| dbpprop:abstract
|
- Contemporary philosophical realism is the belief in a reality that is completely ontologically independent of our conceptual schemes, linguistic practices, beliefs, etc. Philosophers who profess realism also typically believe that truth consists in a belief's correspondence to reality. We may speak of realism with respect to other minds, the past, the future, universals, mathematical entities, moral categories, the material world, or even thought. Realists tend to believe that whatever we believe now is only an approximation of reality and that every new observation brings us closer to understanding reality. Realism is contrasted with idealism and anti-realism.
- Der Begriff Realismus umfasst eine Vielzahl philosophischer Positionen, nach denen vom menschlichen Bewusstsein unabhängige Phänomene existieren, die auf uns einwirken und die wir sprachlich bezeichnen können. Dabei werden realistische Thesen bezüglich ganz unterschiedlicher Phänomene diskutiert, so dass man genauer jeweils von einem Realismus bezüglich eines bestimmten Problembereichs spricht. Wird die Existenz einer denkunabhängigen Realität angenommen, spricht man von metaphysischem oder ontologischem Realismus. Genauerhin spricht man auch hier jeweils wieder von Realismus bezüglich unterschiedlicher ontologischer Objekte (beispielsweise Universalienrealismus oder Realismus bezüglich natürlicher Arten). Von erkenntnistheoretischem Realismus spricht man umgekehrt, wenn die Welt „wirklich erkennbar“ ist, was man etwa so präzisieren könnte, dass unsere Meinungen prinzipiell mit beobachtungsunabhängig existenten Objekten zu tun haben können, mit Objekten einer in dafür relevanten Hinsichten für alle Beobachter identischen Welt – und dass dies im Falle von Wissen auch wirklich so ist. In der Sprachphilosophie redet man von einem semantischen Realismus, wenn die Beschreibung der Außenwelt mit Sätzen (Aussagen, Gedanken) erfolgt, die eine eindeutige Interpretation sind, also mit wahr oder falsch beurteilt werden können. Soweit in der Erkenntnistheorie angenommen wird, dass Erkenntnisse nur sprachlich zu fassen sind, fallen erkenntnistheoretischer und semantischer Realismus zusammen. Von einem wissenschaftlichen Realismus spricht man bezüglich der These, dass die Einzelwissenschaften letztlich zu Wissen von Gegenständen führen, die unabhängig von bestimmten Theorien oder Konventionen existieren und so strukturiert sind, wie wir dies wissen können. Dies setzt im weitesten Sinne eine „beobachtungsunabhängige Außenwelt“ voraus. Als „moralischen Realismus“ bezeichnet man eine Grundposition der Metaethik, nach der es prinzipiell objektive Tatsachen bezüglich moralischer Fragen gibt. Analog dazu und zu Positionen des wissenschaftlichen Realismus spricht man beispielsweise auch von theologischem Realismus bezüglich religiöser Wahrheiten.
- Ontologinen realismi (myös metafyysinen realismi tai filosofinen realismi) eli todellisuuspohjainen olemassaolo-oppi on ontologinen näkemys, jonka mukaan on olemassa ulkoinen, havaitsijoista (kuten ihmismielestä) riippumaton todellisuus. Tämä tarkoittaa sitä, että todellisuus on ontologisesti itsenäinen esimerkiksi käsitteellisiin skeemoihimme ja kielellisiin käytäntöihimme nähden. Realismille vastakkainen kanta on antirealismi. Filosofian historiassa realismin ja antirealismin merkitys on tulkittu monilla eri tavoilla: realismi on käsitetty joskus materialismin, joskus (objektiivisen) idealismin merkityksessä; ja se on tulkittu sekä nominalismin että (subjektiivisen) idealismin vastaiseksi kannaksi. Nykyfilosofiassa ontologinen realismi liittyy läheisesti tieteenfilosofiseen tieteelliseen realismiin, jonka mukaan teoriat menestyvät koska ne vastaavat todellisuutta.
