| dbpprop:abstract
|
- Pietro II Orseolo was the Doge of Venice from 991 to 1009. He began the period of eastern expansion of Venice that lasted for the better part of 500 years. He secured his influence in the Dalmatian Romanized settlements from the Croatians and Paganians, freed Venetia from a 50-year old taxation to Pagania and started Venetia's expansions by conquering Lastovo and Korčula and acquiring Dubrovnik. In 992 Pietro II Orseolo concluded a treaty with the Byzantine emperor Basil II to transport Byzantine troops in exchange for commercial privileges in Constantinople. Following repeated complaints by the Dalmatian city-states in 997, the Venetian fleet under Orseolo attacked the Neretvian pirates of Pagania (Neretvia) on the Ascension Day in 998. Pietro then took the title of Dux Dalmatianorum (Duke of the Dalmatians), associating it with his son Giovanni Orseolo. On 9 May 1000 Doge Pietro II decided to finally pacify the Croatians and the Pagania during last Croatian-Bulgarian wars, protecting Venice trading colonies and the interests of the Dalmatian Romanized citizenry. Without difficulties, his fleet of 6 ships scorched the entire eastern half of the Adriatic coast, with only the Neretvians offering some resistance. After the Neretvians stole goods and captured 40 tradars from Zadar, the Doge dispatched 10 ships that caught the Paganians near the island of Kača. He captured all Paganians and brought them triumphantly to Split. There, Neretvian emissaries requested the release of the prisoners, if the Neretvian Archont himself came to bow, renounce the old tax that Venetia had to pay since 948 and guarantee safe passage to Venetian ships in the Adriatic. Pietro II released all prisoners except for 6 Paganians, whom he kept as hostages. The mainland Paganians were thus pacified, while the citizens of Korčula decided to fight, but were eventually conquered. Bloody resistance was given, on Lastovo as well. The island was infamous for being a pirate haven, so Pietro II ordered the island's city to be evacuated so that it could be razed to the ground. The citizens of Lastovo refused and continued to fight. Pietro eventually won and purged and razed the City to the ground. During this expedition Croatian king Svetoslav Suronja will go in Venice exile after his forces are defeated by usurpers supported by Bulgarians. King son will marry Pietro II Orseolo daughter Joscella (Hicela) Orseolo. Grandchild from this matrimony will become Croatian king Dmitar Zvonimir in 1074. On the tiny Adriatic island of Saint Maximus, the Bishop of Ragusa came and bowed in loyalty to him in the name of Dubrovnik. His son Ottone Orseolo was his successor as the doge of Venice until 1026, while his grandson Peter regined as King of Hungary.
- Pietro II. Orseolo war der 26. Doge von Venedig. Er regierte von 991 bis 1009. Unter ihm begann die Phase der Ostexpansion Venedigs für die kommenden 500 Jahre. Auf wiederholte Beschwerden der dalmatinischen Stadt-Staaten im Jahre 997 griff die venezianische Flotte unter Orseolo die Slawen von Narenta am Christi-Himmelfahrtstag 998 an und besiegte sie schließlich. Seitdem trug Pietro den Titel eines Dux Dalmatianorum (Herzog von Dalmatien). Des Datums seines Sieges wurde in der Festa della Sensa, dem Christi-Himmelfahrts-Fest gedacht, es wurde zum ältesten Fest in Venedig. Dabei wurde durch den Dogen und den Bischof von Olivolo das Wasser am Lido gesegnet und um immer glückliche Fahrten für die Marine gebeten. Im deutschen Sprachraum wird dieses Fest auch "Vermählung des Dogen mit dem Meer" genannt.
- Pietro II. Orseolo byl v letech 991 až 1009 benátským dóžetem. Za jeho vlády začalo období expanze Benátek do východního Středomoří, které trvalo bezmála dalších 500 let. Dále zabezpečil svůj vliv v Dalmatských osadách, zbavil Benátky padesát let trvající povinnosti platit poplatky Paganii (nebo též Neretvii) a započal etapu benátské dobyvačné politiky získáním Lastova, Korčuly a Dubrovniku.
