Pope Alexander IV was Pope from 1254 until his death. Born as Rinaldo di Jenne, a native of Jenne, near Anagni, he was, on his mother's side, a member of the de' Conti di Segni family, the counts of Segni, like Pope Innocent III (1198-1216) and Pope Gregory IX (1227-1241). His uncle, Pope Gregory IX made him cardinal deacon and Protector of the Order of Franciscans in 1227, Camerlengo of the Holy Roman Church from 1227 until 1231 and Bishop of Ostia in 1231 (or 1232).

PropertyValue
dbpedia-owl:Person/birthDate
  • 1199-01-01 00:00:00 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/birthName
  • Rinaldo di Jenne
dbpedia-owl:Person/deathDate
  • 1261-05-25 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/deathPlace
dbpedia-owl:Person/individualisedPnd
  • 100936040
dbpedia-owl:Person/predecessor
dbpedia-owl:Person/successor
dbpedia-owl:birthDate
  • 1199-01-01 00:00:00 (xsd:date)
dbpedia-owl:birthName
  • Rinaldo di Jenne
dbpedia-owl:deathDate
  • 1261-05-25 (xsd:date)
dbpedia-owl:deathPlace
dbpedia-owl:predecessor
dbpedia-owl:successor
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Pope Alexander IV was Pope from 1254 until his death. Born as Rinaldo di Jenne, a native of Jenne, near Anagni, he was, on his mother's side, a member of the de' Conti di Segni family, the counts of Segni, like Pope Innocent III (1198-1216) and Pope Gregory IX (1227-1241). His uncle, Pope Gregory IX made him cardinal deacon and Protector of the Order of Franciscans in 1227, Camerlengo of the Holy Roman Church from 1227 until 1231 and Bishop of Ostia in 1231 (or 1232). He became Dean of the Sacred College of Cardinals in 1244 (or in 1240). On the death of Pope Innocent IV (1243-1254) he was elected Pope at Naples on December 12, 1254. Alexander IV succeeded Innocent IV as guardian of Conradin, the last of the Hohenstaufens, promising him protection; but in less than a fortnight he conspired against him and bitterly opposed Conradin's uncle Manfred. Alexander IV threatened excommunication and interdict against the party of Manfred, without effect. Nor could he enlist the Kings of England and Norway in a crusade against the Hohenstaufens. Rome itself became too Ghibelline for the Pope, who withdrew to Viterbo, where he died in 1261. He was buried in Viterbo Cathedral, but his tomb was destroyed during sixteenth century renovations. His pontificate was signaled by efforts to unite the Eastern Orthodox and Roman Catholic churches, by the establishment of the Inquisition in France, by favours shown to the mendicant orders, and by an attempt to organize a crusade against the Tatars after the second raid against Poland in 1259. On 12 April, 1261, shortly before his death, he issued a papal bull for Henry III of England, absolving him of oaths taken in the Provisions of Oxford, which was instrumental in the Second Barons' War.
  • Alexander IV. war vom 12. Dezember 1254 bis zum 25. Mai 1261 Papst. Ursprünglich Rainald Graf Segni, Sohn des Grafen Philipp von Jenne.
  • Alexandre IV va ser Papa de l'Església Catòlica del 1254 al 1261. De nom Rinaldo Conti, pertanyia a la família dels comtes de Segni com els dos papes anteriors, igual que Innocenci III i el seu oncle Gregori IX que el va nomenar cardenal el 1227 i cardenal bisbe d'Òstia en 1231. Va continuar la política del seu predecessor, tractant de suavitzar-la en la mesura del possible. La lluita de Sicília es va prolongar fins que Manfred va haver de retirar-se davant de Carles d'Anjou, que va ser coronat per Urbà IV. El 1260 va nomenar a Sant Albert Magne, el Doctor universalis, bisbe de Ratisbona. Aquell mateix any es va formar, probablement a Perusa, el primer moviment dels pelegrins anomenats flagelants, un dels fenòmens més característics de l'Edat Mitjana, que recorrien centenars de milles dirigint-se cap a Roma i flagel·lant-se durant el camí, com a signe de penitència. Les profecies de Sant Malaquies es refereixen a aquest papa com Signum ostiense (El signe d'Òstia), que fa referència tant al seu cognom com al fet que va ser cardenal d'Òstia abans de ser elegit pontífici.
