixt, jeho předchůdci i následovníci však byli toho názoru, že i tyto hříchy Bůh odpustí, je-li projevena účinná lítost a přijato pokání a trest. Kromě toho Kalixt schválil, aby nižší duchovenstvo mělo možnost uzavřít sňatek. Rovněž připustil, aby urozené římské dámy se mohly vdát za níže postavené osoby či dokonce otroky. To sice římské zákony nepřipouštěly, ale opatření mělo zcela praktický důvod, neboť nemožnost uzavřít takovýto sňatek vedla často k vraždám novorozených dětí. Přes všechny pomluvy Kalixtových oponentů je dnes Kalixt I. pokládán za jednoho z nejvýznamnějších papežů katolické církve. Podle všech svědectví zemřel mučednickou smrtí 14. října 222 a 14. října katolická církev také uctívá jeho památku.
- Calixto I,. Papa nº 16 de la Iglesia católica de 217 a 222. Nacido esclavo en el seno de una familia de origen griego, en cuya lengua su nombre significa "el más bello" (kallistos), no abrazó el cristianismo hasta la edad adulta. Al servicio de un alto funcionario del emperador Cómodo llamado Carpóforo, también cristiano, como administrador de sus bienes, se vio implicado en una malversación de fondos lo que le valió ser condenado a trabajos forzados en las minas de azufre de Cerdeña donde permanecería durante tres años hasta que, alrededor del 190, logró ser liberado gracias a la intercesión de Marcia, una concubina del emperador Cómodo. Tras su liberación, el papa Víctor I lo destinó a Antium otorgándole una pensión, donde permaneció hasta su traslado a Roma reclamado por el papa Ceferino, quien haciéndolo su secretario personal, le nombró diácono y administrador del cementerio cristiano en la Vía Appia, que después se conocería como las catacumbas de San Calixto y donde se enterraron todos los papas que gobernaron la Iglesia durante el siglo III, excepto él mismo. A la muerte del papa Ceferino, Calixto es elegido como su sucesor ya que aunque era un esclavo liberado, esta circunstancia no era un impedimento para ser elegido papa hasta que León I el Magno, en el siglo V, así lo dipuso. Prácticamente todo lo que sabemos del pontificado del papa Calixto I procede de los escritos de Hipólito de Roma quien en su obra Philosophumena lo acusa de herético, ambicioso y corrupto, aunque estos calificativos están totalmente sesgados ya que la opinión de Hipólito carece de objetividad pues se opuso desde el primer momento a la elección de Calixto y llegó incluso, apoyado por sus seguidores, a hacerse nombrar pontífice lo que le convierte en el primer antipapa de la historia de la Iglesia. Hipólito acusaba a Calixto de monarquiano y de admitír que fueran ordenados hombres casados hasta dos y tres veces. También fue motivo de enfrentamiento la negación de Hipolito a la validez de matrimonios entre libres y esclavos y el hecho de que Calixto permitía el retorno a la Iglesia de los fornicarios, con tal que expresaran su arrepentimiento y cumplieran la penitencia que se les impusiere. En definitiva el enfrentamiento de estos dos hombres supuso la lucha entre el rigorismo de Hipólito y la visión pastoral de Calixto. Calixto también tuvo que enfrentarse a Tertuliano, el teólogo que abrazó y difundió por el norte de África las doctrinas de Montano. Calixto es el primer papa después de san Pedro, en que figura como mártir en el Martirologio romano más antiguo que se conoce. Su tumba en la Vía Aurelia, descubierta en 1960 y aparentemente construida bajo el pontificado de Julio I, contiene referencias a su martirio, el cual consistió en ser bastoneado a muerte, para luego ser arrojado a un pozo donde hoy se alza la iglesia de S. María en Trastevere.
- Pyhä Calixtus I oli katolisen kirkon johtaja eli paavi vuosina 217–222. Syntymäajasta- ja paikasta ei ole varmaa tietoa, mutta mahdollisesti hän kuoli Roomassa noin vuonna 222. Eero Hämeeniemen romaani Pyhän Calixtuksen lähde sisältää myös historiallista tietoa Calixtuksen elämästä.
