Pierre de Ronsard (11 September 1524 – December 1585) was a French poet and "prince of poets" (as his own generation in France called him).

PropertyValue
dbpedia-owl:Person/individualisedPnd
  • 118602519
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Pierre de Ronsard és un poeta francès del Renaixement, anomenat "príncep dels poetes" pels acadèmics francòfons. Lligat a la vida diplomàtica i privilegiat pels monarques i l'èxit de públic, va consagrar gran part de la seva vida a la poesia, tant en gènere èpic com a la lírica.
  • Pierre de Ronsard byl francouzský básník. Nejznámější básník renesanční skupiny Plejáda, potomek staré šlechtické rodiny. Částečná hluchota mu znemožnila vojenskou kariéru. Autor formálně dokonalé milostné poezie. Psal pro dvůr epigramy, ódy, hymny a elegie.
  • Pierre de Ronsard war ein französischer Schriftsteller und Führer des Dichterkreises der Pléiade. Ronsard gilt heute als der bedeutendste französische Lyriker der 2. Hälfte des 16. Jahrhunderts. Als Sohn aus altem adeligen Haus wurde er im Alter von 9 Jahren aus dem heimatlichen Vendômois nach Paris zum Besuch des Collège de Navarre geschickt, aber nach sechs Monaten heimgeholt. Im Alter von 12 kehrte er in die Hauptstadt zurück, diesmal um Page am Hof von Franz I. zu werden. Dort diente er zunächst dem Kronprinzen, dem Dauphin Franz (1518-1536), der aber bald starb, und dann kurz dem dritten Sohn des Königs, Charles (1522-1545). Hiernach begleitete er 1537 die soeben mit dem schottischen König verheiratete Prinzessin Madeleine (1520-1537) nach Schottland und blieb dort zwei Jahre. Mit 14 zurück in Paris, wurde er wieder Page bei Charles, reiste aber auch nochmals nach Schottland. Mit 16, er hatte gerade einen Diplomaten ins Elsass begleitet, erlitt er eine Krankheit, von der eine Schwerhörigkeit zurückblieb. Hierdurch gezwungen, die eigentlich angestrebte Offiziers- und/oder Höflings- und Diplomatenkarriere aufzugeben, ließ er sich die niederen Weihen erteilen, um Kirchenpfründen besetzen zu können. Zugleich trieb er humanistische Studien, übte seine Feder und gründete 1549 mit einem wenig älteren Freund, Joachim du Bellay, und fünf anderen Pariser Literaten den Dichterkreis der „Pléiade“ (Siebengestirn). Als Autor begann Ronsard mit Lyrik nach dem Vorbild der antiken Dichter Pindar, Horaz und Anakreon sowie neulateinischer Autoren der Zeit. 1550-52 publizierte er zwei Sammelbände Oden (Les quatre premiers livres des Odes und Le cinquième livre des odes), womit er diese Gattung in der französischen Literatur etablierte, ohne sie jedoch auf erhabene Inhalte festzulegen, wie das später geschehen wird. 1552 erschien Les Amours (=die Lieben/Liebschaften), eine in mehreren Neuauflagen erweiterte Sammlung von petrarkistischen Gedichten, meist Sonetten, die sich als von einer gewissen Cassandre Salviati inspiriert ausgeben, die Ronsard 1545 in Blois in einer ähnlich poetischen Szene erblickt haben will wie Dante seine Beatrice oder Petrarca seine Laura. In den nächsten Jahren veröffentlichte er weitere, thematisch und formal sehr unterschiedliche Gedichtsammlungen: 1553 Le Livret des folâtries (=Büchlein der Späße), 1554 Le Bocage (=der Hain), 1555 Mélanges (=Vermischtes) sowie Hymnes, 1556 Continuation (=Fortsetzung) des Amours und Nouvelles (=neue) continuations des Amours, deren Texte nicht mehr um Cassandre kreisen, sondern um eine gewisse Marie. Spätestens hiernach war Ronsard unbestrittener Chef der Pléiade-Gruppe, zumal er auch 1554 dem König Heinrich II. das Projekt eines Epos um den legendären Frankreichgründer Francus (die spätere Franciade) unterbreiten durfte. 