| dbpprop:abstract
|
- The Peloponnesian War, 431 to 404 B.C. , was an Ancient Greek war, fought by Athens and its empire against the Peloponnesian League, led by Sparta. Historians have traditionally divided the war into three phases. In the first, the Archidamian War, Sparta launched repeated invasions of Attica, while Athens took advantage of its naval supremacy to raid the coast of the Peloponnese attempting to suppress signs of unrest in its empire. This period of the war was concluded in 421 BC, with the signing of the Peace of Nicias. That treaty, however, was soon undermined by renewed fighting in the Peloponnese. In 415 BC, Athens dispatched a massive expeditionary force to attack Syracuse in Sicily; the attack failed disastrously, with the destruction of the entire force, in 413 BC. This ushered in the final phase of the war, generally referred to either as the Decelean War, or the Ionian War. In this phase, Sparta, now receiving support from Persia, supported rebellions in Athens' subject states in the Aegean Sea and Ionia, undermining Athens' empire, and, eventually, depriving the city of naval supremacy. The destruction of Athens' fleet at Aegospotami effectively ended the war, and Athens surrendered in the following year. The Peloponnesian War reshaped the Ancient Greek world. On the level of international relations, Athens, the strongest city-state in Greece prior to the war's beginning, was reduced to a state of near-complete subjection, while Sparta was established as the leading power of Greece. The economic costs of the war were felt all across Greece; poverty became widespread in the Peloponnese, while Athens found itself completely devastated, and never regained its pre-war prosperity. The war also wrought subtler changes to Greek society; the conflict between democratic Athens and oligarchic Sparta, each of which supported friendly political factions within other states, made civil war a common occurrence in the Greek world. Greek warfare, meanwhile, originally a limited and formalized form of conflict, transformed into an all-out struggle between city-states, complete with atrocities on a large scale. Shattering religious and cultural taboos, devastating vast swathes of countryside, and destroying whole cities, the Peloponnesian War marked the dramatic end to the fifth-century-B.C. golden age of Greece.
- Der Peloponnesische Krieg zwischen dem von Athen geführten Attischen Seebund und dem Peloponnesischen Bund unter seiner Führungsmacht Sparta dauerte, unterbrochen von einigen Waffenstillständen, von 431 v. Chr. bis 404 v. Chr. und endete mit dem Sieg der Spartaner. Der Krieg beendete das klassische Zeitalter Athens und der attischen Demokratie und erschütterte die griechische Staatenwelt nachhaltig. Fast alle griechischen Stadtstaaten, Poleis, nahmen an ihm teil, und die Kampfhandlungen umfassten nahezu die gesamte griechischsprachige Welt. Ebenso bedeutend wie für den Verlauf der Geschichte des antiken Griechenland war der Krieg aber auch für die Geschichtsschreibung selbst. Denn er war das erste Ereignis, das Gegenstand einer wissenschaftlichen historischen Darstellung wurde: Der griechische Historiker Thukydides lieferte in seiner Geschichte des Peloponnesischen Kriegs eine ausführliche zeitgenössische Darstellung bis zum Winter des Jahres 411 v. Chr. , in der er die Ursachen und Hintergründe des Krieges in einer Weise analysierte, die für die europäische Geschichtsschreibung vorbildlich wurde. Sein Geschichtswerk prägt das heutige Wissen über den Verlauf des Peloponnesischen Krieges ganz maßgeblich. Für die Zeit nach 411 v. Chr. setzte später Xenophon mit seinem Werk Hellenika Thukydides’ unvollendete Arbeit fort, ohne aber dessen Niveau zu erreichen. Die Bezeichnung Peloponnesischer Krieg ist allerdings nicht zeitgenössisch, sondern kam erst später auf. Thukydides selbst sprach vom Krieg zwischen den Peloponnesiern und den Athenern:
- La guerra del Peloponès fou un conflicte bèl·lic que va afectar a Grècia del 432 aC al 404 aC i va enfrontar a Atenes i els seus aliats, de tendència democràtica, i Esparta i els seus, de tendència oligàrquica.
