| dbpedia-owl:abstract
|
- Polsko-litevská válka bylo vojenské střetnutí Polska a Litvy o oblast Suvalek a Vilensko, probíhající od srpna 1920 do 7. října 1920. Střetnutí skončilo uzavřením smlouvy o dočasné demarkační čáře, kterou se Vilnius přiznával Litvě a Suvalky Polsku. Po uzavření příměří však vypukla předstíraná vzpoura části polských oddílů, které obsadily Vilnius a vyhlásily loutkový stát Střední Litva, který byl v roce 1922 připojen k Polsku.
- Nach dem Ersten Weltkrieg und dem Rückzug der Roten Armee aus Litauen kam es durch einen Angriff polnischer Truppen auf Litauen im Oktober 1920 zum Polnisch-Litauischen Krieg.
- The Polish–Lithuanian War was an armed conflict between newly independent Lithuania and Poland in the aftermath of World War I. The conflict primarily concerned territorial control of the Vilnius Region, including Vilnius, and the Suwałki Region, including the towns of Suwałki, Augustów, and Sejny. The conflict was largely shaped by the progress in the Polish–Soviet War and international efforts to mediate at the Conference of Ambassadors and later the League of Nations. There are major differences in Polish and Lithuanian historiography regarding treatment of the war. According to Lithuanian historians, the war was part of the Lithuanian Wars of Independence and spanned from spring 1919 to November 1920. According to Poland, the war included only fighting over the Suwałki Region in September–October 1920 and was part of the Polish–Soviet War. In April 1919, Poland captured Vilnius and came in contact with the Lithuanian Army fighting in the Lithuanian–Soviet War. Faced with a common enemy, the Polish–Lithuanian relations were not immediately hostile. Poland hoped to persuade Lithuania to join some kind of Polish–Lithuanian union (see the Międzymorze federation), which Lithuania saw as loss of independence to Polish federalism. As bilateral relations worsened, the Entente drew two demarcation lines in hopes to stall further open hostilities. The lines did not please anyone and were ignored. When a Polish coup against the Lithuanian government failed in August 1919, the front stabilized until summer 1920. In July 1920, Poland was losing the Polish–Soviet War and was in full retreat. The Lithuanians followed retreating Polish troops to secure the territory, assigned to Lithuania by the Soviet–Lithuanian Peace Treaty. The Soviets were the first to enter Vilnius. When Poland achieved a major victory in the Battle of Warsaw and forced the Soviets to retreat in August 1920, Lithuanians defended their new borders. Poland did not recognize the Peace Treaty and claimed that Lithuania had become a Soviet ally. Fighting broke out in the Suwałki Region. During the Battle of the Niemen River, Poland attacked Lithuania on a wide front. The battle drastically altered the military situation and left Vilnius open to an attack. Under pressure from the League of Nations, Poland signed the Suwałki Agreement on October 7, 1920. The agreement drew a new demarcation line, which was incomplete and did not provide protection to Vilnius. On October 8, 1920, Polish general Lucjan Żeligowski staged a mutiny among Polish troops and marched on Vilnius to "defend the right of self-determination of local Poles. " The mutiny was planned and authorized by Polish chief of state Józef Piłsudski. Żeligowski's forces captured Vilnius, but further advances were stopped by the Lithuanian troops. Żeligowski proclaimed creation of the Republic of Central Lithuania with capital in Vilnius. On November 29, a ceasefire was signed. The prolonged mediation by the League of Nations did not change the situation and status quo was accepted in 1923. The Republic of Central Lithuania was incorporated into Poland as the Wilno Voivodeship in 1922. Lithuania did not recognize these developments and continued to claim Vilnius as its constitutional capital. There were no diplomatic relations between Poland and Lithuania until the Polish ultimatum of 1938.
- Puolan–Liettuan sota oli aseelinen konflikti Puolan ja Liettuan välillä vuonna 1920. Sota käytiin kiistellyiden Vilnan ja Suwalkin alueiden hallinnasta. Taistelut kestivät vuoden 1920 elokuusta lokakuuhun. Liettualaisessa historiankirjoituksessa sota nähdään osana Liettuan itsenäisyystaistelua kun taas Puolassa se käsitetään osaksi Puolan–Neuvosto-Venäjän sotaa. Sota päätyi Puolan voittoon ja kiistellyiden alueiden päätymiseen Puolan hallintaan.