- Pietro II Orseolo est le 26 doge de Venise. Il gouverne la République de Venise jusqu'en 1009, date à laquelle il est remplacé par son fils Ottone Orseolo.
- II. Pietro Orseolo volt a Velencei Köztársaság huszonhatodik dózséja. A hatalmi harcokból győztesen kikerülő Orseolo család befolyása és hatalma már a harcok előtt sem volt csekély, de az ezredforduló előtti években némelyik nagy európai uralkodó vagyonát is maga mögött hagyta. A velenceiek szívesen emlékeztek vissza a később szentté avatott, jámbor első Orseolora, így Tribuno Memmo lemondatása után egyhangúlag választották meg Pietrót Velence élére.
- Era figlio del ventitreesimo doge Pietro I Orseolo. Fu eletto dall'assemblea popolare quando aveva appena trent'anni, ed è considerato uno dei più capaci ed intraprendenti dogi.
- Pietro II Orseolo was Doge van Venetië van 991 tot 1009. Tijdens zijn bewind begon de Venetiaanse expansie naar het oosten, die, met enkele tussenpozen, bijna 500 jaar zou aanhouden. Venetië stond in 991, bij de aantreding van Pietro II, nominaal onder gezag van Byzantium, maar was in de praktijk helemaal onafhankelijk. Hij was de zoon van Pietro Orseolo I die korte tijd doge geweest was, maar naar een klooster gevlucht was. In 991 was het met de stad en het gezag van de doge triest gesteld, maar Pietro Orseolo II maakt daar op indrukwekkende wijze een einde aan. Hij wist het westelijke en het oostelijke keizerrijk op meesterlijke wijze tegen elkaar uit te spelen en Venetië tot een macht van belang te maken. Hij deed dat vooral door de grootste troefkaart van de stad -haar handel- te versterken. Hij wist het machtige Byzantium dat onder Basilius II een bloeitijd beleefde ertoe te bewegen hem meer toegang tot hun markten te verschaffen en een hoop bureaucratische hinderpalen ut de weg te ruimen. In ruil daarvoor zorgde Venetië voor troepentransport als de keizer daar weer eens behoefte aan had. Met Otto III werd een verdrag gesloten dat nog gunstiger was. Otto had grote bewondering voor de stad en meende vrij naïef hiermee een goede daad voor de zaak van het christendom te doen. Dat weerhield de Venetianen er echter niet van ook handelsbetrekkingen aan te knopen met de moslim gebieden aan de zuid- en oostoever van de Middellandse Zee. Orseolo brak daarmee het taboe dat rustte op betrekkingen met de wereld van de islam. Hoewel de expansie van Orseolo vooral economisch en commercieel gericht was, was militair optreden ook niet beneden zijn waardigheid als dat nodig was. De inwoners van Venetië voelden zich nauw verbonden met de mensen die aan de overkant van de Adriatische Zee leefden, de kuststeden van Dalmatia, een provincie die (ook) nominaal onder Byzantijns gezag stond. De regio werd geteisterd door Narentijnse piraten, die opereerden vanuit havensteden zoals Curzola, en Orseolo besloot in 997 de steden te hulp te komen, maar had daarbij verdere plannen met die steden: Pietro wist namelijk hoe zwak de Byzantijnse overheersing daar was en kon zo de rijke kuststeden bij zijn rijkje voegen. Hij nam daarbij wel een groot risico: Venetiaanse vloten waren met hetzelfde doel in 840 en 887 al door diezelfde piraten verslagen. Op hemelvaartsdag 998 versloeg Orseolo de piraten en eigende zich daarbij de titel Dux Dalmatianorum (Hertog van de Dalmatiërs) toe, en kende ze aan de Venetiaanse kroonprins toe. De exacte datum van de overwinning werd Festa della Sensa, het hemelvaartsfestival, het oudste feest in Venetië. Het werd altijd bijgewoond door de Doge en de bisschop van Olivolo, die op de Lido van Venetië het water zegende en daarmee de Venetiaanse vloot geluk toewenste. De hertogstitel was maar een van de tekenen van wat in de ogen van veel van zijn stadsgenoten een ongewenste staatszucht was. Men was bang dat Orseolo koning wilde worden. Toen hij zijn zoon als mede-doge wilde aanstellen en zijn andere zoon uithuwelijkte aan een Byzantijnse prinses nam de wrevel alleen nog maar toe. Keizer Hendrik II werd zelfs peetoom van een van zijn zoons. In 1005 kwam er een kentering. Er verscheen een komeet aan de hemel -door velen gezien als een teken van goddelijk ongenoegen- gevolgd door een hogersnood en een epidemie. Deze eiste ook zijn zoon Giovanni en zijn Byzantijnse vrouw als slachtoffers op. Pietro trok zich zwaar aangeslagen terug in zin paleis en stierf er op 47-jarige leeftijd. Zijn zoon Otto volgde hem op.
