Bernardino di Betto, called Pintoricchio or Pinturicchio (Italian: [pintuˈrikkjo]; 1454–1513) was an Italian painter of the Renaissance. He acquired his nickname, Pintoricchio ("little painter"), because of his small stature, and he used it to sign some of his works.

Property Value
dbo:abstract
  • 25بك هذه المقالة تحتاج للمزيد من الوصلات للمقالات الأخرى للمساعدة في ترابط مقالات الموسوعة. فضلًا ساعد في تحسين هذه المقالة بإضافة وصلات إلى المقالات المتعلقة بها الموجودة في النص الحالي. (مايو 2016) بينتوريكيو (نحو 1454 - 1513 م) هو رسام إيطالي. عٌرف بغزارة إنتاجه، ومن أشهر أعماله: «بينيلوبا جالسة إلى نولها» و «القيامة». (ar)
  • Bernardino di Betto, called Pintoricchio or Pinturicchio (Italian: [pintuˈrikkjo]; 1454–1513) was an Italian painter of the Renaissance. He acquired his nickname, Pintoricchio ("little painter"), because of his small stature, and he used it to sign some of his works. (en)
  • Pinturicchio, eigentlich Bernardino di Betto di Biagio (* um 1452 in Perugia; † 11. Dezember 1513 in Siena) war ein italienischer Maler der Renaissance. Er war in Rom, Perugia und den umbrischen Städten Spoleto, Spello, Orvieto und ab 1502 in Siena tätig. Seine anmutigen, farbenprächtigen, mit reicher Ornamentik versehenen Fresken unterstreichen die dekorative Wirkung der Malerei. Der Beiname Pinturicchio (kleiner Maler) rührt von seiner kleinen Körpergröße her. Er signierte seine Werke mit diesem Namen. (de)
  • Pinturicchio, seudónimo de Bernardino di Betto di Biagio (Perugia, 1454 - Siena, 1513) fue un pintor cuatrocentista italiano. (es)
  • Pinturicchio, né Bernardino di Betto (Pérouse, 1454 – Sienne, 1513) est un peintre italien du XVe siècle, élève du Pérugin. Il est enterré à Sienne, à l'Oratorio dei Santi Vincenzo e Atanasio, une petite église de la ville. Son surnom (qu'il accepte en signant ainsi) vient de piccolo pintore soit « petit peintre ».De manière affective. Dans le langage contemporain les symboles modernes furent Del piero et Jérôme Lecomte (fr)
  • Il soprannome di Pinturicchio ("piccolo pintor", cioè "pittore") derivava dalla sua corporatura minuta: egli stesso fece proprio quel soprannome usandolo per firmare alcune opere. Fu un artista completo, capace di padroneggiare sia l'arte della pittura su tavola, che l'affresco e la miniatura, lavorando per alcune delle più importanti personalità del suo tempo. Fu uno dei grandi maestri della scuola umbra del secondo Quattrocento, con Pietro Perugino e il giovane Raffaello. Giorgio Vasari descrisse la sua biografia in Le Vite del 1568 (Bernardino Pinturicchio) citando nella parte finale anche Nicolò Alunno di Foligno. (it)
  • ピントゥリッキオ(Pinturicchio)またはピントリッキオ(Pintoricchio)ことベルナルディーノ・ディ・ベット(Bernardino di Betto, 1454年 - 1513年)は、ルネサンス期のイタリアの画家。 (ja)
  • Pinturicchio (Perugia, circa 1454 - Siena, 11 december 1513) was een Italiaanse kunstschilder. Zijn eigen naam was Bernardino Betti of Bernardino di Betto di Baggio, maar hij kreeg de bijnaam Pinturicchio omdat hij klein van gestalte was: schildertje. (nl)
