Philip IV (April–June 1268 – 29 November 1314), called the Fair, son and successor of Philip III, reigned as King of France from 1285 until his death. He was the husband of Joan I of Navarre, by virtue of which he was King of Navarre (as Philip I) and Count of Champagne from 1284 to 1305. The nickname Philip "the Fair" or "the Handsome" comes from his appearance; it had nothing to do with his actions as king.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:_1
  • 1. Philip IV of France
dbpprop:_10
dbpprop:_11
dbpprop:_12
dbpprop:_13
dbpprop:_14
dbpprop:_15
dbpprop:_16
dbpprop:_17
dbpprop:_18
dbpprop:_19
dbpprop:_2
dbpprop:_20
dbpprop:_21
dbpprop:_22
dbpprop:_23
dbpprop:_24
dbpprop:_25
dbpprop:_26
dbpprop:_27
dbpprop:_28
dbpprop:_29
dbpprop:_3
dbpprop:_30
dbpprop:_31
dbpprop:_4
dbpprop:_5
dbpprop:_6
dbpprop:_7
dbpprop:_8
dbpprop:_9
dbpprop:abstract
  • Philip IV (April–June 1268 – 29 November 1314), called the Fair, son and successor of Philip III, reigned as King of France from 1285 until his death. He was the husband of Joan I of Navarre, by virtue of which he was King of Navarre (as Philip I) and Count of Champagne from 1284 to 1305. The nickname Philip "the Fair" or "the Handsome" comes from his appearance; it had nothing to do with his actions as king.
  • Philipp IV. , genannt der Schöne, aus der Dynastie der Kapetinger war von 1285 bis 1314 ein König von Frankreich und (als Philipp I. ) König von Navarra. Er etablierte Frankreich als Großmacht in Europa und errichtete mit einer kompromisslosen Autorität ein modernes frühabsolutistisches Staatswesen, welches der mittelalterlichen französischen Monarchie eine bis dahin nie gekannte Machtentfaltung ermöglichte. Besondere Bedeutung besitzt seine Regentschaft wegen der Überführung des Papsttums nach Avignon und der Zerschlagung des Templerordens. Sein Beiname ist zeitgenössisch und bezieht sich auf sein Aussehen, welches dem Ritterideal seiner Zeit entsprochen haben soll.
  • Felip I de Navarra i IV de França el Bell, rei de Navarra i comte de Xampanya i rei de França.
  • Filip IV. Sličný byl francouzský král z dynastie Kapetovců od roku 1285. Vládu opíral o úřednictvo a organizovanou správu (viz též legisté). Sňatkem s Janou I. Navarrskou získal v roce 1284 Království navarrské a hrabství Champagne. S Eduardem I. Anglickým vedl válku o Gaskoňsko, dočasně ovládl Flandry. Mocenský konflikt s papežem Bonifácem VIII. vyústil 1305 v papežovo zajetí a prosazení Francouze Klimenta V. na papežský stolec (od 1309 papežská rezidence byla přenesena do Avignonu). K prosazení vlastní politiky svolal v roce 1302 poprvé generální stavy. Aby získal finanční prostředky, vystoupil 1307 proti řádu templářů, obvinil je z magie, sodomie a kacířství a zkonfiskoval jejich obrovský majetek. Templáře nechal uvěznit a roku 1310 na králův příkaz byli někteří upáleni a v roce 1312 dosáhl na papeži zrušení řádu. Dále vězněný velmistr templářského řádu Jacques de Molay a velkopreceptor Normandie Geoffroy de Charnay roku 1314 popřeli znovu vznesená obvinění a byli poté veřejně upáleni.
  • Felipe IV de Francia, el Hermoso, rey de Francia, undécimo rey perteneciente a la Dinastía de los Capeto.
  • Filip IV Kaunis (ransk. Philippe IV le Bel) oli Ranskan kuningas 1285–1314. Hän oli yhdestoista ns. suoran Kapeting-dynastian hallitsija. Hän oli myös Navarran kuningas nimenään Filip I.
  • Philippe IV de France, dit Philippe le Bel, est roi de France de 1285 à 1314, onzième roi de la dynastie des Capétiens directs.