1558 erhielt den Titel „conseiller et aumônier du roi“ (königlicher Rat und Almosenier) und übernahm die Rolle eines Hofdichters, der zu verschiedenen Anlässen vielerlei Gelegenheitsgedichte produzierte. 1560 bekam er von dem neuen jungen König Franz II. mehrere Pfründen zugewiesen, so dass er finanziell erfreulich unabhängig war. Im gleichen Jahr ließ er eine erste Gesamtausgabe seiner Werke erscheinen. Als Anfang 1562 die ständigen Spannungen zwischen Katholiken und Reformierten in offenen Bürgerkrieg einmündeten, engagierte sich Ronsard als gefürchteter Pamphletist auf Seiten der katholisch gebliebenen Krone, u.a. in den Discours sur les misères de ce temps (=Reden über die Nöte der heutigen Zeit, 1562) und der Rémontrance au peuple de France (=Mahnung an das franz. Volk, 1562) oder der Réponse aux injures et calomnies de je ne sais quels prédicants et ministreaux de Genève (=Antwort auf die Beleidigungen und Verleumdungen irgendwelcher Genfer Prediger und Priesterlinge, 1563). Auch begleitete er 1564 den neuen jungen König Karl IX. und die Königinmutter Katharina von Medici auf zweien ihrer Befriedungsreisen in die Provinz. Anschließend zog er sich jedoch aus der Politik wieder zurück. Ab 1565 und bis zu seinem Lebensende stand er dem Priorat Saint-Cosme in La Riche vor. Dort publizierte er 1565 den Gedichtband Élégies, mascarades et bergeries (=Elegien, Maskeraden und Schäfergedichte) und stellte 1567 eine vergrößerte Gesamtausgabe seiner Werke fertig. 1569 wendete er sich endlich dem schon seit 1554 projektierten Versepos La Franciade zu, mit dem er dem konfessionell polarisierten und vom immer wieder aufflammenden Religionskrieg zerrissenen Frankreich ein nationales Epos zu schenken gedachte. Allerdings schaffte er trotz intensiver Bemühung schließlich nur 4 von 24 geplanten Gesängen, die er 1572 in den Druck gab. Offensichtlich konnten er selbst und auch die humanistisch gebildeten seiner Leser sich nicht mehr identifizieren mit der erst im Mittelalter erfundenen Figur jenes angeblichen Hektor-Sohnes Francus, der sich zusammen mit dem späteren legendären Rom-Gründer Aeneas aus dem eroberten Troja gerettet haben sollte, um seinerseits "Francia" und sogar die Dynastie der Kapetinger zu gründen. Auch verbreitete sich unter den Franzosen dank der erfolgreichen Schrift Recherches de la France (1560) von Étienne Pasquier zunehmend die Vorstellung, Frankreichs Wurzeln seien eher bei den Galliern als bei den Franken zu suchen. Nach dem Scheitern der Franciade überarbeitete Ronsard seine vorhandenen Werke im Hinblick auf eine neue (die inzwischen fünfte) Gesamtausgabe. Diese erschien 1578 und enthielt als überraschendes neues Element die Sonnets pour Hélène (=Sonette für H. ), mit denen Ronsard ein spätes Come-back als Liebeslyriker feierte. Nachdem er im 17. und 18. Jahrhundert weitgehend in Vergessenheit geraten war, entdeckten die Romantiker zumindest den im engeren Sinne lyrischen Teil seines Schaffens wieder. Die späteren Literarhistoriker wiesen ihm den Platz in der Literaturgeschichte zu, der ihm gebührt.
  • Pierre de Ronsard (11 September 1524 – December 1585) was a French poet and "prince of poets" (as his own generation in France called him).
