The pipa is a four-stringed Chinese musical instrument, belonging to the plucked category of instruments (弹拨乐器/彈撥樂器). Sometimes called the Chinese lute, the instrument has a pear-shaped wooden body with a varying number of frets ranging from 12–26. Another Chinese 4 string plucked lute is the liuqin, which looks like a smaller version of the pipa. The pipa is one of the most popular Chinese instruments and has been played for nearly two thousand years in China.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Die Pipa ist ein Zupfinstrument der klassischen chinesischen Musik.
  • La pipa es un instrumento de cuerda pulsada tradicional chino parecido al laúd occidental. La pipa aparece citada por primera vez en textos que datan del siglo II A.C. Han derivado del mismo varios instrumentos tradicionales orientales, el más conocido de los cuales es la biwa japonesa, el vietnamita đàn tỳ bà y el coreano bipa, que ya no se utiliza, conservándose sólo algunos instrumentos en museos. El nombre pipa está formado de las dos sílabas chinas "pí" (琵) y "pá" (琶). Se refieren precisamente a las dos maneras más comunes de tocar el instrumento: "pí" significa empujar con el dedo índice de la mano derecha de derecha a izquierda y "pá" significa tirar con el pulgar de la mano derecha de izquierda a derecha, en la dirección opuesta. La "pipa" es un instrumento de cuatro cuerdas en las que la caja tiene forma de pera. Tiene un mástil corto y curvado que cuenta con treinta trastes que cubren parte de la tapa armónica ofreciendo así una gran extensión. Después de la dinastía Tang, la pipa mantuvo su popularidad como instrumento solista y como instrumento de conjunto musical. En aquel tiempo se tocaba con plectro, pero posteriormente se dejó de utilizar pasando a ser utilizadas las uñas de los dedos. La técnica de ejecución exige una gran destreza que debe permitir la producción de efectos virtuosos y de carácter descriptivo. Se combinan los trémolos que se obtienen rozando con los cinco dedos, los pizzicatos, los juegos de armónicos, los ruidos, etc.
  • Pipa on perinteinen kiinalainen kielisoitin, joka tunnetaan myös nimellä kiinalainen luuttu. Pipassa on tavallisesti neljä kieltä. Pipa on yksi kiinalaisen musiikin tärkeimmistä soittimista. Se on hieman samankaltainen kuin japanilainen biwa. Pipan juuret ulottuvat 200-luvulle eaa. Lähteen Ching Ping MeiMalline:Lähde tarkemmin mukaan pipaa soittivat yleensä naiset viihdyttäessään miehiä esimerkiksi teehuoneissa.
  • Il pipa è uno strumento musicale cinese a quattro corde. Appartiene alla famiglia dei liuti, ed è formato da un corpo ligneo piriforme (ovvero simile al frutto del pero), con un numero di tasti variabile tra 12 e 26, ed un manico praticamente inesistente. Alla stessa famiglia dei liuti a manico corto appartiene lo yueqin. Il pipa veniva suonato pizzicando le corde con un largo plettro tradizionale sino alla dinastia Tang; in epoche successive invece si affermò la tecnica di suonarlo con le unghie delle dita. I primi strumenti considerati precursori del pipa apparvero all'epoca della dinastia Qin, ma lo sviluppo e l'affermazione dello strumento si ebbero solo durante la successiva dinastia Han. Il liuto piriforme è attestato dall'iconografia cinese a partire dal III secolo d.C. Mostrato spesso nelle mani di personaggi dalle fattezze indubbiamente non-cinesi, ricorre anche come strumento impugnato dagli apsara negli affreschi. In questo periodo il pipa presenta un cavigliere fortemente inclinato all'indietro. Tale tipologia, introdotta dall'India (sebbene di origine verosimilmente persiana), era destinata a scomparire dalla Cina dopo il periodo Tang, ma si è conservata in Giappone. Strumento tradizionale, viene usato tutt'ora nella musica cinese contemporanea da musicisti moderni, non solo asiatici, quali Terry Riley, Philip Glass, Lou Harrison, Tan Dun, Bright Sheng, Chen Yi, Zhou Long, Bun-Ching Lam e Liu Fang. Anche musicisti di genere tanto diverso quanto la rock band statunitense Incubus utilizzarono il pipa in una loro canzone, Aqueous Transmission, contenuta nell'album del 2001 Morning View Il pipa è stato precursore di numerosi altri liuti est-asiatici: possono essere citati il giapponese biwa, il vietnamita đàn tỳ bà, e il bipa coreano. Uno strumento cinese ad esso correlato è il liuqin, molto simile ma di minori dimensioni.
