| dbpedia-owl:abstract
|
- Der Pietismus ist nach der Reformation die wichtigste Reformbewegung im kontinentaleuropäischen Protestantismus. Die pietistische Bewegung in Deutschland hat seit ihrer Entstehung in der 2. Hälfte des 17. Jahrhunderts zahlreiche Veränderungen durchgemacht: Vom klassischen Pietismus der Barockzeit zum Spätpietismus des ausgehenden 18. Jahrhunderts und beginnenden 19. Jahrhunderts über die Erweckungsbewegungen des 19. Jahrhunderts und die Gemeinschaftsbewegung bis zur evangelikalen Bewegung in der 2. Hälfte des 20. Jahrhunderts. Die kirchenkritische Strömung innerhalb des Pietismus wird als Radikaler Pietismus umschrieben.
- Pietism (from the word piety) was a movement within Lutheranism, lasting from the late 17th century to the mid-18th century and later. It proved to be very influential throughout Protestantism and Anabaptism, inspiring not only Anglican priest John Wesley to begin the Methodist movement, but also Alexander Mack to begin the Brethren movement. The Pietist movement combined the Lutheranism of the time with the Reformed emphasis on individual piety and living a vigorous Christian life. Though pietism shares an emphasis on personal behavior with the Puritan movement, and the two are often confused, there are important differences, particularly in the concept of the role of religion in government.
- El pietismo fue un movimiento luterano fundado por Philipp Jakob Spener durante el siglo XVII y que tuvo cabida hasta el siglo XVIII. Demostró ser muy influyente a través del Protestantismo y el Anabaptismo, inspirando no solamente al ministro anglicano John Wesley a iniciar el Metodismo, sino también, a Alexander Mack a fundar el movimiento de la Iglesia de los Hermanos. El movimiento comenzó en Leipzig, con reuniones en casa de Spener en 1689, éstas reuniones se asemejaban más a conferencias y eran llamadas Collegia pietatis; los laicos se reunían para estudiar las sagradas escrituras. Tuvo un rápido progreso, en Alemania tendría arraigo en primera instancia en Berleburg, gracias al conde Casimir von Wittgenstein, en dicha ciudad se publicaría la Biblia de Berleburg a manos del erudito y lingüista Johann Haug, el movimiento también fue emulado en Berlín, Augsburgo, y especialmente en Halle, Wurtemberg y en Alsacia. En el extranjero el movimiento llega a las colonias británicas en Norteamérica en una fecha tan temprana como 1719, gracias a Alexander Mack, que lleva el movimiento a Pensilvania. El pietismo daba más importancia a la experiencia religiosa personal que al formalismo y enfatizaba la lectura y estudio de la Biblia. Esto fomentó el comienzo y la rápida expansión de iniciativas misioneras.
- Tiedosto:Philipp Jakob Spener. jpg Philipp Jakob Spener. Pietismi on 1600-luvun lopussa Saksassa syntynyt luterilaisen kirkon sisällä toiminut herätysliike, jota pidetään aitoluterilaisuuden jatkona. Pietismiksi liikkeen nimesivät sen vastustajat. Nimi tulee latinan sanasta pietas, joka tarkoittaa hurskautta. Pietismi syntyi protestiliikkeenä luterilaista puhdasoppisuutta eli niin sanottua luterilaista ortodoksiaa vastaan. Liike korosti henkilökohtaisen uskonelämän merkitystä. Se saarnasikin parannuksen tekemisestä ja entisen syntielämän hylkäämisestä. Pietismin ensimmäisenä edustajana pidetään Johann Arndtia. Pietismin tunnetuimpana edustajana taasen pidetään Philipp Jakob Speneriä. Pietismin jatkona nähdään herrnhutilaisuus, lähetysliike ja metodismi. Pietistit kokoontuivat myös kirkon ulkopuolella niin sanottuihin konventikkeleihin, jotka yleensä suomennetaan seuroiksi. Näissä kokouksissa luettiin Raamattua, keskusteltiin hengellisistä asioista ja laulettiin. Pietismin sisällä oli monenlaisia uskonnollisia suuntia. Erityisesti pietismin estämiseksi säädettiin Pohjoismaissa konventikkeliplakaatti, joka kielsi seurojen pidon rangaistuksen uhalla. Suomessa pietismi vaikuttaa useimpien herätysliikkeiden taustalla.