  • Alejandro IV,. Papa nº 181 de la Iglesia católica de 1254 a 1261. De nombre Rinaldo Conti, pertenecía a la familia de los condes de Segni al igual que dos papas anteriores, Inocencio III y su tío Gregorio IX quien lo nombró cardenal en 1227 y cardenal obispo de Ostia en 1231. Continuó la política de su predecesor, tratando de suavizarla en lo posible. La lucha por la corona de Sicilia se prolongó hasta que Manfredo tuvo que retirarse ante Carlos de Anjou, que fue coronado por Urbano IV. En 1255 aprueba la creación de la Universidad de Salamanca por Alfonso X, el Sabio, le concede sello propio y la licencia ubique docendi. En 1256 promulga la bula Liceo Ecclesiae Catholicae, por la que organizó los diversos grupos de ermitaños de inspiración agustiniana, en una sola y única Orden. En 1260 nombró Alejandro a San Alberto Magno, el Doctor universalis, obispo de Regensburg. Aquel mismo año se formó, probablemente en Perusa, el primer movimiento de los peregrinos llamados flagelantes, uno de los fenómenos más característicos de la Edad Media, que recorrían centenares de leguas dirigiéndose hacia Roma y flagelándose durante el camino, en señal de penitencia. Durante su pontificado, Alejandro IV canonizó a Clara de Asís y a Iñigo de Oña. Las profecías de San Malaquías se refieren a este papa como Signum ostiense (El signo de Ostia), cita que hace referencia tanto a su apellido como al hecho de que fue cardenal de Ostia antes de ser elegido pontífice.
  • Aleksanteri IV, syntymänimeltään Rinaldo Conti, oli katolisen kirkon paavina 12. joulukuuta 1254 – 25. toukokuuta 1261. Häntä on kuvattu iloiseksi ja ystävälliseksi, mutta ei erityisen älykkääksi. Hän oli sukua Innocentius III:lle ja Gregorius IX:lle. Aleksanteri sekaantui pyhää saksalais-roomalaista keisarikuntaa koskeviin asioihin ja mm. toimi alaikäisen keisarin holhoojana. Aleksanteri muistetaan yrityksistään yhdistää ortodoksinen ja katolinen kirkko, perustamastaan Ranskan inkvisitiosta, kerjäläismunkkien suosimisesta ja ristiretken suunnittelusta tataareja vastaan.
  • Alexandre IV, né Rinaldo de Jenne, est pape de 1254 à 1261. Par sa mère, il fait partie de la famille du pape Grégoire IX, dont il était le neveu, et de la famille du pape Innocent III. Son oncle Grégoire IX le fait cardinal en 1227, puis cardinal-évêque d'Ostie en 1231. À la mort d'Innocent IV, il est élu pape à Naples le 12 décembre 1254. Il est décrit comme un homme ferme, accueillant et bon mais sans être particulièrement brillant. Il succède à Innocent IV en tant que garde de Conradin, le dernier descendant des Hohenstaufen, lui promettant sa protection bienveillante. Mais il conspira aussitôt contre lui et s'opposa à son oncle Manfred. Alexandre IV menaca en vain Manfred d'excommunication et d'interdit. Il ne réussit pas non plus à entraîner les rois d'Angleterre et de Norvège dans une croisade contre la dynastie des Hohenstaufen. Rome devenant trop proche du parti Gibelin, le pape se rabat à Viterbe où il meurt en 1261. Son pontificat est marqué par les efforts d'unification entre les églises orthodoxe et catholique, l'établissement de l'Inquisition en France, la protection des universités, les faveurs accordés aux ordres mendiants dans leur différents avec les séculiers et les tentatives d'organiser des croisades contre les Tartares. Dans la Prophétie de saint Malachie, il porte la devise « Signum Ostiense », soit signe d’Ostie.
  • IV. Sándor lépett fel a pápai trónra 181. -ként a katolikus egyház történetében. Pontifikátusát azóta történészek az egyház további fejlődése szempontjából fordulópontnak tekintik. A megválasztásakor is idős Sándor végleg eldöntötte a császárok és pápák közötti harcot. Azonban a Laterán győzelme visszafordíthatatlan politikai folyamatot indított el, amely később igazolta, hogy Sándor uralkodása és politikai irányvonala elrohasztotta a pápai trónus legfőbb világi támaszát is.