- Peloponéská válka mezi Athénami vedeným námořním spolkem a peloponéským spolkem, jehož vedoucím státem byla Sparta, probíhala v letech 431 př. n. l. až 404 př. n. l. , byla přerušena několika příměřími a skončila vítězstvím Sparty. Tato válka znamenala ukončení vrcholného období Athén a athénské demokracie a trvale otřásla celým Řeckem. Války se zúčastnily všechny řecké městské státy (poleis) a válečné události zasáhly bezmála celý řecký svět. Moderní badatelé označují proto tento konflikt jako „antickou světovou válku“. Stejně významná jako pro další vývoj antického Řecka byla tato válka také pro rozvoj samotného dějepisectví. Neboť to byla první událost v dějinách lidstva, která byla odborně a historicky zdokumentována prostřednictvím díla řeckého historika Thúkydida „Dějiny peloponéské války“. Průběh válečného konfliktu je v tomto díle popsán až do zimy roku 411 př. n. l. Thúkydidés analyzoval příčiny a pozadí konfliktu způsobem, který se stal vzorem pozdější evropské historiografii. Zbylou část války (po roce 411 př. n. l. ) zachytil později Xenofón ve svém díle „Řecké dějiny“. Pojem peloponéská válka je až pozdějšího původu. Thúkydidés ve svém díle nazýval tento konflikt válkou mezi Peloponésany a Athéňany.
- La guerra del Peloponeso fue un conflicto militar de la Antigua Grecia que enfrentó a la Liga de Delos con la Liga del Peloponeso. Tradicionalmente, los historiadores han dividido la guerra en tres fases. Durante la primera, llamada la Guerra arquidámica, Esparta lanzó repetidas invasiones sobre el Ática, mientras que Atenas aprovechaba su supremacía naval para atacar las costas del Peloponeso y trataba de sofocar cualquier signo de malestar dentro de su imperio. Este período de la guerra concluyó en 421 a. C. , con la firma de la Paz de Nicias. Sin embargo, al poco tiempo el tratado fue socavado por nuevos combates en el Peloponeso. En 415 a. C. , Atenas envió una inmensa fuerza expedicionaria para atacar Siracusa, en Sicilia. La expedición ateniense, que se prolongó del 415 al 413 a. C. , terminó en desastre, con la destrucción de gran parte del ejército y la reducción a la esclavitud de miles de soldados atenienses y aliados. Esto precipitó la fase final de la guerra, que suele ser llamada la Guerra de Decelia. En esta etapa, Esparta, con la nueva ayuda de Persia, apoyó rebeliones en estados bajo el dominio de Atenas en el Mar Egeo y en Jonia, debilitando a la Liga de Delos y, eventualmente, privando a Atenas de su supremacía marítima. La destrucción de la flota ateniense en Egospótamos puso fin a la guerra y Atenas se rindió al año siguiente. La guerra del Peloponeso cambió el mapa de la Antigua Grecia. A nivel internacional, Atenas, la principal ciudad antes de la guerra, fue reducida prácticamente a un estado de sometimiento, mientras Esparta se establecía como el mayor poder de Grecia. El costo económico de la guerra se sintió en toda Grecia; un estado de pobreza se extendió por el Peloponeso, mientras que Atenas se encontró a sí misma completamente devastada y jamás pudo recuperar su antigua prosperidad. La guerra también acarreó cambios más sutiles dentro de la sociedad griega; el conflicto entre la democracia ateniense y la oligarquía espartana, cada una de las cuales apoyaba a facciones políticas amigas dentro de otros estados, transformó a las guerras civiles en algo común en el mundo griego. Las guerras griegas, mientras tanto, que originariamente eran una forma de conflicto limitado y formal, se convirtieron en luchas sin cuartel entre ciudades estado que incluían atrocidades a gran escala. La guerra del Peloponeso, que destrozó tabúes religiosos y culturales, devastó extensos territorios y destruyó a ciudades enteras, marcó el dramático final del dorado siglo V a. C. de Grecia.
