| dbpprop:abstract
|
- In religion and spirituality, a pilgrimage is a long journey or search of great moral significance. Sometimes, it is a journey to a shrine of importance to a person's beliefs and faith. Members of many major religions participate in pilgrimages. A person who makes such a journey is called a pilgrim. Buddhism offers four sites of pilgrimage: the Buddha's birthplace at Lumbini, the site where he attained Enlightenment at Bodh Gaya, where he first preached at Sarnath, and where he achieved Parinirvana at Kusinagara. The Holy Land acts as a focal point for the pilgrimages of the Abrahamic religions such as Judaism, Christianity, Islam and the Bahá'í Faith. In the kingdoms of Israel and Judah, the visitation of certain ancient cult-centers was repressed in the 7th century BCE, when worship was restricted to YHWH at the temple in Jerusalem. In Syria, the shrine of Astarte at the headwater spring of the river Adonis survived until it was destroyed by order of Emperor Constantine in the 4th century. In mainland Greece, a stream of individuals made their way to Delphi or the oracle of Zeus at Dodona, and once every four years, at the period of the Olympic games, the temple of Zeus at Olympia formed the goal of swarms of pilgrims from every part of the Hellenic world. When Alexander the Great reached Egypt, he put his whole vast enterprise on hold, while he made his way with a small band deep into the Libyan desert, to consult the oracle of Ammun. During the imperium of his Ptolemaic heirs, the shrine of Isis at Philae received many votive inscriptions from Greeks on behalf of their kindred far away at home. Although a pilgrimage is normally viewed in the context of religion, the personality cults cultivated by communist leaders ironically gave birth to pilgrimages of their own. Prior to the demise of the USSR in 1991, a visit to Lenin's Mausoleum in Red Square, Moscow can be said to have had all the characteristics exhibiting a pilgrimage—for Communists. This type of pilgrimage to a personality cult is still evident today on people who pay visits of homage to Mao Zedong, Kim Il Sung, and Ho Chi Minh.
- Eine Wallfahrt (lat. peregrinatio religiosa, v. wallen in eine bestimmte Richtung ziehen, fahren unterwegs sein) ist eine traditionelle Reise, um ein heiliges Gebot zu erfüllen oder zum Zweck des Besuches einer bestimmten Pilgerstätte mit religiöser Bedeutung. Sie wird auch als Pilgerreise, Pilgerfahrt, Betfahrt und im Islam als Haddsch oder Ziaret bezeichnet. Im symbolischen Sinn ist die Pilgerfahrt sowohl eine Initiation als auch ein Akt der Ergebenheit. Sie hat eine hohe moralische Bedeutung und kann auf den alten Glauben, dass die übernatürlichen Mächte ihre Kraft an bestimmten Orten besonders stark entfalten, zurückgehen. Im Islam ist dies der Ort Mekka, die Geburtsstadt des Propheten. Im Hinduismus ist es Benares am Ganges. Für Buddhisten und Christen sind es die Schlüsselstationen im Leben des Gautama Buddha oder Jesu Christi, der Gottesmutter Maria oder eines Heiligen. Im Christentum des europäischen Mittelalters wurden solche "Wundertätigkeiten" vielen Orten zugeschrieben, manchmal auch im Zusammenhang mit Pogromen an jüdischen Gemeinden und erwiesenermaßen erfundenen antijudaistischen Legenden. Wallfahrten gab es auch bei den antiken Griechen und Römern, die aus religiösen Gründen ferne Tempel bereist hatten. Auch die Germanen veranstalteten Waldfahrten zu heiligen Hainen. Eine Wallfahrt war und ist immer auch ein soziales Ereignis, sie führt zu Begegnungen und Austausch zwischen Gläubigen, die sich sonst vielleicht nie getroffen hätten. Und sie dient und diente immer der Finanzierung von religiösen Stätten oder Orten und Institutionen der religiösen Tradition, Lehre und Bildung durch die wallfahrenden Gläubigen und touristisch, historisch Interessierten. Manchmal werden die beiden Begriffe Wallfahrt und Pilgern auch verschieden gebraucht: Eine Wallfahrt findet dann in einem engeren und eher traditionell-religiösen Rahmen statt; sie wird oft von (katholisch) kirchlicher Seite für eine Gruppe von Gläubigen organisiert. Pilger sind nach diesem Sprachgefühl vereinzelter und freier unterwegs; auch wenn ihr Reiseziel traditionell-religiös ist, zum Beispiel Santiago de Compostela, kann die Religion völlig in den Hintergrund treten.
