| dbpprop:abstract
|
- Plantations in 16th and 17th century Ireland were established throughout the country by the confiscation of lands occupied by Gaelic clans and Hiberno-Norman dynasties, but principally in the provinces of Munster and Ulster. The lands were then granted by Crown authority to colonists ("planters") from Britain. This process began during the reign of Henry VIII and continued under Mary I and Elizabeth I. It was accelerated under James I, Charles I and Cromwell. The early plantations in the 16th century tended to be based on small "exemplary" colonies. The later plantations were based on mass confiscations of land from Irish landowners and the subsequent importation of large numbers of settlers from England, Scotland and Wales. The final official plantations took place under Oliver Cromwell’s English Commonwealth during the 1650s, when thousands of Parliamentarian soldiers were settled in Ireland. Outside of the plantations, significant migration into Ireland continued well into the 18th century, from both Britain and continental Europe. The plantations changed the demography of Ireland by creating large communities with a British and Protestant identity. These communities effectively opposed the interests of the earlier inhabitants, who had an Irish and Roman Catholic identity. The physical and economic nature of Irish society was also changed, as new concepts of ownership, trade and credit were introduced. These changes led to the creation of a British Protestant ruling class, which secured the authority of Crown government in Ireland during the 17th century.
- Als Plantation werden in Irland historische Maßnahmen Englands bezeichnet, die die Ansiedlung englischer oder schottischer Einwanderer in Irland zum Ziel hatten. Erste Versuche, Menschen aus Großbritannien in Irland anzusiedeln, gab es bereits unter Heinrich VIII. und vor allem unter Elisabeth I.. Diese fanden auf dem Gebiet der heutigen Grafschaften Offaly und Laois statt. Weitere Plantations waren die Munster Plantation im späten 16. Jahrhundert und vor allem die Ulster Plantation im frühen 17. Jahrhundert. Während das für intensivere Landwirtschaft weitgehend unbrauchbare Connacht von Plantations weitgehend verschont blieb, war die Ulster Plantation diejenige, die aus englisch-schottischer Sicht langfristig am erfolgreichsten war. Sie ist als eine der Hauptursachen für den heutigen Nordirlandkonflikt in die Geschichte eingegangen.
- Las colonizaciones de Irlanda tuvieron lugar a lo largo del país durante los siglos XVI y XVII, mediante la confiscación de las tierras ocupadas por los clanes gaélicos y las dinastías hiberno-normandas, principalmente en las provincias de Munster y Ulster. Las tierras fueron concedidas por la corona a los colonistas (o colonizadores) de Gran Bretaña. El proceso inició durante el reinado de Enrique VIII y fue prolongado por María I e Isabel I; sin embargo, se aceleró bajo el mando de Jacobo I, Carlos I y Cromwell. Las primeras colonizaciones del siglo XVI tenían la tendencia de estar establecidas en pequeñas colonias ejemplares. Las colonizaciones posteriores se basaron en confiscaciones masivas de la tierra perteneciente a terratenientes irlandeses y la subsecuente importación de grandes números de colonos procedentes de Inglaterra, Escocia, y Gales. La última colonización oficial ocurrió durante 1650, bajo la mancomunidad inglesa de Oliver Cromwell, y mediante la cual miles de soldados Parlamentaristas se establecieron en Irlanda. Aparte de las colonizaciones, en el siglo XVIII se extendió una significante migración hacia Irlanda, desde Gran Bretaña y Europa continental. Las colonizaciones cambiaron la demografía de Irlanda por el hecho de que se crearon amplias comunidades con identidad británica y protestante. Estas comunidades efectivamente se opusieron a los intereses de los primeros habitantes, los cuales tenían identidad irlandesa y católica. La naturaleza física y económica de la sociedad irlandesa también sufrió cambios a partir de la instauración de los nuevos conceptos de propiedad, comercio y crédito. Estos cambios causaron la creación de una nueva clase gobernante de protestantes británicos, la cual resguardó durante el siglo XVII la autoridad del gobierno de la corona inglesa en Irlanda.
