| dbpedia-owl:abstract
|
- Pelagonien ist eine Region auf der Balkanhalbinsel. Sie liegt heute im Süden Mazedoniens und im Norden Griechenlands und wird vom Oberlauf des Crna Reka, einem westlichen Nebenfluss des Vardar durchquert. Zu der Landschaft gehören die mazedonischen Städte Prilep und Bitola und die griechische Stadt Florina. In Pelagonien befindet sich zwischen den Orten Medžitlija und Niki auch der zweitwichtigste Grenzübergang zwischen Mazedonien und Griechenland. Pelagonien ist nach dem antiken Stamm der Pelagonier benannt, über die wenig bekannt ist. Sie wurden etymologisch mit den Pelasgern in Zusammenhang gebracht, aber auch mit den Päoniern identifiziert. Die antike Landschaft lag zwischen Dardanien im Norden, Illyrien im Westen und Norden, Päonien im Osten und der Lynkestis im Süden und Westen. Strabo bezeichnet Pelagonien als Tripolitis, nach drei Haupt-Städten der Region, von denen eine mutmaßlich ebenfalls Pelagonia hieß. Der makedonische König Philipp II. verleibte Pelagonien dem Staatsgebiet Makedoniens ein, dessen Geschichte es seither teilt. Um 680 zog der Bulgarenfürst Kuver von Pannonien aus Richtung Süden, zusammen mit Teilen der Sermesianoi und den von den Awaren 626 verschleppten in Pannonien angesiedelten römischen Gefangenen, nach einer gescheiterten Revolte gegen die Awaren. Nach einer erfolglosen Belagerung Thessalonikis (682-684), schloss er einen Vertrag mit dem byzantinischen Kaiser Konstantin IV. Pogonatos und ließ sich im unbesiedelten Gebiet vom Bitola (dem heutigen Pelagonien) nieder, das zum byzantinischen Thema Thesalonika gehörte. Dort errichtete Kuver 680 ein Khaganat, das auch den Namen Bulgarien trug. Die Bezeichnung dieses Reiches als Westbulgarisches Reich ist jedoch umstritten. Pelagonien war im September 1259 Schauplatz der Schlacht von Pelagonien, in der Byzantiner und Franken um die Vorherrschaft in Griechenland kämpften. Pelagonien ist heute der Name einer der acht statistischen Regionen Mazedoniens. Es umfasst die Gemeinden Bitola, Demir Hisar, Dolneni, Krivogaštani, Kruševo, Mogila, Novaci, Prilep und Resen. Eine der sieben Diözesen der Mazedonisch-orthodoxen Kirche entspricht der statistischen Region und heißt Prespa und Pelagonien. Nach Pelagonien ist die so genannte Pelagonische Zone benannt, ein geologisches Gebiet, das die Balkanhalbinsel von Pelagonien in südsüdwestliche Richtung bis Euböa, Böotien und der Argolis durchzieht.
- Pelagonia is a geographical region of Macedonia, with different borders between ancient and modern times. In antiquity, it was roughly bounded by Dardania to the far north, Illyria to the west and north, Paionia to the east, and Lynkestis to the south and west. Ancient Pelagonia is located in south-western regions of modern Republic of Macedonia. Later the region was annexed to the Macedonian kingdom during the 4th century BC. In medieval times, when the names of Lynkestis and Orestis had become obsolete, Pelagonia acquired a broader meaning. This is why the Battle of Pelagonia (1259) between Byzantines and Latins includes also the Kastoria Prefecture, modern Macedonia (Greece), ancient Orestis. Many Mycenaean objects have been found found in the area, such as the double axe, later found in Mycenae. Mycenaean finds are exhibited in the Museum of Bitola. The region was inhabited by the Pelagones, an Epirote Molossian tribe according to Strabo, who calls Pelagonia Tripolitis albeit he names only one city of the supposed three; Azorus. Only two Pelagonians are known to us: the one, the mythological Pelagon, the eponymous of the region, was son of the river-god Axius (modern Vardar) and father of the Paeonian Asteropaeus in the Iliad. The second one is Menelaus of Pelagonia (ca. 360 BC) who, according to Bossworth, fled his kingdom when it was annexed by Philip II, finding refuge and citizenship in Athens. Today, Pelagonia is a plain shared between the Republic of Macedonia and Greece. It incorporates the southern towns of Bitola and Prilep in the Republic of Macedonia and the northwestern Greek Macedonian city Florina in Greece; it is also the location of the lower key border crossing between the two countries Medžitlija-Niki.
