| dbpprop:abstract
|
- La poliomielitis, també anomenada pòlio, paràlisi infantil i malaltia de Heine-Medin, és una malaltia infecciosa vírica aguda que es transmet d'una persona a l'altra principalment per via fecal-oral. El terme deriva dels mots grecs poliós (πολιός), "gris"; i myelós (µυελός), en referència a la "medul·la òssia", i el sufix -itis, que denota inflamació. Tot i que aproximadament el 90% de les infeccions per pòlio no causen cap mena de símptomes, els individus afectats poden presentar una varietat de símptomes si el virus entra al flux sanguini. En aproximadament l'1% dels casos, el virus entra al sistema nerviós central, infectant i destruint preferentment neurones motrius, provocant feblesa muscular i paràlisi flàccida. Poden produir-se diferents tipus de paràlisi, depenent de quins nervis estiguin afectats. La pòlio espinal és la forma més comuna, i es caracteritza per una paràlisi asimètrica que en la majoria de casos afecta les cames. La pòlio bulbar causa una debilitat dels músculs innervats pels nervis cranials. La pòlio bulboespinal és una combinació de paràlisis bulbar i espinal. La poliomielitis fou reconeguda per primer cop com una malaltia distinta per Jakob Heine el 1840. El seu agent causant, el poliovirus, fou identificat el 1908 per Karl Landsteiner. Tot i que abans de finals del segle XIX no s'havia conegut cap gran epidèmia de pòlio, la poliomielitis es converti en una de les malalties d'infància més temudes del segle XX. Les epidèmies de pòlio han esguerrat milers de persones, principalment infants joves; la malaltia ha provocat paràlisi i mort durant gran part de la història humana. La pòlio havia existit tranquil·lament com un patogen endèmic fins la dècada del 1880, quan començaren a produir-se les primeres grans epidèmies a Europa; poc després, aparegueren epidèmes de gran abast als Estats Units. Ja al 1910, gran part del món sofrí un dràstic augment dels casos de pòlio i epidèmes freqüents esdevingueren habituals, principalment a les ciutats durant els mesos d'estiu. Aquestes epidèmies (que deixaren milers d'infants i adults paralitzats) foren un estímul per una "Gran Cursa" vers el desenvolupamen d'una vacuna. S'atribueix a les vacunes contra la poliomielitis desenvolupades per Jonas Salk el 1952 i Albert Sabin el 1962 l'haver reduït el nombre global de casos de pòlio per any de molts centenars de miler a aproximadament un miler. Els esforços de vacunació millorats encapçalats per l'Organització Mundial de la Salut, l'UNICEF i Rotary International podrien resultar en l'eradicació global de la malaltia.
- Dětská obrna, též poliomyelitida je virové infekční onemocnění. Původcem je Poliovirus z čeledi Picornaviridae.
- [[Datei:Polio lores134. jpg|thumb|Erwachsener mit einem durch Poliomyelitis deformierten rechten Bein Die Poliomyelitis (epidemica anterior acuta) ([[Altgriechische Sprache|Altgriechisch πολιομυελίτις, neuer πολιομυελίτιδα „die Entzündung des grauen Marks“, von πολιός „der graue“ und μυελός „das Mark“), kurz Polio, deutsch Kinderlähmung oder Heine-Medin-Krankheit, ist eine von [[Poliovirus|Polioviren hervorgerufene [[Infektionskrankheit, die bei Ungeimpften die muskelsteuernden [[Nervenzellen des [[Rückenmarks befallen und zu bleibenden [[Lähmungserscheinungen bis hin zum Tod führen kann. Überwiegend sind Kinder im Alter zwischen drei und acht Jahren, gelegentlich auch ältere Personen bis ins Erwachsenenalter betroffen. Für diese Viruserkrankung gibt es keine ursächliche Behandlung. Aufgrund der konsequenten [[Impfung gibt es heute in Deutschland keine Polio mehr. Poliomyelitis wurde erstmals durch den Schwarzwälder Orthopäden [[Jakob Heine, der 1840 ein Buch mit dem Titel Beobachtungen über Lähmungszustände der unteren Extremitäten und deren Behandlung herausgab, beschrieben. Was er beschrieb, nannte er in der zweiten Auflage von 1860 Spinale Kinderlähmung. Der schwedische Arzt und Forscher [[Karl Oskar Medin (1847–1927), der den epidemischen Charakter der Krankheit erkannte, knüpfte an die Erkenntnisse Heines an. Daher rührt neben Poliomyelits die weitere Bezeichnung der Kinderlähmung als [[Heine-Medinsche Krankheit. Nach heutigen Erkenntnissen existierte Polio bis 1880 als endemische Krankheit. Erst ab etwa 1880 trat diese Infektionskrankheit in epidemischer Form auf, die jährliche tausende Menschen, darunter vor allem