- La guerre polono-lituanienne est un conflit armé entre la Lituanie et la Pologne, au lendemain de la Première Guerre mondiale, peu de temps après que les deux pays ont recouvré leur indépendance. Le conflit fait partie d'un conflit plus large pour le contrôle des villes de Vilnius, Suwałki et Augustów. Le conflit commence en août 1920. Le 7 octobre, la Société des Nations négocie le traité de Suwałki qui doit prendre effet le 10 octobre à midi. La Pologne revendique la victoire, mais le 8 octobre le général Lucjan Żeligowski se mutine et lance la 1 division d'infanterie lituano-biélorusse dans une attaque surprise de la Lituanie, avec le soutien des habitants de la région de Vilnius, majoritairement polonais. Le 12 octobre le général Żeligowski annonce la création de la République de Lituanie centrale. Alors que dans l'historiographie lituanienne le conflit est considéré comme un conflit séparatiste effectué dans le cadre des guerres d'indépendance lituaniennes, dans d'autres traditions historiques (y compris polonaises et soviétiques), il est presque toujours considérée comme un évènement de la guerre russo-polonaise de 1920.
- La guerra polacco-lituana fu un conflitto armato avvenuto tra la Lituania indipendente e la Polonia, dal 1º settembre 1920 al 7 ottobre 1920. Fece parte di un conflitto più esteso, che aveva come scopo il controllo delle città di Vilnius, Suwałki e Augustów tra la fine della Grande Guerra e l'ottobre del 1920. La Polonia sostenne di aver conseguito una vittoria nel conflitto, tuttavia neanche due giorni dopo la firma del trattato di pace, o accordo per fermare le ostilità con la Lituania, la Polonia creò la Repubblica della Lituania Centrale. Mentre nella storiografia lituana il conflitto è considerato come guerra separata, in altre tradizioni storiche (inclusa quella polacca e sovietica) è quasi sempre trattata come parte della guerra polacco-sovietica.
- Konflikt polsko-litewski – lokalny zatarg w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Zatarg między państwami powstał na tle przynależności Wilna. Miasto pod względem historycznym było częścią Litwy, jednak większość ludności mówiła po polsku i czuła się związana z rodzącym się państwem polskim. Pierwszy raz miasto zostało zajęte przez wojsko polskie wywodzące się z tzw. Samoobrony wileńskiej w noc sylwestrową 31 grudnia 1918/1 stycznia 1919 roku. Przeciwnikiem byli Niemcy, którzy bez walki opuścili Wilno. Opór stawiali jedynie uzbrojeni komuniści. 5 stycznia 1919 Wilno po walkach zajęli bolszewicy. Ponownie miasto zajęły polskie wojska przyszłego Frontu Litewsko-Białoruskiego pod dowództwem gen. Stanisława Szeptyckiego 19 kwietnia 1919. W lipcu 1919 Rada Najwyższa konferencji pokojowej w Paryżu zdecydowała o poprowadzeniu linii demarkacyjnej wzdłuż linii Grodno-Wilno-Dyneburg, zostawiając Wilno po stronie polskiej. W wyniku kontrofensywy bolszewickiej Polacy zostali zmuszeni do wycofania z miasta. 12 lipca 1920 Rosja Radziecka zawarła umowę z Litwą, na mocy której Wilno miało zostać przekazane Litwinom. W wyniku zwycięstwa pod Warszawą polskie oddziały ponownie zbliżyły się w okolice miasta. 7 października w Suwałkach podpisano umowę wojskową o tymczasowej linii demarkacyjnej: od granicy Prus Wschodnich przez Suwalskie i linią Druskienniki-Orany-Bastuny (stacja kolejowa pod Lidą). Tu linia demarkacyjna się kończyła; Wilna nie objęto umową. Polacy dążyli do przeprowadzenia plebiscytu na Wileńszczyźnie, na co nie zgadzała się strona litewska. Faktycznie bowiem Sowieci uciekając przekazali Wilno Litwinom 27 sierpnia 1920 roku. Józef Piłsudski wydał rozkaz gen. Żeligowskiemu upozorowania buntu i zajęcia miasta. Wraz z okolicznymi terenami utworzono Republikę Litwy Środkowej. W 1922 przeprowadzono wybory do lokalnego sejmu, który zadecydował o przyłączeniu tych terenów do Polski.
