A phoneme /ˈfoʊniːm/ is one of the units of sound (or gesture in the case of sign languages, see chereme) that distinguish one word from another in a particular language. The difference in meaning between the English words kill and kiss is a result of the exchange of the phoneme /l/ for the phoneme /s/. Two words that differ in meaning through a contrast of a single phoneme form a minimal pair.

Property Value
dbo:abstract
  • A phoneme /ˈfoʊniːm/ is one of the units of sound (or gesture in the case of sign languages, see chereme) that distinguish one word from another in a particular language. The difference in meaning between the English words kill and kiss is a result of the exchange of the phoneme /l/ for the phoneme /s/. Two words that differ in meaning through a contrast of a single phoneme form a minimal pair. In linguistics, phonemes (established by the use of minimal pairs, such as kill vs kiss or pat vs bat) are written between slashes like this: /p/, whereas when it is desired to show the more exact pronunciation of any sound, linguists use square brackets, for example [pʰ] (indicating an aspirated p). Within linguistics there are differing views as to exactly what phonemes are and how a given language should be analyzed in phonemic (or phonematic) terms. However, a phoneme is generally regarded as an abstraction of a set (or equivalence class) of speech sounds (phones) which are perceived as equivalent to each other in a given language. For example, in English, the "k" sounds in the words kit and skill are not identical (as described ), but they are distributional variants of a single phoneme /k/. Different speech sounds that are realizations of the same phoneme are known as allophones. Allophonic variation may be conditioned, in which case a certain phoneme is realized as a certain allophone in particular phonological environments, or it may be free in which case it may vary randomly. In this way, phonemes are often considered to constitute an abstract underlying representation for segments of words, while speech sounds make up the corresponding phonetic realization, or surface form. (en)
  • الفونيم أو اللّافظ أو الصويت (Phoneme) هو في اللسانيات الفونولوجية، أصغر وحدة أساسية في الدراسة الصوتية الحديثة لأية لغة بشرية يُميز بها المعنى، ومما عليه إجماع الباحثين أنه ليس للفونيم ـ وباستثناء الوظيفة أو القيمة الصوتية ـ أية قيمة أو وظيفة أخـرى يؤديها ، ذلك أن المستوى الصوتي كما يرى مارتيني (( تخلو عناصره من المعنى ))لذلك يمكن تعريف الفونيم بأنه أصغر وحدة صوتية تستعمل في بناء الكلام، وتؤثر فيه، بحيث لا يمكن استبدالها بفونيم آخر دون تغير في المعنى، لذا قد يحمل الفونيم الواحد عدة تأديات في لغة واحدة، قد تشكل هذه التأديات فونيمات مختلفة في لغات أخرى.ومن ذلك ـ على سبيل التمثيل في العربية ـ حرفُ الهجاء " ص " يتميَّزُ عـن حرف الهجاء " س " في كلمتين "صارَ "و"سارَ " فيكون صوت الصاد متمايزا عن صوت السِّين لأن اختلاف الكلمتين في المعنى يرجع إلى هذا الاختلاف بين صوتي الحرفين، فالصاد والسين في العربية فونيمان مختلفان، في حين أن هذاين الصوتين (الصاد والسين) يعتبران في الفرنسية والانجليزية فونيما واحدا. (ar)