- Calixte (ou Calliste, puis Saint Calixte) est le 16 évêque de Rome qui gouverna l’Église romaine, et le premier a être désigné par le titre de « Pape ». Né en 155 d'une famille d'esclaves d'origine grecque qui habitait le quartier du Trastevere à Rome. Sa fête est célébrée le 14 octobre.
- I. Kallixtusz, a 16. pápa Szent Péter örökén. 217 és 222 között viselte ezt a címet. Az ő uralkodásának kezdetén lépett fel a történelem első ellenpápája, Hippolütosz.
- ファイル:CalixtusI. jpg カリストゥス1世 カリストゥス1世（Callixtus I, ? - 222年）は、ローマ教皇（在位：217年 - 222年）。その在位はローマ皇帝ヘリオガバルスおよびセヴェルスの時代に当たる。 カリストゥス1世の対立者ヒッポリュトスは、カリストゥスの若い頃についてこのようなエピソードを記している。それは、彼がもともとカルポフォルスなる人物の奴隷であったというものである。ところが主人の金を使い込んだ上、他のキリスト教徒に預けられた金をなくしてしまった。そのためローマから逃げ出したが、ポルトゥスで捕縛された。債権者のとりなしによってなんとか釈放されたが、シナゴーグでユダヤ教徒といさかいを起こして再び逮捕された。今度はサルデーニャの鉱山送りになるが、コンモドゥス帝の愛人マルキアのとりなしで救出された。体が弱っていたカリストゥスは仲間のキリスト教徒に助けられ、教皇ヴィクトル1世の知己を得る。次の教皇ゼフィリヌスの下で働いていた縁で、カリストゥスがその後継者に収まった。 カリストゥスは井戸に投げ込まれて殉教したと伝えられているが、史実の裏づけはない。222年頃殉教したことは確かであろう。死後、アウレリア街道沿いのカレポディオのカタコンベに葬られ、9世紀にテヴェレ川沿いのサンタ・マリア・イン・トラステーヴェレ教会（ローマ最古の教会の1つ）に移された。それはこのサンタ・マリア教会がカリストゥスの殉教地に由来していると伝えられていたからである。 カトリック教会の聖人であり、記念日は8月14日。
- Calixtus I, ook wel (Sint-)Cal(l)ixtus of (Sint-)Calistus was de zestiende paus van de Rooms-Katholieke Kerk. Hij is waarschijnlijk geboren in een, van oorsprong Griekse, familie van slaven, levend in de Romeinse wijk Trastevere. Een van de belangrijkste besluiten die hij nam was het geven van de mogelijkheid tot het vergeven van alle zonden, ook moord en verkrachting. Dit leidde tot het schisma van Hippolytus, waarbij de eerste tegenpaus, paus Hippolytus, gekozen werd. Van Hippolytus komt ook een beschrijving van het leven van de paus. Hij meldt dat Calixtus als jonge slaaf de baas over een bank werd, maar het geld verloor. Hij vluchtte uit Rome, maar werd bij zee gevangen en terug naar zijn meester gestuurd. De crediteuren vroegen om zijn vrijlating, in de hoop dat hij voldoende geld zou verdienen. Calixtus werd echter opgepakt toen hij in een synagoge vocht met Joodse geldschieters. Vanwege zijn geloof werd hij naar de zoutmijnen van Sardinië gestuurd, waar hij echter op voorspraak van Marcia, een minnares van Commodus, vrijgelaten werd, net als andere christenen. Omdat zijn gezondheid slecht was, werd hij door paus Zefyrinus, zijn voorganger, goed opgevangen en van onderdak voorzien. Calixtus geeft zijn naam aan de catacomben van St Calixtus, een kerkhof langs de Via Appia in Rome, het eerste christelijke kerkhof in zijn soort. Na hem werden alle pausen tot paus Eutychianus daar begraven. Volgens de legende stierf Calixtus zelf doordat hij in een put werd gegooid, bij de Santa Maria in Trastevere, een kerk die Calixtus zelf zou hebben laten bouwen. Zijn sterfdag, 14 oktober, is tevens zijn heiligendag. Calixtus is een martelaar en wordt in Todi (Italië) vereerd. Zijn relikwieën zijn in de 9e eeuw in meerdere kerken geplaatst, onder meer in Cysoing, Reims, Fulda, Napels en Rome. Calixtus is de patroonheilige van de stad Groenlo, alwaar de Oude en Nieuwe Calixtuskerk zich bevinden.
