| dbpprop:abstract
|
- Boniface V was pope from 619 to 625. He was consecrated as pope on December 23, 619. He did much for the Christianising of England and enacted the decree by which churches became places of refuge for criminals. Boniface V was a Neapolitan who succeeded Pope Adeodatus I after a vacancy of more than a year. Before his consecration, Italy was disturbed by the rebellion of the eunuch Eleutherius, Exarch of Ravenna. The patrician pretender advanced towards Rome, but before he could reach the city, he was slain by his own troops. The Liber Pontificalis records that Boniface made certain enactments relative to the rights of sanctuary, and that he ordered the ecclesiastical notaries to obey the laws of the empire on the subject of wills. He also prescribed that acolytes should not presume to translate the relics of martyrs and that, in the Basilica di San Giovanni in Laterano, they should not take the place of deacons in administering baptism. Boniface completed and consecrated the cemetery of Saint Nicomedes on the Via Nomentana. In the Liber Pontificalis, Boniface is described as "the mildest of men", whose chief distinction was his great love for the clergy. The Venerable Bede writes of the pope's affectionate concern for the English Church. The "letters of exhortation" which he is said to have addressed to Mellitus, Archbishop of Canterbury, and to Justus, Bishop of Rochester, are no longer extant, but certain other letters of his have been preserved. One is written to Justus, after he had succeeded Mellitus as Archbishop of Canterbury in 624, conferring the pallium upon him and directing him to "ordain bishops as occasion should require. " According to Bede, Pope Boniface also sent letters to Edwin, King of Northumbria (625), urging him to embrace the Christian faith; and to the Christian Princess Æthelburg of Kent, Edwin's spouse, exhorting her to use her best endeavours for the conversion of her consort (Bede, H.E. , II, vii, viii, x, xi). He was buried in St. Peter's on 25 October 625.
- Bonifatius V. war Papst vom 23. Dezember 619 bis zu seinem Tode. Sein Name bedeutet: „der Wohltäter“ (latein. ) Er soll sich sehr für die Christianisierung in England eingesetzt haben. Ferner wird ihm die Einführung des Kirchenasyls zugeschrieben.
- Bonifaci V va ser escollit Papa el 23 de desembre de l'any 619. El seu pontificat es va iniciar després d'onze mesos de la mort de l'anterior Papa, i ho pogué fer un cop l'emperador el va haver reconegut. Bona part dels seus esforços els va dedicar a la difusió del cristianisme a Anglaterra. Durant el seu pontificat Mahoma va començar a predicar. Va morir a Roma el 25 d'octubre de l'any 625.
- Bonifác V. byl papežem od 23. prosince 619 až do své smrti.
- Bonifacio V.. Papa nº 69 de la Iglesia católica de 619 a 625. Elegido papa el 8 de noviembre de 618 no fue consagrado hasta pasados casi trece meses, el 23 de diciembre de 619, al no recibir hasta entonces la confirmación del emperador bizantino Heraclio I. Hizo muchos esfuerzos por convertir al cristianismo al rey Edwin de Northumbria (lo que hoy se conoce como Inglaterra) . Durante su pontificado promulgó el decreto por el que las iglesias se considerarían lugares de asilo para los perseguidos que buscasen refugio en ellas.
- Vuonna 625 kuollut Bonifatius V (kastenimi tuntematon) oli paavina 23. joulukuuta 619 – 23. lokakuuta 625. Hän syntyi Napolissa, Italiassa, mutta synnyinaikaa ei tunneta. Bonifatius V hallitsi Aeodatus I:n ja Honorius I:n välissä.
- Boniface V était un religieux italien du haut Moyen Âge, qui fut le 69 pape de l'Église catholique, de 619 à 625.
