Polis (/ˈpɒlᵻs/; Greek: πόλις pronounced [pólis]), plural poleis (/ˈpɒleɪz/, πόλεις [póleːs]) literally means city in Greek. It can also mean citizenship and body of citizens. In modern historiography, polis is normally used to indicate the ancient Greek city-states, like Classical Athens and its contemporaries, and thus is often translated as "city-state". The Greek term that specifically meant the totality of urban buildings and spaces is ἄστυ (pronounced [ásty]).

Property Value
dbo:abstract
  • Polis (/ˈpɒlᵻs/; Greek: πόλις pronounced [pólis]), plural poleis (/ˈpɒleɪz/, πόλεις [póleːs]) literally means city in Greek. It can also mean citizenship and body of citizens. In modern historiography, polis is normally used to indicate the ancient Greek city-states, like Classical Athens and its contemporaries, and thus is often translated as "city-state". The Ancient Greek city-state developed during the Archaic period as the ancestor of city, state, and citizenship and persisted (though with decreasing influence) well into Roman times, when the equivalent Latin word was civitas, also meaning "citizenhood", while municipium applied to a non-sovereign local entity. The term "city-state", which originated in English (alongside the German Stadtstaat), does not fully translate the Greek term. The poleis were not like other primordial ancient city-states like Tyre or Sidon, which were ruled by a king or a small oligarchy, but rather political entities ruled by their bodies of citizens. The traditional view of archaeologists—that the appearance of urbanization at excavation sites could be read as a sufficient index for the development of a polis—was criticised by François Polignac in 1984 and has not been taken for granted in recent decades: the polis of Sparta, for example, was established in a network of villages. The term polis, which in archaic Greece meant "city", changed with the development of the governance center in the city to signify "state" (which included its surrounding villages). Finally, with the emergence of a notion of citizenship among landowners, it came to describe the entire body of citizens. The ancient Greeks did not always refer to Athens, Sparta, Thebes, and other poleis as such; they often spoke instead of the Athenians, Lacedaemonians, Thebans and so on. The body of citizens came to be the most important meaning of the term polis in ancient Greece. The Greek term that specifically meant the totality of urban buildings and spaces is ἄστυ (pronounced [ásty]). (en)
  • Als Polis (die; altgriechisch πόλις pólis, ‚Stadt‘, ‚Staat‘; ursprünglich auch: ‚Burg‘ / Pl. Poleis, die; von πόλεις póleis) wird für gewöhnlich der typische Staatsverband im antiken Griechenland bezeichnet, der in der Regel greifbar ist als ein städtischer Siedlungskern (→ (Kern-)Stadt; gr. ἄστυ asty) mit dem dazugehörigen Umland (gr. χώρα chōra, [die] ‚Chora‘). Dessen Bewohner wurden von den Einwohnern des urbanen Zentrums rechtlich nicht unterschieden. Die typische Polis war eine Bürgergemeinde bzw. ein und definierte sich nicht primär über ihr Territorium, sondern über ihre Mitglieder (→ Bürger#Griechenland). Sie wurde zum klassischen Begriff für den Stadtstaat in der Antike; ob sie jedoch tatsächlich formal als solcher gelten kann, ist in der Forschung seit langem umstritten. Seit der Entstehung der Polis in archaischer Zeit (ca. 700–500 v. Chr.) und wegen der großen Zahl an Neugründungen im Hellenismus (323–30 v. Chr.) blieb die Mittelmeerwelt über Jahrhunderte hinweg städtisch geprägt, obwohl die Mehrheit der Menschen auf dem Land lebte; denn in der Regel waren in den griechisch geprägten Gebieten auch die meisten Landbewohner entweder , Abhängige (z. B. und Metöken) oder einer Polis. Das Römische Reich stützte sich im Osten später in starkem Maße auf die nun nur noch halbautonomen Poleis, die in der Spätantike (284–641 n. Chr.) vielerorts einen langsamen Niedergang erlebten. Im 6. Jahrhundert dann scheiterten unter Kaiser Justinian letzte Versuche, die Position der Städte zu stärken und die Polis zu revitalisieren. Die islamische Expansion im 7. Jahrhundert führte schließlich endgültig zum Untergang der meisten Poleis. In dieser Zeit des (fließenden) Übergangs vom Oströmischen zum Byzantinischen Reich wandelten sich die meisten Städte zu guter Letzt von der Polis in ein befestigtes, vergleichsweise oft sehr kleines Kastron, eine typische byzantinische Art Festungsstadt. (de)
