The Philebus (/fɪˈliːbəs/; occasionally given as Philebos; Greek: Φίληβος), is one of the surviving Socratic dialogues written in the 4th century BC by the ancient Greek philosopher Plato. Apart from Socrates, the primary speaker in Philebus, the other speakers are Philebus and Protarchus. But Philebus, who wants to defend the life of pleasure, hedonism, which Socrates describes as the life of an oyster, hardly participates, and his position has to be defended by Protarchus, who has learnt argumentation from Sophists.

Property Value
dbo:abstract
  • فيليبوس (باليونانية: Φίληβος)، هو أحد الحوارات السقراطية الباقية والذي كتب في القرن الرابع قبل الميلاد والذي كتبه الفيلسوف الإغريقي أفلاطون. المتحدث الرئيسي في الحوار هو سقراط، والمتحدثون الآخرون هم فيليبوس وبروتارخوس. يدافع فيليبوس عن حياة البهجة والمتعة، والتي يصفها سقراط بأنها مثل حياة المحار، لا يكاد يشارك بشيء في الدنيا، ويدافع عنه بروتارخوس ، الذي تعلم فن الحجج من السفسطائيين. أغلب المخطوطات تضع عنوانا فرعيا على العمل هو "بما يتعلق بالمتع والأخلاق"، أو بعبارة أخرى يتساءل عن أفضل طريقة للحياة. ولكن هناك أجزاء كبيرة في الحوار تتعامل مع الجدليات وعلم الوجود ولكن لا علاقة لها بالمتعة والأخلاق، أو إذا كان كذلك، فبشكل غير مباشر". (ar)
  • Der Philebos (altgriechisch Φίληβος Phílēbos, latinisiert Philebus) ist ein in Dialogform verfasstes Werk des griechischen Philosophen Platon. Wiedergegeben wird ein fiktives Gespräch von Platons Lehrer Sokrates mit den beiden jungen Athenern Philebos und Protarchos. Das Hauptthema ist die ethische Bewertung der Lust. Philebos und Protarchos sind Hedonisten, sie betrachten die Lust als höchsten Wert und setzen sie mit dem schlechthin Guten gleich. Sokrates vertritt die Gegenposition, für ihn haben Vernunft und Einsicht Vorrang. Die Berechtigung und den Wert der Lust bestreitet er zwar nicht, doch zeigt er die Verschiedenartigkeit der Lüste auf und tritt für eine differenzierte Beurteilung ein. Er verwirft manche Arten der Lust, da sie schädlich seien, und billigt den übrigen, den „reinen“ Lüsten, nur einen untergeordneten Rang in der hierarchischen Wertordnung zu. Die Unterscheidung zwischen den Lustarten führt zu allgemeinen Überlegungen über die Einheit und Vielheit von Arten, die unter einem Oberbegriff zusammengefasst werden, und über die Gattungen, in die sich alles Seiende aufteilen lässt. Lust und Unlust treten im menschlichen Leben in verschiedenen Erscheinungsformen und Mischungsverhältnissen auf. Sokrates untersucht die Ursachen, die Entstehung und die Beschaffenheit dieser Faktoren und ihrer wechselnden Kombinationen, die verschiedenartige Gemütszustände ergeben. Die Besonderheiten der einzelnen Lustformen werden herausgearbeitet und die Gründe für deren unterschiedliche Bewertung dargelegt. Am Ende des Dialogs präsentiert Sokrates eine universale Wertordnung. Darin nimmt das richtige Maß, die Verhältnismäßigkeit, den obersten Platz ein und die Lust – soweit sie berechtigt ist – den untersten. Schädliche Lüste sind zu meiden. Die rechte Mischung der erwünschten Faktoren soll ein gelungenes Leben ermöglichen und einen ausgeglichenen Gemütszustand herbeiführen. Protarchos sieht das ein, Philebos äußert sich nicht mehr. Der Philebos, in dem neben dem Kernthema eine Reihe weiterer philosophischer Fragen zur Sprache kommt, gilt als einer der anspruchsvollsten Dialoge Platons. In der modernen Forschung findet besonders die von Sokrates vorgenommene Einteilung alles Seienden in vier Klassen viel Beachtung. Erörtert wird unter anderem das Verhältnis dieser Klassifizierung zu Platons Ideenlehre und zu seiner „ungeschriebenen Lehre“ oder Prinzipienlehre. (de)
  • Le Philèbe (ou Sur le Plaisir - Φίληβος) est un dialogue de Platon du genre éthique, considéré comme l’avant-dernier nous étant parvenu, avant Les Lois. Ce dialogue utilise nombre déléments parmi les dialogues de vieillesse de Platon : la réflexion sur L'Un et le Multiple du Parménide ; une forme, plus simple et inversée, de division en éléments primordiaux — méthode utilisée dans Le Sophiste et Le Politique —, un style explicatif et descriptif de l’homme similaire à celui du Timée concernant l’homme et l’univers, style et propos qui rappellent fortement Les Passions de l'âme de Descartes. (fr)