- Fájl:Papa Bonifacio V. jpg V. Bonifác pápa V. Bonifác volt a 69. pápa az egyház történelmében. Pontifikátusa elején Itáliát még veszedelmes seregek dúlták, így jóságáról, adakozó oldaláról hamar megismerhették az emberek. Rendeleteivel igyekezett megszilárdítani az egyházat. Mindig különös figyelemmel fordult Anglia felé, ahol terjeszteni akarta a keresztény vallást. Nápolyban látta meg a napvilágot egy vallásos családban. A papi hivatást választva pár év múltán archidiakónus lett, majd a pápai hivatal egyik legbefolyásosabb tagja. Amikor I. Adeodatus pápa meghalt, a római zsinat Bonifácot választotta meg utódjának, azonban mindeddig ismeretlen okokból több mint egy év elteltével, 619. december 23-án szentelték fel. Ebben az időben Itália békéjét egy eunuch, bizonyos Eleutherius lázadása borította fel. Eleutherius volt egyben a Ravennai Exarchátus fejedelme is. Seregével Róma felé vonult, közben egyre nagyobb területeket foglalt el. Mielőtt a szent város falai elé ért volna, saját katonái ölték meg a ravennai zsarnokot. A Liber Pontificalis alapján Bonifác zsinatain több rendeletet is alkotott. Az egyik legfontosabb egyházi döntése volt, a templomi menedékjog lefektetése. Ez több évszázadon át fennmaradt és a világi törvény legtöbbször tiszteletben tartotta. A templomi menedékjog értelmében a bűnös, akármit követett el, Isten házában menedéket lelhet, és amíg ott van a világi hatalmak nem rendelkezhetnek fölötte. Ezen kívül Bonifác elrendelte, hogy a pápai jegyzők végrendelet kérdésében vegyék át a császári gyakorlatot. Pontifikátusa alatt előírta azt is, hogy a ministránsok nem fordíthatják le a vértanúk hagyatékait kedvük szerint, és nem vezethetnek le kereszteléseket a diakónusok helyett. Amint az látható nagy horderejű kérdésekről is döntött a pápa, mégis mindig elérte, hogy a klérus szeresse és kövesse őt. A Liber Pontificalis ezért is nevezte Bonifácot az emberek között a legszelídebbnek. Építkezéseiről nem maradtak fenn adatok, viszont azt tudjuk, hogy a Via Nomentana mentén ő fejezte be és szentelte fel a Szent Nikomédész temetőt. Bonifác pontifikátusának egyik legjellegzetesebb momentuma közé tartozik az angol egyház felé irányuló szeretete. A távoli új vidékben nagy reményeket látott. Beda Venerabilis írásai nyomán tudjuk, hogy a pápa több buzdító hangnemű levelet is küldött Mellitusnak, Canterbury érsekének, és Justusnak, Rochesteri püspöknek. Ezek közül nem maradt fenn egyik forrás sem, azonban egy 624-ben íródott levél maradványai mai napig megőrződtek. Ebben Bonifác az immár Canterbury érsekké szentelt Justusnak elküldte a palliumot, az érseki hatalom szimbólumát, és a következő sorokkal biztatta: "Irányítsd aszerint püspökeidet, miként az alkalom megkívánja. " A pápa nemcsak az angliai klérussal vette fel a kapcsolatot levélben, hanem Beda szerint Bonifác 625-ben sürgető üzenetet továbbított a northumbriai udvarba, Edwin királynak, amelyben az uralkodót a bálványok ledöntésére és a kereszténység terjesztésére kérte. Ezen kívül Ethelberga királynőnek is írt levelet, amelyben Bonifác arra kéri, hogy minden befolyását vesse latba férjénél, hogy Northumria földje is Isten országához csatlakozzon. A mindig segítőkész pápát végül 625. október 25-én ragadta el a halál. Hamvait a Szent Péter Bazilika őrzi.
- Si impegnò per la cristianizzazione dell'Inghilterra e fece entrare in vigore il decreto con il quale le chiese diventavano luogo di rifugio per i criminali. Morì il 25 ottobre 625 e fu sepolto in San Pietro.
- ボニファティウス5世（Boniface V, ? - 625年10月25日）は、第69代ローマ教皇（在位：619年12月23日 - 625年10月25日）。
- Bonifatius V was de 69e paus van 619 tot 625 na een sedesvacante van ruim 1 jaar. Hij werd op 23 december 619 tot paus gewijd. Hij heeft veel betekend voor het kerstenen van Engeland en vaardigde het decreet uit dat kerken een toevluchtsoord voor misdadigers moesten zijn. Bonifatius V was een Napolitaan van geboorte en volgde paus Adeodatus I op. Nog voor zijn inauguratie werd Italië opgeschrikt door het oproer van de eunuch Eleutherius, de exarch van Ravenna. Deze patriciër, die ook pauselijke ambities had, werd echter al tijdens zijn mars op Rome door zijn eigen troepen vermoord. De Liber Pontificalis vermeldt dat Bonifatius enige wetten uitvaardigde over de functie van kerkgebouwen vrijplaatsen; aan de kerkelijke vertegenwoordigers gaf hij opdracht de wetten van het keizerrijk inzake testamenten te respecteren. Ook schreef hij voor dat akolieten geen relieken van martelaren mochten overdragen en dat in de San Lorenzo van Lateranen zij niet de plaats van dekens mochten innemen bij het toedienen van het doopsel. Bonifatius liet het kerkhof van Sint Nicodemus aan de Via Nomentane voltooien en wijdde dit ook in. In het Liber Pontificalis wordt Bonifatius omschreven als "een zeer zachtaardig man" wiens liefde vooral de geestelijkheid gold. De Eerwaarde Beda maakte melding van zijn diepgaande belangstelling voor de Engelse Kerk. De 'vermanende brieven' die hij geschreven zou hebben aan aartsbisschop Mellitus van Canterbury en aan bisschop Justus van Rochester zijn niet bewaard gebleven, maar wel enkele andere. Een daarvan is geschreven aan Justus, toen hij in 624 Mellitus opvolgde als aartsbisschop van Canterbury. Hierbij draagt hij de bisschoppelijke pallium formeel aan hem over en draagt hem op "bisschoppen te wijden, waar dat nodig is". Volgens Beda schreef paus Bonifatius ook een brief aan koning Edwin van Northumbria waarin hij de koning aanspoorde het christelijk geloof te omarmen. Zijn reeds christelijke vrouw, prinses Ethelberga, werd in deze brief aangespoord als pleitbezorgster op te treden. Deze brief lijkt inderdaad effect gehad te hebben. Bonifatius stierf op 25 oktober 625 en werd in de Sint Pieter begraven.