  • Ein Phonem (selten: Fonem) (von altgriechisch φωνή, phōnḗ, „Laut, Ton, Stimme, Sprache“) ist die abstrakte Klasse aller Laute (Phone), die in einer gesprochenen Sprache die gleiche bedeutungsunterscheidende (distinktive) Funktion haben. * Beispiel: Das vordere, gerollte und das hintere, nicht oder jedenfalls weniger deutlich gerollte r sind zwei unterschiedliche Phone (Laute), die im Deutschen aber keinen Bedeutungsunterschied zwischen Wörtern ausmachen und daher nur Varianten (Allophone) des einen Phonems /r/ sind. Konkret: Manche Personen sprechen den ersten Laut des Farbworts „rot“ mit dem deutlich gerollten (vorderen, alveolaren), andere mit dem nicht oder jedenfalls weniger deutlich gerollten (hinteren, uvularen) r aus; jeder Hörer versteht darunter das gleiche Wort „rot“, da die beiden lautlich verschiedenen Wörter das gleiche bedeuten, der Wechsel vom einen zum anderen Laut r also keinen Bedeutungsunterschied bewirkt. Anders ist es, wenn man statt eines der möglichen r-Laute den Laut t verwendet: man erhält statt des Wortes „rot“ das Wort „tot“ mit ganz anderer Bedeutung. Mit „Bedeutung“ ist hier die Bedeutung gemeint, die die Sprecher oder Hörer des Deutschen mit den Wörtern „rot“ und „tot“ verbinden. Die beiden r-Laute gehören zu ein und demselben Phonem /r/, der genannte t-Laut zu einem anderen Phonem, nämlich /t/. Das Phonem kann somit als die kleinste bedeutungsunterscheidende Einheit (auch: Segment) des Lautsystems einer Sprache definiert werden. Demgegenüber steht das Graphem für die kleinsten bedeutungsunterscheidenden graphischen Einheiten des (eines) Schriftsystems einer Sprache. Die Phoneme sind Untersuchungsgegenstand der Phonologie oder Phonemik, während die Phonetik die Phone gleichsam sprachunabhängig untersucht. (de)
  • Los fonemas (del griego φωνή phōnḗ 'voz humana, sonido de la voz') son la articulación mínima de un sonido vocálico y consonántico. Por otra parte, los fonemas son unidades teóricas básicas postuladas para estudiar el nivel fónico-fonológico de una lengua humana. Es decir, un fonema es cada una de las unidades segmentales postuladas para un que dé cuenta de los sonidos de una lengua. En los sonidos consonánticos de acuerdo con el punto de articulación podemos encontrar: labiales, labiodentales, coronales, interdentales, dentales, alveolares, postalveolares, retroflejas, palatales, velares, uvulares, faríngeas y glotales. Sin embargo, es difícil encontrar lenguas que usen simultáneamente todos estos puntos de articulación. Respecto al modo de articulación se tienen oclusivas, fricativas, africadas y aproximantes. Entre los criterios para decidir qué constituye o no un fonema se requiere que exista una función distintiva: son sonidos del habla que permiten distinguir palabras en una lengua. Así, los sonidos [p] y [b] son fonemas del español porque existen palabras como /pata/ y /bata/ que tienen significado distinto y su pronunciación sólo difiere en relación con esos dos sonidos (sin embargo, en mandarín los sonidos [p] y [b] son percibidos como variantes posicionales del mismo fonema). Desde un punto de vista estructural, el fonema pertenece a la lengua, mientras que el sonido pertenece al habla. La palabra <casa>, por ejemplo, consta de cuatro fonemas (/k/, /a/, /s/, /a/). A esta misma palabra también corresponden en el habla, acto concreto, cuatro sonidos, a los que la fonología denominará alófonos, y estos últimos pueden variar según el sujeto que lo pronuncie. La distinción fundamental de los conceptos fonema y alófono, está en que el primero es una huella psíquica de la neutralización de los segundos que se efectúan en el habla. (es)
