| dbpprop:abstract
|
- Photios I also spelled Photius or Fotios and known by the Eastern Orthodox churches as St. Photios the Great, was Patriarch of Constantinople from 858 to 867 and from 877 to 886. Photios is widely regarded as the most powerful and influential Patriarch of Constantinople since John Chrysostom, and as the most important intellectual of his time, "the leading light of the ninth-century renaissance". He was a central figure in both the conversion of the Slavs to Christianity and the estrangement of the Eastern Orthodox churches from the Catholic Church. Photios is recognized as a saint by the Eastern Orthodox churches. Photios was a well-educated man from a noble Constantinopolitan family. He intended to be a monk, but chose to be a scholar and statesman instead. In 858, Emperor Michael III deposed Ignatius, Patriarch of Constantinople, and Photios, still a layman, was appointed in his place. Amid power struggles between the Pope and the Emperor, Ignatius was reinstated. Photios resumed the position when Ignatius died (877), by order of the Emperor. A new pope approved Photios's reinstatement. Catholics regard an Ecumenical Council anathematizing Photios as legitimate. Eastern Orthodox regard a second council, reversing the first, as legitimate. The contested Ecumenical Councils mark the end of unity represented by the first seven Ecumenical Councils.
- Photios I. der Große war Patriarch von Konstantinopel von 858–867 und 878–886 und gilt bis heute in der östlich-orthodoxen Kirche als einer der bedeutendsten Patriarchen und als Heiliger, während er von der römisch-katholischen Kirche sehr kritisch betrachtet wird. Er war einer der gelehrtesten Männer seiner Zeit, wurde als Laie zum Patriarchen gewählt, und war der Initiator der Slawenmission von Kyrillos und Methodios.
- Foci (Photius, Phócios Φώτιος) fou un eclesiàstic, retòric, filòsof, gramàtic i poeta bizantí, de llinatge il·lustre tot i que el nom del seu pare és desconegut; la seva mare es deia Irene. El seu germà es va casar amb una germana de Teodora, l'esposa de l'emperador Teòfil. Dels seus quatre germans Tarasi, Constantí, Teodor i Sergi el primer fou patriarca de Constantinoble com ho fou el mateix Foci. Va exercir com a protosecretis a la cort (cap de justícia) i potser protospatari (inicialment capità de la guàrdia però al seu temps potser ja només un títol). Se sap que va dirigir una ambaixada a "Assíria". Quan el cèsar Bardas va deposar al patriarca Ignasi de Constantinoble, l'elecció del nou patriarca va recaure en Foci que era seglar (en un setmana va passar per tots els graus eclesiàstics, monjo el primer dia, lector el segon, subdiaca el tercer, diaca el quart, prevere el cinquè, i patriarca el sisè) i fou coronat el 858. Succesius concilis el van confirmar. Va convèncer als bisbes de donar-li suport i finalment només cinc es mantenien al costat d'Ignasi. El 863 el papa Nicolau I va anatemitzar i deposar a Foci, i aquest va llençar un contranatema i deposició, portant al anomenat cisma d'Orient. La mort del cèsar Bardas per orde de l'emperador Miquel III fou seguida de l'assassinat del propi emperador i l'elevació de Basili I el Macedoni, que havia estat consagrat per Foci com a col·lega de Miquel però a qui ara el patriarca no va voler reconèixer com emperador per causa de l'assassinat perpetrat. Foci fou desterrat a un monestir i Ignasi fou restaurat. Es va fer un concili contra Foci on es van presentar alguns dels seus papers; aquest concili, reconegut per Roma com el VIII Concili Ecumènic de Constantinoble (el IV segons l'església oriental) es va fer el 869 i va confirmar la deposició i el nomenament d'Ignasi. Per motius desconeguts Foci va recuperar el favor de Basili i el 877 