- A Guerra polaco-lituana foi um conflito armado entre a recém-independente Lituânia e a Polônia, no rescaldo da Primeira Guerra Mundial. O conflito ocorreu essencialmente por causa do controle territorial da região de Vilnius, incluindo Vilnius, e a Região de Suwałki, incluindo as cidades de Suwałki, Augustów e Sejny. O conflito foi formado em grande parte pelo avanço na Guerra Polaco-Soviética e os esforços internacionais de mediação na Conferência dos Embaixadores e mais tarde a Liga das Nações. Existem grandes diferenças na historiografia polaca e lituana em relação ao tratamento da guerra. Segundo historiadores da Lituânia, a guerra fez parte das Guerras de Independência da Lituânia e iniciaram-se a partir da Primavera de 1919 a novembro de 1920. De acordo com a Polônia, a guerra incluiu apenas combates pela Região Suwałki entre setembro-outubro de 1920 e foi parte da Guerra polaco-soviética. Em abril de 1919, a Polônia capturou Vilnius e entrou em contato com o exército lituano combatendo na Guerra lituano-soviética. Confrontados com um inimigo comum, as relações polaco-lituana não estavam imediatamente hostis. A Polônia esperava convencer a Lituânia a aderir algum tipo de união polaco-lituana (veja a federação Międzymorze), a Lituânia viu como uma perda de independência para o federalismo polonês. Como as relações bilaterais se deterioraram, a Entente desenhou duas linhas de demarcação com esperanças de parar mais hostilidades abertas. As linhas não agradaram a ninguém e foram ignoradas. Quando um golpe polonês contra o governo lituano em agosto de 1919, a frente se estabilizou até ao Verão de 1920. Em julho de 1920, a Polônia estava perdendo a Guerra Polaco-Soviética e estava em plena retirada. Os lituanos em seguida recuaram as tropas polonesas para garantir o território atribuído a Lituânia pelo Tratado de Paz Lituano-Soviético. Os soviéticos foram os primeiros a entrar em Vilnius. Quando a Polônia conseguiu uma grande vitória na Batalha de Varsóvia e forçou os soviéticos a recuarem em agosto de 1920, os lituanos defenderam suas fronteiras. A Polônia não reconheceu o Tratado de Paz e afirmou que a Lituânia tinha se tornado um aliado soviético. Os combates eclodiram na região de Suwalki. Durante a batalha do rio Niemen, a Polônia atacou a Lituânia em uma frente ampla. A batalha alterou drasticamente a situação militar e Vilnius deixou em aberto a um ataque. Sob a pressão da Liga das Nações, a Polônia assinou o Acordo de Suwałki em 7 de outubro de 1920. O acordo estabeleceu uma nova linha de demarcação, que estava incompleta e não fornecia proteção para Vilnius. Em 8 de outubro de 1920, o general polonês Lucjan Żeligowski encenou um motim entre as tropas polonesas e marchou em Vilnius para "defender o direito de autodeterminação dos poloneses locais. " O motim foi planejado e autorizado pelo chefe de Estado polonês Józef Pilsudski. As forças de Żeligowski são capturadas em Vilnius, mas outros avanços foram detidos pelas tropas da Lituânia. Żeligowski proclamou a criação da República da Lituânia Central, com capital em Vilnius. Em 29 de novembro, um cessar-fogo foi assinado. A mediação prolongada pela Liga das Nações não mudou a situação e o status quo foi aceito em 1923. A República da Lituânia Central foi incorporada à Polônia como a voivodia de Wilno em 1922. A Lituânia não reconheceu estes desenvolvimentos e continuou a reivindicar Vilnius como sua capital constitucional. Não existiu relações diplomáticas entre a Polônia e a Lituânia até o ultimato polonês de 1938. Referências Ališauskas, Kazys (1953–1966). "Lietuvos kariuomenė (1918–1944)". Lietuvių enciklopedija XV. Boston, Massachusetts: Lietuvių enciklopedijos leidykla. Predefinição:LCC. Borzęcki, Jerzy. [http://books. google. com/?id=wjsk1sdZzdIC&pg=PA140 The Soviet–Polish Peace of 1921 and the Creation of Interwar Europe]. [S.l. ]: Yale University Press, 2008-04-01. 