- Pelagonia, antigua región de Europa, posteriormente incorporada al Reino de Macedonia. Limitaba, aproximadamente, con Dardania en su extremo septentrional, con Iliria al norte y al oeste, Peonia al este, y Lincestis al sur. La región estaba habitada por pelagonios, peonios e ilirios, y fue posteriormente colonizada por los macedonios. Estrabón (7.327) llama a Pelagonia Tripolitis, en referencia a las tres ciudades de la antigua Pelagonia. Actualmente, Pelagonia (o Pelagonija) es un valle dividido entre la República de Macedonia y Grecia. Incorpora las ciudades macedonias de Bitola y Prilep y la griega de Florina, así como el paso fronterizo clave de Medžitlija-Niki. Fue el escenario de la Batalla de Pelagonia entre el Principado de Acaya y el Imperio de Nicea 1259.
- La Pelagonia era una antica regione della Macedonia posta a nord-ovest della Bottia. Dopo la definitiva conquista romana della regione, successiva alla terza guerra macedone, la regione costituì, insieme alla Epiro, e all'Illiria una delle quattro repubbliche, con capitale Pelagonia, l'attuale Bitola, in cui fu suddivisa la Macedonia. In seguito divenne parte della provincia romana di Macedonia. Strabone attribuisce alla regione l'appellativo di Tripolitis, cioè "regione con tre città". La città principale era Pelagonia. Altre città importanti erano Andraristus e Stobi. In antichità la regione era abitata dai Pelagoni o Pelagones.
- Pelagonia – starożytna kraina i królestwo w górnej Macedonii na zachód od rzeki Erigon (ob. Čărna), zamieszkałe przez plemię Pelagonów, graniczące z Pajonią na północy, Dardanami na północnym zachodzie, z Linkos na południu oraz z Derriopią na wschodzie. Znajdowała na ważnym szlaku, późniejszej Via Egnatia, ciągnącym się do Apollonii i Epidamnos. Obecnie region geograficzny w południowo zachodniej Macedonii, mający inne granice w porównaniu do czasów starożytnych. Pelagonowie mieli swego króla i lokalną dynastię oraz mówili zachodnim dialektem języka greckiego, mianowicie molosskim. W początkowym okresie Pelagonia była politycznie związana z epirockim plemieniem Molossów, dzięki czemu mogła korzystać z ich zimowych pastwisk nadmorskich nizin Epiru. Z tego powodu Hekatajos, określił Pelagonów, jako plemię Molossów. Pelagonia razem z Elimeją, Tymfają, Orestis, Linkos, Eordają i Derriopią tworzyła starożytną górną (tj. górzystą) Macedonię. Derriopia czasowo należała do Linkos, a niekiedy do Pelagonii. Z tego powodu osiedla miejskie (Bryanion, Styberra), założone pod koniec VI w. p.n.e. i leżące na skraju równiny nad rzeką Erigon (ob. Čărna), wchodziły w skład Pelagonii. Pelagonia została wspomniana na zachowanej fragmentarycznie inskrypcji z ok. r. 415 p.n.e. , znalezionej w Atenach, zawierającej tekst traktatu zawartego między trzema stronami: Atenami, Perdikkasem II Macedońskim z sojusznikami oraz Arrabajosem I z sojusznikami. W tym traktacie Ateny uznały całkowitą niezależność króla Arrabajosa I z Linkos i jego sojuszników. Król Pelagonii, jako sojusznik, wspierał swą jazdą króla Linkos. Rodzima dynastia rządziła Pelagonią do czasu panowania Filipa II, króla Macedonii. Ten po 358 r. , po zwycięstwie nad królem Dardanów Bardylisem I, rozpoczął realizować politykę podbojów. Wówczas wcielił do swego państwa krainy górnej Macedonii, w tym Pelagonię. Pelagonowie otrzymali takie same prawa, jakie mieli Macedończycy. W r. 183 p.n.e. Filip V założył koło granicy iliryjskiej Pelagonii nowe miasto Persejdę, na cześć swego syna Perseusza. W czasach rzymskich ośrodek Pelagonii stanowił siedzibę jednej z czterech prowincji macedońskich. Obecnie Pelagonia jest równiną podzieloną między Republiką Macedonii i Grecją. Leżące na południu miasta Britola i Prilep znajdują się na terenie Macedonii, a leżące na północnym zachodzie miasto Florina w Grecji.
- Пелагония (греч. Πελαγονία; макед. Пелагонија; также Прилепско-Битольско-Леринское поле, иногда называемое просто Поле) — самая большая котловина в географической области Македония, разделенная между Македонией (северная часть) и Грецией (южная).
