| dbpprop:abstract
|
- Pope Boniface VIII (c. 1235 – October 11, 1303), born Benedetto Caetani, was Pope of the Roman Catholic Church from 1294 to 1303. Today, Boniface VIII is probably best remembered for his feuds with Dante, who placed him in a circle of Hell in his Commedia, and King Philip IV of France.
- Bonifatius VIII. war Papst von 1294 bis 1303.
- Bonifaci VIII, va ser Papa de l’Església Catòlica de 1294 a 1303.
- Bonifác VIII. , vlastním jménem Benedetto Caëtani byl papež od 24. prosince 1294 až do své smrti 11. října 1303. Byl posledním mocensky silným papežem vrcholného středověku, jehož autorita byla nezávislá na světských panovnících. V jeho době se ale zároveň silně vyostřil právě konflikt moci církevní s mocí světskou.
- Bonifacio VIII,. Papa nº 193 de la Iglesia católica de 1294 a 1303.
- Paavi Bonifatius VIII (syntymänimeltään Benedictus Gaetani tai Benedetto Gaetano, oli paavina 24. joulukuuta 1294 – 11. lokakuuta 1303. Bonifatius oli opiskellut Pariisissa oikeustiedettä ja väitellyt siellä tohtoriksi. Hänet nimitettiin kardinaaliksi vuonna 1281. Bonifatius vaati bullassa Unam sanctam paaville rajatonta valtaa kirkossa ja määräämisvaltaa myös maallisissa asioissa. Hän kärsi tappion Ranskan Filip IV Kaunista vastaan yrittäessään estää papiston verotusta. Riita Filipin kanssa kärjistyi lopulta siihen pisteeseen, että paavi julisti Filipin pannaan vuonna 1303. Filipin kansleri Guillaume de Nogaret saarsi paavin Anagniin ja vaati häntä eroamaan. Bonifacius kieltäytyi jyrkästi. Bonifatius vapautettiin kolmen päivän päästä, mutta hän kuoli kuukauden kuluttua tapauksesta.
- Boniface VIII, originaire d'Anagni, de son vrai nom Benedetto Caetani, est un pape de l’Église catholique romaine. Dans la prophétie de saint Malachie, il est connu sous la devise « Ex undarum benedictione » (De la bénédiction des ondes). (Ses armes portaient des ondes, et son prénom original était Benedetto, qui signifie « béni » en italien. ) D'abord avocat et notaire du pape à Rome, il obtint le chapeau de cardinal en 1281 et fut élu pape le 24 décembre 1294 après la démission de Célestin V. Bien que son élection fût régulière, on l'accusa d'avoir poussé son prédécesseur, qu'il fit emprisonner pour éviter le risque de schisme, à se retirer. Une fois arrivé au pouvoir, il mit l'interdit sur le royaume du Danemark. De même que Grégoire VII, ce pontife voulait élever la puissance spirituelle au-dessus de la puissance temporelle, et prétendait disposer des trônes; il eut de vifs démêlés avec les Colonna, qui soutenaient les droits de la couronne d'Aragon, avec l'empereur d'Allemagne, mais surtout avec Philippe le Bel en France. Il incita les princes allemands à se révolter contre Albert I. Il délia les sujets de Philippe le Bel de leur serment de fidélité et fulmina contre lui les célèbres bulles Clericis laicos, Ausculta fili– dont Pierre Flote, juriste du roi, écrivit une version falsifiée – et la fameuse Unam Sanctam prônant la supériorité des papes sur les rois (du spirituel sur le temporel). Boniface VIII écrivit également une bulle d'excommunication, Super Petri Solio, mais elle ne fut jamais publiée : le roi fit appel au concile et lui envoya une armée qui le fit prisonnier à Anagni. Il fut arrêté le 8 septembre 1303 par Guillaume de Nogaret, nouveau conseiller du roi, d'après les ordres de Philippe, qui voulait l'amener en France et le faire juger par un concile. Ce faisant, il se couvrit de sa tiare, prit en main sa crosse et les clefs, en disant : « Je suis pape, je mourrai pape ». Il se vit maltraité par Sciarra Colonna. Tiré des mains des Français le 9 septembre par une révolte de la population d'Anagni, il tomba malade suite aux mauvais traitements qu'il avait subis, et mourut au bout d'un mois à Rome le 11 octobre 1303. Il avait déclaré l'année 1300 jubilaire. Il canonisa Louis IX en 1297, appelé désormais saint Louis de France. En 1298, il fait promulguer le recueil de décrétale appelé Sexte. Le Père Luigi Tosti a donné en 1846 une Histoire de Boniface VIII traduite par l'abbé Marie-Duclos.
