| dbpprop:abstract
|
- In spiritual terminology, piety is a virtue. While different people may understand its meaning differently, it is generally used to refer either to religious devotion or to spirituality, or often, a combination of both. A common element in most conceptions of piety is humility.
- Frömmigkeit bezeichnet das religiöse Verhalten eines Menschen, seine Gesinnung und sein Handeln in der Beziehung zu Gott. Der fromme Mensch zeichnet sich dadurch aus, dass sein Denken und Tun den religiösen Vorschriften entsprechen. Wenn das nicht der Fall ist, aber versucht wird, den Eindruck von Frömmigkeit zu erreichen, spricht man von Frömmelei, Bigotterie und Scheinheiligkeit.
- En terminología espiritual, la piedad es una virtud. Mientras que diversa gente puede entender su significado diferentemente, se utiliza generalmente para referirse a la dedicación religiosa o a la espiritualidad o a menudo, a una combinación de ambos. Un elemento común en la mayoría de las concepciones de la piedad es la humildad.
- Au départ personnification du sentiment que l'on doit porter aux dieux et aux autres hommes, la piété apparaît comme une vertu que l'on se doit de cultiver par rapport aux choses de la religion. S'il y a un seul mot en latin, qui est le mot pietas, pietatis, pour désigner le sentiment qui fait reconnaître et accomplir tous les devoirs envers les dieux, les parents, la patrie, etc. , on peut y distinguer deux dimensions du respect du à Dieu, celle de l'affection qu'on doit lui porter et celle de l'ascèse; ces deux dimensions sont présentes dans le mot français attachement et la locution attachement fervent peut s'avérer comme un bon synonyme de piété. En grec ancien, on retrouve cette division puisque l'on a deux mots pour dire piété : le mot è eusebeia (beias) qui signifie respect, comme amour de Dieu et le mot è osiotes (ètos) qui signifie respect comme sainteté, vertu, ascèse. La piété est donc à la fois amour respectueux pour les choses de la religion et respect des règles qui en sont les piliers. Par dérivation, la piété filiale sera le sentiment respectueux et tendre pour ses parents et les sacrifices que l'on fait pour eux. En vieux français, on verra d'abord utilisé le mot pitié qui traduisait pietas dans les deux sens du terme et qui se spécialisera ensuite pour désigner le sentiment; ce n'est que plus tard que l'on verra apparaître le mot piété qui conservera les deux sens : il ne s'agira plus alors de simple sentiment mais de vertu. Celui qui pratique la vertu de piété peut être qualifié comme quelqu'un de et non pas comme cela pourrait se faire en d'autres langues; le vocable que l'on pourrait convoquer pour désigner la pratique de la piété n'a pratiquement pas été utilisé en français, sauf par dérivation du mot qui traduit le mot allemand : ayant adopté la doctrine des disciples de Spener que l'on nomme en français le piétisme.
- La Pietà è un concetto teologico che descrive l'affetto, il rispetto e l'obbedienza che il credente ha per Dio e per le cose sacre. Secondo la teologia cattolica e quella anglicana questi sentimenti non sono dovuti alla paura del credente per la potenza della divinità ma quale esigenza interiore dovuta alla gratitudine per l'amore che il fedele sente di ricevere dal suo Dio. Nella teologia cattolica e in quella anglicana, la Pietà è uno dei sette doni dello Spirito Santo, cioè una di quelle disposizioni abituali che qualificano il rapporto del credente con Dio, rendendolo capace di desiderare quello che Dio desidera, e raggiungere quella confidenza che gli permette di rivolgersi alla divinità chiamandolo Padre. Sebbene la pietà nel senso cristiano sia principalmente un attributo del rapporto del credente con Dio, essa lo dispone anche ad un atteggiamento di delicatezza e di rispetto verso il prossimo come un riflesso del sentirsi figli dello stesso padre. Esempi di questo atteggiamento sono presenti sia nell'Antico testamento che nel Nuovo. Esempi di personaggi biblici dell'Antico testamento che incarnano l'ideale della pietà sono Giobbe e Tobi. Entrambi erano persone giuste, improvvisamente colpite da sofferenze e malattie. Nel lungo periodo di difficoltà perdono l'appoggio e la comprensione degli amici e dei familiari, ma nonostante ciò preservano la loro fede in Dio, convinti della bontà del disegno di Dio. Nel Nuovo Testamento l'uomo Gesù viene presentato come esempio di come il fedele deve rapportarsi a Dio. Gesù chiama Dio Abbà, parola aramaica tratta dal linguaggio dell'infanzia, equivalente all'italiano "paparino", "babbino". Gesù insegna ai suoi discepoli di rivolgersi con questo termine a Dio. Il senso della pietà cristiana quindi non è un rispetto come lo si deve ad un potente da cui si teme una punizione, ma un rispetto come quello che si ha per una persona da cui sappiamo di essere amati. Il Magnificat è considerato un altro esempio di preghiera che bene esprime la pietà nel senso cristiano.