  • Discendente, in linea femminile, della nobile famiglia dei Conti di Segni, che aveva già avuto due illustri pontefici cioè Innocenzo III e Gregorio IX e che, vari secoli dopo, darà alla Chiesa Innocenzo XIII. Rinaldo era figlio di una sorella di Gregorio IX, di cui ignoriamo il nome, e di Filippo II, signore di Jenne. La sua famiglia era pervenuta a Sessa Aurunca, sua città natale, da Anagni, e perciò alcuni sostengono che sia di origini anagnine. Questa parentela ha fatto si che molti storici, lungo i secoli, gli abbiano inserito erroneamente nel casato dei Conti di Segni. Lo zio lo nominò cardinale-diacono nel 1227 e cardinale-vescovo di Ostia e Velletri nel 1231. Alla morte di Innocenzo IV, venne eletto all'unanimità papa a Napoli il 12 dicembre 1254 nonostante la sua età avanzata. Fu incoronato il 20 dicembre con il nome di Alessandro IV. Alessandro viene descritto come un uomo robusto, buono, allegro, ma non molto brillante. Successe a Innocenzo IV come tutore di Corradino, l'ultimo degli Hohenstaufen, promettendogli la sua benevola protezione; ma in meno di due settimane cospirò contro di lui e si oppose aspramente allo zio di Corradino, Manfredi di Sicilia. Tale comportamento contrastava con l'atteggiamento benevolo verso Federico II Hohenstaufen che Rinaldo aveva tenuto quando era stato cardinale. Alessandro scagliò la scomunica e l'interdetto contro Manfredi e il suo partito, ma invano. Tantomeno poté arruolare i Re d'Inghilterra e di Norvegia in una Crociata contro gli Hohenstaufen. Roma stessa divenne Ghibellina, e il Papa trasferì la sede pontificia a Viterbo, dove morì nel 1261. Il suo pontificato si segnalò per gli sforzi di riunione della Chiesa Cattolica Romana con la Chiesa Ortodossa Orientale che ebbero un importante successo con la chiesa maronita; per l'istituzione dell'inquisizione in Francia; per il favore mostrato agli Ordini Mendicanti; e per un tentativo di organizzare una Crociata contro i Tartari.
  • ファイル:B Alexander IV. jpg アレクサンデル4世 アレクサンデル4世(Alexander IV, 1199年または1185年頃 - 1261年5月25日)は、ローマ教皇(在位:1254年 - 1261年)。 リナルド・ディ・イェンネ(Rinaldo di Jenne)としてアナーニ近郊のイェンネに生まれた。インノケンティウス3世やグレゴリウス9世と同様、母方の実家がセーニの伯爵家だった。叔父のグレゴリウス9世により、1227年に助祭、1229年にカメルレンゴ、1231年に司教に序せられ、1244年には首席枢機卿となった。1254年にインノケンティウス4世が亡くなると、1254年12月12日にナポリでローマ教皇に選出された。 アレクサンデル4世はインノケンティウス4世を引き継いで、最後のホーエンシュタウフェン朝の王であるコッラディーノの後見人となった。 当時のローマは教皇派と皇帝派に分裂しており、アレクサンデル4世はヴィテルボに隠居した後、1261年に死去した。ヴィテルボ大聖堂に埋葬されたが、16世紀に行われた修復で墓は壊されてしまった。 彼は教皇であった間に、フランスでの異端審問や托鉢修道会、1259年のタタールに対する十字軍の派遣などを通じて、正教会とカトリック教会の融合を図った。 1261年4月12日、死去の直前にはイングランド王ヘンリー3世に対して大勅書を発し、オックスフォード条項の破棄を認め、これが後に第2次バロン戦争の契機となった。
  • Alexander IV, geboren als Rinaldo Conti was paus van 1254 tot 1261. Hij was, net als Innocentius III en Gregorius IX, lid van de familie van de graven van Segni. Zijn oom Gregorius IX verklaarde hem tot kardinaal in 1227 en kardinaal van Ostia in 1231. Toen paus Innocentius IV overleed, werd paus Alexander IV gekozen te Napels op 12 december 1254.