- VIII. Bonifác néven lépett fel Szent Péter trónjára a katolikus egyház történetének 193. pápája. Bonifác hétéves pontifikátusa visszahozta a pápaság és a világi hatalom küzdelmének évszázadait. A Német-római Birodalom hatalmi gyengülése után Európa hegemóniáját Franciaország vette át. Az egyre nagyobb befolyással rendelkező francia udvar pedig nemcsak az ország határain belül akart politikai egyeduralmat, hanem egyházi ügyekben is. Bonifác az Orsini család támogatásával került trónra, és legfőbb célja volt, hogy a pápa hatalmát megerősítse a világi uralkodók felett, elsősorban IV. Fülöp francia király fölött. A vita ugyanazon alapokon körvonalazódott, mint több száz évvel azelőtt, IX. Gergely pápa idején. Bonifác az egyház felsőbbrendűségének leple alatt a francia befolyás csökkenését akarta elérni az egyházon belül. Nem riadt meg a harcoktól, de az állandó küzdelem a Colonnák és a franciák ellen végül felőrölte. Pontifikátusának utolsó éveiben a gyakran bírált egyházfő megzavarodott. Emlékét a francia uralkodó igyekezett befeketíteni, ezért sokszor negatív figuraként jelenik meg a történelemkönyvek lapjain.
- ボニファティウス8世（Bonifatius VIII 1235年 - 1303年10月11日）は、中世のローマ教皇（在位1294年 - 1303年）。フランス王と争い、晩年のアナーニ事件後、憤死する。
- Bonifatius VIII, geboren als Benedetto Gaetani was paus van 1294 tot 1303. Zijn claim op de hoogste positie binnen Europa bracht hem in ernstig conflict met Filips de Schone van Frankrijk. Benedetto Gaetani was lid van een adellijke familie in de Campagna. Hij studeerde te Bologna zowel Romeins recht als canoniek recht. Hij werd belast met diplomatieke missies naar Frankrijk en Engeland. In 1281 werd hij kardinaal. In 1294 volgde hij Celestinus V op toen het conclaaf hem al elf dagen na diens aftreden tot paus koos. Eén van zijn eerste daden tijdens zijn pontificaat was het gevangenzetten van zijn voorganger in het kasteel van Fumone. Bijgestaan door twee monniken van zijn orde stierf Celestinus daar op 81-jarige leeftijd. Met de bul Clericis laicos van 1296 probeerde hij de Franse koning het recht te ontnemen om belastingen te eisen van geestelijken ter financiering van zijn oorlog tegen Engeland. De koning verbood handel vanuit Frankrijk met de paus. Als gebaar van verzoening verklaarde de paus in 1297 Lodewijk IX heilig. Door zijn voortdurende bemoeienissen met wereldse zaken geraakte hij ook in conflict met Albrecht I en met de invloedrijke Romeinse familie Colonna. In 1300 stelde hij voor het eerst een Heilig Jaar in. In 1301 formuleerde Bonifatius VIII in de bul Unam sanctam een zeer scherp standpunt ten aanzien van de suprematie van de pausen. Hierin stelde hij dat het voor ieder levend wezen noodzakelijk was voor zijn redding zich te onderwerpen aan de Paus. Bonifatius was intussen