- Wanneer we het woord vroom horen dan denken we spontaan aan 'devotioneel' of 'al te religieus'. Etymologisch en uit het Woordenboek van de Nederlandse Taal is op te maken dat vroom ook 'sterk', 'dapper' en 'koen' kan betekenen. In deze zin wordt het woord bijvoorbeeld gebruikt in het zesde couplet van het Nederlandse volkslied, het Wilhelmus. Dat ik doch vroom mag blijven, uw dienaar t'aller stond, de tirannie verdrijven die mij mijn hart doorwondt. De vroomheid heeft haar eigen geschiedenis. De reformatie heeft haar accenten gelegd. De contrareformatie benadrukte uiterlijke devotie en sacramentele elementen. De devotionele praktijken rond de heiligenverering heeft de oorspronkelijk betekenis van het woord vroom vertekend. Het bijvoegelijk naamwoord vroom luidde in het Middelnederlands eveneens vroom maar betekende "flink, dapper, braaf, vroom". Het is verwant met het Middelnederlandse zelfstandig naamwoord vrome ("voordeel"). Er zijn verwante woorden met verschillende Ablaut-varianten zoals Middelnederlands vrame ("nut"), Oudnoords framr ("dapper, uitstekend"), Oudgrieks prómos ("leider"), Latijn primus ("eerste") enz.
- Пиете́т — желание и готовность выражать почтение (в том числе религиозное) кому-либо или чему-либо. Обычно употребляется в положительном аспекте.
- Fromhet är en livshållning präglad av religiositet och religiösa dygder såsom ödmjukhet och stillsamhet. Fromhet är ett innerligt personligt förhållande till Gud eller sin gudsupplevelse. Fromhetsideal är värderingar och idealism i gott syfte, men som ofta slog över i fariseism och lagiskhet. Svensk väckelsefromhet karaktäriseras inte enbart av bibliska dygder, utan även avhållsamhet från sådant som utgjorde beroendeproblematik och frestelser för många människor när 1800-talets väckelserörelser drog fram, till exempel alkohol, tobak, spel om pengar, dans, etcetera. Av hänsyn till nyomvända ville man tillhandahålla en helnykter miljö utan världens nöjen, så att omvända människor kunde lämna sitt gamla liv "i synd", till exempel beroendeproblematik. Man uppmanade dem ibland att bryta med gamla sociala kontaktnät. Man ville inte "mata" själen med svordomar och värderingar i icke-kristen kultur såsom biograffilmer, musik, teater, skönlitteratur och annan kultur. I synnerhet hade man sträng syn på parförhållanden - hur och när ogifta kvinnor och män umgicks på tu man hand. Dessa levnadsregler predikades inte alltid högt, eftersom man inte ville upprätta en "syndakatalog", utan de var ofta oskrivna regler som nya medlemmar i personliga samtal förmanades att efterfölja. Den som bröt mot fromhetsidealen på ett allt för uppenbart sätt, till exempel blev gravid utan att vara gift, uteslöts ofta som medlem ur den frikyrkliga organisationen, men kunde då gå över till en annan frikyrka. Än idag präglar fromhetsidealen frikykorna, men i synnherhet i storstäder och bland yngre frikyrkliga är det vanligt att man dricker vin, lever i samboförhållanden (åtminstone innan man fått barn), etc.
|
| rdfs:comment
|
- In spiritual terminology, piety is a virtue. While different people may understand its meaning differently, it is generally used to refer either to religious devotion or to spirituality, or often, a combination of both. A common element in most conceptions of piety is humility.
- Frömmigkeit bezeichnet das religiöse Verhalten eines Menschen, seine Gesinnung und sein Handeln in der Beziehung zu Gott. Der fromme Mensch zeichnet sich dadurch aus, dass sein Denken und Tun den religiösen Vorschriften entsprechen. Wenn das nicht der Fall ist, aber versucht wird, den Eindruck von Frömmigkeit zu erreichen, spricht man von Frömmelei, Bigotterie und Scheinheiligkeit.
- En terminología espiritual, la piedad es una virtud. Mientras que diversa gente puede entender su significado diferentemente, se utiliza generalmente para referirse a la dedicación religiosa o a la espiritualidad o a menudo, a una combinación de ambos. Un elemento común en la mayoría de las concepciones de la piedad es la humildad.
- Au départ personnification du sentiment que l'on doit porter aux dieux et aux autres hommes, la piété apparaît comme une vertu que l'on se doit de cultiver par rapport aux choses de la religion. S'il y a un seul mot en latin, qui est le mot pietas, pietatis, pour désigner le sentiment qui fait reconnaître et accomplir tous les devoirs envers les dieux, les parents, la patrie, etc.
- La Pietà è un concetto teologico che descrive l'affetto, il rispetto e l'obbedienza che il credente ha per Dio e per le cose sacre. Secondo la teologia cattolica e quella anglicana questi sentimenti non sono dovuti alla paura del credente per la potenza della divinità ma quale esigenza interiore dovuta alla gratitudine per l'amore che il fedele sente di ricevere dal suo Dio.
- Wanneer we het woord vroom horen dan denken we spontaan aan 'devotioneel' of 'al te religieus'. Etymologisch en uit het Woordenboek van de Nederlandse Taal is op te maken dat vroom ook 'sterk', 'dapper' en 'koen' kan betekenen. In deze zin wordt het woord bijvoorbeeld gebruikt in het zesde couplet van het Nederlandse volkslied, het Wilhelmus. Dat ik doch vroom mag blijven, uw dienaar t'aller stond, de tirannie verdrijven die mij mijn hart doorwondt. De vroomheid heeft haar eigen geschiedenis.
- Пиете́т — желание и готовность выражать почтение (в том числе религиозное) кому-либо или чему-либо. Обычно употребляется в положительном аспекте.
- Fromhet är en livshållning präglad av religiositet och religiösa dygder såsom ödmjukhet och stillsamhet. Fromhet är ett innerligt personligt förhållande till Gud eller sin gudsupplevelse. Fromhetsideal är värderingar och idealism i gott syfte, men som ofta slog över i fariseism och lagiskhet.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