Kinder, verkrüppelte und tötete. Ab etwa 1910 wurden in Europa und den Vereinigten Staaten regionale [[Epidemien in einem Turnus von etwa 5-6 Jahren beobachtet. Zu den bekanntesten Opfern einer solchen Epidemie zählt der US-amerikanische Präsident [[Franklin D. Roosevelt, der die Forschung nach einer Impfung während seiner Präsidentschaft wesentlich förderte. Zu wesentlichen Fortschritten in der Erforschung eines Impfstoffes führte 1952 die Einführung der Viruskultur durch [[John Franklin Enders|J. F. Enders, dank der [[Jonas Salk 1954 einen inaktivierten (Tot-)Impfstoff entwickeln konnte. Dieser wirkte jedoch nur unzureichend. Der von [[Albert Sabin entwickelte abgeschwächte Lebendimpfstoff führte ab 1960 zu den wesentlichen Fortschritten bei der Poliobekämpfung. Dank der Impfstoffe sanken die Poliofälle von jährlich mehreren 100.000 auf nur noch etwa 1.000 pro Jahr.
- Poliomyelitis, often called polio or infantile paralysis, is an acute viral infectious disease spread from person to person, primarily via the fecal-oral route. The term derives from the Greek poliós (πολιός), meaning "grey", myelós (µυελός), referring to the "spinal cord", and the suffix ', which denotes inflammation. Although around 90% of polio infections cause no symptoms at all, affected individuals can exhibit a range of symptoms if the virus enters the blood stream. In about 1% of cases the virus enters the central nervous system, preferentially infecting and destroying motor neurons, leading to muscle weakness and acute flaccid paralysis. Different types of paralysis may occur, depending on the nerves involved. Spinal polio is the most common form, characterized by asymmetric paralysis that most often involves the legs. Bulbar polio leads to weakness of muscles innervated by cranial nerves. Bulbospinal polio is a combination of bulbar and spinal paralysis. Poliomyelitis was first recognized as a distinct condition by Jakob Heine in 1840. Its causative agent, poliovirus, was identified in 1908 by Karl Landsteiner. Although major polio epidemics were unknown before the late 19th century, polio was one of the most dreaded childhood diseases of the 20th century. Polio epidemics have crippled thousands of people, mostly young children; the disease has caused paralysis and death for much of human history. Polio had existed for thousands of years quietly as an endemic pathogen until the 1880s, when major epidemics began to occur in Europe; soon after, widespread epidemics appeared in the United States. By 1910, much of the world experienced a dramatic increase in polio cases and frequent epidemics became regular events, primarily in cities during the summer months. These epidemics—which left thousands of children and adults paralyzed—provided the impetus for a "Great Race" towards the development of a vaccine. The polio vaccines developed by Jonas Salk in 1952 and Albert Sabin in 1962 are credited with reducing the global number of polio cases per year from many hundreds of thousands to around a thousand. Enhanced vaccination efforts led by the World Health Organization, UNICEF and Rotary International could result in global eradication of the disease.
- La poliomielitis, es una enfermedad contagiosa, también llamada parálisis infantil y afecta principalmente al sistema nervioso. La enfermedad la produce el virus poliovirus. Se llama infantil porque las personas que contraen la enfermedad son especialmente los niños entre cinco y diez años. Se dispersa de persona a persona vía ruta fecal oral. La mayoría de las infecciones de polio son asintomáticas. Solo en el 1 % de casos, el virus entra al sistema nervioso central (SNC) via la corriente sanguínea. Dentro del SNC, el poliovirus preferencialmente infecta y destruye las neuronas motoras. Esa destrucción de neuronas causa debilidad muscular y parálisis aguda flácida. El poliovirus es más probable que ocurra en niños de 4 a 15 años en climas templados, en verano cálido e invierno un poco frío, es una enfermedad muy infecciosa, pero se combate con la vacunación. La enfermedad afecta al sistema nervioso central. En su forma aguda causa inflamación en las neuronas motoras de la médula espinal y del cerebro y lleva a la parálisis, atrofia muscular y muy a menudo deformidad. En el peor de los casos puede causar parálisis permanente o la muerte al paralizarse el diafragma.