  • Fájl:Philippe IV Le Bel. jpg Szép Fülöp portréja IV. (Szép) Fülöp a középkori Franciaország egyik legjelentősebb királya, III. (Merész) Fülöp és Aragóniai Izabella másodszülött fia, X. (Civakodó) Lajos, V. (Hosszú) Fülöp és IV. (Szép) Károly, valamint Izabella angol királyné édesapja volt. Már kortárs ellenfelei és tisztelői is Vaskirálynak vagy Márványkirálynak nevezték. Számos jelentős tett fűződik a nevéhez, így az első francia rendi gyűlés összehívása, a pápaság Avignonba telepítése és a templomos lovagrend feloszlatása is.
  • Membro della dinastia dei Capetingi, Filippo nacque nel palazzo di Fontainebleau, figlio del re Filippo III e Isabella d'Aragona. Filippo è soprannominato il Bello (le Bel) per la sua bella apparenza.
  • ファイル:Philippe IV Le Bel. jpg フィリップ4世 フィリップ4世（Philipe IV, 1268年 - 1314年11月29日）は、フランス王（在位：1285年 - 1314年）。フィリップ3世と最初の王妃イザベル・ダラゴンの子。整った顔立ちのため「端麗王」（le Bel、ル・ベル）と称される。 官僚制度の強化に努め、絶対王政への端緒になった。対外的には豊かなフランドルの支配を目指し、フランドルの都市市民と激しく争った。また、ローマ教皇と激しく対立し、フランス国内の支持を得てアナーニ事件を起こし、最終的に教皇権を従え教皇庁をアヴィニョンに移した（教皇のアヴィニョン捕囚）したりテンプル騎士団を異端として弾圧・解体したため、後世に悪評を得ることになった。
  • Filips IV, bijgenaamd de Schone, was koning van Frankrijk van 1285 tot 1314. Hij was de machtigste vorst van zijn tijd. Zijn politiek was erop gericht om het gezag van het Franse koningshuis te versterken. Hij vocht oorlogen uit met de Engelse koning en de Vlamingen en wilde de macht van de Katholieke Kerk en de hoge edelen breken.
  • Filip IV av Frankrike, var konge i Frankrike fra 1285 til sin død. Sønn av Filip III og Isabella av Aragon, far til Ludvig X, Filip V og Karl IV av Frankrike. Også kalt for ‘Filip den smukke’ og bør ikke forveksles med Filip I av Kastilia som også ble kalt for ‘Filip den smukke’.
  • Filip IV Piękny, fr. Philippe le Bel - król Francji i Nawarry w latach 1285-1314, syn Filipa III Śmiałego z dynastii Kapetyngów i jego pierwszej żony - Izabeli Aragońskiej. Od pierwszych lat swego panowania zaangażował się w spór z królem Anglii Edwardem I o terytorium Akwitanii, którą zajął zbrojnie w 1293 oraz bogatej Flandrii, opanowanej w 1304. Nieustanne wojny, jakie prowadził Filip IV wymagały wielkich pieniędzy. Zdobywał je wszelkimi sposobami, m. in. przez konfiskaty majątków lombardzkich bankierów i bogatej ludności żydowskiej, przez zamianę powinności lennych na świadczenia pieniężne oraz przez nałożenie specjalnego podatku na duchowieństwo. Gdy ponadto przejął sądownictwo nad duchownymi, papież Bonifacy VIII ogłosił zamiar ekskomunikowania go, do czego jednak nie doszło, wobec wojny domowej między możnymi w samym państwie papieskim i śmierci papieża w 1303. Filip IV kazał wykopać zwłoki Bonifacego VIII i spalić go na stosie jako heretyka. Następni papieże, szukając protekcji Filipa IV, ulegli jego naciskom i począwszy od Klemensa V przenieśli swe dwory do Awinionu na południu Francji. Było to równoważne z uzależnieniem papiestwa od państwa francuskiego. Filip IV równie bezwzględnie rozprawił się z rycerskim Zakonem Templariuszy, utworzonym w XII w. w Jerozolimie. Gdy oskarżono ich o herezję, wytoczył im, jako zwierzchnik Królestwa Jerozolimy i za zgodą papieża Klemensa V, proces sądowy, w którego wyniku kilkudziesięciu braci zakonnych, po torturach, zostało w 1307 spalonych na stosie. Przy czym majątek zakonu uległ konfiskacie na rzecz króla. W okresie panowania Filipa IV bardzo wzrosła rola i znaczenie Paryża. Miasto liczyło wtedy