- Un pelegrinatge és un viatge a un lloc considerat sagrat per la religió per tal d'obtenir els favors de la divinitat o augmentar l'autoconeixement durant la ruta. Les rutes dels pelegrins sovint creen molta riquesa, pel comerç i el tràfec de persones i s'han convertit en una atracció per al turisme modern. Un pelegrí és un viatger que visita algun lloc sagrat, gairebé sempre per motius religiosos. Etimològicament pelegrí significa expatriat o estranger i la connotació religiosa la va adquirir per la naturalesa dels llocs on es duia a terme el pelegrinatge. Posteriorment el terme es va estendre a qualsevol indret destacat, com per exemple les cases dels artistes per als fans. Un exemple destacat d'aquest pelegrinatge laic seria la casa d'Elvis Presley. A l'Europa de l'edat mitjana es distingien tres classes de pelegrins: Romanís, aquells que anaven A Roma . Palmers, aquells que anaven A Jerusalem . Pelegrins pròpiament dits, aquells que anaven a Santiago de Compostel·la.
- Pouť (ze stčes. pút, praslov. pǫ̨ntъ, srov. staroindické panthás cesta) je cesta za účelem návštěvy určitého poutního místa, které má náboženský význam. V symbolickém smyslu je pouť zároveň iniciačním aktem a úkonem odevzdání. Vyskytuje se v náboženských vírách, které přiznávají zvláštní nadpřirozenou moc či sílu určitým místům. V hinduismu představuje hlavní poutní místa tzv. čardham, židé putovali do Síló a později do Jeruzaléma, kde byla Hospodinova svatyně a archa úmluvy. V buddhismu jsou významnými místy ta, která jsou spojena s životem Gautamy Buddhy, v křesťanství s životem Ježíše Krista nebo některého ze svatých, v islámu je tímto místem Mekka, rodné město Mohamedovo. Vzdálené chrámy a svatyně navštěvovali též staří Řekové a Římané, podobně i Germáni. V křesťanské Evropě se k cílům náboženských poutí, zejména výročním poutím k místním kostelům v den jejich zasvěcení nebo v den svátku jejich patrona, soustředil společenský život včetně komediantů. S postupnou ateizací se tento zvyk osamostatnil od náboženského původu a pouť se tak v profánním světě stala synonymem zábavního parku.
- Una peregrinación o peregrinaje es el viaje a un santuario o lugar sagrado con importantes connotaciones religiosas. Es, también, un viaje efectuado por un creyente (o grupo de creyentes) hacia un lugar de devoción o un lugar considerado como sagrado según la religión de cada uno. El término peregrinación proviene del latín peregrinatio y significa viaje al extranjero o estancia en el extranjero. Según los orígenes etimológicos, el peregrino es el expatriado o exiliado. Sea como fuere, es un extranjero desconocido en el país y privado de la asistencia de una colectividad.. El desplazamiento, generalmente andando, de los hombres y mujeres hacia los lugares en los que entran en contacto con lo sagrado es una práctica común de todas las religiones y culturas. La peregrinación es un fenómeno casi universal de la antropología religiosa. El peregrino encuentra lo sobrenatural en un lugar preciso, en el que se participa de una realidad diferente a la realidad profana. Es famosa mundialmente la peregrinación, o Hajj, de los fieles musulmanes a La Meca, la de los fieles católicos a Santiago de Compostela, o la de los observantes judíos a Jerusalén, durante las tres festividades de Pésaj, Shavuot y Sucot. La peregrinación se puede realizar por mera profesión de fe o como método para expiar algún pecado según la religión practicada, e incluso como agradecimiento por peticiones concedidas a la figura religiosa pertinente. También es peregrinación visitar una capilla o lugar que custodie reliquias sagradas. La Biblia habla del peregrinar en el Salmo 122 (121): La última visita de Jesús a Jerusalén, siendo observante de la ley judía, fue como peregrino durante la fiesta de Pésaj.