  • Pierre de Ronsard fue un escritor y poeta francés del Siglo XVI. Se le conoció como "el príncipe de los poetas" de Francia.
  • Pierre de Ronsard, est un des poètes français les plus importants du XVI siècle. « Prince des poètes et poète des princes », Pierre de Ronsard, adepte de l’épicurisme, est une figure majeure de la littérature poétique de la Renaissance. Auteur d’une œuvre vaste qui, en plus de trente ans, a touché aussi bien la poésie engagée et « officielle » dans le contexte des guerres de religions avec les Hymnes et les Discours (1555-1564), que l’épopée avec La Franciade (1572) ou la poésie lyrique avec les recueils des Les Odes (1550-1552) et des Amours.
  • Nel 1552, il quinto volume delle Odi fu pubblicato contemporaneamente a Les Amours de Cassandre. Le due opere scatenarono una vera polemica nell'ambiente letterario. Un aneddoto illustra le rivalità e le critiche dell'epoca: si dice che Mellin de Daint-Gelais, esponente di punta dell'École Marotique, leggesse in maniera burlesca degli stralci dei poemi di Ronsard davanti al re per prendersene gioco. Sennonché Margherita di Francia, la sorella del re, e futura Duchessa di Savoia, prese dalle mani di Mellin il libro e si mise a leggere l'opera di Ronsard, restituendo ai poemi tutto il loro splendore: alla fine della lettura, tutta la sala era affascinata ed esplose in un caloroso applauso. Ronsard era stato accettato come poeta. La sua gloria fu repentina e smisurata e non subì battute d'arresto. Tra il 1555 ed il 1556 pubblicò gli Hymnes, dedicati a Margherita di Savoia. Finisce gli Amori nel 1556 e poi compose una collezione di Opere complete che, secondo una leggenda, sarebbero state volute da Maria Stuarda, sposa di Francesco II nel 1560. Nel 1565 vedono la luce le Élégies e l'Abrégé de l'art poétique français. Il rapido susseguirsi di diversi sovrani non incise sul trattamento riservato a Ronsard. Dopo Enrico II e Francesco II, anche Carlo IX viene affascinato dal poeta. Gli vengono anche riservati degli spazi all'interno del palazzo. Questo patrocinio reale però ha degli effetti negativi sull'opera di Ronsard: la Franciade, commissionata da Carlo IX, non raggiunge il livello delle altre opere dell'autore, per via dell'opinabile scelta del re di utilizzare il decasillabo piuttosto che il verso alessandrino. La morte di Carlo IX non intaccò il favore ottenuto a corte. Ma, per via dei crescenti problemi di salute da cui era affetto, Ronsard scelse di passare i suoi ultimi anni di vita lontano dai fasti di palazzo, alternando i soggiorni nella sua casa di Vendôme o nella non lontana abbazia di Croix-Val a visite all'amico Jean Galland, intellettuale del Collegio di Boncourt, a Parigi. Pare che Ronsard disponesse anche di una casa in Faubourg Saint Marcel. Gli ultimi anni della sua vita non furono tra i più felici. Subì la perdita di diversi amici e il suo stato di salute peggiorò. Diversi sovrani stranieri, tra cui Elisabetta I d'Inghilterra, gli inviarono doni. Malgrado la malattia, le sue creazioni letterarie rimasero comunque eccellenti, tanto che alcuni dei suoi ultimi scritti sono reputati tra i migliori. Il 27 dicembre 1585 Ronsard venne sepolto nella chiesa di Saint Cosme a Tours.