- Callistus (også kalt Calixtus; død 222) var Den katolske kirkes pave fra 217 til sin død. Han var av romersk ætt og vokste opp i Trastevere. Faren het Domitius og tilhørte slekten gens Domitia. Det man kjenner til om han liv kommer for det meste fra Hippolyt, som var en bitter motstander av Callistus. Selv om det er enkelte fordreininger, mener historikere at biografien allikevel bygger på historiske fakta. Callistus arbeidet i ungdommen for en kristen mann ved navn Carpoforus, som underviste ham om kristendommen. Callistus ble satt til å bestyre en bank som ble brukt av kristne, men tapte bankens penger og måtte flykte fra Roma. Han ble tatt i Porto og brakt tilbake til Roma. Der ble han dømt til slaveri, noe som var en vanlig reaksjon mot personer som skyldte penger. Kreditorene fikk satt ham fri, fordi de hadde større håp om å få tilbake pengene ved å ansette ham som pengeinnkrever. Han krevde inn penger fra jøder i Roma og ble etter en tid arrestert igjen for å ha forstyrret freden i en synagoge. Han ble dømt til hardt straffarbeid i stenbruddene på Sardinia. Dette var normalt jevngodt med en dødsdom. Igjen klarte han seg unna, da keiser Commodus' elskerinne Marcia ba pave Viktor I om navnene på kristne fanger og fikk dem satt fri. Paven skal ha utelatt Callistus fra listen, men han kom allikevel med blant de frigitte. Da han kom tilbake til Roma ga paven ham en månedlig pensjon og sendte ham til Anzio. Pave Zefyrinus kalte Callistus tilbake til Roma og ordinerte ham som diakon. Han ble pavens nærmeste rådgiver og ble blant annet forstander for det kristne gravstedet ved Via Appia. Katakomben der kalles fortsatt Callistuskatakomben. 46 paver og anslagsvis 200 000 martyrer ble gravlagt der. Etterhvert ble han en «grå eminense» som hadde den reelle makt i kirken. Da Zefyrinus døde i 217 ble Callistus valgt til pave. Konservative kretser blant geistlige og legfolk protesterte mot dette. Blant sentrale motstandere var Tertullian og Hippolyt. Sistnevnte hadde vært en sterk kandidat i valget, og han nektet å godta det. Dermed lot han seg velge av en skismatisk gruppe og ble den første motpaven. Dette er det første kjente skisma i kirkehistorien. Striden med Hippolyt dominerte Callistus' pontifikat og ble ført med harde midler. Hippolyt anklager Callistus for utukt og brukte hans fortid som slave mot ham. Callistus på sin side ser ikke ut til å ha fordømt Hippolyt. En av de alvorligste anklagene mot Callistus kom da han meglet mellom to grupper med forskjellig syn på inkarnasjonen. Hippolyt mente han var positivt innstilt til monarkianerne og stemplet ham som sabellianer. Dette stemmer dårlig med virkeligheten, ettersom det var Callistus som hadde ekskommunisert Sabellius, som var modalistenes intellektuelle leder og lærte at Faderen, Sønnen og Den hellige ånd ikke var reelle forskjeller i guddommen, men bare ulike former for åpenbaring. Callistus hevdet at det bare var en dom som var avsagt for å dekke over pavens eget modalistiske syn. Callistus ser ut til å ha hatt et syn som ligger mellom modalismen og Hippolyts lære, som skilte ut Ordet (Sønnen) som en egen person i så stor grad at Callistus mente det var en form for diteisme («to-guderi»). Det kom også aklager fra Hippolyt om at Callistus var for ettergivende i disiplinære spørsmål. Blant annet lot han en biskop som hadde begått alvorlige forseelser fortsette i embetet, og