- Pyhiinvaellus on hengellinen tai uskonnollinen matka johonkin pyhään paikkaan uskonnosta riippuen. Lähes kaikilla uskonnoilla on yksi tai useampia pyhiinvaelluskohteita. Kristinuskossa tärkeimpiä pyhiinvaelluskohteita ovat Rooma ja Betlehem, islamissa puolestaan Mekka.
- Un pèlerinage est un voyage effectué par un croyant vers un lieu de dévotion, vers un endroit tenu pour sacré selon sa religion. Le mot pèlerinage vient du latin peregrinatio et signifie voyage à l'étranger ou séjour à l'étranger. Selon les origines étymologiques, le pèlerin est l'expatrié ou l'exilé. Il est partout un étranger inconnu des hommes et privé du secours d'une collectivité. Le déplacement des hommes et des femmes, généralement à pied, vers des lieux où ils entrent en contact avec le sacré est une pratique qui apparaît dans de très nombreuses cultures jusqu'à nos jours, et est constaté dès Stonehenge en 2400 avant J. -C. Le pèlerinage est un phénomène quasi universel de l'anthropologie religieuse. Le pèlerin rencontre le surnaturel en un lieu précis où il participe à une réalité autre que la réalité profane. Le pèlerinage peut constituer aussi une importante source de revenus pour l'industrie du tourisme et de développement pour une région : c'est la présence de Lourdes qui fait de Pau un aéroport international.
- Un pellegrinaggio è un viaggio compiuto per devozione, ricerca spirituale o penitenza verso un luogo considerato sacro.
- 巡礼（じゅんれい）は、聖地を巡るという宗教的行為のことを指す。 本来、「巡禮（巡礼）」という言葉は、日本において神社、寺院を訪ね巡り、礼拝することである。日本語において、この言葉が各宗教の聖地を訪ねること全般を指すようになったのは、明治以降のことである。
- Een bedevaart of pelgrimage is een (pelgrims)reis naar een bedevaartsoord die een bijzondere betekenis heeft binnen een religie. Het kan zijn dat de plaats verbonden is met de stichter of een heilige van een religie, of op een andere manier een belangrijke plaats inneemt in de geschiedenis van een religie. Ook kan het een plaats van een openbaring, een verlichting of een religieus bovennatuurlijk wonder zijn. Redenen voor het ondernemen van een bedevaart zijn om over een hogere waarheid, God of het leven na te denken; om respect te betuigen; om inspiratie te verkrijgen; om tot bezinning te komen; om een poosje afstand te nemen van een hectisch dagelijks bestaan; om 'de ervaring'; 'om er geweest te zijn'; of om andere mensen te ontmoeten.