ok. 200 tys. mieszkańców i było największym w zachodniej Europie. Centrum administracyjne, z licznymi pałacami, znajdowało się na wyspie Cité na Sekwanie. Na jej prawym brzegu rozbudowała się dzielnica handlowa, na lewym dominowały budowle sakralne i Uniwersytet Sorbony, który utworzony został już w 1150, jako drugi, po Bolonii, w Europie. Filip IV Piękny zmarł 29-go listopada 1314r, prawdopodobnie na skutek wylewu krwi do mózgu. Po nim panowało jeszcze trzech królów dynastii Kapetyngów (987-1328), wszyscy będący synami Filipa IV i Joanny I, królowej Nawarry. Byli to Ludwik X Kłótliwy (1314-1316), Filip V Wysoki (1316-1322) i Karol IV Piękny (1322-1328). Po nich nastała dynastia Walezjuszów (1328-1589). Czas panowania pierwszych pięciu Walezjuszów przypadł na okres wojny stuletniej prowadzonej pomiędzy francuskimi i angielskimi rodami królewskimi o dynastyczne sukcesje poszczególnych księstw francuskich. Córka Filipa IV - Izabela (1292-1358), w 1308 poślubiła Edwarda II, króla Anglii. Tytułowy bohater powieści Maurice'a Druona pt. Król z żelaza. W 1302 roku po raz pierwszy zwołał Stany Generalne. Zobacz też: Kapetyngowie, Historia Francji.
  • Filipe IV de França, cognominado o Belo, o rei de Mármore ou o rei de Ferro foi rei de França de 1285 até a sua morte, o décimo primeiro da chamada dinastia dos capetianos directos. Por casamento com Joana I de Navarra foi também rei de Navarra e conde de Champagne de 1284 a 1305. O cognome o Belo deve-se à sua extraordinária beleza, segundo relatos contemporâneos. Também apelidado pelos seus inimigos e admiradores de o rei de Mármore ou o rei de Ferro, foi notável pela sua personalidade rígida e severa. Um dos seus mais ferozes oponentes, o bispo Bernardo Saisset de Pamiers, disse sobre o rei: «Não é um homem nem uma besta. É uma estátua». Filipe IV foi um rei polémico, estando na origem da tentativa de deposição do papa Bonifácio VIII e da transferência do papado para a cidade de Avinhão, e criando as condições para, algumas décadas depois da sua morte, a eclosão da Guerra dos Cem Anos. No seu reinado suprimiu a Ordem dos Cavaleiros Templários a 13 de Outubro de 1307, facto que provavelmente esteve na origem da superstição de as sextas-feiras dia 13 serem dias aziagos.
  • Filip al IV-lea cel Frumos (franceză Phlippe IV le Bel) a fost regele Franţei din 1285 până în 1314, fiind membru al dinastiei Capeţiene. Personalitatea sa rece şi severă i-a adus porecla de „Regele de Fier” sau „Regele de marmură”. Contemporanul său, Pamiers Bernard Saisset spunea despre cel Frumos că „Nu ştie decât să privească oamenii fără să spună nimic. Nu e nici om, nici fiară, e o statuie... ”. Filip cel Frumos este fiul regelui Filip al III-lea (1245-1285) şi al reginei Isabela d'Aragon. La data de 14 august 1284 se căsătoreşte cu Ioana I de Navara, astfel devenind regele Navarei din 1284 până în 1305, când moare Ioana. Nu s-a recăsătorit niciodată. Cei doi au avut împreună şapte copii: Ludovic al X-lea, rege al Navarei şi Franţei între 1314 - 1316 Margareta a Franţei - logodită cu Ferdinand IV de Castille Filip al V-lea cel Lung, rege al Franţei Carol al IV-lea - (1294–1 februarie 1328), rege al Franţei Isabela a Franţei, regină a Angliei, căsătorită cu Eduard al II-lea al Angliei Blanche a Franţei Robert al Franţei
  • Филипп IV Красивый — французский король, сын Филиппа III Смелого, из династии Капетингов.