- Il pietismo è una forma di religiosità protestante sorta in polemica con il luteranesimo istituzionale per opera di Philipp Jacob Spener nel 1670 a Francoforte dove organizzò gruppi di laici (detti collegia pietatis). Von Zinzendorf condusse l'esperimento di una comunità pietista modello di vita sociale a Herrnhut in Slesia. Il pietismo è ostile ai dogmi e predica una sorta di religiosità interiore strettamente individuale. È animato e sorretto da un'esperienza mistica con la quale gli adepti si sollevano al grado di "ridestati" o "rigenerati"; soltanto il misticismo può dare un senso cristiano a una condotta di vita ascetica e assai rigorosa. Il pietismo parte dalla convinzione, tipica del cristianesimo riformato, che il credente possa ricevere il perdono delle sue colpe solo per l'intervento di una grazia esterna. Pertanto, il pietismo vede la giustificazione come una trasformazione interiore totale: il perdono del peccato comporta una conversione totale e non soltanto un miglioramento, una correzione. L'uomo convinto di ciò percepisce in un lampo, come l'apostolo Paolo sulla via di Damasco, la strada della salvezza, che è anche la via verso l'interiorità. Usando la terminologia propria dell'alchimia i pietisti insegnavano che, dal momento della sua rigenerazione, il cristiano cerca continuamente di trasformare il piombo della propria anima nel nobile metallo capace di riflettere l'infinita gloria di Dio, attraverso la via dolorosa dell'espiazione, continuamente esposto all'insidia del demonio.
- ファイル:Philipp Jakob Spener. jpg フィリップ・シュペーナー 敬虔主義（けいけんしゅぎ）は、特定の教理を遵守することではなく、個人の敬虔な内面的心情に信仰の本質を見る信仰的立場を言う。この傾向はキリスト教史の中に幾度も見受けられるが、それが明確な運動として現れたのは、「敬虔主義の父」とも呼ばれるドイツのフィリップ・シュペーナーにおいてである。日本語においても、ドイツ語のピエティスムス (Pietismus) や英語のピエティズム （pietism） という語がそのまま用いられることもある。
- Piëtisme was een vroomheidsbeweging in de Lutherse Kerk, die van de laat-17e eeuw tot midden 18e eeuw haar grootste bloei kende. De naam van piëtisten werd door tegenstanders gegeven aan de aanhangers van de beweging als spottende benaming, net als die van „methodisten“ later in Engeland. De Lutherse Kerk was door Melanchthons poging om het evangelische geloof als doctrinair systeem te construeren in de 17e eeuw een verbindende theologische en sacramentaire instelling geworden, waar orthodoxe theologen zoals Johann Gerhard van de universiteit Jena (gestorven in 1637) met haast absolutistische macht de lutherse leerstellingen handhaafden. In reactie op de natuurwetenschappelijke kritiek op de theologie, werd deze verwetenschappelijkt. De dogmatische formules van de Lutherse Kerk hadden haast de plaats ingenomen die Luther zelf alleen aan de Bijbel had toegewezen. Vooral de geloofsformules werden bestudeerd en gepredikt, terwijl de Bijbel als bron voor een vroom leven minder belangrijk werd. In plaats van het bepleiten van het priesterschap van alle gelovigen, hadden Lutherse pastors zich tot een hiërarchie gevormd, terwijl zij het praktisch pastoraal werk veronachtzaamden. Binnen het Nederlandse gereformeerde protestantisme had de invloed van Johannes Calvijn ervoor gezorgd dat naast de theologie ook veel aandacht werd gegeven aan de christelijke ethiek. In theologische termen: waar het