| dbpedia-owl:abstract
|
- Platonismus und Platoniker (Anhänger des Platonismus) sind Begriffe, die in verschiedenen Bedeutungen verwendet werden. Im engeren, stärker geschichtlich geprägten Sinn versteht man unter Platonismus die Lehre des antiken griechischen Philosophen Platon und unter Platonikern die antiken Philosophen, die sich zu dieser Lehre bekannten. Im erweiterten Sinn bezeichnet man als Platoniker auch mittelalterliche und neuzeitliche Philosophen, die nur einzelne wesentliche Elemente von Platons Lehre übernommen haben bzw. einzelne Überzeugungen mit Platon teilen. Im weitesten, rein systematischen Sinn wird der Begriff Platonismus heute für alle philosophischen Lehren verwendet, die ein bestimmtes Kernmerkmal mit Platons Philosophie gemeinsam haben, auch wenn sie sich ansonsten stark von ihr unterscheiden. Dieses Merkmal wird unterschiedlich definiert und gilt dann gemäß der jeweiligen Definition als konstitutiv für den Platonismus. Als Platoniker werden nicht nur Fachphilosophen bezeichnet, sondern auch Dichter, Theologen und andere Intellektuelle, deren Weltanschauung wesentliche Übereinstimmungen mit Konzepten des Platonismus aufweist. Für eine systematische Darstellung der Inhalte von Platons Lehre → Hauptartikel Platon
- Platonism is the philosophy of Plato or the name of other philosophical systems considered closely derived from it. In a narrower sense the term might indicate the doctrine of Platonic realism. The central concept of Platonism is the distinction between that reality which is perceptible, but not intelligible, and that which is intelligible, but imperceptible; to this distinction the Theory of Forms is essential. The forms are typically described in dialogues such as the Phaedo, Symposium and Republic as transcendent, perfect archetypes, of which objects in the everyday world are imperfect copies. In the Republic the highest form is identified as the Form of the Good, the source of all other forms, which could be known by reason. In the Sophist, a later work, the forms being, sameness and difference are listed among the primordial "Great Kinds". In the 3rd century BC, Arcesilaus adopted skepticism, which became a central tenet of the school until 90 BC when Antiochus added Stoic elements, rejected skepticism, and began a period known as Middle Platonism. In the 3rd century AD, Plotinus added mystical elements, establishing Neoplatonism, in which the summit of existence was the One or the Good, the source of all things; in virtue and meditation the soul had the power to elevate itself to attain union with the One. Platonism had a profound effect on Western thought, and many Platonic notions were adopted by the Christian church which understood Platonic forms as God's thoughts, whilst Neoplatonism became a major influence on Christian mysticism.
- Platonismo es la doctrina filosófica desarrollada por los seguidores de Platón a partir del siglo I a. C. que llegó a ser el movimiento intelectual dominante en los primeros siglos de nuestra era favorecido por las poderosas similitudes de principios que mantenía con el cristianismo y judaísmo. Su principal representante fue Plotino, que adquirió este nombre en alabanza a su maestro. El platonismo ha influido en sectores del pensamiento religioso, de forma que se llega a creer que ciertos ritos, pensamientos y doctrinas están basados en él. San Agustín creía que mediante Platón se podía articular teológicamente la fe cristiana, como había intentado Filón de Alejandría con el judaísmo. El emperador romano Justiniano clausuró las escuelas filosóficas de Atenas tratando de reducir la influencia platónica, ya que la consideraba un peligro, lo cual nunca se ha conseguido por completo. En el Renacimiento resurgió el platonismo, sobre todo en la Academia Platónica de Florencia.
- Platonismi on erään antiikin merkittävimmän filosofin, Platonin, ajatuksiin perustuva filosofinen koulukunta. Platonismi eli alun perin Platonin perustamassa Akatemiassa Ateenassa. Myöhempää platonismia voidaan eri muodoissaan pitää Platonin alkuperäisen filosofian erilaisina tulkintayrityksinä, joissa on ollut erilaisia korostuksia. Platonismi jaetaan tyypillisesti kolmeen jaksoon: varhaiseen platonismiin, keskiplatonismiin ja uusplatonismiin.
- Il platonismo è una corrente filosofica risalente a Platone. Il filosofo greco affermava l'esistenza di una più alta verità: le Idee, delle forme ideali eterne, immutabili, e incorruttibili, da cui ha origine il mondo sensibile, quale noi lo percepiamo, soggetto al divenire, alla corruzione, e alla morte. La dottrina platonica veniva insegnata in una scuola fondata nel 387 a.C. dallo stesso Platone, situata in un luogo appena fuori le mura di Atene, chiamata Accademia dal nome dell'eroe di guerra Accademo che aveva donato agli ateniesi un terreno che divenne un giardino aperto al pubblico dove Platone faceva filosofia con i suoi discepoli.