  • Filip IV, Filip den sköne, (fr. Philippe IV, Philippe le Bel), född 1268 i Fontainebleau, död 29 november 1314 i Fontainebleau, kung av Frankrike, 1285-1314. Son till Filip III av Frankrike och Isabella av Aragonien, far till Ludvig X av Frankrike, Filip V av Frankrike och Karl IV av Frankrike. Ska inte förväxlas med Filip I av Kastilien, som också kallades "Filip den sköne". Han var allierad med skottarna och åren 1293-1303 förde han krig mot England. Filip beskattade kyrkan hårt, vilket ledde till strid med påven Bonifatius VIII. Den 21 juni 1306 lät han kasta ut 100 000 judar ur Frankrike.
  • IV. Philippe, lakabı Yakışıklı Philippe (Fransızca; Philippe le Bel), 1285-1314 Fransa kralı. 1284-1305 arasında I. Felipe adıyla karısı I. Jeanne ile birlikte Navarre Krallığı'nı yönetmiş, uzun yıllar süren bir mücadele sonucunda papalığın gücünü kırmayı başarmıştır. III. Philippe ile Aragonlu İsabelle'in oğlu Louis'nin torunuydu. On altı yaşına gelince şövalye oldu ve Navarre'lı Jeanne ile evlendi. 1285'te babasınıni kardeşi Charles'ı Aragon tahtına çıkarmak için güneye düzenlediği sefere katıldı. Ekim 1285'te babasının ölümü üzerine tahta geçti. Hükümdarlığının ilk yıllarında Aragon sorununu çözüme ulaştırdı ve kendisinden önceki kralların başlatmış olduğu reform programına hız verdi. 1294'te İngiltere ile başlayan savaş, ülke kaynaklarını zorlayan 10 yıllık bir çatışma dönemini başlattı. 1303'te imzalanan barış antlaşmasıyla sona eren bu savaş Fransa'ya toprak kazandırmadıysa da bazı önemli sonuçlar doğurdu. Bunların en önemlisi barış antlaşmasına Philippe'in kızı İsabelle'in (sonradan İngiltere kraliçesi Isabella of France) İngiltere'nin gelecekteki kralı II. Edward'la evlenmesine şart koşan bir hükmün konmasıydı. 1308'de gerçekleşen bu evlilik iki krallık arasındaki barışın uzun yıllar sürmesini sağladı. Savaşın bir başka sonucuda Philippe'in vasalı Flandre kontu Gwijde van Dampierre'in savaş sırasında I. Edward ile ittifak kurması nedeniyle Fransa ile Flandre arasında Philippe'in ölümünden sonra da sürecek bir düşmanlığın başlaması oldu. Philippe, İngiltere ile savaşın sona ermesinden hemen sonra Flandre'a bir sefer düzenledi. 1302'de Courtrai'de yenilgiye uğradıysa da iki yıl sonra Mons-en Pevele'de büyük bir zafer kazandı ve 1305'te imzalanan barış antlaşmasıyla Flandre ağır bir savaş tazminatı ödemek zorunda kaldı. Flandre'a karşı sürdürülen savaşın giderlerini karşılamak amacıyla, savunma giderleri için toplanan mülkiyet vergisini kaldırıp bunun yerine savaşmak istemeyenlerin belirli bir bedel ödemeleri zorunluluğunu getirdi. Bu yöntem daha sonra, Fransız krallarının savaş sırasında yürürlüğe koydukları geleneksel bir uygulamaya dönüştü. Philippe'in papalıkla olan ilşkileri İngiltere'ye karşı sürdürülen savaş sırasında bozulmaya başlamıştı. Papalığın bir Haçlı seferine ilişkin planlarını engelleyen bu savaşı sona erdirmek için bazı saldırgan girişimleri olan Papa VIII. Bonifatius Şubat 1296'da papanın onayı olmaksızın ruhban sınıfının vergilendirilmesini yasaklayan Clericis Laicos fermanını yayımlamış, ama I. Edward ve Philippe'in baskıları karşısında koyduğu yasağı kaldırmak zorunda kalmıştı. Philippe'in 1301'de Pamiers piskoposu Bernard