Lutheranisme vrijwel alleen aandacht gaf aan het dogma van de rechtvaardiging door het geloof alleen, hadden calvinisten ook veel aandacht voor de heiliging en de vorming van een christelijke gemeenschap. De presbyteriaanse organisatie van de kerk gaf de mensen een aandeel in het kerkelijk leven dat Lutheranen minder hadden, maar het neigde tot een legalisme dat de christelijke vrijheid in gevaar bracht en zelfoprechtheid bevorderde. Voorlopers van de piëtisten bekritiseerden de formele verwetenschappelijkte theologie van de Lutherse Kerk en bepleitten een heropleving van praktisch en vroom christendom. Onder hen waren de mysticus Jakob Böhme (Behmen), de stichtelijke schrijver Johann Arndt, Heinrich Müller, Johann Valentin Andreae, de hofkapelaan van de landgraven van Hessen; Schuppius, die tot doel had om aan de Bijbel zijn plaats in de preekstoel te herstellen en Theophilus Grossgebauer (†1661). Als grondlegger van de beweging wordt Philipp Jakob Spener beschouwd, die de Lutherse nadruk op Bijbelse doctrine combineerde met de Hervormde tendens van het krachtige christelijke leven. In 1675 publiceerde Spener zijn Pia desideria of Ernstige Wensen voor een Hervorming van de Ware Evangelische Kerk. In deze publicatie deed hij zes voorstellen om de Kerk te hervormen: de ernstige en grondige studie van de Bijbel in particuliere bijeenkomsten, de ecclesiolae in ecclesia iedere christen heeft een ambt, een taak in de kerk ("algemeen priesterschap der gelovigen") de kennis van christendom moet in de praktijk worden toegepast heterodoxen en ongelovigen moeten niet worden bestreden door bittere aanvallen of uitleg van de ware leer, maar door hen sympathiek en vriendelijk te behandelen in de theologische opleiding aan de universiteiten, moet meer aandacht besteed worden aan de praktijk van het godsdienstige leven de prediking moet praktisch en minder dogmatisch zijn Dit werk veroorzaakte een grote schokgolf in heel Duitsland en hoewel veel orthodoxe Lutherse theologen en pastors zich diep beledigd voelden door het boek van Spener vond een groot aantal predikanten dat zijn klachten en zijn eisen doeltreffend beargumenteerd waren. Zij stemden vaak in met zijn plannen. Spener stierf in 1705. Hierna werd August Hermann Francke de leidende persoonlijkheid in het Piëtisme, dat aanhang kreeg binnen de meeste Lutherse kerken in Europa. In de niet-Lutherse protestantse kerken in Nederland en Engeland zijn in de 17e en 18e eeuw vergelijkbare vroomheidsbewegingen aan te wijzen. In de Nederlandse gereformeerde kerk van de 17e en 18e eeuw heette deze beweging de Nadere Reformatie, die nog steeds veel gezag heeft bij de bevindelijk gereformeerden. In Engeland kende men het Puritanisme. In de 19e eeuw ontstond er in delen van Europa een nieuwe opleving van het piëtisme, die wordt aangeduid als de Erweckungsbewegung (opwekkingsbeweging). De evangelicalen in Noord-Amerika worden eveneens soms gekenschetst als een piëtistische beweging. Kritiek op het piëtisme betreft vooral het verwijt, dat de gelovigen zich te zeer terugtrekken in zichzelf om zich op hun persoonlijke heil te concentreren en daardoor geen maatschappelijke verantwoordelijkheid meer op zich zouden nemen.