- Le système des plantations en Irlande recouvre en fait les différentes politiques de colonisation de l'île d'Irlande par la royauté anglaise. Les plantations ont été installées aux XVI et XVII siècles en Irlande par confiscation des terres occupées par les clans gaéliques et les dynasties hiberno-normandes, principalement en Munster et en Ulster. Ces terres ont été attribuées à des colons (planters) venus de Grande-Bretagne par la couronne britannique. Ce processus commence sous le règne d'Henri VIII d'Angleterre et continue sous les règnes de Marie Ire d'Angleterre et Élisabeth I d'Angleterre. Il s'accéléra ensuite sous le règne de Jacques I d'Angleterre et atteint son apogée sous l'autorité de Charles I d'Angleterre et d'Oliver Cromwell. Les premières plantations au XVI siècle sont créées sur la base de petites colonies modèles. Les plantations postérieures sont basées sur des confiscations en masse des terres des propriétaires terriens rebelles et pas l'implantation d'un très grand nombre de colons en provenance d'Angleterre, d'Écosse et du Pays de Galles. Les dernières plantations officielles sont créées pendant les années 1650, quand des milliers de soldats des troupes Parlementaires sont installés en Irlande après la conquête de l'île par Oliver Cromwell. En dehors de ces plantations, une immigration significative continua en Irlande jusqu'au milieu du XVIII siècle en provenance de Grande-Bretagne et d'Europe continentale. Les plantations ont changé la démographie de l'Irlande en créant de grandes communautés ayant une identité anglaise et protestante. Ces communautés s'opposèrent de fait aux intérêts des habitants originels, qui avaient eux une identité gaélique et catholique. La société irlandaise changea elle aussi avec l'introduction de nouveaux concepts de droit de propriété, de commerce et de crédit. Ces changements engendrèrent la création d'une classe dirigeante anglo-protestante qui assura la pérennité de la couronne britannique en Irlande au cours du XVII siècle.
- De Engelse volksplantingen in Ierland behelzen een aantal pogingen van achtereenvolgende Engelse heersers in de 16e en 17e eeuw om hun greep op Ierland te verstevigen door het stichten van kolonies. Hierbij werden van het Engelse en Schotse vasteland duizenden voornamelijk protestantse kolonisten aangevoerd. Ze werden gevestigd op lokale grond die afgenomen was van, meest katholieke, edelen. De gevolgen van de volksplantingen, met name die van de grootste en succesvolste, de Ulster Volksplanting, zijn eeuwen na dato nog steeds merkbaar in het huidige (Noord)-Ierland en vormen een achtergrond voor the troubles. De eerste volksplantingen vonden plaats op initiatief van de Tudor-dynastie die na hun herovering van het eiland het definitief in hun greep wilden krijgen. Door het eiland te pacificeren, te verengelsen en de heersende klasse op te nemen in de Engelse aristocratie wilde men ervoor zorgen dat Ierland een vredige en betrouwbare bezitting van de Engelse kroon werd. De volksplantingen hadden een belangrijk aandeel in dit beleid. In de eerste helft van de 16e eeuw ontstonden twee vormen van volksplantingen. De eerste volksplantingen waren nog kleinschalige door Engelse kolonisten opgezette voorbeeldkolonies, model-boerengemeenschappen op gepacht land met de bedoeling dat de Ieren dit model over zouden nemen. De latere, veel grotere volksplantingen zoals die van Munster en Ulster, brachten grootschalige confiscatie van het land van opstandige Ierse landeigenaren en de aanvoer van een groot aantal kolonisten uit Engeland, Schotland en Wales met zich mee. Deze laatste vorm en het bestraffende karakter ervan, onder meer dankzij zogenaamde Penal Laws, zouden de norm zetten voor het Engelse beleid ten opzichte van Ierland in de daaropvolgende eeuwen; in het geval van Penal Laws was de vestiging van kolonies mogelijk dankzij massale inbeslagname van land na opstand tegen de kroon. De laatste officiële volksplantingen van staatswege, ofwel het vestigen van duizenden veteranen uit de Engelse burgeroorlog, vonden al rond 1650 plaats onder het bewind van Cromwell. Niettemin bleef er tot in de 18e eeuw een stroom immigranten uit Engeland en het vasteland van Europa Ierland binnen komen. Door de volksplantingen ontstond er naast de Ierse, katholieke bewoners een grote gemeenschap van mensen met een Britse, protestantse achtergrond, hoewel het een minderheid bleef en opzichte van de katholieke bevolking. De Britse protestanten hadden naast deze demografische invloed ook een grote invloed op het bestuur. Zij vormden een nieuwe heersende klasse die de controle van de Londense overheid op het land versterkte. Ook het landschap en de economie van Ierland kregen door de volksplantingen een nieuw aangezicht; een gesloten economie die gericht was op zelfvoorzienendheid veranderde in een openere economie die gericht was op intensieve commerciële landbouw en handel.