Saisset'yi vatana ihanet suçuyla tutuklatması papalıkla olan ilişkilerinin yeniden gerginleşmesine neden oldu. Bonifatius Aralık 1301'de Philippe'in din görevlilerini vergilendirme hakkını askıya aldığını ilan etti ve Fransız krallık yönetimi ile Fransız Kilisesi'nin durumunu tartışmak üzere Fransız din adamlarını Roma'ya çağırdı. Philippe, Saisset'nin Roma'ya gitmesine izin verdiyse de, papalığın bir fermanını yaktırdı ve Nisan 1302'de büyük bir meclis toplayarak halkın desteğini sağladı. Philippe'in bakanlarından Nogeret, 7 Eylül 1303'te İtalya'nın Anagni kentinde Bonifatius'u yakalayarak, onun Philippe'i aforoz etme planlarını engelledi. İki gün sonra Anagni halkı tarafından serbest bırakılan Bonifatius bir ay sonra öldü. Bonifatius'un yerine geçen XI. Benedictus ve daha sonra papa seçilen V. Clemens Philippe'le iyi ilişkile kurdular. Clemens'in papalık meclisini Roma'dan Avignon'a taşıması (1309) ve 1311'de Bonifatius'un Kasım 1301'den sonra yayımladığı bütün fermanları iptal etmesi Philippe için tam bir zafer oldu. Philippe 1304-1313 arasındaki barış döneminde, papalık üzerinde tam bir denetim kurarak gücünü pekiştirecek planlarını yürürlüğe koyma ve krallığa yeni gelir kaynakları sağlama olanağını buldu. Bu doğrultudaki ilk girişimi Papa Clemens'in kendisine gelecekte yapılacak Haçlı seferleri katılmama hakkını veren, savaşta din görevlilerinden haksız yere alınan paraları geri verme yükümlülüğünden kurtaran ve 1305 barış antlaşmasının hükümlülüklerini yerine getirmemeleri halinde Flamanların dinsel cezalara çarptırılacağını ilan eden fermanlar çıkarmasını sağlamak oldu. 1306'da bütün Yahudileri Fransa'dan sürüp mülklerine el koydu. Ardından heretiklik ve ahlaksızlıkla suçladığı güçlü Templier tarikatına karşı saldırıya geçti. 1312'de Clemens'in onayıyla tarikatı dağıtıp mallarını Hospitallier tarikatına aktardı. Philippe ayrıca, Lyon kentini denetimi altına alarak ve oğullarının yaptığı evlilikler yoluyla Burgonya Kontluğu'nu Fransız egemenliğine sokarak doğu sınırını güçlendirdi. Kutsal Roma Germen İmparatorluğu üzerinde denetim kurma girişimlerinde ise aynı ölçüde başarılı olamadı. 1308'de kardeşi Charles'ı, 1313'te de ikinci oğlu Philippe'i imparator seçtirmek için girişimlerde bulunduysa da sonuç alamadı. 1313'te barış antlaşmasının hükümlerini yerine getirmedikleri için aforoz edilen Flamanlara, bölgeye oğullarının komutasında bir ordu göndererek boyun eğdiren Philippe, ertesi yıl çeşitli sorunlarla karşı karşıya kaldı. Papa Clemens'in ölümüyle en önemli destekçisini yitiren Philippe için Flandre'da ilkinden daha büyük bir ayaklanmanın başlaması ikinci bir darbe oldu. Flandre'a yeni sefer düzenlediyse de ateşkes görüşmelerinde güçlükle karşılaştı. Öte yandan bakanlarından biriyle ilgili ihanet söylentileri çıkması ve savaş için toplanan bütün paraların geri verilmesi yolunda taleplerin yoğunlaşması durumunu daha da güçleştirdi. Paraya gereksinim duyan Philippe ödemeyi geçiktirince muhalefet birleşerek harekete geçti. Bu arada kısmi felç geçiren Philippe, ölümünden bir gün önce koyduğu son verginin kaldırılmasını emretti ve kendi adına Haçlı seferi düzenlenmesi için emir verdi. Oğulları X. Louis ve V. Philippe art arda Fransız kralı oldu.