- Le réalisme est un terme générique qu'on utilise pour désigner une certaine tradition philosophique. Au sens le plus général et commun, il s'agit d'une conception qui affirme l'existence ontologique du réel indépendamment de l'esprit, c'est-à-dire d'objets extérieurs à nous. Il s'oppose en ce sens à l'attitude épistémologique du solipsisme. Au-delà de ce sens très général, le réalisme peut désigner des courants variés, voire contradictoires. Par exemple, le platonisme, inspiré de la théorie platonicienne des Idées, est une forme de réalisme idéel. Mais le plus couramment, on parle de "réalisme" à propos de la doctrine aristotélicienne de la connaissance, de type empiriste.
- Nella filosofia contemporanea il realismo è la credenza in una realtà che esista indipendentemente dai nostri schemi concettuali, dalle nostre pratiche linguistiche, dalle nostre credenze. I filosofi che si dichiarano realisti tipicamente pensano che la verità consista in una qualche forma di corrispondenza dei pensieri alla realtà.
- 実在論（じつざいろん、Realism）とは、名辞・言葉に対応するものが、それ自体として実在しているという立場。対応するものが概念や観念の場合は観念実在論になり、物質や外界や客観の場合は、素朴実在論や科学的実在論になる。 観念実在論 中世哲学において、普遍論争の一方の立場となった。この意味のときは実念論とも訳す。「人間」や「イヌ」や「サル」という名辞にそれぞれ対応する概念的な普遍者『人間』『イヌ』『サル』が、その普遍に属する個物（個々の具体的なサル、イヌ、人間など）とは別に、それ自体として実在するという立場。 素朴実在論 認識や観念に対応する客観的なもの、外界が実在するという、一般的に人間が生活する上で前提している立場。 科学的実在論 科学的理論・認識が記述し、そうした理論に制約を課す独立した対象が存在するという考え。
- Realisme is de naam van een aantal verschillende standpunten en stromingen binnen de filosofie, die met elkaar gemeen hebben dat ze het bestaan van iets verdedigen dat door anderen wordt ontkend. Wanneer de term 'realisme' heden ten dage gebruikt wordt zonder verdere specificatie, zal men over het algemeen doelen op: Een standpunt in het met name in de oudheid en de middeleeuwen gevoerde debat over universalia, namelijk dat deze daadwerkelijk bestaan. Een positie binnen de twintigste eeuwse wetenschapsfilosofie, die kort gezegd inhoudt dat onze beste wetenschappelijke theorieën waar zijn, ook voor zover ze over niet-observeerbare entiteiten gaan. Het standpunt dat er - tegenover het idealisme - een van de geest onafhankelijke wereld bestaat. De opvatting dat er - in de combinatie 'moreel realisme' - ware morele uitspraken zijn.
- Realisme (av latin realitas = «virkelighet») er den ontologiske posisjonen at allmennbegrepene er reelle. I universaliestriden var nominalismen realismens motposisjon. Men også blant tilhengerne fantes ulike syn: Allmennbegrepene kunne eksistere enten forut for eller i enkelttingene. Den første posisjonen innebærer at enkelttingenes eksistens er avhengig av og underordnet allmennbegrepenes eksistens. Ifølge den andre posisjonen (moderat realisme) er derimot også enkelttingene reelle.