  • Een pipa is een beplukt Chinees snaarinstrument. Ze wordt soms ook wel een Chinese luit genoemd. Het instrument heeft een peer-vormige houten klankkast. Ze heeft een geschiedenis van ongeveer tweeduizend jaar in China en behoort tot de categorie van beplukte instrumenten (弹拨乐器/彈撥樂器). Verscheidene gerelateerde instrumenten in Oost-Azië en Zuidoost-Azië zijn afgeleid van de pipa. Deze omvatten de Japanse biwa, de Vietnamese đàn tỳ bà, en de Koreaanse bipa.
  • Pipa er et klimpreinstrument innen den klassiske kinesiske musikk.
  • Pipa – chiński szarpany instrument strunowy. Czasami nazywany chińska lutnią, podobnie jak ona ma pudło rezonansowe w gruszkowatym kształcie. W Chinach znany jako tradycyjny instrument od ponad dwóch tysięcy lat. Kilka instrumentów w innych krajach wschodniej i południowo-wschodniej Azji jest spokrewnonych z pipą. Należą do nich japońska biwa, wietnamska đàn tỳ bà i koreańska bipa. Tylko koreańska wersja wyszła z użycia, podczas gdy gra na pozostałych jest wciąż znana i powszechna. Instrument został użyty przez rockowy zespół Incubus w utworze "Aqueous Transmission" z 2001.
  • Pipa é o nome de um instrumento de corda chinês. É um dos instrumentos musicais mais antigos da China, com mais de dois mil anos de história, onde ainda hoje é um dos instrumentos mais populares.
  • The pipa is a four-stringed Chinese musical instrument, belonging to the plucked category of instruments (弹拨乐器/彈撥樂器). Sometimes called the Chinese lute, the instrument has a pear-shaped wooden body with a varying number of frets ranging from 12–26. Another Chinese 4 string plucked lute is the liuqin, which looks like a smaller version of the pipa. The pipa is one of the most popular Chinese instruments and has been played for nearly two thousand years in China. Several related instruments in East and Southeast Asia are derived from the pipa; these include the Japanese biwa, the Vietnamese đàn tỳ bà, and the Korean bipa. The Korean instrument is the only one of the three that is no longer used. Attempts to revive the instrument have failed, although examples survive in museums.
  • Пипа — китайский 4-струнный щипковый музыкальный инструмент типа лютни. Один из самых распространённых и известных китайских музыкальных инструментов. Первые упоминания пипы в литературе относятся к III веку, первые изображения — к V веку. Однако прототипы пипа бытовали в Китае уже в конце III века до н. э. Название «пипа» связано со способом игры на инструменте: «пи» означает движение пальцев вниз по струнам, а «па» — обратное движение вверх. Имеет деревянный грушевидный корпус без резонаторных отверстий и короткую шейку с наклеенным зубчатым грифом. Рёбра зубцов грифа образуют первые 4 неподвижных лада; остальные 13—14 ладов в виде узких деревянных планочек расположены на плоской верхней деке. Струны шёлковые (реже — металлические), крепятся при помощи колков и струнодержателя. Обычная длина инструмента — ок. 100 см, ширина 30—35 см. Звук извлекается плектром, но иногда и ногтем, которому придаётся специальная форма. Настройка — преимущественно A — d — e — a, диапазон A — a, полный хроматический звукоряд. На пипа играют сидя, оперев низ корпуса о колено, а шейку о левое плечо. Пипа применяется как сольный, ансамблевый или оркестровый инструмент, для аккомпанемента пению и сопровождения декламации. При сольном музицировании на пипе исполняются главным образом лирические музыкальные пьесы и программные фантазии. Широко распространена в Центральном и Южном Китае. С VIII века известна также в Японии под названием бива. Бивы изготовлялись различных размеров.