a la mort d'Ignasi fou restaurat com a Patriarca; amb suborns, regals, amenaces i altres mètodes va aconseguir el suport del clergat. El papa Nicolau I havia estat succeït per Adrià II i aquest per Joan VIII. Aquest va acceptar reconèixer a Foci com a Patriarca i aixecar l'excomunió, però a canvi va exigir la renuncia del patriarcat a la seva jurisdicció sobre els cristians de Bulgària, els bisbes de la qual dependrien de Roma. Un concili es va fer a Constantinoble (el VIII segons el grecs el IX segons els romans) sota la presidència de Foci el 879; es va declarar la nul·litat del concili del 869 i Foci fou confirmat; el problema de la jurisdicció de Bulgària fou sotmès a l'emperador. El Papa va reconèixer la restauració de Foci però no les demes decisions (els llegats que havia enviat i les havien signat foren condemnats). Finalment les relacions van esdevenir molt tenses i el Papa va excomunicar altre cop Foci. En aquest temps Foci apareix unit al monjo Miquel de Santabaren, al que va fer bisbe d'Eucaita al Pont i que va adquirir notable influencia. Basili I va morir el 886 i el va succeir el seu fill Lleó VI de Bizanci, enemic de Miquel de Santabaren, al que no va tardar en fer caure. Uns oficials van acusar a Foci i Miquel de conspirar contra l'emperador per posar a un parent de Foci al tron. El patriarca fou confinat al monestir de Bordi a Armènia; Miquel fou cegat i desterrat (més tard fou cridat i va viure fins al temps de Constantí VII Porfirogènit). Foci va romandre a Armènia fins la seva mort el 6 de febrer del 893. Fou enterrat al cenobi de Merdosagares. Els llibres principals de Foci són:
- Fotios, řecky Φώτιος, byl patriarcha konstantinopolský v letech 858–867 a 877–886 a jeden z protagonistů velkého církevního schizmatu (mezi Východem a Západem). Pravoslaví jej považuje za jednoho z největších patriarchů a svatých, zatímco západní církev jej vnímá kriticky. Patřil mezi nejvzdělanější muže své doby a inicioval mj. misi svatých Cyrila a Metoděje na Velkou Moravu.
- Focio, patriarca de Constantinopla y escritor bizantino, santo para la Iglesia Ortodoxa griega y cismático para la Iglesia Católica romana, pues separó a la iglesia ortodoxa de la católica en el llamado Cisma de Focio, precursor del Cisma de Oriente.
- Fotios oli Konstantinopolin patriarkka vuosina 858–867 sekä 877–886. Ortodoksinen kirkko pitää häntä yhtenä suurimmista patriarkoista sitten Johannes Khrysostomoksen ja on kanonisoinut hänet. Fotioksen paavinvastaisia kirjoituksia ja puheita on pidetty yllytyksenä idän ja lännen kirkkojen väliseen skismaan; Konstantinopolin neljäs kirkolliskokous tuomitsi Fotioksen ottaneen laittomasti patriarkan arvon itselleen. Osa Fotioksen nimiin laitetuista paavinvastaisista kirjoituksista on kuitenkin satoja vuosia myöhemmin syntyneitä tekstejä. Fotioksen tärkeimmät teokset ovat Βιβλιοθήκη (Bibliothēkē), kokoelma klassisia kirjoituksia Λέξικον (Leksikon), sanasto helpottamaan klassikoiden lukemista Ἀμφιλόχια (Amfilokhia), kolmesataa kysymystä ja vastausta kirjoitusten tulkinnasta
- Photios ou Photius (en grec Φώτιος / Phốtios; en latin Photius), ou encore saint Photios patriarche de Constantinople, fut un érudit et un homme d'État byzantin, né vers 810, mort après 893. L’Église orthodoxe le compte depuis la fin du X siècle parmi les saints et les Pères de l'Église : le Synaxaire de Constantinople mentionne sa fête à la date du 6 février. Les Latins l'ont longtemps décrit comme le principal responsable du schisme du IX siècle. Les travaux de l'historien François Dvornik ont largement fait justice au patriarche qui sut se réconcilier avec le pape Jean VIII et au savant d'exception sans lequel de nombreuses œuvres littéraires ne seraient pas parvenues jusqu'à nous.