- Английская колонизация Ирландии в XVI и XVII веках (англ. Plantations of Ireland) сопровождалась конфискацией земли, принадлежавшей ирландцам и передачей её колонистам из Англии. Этот процесс начался в царствование Генриха VIII и продолжался при Елизавете I, Якове I и Карле I. Наиболее массовыми были конфискации земель у землевладельцев-ирландцев в Мунстере и Ольстере, которые заселялись колонистами из Англии, Шотландии и Уэльса. Оливер Кромвель, покоривший Ирландию во главе парламентского войска, считал всех ирландских католиков ответственными за восстание 1641 года. Долгий Парламент утвердил конфискацию ирландских земель «актом о поселениях» в 1652 году, согласно которому даже ирландцы, не выступавшие с оружием против британского парламента, лишались большей части своих земель. Колонизация продолжалась и в XVIII веке. Этот процесс существенно изменил этнический состав населения Ирландии, увеличился процент англичан и шотландцев-протестантов. В Ирландии был создан протестантский правящий класс, британское правительство установило полный контроль над островом. Малоземельность ирландских крестьян стала причиной голода, поразившего Ирландию в 1740-х годах и столетием позже, в 1845—1849. В результате катастрофического голода погибло полтора миллиона ирландцев, началась массовая эмиграция за океан (главным образом, в США).
|
| rdfs:comment
|
- Plantations in 16th and 17th century Ireland were established throughout the country by the confiscation of lands occupied by Gaelic clans and Hiberno-Norman dynasties, but principally in the provinces of Munster and Ulster. The lands were then granted by Crown authority to colonists ("planters") from Britain. This process began during the reign of Henry VIII and continued under Mary I and Elizabeth I. It was accelerated under James I, Charles I and Cromwell.
- Als Plantation werden in Irland historische Maßnahmen Englands bezeichnet, die die Ansiedlung englischer oder schottischer Einwanderer in Irland zum Ziel hatten. Erste Versuche, Menschen aus Großbritannien in Irland anzusiedeln, gab es bereits unter Heinrich VIII. und vor allem unter Elisabeth I.. Diese fanden auf dem Gebiet der heutigen Grafschaften Offaly und Laois statt. Weitere Plantations waren die Munster Plantation im späten 16.
- Las colonizaciones de Irlanda tuvieron lugar a lo largo del país durante los siglos XVI y XVII, mediante la confiscación de las tierras ocupadas por los clanes gaélicos y las dinastías hiberno-normandas, principalmente en las provincias de Munster y Ulster. Las tierras fueron concedidas por la corona a los colonistas (o colonizadores) de Gran Bretaña.
- Le système des plantations en Irlande recouvre en fait les différentes politiques de colonisation de l'île d'Irlande par la royauté anglaise. Les plantations ont été installées aux XVI et XVII siècles en Irlande par confiscation des terres occupées par les clans gaéliques et les dynasties hiberno-normandes, principalement en Munster et en Ulster. Ces terres ont été attribuées à des colons (planters) venus de Grande-Bretagne par la couronne britannique.
- De Engelse volksplantingen in Ierland behelzen een aantal pogingen van achtereenvolgende Engelse heersers in de 16e en 17e eeuw om hun greep op Ierland te verstevigen door het stichten van kolonies. Hierbij werden van het Engelse en Schotse vasteland duizenden voornamelijk protestantse kolonisten aangevoerd. Ze werden gevestigd op lokale grond die afgenomen was van, meest katholieke, edelen.
- Английская колонизация Ирландии в XVI и XVII веках (англ. Plantations of Ireland) сопровождалась конфискацией земли, принадлежавшей ирландцам и передачей её колонистам из Англии. Этот процесс начался в царствование Генриха VIII и продолжался при Елизавете I, Якове I и Карле I.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