- Bonifacy V, papież – jego pontyfikat przypadał w okresie od 23 grudnia 619 do 25 października 625. Z pochodzenia neapolitańczyk, syn Jana, Benedyktyn. Swój pontyfikat rozpoczął dopiero po roku od wyboru, ponieważ wtedy dopiero uzyskał zgodę cesarza Herakliusza na konsekrację. Wszystko to ze względu na toczące się walki o koronę Włoch. Bonifacy V zajął się przede wszystkim zmianami w organizacji Kościoła: dążył do potwierdzenia kościelnych zwyczajów w prawie cywilnym (kwestia spadków); ustanowił tzw. "nietykalność schronienia" dla prześladowanych, szukających schronienia w Kościele; określił zakres liturgicznej posługi duchowieństwa; zreorganizował Kościół w Anglii; ukończono budowę cmentarza św. Nikodema przy Via Nomentana; Za jego pontyfikatu swoje nauki rozpoczął Mahomet. Bonifacy V zmarł 25 października w Rzymie i został pochowany w Bazylice św. Piotra.
- Papa Bonifácio V foi papa de 619 a 625. Eleito em 23 de Dezembro de 619, quase um ano após a morte de Adeodato, pois Roma estava demasiado ocupada a defender-se do exarca Eleutério. O seu pontificado atravessou uma época de contínuas lutas pela coroa da Itália. Instituiu a "imunidade do asilo", para as pessoas perseguidas que buscassem refúgio nas Igrejas. Esforçou-se na difusão do cristianismo na Inglaterra.
- Файл:Papa Bonifacio V. jpg Бонифаций V (лат. Bonifatius PP. V, в миру — Бонифачо Фуммини, итал. Bonifacio Fummini), — папа римский с 23 декабря 619 по 25 октября 625. Родился в Неаполе. Избрание сопровождалось провокациями со стороны патрициев. Добился придания папским указам статуса законов. Реформировал церковное управление в Англии.
- Bonifatius V, född i Neapel, död 25 oktober 625, var påve från den 23 december 619 till sin död, 25 oktober 625.
- Боніфа́цій V, шістдесят дев'ятий папа Римський, за походженням неаполітанець, який вступив на папський престол більш ніж через рік після смерті папи Адеодата I. причиною цього став бунт екзарха Равенни євнуха Елевтерія. Проте, претендент від партії патриціїв не дістався Риму, оскільки був убитий своїми ж прихильниками. Боніфацій V намагався надати церковним звичаям щодо спадкування статусу законів, встановив правило «недоторканості сховища» для осіб, яких переслідувала влада і які переховувались у церковних святинях, реорганізував церковну структуру в Англії.
- 教宗波尼法爵五世（拉丁语：Bonifacius V；？－625年10月25日），原名不詳，生於那不勒斯，於619年12月23日至625年10月25日為羅馬教宗。
|
| rdfs:comment
|
- Boniface V was pope from 619 to 625. He was consecrated as pope on December 23, 619. He did much for the Christianising of England and enacted the decree by which churches became places of refuge for criminals. Boniface V was a Neapolitan who succeeded Pope Adeodatus I after a vacancy of more than a year. Before his consecration, Italy was disturbed by the rebellion of the eunuch Eleutherius, Exarch of Ravenna.
- Bonifatius V. war Papst vom 23. Dezember 619 bis zu seinem Tode. Sein Name bedeutet: „der Wohltäter“ (latein. ) Er soll sich sehr für die Christianisierung in England eingesetzt haben. Ferner wird ihm die Einführung des Kirchenasyls zugeschrieben.