- Peloponnesolaissota käytiin pääasiassa Ateenan ja Spartan johtamien liittojen välillä vuosina 431–404 eaa.. Persialaissotien jälkeen Ateenan valta oli kasvanut valtavasti, ja muut kaupunkivaltiot pelkäsivät Ateenasta tulevan liian voimakkaan. Lopulta sota syttyi Spartan ja Ateenan välillä. Peloponnesolaissota oli yksi antiikin Kreikan historian käännekohdista. Sota veti mukaansa miltei kaikki kreikkalaiset kaupunkivaltiot, ja sen aikana kuoli ennennäkemätön määrä ihmisiä. Sodan aikana kumpikin osapuoli teki myös julmuuksia, joilta aikaisemmin oli säästytty. Sodan alkuvaihetta kutsutaan yleensä nimellä Arkhidamoksen sota Spartan kuninkaan Arkhidamoksen mukaan. Sodan alkuvuosina Perikleen johtama Ateena yritti välttää taisteluja. Perikles kuitenkin kuoli ruttoon, joka iski Ateenaan vuonna 430 eaa.. Sodan ensimmäinen vaihe loppui vuonna 421 eaa. , kun osapuolet solmivat niin sanotun Nikiaan rauhan. Rauha kesti kuitenkin vain kuusi vuotta. Vuonna 415 eaa. ateenalaiset lähettivät Nikiaan johdolla retkikunnan Sisiliaan avustamaan liittolaisiaan Syrakusaa vastaan. Ateenalaisten Sisilian sotaretki epäonnistui, kun spartalaiset lähettivät oman retkikuntansa, joka kukisti ateenalaiset joukot täydellisesti. Sisilian sotaretken kukistuttua Ateenan vallassa olleet Joonian kaupungit kapinoivat spartalaisten innoittamina. Myös Persian valtakunta alkoi tämän jälkeen avustaa Spartaa. Alkibiadeen johdolla Ateenan laivasto kukisti kuitenkin Spartan laivaston, ja vuoteen 406 eaa. mennessä Ateena oli vallannut takaisin suurimman osan entisestä valtakunnastaan. Sodan lopullinen käännekohta oli kun spartalainen Lysandros sai vallattua Hellespontoksen, jonka läpi suurin osa Ateenaan tulevasta viljasta kuljetettiin. Spartalainen laivasto tuhosi täydellisesti ateenalaisten laivaston vuonna 405 eaa.. Ateena antautui vuonna 404 eaa. spartalaisten piirityksen jälkeen. Peloponnesolaissodan kulun dokumentoi historioitsija Thukydides kirjassaan Peloponnesolaissota. Thukydides toimi sodan aikana strategina eli sotapäällikkönä, mutta hänet erotettiin virastaan sen jälkeen kun hän ei pystynyt estämään spartalaisia valtaamasta Amfipolia. Thukydides oli itse paikalla useamman sodan alkuvaiheen tapahtuman aikana, ja muilta osin hänen kirjansa perustuu silminnäkijöiden kertomuksiin. Thukydides aloittaa kirjansa seuraavasti:
- La guerre du Péloponnèse désigne le conflit qui, mettant fin à la Pentecontaetie, dura de -431 à -404 (avec quelques périodes d'interruption, en particulier la paix de Nicias en 421), opposant Athènes, qui avait transformé la ligue de Délos (destinée à l'origine à résister aux Perses) en un empire soumis à son pouvoir, et Sparte, puissance oligarchique et conservatrice, dont l'armée terrestre était la force militaire la plus puissante de l'époque, et qui dirigeait la Ligue du Péloponnèse ainsi que la Béotie. La guerre du Péloponnèse s'est terminée par la victoire de Sparte.