- Pietisme kommer av det latinske ordet pietas som betyr fromhet eller gudfryktighet. Det hersker en viss uenighet om hva som rommes av begrepet pietisme. Dels refererer pietisme til en spirituell og antiklerikal tendens i religiøse miljøer (s.k. radikalpietisme), dels til en teologisk og religiøs retning. Pietismen kom til uttrykk omtrent samtidig i flere land, og er ikke knyttet til noen bestemt konfesjon. Den representerer heller ikke noe abstrakt og overgripende læresystem, men forstås best gjennom sine konkrete ytringer. Generelt kan man si at pietismen i første rekke kjennetegnes ved at tyngdepunktet flyttes fra ortodoksi til ortopraksi, dvs. at vekten legges på en personlig fromhet og livsførsel (praxis pietatis) fremfor dogmatisk tilslutning til en bestemt lære. Man regner at pietismen oppstod i Tyskland under andre halvpart av 1600-tallet. Utgivelsen av Philipp Jacob Speners skrift Pia Desideria (no. Fromme ønsker, 1675) er i den forbindelse en viktig hendelse. Pia Desideria ble skrevet som forord til en nyutgivelse av Johann Arndts bok Den sanne kristendom, besørget av Spener selv. Pia Desideria regnes gjerne som pietismens programskrift, men det legges vekt på at Spener langt på vei sammenfattet tanker i tiden og dermed representerte den «zeitgeist» som hersket i Tyskland og resten av Europa etter Tredveårskrigens ødeleggelser. Pietismens fremvekst tolkes oftest som en reaksjon på tidens teologiske dogmatikk og vanefromhet. Pietismen representerer ingen enhetlig størrelse, og samles ikke om bestemte læresetninger. Likevel er det mulig å peke ut enkelte generelle trekk som typiske for den pietistiske vekkelsen og dens fromhetsideal.
- Pietyzm — nurt religijny w luteranizmie z XVII i XVIII wieku kładący nacisk na rozbudzenie uczuć religijnych poprzez modlitwę, studiowanie Biblii oraz działalność charytatywną. Szczególnie rozwinął się w Prusach w XVII w.
- Pietismo foi um movimento surgido no final do século XVII dentro do Luteranismo, como oposição à negligência da ortodoxia luterana para com a dimensão pessoal da religião. O Pietismo influenciou o surgimento de movimentos religiosos independentes de inspiração protestante tais como o pentecostalismo, o neo-pentecostalismo e o carismatismo, todos de caráter Anabatista. O Pietismo combinava o Luteranismo do tempo da reforma e o Puritanismo, enfatizando a piedade do indivíduo e uma vigorosa vida cristã.
- Pietism (av latinets pietas, fromhet) är en väckelserörelse som uppstod inom tysk lutherdom under sent 1600-tal. Med pietism har man kommit att beteckna den reformrörelse inom den lutherska kyrkan som påbörjades av Philipp Jakob Spener under 1600-talets senare hälft. Pietismen var en direkt fortsättning på och fullbordan av strävanden från 1600-talets början att försöka överbrygga klyftan mellan kyrkoortodoxin och fromhetslivet. Enligt pietisterna hade betoningen av läran skett på bekostnad av det religiösa livet, vilket lett till att religionen övergått till en intellektualism och formalism. I opposition mot den lutherska ortodoxin betonade man lekmännens roll (det allmänna prästadömet) och individuell omvändelse. Man höll möten i hemmen där endast omvända deltog. Andra viktiga drag var att man betonade Bibelns betydelse och höll sig med en sträng etik. Till förgrundsgestalterna i Tyskland hörde förutom Spener, August Hermann Francke i Halle. I nutida forskning har man dock alltmer kommit att beteckna även de strömningar som representeras av Johann Arndt som pietistiska. En annan inflytelserik person under 1600-talets första hälft var Jakob Böhme, vars fromhetstyp mer påminner om radikalpietismens. Till Sverige kom pietismen under tidigt 1700-tal bland annat genom hemvändande karoliner som omvänts under sin fångenskap i Ryssland. Ett viktigt dokument från den äldre svenska pietismen är sångboken "Mose och Lamsens Wisor" (1717; i senare upplagor även "Mose och Lambsens wisor"), som ger en god bild av den innerliga allvarsamma fromheten.