- Platonisme heeft in de eerste plaats te maken met de filosofie van Plato en zijn invloed op latere filosofen. De term kan ook betrekking hebben op de betekenis die er later aan gegeven werd, namelijk het platonistisch realistisch standpunt ten overstaan van het bestaan van de universaliën.
- Platonisme er den greske filosofi som har sin opprinnelse hos Platon på 300-tallet f. Kr. Det kan også betraktes som den filosofiske skole utenfor Athen som Platon virket og der hans studenter lærte seg hans filosofiske tanker. Platonismen kan også inkludere alle de senere etterfølgere som bygde videre på hans ideer. I snever forstand av begrepet kan platonisme bli forstått som platonsk realisme. Innenfor matematikkens filosofi er platonismen den idéretning som bygger på at alle påstander er enten sanne eller falske, og at matematikken er en utforskningen av allerede eksisterende idéverden, se matematisk platonisme. Sentralt i platonismen står teorien om formene, eller idéverden: transcendente, oversanselige, perfekte arketyper hvor objekter i hverdagslivet er uperfekte, sanselige objekter. Den høyeste form er det Gode, kilden til alle andre former, som kan bli kjent via fornuften. Den grunnleggende holdning er at universalier eksisterer uavhengig av bevissthet og materien, og at vi kan utelukkende seg det universelle gjennom dets refleksjon i det partikulære. Slike universalier kalles for platonske ideer. Demisjonen på disse er «uforanderlige, uavhengige forbilder». Med «uavhengig» menes på enhver måte uavhengig av bevisstheten og materien; med «bevisstheten» menes alt annet som antas å være dannet fra idéene. På 200-tallet f. Kr. adopterte filosofen Arkesilaos skeptisisme som ble det sentrale grunnsetningen i platonismen fram til rundt 90 f. Kr. da Antiochos av Ascalon la til stoiske elementer, avviste skeptisismen og begynte en ny periode kjent som mellomplatonisme. På 200-tallet e. Kr. la Plotin til mystiske elementer, og etablerte nyplatonismen hvor det fremste eller det sentrale i all eksistens er det Ene eller det Gode, kilden til alle ting; i dyd og meditasjon hadde sjelen makt til å opphøye seg for å oppnå et fellesskap med det Ene. Platonismen hadde en inngående innflytelse på vestlig tankegang, og mange platonske forestillinger ble overtatt og tilpasset kristen teologi som forsto platonske former som Guds tanker. Nyplatonismen ble en betydelig innflytelse på kristen mystikk.
- Platonizm – potężny nurt filozoficzny, rozwinięty przez Platona (427-347 p.n.e.). Uważał on świat realny, rzeczywisty, w jakim żyjemy za ułomne odbicie świata doskonałego, nazwanego światem idei. Zasada ta jest generalna – dotyczy wszelkich przedmiotów. W szczególności duszy: człowiek oprócz materialnego ciała podlegającego procesowi zniszczenia posiada niematerialną część – duszę, która w chwili śmierci zmierza w kierunku świata idealnego. Dusza nadaje ciału życie, powoduje ruch, jednakże ciało ogranicza ją i stanowi tylko tymczasowe miejsce pobytu. Filozofia ma ułatwić duszy żyjącej w ciele odnalezienie swoich związków ze światem idei. Platonizm wywarł silny wpływ na myśl europejską, a szczególnie na chrześcijańskie myślenie religijne. Szkoły filozoficzne zaliczane do platonizmu: Akademia Platońska, platonicy średniowieczni, platonicy renesansowi: Gemistos Plethon (1355-1450) – uczony bizantyjski, odnowiciel badań nad Platonem, utworzył Akademię Platońską we Florencji, Jan Bessarion (1403-1427) – patriarcha konstantynopolitański, humanista, protektor studiów platońskich, Marsilio Ficino (1433-1499) – kierownik Akademii Platońskiej, tłumacz pism Platona oraz Plotyna na język łaciński, Giovanni Pico della Mirandola (1463-1494).
- Ficheiro:Plato-raphael. jpg Platão (detalhe de A escola de Atenas, de Rafael Sanzio. O Platonismo é uma corrente filosófica baseada no pensamento de Platão. Indica a filosofia de Platão e da sua escola, isto é, os filósofos que se situam entre o século IV a.C. e a primeira metade do século I a.C.. Cerca de um século depois da morte de Platão, em 348 a.C. , a Escola enveredou para o ceticismo sob a direção de Arciselau .