ook in conflict geraakt met de invloedrijke familie Colonna en trok zich terug in een slot in Anagni, zijn geboortestad. Filips de Schone reageerde fel op de pauselijke pogingen om zijn gezag te ondermijnen en besloot de paus gevangen te nemen en naar Frankrijk te brengen. Willem van Nogaret kreeg die opdracht. Samen met Sciarra Colonna trok hij naar Anagni. Gebroken stierf Bonifatius een maand later. Zijn opvolger werd paus Benedictus XI. In 1298 had Bonifatius VIII het Liber Sextus uitgevaardigd, een verzameling van pauselijke decretalen -vonnissen in briefvorm- als vervolg op het eerdere kerkelijk wetboek, het Liber Extra van Gregorius IX uit 1234. Met de bul Super cathedram perkte hij het recht van de bedelorden in om te preken en biecht te horen. Zo verminderde hij wrijving tussen hen en seculiere priesters. Hij stichtte in 1303 de eerste universiteit van Rome. Na Bonifatius' dood werd op aandringen van de Franse koning een proces tegen hem geopend wegens ketterij. Het Concilie van Vienne (1311-1312) besloot echter dit proces niet voort te zetten.
- Pave Bonifatius VIII kjempet for å hevde pavens plass over den verdslige makt. I kampen mot Filip IV av Frankrike (også kalt Filip Den Smukke) utstedte han bullen Unam Sanctam som er ansett som et av de mest klassiske uttrykk for pavens krav på makt og verdensherredømme. Han måtte etter hvert se seg slått av Filip IV og døde i kongens fangenskap.
- Bonifacy VIII, właściwie Benedetto Gaetani (ok. 1235 w Anagni – 11 października 1303 w Rzymie) – Włoch z pochodzenia, papież od 24 grudnia 1294 r. po abdykacji Celestyna V, do którego ustąpienia w walny sposób się przyczynił. Papież Celestyn V był człowiekiem prostym (bez wykształcenia) i zabobonnym. Uważano, że nie dorósł do sprawowanego urzędu. Kardynał Gaetani nakłaniał go do zrzeczenia się godności papieskiej, jednak bezskutecznie. Podobno Gaetani kazał zainstalować w "celi" Piotra Morone, ukryty otwór, przez który szeptał, gdy Celestyn V spał, następujące słowa: "Celestynie, Celestynie, ustąp z urzędu, zbyt ciężkim on dla ciebie". Cichy, zabobonny i gorliwy Celestyn V rad, iż tajemniczy głos należy do samego Boga, posłusznie ustąpił z urzędu papieża. Wtedy sprzyjającą sytuację wykorzystał kardynał Gaetani i w niedługim czasie zasiadł na tronie piotrowym. Bonifacy był pierwszym papieżem, który bullą Antiquorum habet ogłosił rok 1300 rokiem jubileuszowym dla wszystkich pielgrzymów odwiedzających grób świętego Piotra (dla Włochów pobyt trzydziestodniowy, dla pozostałych piętnastodniowy). Papież zapowiedział odpust zupełny, co było nowością, ponieważ do tej pory odpust zupełny dotyczył wyłącznie uczestników wypraw krzyżowych. Villani, kronikarz Florencji, napisał na podstawie własnych obserwacji, że do