| dbpedia-owl:abstract
|
- Die Kiefern, Föhren oder Forlen (Pinus) bilden eine Pflanzengattung von Nadelholzgewächsen (Pinophyta) in der Familie der Kieferngewächse (Pinaceae). Das Wort Föhre ist in fast allen germanischen Sprachen vorhanden, z. B. engl. fir. Kiefer ist vermutlich durch Zusammenziehung von Kienföhre (althochdeutsch kienforha) entstanden und ist erst ab dem 16. Jahrhundert belegt. Die Kiefern sind die einzige Gattung der Unterfamilie Pinoideae. Der lateinische Name pinus (oder picnus) leitet sich ab von pix = Pech (süddt. für Baumharz, s.u.).
- Pines are trees in the genus Pinus, in the family Pinaceae. They make up the monotypic subfamily Pinoideae. There are about 115 species of pine, although different authorities accept between 105 and 125 species.
- Pinus, comúnmente llamado pino es un género de árboles o raramente, arbustos, de la familia Pinaceae, que presentan una ramificación frecuentemente verticilada y más o menos regular. La copa puede ser piramidal o redondeada y, en los árboles adultos, ancha y deprimida. Los macroblastos presentan hojas escuamiformes sin clorofila, mientras que los braquiblastos son muy cortos, con una vaina membranosa de escamas y están terminados por dos a cinco hojas lineares o acículas, con dos o más canales resiníferos cada una. Los conos masculinos se desarrollan en la base de los brotes anuales. Los estróbilos presentan escamas persistentes, siendo las tectrices rudimentarias e inclusas y las seminíferas suele presentar una protuberancia u ombligo en su parte externa (apófosis) maduran bianual o trienalmente. Las semillas son aladas con la testa más o menos lignificada. A veces son comestibles (piñones). Numerosas especies se cultivan desde muy antiguo por sus piñones o con fines ornamentales o forestales, lo que dificulta el establecimiento de sus áreas originales.
- Männyt (Pinus) on havupuusuku, johon kuuluu yli sata lajia. Suomessa kasvaa luonnonvaraisena ainoastaan metsämänty jonka muita suomenkielisiä nimiä ovat honka ja petäjä.
- Pino è il nome comune di un genere di alberi e arbusti sempreverdi della famiglia delle Pinaceae. Al genere appartengono 120 specie circa. Morfologia Gli aghi (ovvero le foglie del pino) sono riuniti in gruppi di 2, 3 o 5 (raramente 1, 4 o più aghi, a seconda della specie) che nelle piante adulte non sono inserite direttamente nel ramo ma su corti rametti detti brachiblasti. Sono delle specie sempreverdi. Durante lo sviluppo di una pianta di Pino si possono osservare 3 tipi di foglie: - Giovanili: compaiono al primo anno, sono appiattite e disposte singolarmente a spirale sul ramo e hanno una vita di 2-3 anni - Eufille: sono foglie squamiformi portate in modo spiralato lungo i macroblasti - Microfilli: sono le foglie aghiformi definitive portate a fascetti su brachiblasti Le specie del genere Pinus sono monoiche: i microsporofilli sono riuniti in coni maschili che portano da 2 a 20 sacche polliniche, i coni femminili portano macrosporofilli con squame copritrici sterili e squame ovulifere (fertili) ognuna con 2 ovuli. Dopo la fecondazione i coni femminili lignificano trasformandosi in pigne, portanti i semi. In Italia sono presenti il pino silvestre, il cirmolo e il pino mugo nelle zone alpine; il pino domestico, pino d'Aleppo, pino marittimo nella zona mediterranea. Raro, ma presente, anche il pino di Lammari nella periferia lucchese. Assieme agli abeti caratterizzano i boschi di alta montagna italiani. Si possono identificare i diversi pini in base ad alcune caratteristiche facilmente individuabili: mazzette di 2 aghi pigne