- Платони́зм — философское учение Платона и его последователей, утверждающее абсолютную реальность идей и бессмертие души. Некоторые истолковывают платонизм, как утверждение, что универсальные понятия существуют независимо от их конкретных воплощений. Первыми последователями платонизма были ученики Академии, школы Платона, созданной им в IV веке до н. э. и находившейся недалеко от стен Афин. Школа была основана самим Платоном и просуществовала до 529 н. э. , когда была закрыта по приказу императора Юстиниана I. Платонизм обычно подразделяют на три основных периода: ранний, промежуточный и неоплатонизм. Объединительными чертами, характеризующими догматику школы на всём протяжении её существования, являются учение о бессмертии бестелесной души, а также противопоставления чувственного и умопостигаемого, становления и бытия, знания и мнения, идей и вещей.
- Platonism kan avse den lära som Platon förkunnade i Grekland på 300-talet f. Kr. men kan, i olika sammanhang, även avse den skola utanför Aten där Platon verkade och de lärjungar och elever som där lärde sig Platons filosofiska idéer. Platonism kan också inkludera alla de efterföljare som byggt vidare på Platons idéer, inklusive poeter som Stagnelius. Inom matematikens filosofi är platonismen den tankeskola som bygger på att alla påståenden är avgjort sanna eller falska, och att matematiken är ett utforskande av en redan existerande idévärld. Se även matematisk platonism.
- 柏拉图主义（Platonism），美国传统辞典解释为：The philosophy of Plato, especially insofar as it asserts ideal forms as an absolute and eternal reality of which the phenomena of the world are an imperfect and transitory reflection. （中文翻译：柏拉图哲学或柏拉图的哲学，尤指宣称理念形式是绝对的和永恒的实在，而世界中实在的现象却是不完美的和暂时的反映。） 宣称信仰柏拉图主义并非意味着接受柏拉图的所有见解，而往往只是对如下特定思想的认同，即理念形式是存在的、永恒的，并比世界中的现象更实在、更完美，甚至是唯一真正实在和完美的实体。这个体系还包括认为理念形式只能由灵魂所认识等。 对柏拉图主义的辩护有：语言对象的抽象描述的一般性和其所描述对象的特殊性的对比；数学对象的抽象和毫无疑问的精确性等。 柏拉图主义中的理念形式在不同的情形下往往具有不同的意义。如：一类事物的名称；数学对象；自然定律等。 柏拉圖關於靈魂的思想：靈魂是單純不能加以分解的，有生命和自發性，是精神世界的、理性的、純粹的，因他有追求世界的慾望，而墮落到地上，被圈入於肉體中，注定要經過一個淨化的階段。 理想的靈魂是一個有條理的靈魂，其中較高的功能駕馭較低的功能，他有聰明（sofi,a）勇敢（andrei,a）、克己（sofros,unh）和正直（dikaiosu,nh）四種德行。有理性的生活是至善的，物質是不完善的，靈魂要從這種障礙物中解脫出來。 柏拉圖將心靈「存有」（Being）的高層世界當作是不變的，和肉體的感官變異（Becoming）做對比。柏拉圖的形式（Forms）或理念（Ideas），也就是永恆的絕對者（eternal absolutes）。對柏拉圖主義者而言，普遍概念要比個別事例更真實。
- Le platonisme est une théorie philosophique selon laquelle il existe des entités intelligibles en soi, dont le contenu est indépendant de la contingence de l'expérience sensible. Ces entités, suivant la version du platonisme dont on parle, peuvent être les concepts (les Idées en général, comme chez Plotin ou Augustin), les nombres, ou encore les valeurs logiques. Cette théorie est une des réponses possibles, avec le nominalisme et le conceptualisme, à la question du statut ontologique des concepts cognitifs (idées, nombres ou contenus propositionnels).
|
| rdfs:comment
|
- Platonismi on erään antiikin merkittävimmän filosofin, Platonin, ajatuksiin perustuva filosofinen koulukunta. Platonismi eli alun perin Platonin perustamassa Akatemiassa Ateenassa. Myöhempää platonismia voidaan eri muodoissaan pitää Platonin alkuperäisen filosofian erilaisina tulkintayrityksinä, joissa on ollut erilaisia korostuksia. Platonismi jaetaan tyypillisesti kolmeen jaksoon: varhaiseen platonismiin, keskiplatonismiin ja uusplatonismiin.