han var villig til å ordinere menn som hadde vært gift to eller tre ganger. Han ville ikke fordømme prester som giftet seg, og han ga konvertitter fra kjetterske og skismatiske sekter adgang til kirken uten å pålegge dem å gjøre bot først. Han tillot også at personer som hadde begått drap og utroskap kom tilbake til kirken, og la dermed grunnen for den forståelse av skriftemålets og botens virkning som Den katolske kirke har i dag. Han tillot også at frie og ufrie giftet seg med hverandre, i strid med verdslig romersk lovgivning. Callistus innførte tamperdagene, serier på fire fastedager i den første uken av mars, juni, september og desember. Han regnes som en av de første paver som virkelig definerte paveembetet, og er blitt beundret for sin livsbejaende innstilling. Han arbeidet også for at biskopene skulle få økt innflytelse og fastlo at enhver biskop har del i nøklemakten Kristus gav til Peter. Dette er en tidlig formulering av kjernen i den apostoliske suksesjon. Callistus døde i 222 og ble ifølge tradisjonen gravlagt 14. oktober, som er hans minnedag. En legende hevder at han døde som martyr ved at en folkemengde kastet ham ned i en brønn der kirken Santa Maria in Trastevere står, men dette virker usannsynlig ettersom han ikke opptrer i martyrlister før over hundre år etter sin død. Man trodde lenge at han ble gravlagt i Callistuskatakomben, men i 1960 fant man graven i Calepodiuskatakomben ved Via Aurelia.
- Św. Kalikst I, papież w latach 217-222. Prawdopodobnie był niewolnikiem Karpofora, który zlecił mu prowadzenie banku. Św. Kalikst nie miał jednak zdolności w tym kierunku i doprowadził interes do bankructwa, za co został wtrącony do więzienia. Wierzyciele jednak doprowadzili do jego uwolnienia mając nadzieję na odzyskanie pieniędzy. Niedługo potem oskarżony o wywołanie awantury w synagodze został zesłany do pracy w kopalni na Sardynii. Gdy z tego więzienia uwalniano chrześcijan wskazanych przez papieża Wiktora I, Kalikst zmusił zarządcę kopalni do uwolnienia go, mimo iż nie był na liście. Przez parę lat przebywał na prowincji, gdzie pobierał miesięczną pensję. Następnie św. Zefiryn wezwał go do Rzymu i uczynił archidiakonem, swoim doradcą i zarządcą cmentarza zwanego dziś katakumbami św. Kaliksta. Po śmierci papieża został wybrany jego następcą. Tego wyboru nie uznał św. Hipolit - znany pisarz chrześcijański, który został wtedy również przez mniejszość wybrany papieżem i przez to stał się pierwszym antypapieżem. Wykluczył z Kościoła biskupa Libii Sabeliusza za monarchianizm. Hipolitowi zarzucał dyteizm. Pozwolił na odpuszczanie grzechów ciężkich np. morderstwa, bałwochwalstwa, nieczystości. Apostaci mogli powrócić do Kościoła po wypełnieniu pokuty kościelnej. Uznawał ważność małżeństwa między wolną kobietą, a niewolnikiem (prawo państwowe tego zabraniało). Najprawdopodobniej zginął w zamieszkach, a nie śmiercią męczeńską, jak głoszą wczesne legendy, gdyż panujący wówczas cesarz Aleksander Sewer był życzliwy chrześcijanom. Wymieniany jest w Depositio martyrum. Zbudował sławne katakumby przy via Appia, gdzie pochowano 8 papieży i około 500 000 chrześcijan. Po zamordowaniu został wrzucony do studni, na miejscu której później został wzniesiony kościół św. Marii na Zatybrzu. Jest czczony jako męczennik w Todi - 14 sierpnia. Liturgiczne wspomnienie przypada na 14 października. W tym samym czasie panował Antypapież św. Hipolit.