- Polio eli lapsihalvaus (poliomyelitis) on viruksen aiheuttama sairaus. Valtaosa tartunnoista on oireettomia ja useimmilla tartunnan saaneilla oireet ovat lieviä kuten kuumetta, kurkkukipua ja huonovointisuutta. Vakavampia oireita kuten halvausta tai aivokalvontulehdusta esiintyy noin yhdellä prosentilla tartunnan saaneista. Halvaukseen sairastuneilla kuolleisuus on n. 5–10 %; puolet halvaukseen sairastuneista toipuu kokonaan ja lopuilla esiintyy pysyviä haittoja. Halvausoireita tartunnan saaneista arvioidaan esiintyvän yhdellä neljästäsadasta. Aikoinaan käytetty nimi "lapsihalvaus" tulee siitä, että tauti tarttuu noin 600 kertaa todennäköisemmin lapsiin kuin aikuisiin, joskin aikuisilla tauti on vakavampi.
- La poliomyélite (du grec polios « gris », -myelos « moelle » et -ite « inflammation »), également appelée maladie de Heine-Medin, paralysie spinale infantile ou simplement polio, est une maladie infectieuse aiguë et contagieuse spécifiquement humaine causée par trois virus à ARN du genre Entérovirus, les poliovirus. L'infection à poliovirus, transmise par voie digestive, est inapparente chez 90 à 95 % des sujets et se traduit dans le reste des cas par des symptômes le plus souvent bénins et non spécifiques. ' L'infection du système nerveux central, la plus sérieuse, complique environ un cas sur cent. Elle entraîne une méningite et s'accompagne, dans la moitié des cas, d'une lésion des motoneurones de la corne antérieure de la moelle épinière qui définit la poliomyélite proprement dite ou poliomyélite antérieure aiguë. Il en résulte une paralysie flasque asymétrique intéressant le plus souvent les membres inférieurs. La poliomyélite a été décrite et étudiée au XIX siècle par Heine et Medin . Des années 1880 jusqu'à la seconde moitié du XX siècle, la maladie a sévi dans le monde entier sur un mode épidémique et handicapé ou tué plusieurs millions de personnes. Les progrès de l'hygiène et surtout la vaccination, découverte par Salk et Sabin, ont permis un recul considérable de son incidence. Depuis 1988, l'éradication de la poliomyélite fait l'objet d'une initiative mondiale sous l'égide de l'OMS, de l'Unicef et du Rotary International. La campagne de vaccination de masse a fait passer son incidence de 350 000 nouveaux cas par an en 1988 à environ 1 500 en 2008 et son éradication est officielle sur tout le continent américain, en Europe et dans les régions OMS du Pacifique occidental, Chine comprise. En 2008, la maladie restait endémique dans seulement quatre pays qui concentraient à eux seuls la quasi totalité des cas.
- La poliomielite (dal greco πολιός, grigio e μυελός, midollo), una volta denominata "paralisi infantile", o più comunemente "polio", è una malattia virale acuta, altamente contagiosa, con manifestazioni diverse, le più gravi di tipo neurologico irreversibile.
- 急性灰白髄炎（きゅうせいかいはくずいえん、poliomyelitis）は、ポリオ (Polio) とも呼ばれ、ピコルナウイルス科、エンテロウイルス属のポリオウイルスによって発症する感染症のこと。ポリオは、Poliomyelitis（ポリオミエリィティス）の省略形。ポリオウイルスが感染して、脊髄神経の灰白質をおかすため、はじめの数日間は風邪を引いたような症状があらわれるが、その後急に足や腕がまひして動かなくなる病気。
- Poliomyelitt er en sykdom forårsaket av poliovirus, et virus som angriper celleveggene og åpner for infeksjoner. Viruset er dødelig, og før 1955 fantes det ikke noen motkur. Poliomyelitt skyldes en akutt virusinfeksjon. Det typiske sykdomsbildet er slappe lammelser i en eller flere muskelgrupper. Lammelsene kan gå tilbake, men i ca. halvparten av tilfellene forblir musklene lammet med varierende invaliditet til følge. Dødsfall kan forekomme, særlig hvis lammelsene også omfatter pusteevnen. Imidlertid er det bare et fåtall av infeksjonene med poliovirus som fører til lammelser, de aller fleste som infiseres får bare litt feber, noen også en lett hjernehinnebetennelse (serøs meningitt), og mange blir overhodet ikke syke. Poliomyelitt er blitt en meget sjelden sykdom etter at vaksinasjon ble innført.