  • Polis (del griego πόλις, romanizado como pólis —plural póleis—, y asentado en español como voz con plural invariable) es la denominación dada a las ciudades-estado de la antigua Grecia, surgidas en la Edad Oscura mediante un proceso de agregación de núcleos y grupos de población (anteriormente vinculados por el oikos o casa) denominado sinecismo (synoikismós, συνοικισμóς, «juntar las casas» o «habitar juntos»). La unificación entre el núcleo urbano y su entorno rural, característica esencial de la polis arcaica y clásica, se había completado ya hacia la segunda mitad del siglo VII a. C. La polis fue el marco esencial donde se desarrolló y expandió la civilización griega hasta la época helenística y la dominación romana. La estructura de la polis conlleva un establecimiento urbano (ἄστυ, asty), generalmente instalado al pie de una ciudadela elevada (ἀκρόπολις, acrópolis), junto con una parte rústica (χώρα, chora), compuesta por las tierras propiedad de los ciudadanos particulares, los campos sin cultivar, y los bosques. La polis comprendía la ciudad amurallada, los campos de cultivo y pastoreo, y los puertos que la comunicaban con el exterior. Cada polis controlaba su territorio, en el que se consideraba autosuficiente (autarquía económica, αὐτάρκεια, autarkeia), considerando como ideal supremo la independencia y la no sumisión a ningún poder exterior (soberanía o autarquía política); lo que no impedía la formación de distintos tipos de alianzas entre polis (anfictionía, αμφικτιονία, «construir juntos»; simaquía, συμμαχία, «luchar juntos», koinón κοινόν, «común», traducido habitualmente como «liga»). La gran compartimentación geográfica, tanto en Grecia continental como en las islas, produjo que el tamaño medio de las polis fuera reducido: una población no mayor de 10.000 habitantes, sobre una superficie entre 1000 y 3000 km². Además de la polis, existían otros tipos de asentamientos que recibían otras denominaciones: kome (κώμη, «aldea», una localidad no amurallada; Tucídides describía a Esparta, que no tenía murallas —los espartanos se enorgullecían de ello—, como la reunión de cuatro de estas kome, y suponía que el resto de las polis griegas habían surgido por sinecismo entre antiguas kome), apoikia (ἀποικία, «colonia»), katoikia (κατοικία, colonias militares que no desarrollan instituciones políticas plenas), emporion (ἐμπόριον, colonias comerciales), cleruquía (κληρουχία, asentamiento agrícola-militar propio de la colonización ateniense) y varios tipos de guarniciones militares (φρούριον, phrourion; στρατόπεδον, stratopedon; katoikia). Socialmente, la polis se caracterizó por la existencia de tres grupos: los ciudadanos (polítes, πολίτης), que disfrutaban de todos los derechos, los metecos (métoikos, μέτοικος, «el que ha cambiado de oikos»), sin derechos, pero libres; y los esclavos (doûlos, δοῦλος), privados de libertad y que no disponían de ningún derecho. Como corresponde a su situación histórica, las mujeres tampoco eran consideradas ciudadanos y, por lo tanto, tampoco tenían derechos. La identificación con la polis era fortísima para el hombre griego, hasta tal punto que el destierro (ostracismo) fuera la suprema condena. Aristóteles llegó a definir al ser humano como "animal político" (zoon politikon ζῷον πoλιτικόν), es decir, el que tiene vida social, el que vive en polis. (es)
  • En Grèce antique, la polis (en grec ancien πόλις / pólis ; « cité » dans l'étymologie latine « civitas » ; au pluriel poleis) est une cité-État, c'est-à-dire une communauté de citoyens libres et autonomes. Dans la pensée grecque antique, la cité préexiste à l'homme. À titre d'exemple, la cité d'Athènes n'existe pas en tant que telle : c’est la cité des Athéniens, tout comme Sparte est la cité des Lacédémoniens. Comme le formulait Aristote, la cité est une communauté — une koinônia — « d'animaux politiques » réunis par un choix — proairésis — de vie commune (Politique, 1252 - 1254). Cette vie commune est assurée et consolidée par la référence à un même passé mythique, à des héros communs, à des rites et des lois intégrées et partagées. Le caractère autonome de ces cités a été favorisé par le relief accidenté du