- A peloponnészoszi háború Athén (és szövetségi rendszere) és a peloponnészoszi szövetség államai között zajlott Kr. e. 431-404 között. Az elnevezés a későbbiekben alakult ki, a kortárs írók a háború néven emlegették. A ma használt kifejezés először Kr. e. 100 körül jelent meg egy athéni feliraton, majd Cicero műveiben.
- La guerra del Peloponneso fu un conflitto durato quasi trent'anni, dal 431 a.C. al 404 a.C. , per l'egemonia in Grecia, con protagoniste Sparta e Atene e le rispettive coalizioni. Fonte fondamentale per la ricostruzione rimane l'imponente opera di Tucidide La guerra del Peloponneso e per la fase finale della guerra (anche se con minore credibilità storica) Senofonte. Oggi si è più inclini a pensare che lo stato di guerra nel Peloponneso sia iniziato con la crescente egemonia ateniese nel mar Egeo, l'ascesa di Pericle dopo l'assassinio di Efialte nel 461 a.C. e la propensione imperialista dei democratici di Atene.
- ファイル:Alliances in the Pelopennesian War, 431 B.C. 1. JPG ペロポネソス戦争の両陣営。赤がペロポネソス同盟軍の進路、青がデロス同盟軍の進路 ペロポネソス戦争（ペロポネソスせんそう, 紀元前431年 - 紀元前404年）は、アテナイを中心とするデロス同盟とスパルタを中心とするペロポネソス同盟との間に発生した、全古代ギリシア世界を巻き込んだ戦争である。「ペロポンネソス戦争」とも呼ばれる。
- De Peloponnesische oorlog was een strijd tussen de oude stadstaten Athene en Sparta, de twee grootmachten van het Griekenland van die tijd. Het was een lange en afmattende oorlog (met onderbrekingen af en toe) tussen beide Griekse grootmachten, de aristocratische oligarchische landmacht Sparta en de democratische zeemogendheid Athene, elk met haar bondgenoten. Omdat geen enkele Griekse stadstaat in deze oorlog neutraal en afzijdig kon blijven, kan men dit conflict gerust een kleine "(Griekse) wereldoorlog" noemen. Na afloop van de oorlog kwamen beide partijen zo verzwakt uit de strijd, dat zij geen van beide ooit nog hun vroegere grootheid konden terugwinnen.
- Peloponneskrigen var en serie av konflikter mellom det athenske sjøforbundet, og det peloponnesiske forbundet, ledet av Sparta. Krigen ble dokumentert av Tukydid, en athensk general og historiker, i hans verk Historien om Peloponneskrigen. De fleste av Aristofanes komedier ble skrevet under denne krigen, og setter et komisk preg på generalene og hendelsene. Peloponneskrigen er vanligvis knyttet til krigen som startet i 431 f. Kr. I denne artikkelen blir også krigen som startet i 460 f. Kr. tatt med. Den lange krigen, fra 431 f. Kr. , varte i 27 år, med en 6-årig fredsavtale i midten. Konflikten endte med at Athen overga seg til Sparta i 404 f. Kr. Mange historikere deler den lange krigen inn i tre faser – den arkhidamiske krig (etter den spartanske feltherren, poltikeren og kongen Arkhidamos II) fra 431-21; ettervirkningene av Nikiasfreden og den sicilianske ekspedisjon fra 421-13 og den andre krigen fra 413-04 f. Kr. – med hver sine årsaker. Dette blir også gjort i denne artikkelen.
- Wojny peloponeskie to dwa konflikty zbrojne w starożytnej Grecji między Atenami i Spartą, w które zostały wplątane prawie wszystkie greckie państwa. Pierwsza wojna toczyła się w l. 459-446 p.n.e. , a druga, zwana też wielką, w l. 431-404 p.n.e. Ostateczne zwycięstwo w konflikcie odniosła Sparta, która zdobyła na pewien czas dominującą pozycję w Grecji.