418 p. Eidintas, Alfonsas; Vytautas Žalys, Alfred Erich Senn. In: Ed. Edvardas Tuskenis. Lithuania in European Politics: The Years of the First Republic, 1918-1940. Paperback ed. New York: St. Martin's Press, 1999. Gerutis, Albertas. In: Ed. Albertas Gerutis. Lithuania: 700 Years. 6th ed. New York: Manyland Books, 1984. Predefinição:LCC Lane, Thomas A.. [http://books. google. com/?id=fecMC0LXU-sC&pg=PA7 Lithuania: Stepping Westward]. [S.l. ]: Routledge, 2001. 294 p. Lesčius, Vytautas. [http://www. kam. lt/EasyAdmin/sys/files/LIETUVOS_KARIUOMENE_1. pdf Lietuvos kariuomenė nepriklausomybės kovose 1918–1920]. Vilnius: Vilnius University, Generolo Jono Žemaičio Lietuvos karo akademija, 2004. Łossowski, Piotr. Stosunki polsko-litewskie w latach 1918–1920. Warsaw: Książka i Wiedza, 1966. Rauch, Georg von. The Baltic States: The Years of Independence. [S.l. ]: University of California Press, 1970. Senn, Alfred Erich. [http://books. google. com/?id=180UAAAAIAAJ&pg=PA45&q= The Great Powers: Lithuania and the Vilna Question, 1920–1928]. [S.l. ]: Brill Archive, 1966. 260 p. Predefinição:LCC Senn, Alfred Erich. The Emergence of Modern Lithuania. [S.l. ]: Greenwood Press, 1975. Snyder, Timothy. [http://books. google. com/?id=xSpEynLxJ1MC&pg=PA64 The Reconstruction of Nations: Poland, Ukraine, Lithuania, Belarus, 1569–1999]. [S.l. ]: Yale University Press, 2004. 388 p. Vilkelis, Gintaras. Lietuvos ir Lenkijos santykiai Tautų Sąjungoje. [S.l. ]: Versus aureus, 2006.
- Польско-литовская война 1920 года — редко используемое обозначение вооружённого конфликта между Польшей и Литвой из-за территориальных споров о Виленском крае. Во время наступления польской армии в союзе с частями Петлюры на Украине в ходе советско-польской войны советское правительство заключило Московский договор о признании независимого литовского государства 12 июля 1920 года. 14 июля 1920 года Красная армия (3-й кавалерийский корпус Г. Гая) повторно заняла Вильно, 19 июля — Гродно, однако формально переданные Литве территории контролировались советскими военачальниками. Лишь после эвакуации красных частей из Вильны в город 28 августа вступили литовские войска. Однако уже 22 сентября польские войска предприняли новое наступление. Местами произошли стычки польских и литовских частей, после того как польские части форсировали реку Неман в районе Друскининкай и 25 сентября заняли город Гродно. Для предотвращения дальнейших столкновений под давлением военной контрольной комиссии Лиги Наций 7 октября 1920 года в городе Сувалки был подписан договор, предусматривавший прекращение боевых действий, обмен пленными и демаркационную линию, разграничивающую литовские и польские территории таким образом, что большая часть Виленского края оказывалась под контролем Литвы. Договор должен был вступить в действие 10 октября 1920 года. Но накануне, 9 октября, польские войска 1-ой литовско-белорусской дивизии генерала Люциана Желиговского заняли Вильно. 12 октября Желиговский провозгласил себя верховным правителем созданного им же государства «Срединная Литва» (до проведения выборов в орган, полномочный решать судьбу края). Боевые действия по требованию Лиги Наций были прекращены после сражений под Гедройцами и Ширвинтами. По резолюции Виленского сейма, образованного выборами 8 января 1922 года, принятому 20 февраля 1922 года, и Акту воссоединения Виленского края, принятому Учредительным сеймом в Варшаве 22 марта 1922 года, Виленский край в одностороннем порядке вошёл в состав Польши. Литва признала аннексию Виленского края Польшей только в 1937 году. 10 октября 1939 года, после ликвидации Польского государства, СССР возвратил Вильно (часть Виленского края) независимой Литве. В октябре 1940 года в состав Литвы была передана оставшаяся часть Виленского края, + часть территории БССР.