- Pietro II Orseolo - doża Wenecji. Wymieniany jest jako organizator wyprawy przeciwko dalmatyńskim Naretanom.
- Pietro II Orseolo (?-1009), doge al Veneţiei de la 991 la 1009, din familia Orseolo. Campania sa din anul 1000 a condus la ocuparea Istriei şi a Dalmaţiei de către veneţieni, fapt ce a marcat şi curăţirea apelor Adriaticii de piraţii slavi (narentani). Anterior, la 992, ca urmare a asigurării transportului pe mare al trupelor bizantine către sudul Peninsulei Italice, a obţinut de la împăratul Vasile al II-lea importante privilegii comerciale.
- Файл:Doge Pietro OrseoloII. png Герб дожа Пьетро II Пье́тро II Орсео́ло — 26-й венецианский дож. Сын дожа Пьетро I Орсеоло. Дож Пьетро II Орсеоло начал политику присоединения к Республике cвятого Марка восточных земель, которая продлилась более 500 лет. Он распространил влияние Венеции на хорватов и славян Неретвы, освободил венецианцев от 50-летней практики дани славянским пиратам. Начал расширение территории Венецианской республики, разорив пиратские базы на островах Ластово и Корчула, захватил их и город Дубровник. Победа в морском сражении с пиратами у города Задар в 1000 году, и получение контроля над всем Адриатическим морем, положили начало многовековой церемонии «Праздник обручения венецианского дожа с Адриатическим морем». У дожа было 11 детей. По некоторым данным, одна из дочерей Пьетро стала женой сына хорватского короля Светослава Суроньи, а один из сыновей был женат на дочери византийского императора Романа III Аргира. Другой — Оттоне — был женат на сестре венгерского короля Иштвана I, он же стал преемником Пьетро на посту дожа. Сын Оттоне — Пётр — позже стал королём Венгрии.
- П'єтро II Орсеоло (іт. Pietro II Orseolo) — 26-й венеціанський дож. Дож почав політику приєднання до Венеції східних земель, яка продовжувалася більше 500 років. Він розповсюдив вплив Венеції на хорватів і слов'ян Неретви, звільнив венеціанців від 50-річної сплати дані слов'янським піратам. Почав розширення території Венеції, розоривши піратські бази на островах Ластово і Корчула, захопив їх і місто Дубровник. Перемога в морській битві з піратами у міста Задар в 1000 році, і отримання контролю над всім Адріатичним морем, поклали початок багатовікової церемонії «Свято заручення венеціанського дожа з Адріатичним морем». У дожа було 11 дітей. За деякими даними, одна з дочок П'єтро стала дружиною племінника Хорватського короля, а один з синів був одружений на дочці візантійського імператора Романа Аргіра. Інший — Оттоне — був одружений на сестрі угорського короля Іштвана I. Він же став наступником П'єтро на посаді дожа. Син Оттоне — П'єтро — пізніше став королем Угорщини.
|
| rdfs:comment
|
- Pietro II Orseolo was the Doge of Venice from 991 to 1009. He began the period of eastern expansion of Venice that lasted for the better part of 500 years. He secured his influence in the Dalmatian Romanized settlements from the Croatians and Paganians, freed Venetia from a 50-year old taxation to Pagania and started Venetia's expansions by conquering Lastovo and Korčula and acquiring Dubrovnik.
