| dbpprop:abstract
|
- A peneplain is the final stage in fluvial or stream erosion. After the streams in an area have reached base level, lateral erosion is dominant - as the streams erode the highland areas between them. Finally, the upland is almost gone: the stream floodplains merge in an area of very low to no topographic relief. The resulting flat plain is the ultimate stage in the cycle of erosion or geographical cycle. The streams within a peneplained region show extensive meandering and braiding. If the area is subsequently uplifted due to adjacent orogenic processes, without internal deformation within the peneplain, the streams will again begin downward erosion - creating incised meanders, water gaps, and other unique geomorphic features. A peneplain can be mistaken for a depositional plain. However, the rocks beneath a peneplain have been folded and tilted by tectonic forces, while the rocks beneath a depositional plain lie in horizontal layers. The peneplain concept was developed early in the 1900s by the geomorphologists, William Morris Davis and Walther Penck.
- Als Rumpfflächen (Fastebenen) werden in der Geomorphologie (einem Teilgebiet der Physischen Geographie) Flächen bezeichnet, die ohne Rücksicht auf die anstehenden Gesteine gleichmäßig eingeebnet wurden. Verschiedene morphologische Härten der Gesteine scheinen bei der Verwitterung keine Rolle gespielt zu haben. Nach einer Theorie Büdels, die mittlerweile sehr kritisch gesehen wird, bilden sich solche Flächen vor allem in feuchtwarmen Klimaten als doppelte Einebnungsflächen. Diese Flächen entstehen durch intensive chemische Verwitterung des Gesteins im Untergrund und Abtragung des Verwitterungsproduktes auf der Oberfläche. Rumpfflächenlandschaften sind in Deutschland vor allem in den Mittelgebirgen sehr häufig. Im Gegensatz zu jungen Faltengebirgen oder Schichtstufenlandschaften ist ihr Formenschatz wesentlich weicher, größere Stufen sind das Ergebnis tektonischer Vorgänge oder quartärer fluviatiler Erosion. Rumpfflächen werden als Skulpturform bezeichnet.
- Una peniplanura (del llatí paene = quasi, i plana), designa una àmplia plana quasi uniforme, amb lleugeres desnivellacions producte d'una perllongada erosió i de la coalescencia de conques hidrogràfiques. És un conjunt de tàlvegs i interpluvis d'escàs desnivell respecte de les valls, amb alguns relleus residuals al llarg de la conca dels rius. La peniplanura seria, per tant, el resultat de l'última etapa de el cicle geogràfic produïda per les aigües hidrogràfiques. Aquest concepte va ser desenvolupat pels primers geomorfòlegs: William Morris Davis i Walther Penck a principis del segle XX. La utilització d'aquest terme implica la noció, actualment motiu de serioses objeccions, d'una orogènesis a la qual haja succeït una perllongada fase d'estabilitat tectònica sense rejoveneciment del relleu que haguera permès el normal desenvolupament del cicle geogràfic.
- Una penillanura (del latín paene = casi, y llanura), designa una amplia llanura casi uniforme, con ligeras desnivelaciones producto de una prolongada erosión y de la coalescencia de cuencas hidrográficas. Es un conjunto de vaguadas e interfluvios de escaso desnivel respecto de los valles, con algunos relieves residuales a lo largo de la cuenca de los ríos. La penillanura sería, por tanto, el resultado de la última etapa del ciclo geográfico producida por las aguas hidrográficas. Este concepto fue desarrollado por los primeros geomorfólogos: William Morris Davis y Walther Penck a principios del siglo XX. La utilización de este término implica la noción, actualmente motivo de serias objeciones, de una orogénesis a la que haya sucedido una prolongada fase de estabilidad tectónica sin rejuvenecimiento del relieve que hubiese permitido el normal desarrollo del ciclo geográfico.
- Peneplaani eli puolitasanko on pitkäaikaisen kulutuksen tuloksena syntynyt loivasti kumpuileva alue. Sen laet ovat yleensä samalla korkeudella. Esimerkkinä peneplaanista on Fennoskandian keski- ja itäosat.
- Le mot pénéplaine provient de l'anglais peneplain, formé sur le mot latin paene (presque) et le mot anglais plain. Il désigne une « presque plaine », un large espace avec de faibles dénivellations, qui résulte d'une longue érosion et de la coalescence des bassins hydrographiques. Il s'agit d'un ensemble de talwegs et d'interfluves peu marqués avec éventuellement des reliefs résiduels le long des lignes de partage des eaux. La pénéplaine constitue donc le stade évolué de l'érosion due aux réseaux hydrographiques. Ce concept a été développé par les premiers géomorphologues, en particulier l'Américain William Morris Davis et l'Argentin Walther Penck, au début du XX siècle. Son utilisation implique la notion aujourd'hui contestée de cycle d'érosion, où une orogenèse est suivie d'une longue phase de stabilité tectonique sans rajeunissement du relief. Pendant et après sa formation une chaîne de montagne subit l'érosion. D'abord la remontée de sa racine compense cette érosion (des roches constituées en profondeur remontent) puis, quand la remontée s'achève, la chaîne de montagne est érodée : on appelle cette forme de relief une pénéplaine. On trouve de grandes pénéplaines dans les régions stables de la planète comme en Russie, en Afrique et au Canada.