rotondeggianti, 10-15 cm, con semi non alati (pinoli), aghi di 10-15 cm: Pino domestico (in Italia specie spontanea in zone marittime) pigne coniche, 5-10 cm, aghi di 6-10 cm: Pino d'Aleppo e aghi di 10-20 cm: Pino calabro (in Italia sono entrambe specie spontanee in zone marittime e di bassa quota) pigne allungate, 12-20 cm, con semi alati, aghi 14-18 cm: Pino marittimo (in Italia specie spontanea in zone marittime) pigne ovali di 4-6 cm, aghi 3-7 cm: Pino silvestre (in Italia specie spontanea in zone alpine) pigne coniche 5-8 cm, aghi 12-15 cm: Pino nero e Pino nero calabro pigne 5 cm con semi alati, aghi 4-6 cm: Pino uncinato pino dalle dimensioni di un cespuglio, che cresce nelle alte quote: Pino mugo mazzette di 3 aghi aghi lunghi 10-14 cm: Pino di Monterey aghi lunghi 20-30 cm: Pino delle Canarie mazzette di 5 aghi pigna di ca. 5-7 cm, con pinoli duri e commestibili: Pino cembro, presente come pianta spontanea nelle Alpi, in alta montagna pigna di ca. 10-15 cm, aghi lunghi fino 8-10 cm: Pino strobo, in Italia presente come pianta ornamentale pigna di ca. 20-30 cm, aghi lunghi fino 12-20 cm: Pino dell'Himalaya, in Italia presente come pianta ornamentale Inoltre, gli unici pini dalle dimensioni di un cespuglio, che cresce nelle alte quote: Pino mugo e Pinus pumilio.
- マツ属(マツぞく、学名:Template:Snamei)は、マツ科の属で、マツ科のタイプ属である。常緑の高木で、針葉樹ではもっとも種が多く、分布域も広い。
- Pinus is de botanische naam, Nederlands: Den voor een geslacht in de Dennenfamilie, dat behoort tot de naaldbomen, met daarin meer dan honderd soorten. Tot de familie behoren verder de zilverspar (Abies), Douglasspar (Pseudotsuga), Hemlockspar (Tsuga), spar (Picea), lariks (Larix). Dennen worden er door gekenmerkt dat de naalden op korte loten staan in bundels van twee tot 5 of meer. De naalden kunnen van enkele cm tot ca. 25 cm lang worden. De den heeft een grote verspreiding op het noordelijke halfrond: vooral in Noord-Amerika en Azië komen veel soorten voor. Bossen met dennen kunnen dominant zijn in wat koudere regionen zoals in de bergen en in landen dichter bij de noordpool. In Nederland kwam de grove den na de ijstijd van nature voor op hoogveen. De dennen zijn daar verdwenen door de ontginning van de hoogvenen, maar ze werden er veel dennen zoals de Corsicaanse den en grove den aangeplant om het stuifzand vast te leggen. Hierdoor zijn de enorme stuifzandgebieden op de Veluwe in toom gebracht. Een op dennensoorten parasiterende schimmel is de dennenmoorder.
- aleppofuru buskfuru cembrafuru furu gullfuru kanarifuru montereyfuru pinje revehalefuru rødfuru sibirfuru strandfuru sukkerfuru sumpfuru svartfuru tårefuru virakfuru weymouthfuru Mal:Taksoboks-slutt Furuslekten er en gruppe av trær i furufamilien. Slekten omfatter ca 115-130 eviggrønne arter av bartrær, hovedsakelig utbredt på den nordlige halvkule. Nedenfor er 121 arter pluss underarter og varianter nevnt. I Norge er bare én art viltvoksende, nemlig vanlig furu, men buskfuru har vært innplantet såpass omfattende siden midt på 1800-tallet at den er naturalisert og har fått stor utbredelse. Det er også en del innførte hagearter som har spredt seg til skogstrøk, tildels i betydelig omfang. Blant disse er blant annet sibirsk cembrafuru. Enkelte forskere deler furuskelten i 3 underslekter: Pinus - Vanlige furuer, gulfuruer, harde furuer «Hard pines» - Amerika og Eurasia - 76 arter Strobus - Hvitfuruer, myke furuer «Soft pines» - Amerika og Eurasia - 25 arter Ducampopinus - Trevlebarkfuruer «Pinyon», «Lacebark», «Foxtail pines» - Nord-Amerika og Asia - 20 arter For en mer overordnet taksonomi, se: Furufamilien eller Bartrær.