- Phótiosz, latinos névváltozatok: Phótios; Photius konstantinápolyi pátriárka, író Családját a képrombolás évei alatt száműzték, a képtisztelet visszaállítása után családja a főváros előkelői közé tartozott. Fiatalkoráról, iskoláztatásáról semmit sem tudunk, annyi bizonyos, hogy tanárként tevékenykedett, s emellett császári titkár is volt. Nem készült egyházi pályára, ám egy politikai fordulat a keleti egyház élére emelte. Első patriarkátusa alatt állandó harcban állt az elmozdított elődjét támogató papsággal, s ez a római és a konstantinápolyi egyház közti szakadáshoz vezetett. Komoly szerepe volt a szláv népek térítésének megszervezésében. Egy újabb belpolitikai fordulat következményeképp megfosztották tisztségétől és száműzték, a trónt 877-ben foglalta el újra, ezután kiegyezett Rómával. 886-ban ismét száműzték, halálának pontos helye és ideje vitatott. A keleti egyház szentté avatta. Gazdag irodalmi hagyatéka leginkább tudományos jellegű: a filozófia és a teológia mellett foglalkozott joggal, filológiával, egyes természettudományos kérdésekkel. Hatalmas műveltségének emléke Bibliothéké (Könyvtár) című műve, amelyre Müriobiblon (Számtalan könyv) címen is szoktak hivatkozni. A mű egyfajta olvasónapló, amely 279 munkát ismertet, ókori és középkori, világi és egyházi (köztük eretnek) szerzőktől. A legkülönfélébb tematikájú munkákat veszi sorra, még lexikonokról is ír, csupán a költészet és a drámairodalom hiányzik. A tartalmi összefoglaláson túl szól a szerző világnézetéről, írásművészetéről is. Igen sok, azóta elveszett bizánci és ókori munkáról csak az ő művéből van tudomásunk. Terjedelmes nyelvi-stilisztikai szótárat szerkesztett az ókori auktorok és a Biblia olvasásához Lexeón szünagógé (Szavak gyűjteménye) címen; e művének teljes kézirata csupán 1959-ben került elő a görögországi Zavorda kolostorban. Első száműzetése alatt készített írásaiból áll az Amphilokhia című gyűjtemény, közel háromszáz hosszabb-rövidebb értekezés az Amphilokhosz küzikoszi püspök által felvetett teológiai problémákról. A gyűjteményben sok tanulmány a Biblia egyes helyeinek pontos értelmezéséről szól, korát messze megelőzve azzal, hogy az allegorikus írásmagyarázat helyett nyelvi-filológiai módszert alkalmaz. A pápasággal folytatott vitájának főműve a Logosz peri tész tu hagiu pneumatosz müsztagógiasz (Értekezés a Szentlélek tanításáról), amelyben elsőként vetette fel a következő századokban sokat vitatott filioque-kérdést, azaz helytálló-e a latin egyháznak azon tétele, miszerint a Szentlélek a Fiúistentől is származik. A latinok ellen írott néhány vitairata szerzősége vitatott. Terjedelmes munkában cáfolta a paulikánus eretnekség tanait is. Szónoki tevékenysége is jelentős, ránk azonban mindössze egy tizenhét beszédét tartalmazó gyűjtemény maradt. Levelei a kor egyházpolitikai-politikai viszonyának kutatásához fontos források.
- Fu patriarca di Costantinopoli per ben due volte: la prima dal Natale dell'anno 858 all'867; la seconda dal 877 fino al 886. È venerato come santo dalla chiesa cristiana ortodossa. Venne alla luce mentre la sua famiglia si trovava in visita a Costantinopoli, città della quale era patriarca suo zio Niceforo I di Costantinopoli. La sua famiglia godeva di autorità a Costantinopoli; il padre si chiamava Sergio ed era capo della guardie imperiali.