- Een schiervlakte of peneplain is een door erosie vrijwel volledig afgevlakt gebergte.
- Peneplena bądź penyplena, to rodzaj równiny. Nazwa pochodzi od łacińskiego pene - prawie i angielskiego plain - płaszczyzna. Teren na niewielkiej wysokości nad poziomem morza, który został zerodowany "prawie do końca" (wszystko co woda miała zabrać już zabrała, teraz płynie zbyt wolno, by cokolwiek "unieść"). Taka forma stanowi końcową fazę erozji w klimacie wilgotnym. Powstaje w wyniku działania denudacji.
- Uma peneplanície é uma região quase plana, devido à erosão normal das águas correntes, que desgastaram as elevações e as foram aplanando, como por exemplo o Alentejo (as rochas mais duras resistiram à erosão - erosão diferencial - e ficaram a constituir elevações residuais que são os montes-testemunhos).
- Peneplan är en flack och horisontell erosionsyta som har eroderats ned av exempelvis vind och vatten. I Sverige finns det så kallade prekambriska peneplanet, som är den flacka urbergsyta som de kambriska bergarterna avsattes på. Det prekambriska peneplanet finns blottat på ett flertal ställen, bland annat vid Kinnekulle, Halleberg, Hunneberg och i Blekinge. Begreppet infördes av amerikanen William Morris Davis.
- Yontukdüz veya peneplen, akarsu aşınımındaki son aşamadır. Akarsuların denge profiline ulaşmasından sonra, yan taraflardaki aşınma baş gösterir. Akarsular bu aşamada, arasından aktığı yüksek kısımları aşındırır. Sonuç olarak bu yüksek araziler hemen hemen yok olur. Bu durumun sonunda akarsular çoğunlukla menderesler veya saçaklı ağlar halinde akmaya başlar. Eğer alan sonradan orojenez aracılığıyla, hiçbir iç bozulma göstermemiş ve sonradan yükselmişse, akarsular bu sefer aşağıya doğru aşınım yapar. Bu aşınımın sonunda oyuklu menderesler, su yarıkları ve diğer yüzeysel şekiller oluşur. Yontukdüz kavramı, 1900'lerde yüzey bilimcileri William Morris Davis ve Walther Penck tarafından geliştirilmiştir.
- Пенеплен (англ. peneplain, від лат. paene — майже і англ. plain — рівнина) — майже-рівнина, денудаційна рівнина, що утворилася на місці зруйнованих гір в ході тривалих процесів вирівнювання рельєфу в умовах гумідного клімату. Протиставляється рівнинам із спочатку плоским рельєфом акумулятивного походження. Поняття пенеплена введене в геоморфологію в кінці XIX століття американським географом Вільямом М. Девісом, який розглядав пенеплен як теоретично мислиму завершуючу стадію географічного циклу, граничну рівнину, вироблену на складчастій основі області горотворення. По Девісу, механізм утворення пенеплена полягає в зниженні кожної точки поверхні гірської країни таким, що зрізає зверху, що визнається не всіма; Л. Кінг заперечує можливість такого способу планації і протиставляє пенеплен поняттю педиплена. Пенеплени утворюються в кінці крупних тектонічних циклів, при переході від орогенного етапу розвитку земної кори до платформеного. В межах пенеплену формуються могутні кори вивітрювання. При тектонічних опусканнях пенеплени можуть виявитися похованими під осадковими товщами, при підняттях стають піднятими пенепленами. Пенеплен зрізує дислоковані породи різного генезису під один загальний рівень. Є наслідком переходу від орогенного етапу геотектонічного розвитку земної кори до платформного.
- 準平原是指地殼隆起後若能獲得較長時間的穩定，或僅有輕微的地殼運動，則地面經過悠久的侵蝕作用後，使得後來的山地高原逐漸夷平，終於變成一個接近海平面的平坦地形面。 地面之起伏若不受隆起運動等之影響，因各種營力之侵蝕，最後形成小起伏的單調地表，稱為準平原。最先採用準平原一詞者為戴維斯，他於1990年代發表此概念，意為Almost a Plain，代表地形輪迴之最末期。其後，彭克倡導原始準平原學說，認為地形輪迴最初期，因地表抬升緩慢，甚至不及地表侵蝕率，亦可造成準平原。 準平原化作用會造成準平原之作用，河流侵蝕為主要營力，而在波浪侵蝕或風力侵蝕旺盛的地區亦會產生準平原，準平原的地表為波狀的小起伏，其上常有厚層原積土及殘丘，侵蝕基準面與其表面幾可相吻合。
|
| rdfs:comment
|
- A peneplain is the final stage in fluvial or stream erosion. After the streams in an area have reached base level, lateral erosion is dominant - as the streams erode the highland areas between them. Finally, the upland is almost gone: the stream floodplains merge in an area of very low to no topographic relief. The resulting flat plain is the ultimate stage in the cycle of erosion or geographical cycle. The streams within a peneplained region show extensive meandering and braiding.