- Poliomyelitis, ook wel kinderverlamming of verkort polio genoemd, is een virusziekte. . Het is een ontsteking van de grijze stof in het ruggenmerg. Deze ziekte wordt veroorzaakt door het poliovirus, dit is een enterovirus behorend tot de picornaviridae . Het virus wordt via de ontlasting van besmette personen uitgescheiden. Door slechte hygiëne kan het virus van de ene op de andere mens worden overgebracht. De incubatietijd is meestal 6-20 dagen, maar wat langer of korter kan ook. Polio verloopt tegenwoordig meestal zonder ernstige verschijnselen, ongeveer 95 % van de 'patiënten' merkt niet of nauwelijks iets van de ziekte. Deze mensen verspreiden wel het poliovirus. Ongeveer 5% heeft wat vage algemene klachten als keelpijn of last van de buik. Bij minder dan 1% van de besmette personen treden spierverlammingen op. Dit wordt vooral veroorzaakt door poliovirus type 1. Er bestaat geen behandeling voor polio en dergelijke verlammingen zijn ongeneeslijk en leiden tot blijvende spierzwakte, bij groeiende kinderen ook tot misvormingen, bijvoorbeeld doordat aangedane ledematen zich niet meer normaal ontwikkelen of door de nog wel functionerende spieren worden kromgetrokken, of soms tot de dood als de ademhalingsspieren verlamd raken. De kans op een dergelijke afloop is groter naarmate men ouder is op het moment van besmetting. Er bestaan 2 soorten poliovaccin, een dood vaccin dat moet worden ingespoten (DKTPolio) en een levend verzwakt vaccin dat oraal wordt toegediend, bijvoorbeeld op een suikerklontje. Er is een kleine kans dat het verzwakte vaccinvirus terugmuteert naar het wild-type virus dat de ziekte polio kan veroorzaken. Tot voor enkele jaren werd alleen in Finland en Nederland gevaccineerd met het dode vaccin. De rest van de wereld gebruikte het orale vaccin. Een mogelijk voordeel van het orale vaccin is dat degene die wordt gevaccineerd poliovaccin virussen gaat uitscheiden en zo de omgeving als het ware meevaccineert. Dit is een reden dat in Nederland alleen bij epidemieën het orale vaccin kan worden ingezet. Het virus komt alleen bij mensen voor, door wereldwijde vaccinatie zou de ziekte daarom kunnen worden uitgeroeid, net als bij pokken is gelukt. In 1978 was er in Nederland een polio-epidemie op de Veluwe en Staphorst. Op de Veluwe werden vooral de dorpen Elspeet, Nunspeet, Uddel getroffen, waarbij meer dan 100 personen besmet raakten. De laatste polio-epidemie in Nederland was in 1992 in Streefkerk. Bij alle polio-uitbraken in Nederland waren de lijders om religieuze redenen niet ingeënt: ("God brenge over mij uit wat Hij over mij bescheiden heeft"). Ook waren deze polio-epidemieën het gevolg van groepen niet-gevaccineerde kinderen die bij elkaar in de buurt woonden zodat de kudde-immuniteit niet meer voldoende aanwezig was. Andere levensbeschouwelijke groepen, waaronder de antroposofen en macrobioten, zijn eveneens tegen het inenten van kinderen tegen besmettelijke ziekten maar komen niet zozeer bijeen in groepsverband als de bevindelijk gereformeerden. Wereldwijd was polio vrijwel uitgeroeid toen in enkele noordelijke (voornamelijk islamitische) staten van Nigeria onder druk van enkele moslimgeestelijken het vaccinatieprogramma werd gestopt omdat men de Amerikaanse leverancier ervan verdacht daarmee de moslimvrouwen onvruchtbaar te willen maken. Nader onderzoek in Nigeria en Zuid-Afrika dat deze bewering moest bevestigen liet daarvoor uiteindelijk geen bewijs zien. Momenteel (2005) komt polio weer in een aantal Afrikaanse landen voor die eerder poliovrij waren verklaard zoals Soedan, Egypte en Niger. Ook in delen van Azië wordt hier en daar nog polio aangetroffen. Het dode poliovaccin is opgenomen in het Nederlandse Rijksvaccinatieprogramma. In België werd standaard het orale levende poliovaccin gebruikt. Polio is volgens de Nederlandse Infectieziektenwet een A-ziekte die al bij vermoeden moet worden gemeld bij de plaatselijke GGD.