- Sosna – rodzaj roślin z rodziny sosnowatych (Pinaceae Lindl. ) obejmujący niemal 115 gatunków drzew i krzewów. Występują przeważnie w strefie klimatu umiarkowanego półkuli północnej, choć niektóre gatunki rosną również w strefach cieplejszych (tu jednak zwykle w górach). W Ameryce Środkowej najdalej na południe sięgają do Gwatemali, Salwadoru i Nikaragui, zaś w Azji do Archipelagu Malajskiego. Jedyne naturalne stanowisko na półkuli południowej znajduje się na Sumatrze (P. merkusii). Sosny to rośliny zimozielone o długich, wąskich igłach. Charakteryzują się dużym zakresem tolerancji na warunki środowiska i temperatury. Rozmnażają się płciowo, wytwarzając osobno męskie i żeńskie kwiatostany. Nasiona dojrzewają w twardych, drewniejących szyszkach. Do tego rodzaju należą gatunki uważane za jedne z najdłużej żyjących roślin na Ziemi i w większości nie są zagrożone wyginięciem. Część gatunków podlega ochronie prawnej, przy czym w Polsce ścisłą ochroną objęte są 3 gatunki. Niektóre gatunki i odmiany cieszą się popularnością jako rośliny ozdobne. Sosny są źródłem pożywienia dla wielu owadów, z których część zwalczana jest jako szkodniki. W warunkach osłabienia mogą być podatne na działanie patogenów wywołujących szereg chorób. Niektóre choroby są charakterystyczne dla sosen, inne mogą przenosić się na pozostałe sosnowate lub rośliny z innych rodzin. Sosny stanowią istotne źródło drewna, żywicy, olejków eterycznych, a także jadalnych nasion. Na przestrzeni wieków dostarczały ludziom produktów ważnych w ich codziennym życiu, przez co w naturalny sposób wpisały się w folklor, kulturę i sztukę wielu społeczeństw. Sosny używane były także jako symbole religijne i polityczne.
- Os pinheiros são árvores pertencentes à divisão Pinophyta, tradicionalmente incluída no grupo das gimnospérmicas. Este artigo se refere apenas às plantas do género Pinus, da família Pinaceae. São nativos a maioria do Hemisfério Norte. Na América do Norte, com diversidade mais alta no México e na Califórnia. Na Eurásia, eles ocorrem desde Portugal e leste da Escócia até o extremo oriental da Rússia, Japão, norte da África, o Himalaia com uma espécie formando a floresta de coníferas subtropical, o que já cruzou o Equador em Sumatra. Os pinheiros são também plantados extensivamente em muitas partes do Hemisfério Sul. No Brasil também são chamados pinheiros, espécies que na verdade não fazem parte da família Pinaceae, como a Araucária, mais conhecida como pinheiro-do-paraná. Este pertence a família Araucariaceae, que é pequena e nativa apenas do hemisfério sul. Abrange dois gêneros somente: o Agathis, e o Araucaria que aparece no Chile, Argentina e sul-sudeste do Brasil, em regiões de altitude elevada, ou seja, acima de 500 m. Os pinheiros são plantas perenes e também produzem resinosos. A casca da maioria dos pinheiros é grossa e escamosa, mas em algumas espécies é escamosa. Os brotos são produzidos em inflorescências regulares, que de fato são uma espiral muito apertada aparentando um anel de brotos que surgem do mesmo ponto. Muitos pinheiros são uninodal, produzindo apenas um verticilo de brotos por ano, (de rebentos no início da época de floração), mas outros são multinodal, produzindo dois ou mais verticilos de ramos por ano. Na primavera os brotos são denominados "velas" porque de cor mais clara, apontam para cima e depois escurecem e arrepiam. Estas "velas" servem para avaliar o estado nutricional das plantas. Os pinheiros têm quatro tipos de folhas. As mudanças começam com (1) um verticilo de 4-20 folhas de sementes, seguida imediatamente de (2) folhas juvenis em plantas jovens, com 2–6 cm de comprimento, simples, verdes ou verdes azuladas, arranjadas