pays (reliefs de type alpin ; forte activité tectonique), entravant les communications, et renforçant ainsi l'autarcie des cités. Toutefois aucun déterminisme géographique n'explique cette structure originale. Sa formation est un processus long et complexe. La notion de polis peut ainsi recouvrir trois réalités superposables et peut apparaître comme : * une donnée sociale, comprise comme une communauté d'ayants droit, libres et autonomes, fortement structurée : le corps des citoyens. La polis est alors comprise comme une entité politique et même comme le cadre de l'émergence du politique. * une donnée spatiale, un site qui noue de manière insécable une ville à son territoire et un écosystème. La polis est alors comprise comme une entité physique. * un État souverain, doté de pouvoirs régaliens, qui joue un rôle sur la scène internationale. (fr)
  • Con il termine polis (in greco antico: πόλις, "città"; plurale πόλεις, póleis) si indica una città-stato dell'antica Grecia. (it)
  • ポリス(希: πόλις, 複数形 πόλεις)は、都市、都市国家、市民権または市民による政体を指すギリシア語である。古代アテナイなど古代ギリシアに関して使用される場合は、通常都市国家と訳される。 (ja)
  • Polis, meervoud poleis, (Oudgrieks: πόλις, pólis (oorspr.: burcht); mv.: πόλεις, póleis) is een term, door de Grieken gebruikt voor zowel een socio-politiek gegeven, een socio-geografisch gegeven, als voor een burcht (de oorspronkelijke betekenis). Deze drie kunnen ook worden weergegeven door de Oud-Griekse termen кοινωνία, koinônía ("burgergemeenschap"), ἄστυ, ástu (" stad") en ἀкρόπολις, akrópolis ("burcht"). Hoewel de term soms wordt vertaald door "stadstaat", kan men zich hierdoor een verkeerd beeld vormen van het fenomeen doordat deze term vooral wordt geassocieerd met de Italiaanse stadstaten, zoals Venetië of Genua. Het is daarom beter om de term onvertaald te laten om verwarring te voorkomen. Deze staatsvorm zou ontstaan door de stabielere situatie in het oude Griekenland na de troebelen rond 1000 v.Chr. Door de betrekkelijke vrede die heerste, de onderlinge handel en bevolkingstoename werd het noodzakelijk om een beter georganiseerde staatsvorm te ontwikkelen dan de toenmalige op familiebanden gebaseerde maatschappij. (nl)
  • Polis (gr. πόλις l.mn. πόλεις poleis, pierwotnie „miejsce warowne”) – forma państwa w starożytnej Grecji. Słowo to przyjęło się tłumaczyć jako miasto-państwo, jest to jednak wybór niezbyt precyzyjny, gdyż sugeruje istnienie państwowego aparatu władzy oraz wskazuje na niewielki zajmowany obszar (miasto) jako cechę charakterystyczną. Tymczasem istotą polis (w formie dojrzałej występującej w epoce klasycznej) jest sposób sprawowania władzy – to niezależna wspólnota obywateli, którzy rządzą się sami, nie tworząc oderwanych od społeczeństwa struktur państwowych (brak jest reprezentacji politycznej). Wspólnota ta zamieszkiwała określony obszar (zwykle składający się z ośrodka miejskiego i okolicznych terenów wiejskich), połączona była językiem, pielęgnowanymi kultami religijnymi i wyznawanymi wartościami moralnymi. (pl)
  • A pólis (πόλις) - plural: poleis (πόλεις) - era o modelo das antigas cidades gregas, desde o período arcaico até o período clássico, vindo a perder importância a partir do domínio romano. Devido às suas características, o termo pode ser usado como sinonimo de cidade-Estado. As poleis, definindo um modo de vida urbano que seria a base da civilização ocidental, mostraram-se um elemento fundamental na constituição da cultura grega, a ponto de se dizer que o homem é um "animal politico". Essa comunidade organizada, é formada pelos cidadãos (no grego “πολίτικοι”, "polítikoi"), isto é, pelos homens nascidos no solo da Cidade, livres e "iguais" (vale lembrar que nenhum individuo da pólis é exatamente "igual" ao outro, por que eles tem diferentes aspirações tanto para si quanto para a cidade, o que muitas vezes levou a conflitos separatistas ou mesmo emigração para fundação de novas cidades-Estados fora dos limites das anteriores). (pt)