  • 文学 ファイル:Lit. jpg ポータル 各国の文学記事総覧 出版社・文芸雑誌文学賞 作家 詩人・小説家その他作家 お知らせ このテンプレートの解説ページができました。使用されるべき記事が決まりましたので一度ご確認ください。 ピエール・ド・ロンサール(Pierre de Ronsard, 1524年9月11日-1585年12月27日)は、ルネサンス期フランスの詩人。プレイヤード派の中心人物であり、「詩人たちの君主」(le prince des poètes )と称えられた。
  • Pierre de Ronsard var en fransk renessansepoet og «poetens prins», som hans egen franske generasjon kalte ham. Han var en av stjerne av den humanistiske kunstgruppen La Pléiade som inspirert av klassikerne søkte å skape franskspråklig litteratur. Selv om Ronsard var geistlig i en mindre orden feiret han hele tiden skjønnheten og sorgene fra hans mange kjærligheter.
  • Pierre de Ronsard was een Frans dichter uit de renaissance. Ronsard vormt samen met Du Bellay en enkele andere dichters de groep van de Pléiade-dichters (genoemd naar de zeven sterren). Ondanks hun grote belangstelling in de klassieke poëzie, verkiezen zij de Franse boven de Latijnse taal voor hun gedichten. De Pléiade dichters zetten zich in voor de bescherming van de Franse taal ten opzichte van het Latijn, dat tijdens de Middeleeuwen door de kerk boven het Frans werd gesteld en in deze eeuw ook door de humanisten steeds vaker werd gebruikt voor het maken van profane literatuur. De Pléiade daarentegen zet zich in het Frans te ontwikkelen en aan te vullen, met neologismen en leenwoorden uit verschillende Franse dialecten, het Italiaans, alsmede met verbasteringen van Latijnse woorden. De Pléiadedichters schrijven vooral 'poésie légère': liefde en natuur zijn belangrijke thema's in hun werken. Hun motto is: carpe diem (pluk de dag), voor het begin van de 16e eeuw was memento mori (gedenk te sterven) juist belangrijk. Voor de mensen in deze eeuw brak er een nieuwe tijd aan, het vertrouwen in de mens nam toe en de klassieke oudheid werd populair.
  • Pierre de Ronsard - poeta francuski, główny przedstawiciel renesansowej poezji francuskiej, przywódca Plejady, nazywany księciem poetów. W swojej twórczości, doskonałej formalnie, nasyconej erudycyjnymi aluzjami wprowadził do poezji francuskiej formy antyczne oraz włoskie sonety miłosne inspirowane przez Petrarkę. To właśnie dwa zbiory sonetów: Do Marii i Na śmierć Marii ugruntowały jego sławę. Był poetą opiewającym subtelne doznania miłosne i erotyczne. Podobnie jak w wierszach Petrarki, również w jego lirykach dominują uczuciowość i emocjonalizm. W duchu epikureizmu opisywał piękno kobiet, przyrody, a także wysławiał radość życia i ulotność szczęścia. W jego poezji można również znaleźć echa ówczesnych wydarzeń politycznych, a także napisał niedokończoną epopeję Francjada. Les Amours de Cassandre Odes Le bocage royal Les Hymnes Poèmes Discours sur les misères du temps (1560)
  • Pierre de Ronsard (1524-1585) Poetul Curţii, foarte apreciat de rege datorită ideilor sale în favoarea politicii reginei-mamă contra hughenoţilor, exprimate în opera sa Discours de la Misère de ce Temps (1562-1563), se va bucura de o poziţie privilegiată: aceea de a sta în dreapta suveranului. Când în 1547 soseşte la Paris, va crea în jurul său o şcoală poetică, urmând a fi cunoscută în epocă sub denumirea de Pleiada maestrului Ronsard, în care activau Jean Dinemandi, zis Dorat, Pontus de Tyard, şi, nu în ultimul rând, Remi Belleu. Maestrul Ronsard avea un proiect literar măreţ, La Franciade, o epopee dedicată însuşi regelui, dar, după moartea acestuia, survenită la 1574, poetul avea să îşi piardă întreaga inspiraţie. În tot timpul festivităţilor s-a