- Pielgrzymka - podróż podjęta z pobudek religijnych do miejsc świętych. Motywem podjęcia trudu pielgrzymowania może być chęć zadośćuczynienia za popełnione występki lub też chęć wyrażenia prośby, np. o zdrowie, o pomyślność. Pątnicy pielgrzymują również, ażeby wyrazić wdzięczność, np. za urodzenie dziecka, odzyskanie sprawności fizycznej. Pielgrzymowanie wiąże się też ze składaniem wotum w sanktuarium, do którego się wędrowało, jak to ma np. miejsce w katolicyzmie. Pielgrzymki mogą być zbiorowe lub indywidualne. Pielgrzymki zbiorowe organizowane są przez instytucje religijne. Indywidualni pątnicy mogą też przyłączać się do większych grup pielgrzymich. Pielgrzymowanie jako przejaw religijności znany był już w starożytności. Również w kulturach Bliskiego Wschodu istniały tradycyjne dni, w których pielgrzymowano (np. do Jerozolimy w czasach biblijnych na święto Paschy). Tradycja żydowska przejęta została przez chrześcijan, którzy pielgrzymowali już w czasach starożytnych do Ziemi Świętej, a następnie do sanktuariów europejskich, gdy Palestyna dostała się pod panowanie muzułmańskie w 638. Czasów wczesnego średniowiecza sięga europejska tradycja pielgrzymowania do grobu św. Jakuba Apostoła w Hiszpanii i grobów apostołów Piotra i Pawła w Rzymie. W niektórych religiach pielgrzymki mają charakter obowiązkowy, np. pielgrzymka do Mekki w tradycyjnym Islamie. Badaniem pielgrzymek, jako formy turystyki, zajmują się geografia turyzmu oraz geografia religii.
- Uma peregrinação (do latim per agros, isto é, pelos campos) é uma jornada realizada por um devoto de uma dada religião a um lugar considerado sagrado por essa mesma religião. O termo "Peregrino" aparece em nossa língua na primeira metade do século XIII, para denominar os cristãos que viajavam a Roma ou à Terra Santa (onde atualmente se encontra o Estado de Israel e os territórios palestinos) para visitar os lugares sagrados, às vezes como castigo auto-imposto com o objetivo de pagar determinados pecados e outras vezes para cumprir penas canônicas. Desses peregrinos surgiria mais tarde a idéia das Cruzadas, enviadas para "reconquistar" os lugares que os cristãos consideravam sagrados e que estavam em poder de povos de outras religiões. O acto de peregrinar e as peregrinações ocorrem desde os tempos mais remotos, mesmo nos chamados tempos primitivos em que predominavam os costumes ou ritos pagãos. Existem escritos de locais de peregrinação muitas vezes ofuscados pela própria religião cristã, como o caso da Catedral de Santiago de Compostela que fora construída sobre templo pagão. As primeiras peregrinações do Cristianismo datam do início do século IV (quando o Cristianismo foi tornado religio licita), e tinham por destino a Terra Santa (a mais conhecida e a primeira a deixar um relato da peregrinação é a histânica Erétria, muito provavelmente familiar de Teodósio I, imperador romano). Mais tarde, tiveram grande surto devido à pregação de São Jerónimo. Para peregrinar há que ter em conta que não se trata apenas do acto de caminhar (no caso da peregrinação a pé), ou executar um trajecto com um determinado número de quilómetros; é reconhecido que peregrinar carece caminhar-se motivado "por" ou "para algo". A peregrinação tem, assim, um sentido e um valor acrescentado que é necessário descobrir a cada pessoa que a executa.
- Пало́мничество (от лат. Palma — «пальма»): путешествие к Святой Земле, географическим местностям, имеющим особое значение для христианской веры с целью поклонения и молитвы; хождение верующих к святым местам на поклонение. Обычай основывается на стремлении верующих поклониться местам и святыням, связанных со Христом, апостолами, Пресвятой Богородицей; помолиться перед чудотворными иконами, окунуться в священные воды реки Иордан и святые источники. Само слово возникло от слова «палома» — пальмовая ветвь, с которыми жители Иерусалима встречали Иисуса Христа. Богомольца, совершающего путешествие к святым местам, называют паломником. В других религиях имеются аналогичный обычаи: Хадж — посещение мусульманами Мекки, Кербелу и Неджеф (Ирак) и совершение там предписанных ритуалов; Ко́ра — ритуальный обход вокруг какой-либо святыни в религиях Индии, Непала и Тибета; у ламаистов — посещение Лхасы (Китай); у индусов — посещение Илахабада и Варанаси (Бенарес, Индия); у буддистов и синтоистов — посещение Нара (Япония).