  • El Filebo (en griego: Φίληβος, en latín, Philebus) es un diálogo platónico que trata sobre el rol del placer y la inteligencia en la vida conducida por el bien. Se lo considera uno de los diálogos tardíos de Platón. (es)
  • Il Filebo (Φίληβος) è un dialogo scritto da Platone nella fase finale della sua produzione, probabilmente subito dopo il secondo viaggio in Sicilia (366-365 a.C.). È l'ultimo scritto in cui il filosofo attribuisce al maestro il ruolo di protagonista: discutendo con Filebo e Protarco, Socrate ricerca il «vero Bene» in grado di garantire una vita felice, partendo dalla possibilità – in seguito negata – che esso coincida con il piacere. (it)
  • The Philebus (/fɪˈliːbəs/; occasionally given as Philebos; Greek: Φίληβος), is one of the surviving Socratic dialogues written in the 4th century BC by the ancient Greek philosopher Plato. Apart from Socrates, the primary speaker in Philebus, the other speakers are Philebus and Protarchus. But Philebus, who wants to defend the life of pleasure, hedonism, which Socrates describes as the life of an oyster, hardly participates, and his position has to be defended by Protarchus, who has learnt argumentation from Sophists. Manuscripts of the work give it the subtitle "peri hēdonēs, ēthikos" indicating that it is "concerning pleasure", and that it is a work about "ethics", or in other words the question of the best way of life. However "there are large parts in the dialogue that deal with dialectics and ontology but have nothing to do with pleasure and ethics, or if so, only indirectly". (en)
  • 『ピレボス』(希: Φίληβος、英: Philebus)は、プラトンの後期対話篇の1つであり、そこに登場する人物の名。副題は「快楽について」。 (ja)
  • De Philebus is een van de werken van de Atheense filosoof Plato, en maakt deel uit van de groep late ('kritische') dialogen. Startpunt is de vraag welk soort leven het beste is: een leven van verstand, gewijd aan kennis en inzicht, een leven gericht op vreugde en genot, of een combinatie van beide. Deze dialoog bevat tal van beschouwingen waarvan het onderlinge verband niet altijd direct duidelijk is, en heeft dan ook ooit de verzuchting ontlokt alle moeilijkheden in zich te verenigen die horen bij het lezen van een Platonische dialoog. Maar ook is de Philebus vergeleken met knoestige, knobbelige oude eik, vol met bulten en uitlopers op onverwachte plekken, maar die toch evenveel gezond hout bevat als de ranke cipressen en pijnbomen (dat wil zeggen de bekendere dialogen van Plato). (nl)
  • Filebo (em grego antigo: Φίληβος) é um diálogo platônico que ocupa-se com a dialética e ontologia. (pt)
  • Fileb (gr. Φίληβος, Philebos) – dialog Platona, napisany około roku 350 przed Chrystusem. Zaliczany do dialogów późnych. Rozmówcy spierają się o to, czy najwyższe Dobro polega na przyjemności czy na mądrości. Zamiarem Platona było wykazać, że zarówno przyjemność sama w sobie, jak i wiedza sama w sobie nie może być dobra, a zatem dobre życie musi być mieszaniną przyjemności i wiedzy (poznania). A wiec pojawiają się pytania, który element ma dominować, i który ma stanowić ograniczenie dla drugiego. Sokrates twierdzi, że to wiedza ma być granicą dla przyjemności (tzn, dozwolone są te przyjemności, które sprzyjają pełnemu rozwojowi umysłowemu). Dialog zawiera psychologiczne i etyczne analizy przyjemności i mądrości oraz klasyfikacje pierwszych zasad i przyczyn, przyjemności i rodzajów wiedzy. (pl)
  • «Филеб» (греч. Φίληβος) — один из диалогов Платона. Исследователи датируют диалог 2-й пол. 350-х гг. до н.э. (ru)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 7189210 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 707150305 (xsd:integer)
dbp:author
  • PLATO
dbp:title
  • Philebus