em espiral no broto. Estes são substituídos depois de seis meses a cinco anos por (3) folhas protectoras, similares a balanças, pequenas, pardas e não-fotosintéticas, arranjadas como as folhas juvenis; e (4) as folhas adultas ou agulhas, verdes,, enfeixadas em grupos (fascículos) de (1-) 2-5 (-6) agulhas, cada fascículo é produzido a partir de um pequeno rebento de um ramo laterar no eixo de uma folha protectora. Estes rebentos protectores permanecem muitas vezes nos fascículos como protecção básica. As agulhas persistem durante 1.5-40 anos, dependendo das espécies. Se um broto ficar danificado (comido por um animal, p. ex. ), os fascículos de agulhas imediatamente abaixo do danificado irão gerar um rebento que poderá então substituir o anterior. Os pinheiros são monóicos, ocorrendo cones masculinos e femininos na mesma árvore. Os cones machos são pequenos, com 1 a 5 cm de cumprimento, e apenas presentes num curto período (usualmente na primavera ou no outono para outros poucos pinheiros), caindo assim que seu pólen se disperse. Os cones femininos levam de 1,5 a 3 anos (dependendo da espécie) para amadurecer e, depois da polinização, a fertilização pode demorar mais um ano. Na sua maturidade os cones femininos têm de 3 a 60 cm de cumprimento. Cada cone tem numerosas folhas protectoras arranjadas em espiral, contendo cada uma duas sementes férteis. As folhas protectoras mais próximas à base do cone são pequenas e estéreis, sem sementes. A maioria das sementes é pequena e alada para serem dispersadas pelo vento (anemophilous), mas algumas são maiores e possuem apenas uma asa vestigial sendo então dispersadas pelos pássaros (ver abaixo). A maturidade do cone é usualmente alcançada quando ele se abre liberando as sementes, mas nas espécies semeadas por pássaros (e.g. Whitebark Pine ou Scrub Pine Pinus albicaulis), será necessário que o pássaro quebre o receptáculo do cone para abri-lo. Em outras, que dependem de incêndios florestais, uma grande quantidade de cones depositada ao longo dos anos é aberta pelo fogo no mesmo incêndio que destrói a árvore-mãe, e assim repovoa a floresta. Os pinheiros se desenvolvem bem em solo ácido e alguns também em solo calcário; a grande maioria requer um solo bem drenado ou seja prefere solos mais arenosos, mas uns poucos, como por exemplo o Lodgepole Pine (Pinus contorta) são tolerantes à reduzida drenagem e a enxarcamento do solo. Alguns poucos estão aptos a rebrotarem após incêndios florestais, como por exemplo o Canary Island Pine (Pinus canariensis), e outros, como por exemplo Bishop Pine (Pinus muricata), necessitam do fogo para regenerar e suas populações, que declinam vagarosamente em regime de supressão de incêndios. Várias espécies estão adaptadas às condições climáticas extremas impostas pelas elevadas latitudes, por exemplo:Siberian Dwarf Pine, Mountain Pine, Whitebark Pine e o bristlecone pines. As sementes são comumente espalhadas por pássaros e esquilos. Alguns pássaros, notadamente Spotted Nutcracker (Nucifraga caryocatactes), Clark's Nutcracker (Nucifraga columbiana) e Pinyon Jay (Gymnorhinus cyanocephalus), são importantes na distribuição de sementes de pinheiro em novas áreas onde eles possam crescer.
- Сосна́ — род растений из семейства Сосновые. Есть две версии происхождения латинского названия. Первая версия: от кельтского слова pin, что означает — скала, гора, то есть растущая на скалах. Вторая версия: от латинских слов pix, picis, что означает — смола, то есть смолистое дерево. Существует от 105 до 125 видов сосен, которые рассеяны по всему Северному полушарию до полярного круга. В умеренном и холодном климате они образуют леса на равнинах, в тёплом обитают в горах.