- ファイル:StPhotios. jpg フォティオスのイコン フォティオス（ギリシャ語：Φώτιος, ラテン文字表記：Photios, 820年 - 897年）は、中世の東ローマ帝国の知識人、官僚、キリスト教の聖職者。コンスタンティノポリス総主教（在位：858年 - 867年、877年 886年）。正教会では聖人である（聖フォティオス）｡記憶日は2月6日。ユリウス暦使用教会では2月19日。 フィリオクェ問題について「及び子からの発出」に反対する説を唱えた。またキュリロスとメトディオスによるスラヴ人への宣教を後援した。 もともとフォティオスは、当時の東ローマ帝国を代表する学者であった。彼は7世紀の戦乱で散逸してしまった古代ギリシアの文献の収集に努め、コンスタンティノポリスに置かれた帝国大学哲学科の教授も務めていた｡851年頃に皇帝直属官僚の尚書局長官に任命され、さらに858年には皇帝ミカエル3世（在位:838年-867年）によってコンスタンティノポリス総主教に任命された。 フォティオスが任命されると、それまで教会の聖職者でなく在俗の信徒であった彼がその職に適格かどうかをめぐって議論が起こった。前総主教イグナティオス支持の修道士を中心とする反フォティオス派は、ローマ教皇と手を結んで激しく反発し、863年にはローマ教皇ニコラウス1世がラテラノの教会会議でフォティオスの廃位を宣言した。 それに対して、867年に皇帝ミカエル3世主宰の教会会議が教皇ニコラウス1世を破門し、ローマ教会のフィリオクェ問題について「子からも発出する」とした教義を異端と決定した。これによってローマとコンスタンティノポリスの教会は、後に「フォティオスの分離」と呼ばれる対立状態に陥った。 867年にクーデターでバシレイオス1世（在位：867年－876年）が東ローマ皇帝となると、バシレイオス1世はローマ教会との関係改善をねらってフォティオスを罷免し、イグナティオスを再任。さらには869年から870年、第4回コンスタンティノポリス公会議によってフォティオスの追放を議決した。 しかし、その後もブルガリアの教会の帰属問題などでローマ教皇との関係は改善しなかったため、考えを改めたバシレイオス1世は877年にフォティオスを総主教に再任し、皇子達の教育を任せた。879年から880年にかけてのコンスタンティノポリスの教会会議では、教皇の特使もフォティオスの復権を認め、「フォティオスの分離」は終結した。 フォティオスはその後も総主教を務めたが、886年にバシレイオス1世が死去し、フォティオスの教え子であったバシレイオスの息子レオーン6世（在位：886年-912年）が皇帝に即位すると、父バシレイオスと対立していたレオーン6世は父の協力者であったフォティオスをアルメニアへ追放し、フォティオスはそこで死亡した。 フォティオスは古代ギリシアの古典に対して非常に造詣が深く、その博識ぶりは政敵イグナティオス派の人物も驚嘆するほどであったという（イグナティオス派は「悪魔に魂を売って知識を得たに違いない」と非難していた）。彼によって始められた古代ギリシア文化の復興は、レオーン6世の息子コンスタンティノス7世の時代に後世「マケドニア朝ルネサンス」と呼ばれるビザンティン文化の一大興隆をもたらすことになる。
- Fotius I was een Byzantijnse geleerde uit de 9e eeuw. Van 858 tot 886 was hij patriarch van Constantinopel, met een onderbreking van 867 tot 878, tijdens welke hij werd afgezet en later weer gerehabiliteerd. Fotius was ook de vader van Theodorus II die paus werd in 897. Hij werd beschreven als de meest geleerde en belezen man van zijn tijd, aan wie géén wetenschap of kunst vreemd was. Fotius hield zich o.m. bezig met de studie van de Oud-Griekse literatuur. Aan hem danken wij de Bibliotheca, een uitgebreide verzameling uittreksels uit ca. 300 prozawerken, van groot belang voor onze kennis van de Griekse letterkunde, omdat de oorspronkelijke werken voor het grootste deel verloren zijn gegaan.
- Photios var en bysantinsk sammenstiller av en ensyklopedi og patriark av Konstantinopel. Allerede som ung begynte Photios å undervise i grammatikk, filosofi og teologi, samt å skrive så smått på verket sitt bibliotheca. Dette verket inneholder 279 epitomer av bøker han hadde lest. Han ble patriark av Konstantiopel 1. juledag 857. Dette var han fram til 867.