  • Pinturicchio, właśc. Bernardino di Betto (ur. ok. 1454 w Perugii, zm. 11 grudnia 1513 w Sienie) – malarz włoski. Należał do umbryjskiej szkoły malarstwa, był uczniem Perugina. Na rok 1473 datuje się dwa płótna Uzdrowienie paralityka i Uwolnienie więźnia. Razem ze swoim nauczycielem znalazł się w gronie artystów, dekorujących Kaplicę Sykstyńską. Przypisuje mu się freski Podróż Mojżesza oraz Chrzest Chrystusa, które dla niego naszkicował Perugino. W 1486 wykonał freski z dziejami św. Bernardyna w kaplicy Bufalini w kościele Santa Mara Aracoeli w Rzymie Pracował na dworze kolejnych pięciu panujących papieży. W latach 1492-1495 ozdobił apartamenty papieża Aleksandra VI, stosując fantastyczne, groteskowe motywy malarskie. W 1503 przyjechał do Sieny na życzenie Piusa III, aby dekorować sale Biblioteki Sieneńskiej należącej do rodu Piccolominich (z niego pochodził nowy papież). Z Pinturicchiem współpracował wówczas Rafael Santi. Od 1495 pracował nad nastawą Santa Maria dei Fossi. Dwa lata później na zlecenie biskupa Constantina Eroli wykonał freski w kaplicy katedry w Spoleto. Około roku 1509 namalował freski w prezbiterium rzymskiego kościoła Santa Maria del Popolo. Kilka lat później umarł sam, w samotności, opuszczony przez żonę i pięcioro dzieci. Był ceniony za subtelność i liryczny ton obrazów. Vasari krytykował go jednak za nieporadnie wykreślaną perspektywę, słabą kompozycję oraz za to, że: (pl)
  • Bernardino di Betti, chamado Pinturicchio (1454 - 1513) foi um pintor italiano do Renascimento. Nasceu na Perugia e estudou com pintores da região como Bonfigli e Fiorenzo di Lorenzo. De acordo com Vasari, Pinturrichio era assistente de Perugino. A obras da região na Renascença são muito semelhantes e pinturas de Perugino, Pinturicchio, Lo Spagna e do jovem Rafael são constantemente confundidas. Na execução de grandes afrescos, os assistentes geralmente finalizavam a obra do pintor-mestre, o que fez com que muitos dos estilos se confundissem. Após ajudar Perugino em seus afrescos na Capela Sistina, Pinturicchio foi contratado pela Família Della Rovere para pintar uma série de peças na Igreja de Santa Maria del Popolo, em Roma, onde trabalhou de 1484 a 1492. Em 1492, Pinturicchio foi chamado a Orvieto, onde pintou dois profetas e dois doutores para a Catedral da cidade. No ano seguinte voltou a Roma, onde foi empregado pelo Papa Alexandre VI para decorar seis salas do Palácio Vaticano. Estas salas hoje são parte da Biblioteca do Vaticano. Com a ajuda de seus assistentes, finalizou estas salas de 1492 a 1498. Outro afresco importante em Roma, ainda em bom estado de conservação, são aqueles que decoram a Cappella Bufalini no sudeste da Igreja de Santa Maria em Ara Coeli, provavelmente executados de 1497 a 1500. Em 1504, projetou um painel de mosaico para a Catedral de Siena: A História da Fortuna, ou a Colina da Virtude. (pt)
  • Пинтури́ккьо (вариант написания — Пинтури́ккио; итал. Pinturicchio; собственно Бернардино ди Бетто (или ди Бенедетто) ди Бьяджо, Bernardino di Betto di Biagio, 1454, Перуджа — 1513, Сиена) — итальянский живописец. (ru)
dbo:birthDate
  • 1454-1-1
dbo:birthName
  • Bernardino di Betto (en)
dbo:birthPlace
dbo:deathDate
  • 1513-1-1
dbo:deathPlace
dbo:field
dbo:movement
dbo:nationality
dbo:thumbnail
dbo:training
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 871185 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 743934284 (xsd:integer)
dbp:bgcolour
  • #EEDD97
dbp:birthDate
  • 1454 (xsd:integer)
dbp:caption
  • Self-portrait in the Baglioni Chapel.