- Pietro II. Orseolo war der 26. Doge von Venedig. Er regierte von 991 bis 1009. Unter ihm begann die Phase der Ostexpansion Venedigs für die kommenden 500 Jahre. Auf wiederholte Beschwerden der dalmatinischen Stadt-Staaten im Jahre 997 griff die venezianische Flotte unter Orseolo die Slawen von Narenta am Christi-Himmelfahrtstag 998 an und besiegte sie schließlich. Seitdem trug Pietro den Titel eines Dux Dalmatianorum (Herzog von Dalmatien).
- Pietro II. Orseolo byl v letech 991 až 1009 benátským dóžetem. Za jeho vlády začalo období expanze Benátek do východního Středomoří, které trvalo bezmála dalších 500 let. Dále zabezpečil svůj vliv v Dalmatských osadách, zbavil Benátky padesát let trvající povinnosti platit poplatky Paganii (nebo též Neretvii) a započal etapu benátské dobyvačné politiky získáním Lastova, Korčuly a Dubrovniku.
- Pietro II Orseolo est le 26 doge de Venise. Il gouverne la République de Venise jusqu'en 1009, date à laquelle il est remplacé par son fils Ottone Orseolo.
- II. Pietro Orseolo volt a Velencei Köztársaság huszonhatodik dózséja. A hatalmi harcokból győztesen kikerülő Orseolo család befolyása és hatalma már a harcok előtt sem volt csekély, de az ezredforduló előtti években némelyik nagy európai uralkodó vagyonát is maga mögött hagyta. A velenceiek szívesen emlékeztek vissza a később szentté avatott, jámbor első Orseolora, így Tribuno Memmo lemondatása után egyhangúlag választották meg Pietrót Velence élére.
- Era figlio del ventitreesimo doge Pietro I Orseolo. Fu eletto dall'assemblea popolare quando aveva appena trent'anni, ed è considerato uno dei più capaci ed intraprendenti dogi.
- Pietro II Orseolo was Doge van Venetië van 991 tot 1009. Tijdens zijn bewind begon de Venetiaanse expansie naar het oosten, die, met enkele tussenpozen, bijna 500 jaar zou aanhouden. Venetië stond in 991, bij de aantreding van Pietro II, nominaal onder gezag van Byzantium, maar was in de praktijk helemaal onafhankelijk. Hij was de zoon van Pietro Orseolo I die korte tijd doge geweest was, maar naar een klooster gevlucht was.
- Pietro II Orseolo - doża Wenecji. Wymieniany jest jako organizator wyprawy przeciwko dalmatyńskim Naretanom.
- Pietro II Orseolo (?-1009), doge al Veneţiei de la 991 la 1009, din familia Orseolo. Campania sa din anul 1000 a condus la ocuparea Istriei şi a Dalmaţiei de către veneţieni, fapt ce a marcat şi curăţirea apelor Adriaticii de piraţii slavi (narentani). Anterior, la 992, ca urmare a asigurării transportului pe mare al trupelor bizantine către sudul Peninsulei Italice, a obţinut de la împăratul Vasile al II-lea importante privilegii comerciale.
- Файл:Doge Pietro OrseoloII. png Герб дожа Пьетро II Пье́тро II Орсео́ло — 26-й венецианский дож. Сын дожа Пьетро I Орсеоло. Дож Пьетро II Орсеоло начал политику присоединения к Республике cвятого Марка восточных земель, которая продлилась более 500 лет.
- П'єтро II Орсеоло (іт. Pietro II Orseolo) — 26-й венеціанський дож. Дож почав політику приєднання до Венеції східних земель, яка продовжувалася більше 500 років.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