- Focjusz I Wielki - patriarcha Konstantynopola w latach 858 - 867 oraz 877 - 886, święty Kościoła prawosławnego. Jedna z wielkich osobistości Cesarstwa Bizantyjskiego, teolog Wschodu. Pochodził z rodu patrycjuszowskiego, jako erudyta i myśliciel od wczesnych lat poświęcał się służbie publicznej na dworze cesarskim (m. in. jako sekretarz stanu), oddając się jednocześnie rozważaniom teologicznym. Stała obecność na dworze pomogła mu w objęciu urzędu patriarchy Konstantynopola po tym, jak cesarz Michał III Metystes wygnał z miasta patriarchę Ignacego I w roku 858. Od chwili nominacji Focjusz wdał się w spór o podłożu teologicznym i politycznym z papieżem Mikołajem I, negując inną niż symboliczną wyższość biskupa Rzymu nad patriarchami Wschodu oraz nie uznając papieskich decyzji o nieważności swojego wyboru na tron patriarszy. Spór ten zaostrzył się w roku 867, kiedy Focjusz w encyklice do patriarchów Wschodu skrytykował rozprzestrzeniający się na Zachodzie dodatek do Symbolu Wiary - Filioque i konsekwentnie ekskomunikował papieża Mikołaja. W tym samym roku Focjusz został wygnany przez cesarza z miasta, dokąd powrócił Ignacy I i przywrócił łączność z Rzymem na soborze w Konstantynopolu (sobór odbył się w niepełnym składzie). Oficjalnie okres rozdziału Kościoła Wschodniego i Zachodniego, tzw. schizma Focjusza (w teologii prawosławnej znana jako schizma Mikołaja) zakończył się dopiero w roku 879, 2 lata po śmierci Ignacego, kiedy na tron patriarszy powrócił Focjusz i na kolejnym soborze w Konstantynopolu unieważnił potępienia nałożone w poprzedniej dekadzie. W historiografii katolickiej Focjusz przez wieki był uznawany za pierwszego schizmatyka, pyszałka o nieposkromionych ambicjach. Z kolei Kościół prawosławny uznaje Focjusza za świętego, jednego z głównych przeciwników Stolicy Apostolskiej w sporach o papieską dominację. Obecnie oba Kościoły zgadzają się co do faktu, że Focjusz był człowiekiem o niezwykle szerokich horyzontach myślowych i nieposzlakowanym życiorysie. Bardzo bogata jest spuścizna literacka Focjusza Wielkiego, choć wiele jego utworów zostało bezpowrotnie utraconych na przestrzeni dziejów. Najsłynniejszym dziełem jest Biblioteka, będąca zbiorem 280 kodeksów zawierających streszczenia utworów, których większość nie zachowała się do naszych czasów. Dla teologów ważny jest również traktat Focjusza, będący wykładnią prawosławnej nauki o pochodzeniu Ducha Świętego.
- Fócio ou Fótio, em grego Φώτιoς, é por muitos considerado o maior dos patriarcas de Constantinopla desde São João Crisóstomo. Foi posteriormente reconhecido como Santo pela Igreja Ortodoxa. Para a Igreja Católica Romana, contudo, Fócio não é considerando santo. Ao contrário, é tido como um dos mentores do grande cisma do oriente, que, segundo a doutrina católica romana, separou a Igreja Ortodoxa da Igreja Católica. Daniel Rops, em sua História da Igreja, mais especificamente no tomo intitulado A Igreja dos Tempos Bárbaros, trata da ambição de Fócio em querer obter o mesmo reconhecimento e primazia do papa, no que foi contemporizado e criticado pelo Ocidente e por não poucos orientais. Em correspondência mantida com Roma, dizia que "se o papa determinasse que apenas uma igreja da Itália reverenciasse seu nome, o papa seria reverenciado em todas as igrejas do Oriente", proposta inaceitável e que indispôs entre si a Igreja Latina e os Patriarcado de Constantinopla. Posteriormente esta crise foi subjugada com a deposição se Fócio, mas as feridas na unidade da Igreja permaneceram e foram se intensificando, até o Grande Cisma de 1054 d.C. , quando da ruptura definitiva entre Roma e Constantinopla, questão que dura até nossos dias. Lista de todos os santos; Calendário de santos;
- Photius, cunoscut şi sub numele de Fotie, Fotiu sau Fotios, a fost un important teolog şi filosof bizantin, părintele curentului umanist din Bizanţ, unul din precursorii organizării Universităţii de stat din Constantinopol. Ortografia consacrată a numelui în colecţia lui Migne este "Photius" . Fotie este considerat ca cel mai influent Patriarh al Constantinopolului din punct de vedere doctrinar, după Ioan Gură de Aur (Ioan Hrisostom 345 - 407 e. Hr.). Fotie a fost Patriarh al Constantinopolului în anii 858-867 şi 877-886 şi a fost canonizat de Biserica Ortodoxă. Spirit universal, a deţinut şi calitatea de profesor, având o reputaţie extraordinară. Legendele spun că la cursurile sale veneau studenţi din Egipt, Babilonia, Persia, şi chiar din Occidentul latin. Alături de Leon al VI-lea Filozoful, a fost profesor de dialectică al Sf. Chiril, apostolul slavilor. De altfel, Fotie s-a implicat cu fervoare în susţinerea misionarismului ortodox în rândul popoarelor slave şi a contribuit la schismul bisericesc dintre Roma şi Constantinopol. În 863, din încredinţarea împăratului Mihail al III-lea şi a patriarhului Photius, fraţii Chiril şi Metodie, originari din regiunea Salonic, s-au dus în Moravia. Fiind familiari cu dialectul slav vorbit acolo, au început în Moravia o acţiune sistematică de convertire a slavilor la creştinism, care s-a prelungit timp de cîţiva ani.