Rzymu przybywało codziennie około 30 000 pielgrzymów, zaś ofiary były tak duże, że dwóch kleryków przez cały czas musiało zbierać pieniądze grabiami. Pontyfikat Bonifacego upłynął pod znakiem konfliktu z królem Francji Filipem IV Pięknym. Filip, uwikłany w walki z Anglikami, finansował działania wojenne z podatku nałożonego na duchownych. Bonifacy potępił te praktyki bullą Clericis laicos z 1296 r. W odpowiedzi Filip zakazał wywożenia złota i innych cennych towarów z Królestwa Francji. Papież nie mógł więc pobierać świętopietrza z Francji, co spowodowało, iż w zamian za zniesienie ograniczeń Bonifacy przyznał Filipowi prawo do pobierania podatku od kleru. W roku 1298 wydał trzecią cześć korpusu prawa kanonicznego Sextus. W roku 1302 Bonifacy wydał bullę Unam Sanctam, w której zawarł fundamentalne poglądy dla przyszłości Kościoła: niezależnośc władzy świeckiej od duchowej jest herezją manichejską; poza Kościołem katolickim nie ma zbawienia ani odpuszczenia grzechów; jeśli władza ziemska błądzi, powinna być osądzona przez władzę duchową, a jeśli najwyższa władza duchowa błądzi, jej sędzią może być tylko Bóg, nie człowiek; posłuszeństwo Biskupowi Rzymu jest konieczne do osiągnięcia zbawienia. Bulla wywołała furię Filipa IV. Oskarżył on Bonifacego o nadużycia seksualne (m. in. biseksualizm i pedofilię), bluźnierstwa (Eucharystia miała być dla niego tylko "mąką i wodą", niewiara w życie pozagrobowe, konszachty z diabłem, twierdzenie, iż grzechy cielesne nie są grzechami), zamordowanie Celestyna V, kupczenie godnościami kościelnymi, jedzenie mięsa w okresie postu, uzurpację urzędu papieskiego i herezję. Filip zwołał latem 1303 r. sąd nad Bonifacym, na który zawezwano również papieża. Bonifacy oczywiście się nie stawił. Filip wysłał więc swojego zaufanego doradcę Wilhelma Nogareta z 1600 zbrojnych by aresztował papieża. Bonifacy uciekł z Rzymu do rodowego pałacu Gaetanich na skale Anagni, ale i tam dopadł go Nogaret. Legista zażądał ustąpienia Bonifacego, na co papież zdecydowanie odmówił. Wywiązała się kłótnia, w wyniku której towarzyszący Nogaretowi Sciarra Colonna, zaprzysięgły wróg Gaetanich, spoliczkował Bonifacego żelazną rękawicą. W wyniku wstrząsu psychicznego 68-letni papież postradał rozum. Aresztowany przez Nogareta i przewieziony do Rzymu zmarł w napadzie szaleństwa 11 października 1303 r. Pochowano go w krypcie Bazyliki św. Piotra. W roku 1305 otworzono jego grób, okazało się, że ciało papieża nie uległo rozkładowi. Nie ugasiło to wściekłości Filipa IV, który kazał papieżowi Klemensowi V wykopać zwłoki Bonifacego i spalić je na stosie.
- Bonifácio VIII, nascido Benedicto Gaetani, foi Papa de 24 de Dezembro de 1294 até à data da sua morte.
- Papa Bonifaciu al VIII-lea a fost un papă al Romei.
