| dbpprop:abstract
|
- Pelléas et Mélisande (Pelléas and Mélisande) is an opera in five acts with music by Claude Debussy. It was first performed at the Opéra-Comique, Paris on 30 April 1902. The French libretto was adapted from the Symbolist play of the same name by Maurice Maeterlinck. It was the only opera Debussy completed and is a landmark in 20th century music. The plot concerns a love triangle. Prince Golaud finds a mysterious young woman, Mélisande, lost in a forest. He marries her and brings her back to the castle of his grandfather, King Arkel of Allemonde. Here Mélisande becomes increasingly attached to Golaud’s younger half-brother Pelléas, arousing Golaud’s jealousy. Golaud goes to excessive lengths to find out the truth about Pelléas and Mélisande’s relationship, even forcing his own child, Yniold, to spy on the couple. Pelléas decides to leave the castle but arranges to meet Mélisande one last time and the two finally confess their love for one another. Golaud, who has been eavesdropping, rushes out and kills Pelléas. Mélisande dies shortly after, having given birth to a daughter, with Golaud still begging her to tell him “the truth”.
- Pelléas et Mélisande ist eine französische Oper in fünf Akten (15 Bildern). Genauer wird sie vom Komponisten als Drame lyrique klassifiziert. Die Musik stammt von Claude Debussy, das Libretto von Maurice Maeterlinck. Uraufgeführt wurde die Oper am 30. April 1902 in Paris in der Opéra-Comique. Ort und Zeit der Handlung: Königreich von Allemonde, Märchenzeit
- Pelléas et Mélisande (Pel·leas i Melisenda) és una òpera en cinc actes de Claude Debussy. El llibret en francès és una adaptació del cèlebre drama simbolista de Maurice Maeterlinck. Es va estrenar a l'Opéra Comique de París el 30 d'abril de 1902. Aquesta òpera representà, a principis del segle XX el primer model d'òpera moderna, al que s'afegiren desprès les d'Alban Berg i d'altres compositors contemporanis. El problema principal era com s'havia d'estructurar una música que pogués il·lustrar la dramatúrgia moderna. Esgotats els experiments de molts compositors, tant els veristes com els wagnerians eren simples epígons de fórmules pretèrites. No hi havia més que un camí, de tornada al passat: recitar cantant. Així neix l'sprechgesang del Pierrot Lunaire d'Arnold Schönberg, la declamació del Renard d'Igor Stravinski, i la melopea, cantilena expressiva del Pelléas de Debussy. D'aquesta manera, Pelléas, la primera en el temps, aportà la solució més original a un problema que pesava en el teatre musical: quina era la manera de tractar la veu en el segle XX. A Pelléas et Mélisande, Debussy assaja un mena d'òpera diferent a la que abans s'havia fet. En ocasions s'ha qualificat d'anti-òpera, perquè més que cant hi ha una declamació continua (per descomptat sense números tancats ni melodies enganxoses) i perquè l'estatisme de l'acció no té punts de connexió amb l'espectacle líric convencional. Els papers estan escrits en la seva tessitura central; no hi ha mai estridències ni explosions de virtuosisme. Els personatges no deixen gairebé entreveure els seus desitjos i aspiracions, sinó que actuen i senten sense motiu aparent. Mélisande és el personatge més ambigu i complex, noia indefensa i femme fatale alhora, amb pors que no semblen tenir un origen clar.
- Pelleas a Melisanda (někdy také psáno jako Pelléas a Melisanda nebo Pelléas a Mélisanda, v originále Pelléas et Mélisande) je název opery Clauda Debussyho z roku 1902. Autorem libreta je Maurice Maeterlinck.
- Pelléas et Mélisande es una ópera en cinco actos con música de Claude Debussy y libreto del mismo compositor y Maurice Maeterlinck, sobre una pieza teatral del éste último. Fue estrenada el 30 de abril de 1902 en la Opéra-Comique de París, con Mary Garden y Jean Périer en los papeles principales. En España se estrenó el 1919, en el Teatro Tívoli de Barcelona. La ópera describe un apasionado triángulo amoroso entre Pelléas, su hermano Golaud y la extraña Mélisande. Está ambientada en un reino imaginario llamado Allemonde. No hay referencias temporales, aunque su arcaísmo sugiere que transcurre en la Edad Media. El drama está basado en la trágica historia de Paolo Malatesta y Francesca de Rimini, casada con el hermano de Paolo, que fue evocada poéticamente por Dante Alighieri en el Canto V de La Divina Comedia.