  • Філіп IV Красивий — французький король (1285—1314), син Філіпа III Сміливого, з династії Капетингів. Філіп IV був одружений з 16 серпня 1284 на Жанні I, королеві Наварри і графині Шампанської з 1274. Філіпові наслідував його син Людовик X.
  • 腓力四世（美男子）Philippe le Bel（1268年—1314年11月29日）法国卡佩王朝国王（1285年—1314年在位），纳瓦拉国王（1284年起，称腓力一世）。他是卡佩王朝后期一系列强有力的君主之一。腓力四世的权力甚至迫使教廷屈服，在他以后的一个世纪内，教皇驻地迁到法国阿维尼翁。 腓力四世的基本政策，是延续卡佩王朝先祖们的一贯做法，抑制封建诸侯而加强国王的权力。1284年他在继承王位前与纳瓦拉女王胡安娜一世结婚，使卡佩王朝获得了纳瓦拉的王冠。由于纳瓦拉王室是香槟的世袭领主，此举也导致香槟这一重要封建领地落入王室手中。于是腓力四世在即位后拥有的领地，已足以支持他为树立国王的绝对权威而采取行动。在与各个敌人的斗争中，腓力四世表现得顽强而冷酷残忍。 1294年腓力四世侵入金雀花王朝在法国的关键领地基恩（即阿基坦），希望吞并此地。英格兰国王爱德华一世随即于1297年渡海进攻法国，到1300年，法军实际已被赶出其攻占的地盘。腓力四世与爱德华一世议和，规定后者仍拥有加斯科涅并与腓力的妹妹法兰西的玛格丽特结婚，并割让布列塔尼。在这次挫折之后，腓力四世于1308年和1312年先后兼并安古瓦及里昂。为扩张领土和扩大收入来源，腓力四世自1300年起持续进攻佛兰德。法军在1302年战争中败北，但于1304年战胜了佛兰德人。腓力四世对佛兰德的野心只取得了有限的成果。因为这些战争，他采取各种手段横征暴敛，包括于1306年驱逐犹太人并没收他们的财产。 1296年—1303年，腓力四世与主张教权高于王权的教皇卜尼法斯八世发生严重冲突。为获取贵族和城市居民支持他与教皇的斗争，腓力四世于年召开了法国历史上的第一次三级会议。冲突的结果，造成教廷在多年实际为法国国王所控制。 很可能由于腓力四世的要求，教皇于1312年宣布最重要的僧侣骑士团之一圣殿骑士团为异端。取缔圣殿骑士团可能为腓力四世带来巨大的好处，因为该骑士团拥有惊人的财富。腓力四世取缔圣殿骑士团并对成员进行残酷的捕杀（大多被以异端罪名处死）。
dbpprop:alternativeNames
  • Philip IV the Fair, Philippe IV le Bel (French)
dbpprop:author
  • Goyau, Georges
dbpprop:birthPlace
dbpprop:border
  • 1 (xsd:integer)
dbpprop:boxstyle
  • background-color: 9fe;
  • background-color: bfc;
  • background-color: fcc;
  • background-color: fb9;
  • background-color: ffc;
  • padding-top: 0; padding-bottom: 0;
dbpprop:coronation
  • 6 January 1286, Reims
dbpprop:dateOfBirth
  • April–June 1268
  • 1268 (xsd:integer)
dbpprop:dateOfDeath
dbpprop:deathPlace
  • Fontainebleau, France
dbpprop:father
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:issue
dbpprop:mother
dbpprop:name
  • Philip IV of France
  • Philip IV the Fair
dbpprop:placeOfBurial
dbpprop:predecessor
dbpprop:reference
dbpprop:reign
  • 5 October 1285 – 29 November 1314
dbpprop:relatedInstance
dbpprop:royalHouse
dbpprop:sHouProperty
dbpprop:shortDescription
  • King of France
dbpprop:spouse
dbpprop:style
  • font-size: 90%; line-height: 110%;
dbpprop:successor
dbpprop:title
  • King of France and Navarre Count of Champagne
  • Philip IV (the Fair)
dbpprop:url
dbpprop:volume
  • 12 (xsd:integer)
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
dbpprop:year
  • 1911 (xsd:integer)
rdf:type
rdfs:comment
  • Philip IV (April–June 1268 – 29 November 1314), called the Fair, son and successor of Philip III, reigned as King of France from 1285 until his death. He was the husband of Joan I of Navarre, by virtue of which he was King of Navarre (as Philip I) and Count of Champagne from 1284 to 1305. The nickname Philip "the Fair" or "the Handsome" comes from his appearance; it had nothing to do with his actions as king.