- Файл:Bonifatius VIII Grabstatue. JPG Скульптура папы Бонифация VIII Бонифаций VIII (лат. Bonifatius PP. VIII, в миру — Бенедетто Каэтани, итал. Benedetto Caetani); ок. 1235 — 11 октября 1303) — папа римский с 24 декабря 1294 по 11 октября 1303. Это последний из пап XIII в. , пытавшийся на практике осуществлять доктрину верховенства церковной власти над светской. Неудачи Бонифация VIII в этой деятельности объясняются прежде всего изменением политической ситуации. Вместо феодально-раздробленной Западной Европы Бонифацию VIII пришлось столкнуться с набирающими мощь централизованными государствами — Францией и Англией. Некоторых успехов Бонифаций VIII добился в политических интригах, связанных с борьбой за королевскую власть в Германии. Попытка вмешаться в англо-французские отношения оказалась неудачной. Готовясь к очередной войне, король Франции Филипп IV и король Англии Эдуард I ввели в своих странах налог на духовенство без согласования с папой, что нарушало сложившуюся в XIII в. практику. Бонифаций VIII ответил буллой «Clericis laicos», в которой запретил светским правителям взимать налоги с духовенства без разрешения папы под угрозой отлучения от церкви. Однако духовенство Франции и Англии предпочло подчиниться своим королям, а не папе, и Бонифаций VIII не решился применить отлучение. Новый толчок амбициям Бонифация VIII дало проведение в 1300 г. первого юбилейного года, когда в Рим съехалось более 2 млн. паломников. Конфликт с французским королём снова разгорелся после того, как королевские чиновники арестовали и посадили в тюрьму одного из епископов, не позволив ему, как было принято в таких случаях, обратиться к церковному суду. В 1302 г. появилась папская булла «Unam Sanctam», где Бонифаций VIII наиболее полно изложил свою концепцию верховенства папы над любой светской властью. Там была сформулирована теория «двух мечей»: папа держит в своих руках два меча, один из которых символизирует духовную, а другой — светскую власть. По утверждению Бонифация VIII, короли должны служить церкви по первому приказанию папы, который имеет право карать светскую власть за любую ошибку, а папа не подчиняется никому из людей. В ответ Филипп IV созвал Генеральные штаты (где участвовало и духовенство), которые осудили папу, обвинив его в тяжких преступлениях, в том числе и в ереси, и потребовали, чтобы папа предстал перед судом церковного собора. Для того, чтобы такой суд состоялся, Филипп IV послал в Италию своего приближённого Гильома Ногаре с отрядом, чтобы схватить Бонифация VIII и доставить его во Францию. Ногаре арестовал папу, избил его, но вывезти не смог — папу отбили его земляки в г. Ананьи. Через месяц оскорблённый престарелый Бонифаций VIII скончался. Поражение Бонифация VIII в борьбе с могущественным королём Франции означало крах политических амбиций папства. Наступил период авиньонского пленения пап, когда те были марионетками в руках французской монархии.
- Bonifatius VIII, född Benedictus Gaetani omkring 1235 i Anagni, Italien, död 11 oktober 1303 i Rom, var påve från den 24 december 1294 till sin död, 11 oktober 1303.
- Боніфацій VIII, сто дев'яносто другий папа Римський.
- 教宗波尼法爵八世（拉丁语：Bonifacius VIII，約1235年—1303年10月11日），原名Benedetto Caetani，於1294年12月24日至1303年10月11日為羅馬教宗。
|
| rdfs:comment
|
- Pope Boniface VIII (c. 1235 – October 11, 1303), born Benedetto Caetani, was Pope of the Roman Catholic Church from 1294 to 1303. Today, Boniface VIII is probably best remembered for his feuds with Dante, who placed him in a circle of Hell in his Commedia, and King Philip IV of France.
- Bonifatius VIII. war Papst von 1294 bis 1303.
- Bonifaci VIII, va ser Papa de l’Església Catòlica de 1294 a 1303.
- Bonifác VIII. , vlastním jménem Benedetto Caëtani byl papež od 24. prosince 1294 až do své smrti 11. října 1303. Byl posledním mocensky silným papežem vrcholného středověku, jehož autorita byla nezávislá na světských panovnících. V jeho době se ale zároveň silně vyostřil právě konflikt moci církevní s mocí světskou.
- Bonifacio VIII,. Papa nº 193 de la Iglesia católica de 1294 a 1303.
- Paavi Bonifatius VIII (syntymänimeltään Benedictus Gaetani tai Benedetto Gaetano, oli paavina 24. joulukuuta 1294 – 11. lokakuuta 1303. Bonifatius oli opiskellut Pariisissa oikeustiedettä ja väitellyt siellä tohtoriksi. Hänet nimitettiin kardinaaliksi vuonna 1281. Bonifatius vaati bullassa Unam sanctam paaville rajatonta valtaa kirkossa ja määräämisvaltaa myös maallisissa asioissa. Hän kärsi tappion Ranskan Filip IV Kaunista vastaan yrittäessään estää papiston verotusta.