dbp:deathDate
  • 1513 (xsd:integer)
dbp:imagesize
  • 200 (xsd:integer)
dbp:volume
  • 21 (xsd:integer)
dbp:wstitle
  • Pinturicchio
dct:description
  • Italian painter (en)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • 25بك هذه المقالة تحتاج للمزيد من الوصلات للمقالات الأخرى للمساعدة في ترابط مقالات الموسوعة. فضلًا ساعد في تحسين هذه المقالة بإضافة وصلات إلى المقالات المتعلقة بها الموجودة في النص الحالي. (مايو 2016) بينتوريكيو (نحو 1454 - 1513 م) هو رسام إيطالي. عٌرف بغزارة إنتاجه، ومن أشهر أعماله: «بينيلوبا جالسة إلى نولها» و «القيامة». (ar)
  • Bernardino di Betto, called Pintoricchio or Pinturicchio (Italian: [pintuˈrikkjo]; 1454–1513) was an Italian painter of the Renaissance. He acquired his nickname, Pintoricchio ("little painter"), because of his small stature, and he used it to sign some of his works. (en)
  • Pinturicchio, eigentlich Bernardino di Betto di Biagio (* um 1452 in Perugia; † 11. Dezember 1513 in Siena) war ein italienischer Maler der Renaissance. Er war in Rom, Perugia und den umbrischen Städten Spoleto, Spello, Orvieto und ab 1502 in Siena tätig. Seine anmutigen, farbenprächtigen, mit reicher Ornamentik versehenen Fresken unterstreichen die dekorative Wirkung der Malerei. Der Beiname Pinturicchio (kleiner Maler) rührt von seiner kleinen Körpergröße her. Er signierte seine Werke mit diesem Namen. (de)
  • Pinturicchio, seudónimo de Bernardino di Betto di Biagio (Perugia, 1454 - Siena, 1513) fue un pintor cuatrocentista italiano. (es)
  • Pinturicchio, né Bernardino di Betto (Pérouse, 1454 – Sienne, 1513) est un peintre italien du XVe siècle, élève du Pérugin. Il est enterré à Sienne, à l'Oratorio dei Santi Vincenzo e Atanasio, une petite église de la ville. Son surnom (qu'il accepte en signant ainsi) vient de piccolo pintore soit « petit peintre ».De manière affective. Dans le langage contemporain les symboles modernes furent Del piero et Jérôme Lecomte (fr)
  • ピントゥリッキオ(Pinturicchio)またはピントリッキオ(Pintoricchio)ことベルナルディーノ・ディ・ベット(Bernardino di Betto, 1454年 - 1513年)は、ルネサンス期のイタリアの画家。 (ja)
  • Pinturicchio (Perugia, circa 1454 - Siena, 11 december 1513) was een Italiaanse kunstschilder. Zijn eigen naam was Bernardino Betti of Bernardino di Betto di Baggio, maar hij kreeg de bijnaam Pinturicchio omdat hij klein van gestalte was: schildertje. (nl)
  • Пинтури́ккьо (вариант написания — Пинтури́ккио; итал. Pinturicchio; собственно Бернардино ди Бетто (или ди Бенедетто) ди Бьяджо, Bernardino di Betto di Biagio, 1454, Перуджа — 1513, Сиена) — итальянский живописец. (ru)
  • Il soprannome di Pinturicchio ("piccolo pintor", cioè "pittore") derivava dalla sua corporatura minuta: egli stesso fece proprio quel soprannome usandolo per firmare alcune opere. Fu un artista completo, capace di padroneggiare sia l'arte della pittura su tavola, che l'affresco e la miniatura, lavorando per alcune delle più importanti personalità del suo tempo. Fu uno dei grandi maestri della scuola umbra del secondo Quattrocento, con Pietro Perugino e il giovane Raffaello. (it)
  • Pinturicchio, właśc. Bernardino di Betto (ur. ok. 1454 w Perugii, zm. 11 grudnia 1513 w Sienie) – malarz włoski. Należał do umbryjskiej szkoły malarstwa, był uczniem Perugina. Na rok 1473 datuje się dwa płótna Uzdrowienie paralityka i Uwolnienie więźnia. Razem ze swoim nauczycielem znalazł się w gronie artystów, dekorujących Kaplicę Sykstyńską. Przypisuje mu się freski Podróż Mojżesza oraz Chrzest Chrystusa, które dla niego naszkicował Perugino. W 1486 wykonał freski z dziejami św. Bernardyna w kaplicy Bufalini w kościele Santa Mara Aracoeli w Rzymie (pl)
  • Bernardino di Betti, chamado Pinturicchio (1454 - 1513) foi um pintor italiano do Renascimento. Nasceu na Perugia e estudou com pintores da região como Bonfigli e Fiorenzo di Lorenzo. De acordo com Vasari, Pinturrichio era assistente de Perugino. A obras da região na Renascença são muito semelhantes e pinturas de Perugino, Pinturicchio, Lo Spagna e do jovem Rafael são constantemente confundidas. Na execução de grandes afrescos, os assistentes geralmente finalizavam a obra do pintor-mestre, o que fez com que muitos dos estilos se confundissem. (pt)
rdfs:label
  • بينتوريكيو (ar)
  • Pinturicchio (en)
  • Pinturicchio (de)
  • Pinturicchio (es)
  • Pinturicchio (fr)
  • Pinturicchio (it)
  • ピントゥリッキオ (ja)
  • Pinturicchio (nl)
  • Pinturicchio (pl)
  • Pinturicchio (pt)
  • Пинтуриккьо (ru)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:gender
  • male (en)
foaf:givenName
  • Bernardino (en)
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Pinturicchio (en)
  • Bernardino Pinturicchio (en)
is dbo:author of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of