- Calisto I foi papa de 217 a 222, tendo sucedido ao Papa Zeferino. Escravo liberto, foi acusado por Tertuliano e Hipólito de Roma de ser demasiado indulgente ao administrar o sacramento da penitência, divergência que levou Hipólito a ser contraposto a ele como antipapa. O motivo da discórdia fora a questão trinitária e a absolvição concedida por Calisto aos pecadores de adultério, homicídio e apostasia, absolvição que antes só era dada uma vez na vida e após uma dura penitência pública, enquanto os reincidentes eram excluídos da comunhão eclesial. De acordo com uma tradição muito antiga, Calisto morreu mártir durante uma rebelião popular.
- Papa Calixt I a deţinut funcţia papală în perioada anilor 218 – 222
- Файл:CalixtusI. jpg 200px Каликст I— епископ римский (217 — 11 октября 222. Почти все сведения о нём сообщает его противник Ипполит в своих «Philosophumena», и потому они не особенно надежны. Будучи рабом христианского чиновника Каргофора, Каликст за утрату доверенных ему денег подвергся тяжёлому наказанию, а позже был сослан на рудники в Сардинию из-за столкновений с евреями. Возвращенный оттуда по ходатайству любовницы императора Коммода, Марции, он при папе Зефирине стал священником, а после смерти папы выбран римским епископом, хотя другая часть духовенства избрала Ипполита. Декреты, приписываемые Каликсту, несомненно, подложны; его мученическая кончина подвергается сомнению. Позже Каликст был канонизирован, хотя Ипполит обвинял его в ереси теопасхитов, или патрипассиан.
- Calixtus I var påve mellan omkring 218 och 223. Han led sannolikt martyrdöden. Calixtus vördas som helgon inom Romersk-katolska kyrkan. Hans helgondag firas den 14 oktober.
- Святий Калікст I, шістнадцятий папа Римський, Святий Католицької церкви. Його сучасник та неприятель, автор Філософумени стверджує, що Калікст був рабом Карпофора, який змусив його працювати у тогочасному банку (міняльній установі). Оскільки Калікст не мав здібностей до діяльності у галузі фінансів, він допустив втрату коштів, що належали окремим християнам. Тому його було поміщено до в'язниці, з якої Калікст утік. Пізніше його було заслано до копальні на острові Сардинія. Відповідно до списку папи Римського Віктора I його було звільнено разом з іншими християнами. Калікст був дияконом, якого папа Зеферин уповноважив управляти християнськими похованнями, які пізніше були названі катакомбами Калікста. Він був патроном базиліки Святої Марії у Трастевере. Визнавав можливість шлюбу між вільною жінкою та рабом. Католицька церква відзначає пам'ять Святого Калікста 14 жовтня.
- 教宗加理多一世，217年—222年在位。
|
| rdfs:comment
|
- Pope Callixtus I or Callistus I, was pope from about 217 to about 222, during the reigns of the Roman Emperors Heliogabalus and Alexander Severus. He was martyred for his Christian faith and is a canonized saint of the Roman Catholic Church.
- Über Calixt I. (auch Callist I. , Kalixt I. Calixtus I. oder Kallixtus I. ), Bischof von Rom von 217 bis 222, ist wenig bekannt. Seine Amtszeit war zu Zeiten der römischen Kaiser Elagabal und Severus Alexander. Sein Name bedeutet „der Schönste“. Der heilige Hippolytus war ein Zeitgenosse und erzählt, dass Kalixt als junger Sklave von seinem Herrn zur Aufsicht einer Bank bestellt wurde – doch er verlor das Geld, welches ihm von anderen Christen anvertraut worden war.
- Calixt I Segons Sant Hipòlit, rival seu, Calixt havia estat esclau i, abans d'esdevenir bisbe de Roma, va menar una vida molt agitada. Zeferí I l'havia nomenat administrador del cementiri de la comunitat cristiana de Roma a la via Appia, cementiri que més tard seria conegut com a catacumba de Calixt.
- Svatý Kalixt I. , též Callistus či Callixtus, byl 16. papežem katolické církve. Jeho pontifikát se datuje do let 217 - 223/224. Současník Julius Africanus klade zvolení Kalixta I. biskupem římským do roku 218. Dnešní historici s tímto datem zpravidla souhlasí. Rovněž se zdá být prokázané, že byl mučedníkem i když žil v době relativního klidu za vlády císaře Alexandra Severa, jehož matka byla křesťanka.