- Pilgrimsfärd, en resa till en helig plats, exempelvis Mekka, Jerusalem eller Varanasi, som en religiös person, en pilgrim, ger sig av på. De tre största religionerna har alla pilgrimer, såsom muslimer har sitt Mekka, judar Jerusalem och även kristna till exempelvis Rom. En av de första pilgrimfärderna planerade och gjorde islams grundare Muhammed. Pilgrimsfärd center i Litauen är Žemaičių Kalvarija. De tre viktigaste pilgrimsmålen inom kristendomen är, i fallande ordning: Jerusalem, Rom och Santiago de Compostela. Pilgrimsvandrandet började tidigt i fornkyrkan då man gick till apostlarnas och helgonens gravar för att be. Under medeltiden blev det en utbredd folkrörelse och man räknar med att en tredjedel av befolkningen genomförde en längre pilgrimsfärd. Orsaker till att genomföra en pilgrimsfärd var förutom bön, som nämnt, även som botgöring. Man fick ett pilgrimspass med sig från den lokale prästen, ungefär som en identiteshandling för att bevisa att man var en äkta pilgrim och inte en allmänn lösdrivare. Mot uppvisande av pilgrimspass kunde pilgrimen få mat och härbärge på olika pilgrimshärbärgen som snart uppstod längs de viktigaste pilgrimslederna. Att ge husrum åt en pilgrim var en kristen plikt. Pilgrimsvandrandet har i modern tid fått ett kraftigt uppsving, framförallt nere i Europa men även i Sverige. Varje år vandrar hundratusentals pilgrimer till Santiago de Compostela, där aposteln Jakob ligger begraven. I norden så är Nidarosdomen i Trondheim det viktigaste målet där Olav den helige ligger begravd. I Skåne ordnas det varje år pilgrimsvandringar till St Olof på Österlen med framkomst den 29 juli på St Olofsdagen. I St Olofs kyrka firas det en mässa kl 16.00 för tillresta pilgrimer varje år.
- İslam dinindeki hac ibadeti için lütfen Hac (İslam) sayfasına bakınız. Hac dinî sebeplerle, genellikle dinî önemi olan mekân ve yerlere yapılan ziyaret ve gezi. Hac aynı zamanda İslam dinindeki dinî bir ziyaret barındıran hac ibadetinin özel ismidir; nitekim sözcük Türkçeye Arapçadan geçmiştir. Böylece Türkçede hac ismi hem İslam'daki hac ibadetini hem de genel olarak dinî sebepli ziyaret ve yolculukları ve bu tip ibadetleri, belirli bir din gözetmeksizin, tanımlar. Hac yolculuğuna çıkan, hac yapan kişilere hacı denir. Türk Dil Kurumu sözlüğünde haccı şöyle tanımlar: Genellikle tek tanrılı dinlerde kutsal olarak tanınan yerlerin, o dinden olanlarca yılın belli aylarında ziyaret edilmesi. İslam'ın beş şartından biri olan, Müslümanlarca zilhicce ayında Mekke'de yapılan Kâbe'yi ziyaret ve tavaf ibadeti. Birçok dinde ve inanışta hac ve hac merkezleri bulunmaktadır. Büyük hac merkezlerinin dışında daha küçük çaplı olan, hacıların çeşitli amaçlarla (örneğin şifa bulmayı umarak) ziyaret ettiği merkezler de vardır; türbeler, azizlerle ilişkili mekânlar gibi. Budizmde dört ana hac mekanı vardır: Kapilavastu'daki Buda'nın doğum yeri, Aydınlanmaya eriştiğine inanılan yer Bodh Gaya, Benares'te ilk vaaz verdiği yer, ve Kusinagara'da Parinirvana'ya eriştiğine inanılan yer. İbrahimî dinlerde hac önemli bir yer tutar ve özellikle de Orta Doğu'da bulunan ve Kutsal Topraklar olarak anılan bölge Musevilik, Hristiyanlık, İslam ve Bahailik gibi inançlarca oldukça kutsal kabul edilir. Ayrıca, İslam dininde hac ibadeti olarak anılan ibadette İslam'ın en kutsal mekânı olan Kâbe ziyaret edilir. Antik çağlarda, pagan din ve inançlarda da hac gözlemlenmiş, tarih boyunca çeşitli hac merkezleri ortaya çıkmıştır. Örneğin, Suriye'de Adonis ırmağının kaynağındaki Astarte tapınağı uzun süre varlığını korumuş, 4. yüzyılda İmparator Konstantin tarafından yıkılmıştır. Mısır'da Karnak, Yunanistan'da Delphi gibi merkezler de antik hac merkezlerine örnek olarak verilebilirler.