- 虔敬主义（Template:Lang-en）是17世纪晚期到18世纪中期，发生在路德宗的一次变革所产生的思想。它在新教和圣公会里影响较大。
- Пиети́зм — изначально движение внутри лютеранства, характеризующееся приданием особой значимости личному благочестию, религиозным переживаниям верующих, ощущению живого общения с Богом, а также ощущению постоянного нахождения под строгим и бдительным «Божьим оком». Пиетизм во время своего возникновения противопоставлялся лютеранской ортодоксии, акцент в которой делался на догматику, которая далеко не всегда была понятна прихожанам. Поскольку пиетисты не придавали большого значения догматике, то имело место взаимное влияние на аналогичные движения внутри других протестантских конфессий, вследствие чего термин «пиетизм» употребляется и применительно к не связанным с лютеранством деноминациям и религиозным группам.
- Le Piétisme est un mouvement religieux fondé par le pasteur protestant luthérien de Francfort, Philipp Jacob Spener (1635-1705). En 1670, il a débuté par des collegia pietatis (collèges de piété) qui répondaient à une demande des participants de faire preuve de plus de piété. Une première théorisation a été faite par Spener dans son ouvrage Pia desideria (1675) : il y insistait sur la nécessité d'une piété personnelle et sur le sentiment religieux individuel qu'il jugeait préférables à la connaissance de la stricte orthodoxie doctrinale. En 1689, Joachim Feller, professeur de poésie à l'Université de Leipzig, s'est servi du terme piétiste pour les adhérents de Spener de manière honorable. On trouve cette célèbre citation - Was ist ein Pietist? ("Qu'est-ce que c'est qu'un piétiste ?") - dans un des poèmes de la collection Luctuosa desideria (Leipzig, 1689) sur l'étudiant Martin Born (1666 - 1689). De grands esprits, formateurs de la pensée occidentale moderne née en Europe, dans et au-delà l' Aufklärung, sont d'origine piétiste: Un des piétistes les plus célèbres est en effet Emmanuel Kant. Hölderlin, également d'origine piétiste, appelait Kant « le Moïse de la nation allemande » à un moment de l'histoire européenne où le concept de « nation » pour « l'Allemagne » est d'abord spirituel, linguistique et culturel.
|
| rdfs:comment
|
- ファイル:Philipp Jakob Spener. jpg フィリップ・シュペーナー 敬虔主義（けいけんしゅぎ）は、特定の教理を遵守することではなく、個人の敬虔な内面的心情に信仰の本質を見る信仰的立場を言う。この傾向はキリスト教史の中に幾度も見受けられるが、それが明確な運動として現れたのは、「敬虔主義の父」とも呼ばれるドイツのフィリップ・シュペーナーにおいてである。日本語においても、ドイツ語のピエティスムス (Pietismus) や英語のピエティズム （pietism） という語がそのまま用いられることもある。
- Pietyzm — nurt religijny w luteranizmie z XVII i XVIII wieku kładący nacisk na rozbudzenie uczuć religijnych poprzez modlitwę, studiowanie Biblii oraz działalność charytatywną. Szczególnie rozwinął się w Prusach w XVII w.
- 虔敬主义（Template:Lang-en）是17世纪晚期到18世纪中期，发生在路德宗的一次变革所产生的思想。它在新教和圣公会里影响较大。
- Der Pietismus ist nach der Reformation die wichtigste Reformbewegung im kontinentaleuropäischen Protestantismus. Die pietistische Bewegung in Deutschland hat seit ihrer Entstehung in der 2. Hälfte des 17. Jahrhunderts zahlreiche Veränderungen durchgemacht: Vom klassischen Pietismus der Barockzeit zum Spätpietismus des ausgehenden 18. Jahrhunderts und beginnenden 19. Jahrhunderts über die Erweckungsbewegungen des 19.
- Pietism (from the word piety) was a movement within Lutheranism, lasting from the late 17th century to the mid-18th century and later. It proved to be very influential throughout Protestantism and Anabaptism, inspiring not only Anglican priest John Wesley to begin the Methodist movement, but also Alexander Mack to begin the Brethren movement. The Pietist movement combined the Lutheranism of the time with the Reformed emphasis on individual piety and living a vigorous Christian life.