- Патриа́рх Фо́тий I — византийский богослов, Константинопольский Патриарх. Помимо Иоанна Златоуста, это единственный из отцов церкви, занимавший константинопольскую кафедру. Обличал Римских Пап за властолюбие; впервые обвинил их в ереси за добавление к Символу веры слов «и от Сына», хотя в ту эпоху этот прилог, сделанный в Испании, не был принят в Риме. Анафематствован в 863 году Папой Николаем I; святой Восточной Церкви.
- Photios, född cirka 815 i Konstantinopel, död 6 februari 893, var en bysantinsk sammanställare av en encyklopedi och patriark av Konstantinopel, som Photios I. Hans far hette Sergios och var spatharios - kejserlig livvakt. Enligt Symeon Magister var hans mor en förrymd nunna och Photios kan därför möjligen ha varit av utomäktenskaplig börd. Redan som ung man började Photios undervisa i grammatik, filosofi och teologi, samt skissa på sitt verk myrobiblion eller bibliotheka. På grund av att hans bror gifte sig med kejsarens moster, kunde Photios avancera snabbt och blev kejserlig sekreterare och protospatharios - kapten för den kejserliga livvakten. 838 blev han skickad som ambassadör till Bagdad, och på juldagen 857 blev han patriark i Konstantinopel och tog del i schismen mellan den katolska och ortodoxa kyrkan. I oktober 867 blev han dock avsatt från sin position, efterträdd av Ignatius av Konstantinopel och förvisad till klostret Stenos vid Bosporen, där han tillbringade sju år. Han lyckades dock ta sig tillbaka till Konstantinopel och, när Ignatius dog 877, kunde han återta sin tidigare position som patriark. 886 hamnade Photios åter i onåd, och blev, anklagad för högförräderi, förvisad igen. Det är inte känt i vilket kloster han tillbringade de sista åren av sitt liv. Photios är mest känd för att han sammanställde verket Myrobiblion, även kallat Bibliotheca, som innehåller 279 epitomer av böcker han läst. Många av dessa är numera förlorade och Photios beskrivningar är därför av visst värde. Han skrev även ett lexikon, och ett stort antal teologiska verk, varav Amphilochia är det mest kända. Dessa verk är ofta kritiska mot påven. Även ett rätt stort antal av Photios brev finns bevarade.