aflat la Curte, elogiindu-l pe rege în versuri şi sonete, compuse pe placul invitaţilor. Din nefericire, el nu avea cum să audă aprecierile celor prezenţi, suferind de surzenie. Opere Moartea Mariei Cum vezi în creangă roza în haina-i veşnic nouă, În tinereţea lumii de Mai, prin alte flori, Şi cerul gelozind-o de viile-i culori, Când zorile o scaldă cu lacrime de rouă; Corola-i poartă gingaş iubirea triumfală; Îmbălsămând grădina cu-arome dulci şi moi: Dar sub arşiţa dură, sub grindină şi ploi, Tânjeşte-ncet şi moare, petală cu petală, Tot astfel în avântu-ţi de-ntâia tinereţe, Când lut şi cer cinstitu-au suava-ţi frumuseţe, Ţi-a fost tăiat de parcă al vieţii fraged fir. La groapa ta primeşte-mi a lacrimii ardoare, Şi vasul plin cu lapte, şi-acest belşug de floare, Ca trupul tău să fie şi mort un tandafir. Traducere: Nicu Porsenna Ferice clipa Ferice clipa unică din viaţă, Şi loc, şi timp când ochii-ţi m-au ucis, Ori barem m-au zvârlit într-un abis, Şi-acolo m-am făcut un sloi de gheaţă. Ci drept e că trupeasca trăsătură O am mereu, dar sufletu-mi fugit Trăieşte-n tine ca-n sălaş iubit, Şi m-a lăsat azi singur în natură. Când galeş uneori întorci spre mine Focoşii ochi, simt cum îmi curge-n vine Un râu de flăcări ce-mi dă viaţă iar, Şi moaie frigul care-n sânge-l port; Dar uşurarea-i slabă şi-n zadar, Căci fără suflet eu rămân tot mort. Traducere: Nicu Porsenna
  • Pierre de Ronsard, poeta renascentista francês nascido no castelo de La Possonnière, condado de Vendôme, é o principal representante da La Pléiade, grupo de poetas cujos principais modelos foram os líricos greco-romanos e italianos, de grande importância na renovação da literatura francesa. Descendente de nobres, ingressou na corte como pajem, e empenhou-se na carreira diplomática. Durante uma missão à Alsácia, contraiu uma doença que o deixou parcialmente surdo e, então, entrou na carreira religiosa onde chegou a tomar ordens menores, mas não se ordenou. Decidido para a literatura, entrou no colégio parisiense de Coquelet onde foi discípulo do humanista Jean Dorat, que o orientou a estudar os poetas gregos e latinos e a poesia italiana. Com Joachim Du Bellay e Jean-Antoine de Baïf, entre outros, fundou o grupo poético La Brigade, célula de origem do famoso grupo La Pléiade. Esta nova constelação de poetas tinha por objetivo criar uma escola literária inspirada na lírica grega, porém de língua francesa, pois esta encontrava-se ameaçada pelo latim. Foi nomeado poeta da corte por Carlos IX, após a eclosão das guerras religiosas, onde demonstrou seu apoio incondicional à monarquia católica. Após a morte do rei, retirou-se da vida pública e, depressivo, morreu em Saint-Cosme, perto de Tours, em 27 de dezembro de 1585. Em uma produção poética com obras cheia de lirismo, e outras sobre questões filosóficas, religiosas, mitológicas e históricas e também com poemas satíricos, destacaram-se Quatre premiers livres des odes, Les Amours de Cassandre, Meslanges, Les Amours de Marie, Les Hymnes (1555-1556), Discours sur les misères de ce temps (1562-1563), La Franciade (]) e Sonnets pour Hélène (1578) e o póstumo Derniers vers.
  • Файл:PierredeRonsard1620. jpg Пьер де Ронсар. Портрет работы неизвестного художника. Около 1520. Блуа, Музей изобразительных искусств Пьер де Ронса́р — знаменитый французский поэт XVI века. Возглавлял объединение «Плеяда», проповедовавшее обогащение национальной поэзии изучением греческой и римской литератур.