- El pietismo fue un movimiento luterano fundado por Philipp Jakob Spener durante el siglo XVII y que tuvo cabida hasta el siglo XVIII. Demostró ser muy influyente a través del Protestantismo y el Anabaptismo, inspirando no solamente al ministro anglicano John Wesley a iniciar el Metodismo, sino también, a Alexander Mack a fundar el movimiento de la Iglesia de los Hermanos.
- Tiedosto:Philipp Jakob Spener. jpg Philipp Jakob Spener. Pietismi on 1600-luvun lopussa Saksassa syntynyt luterilaisen kirkon sisällä toiminut herätysliike, jota pidetään aitoluterilaisuuden jatkona. Pietismiksi liikkeen nimesivät sen vastustajat. Nimi tulee latinan sanasta pietas, joka tarkoittaa hurskautta. Pietismi syntyi protestiliikkeenä luterilaista puhdasoppisuutta eli niin sanottua luterilaista ortodoksiaa vastaan. Liike korosti henkilökohtaisen uskonelämän merkitystä.
- Il pietismo è una forma di religiosità protestante sorta in polemica con il luteranesimo istituzionale per opera di Philipp Jacob Spener nel 1670 a Francoforte dove organizzò gruppi di laici (detti collegia pietatis). Von Zinzendorf condusse l'esperimento di una comunità pietista modello di vita sociale a Herrnhut in Slesia. Il pietismo è ostile ai dogmi e predica una sorta di religiosità interiore strettamente individuale.
- Piëtisme was een vroomheidsbeweging in de Lutherse Kerk, die van de laat-17e eeuw tot midden 18e eeuw haar grootste bloei kende. De naam van piëtisten werd door tegenstanders gegeven aan de aanhangers van de beweging als spottende benaming, net als die van „methodisten“ later in Engeland.
- Pietisme kommer av det latinske ordet pietas som betyr fromhet eller gudfryktighet. Det hersker en viss uenighet om hva som rommes av begrepet pietisme. Dels refererer pietisme til en spirituell og antiklerikal tendens i religiøse miljøer (s.k. radikalpietisme), dels til en teologisk og religiøs retning. Pietismen kom til uttrykk omtrent samtidig i flere land, og er ikke knyttet til noen bestemt konfesjon.
- Pietismo foi um movimento surgido no final do século XVII dentro do Luteranismo, como oposição à negligência da ortodoxia luterana para com a dimensão pessoal da religião. O Pietismo influenciou o surgimento de movimentos religiosos independentes de inspiração protestante tais como o pentecostalismo, o neo-pentecostalismo e o carismatismo, todos de caráter Anabatista.
- Pietism (av latinets pietas, fromhet) är en väckelserörelse som uppstod inom tysk lutherdom under sent 1600-tal. Med pietism har man kommit att beteckna den reformrörelse inom den lutherska kyrkan som påbörjades av Philipp Jakob Spener under 1600-talets senare hälft. Pietismen var en direkt fortsättning på och fullbordan av strävanden från 1600-talets början att försöka överbrygga klyftan mellan kyrkoortodoxin och fromhetslivet.
- Пиети́зм — изначально движение внутри лютеранства, характеризующееся приданием особой значимости личному благочестию, религиозным переживаниям верующих, ощущению живого общения с Богом, а также ощущению постоянного нахождения под строгим и бдительным «Божьим оком». Пиетизм во время своего возникновения противопоставлялся лютеранской ортодоксии, акцент в которой делался на догматику, которая далеко не всегда была понятна прихожанам.
- Le Piétisme est un mouvement religieux fondé par le pasteur protestant luthérien de Francfort, Philipp Jacob Spener (1635-1705). En 1670, il a débuté par des collegia pietatis (collèges de piété) qui répondaient à une demande des participants de faire preuve de plus de piété.
|