  • Aleksander IV, właściwie Rinaldo Conti (ur. ok. 1185 w Anagni we Włoszech - zm. 25 maja 1261 w Viterbo). Był krewnym papieży Innocentego III i Grzegorza IX. Studiował w Paryżu i dzięki protekcji kardynała Ugolino di Segni (przyszłego Grzegorza IX) ok. 1219 został subdiakonem papieskim. Grzegorz IX mianował go kardynałem-diakonem S. Eustachio, kamerlingiem Św. Kościoła Rzymskiego (1227-1231), oraz kardynałem-biskupem Ostia e Velletri. Był legatem papieskim w Viterbo (1232/33) oraz w Lombardii (1237). Działał w kurii jako protektor zakonu franciszkanów oraz (od 1240) Dziekan Św. Kolegium Kardynałów. Nie towarzyszył Innocentemu IV w jego wygnaniu we Francji (1244-51), lecz pozostał w Italii jako jeden z jego wikariuszy. Po śmierci Innocentego IV obrano go papieżem w Neapolu 12 grudnia 1254 roku. Aleksander IV prowadził nieco bardziej pojednawczą politykę w stosunku do Hohenstaufów niż jego poprzednik, nie zdobył się jednak na zasadniczą zmianę polityki Stolicy Apostolskiej. W marcu 1255 roku rzucił ekskomunikę na Manfreda Sycylijskiego, nieślubnego syna Fryderyka II Hohenstaufa, który sprawował władzę w królestwie Sycylii jako regent, odmówił jednak poparcia także prawowitemu dziedzicowi Konradynowi. Zamiast któregoś z rywalizujących ze sobą Hohenstaufów chciał osadzić na tronie sycylijskim angielskiego hrabiego Edmunda Lancaster. Próba ta jednak spełzła na niczym i w sierpniu 1258 Manfred koronował się w Palermo na króla Sycylii. Wzmocniony Manfred zagroził wówczas realnie państwu papieskiemu, zajmując Marchię Ankońską, Spoleto i Romanię i obejmując urząd wikariusza Lombardii. Wiosną 1261 rzymianie wybrali go na senatora i zmusili Aleksandra IV do ucieczki do Viterbo, gdzie niedługo potem papież zmarł. W sprawie obsadzenia wakującego po śmierci Konrada IV (1254) królewskiego tronu w Niemczech Aleksander IV lawirował między różnymi kandydatami, skutecznie przyczyniając się do utrwalenia tzw. "wielkiego bezkrólewia". Za jego rządów nastąpiło przyznanie większych kompetencji inkwizytorom w walce przeciwko heretykom (w 1256 otrzymali oni moc wzajemnego rozgrzeszania się ze stosowania tortur).
  • Alexandre IV foi Papa de 12 de Dezembro de 1254 até a data da sua morte (25 de Maio de 1261). Chamava-se Reginaldo (ou Reinaldo) Conti. Foi elevado a cardeal pelo seu tio, o Papa Gregório IX, em 1227. Prosseguiu a guerra contra os descendentes do imperador Frederico II. Opôs-se à sucessão no trono imperial alemão de Conradino. Viveu quase sempre fora de Roma, por causa do conflito entre guibelinos e guelfos. Ocupou-se do governo da Igreja, procurando a união com as igrejas gregas. Promoveu a influência dos franciscanos, intervindo na universidade de Paris em favor desta ordem mendicante, e também dos dominicanos.
  • Papa Alexandru al IV-lea a fost al 181-lea papă al Bisericii Catolice.
  • Александр IV — папа римский с 12 декабря 1254 до конца жизни.
  • Alexander IV, född Rinaldo Conti cirka 1199, död 25 maj 1261 i Viterbo, var påve från den 12 december 1254 till sin död, 25 maj 1261.
  • Олександр IV, сто вімдесятий папа Римський (12 грудня 1254—25 травня 1261. З боку матері член сім'ї Конті, графів Сеньї, як і папи Іннокентій III та Григорій IX. Його дядько Григорій IX призначив його кардиналом-дияконом у 1227 та єпископом Остії у 1231. Після смерті Іннокентія IV обраний папою у Неаполі 12 грудня 1254. Олександра IV описували як міцну, добродушну людину, проте не наділену великими здібностями. is described as a stout man, kindly, cheerful, but of no great brilliancy. Спадкував Іннокентію IV як захисник Конрадіна, останнього з Гогенштауфенів, однак уже через два тижні організував змову та протистояв дядькові Конрадіна Манфредові. Папа громив партію Манфреда відлученнями, проте він зміг змусити королів Англії та Норвегії розпочати хрестовий похід проти Гогенштауфенів. Рим иакож став прихильником гібеллінів, тому папа утік до Вітербо,де і помер. Його було поховано у кафедральному соборі у Вітербо,але могила була зруйнована під час будівельних робіт у XVI століття. Його правління відзначалось спробами до досягнення єдності між православною церквою та римо-католицькою церквою, запровадженням інквізиції у Франції,прихильністю до бідних орденів, спробами організувати хрестові походи проти татар після їх другого нападу на Польщу у 1259.