  • Pierre de Ronsard, född 11 september 1524, död 27 december 1585, var en fransk poet som tillhörde en diktarskola som kallade sig Plejaden.
  • Pierre de Ronsard, Rönesans dönemi Fransız edebiyatında geleneksel tarzı kırıp Yunan ve Roma modelli yeni bir Fransız edebiyatı yaratmaya çalışan yedi şairden oluşan Pleiade grubunun önderi. Şiirleri aşk ve gençliğin geçmesi gibi temaları betimleyen pastoral tarzda eski yazi biçimlerini kullanır. Ronsard´in siirlerinin kolay cekiciligi, dünyevi tecrübenin önemine derin adamisligi saklar. Yazini, yaslilik ve ölüm gibi bu tecrübelerin aci yanlarinin korkusuzca üzerine gitme becerisini gösterir.
  • 比埃尔·德·龙沙(Pierre de Ronsard,又译作龙萨,1524年9月11日-1585年),法國詩人。十九岁时成为了一名神职人员。在这位本来一心侍奉神的少年情窦初开的时候,出于对美丽的卡桑德拉(Cassandre)的爱慕,龙沙开始了爱情诗的创作。他在1552年为自己的女神写下了著名的十四行诗《爱情》。因为作品大获成功,龙萨从此便被承认了作家的身份,并被公认为卓越的爱情诗人。
dbpprop:article
  • Pierre De Ronsard
dbpprop:commonsProperty
  • Pierre de Ronsard
dbpprop:forProperty
  • 10139 Ronsard
  • the main-belt asteroid
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
dbpprop:url
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdf:type
rdfs:comment
  • Pierre de Ronsard és un poeta francès del Renaixement, anomenat "príncep dels poetes" pels acadèmics francòfons. Lligat a la vida diplomàtica i privilegiat pels monarques i l'èxit de públic, va consagrar gran part de la seva vida a la poesia, tant en gènere èpic com a la lírica.
  • Pierre de Ronsard byl francouzský básník. Nejznámější básník renesanční skupiny Plejáda, potomek staré šlechtické rodiny. Částečná hluchota mu znemožnila vojenskou kariéru. Autor formálně dokonalé milostné poezie. Psal pro dvůr epigramy, ódy, hymny a elegie.
  • Pierre de Ronsard war ein französischer Schriftsteller und Führer des Dichterkreises der Pléiade. Ronsard gilt heute als der bedeutendste französische Lyriker der 2. Hälfte des 16. Jahrhunderts. Als Sohn aus altem adeligen Haus wurde er im Alter von 9 Jahren aus dem heimatlichen Vendômois nach Paris zum Besuch des Collège de Navarre geschickt, aber nach sechs Monaten heimgeholt. Im Alter von 12 kehrte er in die Hauptstadt zurück, diesmal um Page am Hof von Franz I. zu werden.
  • Pierre de Ronsard (11 September 1524 – December 1585) was a French poet and "prince of poets" (as his own generation in France called him).
  • Pierre de Ronsard fue un escritor y poeta francés del Siglo XVI. Se le conoció como "el príncipe de los poetas" de Francia.
  • Pierre de Ronsard, est un des poètes français les plus importants du XVI siècle. « Prince des poètes et poète des princes », Pierre de Ronsard, adepte de l’épicurisme, est une figure majeure de la littérature poétique de la Renaissance.
  • Nel 1552, il quinto volume delle Odi fu pubblicato contemporaneamente a Les Amours de Cassandre. Le due opere scatenarono una vera polemica nell'ambiente letterario. Un aneddoto illustra le rivalità e le critiche dell'epoca: si dice che Mellin de Daint-Gelais, esponente di punta dell'École Marotique, leggesse in maniera burlesca degli stralci dei poemi di Ronsard davanti al re per prendersene gioco.
  • 文学 ファイル:Lit.