- A guerra do Peloponeso foi um conflito armado entre Atenas (centro político e civilizacional por excelência do mundo do século V a.C. ) e Esparta, de 431 a 404 a.C. Sua história foi detalhadamente registrada por Tucídides e Xenofonte. De acordo com Tucídides, a razão fundamental da guerra foi o crescimento do poder ateniense e o temor que o mesmo despertava entre os espartanos. A cidade de Corinto foi especialmente atuante, pressionando Esparta a fim de que esta declarasse guerra contra Atenas.
- Determinat de lupta pentru hegemonie în Grecia, acest conflict a opus Sparta (conducătoare a Ligii peloponesiace) Atenei (care se afla în fruntea Ligii de la Delos). Ambele tabere au utilizat toate rezervele materiale şi umane de care dispuneau, ceea ce va duce la secătuirea potenţialului lor militar şi economic. Pretextul războiului l-a reprezentat asedierea coloniei Corintului, Potideea, de către Atena. Corintul cere ajutor Spartei, iar Atena ia măsuri dure împotriva Megarei, aliată a Corintului, căreia îi interzice comerţul cu oraşele Ligii de la Delos. Operaţiunile militare se desfăşoară în special sub forma invaziilor pustiitoare ale spartanilor şi aliaţilor acestora împotriva Atenei şi a zonelor care îi rămân fidele. Distrugerile au fost amplificate de marea epidemie de ciumă, care afectează grav Atena (429 î. Hr. ), liderul atenian Pericle numărându-se şi el printre victime. Conflictele interne din Atena, dar şi gravele neînţelegeri ale acesteia cu aliatele sale din Liga de la Delos au amplificat dezastrul. Una dintre cele mai grave înfrângeri suportate de Atena în timpul războiului peloponesiac a fost bătălia de la Asinaros, lângă Siracuza (413 î. Hr. ), în urma căreia generalii atenieni sunt executaţi împreună cu 12 000 de cetăţeni soldaţi ai Atenei. După o ultimă înfrângere, la Aigos Potamos (în 405 î. Hr. ), Atena este obligată să-şi predea flota spartanilor şi să-şi dărâme fortificaţiile în anul următor. Imperiul atenian format în secolul al V-lea î. Hr. era definitiv distrus, toate posesiunile maritime ale atenienilor, cu excepţia insulei Salamina, fiind pierdute. Cauze ale conflictului: rivalitatea între liga peloponesiacă- liga delio-attică Cauze “publice”: Conflict Atena- Corint, referitor la Corcyra (437-433) Conflict Atena- Corint, referitor la Potideea (433-429) Conflict Atena- Megara (432)
- Пелопонне́сская война́ — военный конфликт в Древней Греции, в котором участвовали, с одной стороны, Афины и их держава, и Пелопоннесский союз под предводительством Спарты с другой. Между Афинами и Спартой давно существовали противоречия. В немалой степени они были обусловлены различным политическим устройством государств. Афины представляли собой демократию, тогда как в Спарте власть находилась в руках олигархии. В полисах, входивших с ними в союз, обе стороны старались утвердить аналогичный собственному государственный строй. Кроме того, политические противоречия усугублялись принадлежностью к различным народностям: так, афиняне (как и бо́льшая часть их союзников) были ионийцами, тогда как спартанцы и, в свою очередь, их союзники — в основном дорийцами. Традиционно Пелопоннесская война делится историками на два периода. В первый период («Архидамова война») спартанцы предпринимали регулярные вторжения в Аттику, в то время как Афины использовали своё преимущество на море для рейдов на побережье Пелопоннеса и подавления любых признаков недовольства в своей державе. Этот период закончился в 421 году до н. э. с подписанием Никиева мира. Договор, однако, был вскоре нарушен возобновившимися стычками в Пелопоннесе. В 415 г. до н. э. Афины отправили экспедиционные силы в Сицилию для атаки Сиракуз. Атака закончилась сокрушительным поражением афинян; экспедиционные силы были полностью уничтожены. Это привело к заключительной фазе войны, обычно её называют Декелейской или Ионийской войной. В её ходе Спарта, получив внушительную поддержку от Персии, построила значительный флот. Это позволило ей оказать помощь зависимым от Афин государствам в Эгейском море и в Ионии, подрывая мощь Афинской державы и окончательно лишая Афины превосходства на море. Уничтожение афинского флота при Эгоспотамах не оставило афинянам шансов на продолжение войны, и в следующем году Афины сдались.