  • 教宗亞歷山大四世,或譯歷山四世、亞力山大四世(約1199年—1261年5月25日),原名Rinaldo Conti,1254年12月12日至1261年5月25日在位。
dbpprop:after
dbpprop:before
dbpprop:birthName
  • Rinaldo di Jenne
dbpprop:dateOfBirth
  • 1199 (xsd:integer)
dbpprop:dead
  • dead
dbpprop:deathDate
dbpprop:deathPlace
dbpprop:englishName
  • Alexander IV
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:orCa.1185Birthplace
dbpprop:other
  • Alexander
dbpprop:predecessor
dbpprop:successor
dbpprop:title
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
dbpprop:years
  • 1231-1254
  • 1254–1261
rdf:type
rdfs:comment
  • Pope Alexander IV was Pope from 1254 until his death. Born as Rinaldo di Jenne, a native of Jenne, near Anagni, he was, on his mother's side, a member of the de' Conti di Segni family, the counts of Segni, like Pope Innocent III (1198-1216) and Pope Gregory IX (1227-1241). His uncle, Pope Gregory IX made him cardinal deacon and Protector of the Order of Franciscans in 1227, Camerlengo of the Holy Roman Church from 1227 until 1231 and Bishop of Ostia in 1231 (or 1232).
  • Alexander IV. war vom 12. Dezember 1254 bis zum 25. Mai 1261 Papst. Ursprünglich Rainald Graf Segni, Sohn des Grafen Philipp von Jenne.
  • Alexandre IV va ser Papa de l'Església Catòlica del 1254 al 1261. De nom Rinaldo Conti, pertanyia a la família dels comtes de Segni com els dos papes anteriors, igual que Innocenci III i el seu oncle Gregori IX que el va nomenar cardenal el 1227 i cardenal bisbe d'Òstia en 1231. Va continuar la política del seu predecessor, tractant de suavitzar-la en la mesura del possible.
  • Alejandro IV,. Papa nº 181 de la Iglesia católica de 1254 a 1261. De nombre Rinaldo Conti, pertenecía a la familia de los condes de Segni al igual que dos papas anteriores, Inocencio III y su tío Gregorio IX quien lo nombró cardenal en 1227 y cardenal obispo de Ostia en 1231. Continuó la política de su predecesor, tratando de suavizarla en lo posible. La lucha por la corona de Sicilia se prolongó hasta que Manfredo tuvo que retirarse ante Carlos de Anjou, que fue coronado por Urbano IV.
  • Aleksanteri IV, syntymänimeltään Rinaldo Conti, oli katolisen kirkon paavina 12. joulukuuta 1254 – 25. toukokuuta 1261. Häntä on kuvattu iloiseksi ja ystävälliseksi, mutta ei erityisen älykkääksi. Hän oli sukua Innocentius III:lle ja Gregorius IX:lle. Aleksanteri sekaantui pyhää saksalais-roomalaista keisarikuntaa koskeviin asioihin ja mm. toimi alaikäisen keisarin holhoojana.
  • Alexandre IV, né Rinaldo de Jenne, est pape de 1254 à 1261. Par sa mère, il fait partie de la famille du pape Grégoire IX, dont il était le neveu, et de la famille du pape Innocent III. Son oncle Grégoire IX le fait cardinal en 1227, puis cardinal-évêque d'Ostie en 1231. À la mort d'Innocent IV, il est élu pape à Naples le 12 décembre 1254. Il est décrit comme un homme ferme, accueillant et bon mais sans être particulièrement brillant.
  • IV. Sándor lépett fel a pápai trónra 181. -ként a katolikus egyház történetében. Pontifikátusát azóta történészek az egyház további fejlődése szempontjából fordulópontnak tekintik. A megválasztásakor is idős Sándor végleg eldöntötte a császárok és pápák közötti harcot.