- Пало́мництво (від лат. palma — пальмова гілка), проща — мандрування богомольців до «святих місць». Термін походить від звичаю прочан привозити з Єрусалима пальмову гілку. Заохочення паломництва в Україні здійснює церква. Багато віруючих людей мріють відвідати священні місця:Гошів,Страдч,Зарваниця,Почаїв,Унів,Люрд,Ватикан,Єрусалим.
- 朝聖是宗教或靈性生活中尋覓靈性意義的的過程，通常是到一處聖地或者是對某人信仰有重要意義的地方。各大宗教都有朝聖的活動。從世俗的角度而言，朝聖是一種族群的認同，而非基於信仰。流行文化也正把朝聖重新定義。旅遊業興起之前，朝聖是人們離開家鄉出外遊歷的主要方式之一。
|
| rdfs:comment
|
- In religion and spirituality, a pilgrimage is a long journey or search of great moral significance. Sometimes, it is a journey to a shrine of importance to a person's beliefs and faith. Members of many major religions participate in pilgrimages. A person who makes such a journey is called a pilgrim.
- Eine Wallfahrt (lat. peregrinatio religiosa, v. wallen in eine bestimmte Richtung ziehen, fahren unterwegs sein) ist eine traditionelle Reise, um ein heiliges Gebot zu erfüllen oder zum Zweck des Besuches einer bestimmten Pilgerstätte mit religiöser Bedeutung. Sie wird auch als Pilgerreise, Pilgerfahrt, Betfahrt und im Islam als Haddsch oder Ziaret bezeichnet. Im symbolischen Sinn ist die Pilgerfahrt sowohl eine Initiation als auch ein Akt der Ergebenheit.
- Un pelegrinatge és un viatge a un lloc considerat sagrat per la religió per tal d'obtenir els favors de la divinitat o augmentar l'autoconeixement durant la ruta. Les rutes dels pelegrins sovint creen molta riquesa, pel comerç i el tràfec de persones i s'han convertit en una atracció per al turisme modern. Un pelegrí és un viatger que visita algun lloc sagrat, gairebé sempre per motius religiosos.
- Pouť (ze stčes. pút, praslov. pǫ̨ntъ, srov. staroindické panthás cesta) je cesta za účelem návštěvy určitého poutního místa, které má náboženský význam. V symbolickém smyslu je pouť zároveň iniciačním aktem a úkonem odevzdání. Vyskytuje se v náboženských vírách, které přiznávají zvláštní nadpřirozenou moc či sílu určitým místům. V hinduismu představuje hlavní poutní místa tzv.
- Una peregrinación o peregrinaje es el viaje a un santuario o lugar sagrado con importantes connotaciones religiosas. Es, también, un viaje efectuado por un creyente (o grupo de creyentes) hacia un lugar de devoción o un lugar considerado como sagrado según la religión de cada uno. El término peregrinación proviene del latín peregrinatio y significa viaje al extranjero o estancia en el extranjero. Según los orígenes etimológicos, el peregrino es el expatriado o exiliado.