  • En phonologie, domaine de la linguistique, un phonème est la plus petite unité discrète ou distinctive (c'est-à-dire permettant de distinguer des mots les uns des autres) que l'on puisse isoler par segmentation dans la chaîne parlée. Un phonème est en réalité une entité abstraite, qui peut correspondre à plusieurs sons. Il est en effet susceptible d'être prononcé de façon différente selon les locuteurs ou selon sa position et son environnement au sein du mot (voir allophone). Les phones sont d'ailleurs les différentes réalisations d'un phonème. Par exemple [ʁ̥] dans croc [kʁ̥o], et [ʁ] dans gros [ɡʁo] sont deux phones différents du même phonème /ʁ/. On transcrit traditionnellement les phonèmes par des lettres placées entre des barres obliques: /a/, /t/, /ʁ/, etc., selon la règle un phonème = un symbole. (fr)
  • Un fonema è una unità linguistica dotata di valore distintivo, ossia una unità che può produrre variazioni di significato se scambiata con un'altra unità: ad esempio, la differenza di significato tra l'italiano tetto e detto è il risultato dello scambio tra il fonema /t/ e il fonema /d/. In ciascuna lingua, le lettere dell'alfabeto sono la rappresentazione o trascrizione grafica di suoni (detti foni). I foni individuano la "qualità sonora delle parole", ma in quanto permettono di distinguere una parola da ogni altra essi hanno un carattere astratto e una funzione distintiva. Intesi in tal modo sono indicati come "fonemi". Secondo lo strutturalismo i fonemi rappresentano le "unità minime di seconda articolazione", ossia le unità linguistiche più piccole e senza significato proprio, ma che combinate possono produrre unità aventi significato e funzione grammaticale propria, dette monemi o "unità di prima articolazione". Se prendiamo, ad esempio, la parola italiana parlo, la prima articolazione individua gli elementi parl e o. A questo livello vengono combinati significati. Al livello di seconda articolazione vengono combinati suoni: le unità della stessa parola sono dunque /p/, /a/, /r/, /l/ e /o/. La disciplina che individua e studia i fonemi si chiama fonologia. I fonemi sono unità astratte: queste unità hanno come realizzazione i foni. (it)
  • 音素(おんそ、phoneme)とは、言語学・音韻論において、客観的には異なる音であるが、ある個別言語のなかで同じと見なされる音の集まり。ロシアの言語学者ボードゥアン・ド・クルトネが初めてその概念を提唱した。 音素は次の特徴を持つ。 * 弁別的 (distinctive) な価値を持つ。すなわち、音素の違いは意味の違いをもたらす。 * ある音素の実際の音価は、その周囲の音的環境から予測可能である。 (ja)
  • Een foneem is een term uit de fonologie die verwijst naar een verzameling klanken die allemaal dezelfde betekenisonderscheidende functie hebben. (nl)
  • Fonem – według tradycyjnych teorii fonologicznych, najmniejsza jednostka mowy rozróżnialna dla użytkowników danego języka. Może mieć kilka reprezentacji dźwiękowych (alofonów), występujących w różnych kontekstach lub też zamiennie. Terminu "fonem" użył po raz pierwszy w znaczeniu zbliżonym do współczesnego polski językoznawca Jan Baudouin de Courtenay. W XX w. fonem definiowano na kilka sposobów, zależnie od podejścia teoretycznego danej szkoły językoznawczej. Najbardziej znane definicje to: * mentalistyczna – fonem to "psychologiczny wzorzec" dźwięku, który mówiący stara się odtworzyć; * fizyczna – fonem to zbiór dźwięków spełniających pewne warunki dystrybucji i podobieństwa; * funkcjonalna – fonem to najmniejsza jednostka języka zdolna do różnicowania znaczenia (ale sama znaczenia pozbawiona – najmniejszą jednostką znaczącą jest morfem); * oraz wywodzące się ze Szkoły Praskiej rozumienie fonemu jako wiązki cech dystynktywnych (co najprościej da się wytłumaczyć jako "kwintesencja istotnych dla użytkowników danego języka różnic pomiędzy dźwiękami"). Wbrew powtarzanemu czasem stereotypowi, w żadnej z liczących się szkół fonem nie jest definiowany jako dźwięk (odróżniający się, czy też nie). Nowsze teorie fonologiczne zastąpiły pojęcie fonemu pojęciem segmentu, np. fonologia generatywna programowo rezygnuje w analizie z poziomu fonemicznego, wprowadzając rozróżnienie na segmenty w reprezentacji podstawowej (inaczej: segmenty podstawowe, ang. segments at the underlying representation, w skrócie underlying segments) oraz segmenty w reprezentacji powierzchniowej, fonetycznej (ang. surface phonetic representation). Mimo to fonem jest w dalszym ciągu podstawową jednostką opisu fonologicznego w popularnych opracowaniach dla celów dydaktycznych. (pl)