- Platonisme heeft in de eerste plaats te maken met de filosofie van Plato en zijn invloed op latere filosofen. De term kan ook betrekking hebben op de betekenis die er later aan gegeven werd, namelijk het platonistisch realistisch standpunt ten overstaan van het bestaan van de universaliën.
- Ficheiro:Plato-raphael. jpg Platão (detalhe de A escola de Atenas, de Rafael Sanzio. O Platonismo é uma corrente filosófica baseada no pensamento de Platão. Indica a filosofia de Platão e da sua escola, isto é, os filósofos que se situam entre o século IV a.C. e a primeira metade do século I a.C.. Cerca de um século depois da morte de Platão, em 348 a.C. , a Escola enveredou para o ceticismo sob a direção de Arciselau .
- Platonismus und Platoniker (Anhänger des Platonismus) sind Begriffe, die in verschiedenen Bedeutungen verwendet werden. Im engeren, stärker geschichtlich geprägten Sinn versteht man unter Platonismus die Lehre des antiken griechischen Philosophen Platon und unter Platonikern die antiken Philosophen, die sich zu dieser Lehre bekannten.
- Platonismo es la doctrina filosófica desarrollada por los seguidores de Platón a partir del siglo I a. C. que llegó a ser el movimiento intelectual dominante en los primeros siglos de nuestra era favorecido por las poderosas similitudes de principios que mantenía con el cristianismo y judaísmo. Su principal representante fue Plotino, que adquirió este nombre en alabanza a su maestro.
- Platonism is the philosophy of Plato or the name of other philosophical systems considered closely derived from it. In a narrower sense the term might indicate the doctrine of Platonic realism. The central concept of Platonism is the distinction between that reality which is perceptible, but not intelligible, and that which is intelligible, but imperceptible; to this distinction the Theory of Forms is essential.
- Il platonismo è una corrente filosofica risalente a Platone. Il filosofo greco affermava l'esistenza di una più alta verità: le Idee, delle forme ideali eterne, immutabili, e incorruttibili, da cui ha origine il mondo sensibile, quale noi lo percepiamo, soggetto al divenire, alla corruzione, e alla morte. La dottrina platonica veniva insegnata in una scuola fondata nel 387 a.C.
- Platonizm – potężny nurt filozoficzny, rozwinięty przez Platona (427-347 p.n.e.). Uważał on świat realny, rzeczywisty, w jakim żyjemy za ułomne odbicie świata doskonałego, nazwanego światem idei. Zasada ta jest generalna – dotyczy wszelkich przedmiotów. W szczególności duszy: człowiek oprócz materialnego ciała podlegającego procesowi zniszczenia posiada niematerialną część – duszę, która w chwili śmierci zmierza w kierunku świata idealnego.
- Platonisme er den greske filosofi som har sin opprinnelse hos Platon på 300-tallet f. Kr. Det kan også betraktes som den filosofiske skole utenfor Athen som Platon virket og der hans studenter lærte seg hans filosofiske tanker. Platonismen kan også inkludere alle de senere etterfølgere som bygde videre på hans ideer. I snever forstand av begrepet kan platonisme bli forstått som platonsk realisme.
- Платони́зм — философское учение Платона и его последователей, утверждающее абсолютную реальность идей и бессмертие души. Некоторые истолковывают платонизм, как утверждение, что универсальные понятия существуют независимо от их конкретных воплощений. Первыми последователями платонизма были ученики Академии, школы Платона, созданной им в IV веке до н. э. и находившейся недалеко от стен Афин. Школа была основана самим Платоном и просуществовала до 529 н. э.
- Platonism kan avse den lära som Platon förkunnade i Grekland på 300-talet f. Kr. men kan, i olika sammanhang, även avse den skola utanför Aten där Platon verkade och de lärjungar och elever som där lärde sig Platons filosofiska idéer. Platonism kan också inkludera alla de efterföljare som byggt vidare på Platons idéer, inklusive poeter som Stagnelius.
- 柏拉图主义（Platonism），美国传统辞典解释为：The philosophy of Plato, especially insofar as it asserts ideal forms as an absolute and eternal reality of which the phenomena of the world are an imperfect and transitory reflection.
- Le platonisme est une théorie philosophique selon laquelle il existe des entités intelligibles en soi, dont le contenu est indépendant de la contingence de l'expérience sensible. Ces entités, suivant la version du platonisme dont on parle, peuvent être les concepts (les Idées en général, comme chez Plotin ou Augustin), les nombres, ou encore les valeurs logiques.
|