- Pelléas et Mélisande (suom. Pelléas ja Mélisande) on Claude Debussyn ainoaksi jäänyt ooppera, joka sai ensi-iltansa vuonna 1902 Pariisissa.
- Pelléas et Mélisande est un opéra en cinq actes (19 tableaux) de Claude Debussy, considéré par le compositeur comme un « drame lyrique ». Le livret est de Maurice Maeterlinck d'après sa pièce de théâtre éponyme. La première eut lieu le 30 avril 1902 à l'Opéra-Comique à Paris sous la direction d'André Messager. L'opéra, comme la pièce de Maeterlinck, est une transposition du mythe de Tristan et Yseult : deux jeunes gens sont irrésistiblement amoureux; leur amour est interdit par la présence d'un mari âgé et violemment jaloux et ne peut s'accomplir que dans la mort. Debussy a déclaré : « J'ai voulu que l'action ne s'arrêtât jamais, qu'elle fût continue, ininterrompue. La mélodie est antilyrique. Elle est impuissante à traduire la mobilité des âmes et de la vie. Je n'ai jamais consenti à ce que ma musique brusquât ou retardât, par suite d'exigences techniques, le mouvement des sentiments et des passions de mes personnages. Elle s'efface dès qu'il convient qu'elle leur laisse l'entière liberté de leurs gestes, de leurs cris, de leur joie ou de leur douleur. »
- A Pelléas és Mélisande Claude Debussy francia zeneszerző 1902. április 30-án, Párizsban bemutatott operája. A szerző művével újfajta utakat járt be a műfajban, ami annyira újszerű és egyedi volt, hogy nem is talált folytatásra. A mű Debussy egyetlenegy saját maga által végig komponált operája.
- Pelléas et Mélisande è un'opera di Claude Debussy, messa in scena per la prima volta a Parigi nel 1902. Il libretto è tratto dall'omonimo dramma simbolista di Maurice Maeterlinck.
- 5幕の抒情劇《ペレアスとメリザンド(仏語:Pelléas et Mélisande)》はクロード・ドビュッシーが完成させた唯一のオペラ(初期や晩年のその他のオペラの遺稿は、後世に補筆されている)。台本は、著名な象徴派の詩人モーリス・メーテルリンクの同名の戯曲『ペレアスとメリザンド』に基づいており、ほぼ原作通りの筋書きをなぞっている。1893年に着手され、1895年に一時中断されたものの、1901年に作曲を終え、1902年にオーケストレーションと最終的な改訂を済ませた。1902年4月30日にパリのオペラ=コミック座で初演された。
- Pelléas et Mélisande (Pelléas and Mélisande)(1902) é uma ópera em cinco actos e doze quadros, composta por Claude Debussy, com Libretto de Maurice Maeterlinck. A Acção decorre no reino imaginário de Allemonde, em tempos medievais. Pelléas et Mélisande é uma espécie de manifesto do pensamento artístico de Claude Debussy (1862 - 1918) e, por extensão, também do expressionismo musical. A corrente estética criada em França, em finais do século XIX, constituiu uma resposta à escola pictórica impressionista. O pai desta última foi Claude Monet – de quem Debussy se declarava fervoroso admirador. O seu quadro intitulado Impression: soleil levant (1874) abriu o novo caminho impressionista e ao mesmo tempo deu-lhe o nome. Auguste, Renoir, Camille Pissarro e Edgar Degas foram os representantes seguintes deste movimento artístico que sacudiu as bases da cultura parisiense nas últimas décadas de 1800. Todos estes artistas confrontaram-se com a Academia Francesa de Belas Artes e aos seus ensinamentos ao mostrar mais interesse em reflectir os efeitos da luz do que em retratar com precisão os perfis das personagens, objectos ou as paisagens. Esta nova técnica, na qual desempenhava um papel principal o tratamento da cor, foi a que Debussy quis aplicar na linguagem artística da qual era mestre. Na actualidade identificamos já alguns elementos impressionistas em certas obras de Chopin ou Liszt, mas foi o compositor francês quem definiu os traços fundamentais do impressionismo musical no seu celebrérrimo Preludio à sesta de um fauno (1894). Pelléas et Mélisande é também outra das obras representativas desta corrente artística que exerceu uma importante influencia na música do século XX. Maurice Ravel, o outro grande músico do impressionismo, e artistas posteriores como