  • 琵琶，中国传统彈撥樂器，已經有二千多年的歷史。“琵琶”這個名稱來自所谓“推手為枇，引手為杷”（最基本的彈撥技巧）所以名為「枇杷」（琵琶）。
  • Fichier:Pipa. JPG Pipa ancien Le pípa (琵琶) est un instrument de musique à cordes pincées traditionnel chinois proche du luth occidental et du oud oriental. Cet instrument apparaît pour la première fois dans des textes datant du Modèle:IIe siècle av. J. -C.. La forme dérivée japonaise s'appelle le biwa.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpprop:c
dbpprop:classification
  • *Necked bowl lutes *String instruments
dbpprop:name
  • Pipa
dbpprop:p
  • dbpedia:Wikt:pipa
  • Dà Làng Táo Shā
  • Chūn Jiāng Huā Yuè Yè
  • Lǜ Yāo
  • Zhào Jūn Chū Saì
  • Yì Zú Wú Qǔ"
  • Shí Mìan Maí Fú
  • Bà Wáng Xiè Jiǎ
  • Lóng Chuán"
  • Yáng Chūn Baí Xuě"
  • Xī Yáng Xīao Gǔ"
dbpprop:related
  • *Angélique (instrument) *Archlute *Balalaika *Barbat (lute) *Bağlama *Biwa *Bouzouki *Charango *Chitarra Italiana *Daguangxian *Đàn tỳ bà *Dombra *Domra *Dutar *Electric pipa *Erhu *Irish bouzouki *Liuqin *Lute *Mandocello *Mandola *Mandolin *Oud *Pandura *Pipa *Rubab *Setar *Sitar *Surbahar *Tanbur *Tanbur (Turkish) *Tembûr *Theorbo *Tiorbino *Tiqin *Topshur *Veena *Zhonghu
dbpprop:s
  • 龙船
  • 《春江花月夜》
  • 《霸王卸甲》
  • 《大浪淘沙》
  • 《彝族舞曲》
  • 《十面埋伏》
  • 《绿腰》
  • 夕阳箫鼓
  • 《昭君出塞》
  • 《陽春白雪》
dbpprop:t
  • 《春江花月夜》
  • 《霸王卸甲》
  • 《大浪淘沙》
  • 《彝族舞曲》
  • 《龍船》
  • 《十面埋伏》
  • 《綠腰》
  • 《夕陽簫鼓》
  • 《昭君出塞》
  • 《陽春白雪》
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Die Pipa ist ein Zupfinstrument der klassischen chinesischen Musik.
  • Pipa on perinteinen kiinalainen kielisoitin, joka tunnetaan myös nimellä kiinalainen luuttu. Pipassa on tavallisesti neljä kieltä. Pipa on yksi kiinalaisen musiikin tärkeimmistä soittimista. Se on hieman samankaltainen kuin japanilainen biwa. Pipan juuret ulottuvat 200-luvulle eaa. Lähteen Ching Ping MeiMalline:Lähde tarkemmin mukaan pipaa soittivat yleensä naiset viihdyttäessään miehiä esimerkiksi teehuoneissa.
  • Een pipa is een beplukt Chinees snaarinstrument. Ze wordt soms ook wel een Chinese luit genoemd. Het instrument heeft een peer-vormige houten klankkast. Ze heeft een geschiedenis van ongeveer tweeduizend jaar in China en behoort tot de categorie van beplukte instrumenten (弹拨乐器/彈撥樂器). Verscheidene gerelateerde instrumenten in Oost-Azië en Zuidoost-Azië zijn afgeleid van de pipa. Deze omvatten de Japanse biwa, de Vietnamese đàn tỳ bà, en de Koreaanse bipa.