- Pyhiinvaellus on hengellinen tai uskonnollinen matka johonkin pyhään paikkaan uskonnosta riippuen. Lähes kaikilla uskonnoilla on yksi tai useampia pyhiinvaelluskohteita. Kristinuskossa tärkeimpiä pyhiinvaelluskohteita ovat Rooma ja Betlehem, islamissa puolestaan Mekka.
- Un pèlerinage est un voyage effectué par un croyant vers un lieu de dévotion, vers un endroit tenu pour sacré selon sa religion. Le mot pèlerinage vient du latin peregrinatio et signifie voyage à l'étranger ou séjour à l'étranger. Selon les origines étymologiques, le pèlerin est l'expatrié ou l'exilé. Il est partout un étranger inconnu des hommes et privé du secours d'une collectivité.
- Un pellegrinaggio è un viaggio compiuto per devozione, ricerca spirituale o penitenza verso un luogo considerato sacro.
- 巡礼（じゅんれい）は、聖地を巡るという宗教的行為のことを指す。 本来、「巡禮（巡礼）」という言葉は、日本において神社、寺院を訪ね巡り、礼拝することである。日本語において、この言葉が各宗教の聖地を訪ねること全般を指すようになったのは、明治以降のことである。
- Een bedevaart of pelgrimage is een (pelgrims)reis naar een bedevaartsoord die een bijzondere betekenis heeft binnen een religie. Het kan zijn dat de plaats verbonden is met de stichter of een heilige van een religie, of op een andere manier een belangrijke plaats inneemt in de geschiedenis van een religie. Ook kan het een plaats van een openbaring, een verlichting of een religieus bovennatuurlijk wonder zijn.
- Pielgrzymka - podróż podjęta z pobudek religijnych do miejsc świętych. Motywem podjęcia trudu pielgrzymowania może być chęć zadośćuczynienia za popełnione występki lub też chęć wyrażenia prośby, np. o zdrowie, o pomyślność. Pątnicy pielgrzymują również, ażeby wyrazić wdzięczność, np. za urodzenie dziecka, odzyskanie sprawności fizycznej. Pielgrzymowanie wiąże się też ze składaniem wotum w sanktuarium, do którego się wędrowało, jak to ma np.
- Uma peregrinação (do latim per agros, isto é, pelos campos) é uma jornada realizada por um devoto de uma dada religião a um lugar considerado sagrado por essa mesma religião.
- Пало́мничество (от лат. Palma — «пальма»): путешествие к Святой Земле, географическим местностям, имеющим особое значение для христианской веры с целью поклонения и молитвы; хождение верующих к святым местам на поклонение.
- Pilgrimsfärd, en resa till en helig plats, exempelvis Mekka, Jerusalem eller Varanasi, som en religiös person, en pilgrim, ger sig av på. De tre största religionerna har alla pilgrimer, såsom muslimer har sitt Mekka, judar Jerusalem och även kristna till exempelvis Rom. En av de första pilgrimfärderna planerade och gjorde islams grundare Muhammed. Pilgrimsfärd center i Litauen är Žemaičių Kalvarija.
- İslam dinindeki hac ibadeti için lütfen Hac (İslam) sayfasına bakınız. Hac dinî sebeplerle, genellikle dinî önemi olan mekân ve yerlere yapılan ziyaret ve gezi. Hac aynı zamanda İslam dinindeki dinî bir ziyaret barındıran hac ibadetinin özel ismidir; nitekim sözcük Türkçeye Arapçadan geçmiştir.
- Пало́мництво (від лат. palma — пальмова гілка), проща — мандрування богомольців до «святих місць». Термін походить від звичаю прочан привозити з Єрусалима пальмову гілку. Заохочення паломництва в Україні здійснює церква.
- 朝聖是宗教或靈性生活中尋覓靈性意義的的過程，通常是到一處聖地或者是對某人信仰有重要意義的地方。各大宗教都有朝聖的活動。從世俗的角度而言，朝聖是一種族群的認同，而非基於信仰。流行文化也正把朝聖重新定義。旅遊業興起之前，朝聖是人們離開家鄉出外遊歷的主要方式之一。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