- Choroba Heinego-Medina (łac. poliomyelitis anterior acuta, wirusowe zapalenie rogów przednich rdzenia kręgowego, H14) — wirusowa choroba zakaźna wywoływana przez wirus polio (wirus zapalenia rogów przednich rdzenia kręgowego), przenoszona drogą fekalno-oralną. Nazwa tej choroby wywodzi się od nazwisk dwóch uczonych, którzy tę chorobę opisali: Jakob Heine (w roku 1840 jako porażenie dziecięce) i Karl Oskar Medin (w roku 1890 jako ostrą chorobę zakaźną). Do XIX w. występowała sporadycznie, później nastąpiła pandemia, obejmująca głównie półkulę północną. Liczba zachorowań drastycznie spadła po wynalezieniu skutecznych szczepionek. W 2001 WHO uznała Europę za wolną od tej choroby (wcześniej były plany eradykacji do tegoż roku, później data została przesunięta do roku 2005). Obecnie w związku z tymi planami należy informować służby sanitarne danego kraju i WHO o każdym przypadku. Aby rozpoznać polio, należy wyizolować i zidentyfikować wirusa, czy jest to szczep dziki, czy to zakażenie poszczepienne wirusem po rewersji do pełnej wirulencji.
- A Poliomielite é uma doença em erradicação pela vacinação dirigida pela OMS, causada por um vírus, que causa paralisia por vezes mortal.
- Полиомиели́т (от греч. πολίός — серый и µυελός — спинной мозг) — детский спинномозговой паралич, острое инфекционное заболевание, обусловленное поражением серого вещества спинного мозга полиовирусом и характеризующееся преимущественно патологией нервной системы.
- Poliomyelit ("polio") är en paralyserande virussjukdom.
- Çocuk felci, (Poliomyelit) özellikle omurilikteki kasların kasılmasını başlatan sinir hücrelerine zarar veren bir virüsün (Polia virus) yolaçtığı bulaşıcı enfeksiyondur.
- Поліомієлі́т (Poliomyelitis) — вірусне захворювання, при якому вражається сіра речовина центральної нервової системи. Збудник поліомеліту — дрібний вірус, що не має зовнішньої оболонки і містить РНК. Ефективним методом боротьби з даним захворюванням є жива поліомелітна вакцина.
- 脊髓灰質炎（英語：Poliomyelitis、Polio，又譯急性灰白髓炎），或稱小兒麻痺（infantile paralysis，取自日語）。是由脊髓灰質炎病毒引起，可感染人類之病症。病毒通常經口鼻傳播，並感染脊髓神經之灰白質。數日間可引致手腳麻痺，以致殘廢，嚴重者可致死。這個病症通常為五歲以下之兒童被感染，現已有脊髓灰質炎疫苗預防。 1955年，美籍波蘭裔的病毒學家沙賓，以減毒的活病毒製造出小兒麻痺口服疫苗；1954年，科學家沙克即發明了注射式疫苗。因口服是活的病毒，有可能會有活化的機會，據統計約有75萬分之一會導致小兒麻痺的疾病，目前美國使用注射型的小兒麻痺疫苗。
|
| rdfs:comment
|
- La poliomielitis, també anomenada pòlio, paràlisi infantil i malaltia de Heine-Medin, és una malaltia infecciosa vírica aguda que es transmet d'una persona a l'altra principalment per via fecal-oral. El terme deriva dels mots grecs poliós (πολιός), "gris"; i myelós (µυελός), en referència a la "medul·la òssia", i el sufix -itis, que denota inflamació.
- Dětská obrna, též poliomyelitida je virové infekční onemocnění. Původcem je Poliovirus z čeledi Picornaviridae.
- [[Datei:Polio lores134.
- La poliomielitis, es una enfermedad contagiosa, también llamada parálisis infantil y afecta principalmente al sistema nervioso. La enfermedad la produce el virus poliovirus. Se llama infantil porque las personas que contraen la enfermedad son especialmente los niños entre cinco y diez años. Se dispersa de persona a persona vía ruta fecal oral. La mayoría de las infecciones de polio son asintomáticas.