  • Discendente, in linea femminile, della nobile famiglia dei Conti di Segni, che aveva già avuto due illustri pontefici cioè Innocenzo III e Gregorio IX e che, vari secoli dopo, darà alla Chiesa Innocenzo XIII. Rinaldo era figlio di una sorella di Gregorio IX, di cui ignoriamo il nome, e di Filippo II, signore di Jenne. La sua famiglia era pervenuta a Sessa Aurunca, sua città natale, da Anagni, e perciò alcuni sostengono che sia di origini anagnine.
  • ファイル:B Alexander IV.
  • Alexander IV, geboren als Rinaldo Conti was paus van 1254 tot 1261. Hij was, net als Innocentius III en Gregorius IX, lid van de familie van de graven van Segni. Zijn oom Gregorius IX verklaarde hem tot kardinaal in 1227 en kardinaal van Ostia in 1231. Toen paus Innocentius IV overleed, werd paus Alexander IV gekozen te Napels op 12 december 1254.
  • Aleksander IV, właściwie Rinaldo Conti (ur. ok. 1185 w Anagni we Włoszech - zm. 25 maja 1261 w Viterbo). Był krewnym papieży Innocentego III i Grzegorza IX. Studiował w Paryżu i dzięki protekcji kardynała Ugolino di Segni (przyszłego Grzegorza IX) ok. 1219 został subdiakonem papieskim. Grzegorz IX mianował go kardynałem-diakonem S. Eustachio, kamerlingiem Św. Kościoła Rzymskiego (1227-1231), oraz kardynałem-biskupem Ostia e Velletri.
  • Alexandre IV foi Papa de 12 de Dezembro de 1254 até a data da sua morte (25 de Maio de 1261). Chamava-se Reginaldo (ou Reinaldo) Conti. Foi elevado a cardeal pelo seu tio, o Papa Gregório IX, em 1227. Prosseguiu a guerra contra os descendentes do imperador Frederico II. Opôs-se à sucessão no trono imperial alemão de Conradino. Viveu quase sempre fora de Roma, por causa do conflito entre guibelinos e guelfos. Ocupou-se do governo da Igreja, procurando a união com as igrejas gregas.
  • Papa Alexandru al IV-lea a fost al 181-lea papă al Bisericii Catolice.
  • Александр IV — папа римский с 12 декабря 1254 до конца жизни.
  • Alexander IV, född Rinaldo Conti cirka 1199, död 25 maj 1261 i Viterbo, var påve från den 12 december 1254 till sin död, 25 maj 1261.
  • Олександр IV, сто вімдесятий папа Римський (12 грудня 1254—25 травня 1261. З боку матері член сім'ї Конті, графів Сеньї, як і папи Іннокентій III та Григорій IX. Його дядько Григорій IX призначив його кардиналом-дияконом у 1227 та єпископом Остії у 1231.
  • 教宗亞歷山大四世,或譯歷山四世、亞力山大四世(約1199年—1261年5月25日),原名Rinaldo Conti,1254年12月12日至1261年5月25日在位。
rdfs:label
  • Pope Alexander IV
  • Alexander IV. (Papst)
  • Alexandre IV
  • Alejandro IV (papa)
  • Aleksanteri IV (paavi)
  • Alexandre IV (pape)
  • IV. Sándor pápa
  • Papa Alessandro IV
  • アレクサンデル4世 (ローマ教皇)
  • Paus Alexander IV
  • Aleksander IV (papież)
  • Papa Alexandre IV
  • Papa Alexandru al IV-lea
  • Александр IV (папа римский)
  • Alexander IV (påve)
  • Олександр IV
  • 歷山四世
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpedia-owl:Person/predecessor of
is dbpedia-owl:Person/successor of
is dbpedia-owl:Saint/beatifiedBy of
is dbpedia-owl:Saint/canonizedBy of
is dbpedia-owl:beatifiedBy of
is dbpedia-owl:canonizedBy of
is dbpedia-owl:predecessor of
is dbpedia-owl:successor of
is dbpprop:beatifiedBy of
is dbpprop:before of
is dbpprop:canonizedBy of
is dbpprop:predecessor of
is dbpprop:redirect of
is dbpprop:successor of
is owl:sameAs of