  • Em linguística, um fonema é a menor unidade sonora (fonológica) de uma língua que estabelece contraste de significado para diferenciar palavras. Por exemplo, a diferença entre as palavras TATO e PATO, quando faladas, está apenas no primeiro fonema: /t/ na primeira e /p/ na segunda. O fonema não pode ser confundido com letra. Enquanto o fonema é o som em si mesmo, a letra é a representação gráfica desse som. É bastante comum que um mesmo fonema seja representado por diferentes letras, como o caso do fonema /z/ que no português pode ser representado pelas letras S (CASA), Z (ZERO) ou X (EXAME). Também acontece de uma mesma letra representar mais de um fonema, isso acontece por exemplo, com a letra X que no português pode ter o som (fonema) de /z/ (EXEMPLO), /chê/ (ENXAME), /s/ (APROXIMAR) e /ks/ (FIXO). Obs.: na escrita os fonemas devem sempre ser representados entre barras. Isto é o que os distingue das letras. Ao se escrever uma letra sem barras, está se referindo a letra em si mesmo, e não ao fonema. Nem sempre há coincidência entre o número de letras e o número de fonemas em uma palavra. Exemplos: TAXI - letras T A X I = 4, fonemas /t/ /a/ /k/ /s/ /i/ = 5 MANHÃ - letras M A N H Ã = 5, fonemas /m/ /a/ /ɲ/ /ã/ = 4 Algumas letras, em determinadas palavras, não representam fonemas. Por exemplo o N e o M nas palavras "VENDO" e "BOMBA" não representam um som isolado, mas servem para indicar a nasalização da vogal que lhes precede. Algumas palavras são escritas com letras que não possuem qualquer som e, portanto, não representam nenhum fonema, como o caso do H em palavras como "HARMONIA" ou "HOJE", s em palavras como "NASCER" ou "DISCÍPULO" ou u nos grupos gu e qu seguidos de e ou i, em palavras como "GUERRA" e "QUERO" e o x em palavras como "EXCEÇÃO" ou "EXCEDER". Essas letras são conservadas na escrita por razões etimológicas, embora não apareçam na oralidade. Alofone: são as várias possibilidades de pronúncia de um mesmo fonema. Exemplo: o fonema final /l/ da palavra "SOL" pode ser pronunciado como /l/, /w/ ou /r/. Isto ocorre por causa de diferenças regionais, sociais ou individuais. (pt)
  • Фоне́ма (др.-греч. φώνημα — «звук») — минимальная смыслоразличительная единица языка. Фонема не имеет самостоятельного лексического или грамматического значения, но служит для различения и отождествления значимых единиц языка (морфем и слов): * при замене одной фонемы на другую получится другое слово (<д>ом — <т>ом); * при изменении порядка следования фонем также получится другое слово (<сон> — <нос>); * при удалении фонемы также получится другое слово (т<р>он — тон). Термин «фонема» в близком современному смысле ввели работавшие в Казани польско-российские лингвисты Н. В. Крушевский и И. А. Бодуэн де Куртенэ (после ранней смерти Крушевского Бодуэн де Куртенэ указывал на его приоритет). Фонема как абстрактная единица языка соответствует звуку речи как конкретной единице, в которой фонема материально реализуется. Строго говоря, звуки речи бесконечно разнообразны; достаточно точный физический анализ может показать, что один человек никогда не произносит одинаково один и тот же звук (например, ударный [а́]). Однако пока все эти варианты произношения позволяют правильно опознавать и различать слова, звук [а́] во всех его вариантах будет являться реализацией одной и той же фонемы <а>. Фонема — объект изучения фонологии. Это понятие играет важную роль при решении таких практических задач, как разработка алфавитов, принципов орфографии и т. п. Минимальная единица жестовых языков ранее называлась хиремой. (ru)