- Boniface VIII, originaire d'Anagni, de son vrai nom Benedetto Caetani, est un pape de l’Église catholique romaine. Dans la prophétie de saint Malachie, il est connu sous la devise « Ex undarum benedictione » (De la bénédiction des ondes). (Ses armes portaient des ondes, et son prénom original était Benedetto, qui signifie « béni » en italien.
- VIII. Bonifác néven lépett fel Szent Péter trónjára a katolikus egyház történetének 193. pápája. Bonifác hétéves pontifikátusa visszahozta a pápaság és a világi hatalom küzdelmének évszázadait. A Német-római Birodalom hatalmi gyengülése után Európa hegemóniáját Franciaország vette át. Az egyre nagyobb befolyással rendelkező francia udvar pedig nemcsak az ország határain belül akart politikai egyeduralmat, hanem egyházi ügyekben is.
- ボニファティウス8世（Bonifatius VIII 1235年 - 1303年10月11日）は、中世のローマ教皇（在位1294年 - 1303年）。フランス王と争い、晩年のアナーニ事件後、憤死する。
- Bonifatius VIII, geboren als Benedetto Gaetani was paus van 1294 tot 1303. Zijn claim op de hoogste positie binnen Europa bracht hem in ernstig conflict met Filips de Schone van Frankrijk. Benedetto Gaetani was lid van een adellijke familie in de Campagna. Hij studeerde te Bologna zowel Romeins recht als canoniek recht. Hij werd belast met diplomatieke missies naar Frankrijk en Engeland. In 1281 werd hij kardinaal.
- Pave Bonifatius VIII kjempet for å hevde pavens plass over den verdslige makt. I kampen mot Filip IV av Frankrike (også kalt Filip Den Smukke) utstedte han bullen Unam Sanctam som er ansett som et av de mest klassiske uttrykk for pavens krav på makt og verdensherredømme. Han måtte etter hvert se seg slått av Filip IV og døde i kongens fangenskap.
- Bonifacy VIII, właściwie Benedetto Gaetani (ok. 1235 w Anagni – 11 października 1303 w Rzymie) – Włoch z pochodzenia, papież od 24 grudnia 1294 r. po abdykacji Celestyna V, do którego ustąpienia w walny sposób się przyczynił. Papież Celestyn V był człowiekiem prostym (bez wykształcenia) i zabobonnym. Uważano, że nie dorósł do sprawowanego urzędu. Kardynał Gaetani nakłaniał go do zrzeczenia się godności papieskiej, jednak bezskutecznie.
- Bonifácio VIII, nascido Benedicto Gaetani, foi Papa de 24 de Dezembro de 1294 até à data da sua morte.
- Papa Bonifaciu al VIII-lea a fost un papă al Romei.
- Файл:Bonifatius VIII Grabstatue. JPG Скульптура папы Бонифация VIII Бонифаций VIII (лат. Bonifatius PP. VIII, в миру — Бенедетто Каэтани, итал. Benedetto Caetani); ок. 1235 — 11 октября 1303) — папа римский с 24 декабря 1294 по 11 октября 1303. Это последний из пап XIII в.
- Bonifatius VIII, född Benedictus Gaetani omkring 1235 i Anagni, Italien, död 11 oktober 1303 i Rom, var påve från den 24 december 1294 till sin död, 11 oktober 1303.
- Боніфацій VIII, сто дев'яносто другий папа Римський.
- 教宗波尼法爵八世（拉丁语：Bonifacius VIII，約1235年—1303年10月11日），原名Benedetto Caetani，於1294年12月24日至1303年10月11日為羅馬教宗。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