  • По́лис (др.-греч. πόλις, πολιτεία; лат. civitas) — античная городская гражданская община с массой неполноправных — c преобладанием рабов; особая форма организации общества — политической организации (довольно часто государства). Территория полиса обычно включала собственно городской центр и хору — прилегающую сельскохозяйственную округу. Полис составляли полноправные граждане — члены общины, — каждый из которых имел право на земельную собственность и политические права. Часть населения в полисе не состояла и не имела прав граждан: метэки, периеки, вольноотпущенники, рабы. Государственный строй в полисах был различен: олигархия, демократия, монархия (последняя была типична для полисов в период архаики) и др.И большие, и малые греческие полисы чеканили собственную монету. Иногда полис рассматривают в качестве одного из видов т. н. «города-государства». В своей основе полис представляет собой земледельческую общину, поэтому к важнейшим чертам полиса относится верховная собственность общины над земельными участками граждан. Полис — не только политическая и хозяйственная, но и религиозная организация, в которой духовная и светская власти совпадали, и полисное жречество входило в систему полисных магистратур. Тщательно проанализировав проблему полиса, центральную проблему греческой истории, К. Маркс и Ф. Энгельс видят его как особый социально-экономический организм, основанный на античной форме собственности, а вместе с тем и община земельных собственников, которые в то же время являются полноправными гражданами и воинами. Античная форма собственности представляет собой сосуществование частной собственности граждан и общинной (государственной) собственности, принадлежащей всему коллективу граждан. Города-государства Микенской Греции не являлись классическими полисами. Полисное устройство в Греции складывается в Архаический период. Интенсивный рост полисов, называемый городской революцией, начался в середине VIII века до н. э. Как пишет проф. Арсений Чанышев: «На основе отделения ремесла от земледелия расцветает античный полис — город-государство, в котором входящие в полис сельские местности экономически и политически подчинены городу». Важным этапом в истории становления многих древнегреческих полисов был синойкизм — объединение нескольких первичных общин — фем (Римский аналог фемы — триба) — в общем городском центре. Синойкизм способствовал формированию полисного правительства. История ряда древнегреческих государств и история Рима на определенной ступени его развития — это история отдельных полисов.В период римского господства полисы распространились по всей территории империи, используясь как удобная форма местного самоуправления. В ряде регионов (например, в римском Египте) полисы были только формой территориального управления, а их граждане не имели римского гражданства. На собственно римских территориях существовала аналогичная полису система муниципий. Согласно проф. Мих. Сюзюмову, то, что кризис античной цивилизации сказался прежде всего на состоянии города обосновано тем, что крушение рабовладельческого строя затронуло прежде всего те институты, которые активнее с ним были связаны. (ru)
  • 城邦(古希腊语:πολις,古希臘語:[pólis],英语:Polis,複數形為πόλεις,[póleːs],poleis),希臘文的字面意思是城市。它也代表了公民以及公民組成的群體。是古希臘一種政治共同體,以城市為單位形成自治國家。古希臘的眾多城邦中,雅典和斯巴達分別代表著兩種不同形式的城邦。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 131855 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 744443944 (xsd:integer)
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Con il termine polis (in greco antico: πόλις, "città"; plurale πόλεις, póleis) si indica una città-stato dell'antica Grecia. (it)
  • ポリス(希: πόλις, 複数形 πόλεις)は、都市、都市国家、市民権または市民による政体を指すギリシア語である。古代アテナイなど古代ギリシアに関して使用される場合は、通常都市国家と訳される。 (ja)
  • 城邦(古希腊语:πολις,古希臘語:[pólis],英语:Polis,複數形為πόλεις,[póleːs],poleis),希臘文的字面意思是城市。它也代表了公民以及公民組成的群體。是古希臘一種政治共同體,以城市為單位形成自治國家。古希臘的眾多城邦中,雅典和斯巴達分別代表著兩種不同形式的城邦。 (zh)
  • Polis (/ˈpɒlᵻs/; Greek: πόλις pronounced [pólis]), plural poleis (/ˈpɒleɪz/, πόλεις [póleːs]) literally means city in Greek. It can also mean citizenship and body of citizens. In modern historiography, polis is normally used to indicate the ancient Greek city-states, like Classical Athens and its contemporaries, and thus is often translated as "city-state". The Greek term that specifically meant the totality of urban buildings and spaces is ἄστυ (pronounced [ásty]). (en)