- Pelagonien är en historisk och geografisk region på balkanhalvön i Makedonien, med olika gränser under antiken och modern tid.
- La Pélagonie est une région de la Macédoine géographique. La Pélagonie antique correspond essentiellement au sud-ouest de l'actuelle République de Macédoine, elle était limitée par la Dardanie à son extrême nord, par l'Illyrie au nord et à l'ouest, par la Péonie à l'est et par le Royaume de Macédoine au sud. Elle fut d'ailleurs envahie au IV siècle av. J. -C. par Philippe II de Macédoine. Aujourd'hui, la Pélagonie désigne une plaine partagée par la République de Macédoine et la Grèce, où se trouvent notamment les villes macédoniennes de Bitola et de Prilep et la ville grecque de Florina. Elle désigne aussi une entité de la République de Macédoine, qui englobe la plaine proprement dite et ses environs montagneux, la région statistique de Pélagonie. Pelagonia. jpg La plaine vue du ciel. Bitolj. jpg Bitola et la plaine pélagonienne. Pelagonija. jpg Vue sur la plaine depuis une montagne voisine. Prilepsko Pole Macedonia. jpg La plaine près de Prilep. Pelagonian fields. jpg Champs en Macédoine. Pelagonia statistical region. svg La région statistique.
|
| rdfs:comment
|
- Пелагония (греч. Πελαγονία; макед. Пелагонија; также Прилепско-Битольско-Леринское поле, иногда называемое просто Поле) — самая большая котловина в географической области Македония, разделенная между Македонией (северная часть) и Грецией (южная).
- Pelagonien är en historisk och geografisk region på balkanhalvön i Makedonien, med olika gränser under antiken och modern tid.
- Pelagonien ist eine Region auf der Balkanhalbinsel. Sie liegt heute im Süden Mazedoniens und im Norden Griechenlands und wird vom Oberlauf des Crna Reka, einem westlichen Nebenfluss des Vardar durchquert. Zu der Landschaft gehören die mazedonischen Städte Prilep und Bitola und die griechische Stadt Florina. In Pelagonien befindet sich zwischen den Orten Medžitlija und Niki auch der zweitwichtigste Grenzübergang zwischen Mazedonien und Griechenland.
- Pelagonia, antigua región de Europa, posteriormente incorporada al Reino de Macedonia. Limitaba, aproximadamente, con Dardania en su extremo septentrional, con Iliria al norte y al oeste, Peonia al este, y Lincestis al sur. La región estaba habitada por pelagonios, peonios e ilirios, y fue posteriormente colonizada por los macedonios. Estrabón (7.327) llama a Pelagonia Tripolitis, en referencia a las tres ciudades de la antigua Pelagonia.
- Pelagonia is a geographical region of Macedonia, with different borders between ancient and modern times. In antiquity, it was roughly bounded by Dardania to the far north, Illyria to the west and north, Paionia to the east, and Lynkestis to the south and west. Ancient Pelagonia is located in south-western regions of modern Republic of Macedonia. Later the region was annexed to the Macedonian kingdom during the 4th century BC.
- La Pelagonia era una antica regione della Macedonia posta a nord-ovest della Bottia. Dopo la definitiva conquista romana della regione, successiva alla terza guerra macedone, la regione costituì, insieme alla Epiro, e all'Illiria una delle quattro repubbliche, con capitale Pelagonia, l'attuale Bitola, in cui fu suddivisa la Macedonia. In seguito divenne parte della provincia romana di Macedonia. Strabone attribuisce alla regione l'appellativo di Tripolitis, cioè "regione con tre città".
- Pelagonia – starożytna kraina i królestwo w górnej Macedonii na zachód od rzeki Erigon (ob. Čărna), zamieszkałe przez plemię Pelagonów, graniczące z Pajonią na północy, Dardanami na północnym zachodzie, z Linkos na południu oraz z Derriopią na wschodzie. Znajdowała na ważnym szlaku, późniejszej Via Egnatia, ciągnącym się do Apollonii i Epidamnos. Obecnie region geograficzny w południowo zachodniej Macedonii, mający inne granice w porównaniu do czasów starożytnych.
- La Pélagonie est une région de la Macédoine géographique. La Pélagonie antique correspond essentiellement au sud-ouest de l'actuelle République de Macédoine, elle était limitée par la Dardanie à son extrême nord, par l'Illyrie au nord et à l'ouest, par la Péonie à l'est et par le Royaume de Macédoine au sud. Elle fut d'ailleurs envahie au IV siècle av. J. -C. par Philippe II de Macédoine.
|