  • Philipp IV. , genannt der Schöne, aus der Dynastie der Kapetinger war von 1285 bis 1314 ein König von Frankreich und (als Philipp I. ) König von Navarra. Er etablierte Frankreich als Großmacht in Europa und errichtete mit einer kompromisslosen Autorität ein modernes frühabsolutistisches Staatswesen, welches der mittelalterlichen französischen Monarchie eine bis dahin nie gekannte Machtentfaltung ermöglichte.
  • Felip I de Navarra i IV de França el Bell, rei de Navarra i comte de Xampanya i rei de França.
  • Filip IV. Sličný byl francouzský král z dynastie Kapetovců od roku 1285. Vládu opíral o úřednictvo a organizovanou správu (viz též legisté). Sňatkem s Janou I. Navarrskou získal v roce 1284 Království navarrské a hrabství Champagne. S Eduardem I. Anglickým vedl válku o Gaskoňsko, dočasně ovládl Flandry. Mocenský konflikt s papežem Bonifácem VIII. vyústil 1305 v papežovo zajetí a prosazení Francouze Klimenta V.
  • Felipe IV de Francia, el Hermoso, rey de Francia, undécimo rey perteneciente a la Dinastía de los Capeto.
  • Filip IV Kaunis (ransk. Philippe IV le Bel) oli Ranskan kuningas 1285–1314. Hän oli yhdestoista ns. suoran Kapeting-dynastian hallitsija. Hän oli myös Navarran kuningas nimenään Filip I.
  • Philippe IV de France, dit Philippe le Bel, est roi de France de 1285 à 1314, onzième roi de la dynastie des Capétiens directs.
  • Fájl:Philippe IV Le Bel. jpg Szép Fülöp portréja IV. (Szép) Fülöp a középkori Franciaország egyik legjelentősebb királya, III. (Merész) Fülöp és Aragóniai Izabella másodszülött fia, X. (Civakodó) Lajos, V. (Hosszú) Fülöp és IV. (Szép) Károly, valamint Izabella angol királyné édesapja volt. Már kortárs ellenfelei és tisztelői is Vaskirálynak vagy Márványkirálynak nevezték.
  • Membro della dinastia dei Capetingi, Filippo nacque nel palazzo di Fontainebleau, figlio del re Filippo III e Isabella d'Aragona. Filippo è soprannominato il Bello (le Bel) per la sua bella apparenza.
  • ファイル:Philippe IV Le Bel.
  • Filips IV, bijgenaamd de Schone, was koning van Frankrijk van 1285 tot 1314. Hij was de machtigste vorst van zijn tijd. Zijn politiek was erop gericht om het gezag van het Franse koningshuis te versterken. Hij vocht oorlogen uit met de Engelse koning en de Vlamingen en wilde de macht van de Katholieke Kerk en de hoge edelen breken.
  • Filip IV av Frankrike, var konge i Frankrike fra 1285 til sin død. Sønn av Filip III og Isabella av Aragon, far til Ludvig X, Filip V og Karl IV av Frankrike. Også kalt for ‘Filip den smukke’ og bør ikke forveksles med Filip I av Kastilia som også ble kalt for ‘Filip den smukke’.