Béla Bartók e Olivier Messiaen aproveitaram os ensinamentos do autor de La Mer. A criação de Pelléas et Mélisande foi complicada e longa. Debussy tinha conhecido o drama de Maeterlinck devido à sua estreia no Théatre des Bouffes-Parisiennes em 1893. Nesse mesmo ano, cativado pela peça do autor flamengo, começou a escrever a sua ópera. A 6 de Setembro escreveu ao seu amigo, ele também compositor, Ernest Chausson: " Debussy terminou uma cena de Pelléas, ‘Uma fonte no parque’, Acto IV, cena 4". Esta é a primeira notícia que temos da génese de Pelléas et Mélisande. Debussy foi submergindo-se pouco a pouco na composição de uma música difícil, trabalhosa e inclusivamente desencorajadora para o seu autor, que o obrigava a fabricar novos recursos para seguir adiante com a revolucionaria partitura. Numa nova missiva ao seu amigo Chausson, o compositor confessou: "servi-me de um meio expressivo muito estranho: o silêncio (não se ria), que é talvez a única maneira de atingir o sentimento de um instante". Quando os primeiros esboços se encontravam bastante avançados, o compositor francês preparou um encontro em Gand com o próprio Maeterlinck para diligenciar as autorizações correspondentes, o que foi possível graças a Henri de Régnier, um dos seus amigos da Libraire Indépendante. Debussy foi ao encontro acompanhado pelo poeta Pierre Louÿs. Após o encontro com dramaturgo, o músico reflectiu sobre as suas impressões, uma vez mais, na sua correspondência privada: "Passei com Maeterlinck um dia em Gand. No principio comportou-se como uma jovenzinha à qual apresentaram o seu futuro marido, mas logo se derreteu o gelo e esteve encantador. O que me disse sobre o teatro qualifica-o como um espírito verdadeiramente superior. Autorizou-me a fazer em Pelléas todos os cortes que me fossem precisos, inclusivamente indicou-me alguns realmente necessários e muito úteis. De música, segundo me disse, não percebe nada; vai ouvir uma sinfonia de Beethoven como um cego a um museu. Mas é um homem fora do normal, que diz coisas extraordinárias da maneira mais simples. Quando lhe agradeci pelo seu Pelléas, fez todo o possível para demonstrar-me que era ele quem estava agradecido por tê-lo posto em música". Debussy utilizou como libreto o texto de Maeterlinck, o qual submeteu a algumas consideráveis modificações. Em 1895, Debussy deu por terminado o seu Pelléas et Mélisande. No entanto o descontentamento apoderou-se do compositor, que uma vez mais regressou às páginas da sua ópera e continuou a trabalhar nela. Depressa incorporou novidades na sua obra, enquanto prosseguiu com outros projectos diferentes, entre os quais se encontram os Nocturnos. A Ópera Cómica de Paris fixou por fim uma data – início de 1902 – para a estreia de Pelléas et Mélisande. Mas esta estava cada vez mais perto e Debussy prosseguia com as suas correcções. Iniciaram-se os ensaios e o compositor encontrou-se com numerosos problemas. Em primeiro lugar, produziram-se desagradáveis tensões com André Messager, maestro da produção em preparação. E, posteriormente, teve que enfrentar vários confrontos com os cantores e instrumentistas da orquestra, que se encontravam muito incomodados com a tão moderna música de Debussy. Entretanto, o compositor consagrava as suas noites de insónia a terminar a sua obra. A estreia produziu-se, por fim, a 27 de Abril de 1902, com a lendária soprano escocesa Mary Garden no papel de Mélisande. O acolhimento do público parisiense foi glacial; inclusivamente chegou a receber com gargalhadas algumas das dramáticas frases da infeliz protagonista feminina durante o Acto II. Ao finalizar o trabalho, o silêncio e desaprovação superou os escassos aplausos. Paul Dukas, Pierre Louÿs e Paul Valéry, que se encontravam entre a