  • 音位(英语:Phoneme),又譯音素,是人類语言中能够区别意义的最小聲音单位,是音韻學分析的基礎概念。一個字或詞可由一至數個音節組成,一個音節可由一至數個音段(元音、輔音等)組成。音位與音段很類似,然而音位的基本定義是要能區分語義,如果兩個聲音所代表是同一個詞彙、同樣的意義,則異音可被視為同一個音位;反過來說,一個詞的任何一個音位若被換成別的,那麼它就不再是原來的那個詞,意義也會隨之改變。有意義的詞都可由音位組成,然而代換其中任何音位卻不能保證產生有意義的詞,也有可能變成無意義的一串音。每個語言都有自己的一組音位,這也就是這個語言的語音系統,音位可用來研究某個特定語言中如何將音組合成詞。音位有時被譯為音素,然而音素一詞在中文裡的用法較為混亂,不一定都是指音位。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageID
  • 22980 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 741938175 (xsd:integer)
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • 音素(おんそ、phoneme)とは、言語学・音韻論において、客観的には異なる音であるが、ある個別言語のなかで同じと見なされる音の集まり。ロシアの言語学者ボードゥアン・ド・クルトネが初めてその概念を提唱した。 音素は次の特徴を持つ。 * 弁別的 (distinctive) な価値を持つ。すなわち、音素の違いは意味の違いをもたらす。 * ある音素の実際の音価は、その周囲の音的環境から予測可能である。 (ja)
  • Een foneem is een term uit de fonologie die verwijst naar een verzameling klanken die allemaal dezelfde betekenisonderscheidende functie hebben. (nl)
  • 音位(英语:Phoneme),又譯音素,是人類语言中能够区别意义的最小聲音单位,是音韻學分析的基礎概念。一個字或詞可由一至數個音節組成,一個音節可由一至數個音段(元音、輔音等)組成。音位與音段很類似,然而音位的基本定義是要能區分語義,如果兩個聲音所代表是同一個詞彙、同樣的意義,則異音可被視為同一個音位;反過來說,一個詞的任何一個音位若被換成別的,那麼它就不再是原來的那個詞,意義也會隨之改變。有意義的詞都可由音位組成,然而代換其中任何音位卻不能保證產生有意義的詞,也有可能變成無意義的一串音。每個語言都有自己的一組音位,這也就是這個語言的語音系統,音位可用來研究某個特定語言中如何將音組合成詞。音位有時被譯為音素,然而音素一詞在中文裡的用法較為混亂,不一定都是指音位。 (zh)
  • A phoneme /ˈfoʊniːm/ is one of the units of sound (or gesture in the case of sign languages, see chereme) that distinguish one word from another in a particular language. The difference in meaning between the English words kill and kiss is a result of the exchange of the phoneme /l/ for the phoneme /s/. Two words that differ in meaning through a contrast of a single phoneme form a minimal pair. (en)
  • الفونيم أو اللّافظ أو الصويت (Phoneme) هو في اللسانيات الفونولوجية، أصغر وحدة أساسية في الدراسة الصوتية الحديثة لأية لغة بشرية يُميز بها المعنى، ومما عليه إجماع الباحثين أنه ليس للفونيم ـ وباستثناء الوظيفة أو القيمة الصوتية ـ أية قيمة أو وظيفة أخـرى يؤديها ، ذلك أن المستوى الصوتي كما يرى مارتيني (( تخلو عناصره من المعنى ))لذلك يمكن تعريف الفونيم بأنه أصغر وحدة صوتية تستعمل في بناء الكلام، وتؤثر فيه، بحيث لا يمكن استبدالها بفونيم آخر دون تغير في المعنى، لذا قد يحمل الفونيم الواحد عدة تأديات في لغة واحدة، قد تشكل هذه التأديات فونيمات مختلفة في لغات أخرى.ومن ذلك ـ على سبيل التمثيل في العربية ـ حرفُ الهجاء " ص " يتميَّزُ عـن حرف الهجاء " س " في كلمتين "صارَ "و"سارَ " فيكون صوت الصاد متمايزا عن صوت السِّين لأن اختلاف الكلمتين في المعنى يرجع إلى هذا الاختلاف بين صوتي الحرفين، فالصاد والسين في (ar)
  • Ein Phonem (selten: Fonem) (von altgriechisch φωνή, phōnḗ, „Laut, Ton, Stimme, Sprache“) ist die abstrakte Klasse aller Laute (Phone), die in einer gesprochenen Sprache die gleiche bedeutungsunterscheidende (distinktive) Funktion haben. Das Phonem kann somit als die kleinste bedeutungsunterscheidende Einheit (auch: Segment) des Lautsystems einer Sprache definiert werden. Demgegenüber steht das Graphem für die kleinsten bedeutungsunterscheidenden graphischen Einheiten des (eines) Schriftsystems einer Sprache. (de)