- Bonifaci V va ser escollit Papa el 23 de desembre de l'any 619. El seu pontificat es va iniciar després d'onze mesos de la mort de l'anterior Papa, i ho pogué fer un cop l'emperador el va haver reconegut. Bona part dels seus esforços els va dedicar a la difusió del cristianisme a Anglaterra. Durant el seu pontificat Mahoma va començar a predicar. Va morir a Roma el 25 d'octubre de l'any 625.
- Bonifác V. byl papežem od 23. prosince 619 až do své smrti.
- Bonifacio V.. Papa nº 69 de la Iglesia católica de 619 a 625. Elegido papa el 8 de noviembre de 618 no fue consagrado hasta pasados casi trece meses, el 23 de diciembre de 619, al no recibir hasta entonces la confirmación del emperador bizantino Heraclio I. Hizo muchos esfuerzos por convertir al cristianismo al rey Edwin de Northumbria (lo que hoy se conoce como Inglaterra) .
- Vuonna 625 kuollut Bonifatius V (kastenimi tuntematon) oli paavina 23. joulukuuta 619 – 23. lokakuuta 625. Hän syntyi Napolissa, Italiassa, mutta synnyinaikaa ei tunneta. Bonifatius V hallitsi Aeodatus I:n ja Honorius I:n välissä.
- Boniface V était un religieux italien du haut Moyen Âge, qui fut le 69 pape de l'Église catholique, de 619 à 625.
- Fájl:Papa Bonifacio V. jpg V. Bonifác pápa V. Bonifác volt a 69. pápa az egyház történelmében. Pontifikátusa elején Itáliát még veszedelmes seregek dúlták, így jóságáról, adakozó oldaláról hamar megismerhették az emberek. Rendeleteivel igyekezett megszilárdítani az egyházat. Mindig különös figyelemmel fordult Anglia felé, ahol terjeszteni akarta a keresztény vallást. Nápolyban látta meg a napvilágot egy vallásos családban.
- Si impegnò per la cristianizzazione dell'Inghilterra e fece entrare in vigore il decreto con il quale le chiese diventavano luogo di rifugio per i criminali. Morì il 25 ottobre 625 e fu sepolto in San Pietro.
- ボニファティウス5世（Boniface V, ? - 625年10月25日）は、第69代ローマ教皇（在位：619年12月23日 - 625年10月25日）。
- Bonifatius V was de 69e paus van 619 tot 625 na een sedesvacante van ruim 1 jaar. Hij werd op 23 december 619 tot paus gewijd. Hij heeft veel betekend voor het kerstenen van Engeland en vaardigde het decreet uit dat kerken een toevluchtsoord voor misdadigers moesten zijn. Bonifatius V was een Napolitaan van geboorte en volgde paus Adeodatus I op. Nog voor zijn inauguratie werd Italië opgeschrikt door het oproer van de eunuch Eleutherius, de exarch van Ravenna.
- Bonifacy V, papież – jego pontyfikat przypadał w okresie od 23 grudnia 619 do 25 października 625. Z pochodzenia neapolitańczyk, syn Jana, Benedyktyn. Swój pontyfikat rozpoczął dopiero po roku od wyboru, ponieważ wtedy dopiero uzyskał zgodę cesarza Herakliusza na konsekrację. Wszystko to ze względu na toczące się walki o koronę Włoch.
- Papa Bonifácio V foi papa de 619 a 625. Eleito em 23 de Dezembro de 619, quase um ano após a morte de Adeodato, pois Roma estava demasiado ocupada a defender-se do exarca Eleutério. O seu pontificado atravessou uma época de contínuas lutas pela coroa da Itália. Instituiu a "imunidade do asilo", para as pessoas perseguidas que buscassem refúgio nas Igrejas. Esforçou-se na difusão do cristianismo na Inglaterra.
- Файл:Papa Bonifacio V. jpg Бонифаций V (лат. Bonifatius PP. V, в миру — Бонифачо Фуммини, итал. Bonifacio Fummini), — папа римский с 23 декабря 619 по 25 октября 625. Родился в Неаполе. Избрание сопровождалось провокациями со стороны патрициев. Добился придания папским указам статуса законов.
- Bonifatius V, född i Neapel, död 25 oktober 625, var påve från den 23 december 619 till sin död, 25 oktober 625.
- Боніфа́цій V, шістдесят дев'ятий папа Римський, за походженням неаполітанець, який вступив на папський престол більш ніж через рік після смерті папи Адеодата I. причиною цього став бунт екзарха Равенни євнуха Елевтерія.
- 教宗波尼法爵五世（拉丁语：Bonifacius V；？－625年10月25日），原名不詳，生於那不勒斯，於619年12月23日至625年10月25日為羅馬教宗。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