- Peloponnesiska kriget är en vedertagen benämning på en serie konflikter i det antika Grekland åren 431 till 404 f. Kr.. Konflikten stod mellan det attiska sjöförbundet, under Aten och det peloponnesiska förbundet under Sparta. Det peloponnesiska kriget var länge jämnt mellan de stridande parterna. Sparta hade stöd av större delen av Grekland, Mykene, Argos och Thermopyle medan Athen hade hjälp av sina kolonier i Jonien (nuvarande turkiska västkusten) och på Sicilien. När Sparta fick ekonomiskt och materiellt stöd av perserna kom avgörandet. År 404 f. Kr. krossade det peloponnesiska förbundet den attiska flottan och man tågade mot Athen, som kapitulerade tre månader senare. Detta innebar slutet för Athen som grekernas ledande makt.
- Peloponez Savaşı(431-404 BC), iki büyük yunan kent devleti arasındaki bir savaşın adıdır. Savaşın, amaçı Antik Yunanistan coğrafyasına kimin hükmediceği belirlemektir. Demokrasiyle yönetilen Atina, ile daha oligarşik bir yönetime sahip olan Sparta arasındaki bu savaşta Mora Yarımadası ve Makedonyadaki devletler Spartayı, Tesalya ve tüm Batı Anadoludaki devletler de Atinayı destekledi. Ayrıca Perslerde, Spartaya destek oldu. Savaşı Sparta kazanmasına rağmen, bu iktidar mücadelesinden zamanla Atina galip çıktı ve tüm Yunanistanı egemenlik altına aldı. Yunanistan ve Dünya Tarihinde önemli bir yeri olan bu savaşa mitolojik ve siyasi pek çok anlamda yüklendi. Savaşcı bir toplum olan Spartalılar ve Sparta Ares ile, Atina ise Athena ile özdeştirildi. Mitolojide de Athena her seferinde, kaba güç kullanan Ares'i yener. Politik olarakta Atina demokrasinin beşiği ve savunucusu olarak, Sparta ise baskıcı, savaşcı ve komün tarzından dolayı, özellikle soğuk savaş döneminde komünizm ile özdeştirildi.
- Карта битв Пелопоне́ська війна́ — найбільша в історії Стародавньої Греції війна між союзами грецьких полісів: Делоським (на чолі з Афінами) і Пелопоннеським (на чолі зі Спартою); охопила Грецію і грецькі міста Південної Італії і Сицилії. У 404 до н. е. Афіни, оточені з суші і моря, капітулювали. За умовами миру Делоський союз розпустили, Афіни передали Спарті флот (крім 12 сторожових кораблів), укріплення Афін і Пірея ліквідували, визнавалася гегемонія Спарти в грецькому світі. В Афінах встановився олігархічний режим «тридцяти тиранів».