  • Als Polis (die; altgriechisch πόλις pólis, ‚Stadt‘, ‚Staat‘; ursprünglich auch: ‚Burg‘ / Pl. Poleis, die; von πόλεις póleis) wird für gewöhnlich der typische Staatsverband im antiken Griechenland bezeichnet, der in der Regel greifbar ist als ein städtischer Siedlungskern (→ (Kern-)Stadt; gr. ἄστυ asty) mit dem dazugehörigen Umland (gr. χώρα chōra, [die] ‚Chora‘). Dessen Bewohner wurden von den Einwohnern des urbanen Zentrums rechtlich nicht unterschieden. Die typische Polis war eine Bürgergemeinde bzw. ein und definierte sich nicht primär über ihr Territorium, sondern über ihre Mitglieder (→ Bürger#Griechenland). Sie wurde zum klassischen Begriff für den Stadtstaat in der Antike; ob sie jedoch tatsächlich formal als solcher gelten kann, ist in der Forschung seit langem umstritten. (de)
  • Polis (del griego πόλις, romanizado como pólis —plural póleis—, y asentado en español como voz con plural invariable) es la denominación dada a las ciudades-estado de la antigua Grecia, surgidas en la Edad Oscura mediante un proceso de agregación de núcleos y grupos de población (anteriormente vinculados por el oikos o casa) denominado sinecismo (synoikismós, συνοικισμóς, «juntar las casas» o «habitar juntos»). La unificación entre el núcleo urbano y su entorno rural, característica esencial de la polis arcaica y clásica, se había completado ya hacia la segunda mitad del siglo VII a. C. La polis fue el marco esencial donde se desarrolló y expandió la civilización griega hasta la época helenística y la dominación romana. (es)
  • En Grèce antique, la polis (en grec ancien πόλις / pólis ; « cité » dans l'étymologie latine « civitas » ; au pluriel poleis) est une cité-État, c'est-à-dire une communauté de citoyens libres et autonomes. Dans la pensée grecque antique, la cité préexiste à l'homme. À titre d'exemple, la cité d'Athènes n'existe pas en tant que telle : c’est la cité des Athéniens, tout comme Sparte est la cité des Lacédémoniens. La notion de polis peut ainsi recouvrir trois réalités superposables et peut apparaître comme : (fr)
  • Polis, meervoud poleis, (Oudgrieks: πόλις, pólis (oorspr.: burcht); mv.: πόλεις, póleis) is een term, door de Grieken gebruikt voor zowel een socio-politiek gegeven, een socio-geografisch gegeven, als voor een burcht (de oorspronkelijke betekenis). Deze drie kunnen ook worden weergegeven door de Oud-Griekse termen кοινωνία, koinônía ("burgergemeenschap"), ἄστυ, ástu (" stad") en ἀкρόπολις, akrópolis ("burcht"). (nl)
  • Polis (gr. πόλις l.mn. πόλεις poleis, pierwotnie „miejsce warowne”) – forma państwa w starożytnej Grecji. Słowo to przyjęło się tłumaczyć jako miasto-państwo, jest to jednak wybór niezbyt precyzyjny, gdyż sugeruje istnienie państwowego aparatu władzy oraz wskazuje na niewielki zajmowany obszar (miasto) jako cechę charakterystyczną. Tymczasem istotą polis (w formie dojrzałej występującej w epoce klasycznej) jest sposób sprawowania władzy – to niezależna wspólnota obywateli, którzy rządzą się sami, nie tworząc oderwanych od społeczeństwa struktur państwowych (brak jest reprezentacji politycznej). Wspólnota ta zamieszkiwała określony obszar (zwykle składający się z ośrodka miejskiego i okolicznych terenów wiejskich), połączona była językiem, pielęgnowanymi kultami religijnymi i wyznawanymi wa (pl)
  • A pólis (πόλις) - plural: poleis (πόλεις) - era o modelo das antigas cidades gregas, desde o período arcaico até o período clássico, vindo a perder importância a partir do domínio romano. Devido às suas características, o termo pode ser usado como sinonimo de cidade-Estado. As poleis, definindo um modo de vida urbano que seria a base da civilização ocidental, mostraram-se um elemento fundamental na constituição da cultura grega, a ponto de se dizer que o homem é um "animal politico". (pt)
  • По́лис (др.-греч. πόλις, πολιτεία; лат. civitas) — античная городская гражданская община с массой неполноправных — c преобладанием рабов; особая форма организации общества — политической организации (довольно часто государства). Согласно проф. Мих. Сюзюмову, то, что кризис античной цивилизации сказался прежде всего на состоянии города обосновано тем, что крушение рабовладельческого строя затронуло прежде всего те институты, которые активнее с ним были связаны. (ru)
rdfs:label
  • Polis (en)
  • Polis (de)
  • Polis (es)
  • Polis (fr)
  • Polis (it)
  • ポリス (ja)
  • Polis (stad) (nl)
  • Polis (pl)
  • Pólis (pt)
  • Полис (Античность) (ru)
  • 希臘城邦 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:type of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is http://purl.org/linguistics/gold/hypernym of
is foaf:primaryTopic of