- Tallsläktet är ett släkte bland tallväxter. Vanlig tall (Pinus sylvestris) är näst granen det vanligaste trädet i den svenska skogen. Furutimmer är fastare och hårdare än granved och är genom sin kådhalt mycket varaktigt, särskilt till undervattensbygge och pålning. Det är timmer från tall som är den vanligaste råvaran för slipers, stolpar och andra typer av impregnade trävaror. Tall avkastar sämre än gran på goda marker, men används istället på marker med låg bonitet där den har en högre produktion än gran. Tall är mer ljuskrävande än granen men har i gengäld ett mer djupgående rotsystem och högre stormfasthet.
- 松屬(Pinus)植物是常绿乔木。但有些种却是灌木。松树的木质轻,经常用于家具制作。 几十年来松树被当作快速生长的人工 森林树种广为种植,因此它是采伐后林地的代替树种。松树对于采矿特别重要,因为它的木材纤维长,在受压断裂之前会发出声响。通常矿工会用松树木搭建支架,一方面起支撑作用,一方面可以对塌方起到警报的作用。 松树嫩枝上长有针叶。而每条嫩枝上的针叶数(两,三,四或五)是判断该树种的特征之一。中欧的本地松树种: 五针松树: 北美乔松 (P. strobus) 华山松 (P. armandii) 瑞士五葉松 (P. cembra) 三针松树: 刚松 (P. rigida) 两针松树: 欧洲黑松 (P. nigra) 欧洲赤松 (P. sylvestris) 欧洲山松 (P. mugo) 班克松 (P. banksiana) 扭叶松 (P. contorta)
- Le pin est la désignation générique des arbres appartenant au genre Pinus, de la famille des Pinacées, dont au moins 111 espèces ont été décrites. Ce sont des résineux à feuilles en aiguilles groupées en faisceaux par 2, 3 ou 5 et dont les fructifications sont des cônes constitués d'écailles à l'aisselle desquelles on trouve les graines. Ce genre, de loin le plus important des conifères, comprend de nombreuses espèces dont beaucoup sont des essences forestières importantes. Plusieurs espèces, introduites hors de leur habitat naturel sont localement devenues envahissantes.
|
| rdfs:comment
|
- Pines are trees in the genus Pinus, in the family Pinaceae. They make up the monotypic subfamily Pinoideae. There are about 115 species of pine, although different authorities accept between 105 and 125 species.
- Männyt (Pinus) on havupuusuku, johon kuuluu yli sata lajia. Suomessa kasvaa luonnonvaraisena ainoastaan metsämänty jonka muita suomenkielisiä nimiä ovat honka ja petäjä.
- マツ属(マツぞく、学名:Template:Snamei)は、マツ科の属で、マツ科のタイプ属である。常緑の高木で、針葉樹ではもっとも種が多く、分布域も広い。
- Сосна́ — род растений из семейства Сосновые. Есть две версии происхождения латинского названия. Первая версия: от кельтского слова pin, что означает — скала, гора, то есть растущая на скалах. Вторая версия: от латинских слов pix, picis, что означает — смола, то есть смолистое дерево. Существует от 105 до 125 видов сосен, которые рассеяны по всему Северному полушарию до полярного круга. В умеренном и холодном климате они образуют леса на равнинах, в тёплом обитают в горах.
- 松屬(Pinus)植物是常绿乔木。但有些种却是灌木。松树的木质轻,经常用于家具制作。 几十年来松树被当作快速生长的人工 森林树种广为种植,因此它是采伐后林地的代替树种。松树对于采矿特别重要,因为它的木材纤维长,在受压断裂之前会发出声响。通常矿工会用松树木搭建支架,一方面起支撑作用,一方面可以对塌方起到警报的作用。 松树嫩枝上长有针叶。而每条嫩枝上的针叶数(两,三,四或五)是判断该树种的特征之一。中欧的本地松树种: 五针松树: 北美乔松 (P. strobus) 华山松 (P. armandii) 瑞士五葉松 (P. cembra) 三针松树: 刚松 (P. rigida) 两针松树: 欧洲黑松 (P. nigra) 欧洲赤松 (P. sylvestris) 欧洲山松 (P. mugo) 班克松 (P. banksiana) 扭叶松 (P. contorta)
- Die Kiefern, Föhren oder Forlen (Pinus) bilden eine Pflanzengattung von Nadelholzgewächsen (Pinophyta) in der Familie der Kieferngewächse (Pinaceae). Das Wort Föhre ist in fast allen germanischen Sprachen vorhanden, z. B. engl. fir. Kiefer ist vermutlich durch Zusammenziehung von Kienföhre (althochdeutsch kienforha) entstanden und ist erst ab dem 16. Jahrhundert belegt. Die Kiefern sind die einzige Gattung der Unterfamilie Pinoideae.