- Noţiunea de Realism se referă la un mare număr de curente în filozofie, care au ca element comun covingerea că fenomenele există independent de conştiinţa oamenilor, acţionează asupra oamenilor şi pot fi denumite prin cuvinte. În cazul admiterii existenţei unei realităţi independentă de gândire, se vorbeşte despre un aşa numit realism metafizic sau ontologic. Opus acestuia este realismul ce rezultă din cunoaştere, realismul epistemologic, care admite că lumea este într-adevăr conoscibilă, că opiniile noastre rezultă în mod principial din observaţia independentă a obiectelor existente, obiecte ale unei lumi identice tuturor observatorilor, a cărei cunoaştere corespunde existenţii reale. În filozofia limbajului se vorbeşte despre un realism semantic, când descrierea lumii exterioare se efectuează prin fraze alcătuite dintr-un vocabular corespunzător realităţii, rezultat al unei interpretări, care poate fi adevărată sau falsă. Deoarece în teoria cunoaşterii se susţine că exprimarea cunoştinţelor are loc doar prin intermediul limbajului, se poate constata trăsături comune între realismul epistemologic şi cel semantic. Realismul ştiinţific porneşte de la teza, conform căreia diferitele ramuri ale ştiinţei duc la cunoaşterea lucrurilor, care există independent de diversele teorii sau convenţii şi sunt alcătuite aşa cum rezultă din actul cunoaşterii. Aceasta presupune admiterea existenţei unei lumi exterioare independentă de procesul observaţiei. Realismul etic reprezintă acea poziţie fundamentală a metaeticei, care postulează existenţa unei realităţi principial obiective în problemele de bază ale moralei. În mod analog, se vorbeşte despre un realism teologic referitor la adevărurile postulate de religie.
- Реали́зм, в философии — философский термин, употребляемый для обозначения направления, постулирующего существование реальности, независимой от познающего субъекта. Термин Реализм употребляется в двух главных значениях: философском и нефилософском. В нефилософском реализм обозначает направление в литературе, искусстве и педагогике и т. п. , задача которого — отражение правды жизни, реальности как она есть. В философском значении термин Реализм употребляется в трех смыслах: реализм как направление противоположное номинализму и концептуализму (умеренному реализму) в средневековой философии; реализм служит для обозначения философского направления нового времени и, противостоящего идеализму. Выразителем этого вида реализма был Гербарт со своими последователями; реализм как направление противоположное антиреализм в современной философии науки второй половины ХХ в.
- Realism används inom filosofin som beteckning för olika ståndpunkter beroende på vilket område inom filosofin man talar om. Det kan påstås att det som de alla har gemensamt är att de postulerar någon slags entitet som reellt existerande. Inom vetenskapsteorin talar man om realism gällande teorier och realism gällande naturlagar. Att vara realist gällande teorier innebär att man anser att teorierna faktiskt beskriver hur världen är som motsats till, till exempel, instrumentalisterna vilka anser att vetenskapliga teorier endast är ett slags instrument med vars hjälp vi kan göra förutsägelser och där teorier inte motsvaras av något faktiskt förhållande i yttervärlden. Inom rättsfilosofin betyder tvärt om realism ståndpunkten att rätt inte har ett naturligt vara, till skillnad från naturrättsdoktrinen (som inkluderar naturlagar) som menar att rätten har det. I metafysiken talar man om universalierealism som en ståndpunkt i universaliestriden. Denna postulerar (förutsätter) kategorin universalier, vilket innebär att man ser på universellt förekommande entiteter - som egenskaper, arter och relationer - som självständigt existerande. Egenskapen att vara grön, tänker man, motsvaras av universalien grönhet som gröna objekt exemplifierar. Den motsatta positionen här, till exempel nominalismen förnekar existensen av universalier och menar att man kan förklara objektiv likhet, abstrakt referens och sanna subjekt-predikat påståenden på andra sätt utan att behöva postulera universalier. I metaetik betecknar realism uppfattningen att moraliska omdömen kan ha ett sanningsvärde, det vill säga vara sanna eller falska. I början av 1900-talet var etisk naturalism och intuitionism de största realistiska teorierna. Värt att notera är dock att realism inte nödvändigtvis implicerar att sanningsvärdet hos ett moralomdöme är oberoende av individens känslor och trosföreställningar.
|
| rdfs:comment
|
- Contemporary philosophical realism is the belief in a reality that is completely ontologically independent of our conceptual schemes, linguistic practices, beliefs, etc. Philosophers who profess realism also typically believe that truth consists in a belief's correspondence to reality. We may speak of realism with respect to other minds, the past, the future, universals, mathematical entities, moral categories, the material world, or even thought.