- Poliomyelitis, often called polio or infantile paralysis, is an acute viral infectious disease spread from person to person, primarily via the fecal-oral route. The term derives from the Greek poliós (πολιός), meaning "grey", myelós (µυελός), referring to the "spinal cord", and the suffix ', which denotes inflammation. Although around 90% of polio infections cause no symptoms at all, affected individuals can exhibit a range of symptoms if the virus enters the blood stream.
- Polio eli lapsihalvaus (poliomyelitis) on viruksen aiheuttama sairaus. Valtaosa tartunnoista on oireettomia ja useimmilla tartunnan saaneilla oireet ovat lieviä kuten kuumetta, kurkkukipua ja huonovointisuutta. Vakavampia oireita kuten halvausta tai aivokalvontulehdusta esiintyy noin yhdellä prosentilla tartunnan saaneista. Halvaukseen sairastuneilla kuolleisuus on n. 5–10 %; puolet halvaukseen sairastuneista toipuu kokonaan ja lopuilla esiintyy pysyviä haittoja.
- La poliomyélite (du grec polios « gris », -myelos « moelle » et -ite « inflammation »), également appelée maladie de Heine-Medin, paralysie spinale infantile ou simplement polio, est une maladie infectieuse aiguë et contagieuse spécifiquement humaine causée par trois virus à ARN du genre Entérovirus, les poliovirus.
- La poliomielite (dal greco πολιός, grigio e μυελός, midollo), una volta denominata "paralisi infantile", o più comunemente "polio", è una malattia virale acuta, altamente contagiosa, con manifestazioni diverse, le più gravi di tipo neurologico irreversibile.
- Poliomyelitis, ook wel kinderverlamming of verkort polio genoemd, is een virusziekte. . Het is een ontsteking van de grijze stof in het ruggenmerg. Deze ziekte wordt veroorzaakt door het poliovirus, dit is een enterovirus behorend tot de picornaviridae . Het virus wordt via de ontlasting van besmette personen uitgescheiden. Door slechte hygiëne kan het virus van de ene op de andere mens worden overgebracht. De incubatietijd is meestal 6-20 dagen, maar wat langer of korter kan ook.
- Poliomyelitt er en sykdom forårsaket av poliovirus, et virus som angriper celleveggene og åpner for infeksjoner. Viruset er dødelig, og før 1955 fantes det ikke noen motkur. Poliomyelitt skyldes en akutt virusinfeksjon. Det typiske sykdomsbildet er slappe lammelser i en eller flere muskelgrupper. Lammelsene kan gå tilbake, men i ca. halvparten av tilfellene forblir musklene lammet med varierende invaliditet til følge.
- Choroba Heinego-Medina (łac. poliomyelitis anterior acuta, wirusowe zapalenie rogów przednich rdzenia kręgowego, H14) — wirusowa choroba zakaźna wywoływana przez wirus polio (wirus zapalenia rogów przednich rdzenia kręgowego), przenoszona drogą fekalno-oralną. Nazwa tej choroby wywodzi się od nazwisk dwóch uczonych, którzy tę chorobę opisali: Jakob Heine (w roku 1840 jako porażenie dziecięce) i Karl Oskar Medin (w roku 1890 jako ostrą chorobę zakaźną). Do XIX w.
- A Poliomielite é uma doença em erradicação pela vacinação dirigida pela OMS, causada por um vírus, que causa paralisia por vezes mortal.
- Полиомиели́т (от греч. πολίός — серый и µυελός — спинной мозг) — детский спинномозговой паралич, острое инфекционное заболевание, обусловленное поражением серого вещества спинного мозга полиовирусом и характеризующееся преимущественно патологией нервной системы.
- Poliomyelit ("polio") är en paralyserande virussjukdom.
- Çocuk felci, (Poliomyelit) özellikle omurilikteki kasların kasılmasını başlatan sinir hücrelerine zarar veren bir virüsün (Polia virus) yolaçtığı bulaşıcı enfeksiyondur.
- Поліомієлі́т (Poliomyelitis) — вірусне захворювання, при якому вражається сіра речовина центральної нервової системи. Збудник поліомеліту — дрібний вірус, що не має зовнішньої оболонки і містить РНК.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