  • Pierre de Ronsard was een Frans dichter uit de renaissance. Ronsard vormt samen met Du Bellay en enkele andere dichters de groep van de Pléiade-dichters (genoemd naar de zeven sterren). Ondanks hun grote belangstelling in de klassieke poëzie, verkiezen zij de Franse boven de Latijnse taal voor hun gedichten.
  • Pierre de Ronsard var en fransk renessansepoet og «poetens prins», som hans egen franske generasjon kalte ham. Han var en av stjerne av den humanistiske kunstgruppen La Pléiade som inspirert av klassikerne søkte å skape franskspråklig litteratur. Selv om Ronsard var geistlig i en mindre orden feiret han hele tiden skjønnheten og sorgene fra hans mange kjærligheter.
  • Pierre de Ronsard - poeta francuski, główny przedstawiciel renesansowej poezji francuskiej, przywódca Plejady, nazywany księciem poetów. W swojej twórczości, doskonałej formalnie, nasyconej erudycyjnymi aluzjami wprowadził do poezji francuskiej formy antyczne oraz włoskie sonety miłosne inspirowane przez Petrarkę. To właśnie dwa zbiory sonetów: Do Marii i Na śmierć Marii ugruntowały jego sławę. Był poetą opiewającym subtelne doznania miłosne i erotyczne.
  • Pierre de Ronsard (1524-1585) Poetul Curţii, foarte apreciat de rege datorită ideilor sale în favoarea politicii reginei-mamă contra hughenoţilor, exprimate în opera sa Discours de la Misère de ce Temps (1562-1563), se va bucura de o poziţie privilegiată: aceea de a sta în dreapta suveranului.
  • Pierre de Ronsard, poeta renascentista francês nascido no castelo de La Possonnière, condado de Vendôme, é o principal representante da La Pléiade, grupo de poetas cujos principais modelos foram os líricos greco-romanos e italianos, de grande importância na renovação da literatura francesa. Descendente de nobres, ingressou na corte como pajem, e empenhou-se na carreira diplomática.
  • Файл:PierredeRonsard1620. jpg Пьер де Ронсар. Портрет работы неизвестного художника. Около 1520. Блуа, Музей изобразительных искусств Пьер де Ронса́р — знаменитый французский поэт XVI века.
  • Pierre de Ronsard, född 11 september 1524, död 27 december 1585, var en fransk poet som tillhörde en diktarskola som kallade sig Plejaden.
  • Pierre de Ronsard, Rönesans dönemi Fransız edebiyatında geleneksel tarzı kırıp Yunan ve Roma modelli yeni bir Fransız edebiyatı yaratmaya çalışan yedi şairden oluşan Pleiade grubunun önderi. Şiirleri aşk ve gençliğin geçmesi gibi temaları betimleyen pastoral tarzda eski yazi biçimlerini kullanır. Ronsard´in siirlerinin kolay cekiciligi, dünyevi tecrübenin önemine derin adamisligi saklar.
  • 比埃尔·德·龙沙(Pierre de Ronsard,又译作龙萨,1524年9月11日-1585年),法國詩人。十九岁时成为了一名神职人员。在这位本来一心侍奉神的少年情窦初开的时候,出于对美丽的卡桑德拉(Cassandre)的爱慕,龙沙开始了爱情诗的创作。他在1552年为自己的女神写下了著名的十四行诗《爱情》。因为作品大获成功,龙萨从此便被承认了作家的身份,并被公认为卓越的爱情诗人。
rdfs:label
  • Pierre de Ronsard
  • Pierre de Ronsard
  • Pierre de Ronsard
  • Pierre de Ronsard
  • Pierre de Ronsard
  • Pierre de Ronsard
  • Pierre de Ronsard
  • ピエール・ド・ロンサール
  • Pierre de Ronsard
  • Pierre de Ronsard
  • Pierre de Ronsard
  • Pierre de Ronsard
  • Pierre de Ronsard
  • Ронсар, Пьер де
  • Pierre de Ronsard
  • Pierre de Ronsard
  • 比埃尔·德·龙沙
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of