|
| rdfs:comment
|
- Polsko-litevská válka bylo vojenské střetnutí Polska a Litvy o oblast Suvalek a Vilensko, probíhající od srpna 1920 do 7. října 1920. Střetnutí skončilo uzavřením smlouvy o dočasné demarkační čáře, kterou se Vilnius přiznával Litvě a Suvalky Polsku. Po uzavření příměří však vypukla předstíraná vzpoura části polských oddílů, které obsadily Vilnius a vyhlásily loutkový stát Střední Litva, který byl v roce 1922 připojen k Polsku.
- Nach dem Ersten Weltkrieg und dem Rückzug der Roten Armee aus Litauen kam es durch einen Angriff polnischer Truppen auf Litauen im Oktober 1920 zum Polnisch-Litauischen Krieg.
- The Polish–Lithuanian War was an armed conflict between newly independent Lithuania and Poland in the aftermath of World War I. The conflict primarily concerned territorial control of the Vilnius Region, including Vilnius, and the Suwałki Region, including the towns of Suwałki, Augustów, and Sejny. The conflict was largely shaped by the progress in the Polish–Soviet War and international efforts to mediate at the Conference of Ambassadors and later the League of Nations.
- Puolan–Liettuan sota oli aseelinen konflikti Puolan ja Liettuan välillä vuonna 1920. Sota käytiin kiistellyiden Vilnan ja Suwalkin alueiden hallinnasta. Taistelut kestivät vuoden 1920 elokuusta lokakuuhun. Liettualaisessa historiankirjoituksessa sota nähdään osana Liettuan itsenäisyystaistelua kun taas Puolassa se käsitetään osaksi Puolan–Neuvosto-Venäjän sotaa. Sota päätyi Puolan voittoon ja kiistellyiden alueiden päätymiseen Puolan hallintaan.
- La guerre polono-lituanienne est un conflit armé entre la Lituanie et la Pologne, au lendemain de la Première Guerre mondiale, peu de temps après que les deux pays ont recouvré leur indépendance. Le conflit fait partie d'un conflit plus large pour le contrôle des villes de Vilnius, Suwałki et Augustów. Le conflit commence en août 1920. Le 7 octobre, la Société des Nations négocie le traité de Suwałki qui doit prendre effet le 10 octobre à midi.
- La guerra polacco-lituana fu un conflitto armato avvenuto tra la Lituania indipendente e la Polonia, dal 1º settembre 1920 al 7 ottobre 1920. Fece parte di un conflitto più esteso, che aveva come scopo il controllo delle città di Vilnius, Suwałki e Augustów tra la fine della Grande Guerra e l'ottobre del 1920.
- Konflikt polsko-litewski – lokalny zatarg w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Zatarg między państwami powstał na tle przynależności Wilna. Miasto pod względem historycznym było częścią Litwy, jednak większość ludności mówiła po polsku i czuła się związana z rodzącym się państwem polskim. Pierwszy raz miasto zostało zajęte przez wojsko polskie wywodzące się z tzw. Samoobrony wileńskiej w noc sylwestrową 31 grudnia 1918/1 stycznia 1919 roku.
- A Guerra polaco-lituana foi um conflito armado entre a recém-independente Lituânia e a Polônia, no rescaldo da Primeira Guerra Mundial. O conflito ocorreu essencialmente por causa do controle territorial da região de Vilnius, incluindo Vilnius, e a Região de Suwałki, incluindo as cidades de Suwałki, Augustów e Sejny.
- Польско-литовская война 1920 года — редко используемое обозначение вооружённого конфликта между Польшей и Литвой из-за территориальных споров о Виленском крае. Во время наступления польской армии в союзе с частями Петлюры на Украине в ходе советско-польской войны советское правительство заключило Московский договор о признании независимого литовского государства 12 июля 1920 года. 14 июля 1920 года Красная армия (3-й кавалерийский корпус Г.
|