- Als Rumpfflächen (Fastebenen) werden in der Geomorphologie (einem Teilgebiet der Physischen Geographie) Flächen bezeichnet, die ohne Rücksicht auf die anstehenden Gesteine gleichmäßig eingeebnet wurden. Verschiedene morphologische Härten der Gesteine scheinen bei der Verwitterung keine Rolle gespielt zu haben. Nach einer Theorie Büdels, die mittlerweile sehr kritisch gesehen wird, bilden sich solche Flächen vor allem in feuchtwarmen Klimaten als doppelte Einebnungsflächen.
- Una peniplanura (del llatí paene = quasi, i plana), designa una àmplia plana quasi uniforme, amb lleugeres desnivellacions producte d'una perllongada erosió i de la coalescencia de conques hidrogràfiques. És un conjunt de tàlvegs i interpluvis d'escàs desnivell respecte de les valls, amb alguns relleus residuals al llarg de la conca dels rius. La peniplanura seria, per tant, el resultat de l'última etapa de el cicle geogràfic produïda per les aigües hidrogràfiques.
- Una penillanura (del latín paene = casi, y llanura), designa una amplia llanura casi uniforme, con ligeras desnivelaciones producto de una prolongada erosión y de la coalescencia de cuencas hidrográficas. Es un conjunto de vaguadas e interfluvios de escaso desnivel respecto de los valles, con algunos relieves residuales a lo largo de la cuenca de los ríos. La penillanura sería, por tanto, el resultado de la última etapa del ciclo geográfico producida por las aguas hidrográficas.
- Peneplaani eli puolitasanko on pitkäaikaisen kulutuksen tuloksena syntynyt loivasti kumpuileva alue. Sen laet ovat yleensä samalla korkeudella. Esimerkkinä peneplaanista on Fennoskandian keski- ja itäosat.
- Le mot pénéplaine provient de l'anglais peneplain, formé sur le mot latin paene (presque) et le mot anglais plain. Il désigne une « presque plaine », un large espace avec de faibles dénivellations, qui résulte d'une longue érosion et de la coalescence des bassins hydrographiques. Il s'agit d'un ensemble de talwegs et d'interfluves peu marqués avec éventuellement des reliefs résiduels le long des lignes de partage des eaux.
- Een schiervlakte of peneplain is een door erosie vrijwel volledig afgevlakt gebergte.
- Peneplena bądź penyplena, to rodzaj równiny. Nazwa pochodzi od łacińskiego pene - prawie i angielskiego plain - płaszczyzna. Teren na niewielkiej wysokości nad poziomem morza, który został zerodowany "prawie do końca" (wszystko co woda miała zabrać już zabrała, teraz płynie zbyt wolno, by cokolwiek "unieść"). Taka forma stanowi końcową fazę erozji w klimacie wilgotnym. Powstaje w wyniku działania denudacji.
- Uma peneplanície é uma região quase plana, devido à erosão normal das águas correntes, que desgastaram as elevações e as foram aplanando, como por exemplo o Alentejo (as rochas mais duras resistiram à erosão - erosão diferencial - e ficaram a constituir elevações residuais que são os montes-testemunhos).
- Peneplan är en flack och horisontell erosionsyta som har eroderats ned av exempelvis vind och vatten. I Sverige finns det så kallade prekambriska peneplanet, som är den flacka urbergsyta som de kambriska bergarterna avsattes på. Det prekambriska peneplanet finns blottat på ett flertal ställen, bland annat vid Kinnekulle, Halleberg, Hunneberg och i Blekinge. Begreppet infördes av amerikanen William Morris Davis.
- Yontukdüz veya peneplen, akarsu aşınımındaki son aşamadır. Akarsuların denge profiline ulaşmasından sonra, yan taraflardaki aşınma baş gösterir. Akarsular bu aşamada, arasından aktığı yüksek kısımları aşındırır. Sonuç olarak bu yüksek araziler hemen hemen yok olur. Bu durumun sonunda akarsular çoğunlukla menderesler veya saçaklı ağlar halinde akmaya başlar.
- Пенеплен (англ. peneplain, від лат. paene — майже і англ. plain — рівнина) — майже-рівнина, денудаційна рівнина, що утворилася на місці зруйнованих гір в ході тривалих процесів вирівнювання рельєфу в умовах гумідного клімату.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