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Le Philèbe (ou Sur le Plaisir - Φίληβος) est un dialogue de Platon du genre éthique, considéré comme l’avant-dernier nous étant parvenu, avant Les Lois. Ce dialogue utilise nombre déléments parmi les dialogues de vieillesse de Platon : la réflexion sur L'Un et le Multiple du Parménide ; une forme, plus simple et inversée, de division en éléments primordiaux — méthode utilisée dans Le Sophiste et Le Politique —, un style explicatif et descriptif de l’homme similaire à celui du Timée concernant l’homme et l’univers, style et propos qui rappellent fortement Les Passions de l'âme de Descartes. (fr)
  • El Filebo (en griego: Φίληβος, en latín, Philebus) es un diálogo platónico que trata sobre el rol del placer y la inteligencia en la vida conducida por el bien. Se lo considera uno de los diálogos tardíos de Platón. (es)
  • Il Filebo (Φίληβος) è un dialogo scritto da Platone nella fase finale della sua produzione, probabilmente subito dopo il secondo viaggio in Sicilia (366-365 a.C.). È l'ultimo scritto in cui il filosofo attribuisce al maestro il ruolo di protagonista: discutendo con Filebo e Protarco, Socrate ricerca il «vero Bene» in grado di garantire una vita felice, partendo dalla possibilità – in seguito negata – che esso coincida con il piacere. (it)
  • 『ピレボス』(希: Φίληβος、英: Philebus)は、プラトンの後期対話篇の1つであり、そこに登場する人物の名。副題は「快楽について」。 (ja)
  • De Philebus is een van de werken van de Atheense filosoof Plato, en maakt deel uit van de groep late ('kritische') dialogen. Startpunt is de vraag welk soort leven het beste is: een leven van verstand, gewijd aan kennis en inzicht, een leven gericht op vreugde en genot, of een combinatie van beide. Deze dialoog bevat tal van beschouwingen waarvan het onderlinge verband niet altijd direct duidelijk is, en heeft dan ook ooit de verzuchting ontlokt alle moeilijkheden in zich te verenigen die horen bij het lezen van een Platonische dialoog. Maar ook is de Philebus vergeleken met knoestige, knobbelige oude eik, vol met bulten en uitlopers op onverwachte plekken, maar die toch evenveel gezond hout bevat als de ranke cipressen en pijnbomen (dat wil zeggen de bekendere dialogen van Plato). (nl)
  • Filebo (em grego antigo: Φίληβος) é um diálogo platônico que ocupa-se com a dialética e ontologia. (pt)
  • «Филеб» (греч. Φίληβος) — один из диалогов Платона. Исследователи датируют диалог 2-й пол. 350-х гг. до н.э. (ru)
  • فيليبوس (باليونانية: Φίληβος)، هو أحد الحوارات السقراطية الباقية والذي كتب في القرن الرابع قبل الميلاد والذي كتبه الفيلسوف الإغريقي أفلاطون. المتحدث الرئيسي في الحوار هو سقراط، والمتحدثون الآخرون هم فيليبوس وبروتارخوس. يدافع فيليبوس عن حياة البهجة والمتعة، والتي يصفها سقراط بأنها مثل حياة المحار، لا يكاد يشارك بشيء في الدنيا، ويدافع عنه بروتارخوس ، الذي تعلم فن الحجج من السفسطائيين. (ar)
  • Der Philebos (altgriechisch Φίληβος Phílēbos, latinisiert Philebus) ist ein in Dialogform verfasstes Werk des griechischen Philosophen Platon. Wiedergegeben wird ein fiktives Gespräch von Platons Lehrer Sokrates mit den beiden jungen Athenern Philebos und Protarchos. Das Hauptthema ist die ethische Bewertung der Lust. (de)
  • The Philebus (/fɪˈliːbəs/; occasionally given as Philebos; Greek: Φίληβος), is one of the surviving Socratic dialogues written in the 4th century BC by the ancient Greek philosopher Plato. Apart from Socrates, the primary speaker in Philebus, the other speakers are Philebus and Protarchus. But Philebus, who wants to defend the life of pleasure, hedonism, which Socrates describes as the life of an oyster, hardly participates, and his position has to be defended by Protarchus, who has learnt argumentation from Sophists. (en)
  • Fileb (gr. Φίληβος, Philebos) – dialog Platona, napisany około roku 350 przed Chrystusem. Zaliczany do dialogów późnych. Rozmówcy spierają się o to, czy najwyższe Dobro polega na przyjemności czy na mądrości. Dialog zawiera psychologiczne i etyczne analizy przyjemności i mądrości oraz klasyfikacje pierwszych zasad i przyczyn, przyjemności i rodzajów wiedzy. (pl)
rdfs:label
  • فيليبوس (حوار) (ar)
  • Philebos (de)
  • Filebo (es)
  • Philebus (en)
  • Philèbe (fr)
  • Filebo (it)
  • ピレボス (ja)
  • Philebus (Plato) (nl)
  • Fileb (dialog) (pl)
  • Filebo (pt)
  • Филеб (Платон) (ru)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of