- Calixto I,. Papa nº 16 de la Iglesia católica de 217 a 222. Nacido esclavo en el seno de una familia de origen griego, en cuya lengua su nombre significa "el más bello" (kallistos), no abrazó el cristianismo hasta la edad adulta.
- Pyhä Calixtus I oli katolisen kirkon johtaja eli paavi vuosina 217–222. Syntymäajasta- ja paikasta ei ole varmaa tietoa, mutta mahdollisesti hän kuoli Roomassa noin vuonna 222. Eero Hämeeniemen romaani Pyhän Calixtuksen lähde sisältää myös historiallista tietoa Calixtuksen elämästä.
- Calixte (ou Calliste, puis Saint Calixte) est le 16 évêque de Rome qui gouverna l’Église romaine, et le premier a être désigné par le titre de « Pape ». Né en 155 d'une famille d'esclaves d'origine grecque qui habitait le quartier du Trastevere à Rome. Sa fête est célébrée le 14 octobre.
- I. Kallixtusz, a 16. pápa Szent Péter örökén. 217 és 222 között viselte ezt a címet. Az ő uralkodásának kezdetén lépett fel a történelem első ellenpápája, Hippolütosz.
- ファイル:CalixtusI.
- Calixtus I, ook wel (Sint-)Cal(l)ixtus of (Sint-)Calistus was de zestiende paus van de Rooms-Katholieke Kerk. Hij is waarschijnlijk geboren in een, van oorsprong Griekse, familie van slaven, levend in de Romeinse wijk Trastevere. Een van de belangrijkste besluiten die hij nam was het geven van de mogelijkheid tot het vergeven van alle zonden, ook moord en verkrachting. Dit leidde tot het schisma van Hippolytus, waarbij de eerste tegenpaus, paus Hippolytus, gekozen werd.
- Callistus (også kalt Calixtus; død 222) var Den katolske kirkes pave fra 217 til sin død. Han var av romersk ætt og vokste opp i Trastevere. Faren het Domitius og tilhørte slekten gens Domitia. Det man kjenner til om han liv kommer for det meste fra Hippolyt, som var en bitter motstander av Callistus. Selv om det er enkelte fordreininger, mener historikere at biografien allikevel bygger på historiske fakta.
- Św. Kalikst I, papież w latach 217-222. Prawdopodobnie był niewolnikiem Karpofora, który zlecił mu prowadzenie banku. Św. Kalikst nie miał jednak zdolności w tym kierunku i doprowadził interes do bankructwa, za co został wtrącony do więzienia. Wierzyciele jednak doprowadzili do jego uwolnienia mając nadzieję na odzyskanie pieniędzy. Niedługo potem oskarżony o wywołanie awantury w synagodze został zesłany do pracy w kopalni na Sardynii.
- Calisto I foi papa de 217 a 222, tendo sucedido ao Papa Zeferino. Escravo liberto, foi acusado por Tertuliano e Hipólito de Roma de ser demasiado indulgente ao administrar o sacramento da penitência, divergência que levou Hipólito a ser contraposto a ele como antipapa.
- Papa Calixt I a deţinut funcţia papală în perioada anilor 218 – 222
- Файл:CalixtusI. jpg 200px Каликст I— епископ римский (217 — 11 октября 222. Почти все сведения о нём сообщает его противник Ипполит в своих «Philosophumena», и потому они не особенно надежны.
- Calixtus I var påve mellan omkring 218 och 223. Han led sannolikt martyrdöden. Calixtus vördas som helgon inom Romersk-katolska kyrkan. Hans helgondag firas den 14 oktober.
- Святий Калікст I, шістнадцятий папа Римський, Святий Католицької церкви. Його сучасник та неприятель, автор Філософумени стверджує, що Калікст був рабом Карпофора, який змусив його працювати у тогочасному банку (міняльній установі).
- 教宗加理多一世，217年—222年在位。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