- Der Begriff Realismus umfasst eine Vielzahl philosophischer Positionen, nach denen vom menschlichen Bewusstsein unabhängige Phänomene existieren, die auf uns einwirken und die wir sprachlich bezeichnen können. Dabei werden realistische Thesen bezüglich ganz unterschiedlicher Phänomene diskutiert, so dass man genauer jeweils von einem Realismus bezüglich eines bestimmten Problembereichs spricht.
- Ontologinen realismi (myös metafyysinen realismi tai filosofinen realismi) eli todellisuuspohjainen olemassaolo-oppi on ontologinen näkemys, jonka mukaan on olemassa ulkoinen, havaitsijoista (kuten ihmismielestä) riippumaton todellisuus. Tämä tarkoittaa sitä, että todellisuus on ontologisesti itsenäinen esimerkiksi käsitteellisiin skeemoihimme ja kielellisiin käytäntöihimme nähden. Realismille vastakkainen kanta on antirealismi.
- Le réalisme est un terme générique qu'on utilise pour désigner une certaine tradition philosophique. Au sens le plus général et commun, il s'agit d'une conception qui affirme l'existence ontologique du réel indépendamment de l'esprit, c'est-à-dire d'objets extérieurs à nous. Il s'oppose en ce sens à l'attitude épistémologique du solipsisme. Au-delà de ce sens très général, le réalisme peut désigner des courants variés, voire contradictoires.
- Nella filosofia contemporanea il realismo è la credenza in una realtà che esista indipendentemente dai nostri schemi concettuali, dalle nostre pratiche linguistiche, dalle nostre credenze. I filosofi che si dichiarano realisti tipicamente pensano che la verità consista in una qualche forma di corrispondenza dei pensieri alla realtà.
- Realisme is de naam van een aantal verschillende standpunten en stromingen binnen de filosofie, die met elkaar gemeen hebben dat ze het bestaan van iets verdedigen dat door anderen wordt ontkend. Wanneer de term 'realisme' heden ten dage gebruikt wordt zonder verdere specificatie, zal men over het algemeen doelen op: Een standpunt in het met name in de oudheid en de middeleeuwen gevoerde debat over universalia, namelijk dat deze daadwerkelijk bestaan.
- Realisme (av latin realitas = «virkelighet») er den ontologiske posisjonen at allmennbegrepene er reelle. I universaliestriden var nominalismen realismens motposisjon. Men også blant tilhengerne fantes ulike syn: Allmennbegrepene kunne eksistere enten forut for eller i enkelttingene. Den første posisjonen innebærer at enkelttingenes eksistens er avhengig av og underordnet allmennbegrepenes eksistens. Ifølge den andre posisjonen (moderat realisme) er derimot også enkelttingene reelle.
- Noţiunea de Realism se referă la un mare număr de curente în filozofie, care au ca element comun covingerea că fenomenele există independent de conştiinţa oamenilor, acţionează asupra oamenilor şi pot fi denumite prin cuvinte. În cazul admiterii existenţei unei realităţi independentă de gândire, se vorbeşte despre un aşa numit realism metafizic sau ontologic.
- Реали́зм, в философии — философский термин, употребляемый для обозначения направления, постулирующего существование реальности, независимой от познающего субъекта. Термин Реализм употребляется в двух главных значениях: философском и нефилософском.
- Realism används inom filosofin som beteckning för olika ståndpunkter beroende på vilket område inom filosofin man talar om. Det kan påstås att det som de alla har gemensamt är att de postulerar någon slags entitet som reellt existerande. Inom vetenskapsteorin talar man om realism gällande teorier och realism gällande naturlagar.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