- Pinus, comúnmente llamado pino es un género de árboles o raramente, arbustos, de la familia Pinaceae, que presentan una ramificación frecuentemente verticilada y más o menos regular. La copa puede ser piramidal o redondeada y, en los árboles adultos, ancha y deprimida.
- Pino è il nome comune di un genere di alberi e arbusti sempreverdi della famiglia delle Pinaceae. Al genere appartengono 120 specie circa. Morfologia Gli aghi (ovvero le foglie del pino) sono riuniti in gruppi di 2, 3 o 5 (raramente 1, 4 o più aghi, a seconda della specie) che nelle piante adulte non sono inserite direttamente nel ramo ma su corti rametti detti brachiblasti. Sono delle specie sempreverdi.
- Pinus is de botanische naam, Nederlands: Den voor een geslacht in de Dennenfamilie, dat behoort tot de naaldbomen, met daarin meer dan honderd soorten. Tot de familie behoren verder de zilverspar (Abies), Douglasspar (Pseudotsuga), Hemlockspar (Tsuga), spar (Picea), lariks (Larix). Dennen worden er door gekenmerkt dat de naalden op korte loten staan in bundels van twee tot 5 of meer. De naalden kunnen van enkele cm tot ca. 25 cm lang worden.
- Sosna – rodzaj roślin z rodziny sosnowatych (Pinaceae Lindl. ) obejmujący niemal 115 gatunków drzew i krzewów. Występują przeważnie w strefie klimatu umiarkowanego półkuli północnej, choć niektóre gatunki rosną również w strefach cieplejszych (tu jednak zwykle w górach). W Ameryce Środkowej najdalej na południe sięgają do Gwatemali, Salwadoru i Nikaragui, zaś w Azji do Archipelagu Malajskiego. Jedyne naturalne stanowisko na półkuli południowej znajduje się na Sumatrze (P. merkusii).
- aleppofuru buskfuru cembrafuru furu gullfuru kanarifuru montereyfuru pinje revehalefuru rødfuru sibirfuru strandfuru sukkerfuru sumpfuru svartfuru tårefuru virakfuru weymouthfuru Mal:Taksoboks-slutt Furuslekten er en gruppe av trær i furufamilien. Slekten omfatter ca 115-130 eviggrønne arter av bartrær, hovedsakelig utbredt på den nordlige halvkule. Nedenfor er 121 arter pluss underarter og varianter nevnt.
- Os pinheiros são árvores pertencentes à divisão Pinophyta, tradicionalmente incluída no grupo das gimnospérmicas. Este artigo se refere apenas às plantas do género Pinus, da família Pinaceae. São nativos a maioria do Hemisfério Norte. Na América do Norte, com diversidade mais alta no México e na Califórnia.
- Tallsläktet är ett släkte bland tallväxter. Vanlig tall (Pinus sylvestris) är näst granen det vanligaste trädet i den svenska skogen. Furutimmer är fastare och hårdare än granved och är genom sin kådhalt mycket varaktigt, särskilt till undervattensbygge och pålning. Det är timmer från tall som är den vanligaste råvaran för slipers, stolpar och andra typer av impregnade trävaror.
- Le pin est la désignation générique des arbres appartenant au genre Pinus, de la famille des Pinacées, dont au moins 111 espèces ont été décrites. Ce sont des résineux à feuilles en aiguilles groupées en faisceaux par 2, 3 ou 5 et dont les fructifications sont des cônes constitués d'écailles à l'aisselle desquelles on trouve les graines. Ce genre, de loin le plus important des conifères, comprend de nombreuses espèces dont beaucoup sont des essences forestières importantes.
|