  • Los fonemas (del griego φωνή phōnḗ 'voz humana, sonido de la voz') son la articulación mínima de un sonido vocálico y consonántico. Por otra parte, los fonemas son unidades teóricas básicas postuladas para estudiar el nivel fónico-fonológico de una lengua humana. Es decir, un fonema es cada una de las unidades segmentales postuladas para un que dé cuenta de los sonidos de una lengua. (es)
  • En phonologie, domaine de la linguistique, un phonème est la plus petite unité discrète ou distinctive (c'est-à-dire permettant de distinguer des mots les uns des autres) que l'on puisse isoler par segmentation dans la chaîne parlée. Un phonème est en réalité une entité abstraite, qui peut correspondre à plusieurs sons. Il est en effet susceptible d'être prononcé de façon différente selon les locuteurs ou selon sa position et son environnement au sein du mot (voir allophone). Les phones sont d'ailleurs les différentes réalisations d'un phonème. Par exemple [ʁ̥] dans croc [kʁ̥o], et [ʁ] dans gros [ɡʁo] sont deux phones différents du même phonème /ʁ/. On transcrit traditionnellement les phonèmes par des lettres placées entre des barres obliques: /a/, /t/, /ʁ/, etc., selon la règle un phonème (fr)
  • Un fonema è una unità linguistica dotata di valore distintivo, ossia una unità che può produrre variazioni di significato se scambiata con un'altra unità: ad esempio, la differenza di significato tra l'italiano tetto e detto è il risultato dello scambio tra il fonema /t/ e il fonema /d/. La disciplina che individua e studia i fonemi si chiama fonologia. I fonemi sono unità astratte: queste unità hanno come realizzazione i foni. (it)
  • Fonem – według tradycyjnych teorii fonologicznych, najmniejsza jednostka mowy rozróżnialna dla użytkowników danego języka. Może mieć kilka reprezentacji dźwiękowych (alofonów), występujących w różnych kontekstach lub też zamiennie. Terminu "fonem" użył po raz pierwszy w znaczeniu zbliżonym do współczesnego polski językoznawca Jan Baudouin de Courtenay. W XX w. fonem definiowano na kilka sposobów, zależnie od podejścia teoretycznego danej szkoły językoznawczej. Najbardziej znane definicje to: (pl)
  • Em linguística, um fonema é a menor unidade sonora (fonológica) de uma língua que estabelece contraste de significado para diferenciar palavras. Por exemplo, a diferença entre as palavras TATO e PATO, quando faladas, está apenas no primeiro fonema: /t/ na primeira e /p/ na segunda. Obs.: na escrita os fonemas devem sempre ser representados entre barras. Isto é o que os distingue das letras. Ao se escrever uma letra sem barras, está se referindo a letra em si mesmo, e não ao fonema. Nem sempre há coincidência entre o número de letras e o número de fonemas em uma palavra. Exemplos: (pt)
  • Фоне́ма (др.-греч. φώνημα — «звук») — минимальная смыслоразличительная единица языка. Фонема не имеет самостоятельного лексического или грамматического значения, но служит для различения и отождествления значимых единиц языка (морфем и слов): * при замене одной фонемы на другую получится другое слово (<д>ом — <т>ом); * при изменении порядка следования фонем также получится другое слово (<сон> — <нос>); * при удалении фонемы также получится другое слово (т<р>он — тон). Минимальная единица жестовых языков ранее называлась хиремой. (ru)
rdfs:label
  • Phoneme (en)
  • فونيم (ar)
  • Phonem (de)
  • Fonema (es)
  • Phonème (fr)
  • Fonema (it)
  • 音素 (ja)
  • Foneem (nl)
  • Fonem (pl)
  • Fonema (pt)
  • Фонема (ru)
  • 音位 (zh)
owl:differentFrom
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:notableIdea of
is dbo:wikiPageRedirects of
is owl:differentFrom of
is foaf:primaryTopic of