- Файл:StPhotios. jpg Ікона Фотія Фотій (Феофіла́кт) - визначний церковний і політичний діяч Візантії, константинопольський патріарх у 858-867 і 878-886. Походив із константинопольської знаті, до 858 був сановником при імператорі Михайлі III. З 858 - константинопольський патріарх. Боровся проти залишків іконоборства і павлікіан. Сприяв поширенню впливу візантійської церкви на слов'янські землі - Болгарію, Моравію, Русь. За Фотія була заснована болгарська (охридська) церква, що підпорядковувалася константинопольському патріарху. Фотій вступив у боротьбу з папою римським Миколою I, який намагався поширити свою владу на Болгарію і канонічно підпорядкувати собі візантійську церкву, що у 867 призвело до конфлікту між римо-католицькою і візантійською церквами. Незабаром Фотій був усунений з патріаршого престолу новим імператором Василієм І Македонянином, який прагнув союзу з Римом. У 878 знову став патріархом. Прихильник централізованої бюрократичної монархії з сильною імператорською владою, разом з тим прагнув до створення централізованої православної церкви на чолі з патріархом. У 886 новий імператор Лев VI з метою повного підпорядкування церкви світській владі скинув Фотія. Помер на засланні. Фотій був високоосвіченою людиною свого часу, знавцем античної літератури. Автор твору "Міріобіблон". Склав тлумачний словник грецької мови, писав богословські трактати. У проповідях-гоміліях Фотія за 860 і 866 містяться цінні відомості про похід Русі на Візантію у 860.
|
| rdfs:comment
|
- Photios I also spelled Photius or Fotios and known by the Eastern Orthodox churches as St. Photios the Great, was Patriarch of Constantinople from 858 to 867 and from 877 to 886. Photios is widely regarded as the most powerful and influential Patriarch of Constantinople since John Chrysostom, and as the most important intellectual of his time, "the leading light of the ninth-century renaissance".
- Photios I. der Große war Patriarch von Konstantinopel von 858–867 und 878–886 und gilt bis heute in der östlich-orthodoxen Kirche als einer der bedeutendsten Patriarchen und als Heiliger, während er von der römisch-katholischen Kirche sehr kritisch betrachtet wird. Er war einer der gelehrtesten Männer seiner Zeit, wurde als Laie zum Patriarchen gewählt, und war der Initiator der Slawenmission von Kyrillos und Methodios.
- Foci (Photius, Phócios Φώτιος) fou un eclesiàstic, retòric, filòsof, gramàtic i poeta bizantí, de llinatge il·lustre tot i que el nom del seu pare és desconegut; la seva mare es deia Irene. El seu germà es va casar amb una germana de Teodora, l'esposa de l'emperador Teòfil. Dels seus quatre germans Tarasi, Constantí, Teodor i Sergi el primer fou patriarca de Constantinoble com ho fou el mateix Foci.
- Fotios, řecky Φώτιος, byl patriarcha konstantinopolský v letech 858–867 a 877–886 a jeden z protagonistů velkého církevního schizmatu (mezi Východem a Západem). Pravoslaví jej považuje za jednoho z největších patriarchů a svatých, zatímco západní církev jej vnímá kriticky. Patřil mezi nejvzdělanější muže své doby a inicioval mj. misi svatých Cyrila a Metoděje na Velkou Moravu.
- Focio, patriarca de Constantinopla y escritor bizantino, santo para la Iglesia Ortodoxa griega y cismático para la Iglesia Católica romana, pues separó a la iglesia ortodoxa de la católica en el llamado Cisma de Focio, precursor del Cisma de Oriente.
- Fotios oli Konstantinopolin patriarkka vuosina 858–867 sekä 877–886. Ortodoksinen kirkko pitää häntä yhtenä suurimmista patriarkoista sitten Johannes Khrysostomoksen ja on kanonisoinut hänet. Fotioksen paavinvastaisia kirjoituksia ja puheita on pidetty yllytyksenä idän ja lännen kirkkojen väliseen skismaan; Konstantinopolin neljäs kirkolliskokous tuomitsi Fotioksen ottaneen laittomasti patriarkan arvon itselleen.
- Photios ou Photius (en grec Φώτιος / Phốtios; en latin Photius), ou encore saint Photios patriarche de Constantinople, fut un érudit et un homme d'État byzantin, né vers 810, mort après 893. L’Église orthodoxe le compte depuis la fin du X siècle parmi les saints et les Pères de l'Église : le Synaxaire de Constantinople mentionne sa fête à la date du 6 février. Les Latins l'ont longtemps décrit comme le principal responsable du schisme du IX siècle.
- Phótiosz, latinos névváltozatok: Phótios; Photius konstantinápolyi pátriárka, író Családját a képrombolás évei alatt száműzték, a képtisztelet visszaállítása után családja a főváros előkelői közé tartozott. Fiatalkoráról, iskoláztatásáról semmit sem tudunk, annyi bizonyos, hogy tanárként tevékenykedett, s emellett császári titkár is volt. Nem készült egyházi pályára, ám egy politikai fordulat a keleti egyház élére emelte.