  • Pipa er et klimpreinstrument innen den klassiske kinesiske musikk.
  • Pipa é o nome de um instrumento de corda chinês. É um dos instrumentos musicais mais antigos da China, com mais de dois mil anos de história, onde ainda hoje é um dos instrumentos mais populares.
  • 琵琶，中国传统彈撥樂器，已經有二千多年的歷史。“琵琶”這個名稱來自所谓“推手為枇，引手為杷”（最基本的彈撥技巧）所以名為「枇杷」（琵琶）。
  • La pipa es un instrumento de cuerda pulsada tradicional chino parecido al laúd occidental. La pipa aparece citada por primera vez en textos que datan del siglo II A.C. Han derivado del mismo varios instrumentos tradicionales orientales, el más conocido de los cuales es la biwa japonesa, el vietnamita đàn tỳ bà y el coreano bipa, que ya no se utiliza, conservándose sólo algunos instrumentos en museos. El nombre pipa está formado de las dos sílabas chinas "pí" (琵) y "pá" (琶).
  • Il pipa è uno strumento musicale cinese a quattro corde. Appartiene alla famiglia dei liuti, ed è formato da un corpo ligneo piriforme (ovvero simile al frutto del pero), con un numero di tasti variabile tra 12 e 26, ed un manico praticamente inesistente. Alla stessa famiglia dei liuti a manico corto appartiene lo yueqin.
  • Pipa – chiński szarpany instrument strunowy. Czasami nazywany chińska lutnią, podobnie jak ona ma pudło rezonansowe w gruszkowatym kształcie. W Chinach znany jako tradycyjny instrument od ponad dwóch tysięcy lat. Kilka instrumentów w innych krajach wschodniej i południowo-wschodniej Azji jest spokrewnonych z pipą. Należą do nich japońska biwa, wietnamska đàn tỳ bà i koreańska bipa. Tylko koreańska wersja wyszła z użycia, podczas gdy gra na pozostałych jest wciąż znana i powszechna.
  • Пипа — китайский 4-струнный щипковый музыкальный инструмент типа лютни. Один из самых распространённых и известных китайских музыкальных инструментов. Первые упоминания пипы в литературе относятся к III веку, первые изображения — к V веку. Однако прототипы пипа бытовали в Китае уже в конце III века до н. э. Название «пипа» связано со способом игры на инструменте: «пи» означает движение пальцев вниз по струнам, а «па» — обратное движение вверх.
  • The pipa is a four-stringed Chinese musical instrument, belonging to the plucked category of instruments (弹拨乐器/彈撥樂器). Sometimes called the Chinese lute, the instrument has a pear-shaped wooden body with a varying number of frets ranging from 12–26. Another Chinese 4 string plucked lute is the liuqin, which looks like a smaller version of the pipa. The pipa is one of the most popular Chinese instruments and has been played for nearly two thousand years in China.
  • Fichier:Pipa. JPG Pipa ancien Le pípa (琵琶) est un instrument de musique à cordes pincées traditionnel chinois proche du luth occidental et du oud oriental. Cet instrument apparaît pour la première fois dans des textes datant du Modèle:IIe siècle av. J. -C.. La forme dérivée japonaise s'appelle le biwa.
rdfs:label
  • Pipa
  • Pipa
  • Pipa (instrumento)
  • Pipa
  • Pipa (instrument)
  • Pipa (strumento musicale)
  • Pipa (muziekinstrument)
  • Pipa
  • Pipa
  • Pipa (instrumento musical)
  • Пипа (музыкальный инструмент)
  • 中國琵琶
owl:sameAs
foaf:depiction
foaf:page
is dbpedia-owl:genus of
is dbpedia-owl:instrument of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpprop:data of
is dbpprop:instrument of
is dbpprop:instrumentation of
is dbpprop:notableInstruments of
is owl:sameAs of
is foaf:primaryTopic of