  • Filip IV Piękny, fr. Philippe le Bel - król Francji i Nawarry w latach 1285-1314, syn Filipa III Śmiałego z dynastii Kapetyngów i jego pierwszej żony - Izabeli Aragońskiej. Od pierwszych lat swego panowania zaangażował się w spór z królem Anglii Edwardem I o terytorium Akwitanii, którą zajął zbrojnie w 1293 oraz bogatej Flandrii, opanowanej w 1304. Nieustanne wojny, jakie prowadził Filip IV wymagały wielkich pieniędzy. Zdobywał je wszelkimi sposobami, m. in.
  • Filipe IV de França, cognominado o Belo, o rei de Mármore ou o rei de Ferro foi rei de França de 1285 até a sua morte, o décimo primeiro da chamada dinastia dos capetianos directos. Por casamento com Joana I de Navarra foi também rei de Navarra e conde de Champagne de 1284 a 1305. O cognome o Belo deve-se à sua extraordinária beleza, segundo relatos contemporâneos.
  • Filip al IV-lea cel Frumos (franceză Phlippe IV le Bel) a fost regele Franţei din 1285 până în 1314, fiind membru al dinastiei Capeţiene. Personalitatea sa rece şi severă i-a adus porecla de „Regele de Fier” sau „Regele de marmură”. Contemporanul său, Pamiers Bernard Saisset spunea despre cel Frumos că „Nu ştie decât să privească oamenii fără să spună nimic. Nu e nici om, nici fiară, e o statuie... ”.
  • Филипп IV Красивый — французский король, сын Филиппа III Смелого, из династии Капетингов.
  • Filip IV, Filip den sköne, (fr. Philippe IV, Philippe le Bel), född 1268 i Fontainebleau, död 29 november 1314 i Fontainebleau, kung av Frankrike, 1285-1314. Son till Filip III av Frankrike och Isabella av Aragonien, far till Ludvig X av Frankrike, Filip V av Frankrike och Karl IV av Frankrike. Ska inte förväxlas med Filip I av Kastilien, som också kallades "Filip den sköne". Han var allierad med skottarna och åren 1293-1303 förde han krig mot England.
  • IV. Philippe, lakabı Yakışıklı Philippe (Fransızca; Philippe le Bel), 1285-1314 Fransa kralı. 1284-1305 arasında I. Felipe adıyla karısı I. Jeanne ile birlikte Navarre Krallığı'nı yönetmiş, uzun yıllar süren bir mücadele sonucunda papalığın gücünü kırmayı başarmıştır. III. Philippe ile Aragonlu İsabelle'in oğlu Louis'nin torunuydu. On altı yaşına gelince şövalye oldu ve Navarre'lı Jeanne ile evlendi.
  • Філіп IV Красивий — французький король (1285—1314), син Філіпа III Сміливого, з династії Капетингів. Філіп IV був одружений з 16 серпня 1284 на Жанні I, королеві Наварри і графині Шампанської з 1274. Філіпові наслідував його син Людовик X.
rdfs:label
  • Philip IV of France
  • Philipp IV. (Frankreich)
  • Felip IV de França
  • Filip IV. Sličný
  • Felipe IV de Francia
  • Filip IV (Ranska)
  • Philippe IV de France
  • IV. Fülöp francia király
  • Filippo IV di Francia
  • フィリップ4世 (フランス王)
  • Filips IV van Frankrijk
  • Filip IV av Frankrike
  • Filip IV Piękny
  • Filipe IV de França
  • Filip al IV-lea al Franţei
  • Филипп IV (король Франции)
  • Filip IV av Frankrike
  • IV. Philippe
  • Філіп IV (король Франції)
  • 腓力四世 (法兰西)
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpedia-owl:MilitaryConflict/commander of
is dbpedia-owl:commander of
is dbpprop:_10 of
is dbpprop:_12 of
is dbpprop:_18 of
is dbpprop:_2 of
is dbpprop:_20 of
is dbpprop:_26 of
is dbpprop:_4 of
is dbpprop:_6 of
is dbpprop:commander of
is dbpprop:disambiguates of
is dbpprop:father of
is dbpprop:issue of
is dbpprop:predecessor of
is dbpprop:redirect of
is dbpprop:spouse of
is dbpprop:successor of
is dbpprop:title of
is owl:sameAs of