- Fu patriarca di Costantinopoli per ben due volte: la prima dal Natale dell'anno 858 all'867; la seconda dal 877 fino al 886. È venerato come santo dalla chiesa cristiana ortodossa. Venne alla luce mentre la sua famiglia si trovava in visita a Costantinopoli, città della quale era patriarca suo zio Niceforo I di Costantinopoli. La sua famiglia godeva di autorità a Costantinopoli; il padre si chiamava Sergio ed era capo della guardie imperiali.
- ファイル:StPhotios.
- Fotius I was een Byzantijnse geleerde uit de 9e eeuw. Van 858 tot 886 was hij patriarch van Constantinopel, met een onderbreking van 867 tot 878, tijdens welke hij werd afgezet en later weer gerehabiliteerd. Fotius was ook de vader van Theodorus II die paus werd in 897. Hij werd beschreven als de meest geleerde en belezen man van zijn tijd, aan wie géén wetenschap of kunst vreemd was. Fotius hield zich o.m. bezig met de studie van de Oud-Griekse literatuur.
- Photios var en bysantinsk sammenstiller av en ensyklopedi og patriark av Konstantinopel. Allerede som ung begynte Photios å undervise i grammatikk, filosofi og teologi, samt å skrive så smått på verket sitt bibliotheca. Dette verket inneholder 279 epitomer av bøker han hadde lest. Han ble patriark av Konstantiopel 1. juledag 857. Dette var han fram til 867.
- Focjusz I Wielki - patriarcha Konstantynopola w latach 858 - 867 oraz 877 - 886, święty Kościoła prawosławnego. Jedna z wielkich osobistości Cesarstwa Bizantyjskiego, teolog Wschodu. Pochodził z rodu patrycjuszowskiego, jako erudyta i myśliciel od wczesnych lat poświęcał się służbie publicznej na dworze cesarskim (m. in. jako sekretarz stanu), oddając się jednocześnie rozważaniom teologicznym.
- Fócio ou Fótio, em grego Φώτιoς, é por muitos considerado o maior dos patriarcas de Constantinopla desde São João Crisóstomo. Foi posteriormente reconhecido como Santo pela Igreja Ortodoxa. Para a Igreja Católica Romana, contudo, Fócio não é considerando santo. Ao contrário, é tido como um dos mentores do grande cisma do oriente, que, segundo a doutrina católica romana, separou a Igreja Ortodoxa da Igreja Católica.
- Photius, cunoscut şi sub numele de Fotie, Fotiu sau Fotios, a fost un important teolog şi filosof bizantin, părintele curentului umanist din Bizanţ, unul din precursorii organizării Universităţii de stat din Constantinopol. Ortografia consacrată a numelui în colecţia lui Migne este "Photius" . Fotie este considerat ca cel mai influent Patriarh al Constantinopolului din punct de vedere doctrinar, după Ioan Gură de Aur (Ioan Hrisostom 345 - 407 e. Hr.).
- Патриа́рх Фо́тий I — византийский богослов, Константинопольский Патриарх. Помимо Иоанна Златоуста, это единственный из отцов церкви, занимавший константинопольскую кафедру.
- Photios, född cirka 815 i Konstantinopel, död 6 februari 893, var en bysantinsk sammanställare av en encyklopedi och patriark av Konstantinopel, som Photios I. Hans far hette Sergios och var spatharios - kejserlig livvakt. Enligt Symeon Magister var hans mor en förrymd nunna och Photios kan därför möjligen ha varit av utomäktenskaplig börd. Redan som ung man började Photios undervisa i grammatik, filosofi och teologi, samt skissa på sitt verk myrobiblion eller bibliotheka.
- Файл:StPhotios. jpg Ікона Фотія Фотій (Феофіла́кт) - визначний церковний і політичний діяч Візантії, константинопольський патріарх у 858-867 і 878-886. Походив із константинопольської знаті, до 858 був сановником при імператорі Михайлі III. З 858 - константинопольський патріарх.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