- 伯罗奔尼撒战争是以雅典为首的提洛同盟与以斯巴达为首的伯罗奔尼撒联盟之间的一场战争。这场战争从前431年一直持续到前404年，其中双方幾度停战，最后斯巴达获胜。 这场战争结束了雅典的经典时代，结束了希腊的民主时代，强烈地改变了希腊的国家。几乎所有希腊的城邦参加了这场战争，其战场几乎涉及了整个当时希腊语世界。在现代研究中也有人称这场战争为古代世界大战。 这场战争不但对古代希腊而且对历史学本身有重要的意义。它本身是第一次科学地、历史学地被记录下来的史实：希腊历史学家修昔底德在他的《伯罗奔尼撒战争史》中详细地记录了当时的事件。这个纪录到前411年冬中止，修昔底德分析了这场战争的原因和背景，他的分析对欧洲的历史学是有先驱作用的。修昔底德后色诺芬在他的《希厄洛》中继续了修昔底德的工作，记录了前411年后的事件。 值得注意的是古希腊人并不称这场战争为伯罗奔尼撒战争，这个名称是后来的人起的。修昔底德本人称之为“伯罗奔尼撒人与雅典人之间的战争”： “雅典的修昔底德纪录了伯罗奔尼撒人与雅典人之间的战争。他在战争爆发时开始了他的纪录，他当时想到这场战争可能是非常重要的，可能比此前的战争都有历史意义。他这样想因为战争双方使用了它们所有的手段，而其它的希腊城市迟早参加了这场战争。这场战争深刻地影响了希腊和一部分野蛮人，可以说这场战争影响了整个人类社会。”（《伯罗奔尼撒战争史》1,1）
|
| rdfs:comment
|
- The Peloponnesian War, 431 to 404 B.C. , was an Ancient Greek war, fought by Athens and its empire against the Peloponnesian League, led by Sparta. Historians have traditionally divided the war into three phases. In the first, the Archidamian War, Sparta launched repeated invasions of Attica, while Athens took advantage of its naval supremacy to raid the coast of the Peloponnese attempting to suppress signs of unrest in its empire.
- Der Peloponnesische Krieg zwischen dem von Athen geführten Attischen Seebund und dem Peloponnesischen Bund unter seiner Führungsmacht Sparta dauerte, unterbrochen von einigen Waffenstillständen, von 431 v. Chr. bis 404 v. Chr. und endete mit dem Sieg der Spartaner. Der Krieg beendete das klassische Zeitalter Athens und der attischen Demokratie und erschütterte die griechische Staatenwelt nachhaltig.
- La guerra del Peloponès fou un conflicte bèl·lic que va afectar a Grècia del 432 aC al 404 aC i va enfrontar a Atenes i els seus aliats, de tendència democràtica, i Esparta i els seus, de tendència oligàrquica.
- Peloponéská válka mezi Athénami vedeným námořním spolkem a peloponéským spolkem, jehož vedoucím státem byla Sparta, probíhala v letech 431 př. n. l. až 404 př. n. l. , byla přerušena několika příměřími a skončila vítězstvím Sparty. Tato válka znamenala ukončení vrcholného období Athén a athénské demokracie a trvale otřásla celým Řeckem.
- La guerra del Peloponeso fue un conflicto militar de la Antigua Grecia que enfrentó a la Liga de Delos con la Liga del Peloponeso. Tradicionalmente, los historiadores han dividido la guerra en tres fases. Durante la primera, llamada la Guerra arquidámica, Esparta lanzó repetidas invasiones sobre el Ática, mientras que Atenas aprovechaba su supremacía naval para atacar las costas del Peloponeso y trataba de sofocar cualquier signo de malestar dentro de su imperio.
- Peloponnesolaissota käytiin pääasiassa Ateenan ja Spartan johtamien liittojen välillä vuosina 431–404 eaa.. Persialaissotien jälkeen Ateenan valta oli kasvanut valtavasti, ja muut kaupunkivaltiot pelkäsivät Ateenasta tulevan liian voimakkaan. Lopulta sota syttyi Spartan ja Ateenan välillä. Peloponnesolaissota oli yksi antiikin Kreikan historian käännekohdista. Sota veti mukaansa miltei kaikki kreikkalaiset kaupunkivaltiot, ja sen aikana kuoli ennennäkemätön määrä ihmisiä.
- A peloponnészoszi háború Athén (és szövetségi rendszere) és a peloponnészoszi szövetség államai között zajlott Kr. e. 431-404 között. Az elnevezés a későbbiekben alakult ki, a kortárs írók a háború néven emlegették. A ma használt kifejezés először Kr. e. 100 körül jelent meg egy athéni feliraton, majd Cicero műveiben.