assistência, estavam enfeitiçados pela música do seu amigo, conscientes de que tinham sido espectadores de um grande momento da história. Debussy, pela sua parte, encontrava-se especialmente satisfeito com a interpretação de Mary Garden no papel principal: " Chegou por fim o acto V - a morte de Mélisande - e foi um assombro, de cuja emoção não poderia dar conta. Era a voz secretamente ouvida, com essa doçura desvanecida, essa arte tão cativante em que não acreditava até esse momento e que desde então fez com que a admiração do público se inclinasse com um fervor cada vez maior perante o nome da menina Mary Garden". A reacção do público parisiense perante uma obra tão audaz e revolucionária parece lógica. Em Pelléas et Mélisande, Debussy luta contra a tradição. A sua escrita vocal foge de todo o conencionalismo, pelo que é inútil procurar entre as paginas desta ópera especial melodias no sentido tradicional, árias ou momentos de brilho para os cantores. Como o próprio compositor explicou, " quis que a acção não se detivesse nunca, que fosse contínua, ininterrupta…quis prescindir de frases musicais parasitas. Ao escutar uma obra, o erspectador está habituado a experimentar dois tipos de emoções muito distintas: a emoção musical, por um lado, e a emoção da personagem, por outro; em geral, sente-as de modo sucessivo. Eu cuidei para que estas duas emoções estivessem perfeitamente fundidas e fossem simultâneas. A melodia, se me permite dizê-lo, é antilirica". Pelo seu estilo particular, Pelléas et Mélisande erige-se como precendente de Bartók e do próprio Schönberg. Do ponto de vista harmónico, Debussy faz uso de um modalismo de ressonâncias medievais e mágicas, no qual se pode achar certa influência wagneriana. É sabido que o compositor francês dedicou sentimentos contraditórios à arte do genial compositor alemão. Muitas das características harmónicas e sonoras da música de Wager impregnaram a sensabilidade de Debussy, no entanto, a controversa técnica do leimotiv com a qual o autor de o Anel do Nibelungo estruturava as suas composições produzia-lhe uma forte resistência. Debussy escreveu Pelléas et Mélisande como uma alternativa oposta a Wagner, mas em muitas passagens, como apontou o próprio Pierre Boulez, não é difícil de encontrar a influência do último Wagner, ou Parsifal.
- Pelléas och Mélisande (Pelléas et Mélisande) är en fransk opera i fem akter av Claude Debussy från 1902 Librettot skrevs av Maurice Maeterlinck som använde sitt skådespel Pelléas et Mélisande från 1893 som förlaga. Redan innan premiären tillstötte en banal konflikt mellan Debussy och Maeterlinck, som tog sin hand från produktionen och skrev ett öppet brev i Le Figaro där han tog avstånd från Debussys opera och önskade att det skulle göra ett grundligt fiasko. Operan uruppfördes på Opéra-Comique i Paris 30 april 1902. I Sverige framfördes operan första gången i svensk översättning 1926. Den har senare framförts - bland annat i form av ett franskt gästspel säsongen 1947-1948.
- 佩利亚斯与梅丽桑德 (Pelléas and Mélisande) 是一部五幕十二场的歌剧。原作是话剧,其作者比利时象征主义剧作家梅特林克自己改变成歌剧,并由法国作曲家德彪西作曲,首演于1902年巴黎喜歌剧院。 虽然很多人认为这有违德布西为演出所留下的指导性文字,但一般都认为《佩利亚斯与梅丽桑德》是一部典型印象派歌剧 。歌剧的主题是禁恋。这部歌剧是经典歌剧剧目之一。录音和实况演出有很多,当然,很多听众认为这部歌剧不那么好懂。 后来的作曲家佛瑞也有寫以此為主題的管絃樂組曲,西貝流士也有以此為主題寫組曲,但西貝流士的版本因為較少被演奏而較不有名。
|
| rdfs:comment
|
- Pelléas et Mélisande (Pelléas and Mélisande) is an opera in five acts with music by Claude Debussy. It was first performed at the Opéra-Comique, Paris on 30 April 1902. The French libretto was adapted from the Symbolist play of the same name by Maurice Maeterlinck. It was the only opera Debussy completed and is a landmark in 20th century music. The plot concerns a love triangle. Prince Golaud finds a mysterious young woman, Mélisande, lost in a forest.
- Pelléas et Mélisande ist eine französische Oper in fünf Akten (15 Bildern). Genauer wird sie vom Komponisten als Drame lyrique klassifiziert. Die Musik stammt von Claude Debussy, das Libretto von Maurice Maeterlinck. Uraufgeführt wurde die Oper am 30. April 1902 in Paris in der Opéra-Comique. Ort und Zeit der Handlung: Königreich von Allemonde, Märchenzeit
- Pelléas et Mélisande (Pel·leas i Melisenda) és una òpera en cinc actes de Claude Debussy. El llibret en francès és una adaptació del cèlebre drama simbolista de Maurice Maeterlinck. Es va estrenar a l'Opéra Comique de París el 30 d'abril de 1902. Aquesta òpera representà, a principis del segle XX el primer model d'òpera moderna, al que s'afegiren desprès les d'Alban Berg i d'altres compositors contemporanis.
- Pelleas a Melisanda (někdy také psáno jako Pelléas a Melisanda nebo Pelléas a Mélisanda, v originále Pelléas et Mélisande) je název opery Clauda Debussyho z roku 1902. Autorem libreta je Maurice Maeterlinck.
- Pelléas et Mélisande es una ópera en cinco actos con música de Claude Debussy y libreto del mismo compositor y Maurice Maeterlinck, sobre una pieza teatral del éste último. Fue estrenada el 30 de abril de 1902 en la Opéra-Comique de París, con Mary Garden y Jean Périer en los papeles principales. En España se estrenó el 1919, en el Teatro Tívoli de Barcelona. La ópera describe un apasionado triángulo amoroso entre Pelléas, su hermano Golaud y la extraña Mélisande.
- Pelléas et Mélisande (suom. Pelléas ja Mélisande) on Claude Debussyn ainoaksi jäänyt ooppera, joka sai ensi-iltansa vuonna 1902 Pariisissa.
- Pelléas et Mélisande est un opéra en cinq actes (19 tableaux) de Claude Debussy, considéré par le compositeur comme un « drame lyrique ». Le livret est de Maurice Maeterlinck d'après sa pièce de théâtre éponyme. La première eut lieu le 30 avril 1902 à l'Opéra-Comique à Paris sous la direction d'André Messager.
- A Pelléas és Mélisande Claude Debussy francia zeneszerző 1902. április 30-án, Párizsban bemutatott operája. A szerző művével újfajta utakat járt be a műfajban, ami annyira újszerű és egyedi volt, hogy nem is talált folytatásra. A mű Debussy egyetlenegy saját maga által végig komponált operája.
- Pelléas et Mélisande è un'opera di Claude Debussy, messa in scena per la prima volta a Parigi nel 1902. Il libretto è tratto dall'omonimo dramma simbolista di Maurice Maeterlinck.
- Pelléas et Mélisande (Pelléas and Mélisande)(1902) é uma ópera em cinco actos e doze quadros, composta por Claude Debussy, com Libretto de Maurice Maeterlinck. A Acção decorre no reino imaginário de Allemonde, em tempos medievais. Pelléas et Mélisande é uma espécie de manifesto do pensamento artístico de Claude Debussy (1862 - 1918) e, por extensão, também do expressionismo musical.
- Pelléas och Mélisande (Pelléas et Mélisande) är en fransk opera i fem akter av Claude Debussy från 1902 Librettot skrevs av Maurice Maeterlinck som använde sitt skådespel Pelléas et Mélisande från 1893 som förlaga. Redan innan premiären tillstötte en banal konflikt mellan Debussy och Maeterlinck, som tog sin hand från produktionen och skrev ett öppet brev i Le Figaro där han tog avstånd från Debussys opera och önskade att det skulle göra ett grundligt fiasko.
|