- La guerra del Peloponneso fu un conflitto durato quasi trent'anni, dal 431 a.C. al 404 a.C. , per l'egemonia in Grecia, con protagoniste Sparta e Atene e le rispettive coalizioni. Fonte fondamentale per la ricostruzione rimane l'imponente opera di Tucidide La guerra del Peloponneso e per la fase finale della guerra (anche se con minore credibilità storica) Senofonte.
- ファイル:Alliances in the Pelopennesian War, 431 B.C. 1.
- De Peloponnesische oorlog was een strijd tussen de oude stadstaten Athene en Sparta, de twee grootmachten van het Griekenland van die tijd. Het was een lange en afmattende oorlog (met onderbrekingen af en toe) tussen beide Griekse grootmachten, de aristocratische oligarchische landmacht Sparta en de democratische zeemogendheid Athene, elk met haar bondgenoten.
- Peloponneskrigen var en serie av konflikter mellom det athenske sjøforbundet, og det peloponnesiske forbundet, ledet av Sparta. Krigen ble dokumentert av Tukydid, en athensk general og historiker, i hans verk Historien om Peloponneskrigen. De fleste av Aristofanes komedier ble skrevet under denne krigen, og setter et komisk preg på generalene og hendelsene. Peloponneskrigen er vanligvis knyttet til krigen som startet i 431 f. Kr. I denne artikkelen blir også krigen som startet i 460 f. Kr.
- Wojny peloponeskie to dwa konflikty zbrojne w starożytnej Grecji między Atenami i Spartą, w które zostały wplątane prawie wszystkie greckie państwa. Pierwsza wojna toczyła się w l. 459-446 p.n.e. , a druga, zwana też wielką, w l. 431-404 p.n.e. Ostateczne zwycięstwo w konflikcie odniosła Sparta, która zdobyła na pewien czas dominującą pozycję w Grecji.
- A guerra do Peloponeso foi um conflito armado entre Atenas (centro político e civilizacional por excelência do mundo do século V a.C. ) e Esparta, de 431 a 404 a.C. Sua história foi detalhadamente registrada por Tucídides e Xenofonte. De acordo com Tucídides, a razão fundamental da guerra foi o crescimento do poder ateniense e o temor que o mesmo despertava entre os espartanos.
- Determinat de lupta pentru hegemonie în Grecia, acest conflict a opus Sparta (conducătoare a Ligii peloponesiace) Atenei (care se afla în fruntea Ligii de la Delos). Ambele tabere au utilizat toate rezervele materiale şi umane de care dispuneau, ceea ce va duce la secătuirea potenţialului lor militar şi economic. Pretextul războiului l-a reprezentat asedierea coloniei Corintului, Potideea, de către Atena.
- Пелопонне́сская война́ — военный конфликт в Древней Греции, в котором участвовали, с одной стороны, Афины и их держава, и Пелопоннесский союз под предводительством Спарты с другой. Между Афинами и Спартой давно существовали противоречия.
- Peloponnesiska kriget är en vedertagen benämning på en serie konflikter i det antika Grekland åren 431 till 404 f. Kr.. Konflikten stod mellan det attiska sjöförbundet, under Aten och det peloponnesiska förbundet under Sparta. Det peloponnesiska kriget var länge jämnt mellan de stridande parterna. Sparta hade stöd av större delen av Grekland, Mykene, Argos och Thermopyle medan Athen hade hjälp av sina kolonier i Jonien (nuvarande turkiska västkusten) och på Sicilien.
- Peloponez Savaşı(431-404 BC), iki büyük yunan kent devleti arasındaki bir savaşın adıdır. Savaşın, amaçı Antik Yunanistan coğrafyasına kimin hükmediceği belirlemektir. Demokrasiyle yönetilen Atina, ile daha oligarşik bir yönetime sahip olan Sparta arasındaki bu savaşta Mora Yarımadası ve Makedonyadaki devletler Spartayı, Tesalya ve tüm Batı Anadoludaki devletler de Atinayı destekledi. Ayrıca Perslerde, Spartaya destek oldu.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
